Τρίτη, 4 Ιουλίου 2017

Euro 2004...Σαν σήμερα η Ελλάδα έφτανε στην κορυφή της Ευρώπης.

Κι όμως πέρασαν 13 χρόνια από εκείνη τη μαγική βραδιά όπου η Ελλάδα σημείωσε μία από τις μεγαλύτερες εκπλήξεις στην ιστορία του αθλητισμού κατακτώντας το Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου.

Όσα χρόνια κι αν περάσουν, οι Έλληνες (σε όλο τον κόσμο) δεν πρόκειται να ξεχάσουν ποτέ εκείνη τη βραδιά. Εκείνη τη μαγική βραδιά που όλος ο ποδοσφαιρικός πλανήτης υποκλίθηκε στον Ότο Ρεχάγκελ και τους πολεμιστές του, οι οποίοι μας οδήγησαν στην κορυφή της Ευρώπης.
Ένα μοναδικό αθλητικό παραμύθι, το οποίο yytούτε στα πιο τρελά μας όνειρα δεν θα μπορούσαμε να ονειρευτούμε, αλλά η έλευση του Ότο Ρεχάγκελ το 2001 άλλαξε τη ροή της ιστορίας.
Κι όπως κάθε παραμύθι, έτσι κι αυτό είχε τις δικές του δυσκολίες. Ο ‘ορθολογιστής’ Ρεχάγκελ δεν προσπάθησε να μπει στην ελληνική νοοτροπία, αλλά γρήγορα μετέτρεψε την εθνική σε ένα κλειστό γκρουπ, προκειμένου να δημιουργήσει πρώτα τις βάσεις για να γίνει ομάδα…
Γκρίνιες, παράπονα, κριτική (μετά και τις πρώτες αποτυχίες), αλλά όταν «εγώ» υποτάχτηκε στο «εμείς» άρχισε η… εκτόξευση! Η Εθνική έκανε δύο ήττες στα δύο πρώτα ματς του προκριματικού ομίλου, όμως δεν παρέδωσε τα όπλα και άρχισε να ανακάμπτει. Το διπλό στην Ισπανία με γκολ του Γιαννακόπουλου μας έβαλε σε τροχιά πρόκρισης κι οι «φούρια ρόχας» αφού έβγαλαν τα μάτια τους με τους Ιρλανδούς μετέτρεψαν το δικό μας παιχνίδι με τους Ιρλανδούς στη Λεωφόρο σε… τελικό. Έναν τελικό που κερδίσαμε χάρις στο εύστοχο πέναλτι του Τσιάρτα με τη συμπλήρωση μιας ώρας αγώνα, κερδίζοντας έτσι και το απευθείας εισιτήριο για την τελική φάση…

Αυτή ήταν η δεύτερη παρουσία της Εθνικής σε τελική φάση Euro (η πρώτη το 1980) κι όταν ξεκίνησε το ταξίδι για την Πορτογαλία κανείς δεν πίστευε πως θα κρατούσε για πολλές μέρες… Πόσο μάλλον όταν η κλήρωση των ομίλων μας έφερε αντιπάλους με τους οικοδεσπότες Πορτογάλους, τους Ισπανούς και τους Ρώσους…
Μόνο που όπως αποδείχθηκε αυτές οι έξι σερί νίκες που έκαναν τα παλικάρια του ‘Ρεχακλή’ ήταν μόνο η αρχή μιας απίστευτης ιστορίας που από τις 12 Ιουνίου έως τις 4 Ιουλίου κράτησε όλη την Ελλάδα, όλο τον ελληνισμό καρφωμένο μπροστά στους τηλεοπτικούς δέκτες.
Πορτογαλία – Ελλάδα 1-2
Άγχος της πρεμιέρας; Για τους Πορτογάλους ναι! Για εμάς όχι… Μόλις στο 7’ ο Καραγκούνης άνοιξε το σκορ με μακρινό σουτ, στο 51’ ο Μπασινάς πέτυχε το 0-2 με πέναλτι που κέρδισε ο Σεϊταρίδης από τον Κριστιάνο Ρονάλντο με τον τελευταίο να μειώνει σε 2-1 στις καθυστερήσεις. Το «πειρατικό» είχε ρίξει την πρώτη κανονιά στις ακτές της Πορτογαλίας…

Ελλάδα – Ισπανία 1-1: «Χ»αριστέας πρόκρισης
Οι Ισπανοί ήταν από τα φαβορί για τον τίτλο, προηγήθηκαν στο 28’ με τον Μοριέντες, αλλά στις αρχές της επανάληψης ο ‘El Mago’ Βασίλης Τσιάρτας με μια μαγική μπαλιά 30 μέτρων βρήκε τον Χαριστέα κι ο τελευταίος νίκησε τον Κασίγιας για το 1-1… Πλέον η πρόκριση στους ‘8’ ήταν ορατή κι όσοι είχαν πάρει λίγα ρούχα και λεφτά μαζί τους, άρχισαν να στέλνουν μηνύματα…

Ρωσία – Ελλάδα 2-1: Εφιαλτικό ξεκίνημα, ιδανικό φινάλε
Το ημερολόγιο έδειχνε 20 Ιουνίου κι ήταν η ημέρα που αποφεύχθηκε το ρεκόρ εμφραγμάτων στην Ελλάδα. Η Εθνική ήθελε μια ισοπαλία ή ήττα με ένα γκολ για να προκριθεί, απέναντι στην αποκλεισμένη Ρωσία, αλλά στο 2’ βρέθηκε πίσω στο σκορ και στο 17’ έχανε με 2-0! Οι Ρώσοι έκαναν ότι ήθελαν κι ευτυχώς στο 43’ ο Βρύζας μείωσε σε 2-1 με το ματς να είναι ως το τέλος στην κόψη του ξυραφιού, αλλά το σκορ να μην αλλάζει… Η Εθνική ήταν στους ‘8’ του Euro!

Γαλλία – Ελλάδα 0-1: Η επέλαση του Ζαγοράκη κι η οβίδα Χαριστέα
Αντίπαλος μας στον προημιτελικό η Γαλλία που έχοντας αποτύχει παραγωδώς στο Μουντιάλ του 2002 ήθελε να ξεπλύνει την ντροπή… Μόνο που υπολόγισε λάθος και στο 65’ ο Ζαγοράκης έγινε… Ζιντάν, «χόρεψε» τον Λιζαραζού και με σέντρα διαβήτη βρήκε τον Χαριστέρα ο οποίος με κεφαλιά-οβίδα εκτέλεσε τον Μπαρτέζ! Η Ελλάδα ήταν στα ημιτελικά και η Γαλλία στο σπίτι της…

Ελλάδα – Τσεχία: Έκανε του… κεφαλιού του ο «Κολοσσός»
Πλέον ο μήνας είχε αλλάξει καθώς το ημερολόγιο έδειχνε 1η Ιουλίου και η Εθνική αντιμετώπιζε την Τσεχία στον ημιτελικό… Οι Τσέχοι με παίκτες όπως οι Νέντβεντ, Τσεχ, Μπάρος, Ροσίτσκι, αλλά κι ο δικός μας Γιανκουλόφσκι (ο πατέρας του ήταν Έλληνας) ήταν καλύτεροι στο πρώτο ημίχρονο, είχαν δοκάρι, ευκαιρίες όμως ο Νικοπολίδης ήταν πραγματικός Κέρβερος… Το ματς οδηγήθηκε στην παράταση και σε νεκρό χρόνο ο Τσιάρτας εκτέλεσε το κόρνερ, ο Δέλλας πετάχτηκε στο πρώτο δοκάρι και με κεφαλιά την έστειλε στα δίχτυα του ανήμπορου να αντιδράσει Τσεχ! Η Ελλάδα στον τελικό!

Πορτογαλία – Ελλάδα 0-1: Το σηκώσαμε το… τιμημένο
Έτσι φτάσαμε στις 4 Ιουλίου, όπου η Λισαβόνα είχε ντυθεί στα μπλε υποδεχόμενοι τα καραβάνια των Ελλήνων που ζούσαν το δικό τους όνειρο.
«Δεν μπορεί η Ελλάδα να κερδίσει για δεύτερη φορά την Πορτογαλία…», έλεγαν ειδικοί, ωστόσο θυμίσαμε σε όλους ότι «το δις εξ αμαρτείν ουκ ομάδας σοφής». Μόνο που σύμπτωση επαναλαμβανόμενη παύει να είναι σύμπτωση… Στο 57’ ο Μπασινάς εκτέλεσε το κόρνερ, ο Χαριστέας νίκησε Κοστίνια, Ρικάρντο και με κεφαλιά πέτυχε το «γκολ των Αγγέλων».
Αυτοί οι απίθανοι «πειρατές» είχαν κάνει και πάλι το θαύμα τους! Η Ελλάδα ήταν πρωταθλήτρια Ευρώπης και στο Ντα Λουζ από τη μια υπήρχε το κλάμα των Πορτογάλων και το πανηγύρι των Ελλήνων.

«Σήκωσε το τιμημένο, δεν μπορώ, δεν μπορώ να περιμένω…», τραγουδούσαν εκστασιασμένοι οι Έλληνες οπαδοί κι όταν ο Θοδωρής Ζαγοράκης πήρε το τιμημένο από τα χέρια του Λέναρντ Γιόχανσον (τότε πρόεδρος της UEFA) μαζί του σήκωσε κι όλη την Ελλάδα.
Κι αν έχουν περάσει 13 χρόνια από εκείνη την απίστευτη βραδιά, ακόμη την ίδια ανατριχίλα νιώθουμε όλοι βλέποντας τις εικόνες από εκείνη τη μαγική βραδιά… Γι’ αυτό θα νιώθουμε πάντα ευγνώμονες στον Ότο Ρεχάγκελ και στα 23 παλικάρια του….

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου