Παρασκευή 1 Μαρτίου 2024

Μάρτς...Ο Μάρτιος στον Πόντο.

  


- Στον Πόντο, ο ερχομός του Μαρτίου (τη Μάρτ) σηματοδοτούσε ταυτόχρονα και τον ερχομό της πιο όμορφης εποχής του χρόνου, της Άνοιξης. Παρά το γεγονός ότι ο Μάρτιος (ή Μάρτ'ς) συμπεριφερόταν πολλές φορές ως χειμωνιάτικος μήνας, με τα κρύα και τα χιόνια του, εξευμενιζόταν από τη λαϊκή  αντίληψη, ως προπομπός της άνοιξης και της καλοκαιρίας.
Ο Μάρτιος ήταν ένας μήνας πάντα... άτακτος, ζωηρός, ασυνεπής και εκδικητικός!Για τον λόγο αυτό και του προσέδιδαν διάφορα χαρακτηριστικά, όπως: αγέλαστον, θεοχάλαστον, πεντάγνωμον, αξερογαλγάνιστον, παλουκοκαύτεν. Ως Πεντάγνωμος χαρακτηριζόταν διότι άλλαζε καιρική γνώμη... ακόμα και μέσα στην ίδια μέρα!
 
Αυτή την ασταθή συμπεριφορά του Μάρτη την υπογράμμιζαν με σοφά και παροιμίες, όπως το παρακάτω:

Ο Μάρτης κι αν μαρτεύκεται, καλοκαιρίας μυρίζει... κι όταν παραχολάσκεται, τον Κούντουρον διαβαίνει

•  Το ρήμα «Μαρτεύκομαι» το χρησιμοποιούσαν στα Κοτύωρα και σημαίνει ότι κάποιος «κάνει τα Μαρτιάτικα του», δηλαδή «κάνει ότι του κατέβει».
Παρόλες όμως τις αστάθειες του Μαρτίου, ο λαός τον υποδεχόταν με χαρά και ανακούφιση, διασκεδάζοντας τις κρυάδες και τις αταξίες του. Γιατί ήδη είχαν μεγαλώσει οι μέρες, ενώ η αλλαγή του καιρού προς την καλοκαιρία, γινόταν όλο και περισσότερο αισθητή.
Αρ έρθεν και η Άνοιξη, αίχτρια και καλωσύνια,
ήλεν αργεύ’ να βασιλεύ’, τρανύν’νε τα ημέρας...

Καθώς έλιωναν τα χιόνια στα βουνά και «τ’ ορμία σελοκόφκουν» (πλημμύριζαν τα ποτάμια), άρχιζε η φύση να ζωντανεύει και να δείχνει τα πρώιμα κάλλη της, φορώντας τα Μαρτιάτικα στολίδια της. Μέσα σ’ αυτό το θεσπέσιο περιβάλλον, μες τη γόνιμη αφύπνιση της Ποντιακής χλωρίδας, χαιρόντουσαν και συνυπήρχαν τα ζωντανά... μαζί με τον άνθρωπο:
Τα ζά εβγαίν’νε ‘ς σην βοσκήν, θερία ‘ς σο κυνήγι.
Όλια τη γης τα πλάσματα, σύρκουν και ζευγαρών’νε...

Ο Μάρτ'ς θα φέρ' την Άνοιξην, κι Απρίλτ'ς τα μανουσάκια,
κ' έμορφον ο Καλομηνάς, λογιών - λογιών τσιτσιάκια!

Άνοιξη και Θεού χαρά, τα δέντρα όλια ανθούνε,
τα πουλόπα σα κλαδία, ζευγάρια κελαηδούν’νε!


Ο Μάρτιος κατά περιοχές

• Μάρτης ονομαζόταν: Στην Κερασούντα, στην Οινόη και στην Ινέπολη
• Μάρτ'ς ονομαζόταν:  Στην Τραπεζούντα, στην Σάντα, στα Κοτύωρα και στη Χαλδία
Στον Πόντο, κατά περιοχές (λόγω διαφορετικών διαλέκτων), υπήρχαν αποκλείσεις και διαφορές σε ονομασίες και πράγματα. Έτσι, οι Πόντιοι είχαν διάφορες εκφράσεις για τον μήνα Μάρτιο:
• Στα Σούρμενα έλεγαν: «Μη κουρφίζητε τον Μάρτ' ατός έχ πολλά ενιάτ'»
• Στο Σταυρίν έλεγαν: «Έρθεν ο Μάρτς αγέλαστον και ο θεοχάλαστον»
• Στην Ινέπολη τον αποκαλούσαν: «O Μάρτης ο πεντάγνωμος»

Ο Μάρτ'ς φέρ' τα χελιδόνια, κελαηδούν και λύν' τα χιόνια


Προλήψεις για το Μάρτιο

Όπως για όλους τους μήνες του έτους, έτσι και για τον Μάρτη, οι Πόντιοι (με τις λαϊκές τους δοξασίες, φόβους και δεισιδαιμονίες) είχαν διάφορες προλήψεις για τον μήνα Μάρτιο...
• Κατά τη διάρκεια του χειμώνα, δεν ανέφεραν ποτέ το όνομα του «Μαρτίου». Διότι όποιος το έκανε, το επόμενο καλοκαίρι θα έβλεπε πολλά φίδια!
• Με τις πρώτες ηλιαχτίδες του Μαρτίου απεύφευγαν το ανεπιθύμητο μαύρισμα. Ιδιαίτερα οι κοπέλες, οι οποίες φρόντιζαν πάντοτε να είναι ασπριδερές και αφράτες. Για τον λόγο αυτό φορούσαν στον καρπό του δεξιού τους χεριού «τον Μάρτη», το αποκαλούμενο και «Ζουλιχτόν Ράμμαν» (από κόκκινες και άσπρες κλωστές), για να μην τις κάψει ο ήλιος.
• Ο Μάρτιος έδινε το όνομα του, σε όσα ζώα γεννιόντουσαν κατά την διάρκεια του. Π.χ. έλεγαν «Μαρτέσ'  μουσκάρ'».
• Πίστευαν πως ότι φυτέψεις κατά τον μήνα Μάρτιο, αυτό θα ευδοκιμήσει.
• Όταν θέλαν να προειδοποιήσουν τους νοικοκύρηδες οι οποίοι βιαζόντουσαν να αρχίσουν τις αγροτικές και άλλες διάφορες εργασίες τους, παρασυρόμενοι από τις αίθριες ημέρες (τα καλά ημέρας), έλεγαν:

Μη κουρφίζετεν τον Μάρτ,’ ατός έχ πολλά ινιάτ'


Οι γιορτές του Μαρτίου

Τον Μάρτιο στον Πόντο τιμούσαν ιδιαίτερα τις παρακάτω ημερομηνίες και γιορτές:
• 9 Μαρτίου: Των Αγίων Τεσσαράκοντα Μαρτύρων.
• 25 Μαρτίου: Ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου. Την ημέρα αυτή την γιορτάζαν με ιδιαίτερη μεγαλοπρέπεια, όπως και στην υπόλοιπη Ελλάδα. Συνήθιζαν την μέρα αυτή να τρώνε ψάρια και ιδιαίτερα χαψία, τα οποία αφθονούσαν στη θάλασσα του Εύξεινου Πόντου. Στις εκκλησίες, στους πιστούς τη μέρα αυτή μοίραζαν μανουσάκια (άγριες βιολέτες, μενεξέδες). - Μετά το 1821, η γιορτή του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου συνδυάσθηκε και με την επέτειο επανάστασης του Ελληνικού έθνους.
• 29 Μαρτίου: Της Οσίας μητρός Μαρίας της Αιγυπτίας.

 

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Ο Μάρτης Μάρτης μίλησε...


 

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

ΜΑΡΤΙΟΣ...Καλημέρα και καλό μήνα!

 

Μάρτιος ! Λίγα λόγια γι'αυτόν. 
Ο Μάρτιος ή Μάρτης είναι ο τρίτος μήνας του πολιτικού έτους κατά το Γρηγοριανό Hμερολόγιο και έχει 31 ημέρες. Κατά το αρχαίο ρωμαϊκό ημερολόγιο το έτος άρχιζε από τον Μάρτιο συνεπώς τότε ήταν ο 1ος μήνας του έτους τον οποίο είχε καθιερώσει ο Ρωμύλος προς τιμή του πατέρα του και γενάρχη των Ρωμαίων του θεού Άρη (λατινικά Μαρς) και ονομζότανPrimus , δηλαδή Πρώτος μήνας του δεκάμηνου ρωμαϊκού έτους.

Οι Ρωμαίοι ονόμασαν έτσι τον πρώτο μήνα της άνοιξης γιατί τότε άρχιζαν τις πολεμικές τους εκστρατείες. Έκαναν μάλιστα μια τελετή, την ημέρα αυτή, το Αρμιλλούστριο,για να εξαγνίσουν και να καθάρουν τα όπλα του. Για τούτο και κατά τον Πλούταρχο (Βίος Νουμά, 19) αναφέρεται πως ο Μάρτιος απεικονίζεται ως άνδρας ενδεδυμένος με δέρμα λύκαινας.
Κατά τους χρόνους όμως της «ελεύθερης ρωμαϊκής πολιτείας» ο μήνας αυτός ήταν αφιερωμένος στον θεό Ερμή. Κατά την υπό του Νουμά όμως διαρρύθμιση μετακινήθηκε ως τρίτος μήνας και πρώτος ο προς τιμή του ειρηνικού θεού Ιανού. Κατ΄ άλλους η μετατόπιση αυτή έγινε μετά το 153 π.Χ. από τους υπάτους εξακολουθώντας να παραμένει ο Μάρτιος πρώτος μήνας του θρησκευτικού έτους.

Ακόμα και μετά την αλλαγή της πρωτοχρονιάς, την πρώτη Μαρτίου οι Ρωμαίοι την αποκαλούσαν «πάτριον» πρωτοχρονιά ενώ αυτήν της πρώτης Ιανουαρίου την αποκαλούσαν ιερατική και την πρώτη Σεπτεμβρίου, που ήταν η αρχή του οικονομικού έτους, την ονόμαζαν πολιτική πρωτοχρονιά.
Ο Μάρτιος ήταν ο μήνας των ελαφοκυνηγών (ως Ελαφηβολιών). Απο 21 Μαρτίου ως 19 Απριλίου την αρχαιότητα τα ιεράΕλαφηβόλια τα γιόρταζαν προς τιμήν της Αρτέμιδος.
Στον Ζωδιακό κύκλο κατά τον μήνα Μάρτιο ο Ήλιος βρίσκεται στον αστερισμό των Ιχθύων, ενώ κατά την 20η με 21η του μηνός που συμπίπτει η εαρινή ισημερία (αρχή της Άνοιξης) εισέρχεται στον αστερισμό του Κριού και πραγματοποιείται η αστρονομική έναρξη της άνοιξης με τη λεγόμενη εαρινή ισημερία,δηλαδή την ίση χρονική διάρκεια ημέρας και νύχτας που έχουν απο 12 ώρες η καθεμία και το καλοκαίρι τελειώνει στις 23 Σεπτέμβρη με την ισημερία φθινοπωρινή.     
Σχετική και η παροιμία :«Του Μάρτη και του Τρυγητή ίσα τα ημερόνυχτια» Τη μέρα αυτή αρχίζει η άνοιξη.

Τις τελευταίες μέρες του Μαρτίου έρχονται και οι μαντατοφόροι της άνοιξης ,τα χελιδόνια.Τα δένδρα αρχίζουν να φυλλώνουν και η γη πρασινίζει.Αρχίζουν οι ανοιξιάτικες καλλιέργειες.Οι γεωργοί ετοιμάζουν τα χωράφια,για να σπείρουν βαμβάκι και καπνά.Οι κηπουροί ετοιμάζουν τις  φυταρίες:ντομάτας,μελιτζάνας,πιπεριάς και άλλων καλοκαιρινών λαχανικών. 
                                                               
Τον Μάρτιο ο ελληνικός λαός προσονόμασε Ανοιξιάτη (γιατί είναι ο πρώτος μήνας της Άνοιξης), ΚλαψομάρτηΓδάρτη ,Πεντάγνωμο (για το ευμετάβλητο του καιρού), Βαγγελιώτη (λόγω της μεγάλης γιορτής του Ευαγγελισμού), Φυτευτή.
Ο Μάρτης είναι ίσως ο μήνας με τις περισσότερες παροιμίες.Σας παραθέτω τις γνωστότερες :
«Μάρτης γδάρτης και κακός παλουκοκάφτης»
«από Μάρτη καλοκαίρι κι από Αύγουστο χειμώνας».
«Ο Μάρτης ο πεντάγνωμος πέντε φορές εχιόνισε και πάλι το μετάνιωσε πως δεν εξαναχιόνισε».
«τον Μάρτη ξύλα φύλαε μην κάψεις τα παλούκια»                                                                                                         «Μάρτης βρέχει; Ποτέ μην πάψει.» 
«Ο Μάρτης το πρωί το ψόφησε, και το βράδυ το βρόμισε.» 
«Του Μάρτη οι αυγές με κάψανε, του Μάη τα μεσημέρια

«Ο Μάρτης με τα λούλουδα, ο Απρίλης με τα ρόδα».
«Αν κάνει ο Μάρτης δυο νερά,κι ο Απρίλης άλλο ένα,χαρά σ'εκείνον το ζευγά,που'χει πολλά σπαρμένα..»                                                                                    
Υπάρχει και η έκφραση: «Εγέλασεν και ο Μάρτης» αφορά ανθρώπους δύσθυμους, που έχουν πάντα τα μπουρίνια τους και ευδοκούν καμία φορά να γελάσουν και να αστειευθούν 

Στις 25 Μαρτίου γιορτάζουμε μια διπλή γιορτή :τον Ευαγγελισμό της θεοτόκου και την επέτειο της κήρυξης της Ελληνικής Επανάστασης εναντίον των Τούρκων το 1821. 
Ο Μάρτης είναι πάντοτε μήνας της Σαρακοστής (των νηστειών) έτσι συμβολικά η φράση «Λείπει ο Μάρτης από τη Σαρακοστή;»λέγεται για πρόσωπο που ποτέ του δεν λείπει από μια εκδήλωση ή γιορτή. Σε όποια ημερομηνία κι αν «πέσει» το Πάσχα, ο Μάρτης σίγουρα θα είναι μέσα στη Μεγάλη Σαρακοστή,γύρω στον 4ο αιώνα θεσπίστηκε το σαραντάμερο νηστείας προ του Πάσχα. Αργότερα όμως προστέθηκε και μία εβδομάδα αυστηρότερης νηστείας, οπότε η Σαρακοστή έγινε 7 ολόκληρες εβδομάδες. Στη διάρκειά της δεν επιτρέπεται η κατανάλωση κανενός ζωικού προιόντος.

Εξαίρεση αποτελεί η μεγάλη για τους Έλληνες γιορτή του Ευαγγελισμού (25 Μαρτίου), που γιορτάζεται μαζί με την επέτειο της Εθνεγερσίας, οπότε επιτρέπεται μόνο η ψαροφαγία (το ίδιο συμβαίνει και την Κυριακή των Βαίων).
Εξίσου σημαντική για τους αγροτικούς πληθυσμούς γιορτή είναι η μέρα των Αγίων Σαράντα (9 Μαρτίου), που η εκκλησία επίσημα την ονομάζει των Τεσσαράκοντα Αγίων Μαρτύρων. Είναι και ο μαγικός αριθμός σαράντα που κινητοποιεί τη λαική ψυχή, είναι και η δύναμη των μαρτύρων, ούτε ένας ούτε δύο αλλά σαράντα. Πιστεύουν λοιπόν πως ό,τι και αν φυτέψουν αυτή την ημέρα πιάνει. Αυτή την ημέρα φτιάχνουν και μοιράζουν τηγανίτες περιχυμένες με πετιμέζι ή μέλι και λένε «Σαράντα φας, σαράντα πιεις, σαράντα δος για την ψυχή σ'».
Yπάρχουν πολλά έθιμα απο τα οποία μερικά τηρούνται μέχρι και σήμερα,όπως να δένουν γύρω από τον καρπό του δεξιού χεριού τους και γύρω από το λαιμό τους κλωστή από χρωματιστά νήματα στριμμένα, κόκκινα, λευκά και χρυσά.Η κλωστή λέγεται «Μάρτη» ή «Μαρτιά» ή «Μαρτίτση» και όποιος τη φοράει δεν μαυρίζει από τον ήλιο του Μάρτη και φοριέται μέχρι το Πάσχα.
Είναι μια μαγική προφύλαξη (ασφαλιστικός κύκλος) για τη νέα εποχική περίοδο. Ο λαός λέει χαρακτηριστικά: 
«Οπόχει κόρη ακριβή τον Μάρτη Ήλιος μη τη δει».
«Ο ήλιος του Μαρτιού τρυπά το κέρατο βοδιού».
«Του Μάρτη ο ήλιος βάφει και πέντε μήνες δεν ξεβάφει»

      
Την πρώτη ημέρα του πρώτου μήνα της άνοιξης (στην Ήπειρο τον λένε και Ανοιξιάτη), τα παιδιά γυρίζουν στα σπίτια κρατώντας ένα ξύλινο ομοίωμα χελιδονιού και ψάλλουν ένα είδος καλάντων, τα χελιδονίσματα και δίνουν στη νοικοκυρά φύλλα κισσού, Η συνήθεια υπήρχε στην αρχαιότητα και στο Βυζάντιο και το περιεχόμενο του τραγουδιού είναι περίπου το ίδιο.

Η λαϊκή φαντασία αποδίδει την αστάθεια του καιρού που παρατηρείται στον δύστροπο χαρακτήρα του Μαρτίου, τον οποίο και προσωποιεί. Σύμφωνα με μια παράδοση, λοιπόν, ο μήνας Μάρτιος έχει δύο γυναίκες: μια πανέμορφη, αλλά φτωχή και μια κακάσχημη που όμως είναι πλούσια. Τα βράδια κοιμάται ανάμεσά τους. Όταν γυρίζει από τη μεριά της άσχημης, τη βλέπει και από το κακό του κάνει μέρες βροχερές και χειμωνιάτικες . Όταν πάλι γυρίζει προς την όμορφη κάνει ηλιόλουστες, ανοιξιάτικες μέρες. 
Γι αυτό και η παροιμία λέει: «Ο Μάρτης πότε κλαίει και πότε γελάει».
Ο Μάρτιος είναι απο τους πιο ενδιαφέροντες μήνες απο ενημερωτικής άποψης,ελπίζω να απολαύσατε το αφιέρωμά μου σ'αυτόν! 

 

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Σαν σήμερα... 1 Μαρτίου

Σαν σήμερα

 

Τα σημαντικότερα γεγονότα της 1ης Μαρτίου


1803: Το Οχάιο γίνεται η 17η πολιτεία των ΗΠΑ.
1810: Η Σουηδία γίνεται η πρώτη χώρα, που διορίζει Συνήγορο του Πολίτη.
1923: Τίθεται σε ισχύ στην Ελλάδα το Γρηγοριανό Ημερολόγιο. Η 16η Φεβρουαρίου 1923 ονομάζεται 1η Μαρτίου.
1935: Αποτυγχάνει το κίνημα της «1ης Μάρτη». Ο Ελευθέριος Βενιζέλος διαφεύγει στην Ιταλία.
1936: Ολοκληρώνεται στις ΗΠΑ το φράγμα Χούβερ.
1944: Ο Κόκκινος Στρατός διώχνει τους τελευταίους Γερμανούς στρατιώτες από τα εδάφη της Σοβιετικής Ένωσης.
1947: Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο αρχίζει τις εργασίες του, με πρώτο διευθυντή το βέλγο, Καμίγ Γκιτ.
1952: Ο Νίκος Μπελογιάννης, κρατώντας ένα γαρύφαλλο όπως κάθε μέρα κατά τη διάρκεια της δίκης, ακούει τον πρόεδρο του στρατοδικείου να ανακοινώνει ότι μαζί με επτά συντρόφους του (Δημήτρης Μπάτσης, Ηλίας Αργυριάδης, Νίκος Καλούμενος, Τάκης Λαζαρίδης, Χαρίλαος Τουλιάτος, Μιλτιάδης Μπισμπιάνος και Έλλη Ιωαννίδου) καταδικάζεται σε θάνατο.
1953: Ο Ιωσήφ Στάλιν καταρρέει όταν τον χτυπά εγκεφαλικό. Τέσσερις μέρες αργότερα θα πεθάνει.
1959: Επίσημη έναρξη της λειτουργίας του ΠΡΟΠΟ στην Ελλάδα. Την ίδια μέρα επιστρέφει στην Κύπρο ο αρχιεπίσκοπος Μακάριος μετά από τρία χρόνια εξορίας στις Σεϋχέλλες.
1963: Αποφασίζεται η επιβολή προστίμου στους βουλευτές, που θα απουσιάζουν αδικαιολόγητα από τις συνεδριάσεις της ελληνικής Βουλής.
1966: Το μη επανδρωμένο σοβιετικό διαστημόπλοιο «Venera 3» προσεδαφίζεται στον πλανήτη Αφροδίτη. Πρόκειται για το πρώτο διαστημόπλοιο, που επισκέπτεται άλλον πλανήτη.
1973: Το άλμπουμ των Pink Floyd The Dark Side Of The Moon κυκλοφορεί στις ΗΠΑ. Θα παραμείνει στα charts επί 740 εβδομάδες.
2002: «Αντίο» λένε οι Έλληνες στη δραχμή, καθώς το ευρώ είναι πια το μοναδικό νόμισμα της χώρας. Η δραχμή, πλέον, περνά στην ιστορία και παύει οριστικά η κυκλοφορία της στην ελληνική επικράτεια.
2007: Τυφώνες χτυπούν το Βόρειο τμήμα των ΗΠΑ και σκοτώνουν τουλάχιστον 20 άτομα, οκτώ από αυτά παιδιά.

Γεννήσεις

1445 - Σάντρο Μποτιτσέλι, ιταλός ζωγράφος της Αναγέννησης
1798 - Γρηγόριος ΣΤ΄, Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως
1810 - Φρειδερίκος Σοπέν, Γαλλοπολωνός συνθέτης και πιανίστας
1842 - Νικόλαος Γύζης, Έλληνας ζωγράφος
1896 - Δημήτρης Μητρόπουλος, Έλληνας διευθυντής ορχήστρας, συνθέτης και πιανίστας
1922 - Γιτζάκ Ράμπιν, πρωθυπουργός του Ισραήλ, βραβείο Νόμπελ Ειρήνης 1994
1927 - Χάρι Μπελαφόντε, Αμερικανός μουσικός και ηθοποιός
1980 - Μπεσκιοϊλού Αντέμ, Τούρκος μουσικός και τραγουδιστής
1994 - Τζάστιν Μπίμπερ, Καναδός τραγουδιστής

Θάνατοι

1862 - Πήτερ Μπάρλοου, Βρετανός μαθηματικός
1938 - Γκαμπριέλε ντ' Ανούντσιο, Ιταλός συγγραφέας, πολεμιστής και πολιτικός
1980 - Ντίξι Ντιν, Άγγλος ποδοσφαιριστής
2012 - Λούστιο Ντάλα, Ιταλός ερμηνευτής και συνθέτης.
http://www.newsbeast.gr

 

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Εορτή της Αγίας Ευδοκίας

Αποτέλεσμα εικόνας για Εορτή της Αγίας Ευδοκίας

 

Τη μνήμη της Αγίας Ευδοκίας της από Σαμαρειτών η Οσιομάρτυς τιμά σήμερα, 1 Μαρτίου, η Εκκλησία μας.
Η Αγία Ευδοκία γεννήθηκε στη Ηλιούπολη της επαρχίας Λιβανησίας, της Φοινίκης, την εποχή του Τραϊανού (98 - 117 μ.Χ.). Πέρασε τα πρώτα χρόνια της ζωής της στην αμαρτία και την ακολασία, παρασύροντας με την εκτυφλωτική της ομορφιά πολλούς άνδρες στη αμαρτωλή ζωή, ενώ συγχρόνως συγκέντρωσε πολλά χρήματα.
Η χάρη όμως του Θεού ευδόκησε, ώστε να συμβεί η θαυμαστή αλλοίωση και στην ψυχή της Ευδοκίας.Μετά από μία σοβαρή ασθένεια, εγκατέλειψε την πόλη και την αμαρτία της, για να επιστρέψει εκεί ένα χρόνο αργότερα. Επιθυμώντας όμως να παραμείνει άγνωστη, εγκαταστάθηκε στην άκρη της πόλης. Εκεί γνωρίζει κάποιον μοναχό ονόματι Γερμανό και με τις νουθεσίες του μετανοεί.
Στην συνέχεια, αφού είδε οπτασία, προσήλθε στον Επίσκοπο Θεόδοτο και βαπτίσθηκε. Η οπτασία ήταν η εξής: Παρατηρούσε Άγγελο Θεού να οδηγεί αυτήν προς τον ουρανό και άλλους Αγγέλους να τη συγχαίρουν, ενώ την ίδια στιγμή κάποιος μαύρος ούρλιαζε και έλεγε ότι αδικείται πάρα πολύ, επειδή η Ευδοκία έγινε Χριστιανή.
Από τότε αλλάζει η ζωή της, χαρίζει όλη της τη περιουσία στο φιλανθρωπικό έργο της τοπικής εκκλησίας και πηγαίνει σε κάποιο μοναστήρι, όπου ζει βίο ασκητικό ως τη στιγμή που τη άρπαξαν οι πρώην εραστές της και την οδήγησαν στο Αυριλιανό για να δικαστεί.
Η Αγία όμως με την προσευχή της, κατόρθωσε να αναστήσει το νεκρό παιδί του βασιλιά και να προσελκύσει και τον ίδιο στο Χριστιανισμό. Αργότερα οδηγήθηκε μπροστά στον ηγεμόνα Διογένη, ο οποίος την άφησε ελεύθερη, αφού η Αγία και πάλι θαυματούργησε. Τελικά αποκεφαλίσθηκε από το Βικέντιο και έλαβε το στεφάνι του μαρτυρίου.
Απολυτίκιο:
Ήχος γ'. Θείας πίστεως.Φόβον ένθεον, αναλαβούσα, κόσμου έλιπες, την ευδοξίαν, και τω Λόγω Ευδοκία προαέδραμες, ου τον ζυγόν τη σαρκί σου βαστάσασα, υπερφυώς ηγωνίσω δι' αίματος. Μάρτυς ένδοξε, Χριστόν τον Θεόν ικέτευε, δωρήσασθαι ημίν το μέγα έλεος.

 

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Πέμπτη 29 Φεβρουαρίου 2024

Εορτάζοντες την 1ην του μηνός Μαρτίου

 Εορτάζοντες την 1ην του μηνός Μαρτίου


 

  • Η ΑΓΙΑ ΕΥΔΟΚΙΑ η από Σαμαρειτών, Οσιομάρτυς

  • Η ΟΣΙΑ ΔΟΜΝΙΝΑ η Νέα

  • Η ΑΓΙΑ ΑΝΤΩΝΙΝΑ

  • ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΜΑΡΚΕΛΛΟΣ και ΑΝΤΩΝΙΟΣ

  • ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΣΙΛΒΕΣΤΡΟΣ και ΣΩΦΡΟΝΙΟΣ

  • Ο ΑΓΙΟΣ ΝΕΣΤΟΡΙΑΝΟΣ

  • ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΧΑΡΙΣΙΟΣ, ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ και ΑΓΑΠΙΟΣ

  • Ο ΑΓΙΟΣ ΣΙΛΒΕΣΤΡΟΣ Πατριάρχης

  • Ο ΟΣΙΟΣ ΑΓΑΠΙΟΣ ΚΑΙ [Ο ΟΣΙΟΣ ΕΥΔΟΚΙΜΟΣ]

  • Ο ΑΓΙΟΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΑΣ ο Τραπεζούντιος, νεομάρτυρας

  • Ο ΑΓΙΟΣ ΠΑΥΛΟΣ ο οσιομάρτυρας

  • Η ΑΓΙΑ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ η νεομάρτυς (Αντρέγιεβνα) (Ρωσίδα).

  • Ο ΑΓΙΟΣ DAVID (Ουαλός).

 

Αναλυτικά

 

Η ΑΓΙΑ ΕΥΔΟΚΙΑ η από Σαμαρειτών, Οσιομάρτυς
Ήταν από την Ηλιούπολη της Συρίας και έζησε επί Τραϊανού (98-117 μ.Χ.). Περνούσε τη ζωή της μέσα στην πορνεία και τις ακολασίες. Ή εκθαμβωτική καλλονή της είλκυε πολλούς εραστές και έτσι συγκέντρωσε πολύ πλούτο. Το θείο έλεος όμως ευδοκεί, ώστε και οι ψυχές πού παρεκτράπησαν ηθικά να μη χάνουν ολότελα την ηθική συναίσθηση, αλλά να μένει κάτι από τον ηθικό πόθο. Έτσι και ή Ευδοκία. Μετά από μια αρρώστια της, είτε από κορεσμό, είτε από εγωισμό προς τους φίλους της, διότι την περίοδο πού ήταν άρρωστη την είχαν εγκαταλείψει, δε συνέχισε την προηγούμενη ζωή της. Εγκατέλειψε την πόλη και επέστρεψε μετά από ένα χρόνο. Θέλησε να μείνει άγνωστη και γι' αυτό εγκαταστάθηκε στα τελευταία σπίτια της πόλης. Εκεί, γνωρίζει με θαυματουργικό τρόπο τους χριστιανούς της τοπικής Εκκλησίας . Αναπαύεται τόσο πολύ από τη διδασκαλία του Ευαγγελίου (και νουθεσιών κάποιου μοναχού ονόματι Γερμανού), πού αμέσως βαπτίζεται χριστιανή (από τον επίσκοπο Θεόδοτο) και με τη μετάνοια της καθαρίζεται από τα έκτροπα της προηγούμενης ζωής. Από τότε αλλάζει ζωή. Δίνει την περιουσία της στα ορφανά και τους φτωχούς και γίνεται πιστή εργάτης του Ευαγγελίου. Και μάλιστα μέχρι μαρτυρικού θανάτου. Έτσι ή Αγία Ευδοκία έρχεται να μας θυμίσει τα αιώνια λόγια του Κυρίου μας: ότι οι τελώναι και αί πόρναι προάγουσιν υμάς εις την θασιλείαν του θεοϋ"1. ΟΙ τελώνες, δηλαδή και οι πόρνες, πού στην αρχή έδειξαν απείθεια στο Νόμο του Θεού, αλλά μετά μετενόησαν και πίστεψαν έμπρακτα σ' Αυτόν, θα προλάβουν στη βασιλεία του Θεού εσάς, πού μόνο στα λόγια πιστεύετε στο Θεό, ενώ στην πράξη είστε άπιστοι.

1. Ευαγγέλιο Ματθαίου, κα' 31 .


Απολυτίκιο. Ηχος γ'. Θείας πίστεως.
Φόβον ένθεον, άναλαβούσα, κόσμου έλιπες, την εύδοξίαν, και τω Λόγω Ευδοκία προαέδραμες· ου τον ζυγόν τη σαρκί σου βαστάσασα, ύπερφυώς ήγωνίοω δι' αίματος. Μάρτυς ένδοξε, Χριστόν τον Θεόν ικέτευε, δωρήσασθαι ήμίν το μέγα έλεος.


Η ΟΣΙΑ ΔΟΜΝΙΝΑ η Νέα
Καταγόταν από την πόλη Κύρο της Συρίας και έζησε κατά το πρώτο μισό του 5ου αιώνα. Οι γονείς της, ευσεβείς και πλούσιοι, την είχαν αναθρέψει χριστιανικότατα, και της παρείχαν τα μέσα για ελεημοσύνες και άλλα καλά έργα. Ό επίσκοπος Θεοδώρητος, βλέποντας την τόσο ζωντανή ευσέβεια της, την εκτιμούσε πολύ και την χρησιμοποιούσε σαν παράδειγμα στις πλούσιες νέες, πού νόμιζαν, ότι μπορούσαν να συμβιβάσουν τη χριστιανοσύνη τους με τις κοσμικές επιδείξεις και ματαιότητες. Και, όσες φορές έβλεπε κόρη, πού ποθούσε να ακολουθήσει τον Ευαγγελικό δρόμο, της συνιστούσε να συναναστρέφεται τη Δομνίνα. Ή δε Δομνίνα, καθοδηγούσε με πολύ αδελφική στοργή και ταπεινοφροσύνη, προσπαθώντας να μη φαίνεται, ότι υπερτερεί, πολλές φορές μάλιστα κάνοντας τη μικρότερη. Κατά τα δειλινά, ή Δομνίνα συνήθιζε να πηγαίνει στη γειτονική της εκκλησία, όπου έκανε δεήσεις μέσα στη σιγή του ναού. Έτσι, με τέτοιες άγιες ασχολίες, τελείωσε ή Δομνίνα τη ζωή της και πήγε στα αθάνατα σκηνώματα, πού αποτέλεσαν το διαρκή και διακαή πόθο της σ' όλη τη διάρκεια της επίγειας ζωής της.


Η ΑΓΙΑ ΑΝΤΩΝΙΝΑ
Έζησε στα χρόνια του αυτοκράτορα Διοκλητιανού και καταγόταν από τη Νίκαια της Βιθυνίας. Θερμή χριστιανή, εργαζόταν για την εξάπλωση της πίστης μεταξύ των γυναικών της ειδωλολατρείας. Καταγγέλθηκε και ομολόγησε αμέσως τη θεάρεστη δραστηριότητα της. Τότε την υποχρέωσαν να θυσιάσει στα είδωλα, άλλ' ή Άντωνίνα αρνήθηκε σθεναρά και μάλιστα συνηγόρησε μπροστά στον έπαρχο υπέρ της χριστιανικής θρησκείας. Μετά από βασανιστήρια, την έριξαν σε σκοτεινή απομόνωση με την ελπίδα ότι θα καμφεΐ το φρόνημα της. Όταν την έβγαλαν από τη φυλακή, ή Αντωνίνα αντέταξε την ίδια άρνηση στις προτροπές και τις απειλές του κριτή ν' αρνηθεί τον Χριστό. Τότε την έβαλαν μέσα σ' ένα σακί και την έριξαν μέσα στη λίμνη της Νίκαιας, παίρνοντας έτσι το αθάνατο στεφάνι του μαρτυρίου. (Ή μνήμη της επαναλαμβάνεται και τη ν 12η Ιουνίου).


ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΜΑΡΚΕΛΛΟΣ και ΑΝΤΩΝΙΟΣ
Μαρτύρησαν αφού τους έριξαν μέσα στη φωτιά.

 

ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΣΙΛΒΕΣΤΡΟΣ και ΣΩΦΡΟΝΙΟΣ
Μαρτύρησαν δια ξίφους.


Ο ΑΓΙΟΣ ΝΕΣΤΟΡΙΑΝΟΣ
Μαρτύρησε δια ξίφους.


ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΧΑΡΙΣΙΟΣ, ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ και ΑΓΑΠΙΟΣ
Δεν υπάρχει καμία πληροφορία για τη ζωή τους.

Ο ΑΓΙΟΣ ΣΙΛΒΕΣΤΡΟΣ Πατριάρχης
Ή μνήμη του αναφέρεται στο Ίεροσολυμιτικό Κανονάριο σελ. 36 ως έξης: "Εν τη Άναστάσει, του αγίου πατριάρχου Σιλβέστρου". Ή πανήγυρη του γινόταν στον ναό της Ανάστασης, αλλά άγνωστο ποιας πόλης Πατριάρχης ήταν ο Σίλβεστρος, πού τη μνήμη του γιορτάζει ή εκκλησία των Ιεροσολύμων.


Ο ΟΣΙΟΣ ΑΓΑΠΙΟΣ ΚΑΙ [Ο ΟΣΙΟΣ ΕΥΔΟΚΙΜΟΣ]
Ό όσιος αυτός ήταν στη Σκήτη του Κολιτζοϋ της περιοχής Βατοπαιδίου. Όμως, σε μια επιδρομή τους οι Αγαρηνοί πειρατές τον αιχμαλώτισαν και τον πούλησαν σαν δούλο σ' έναν άλλο Αγαρηνό. Αυτός τον είχε δεμένο με αλυσίδες, για τον φόβο μην αποδράσει, και τον χρησιμοποιούσε στις πιο σκληρές και βαριές εργασίες. Δια της προσευχής και κατά τη στιγμή πού βρισκόταν στη φυλακή, ή Υπεραγία Θεοτόκος τον ελευθέρωσε. Τότε ο όσιος αμέσως γύρισε στο Άγιο Όρος, στον Γέροντα του. Άλλ' ο Γέροντας, μόλις τον είδε, του έκανε παρατήρηση διότι έφυγε κρυφά χωρίς την έγκριση του κυρίου του, και του είπε αμέσως να γυρίσει πίσω. Ό όσιος Αγάπιος έκανε υπακοή και επέστρεψε στον Αγαρηνό κύριο του. Ή ενέργεια του αυτή συγκίνησε τον Άγαρηνό, με αποτέλεσμα αυτός και οι δύο γιοί του, μαζί με τον όσιο Αγάπιο, να έλθουν στο Άγιο Όρος και να γίνουν μοναχοί. Για δε τον όσιο Ευδόκιμο, βλέπε βιογραφικό του σημείωμα την 5η "Οκτωβρίου.


Ο ΑΓΙΟΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΑΣ ο Τραπεζούντιος, νεομάρτυρας
Ό Άγιος αυτός νεομάρτυρας δεν αναφέρεται από τους Συναξαριστές. Ήταν από τους προύχοντες της Τραπεζούντας και μαρτύρησε την 1η Μαρτίου 1659 με απαγχονισμό. Το σώμα του παρέλαβαν οι χριστιανοί και το έθαψαν στον ναό του αγίου Γρηγορίου του Νύσσης. Κατόπιν άνακομίστηκε στη Μονή Θεοσκεπάστου της Τραπεζούντας.


Ο ΑΓΙΟΣ ΠΑΥΛΟΣ ο οσιομάρτυρας
Άγνωστο πού και πότε μαρτύρησε, μάλλον όμως επί των εικονομάχων, αφού οι Συναξαριστές σημειώνουν ότι υπέρ των αγίων εικόνων δια του πυρός ετελειώθη.


Η ΑΓΙΑ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ή νεομάρτυς (Αντρέγιεβνα) (Ρωσίδα).
(Δια Χριστόν σαλή)


Ο ΑΓΙΟΣ DAVID (Ουαλός).
Λεπτομέρειες για τη ζωή αυτού του αγίου της Ορθοδοξίας μπορεί να βρε! ο αναγνώστης στο βιβλίο "ΟΙ Άγιοι των Βρεττανικών Νήσων", του Χριστόφορου Κων. Κομμοδάτου, επισκόπου Τελμησσού, Αθήναι 1985.

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

ΔΕΛΤΙΟ ΚΑΙΡΟΥ για Παρασκευή 1/3

 

ΔΕΛΤΙΟ ΚΑΙΡΟΥ για Παρασκευή 1/3

Βροχές, καταιγίδες και χαλαζοπτώσεις αναμένονται την Παρασκευή 1 Μαρτίου 2024. Πτώση της θερμοκρασίας. Άνεμοι πρόσκαιρα έως 8 μποφόρ στο Νοτιοανατολικό Αιγαίο.

Πιο αναλυτικά, βροχοπτώσεις θα εκδηλωθούν αρχικά στα δυτικά και βορειοδυτικά τμήματα της χώρας ενώ στο Ιόνιο και στα παράκτια τμήματα των δυτικών ηπειρωτικών θα εκδηλωθούν και καταιγίδες με πιθανότητα χαλαζοπτώσεων. Σταδιακά έως το απόγευμα οι βροχοπτώσεις θα επηρεάσουν και την υπόλοιπη χώρα ενώ καταιγίδες και χαλαζοπτώσεις θα εκδηλωθούν σε νησιωτικές και παράκτιες περιοχές. Εξαίρεση αποτελούν η Θράκη και τα ανατολικά και νοτιοανατολικά τμήματα του Αιγαίου. Στη συνέχεια τα φαινόμενα θα εντοπίζονται κυρίως στη Μακεδονία, στη Θεσσαλία και στο Βόρειο, Ανατολικό και Νοτιοανατολικό Αιγαίο. Οι συγκεντρώσεις σκόνης στην ατμόσφαιρα θα είναι σχετικά αυξημένες και κατά τόπους θα σημειωθούν λασποβροχές.

Η θερμοκρασία στη Δυτική Μακεδονία θα κυμανθεί από 4 έως 9 βαθμούς Κελσίου, στην Κεντρική Μακεδονία από 8 έως 17, στη Ανατολική Μακεδονία και στη Θράκη από 8 έως 18, στη Θεσσαλία από 9 έως 14, στην Ήπειρο από 7 έως 16, στη Στερεά από 9 έως 15, στην Πελοπόννησο από 6 έως 15 στα νησιά του Ιονίου από 10 έως 16, στα νησιά του Βορείου και Ανατολικού Αιγαίου από 10 έως 19, στις Κυκλάδες από 13 έως 16, στα Δωδεκάνησα από 15 έως 18 και στην Κρήτη από 12 έως 22 βαθμούς Κελσίου. Σημειώνεται ότι η ελάχιστη θερμοκρασία αναμένεται προς το τέλος του εικοσιτετραώρου με εξαίρεση τα βορειοανατολικά τμήματα της χώρας.

Οι άνεμοι στο Βόρειο Αιγαίο θα πνέουν από ανατολικές έως νοτιοανατολικές διευθύνσεις 4 έως 6 μποφόρ. Στο Κεντρικό Αιγαίο οι άνεμοι θα πνέουν από νοτιοανατολικές διευθύνσεις 5 έως 7 μποφόρ. Στο Νοτιοδυτικό Αιγαίο οι άνεμοι θα πνέουν αρχικά από ανατολικές διευθύνσεις 5 έως 7 μποφόρ όμως από το απόγευμα θα στραφούν σε νοτιοδυτικούς 4 έως 6 μποφόρ. Στο Νοτιοανατολικό Αιγαίο οι άνεμοι θα πνέουν από νοτιοανατολικές διευθύνσεις 5 έως 7 μποφόρ και από το πρωί έως το απόγευμα 6 έως 8 μποφόρ. Στο Ιόνιο οι άνεμοι θα πνέουν από νοτιοανατολικές διευθύνσεις 2 έως 4 μποφόρ όμως από το απόγευμα θα στραφούν σε βορειοδυτικούς ίδιας έντασης.

Στην Αττική αναμένονται ασθενείς βροχοπτώσεις οι οποίες από το πρωί θα ενισχυθούν και θα εκδηλωθούν καταιγίδες με μικρή πιθανότητα χαλαζοπτώσεων. Οι άνεμοι θα πνέουν από ανατολικές διευθύνσεις 3 έως 5 μποφόρ. Οι συγκεντρώσεις σκόνης στην ατμόσφαιρα θα είναι σχετικά αυξημένες. Η θερμοκρασία στο κέντρο των Αθηνών θα κυμανθεί από 14 έως 16 βαθμούς Κελσίου με την ελάχιστη να αναμένεται προς το τέλος του εικοσιτετραώρου.

Στον νομό Θεσσαλονίκης αναμένονται νεφώσεις ενώ τοπικές βροχές θα εκδηλωθούν από το μεσημέρι. Οι άνεμοι θα πνέουν από ανατολικές διευθύνσεις 2 έως 4 μποφόρ. Οι συγκεντρώσεις σκόνης στην ατμόσφαιρα θα είναι σχετικά αυξημένες. Η θερμοκρασία στο κέντρο της Θεσσαλονίκης θα κυμανθεί από 11 έως 15 βαθμούς Κελσίου με την ελάχιστη να αναμένεται προς το τέλος του εικοσιτετραώρου.

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Σαν σήμερα... 29 Φεβρουαρίου

Σαν σήμερα

Τα σημαντικότερα γεγονότα της 29ης Φεβρουαρίου


1288: Ξεκίνημα ενός εθίμου στη Σκωτία. Η 29η Φεβρουαρίου καθιερώνεται ως η μόνη μέρα που μία γυναίκα μπορεί να προτείνει γάμο σε έναν άνδρα. Αν αυτός αρνηθεί, καλείται να πληρώσει πρόστιμο.
1584: Πρώτη εμφάνιση της 29ης Φεβρουαρίου ως πρόσθετης ημέρας κάθε δίσεκτου έτους. Η προσθήκη αυτή αποφασίστηκε το 1581 από τον Πάπα Γρηγόριο ΧΙΙΙ, ο οποίος αφαίρεσε και 11 ημέρες, μετονομάζοντας την 4η Οκτωβρίου 1582 σε 15η Οκτωβρίου 1582 και εγκαινιάζοντας το ημερολόγιο που πήρε το όνομά του. Η επιπλέον ημέρα του Φεβρουαρίου υφίσταται ήδη από το 45 π.Χ. βάσει της ρύθμισης του Ιουλίου Καίσαρα, με τη διαφορά ότι εμφανιζόταν μεταξύ 24ης και 25ης ημέρας και από την οποία προέρχεται ο όρος δίσεκτο έτος, αφού στο ρωμαϊκό ημερολόγιο υπήρχαν κάθε 4 χρόνια δύο φορές έκτες καλένδες (δις έκτες).
1956: Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής σχηματίζει την πρώτη του κυβέρνηση που προήλθε από εκλογές. Η Λίνα Τσαλδάρη (69 ετών) αναλαμβάνει το υπουργείο Πρόνοιας και γίνεται έτσι η πρώτη ελληνίδα υπουργός.
1956: Η κρίσιμη συνάντηση του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου με τον κυβερνήτη Χάρντινγκ και τον Υπουργό Αποικιών Λένοξ - Μπόιντ καταλήγει σε αδιέξοδο. Οι Βρετανοί προτείνουν μία μορφή «αυτοκυβέρνησης», ο Μακάριος ζητά αυτοδιάθεση.
1976: Εξαγριωμένοι οπαδοί του Παναιτωλικού εισβάλλουν στο γήπεδο και κάποιος από αυτούς δαγκώνει και κόβει το αυτί του Θεσσαλονικιού διαιτητή Στέφανου Ράμμου, επειδή έδωσε ένα αυστηρό πέναλτι στον ΠΑΟΚ.
1992: Ο Νίκος Γκάλης καταρρίπτει το ρεκόρ των 11.030 πόντων του Βασίλη Γκούμα στον αγώνα μπάσκετ Παγκρατίου - Άρη.

Γεννήσεις

1792 - Τζοακίνο Ροσίνι, ιταλός συνθέτης. («Ο Κουρέας της Σεβίλλης», «Γουλιέλμος Τέλλος»)
1940 - Βαρθολομαίος Α', οικουμενικός πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως

Θάνατοι

1868 - Λουδοβίκος Α', βασιλιάς της Βαυαρίας, πατέρας του βασιλιά των Ελλήνων Όθωνα
1908 - Πατ Γκάρετ, θρυλική μορφή του Φαρ Ουέστ, άνθρωπος του νόμου, και μπάρμαν
2012 - Βασίλης Τσιβιλίκας, κωμικός ηθοποιός του ελληνικού θεάτρου και κινηματογράφου
http://www.newsbeast.gr

 

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Εορτή του Οσίου Κασσιανού του Ρωμαίου


Τη μνήμη του Οσίου Κασσιανού του Ρωμαίου τιμά σήμερα, 29 Φεβρουαρίου, η Εκκλησία μας.
Ο Όσιος Κασσιανός γεννήθηκε στην Ρώμη από γονείς ευσεβείς και επιφανείς, οι οποίοι φρόντισαν να τον αναθρέψουν με παιδεία και νουθεσία Κυρίου.
Η γνωριμία και η συναναστροφή του, από την παιδική του ηλικία, με Αγίους ανθρώπους επέδρασε ευεργετικά στη διαμόρφωση της προσωπικότητας και του όλου τρόπου ζωής του. Σπούδασε την επιστήμη της φιλοσοφίας και της αστρονομίας και μελέτησε ιδιαίτερα τα συγγράμματα των Πατέρων και την Αγία Γραφή.
Ο Όσιος ακολούθησε το μοναχικό βίο, γενόμενος μοναχός σε μία σκήτη και επισκέφθηκε τα μοναστήρια της Αιγύπτου και της Θηβαίδας, της Νιτρίας, της Ασίας και της Καππαδοκίας. Ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης γράφει χαρακτηριστικά: «ο Άγιος μετέβη εις διαφόρους τόπους και συνήντησε αγίους και γνωστικωτάτους Οσίους και τας αρετάς όλων συναθροίζει εις τον εαυτόν του, ως άλλη φιλόπονος μέλισσα, ώστε και αυτός έγινε εις τους άλλους τύπος και παράδειγμα παντός είδους αρετής. Όθεν ανώτερος των παθών γενόμενος και τον νούν καθαρίσας, εγνώρισε την τελείαν κατά των παθών νίκην».
Στον πρώτο τόμο της Φιλοκαλίας, περιλαμβάνονται δύο λόγοι του Οσίου Κασσιανού, «Προς Κάστορα Επίσκοπον, περί των οκτώ της κακίας λογισμών, γαστριμαργίας, πορνείας, φιλαργυρίας, οργής, λύπης, ακηδίας, κενοδοξίας και υπερηφανείας» και «Προς Λεόντιον ηγούμενον, περί των κατά την Σκήτην αγίων Πατέρων και λόγος περί διακρίσεως», που δείχνουν την καθαρότητα της ζωής του και το ορθόδοξο φρόνημά του και προξενούν μεγάλη ωφέλεια. Ο δε Όσιος Ιωάννης της Κλίμακος πλεέκι δίκαιο εγκώμιο στον Όσιο Κασσιανό στον περί υπακοής Λόγο του.
Ο Όσιος Κασσιανός κοιμήθηκε με ειρήνη.
Απολυτίκιον
Ήχος πλ. α’. Τον συνάναρχον Λόγον.
Της σοφίας τον λόγοιν Πάτερ τοις έργοις σου, ασκητικώς γεωργήσας ως οικονόμος πιστός, αρετών μυσταγωγείς τα κατορθώματα, συ γαρ πράξας ευσεβώς, εκδιδάσκεις ακριβώς, Κασσιανέ θεοφόρε, και τω Σωτήρι πρεσβεύεις, ελεηθήναι τας ψυχάς ημών.

 


Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Τετάρτη 28 Φεβρουαρίου 2024

Εορτάζοντες την 29ην του μηνός Φεβρουαρίου

 Εορτάζοντες την  29ην του μηνός Φεβρουαρίου


 

  • Ο ΟΣΙΟΣ ΚΑΣΣΙΑΝΟΣ ο Ρωμαίος

  • Ο ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ επίσκοπος Δεφέλτου ο Ομολογητής

 

 

 

 

 

Αναλυτικά

 

Ο ΟΣΙΟΣ ΚΑΣΣΙΑΝΟΣ ο Ρωμαίος
Ρωμαίος στην καταγωγή, με γονείς πλούσιους και επιφανείς. Ή μεγάλη του ευφυΐα, ή φιλομάθεια και ή επιμέλεια του, ήταν από τους βασικούς παράγοντες, ώστε ο Κασσιανός να διακριθεί στις σπουδές του και να γίνει άριστος επιστήμων. Μαζί με τη διανοητική αυτή προκοπή του, καλλιέργησε και τη ζωή της χριστιανικής αγιότητας, με πολύ ζήλο και προσεκτική ακρίβεια. Όπως ή επιστήμη του υπήρξε φωτεινή, έτσι σταθερή στάθηκε και ή πίστη του. Το πιο εντυπωσιακό, όμως, είναι ότι ο Κασσιανός δια της θείας χάριτος επιβλήθηκε στους ενθουσιασμούς της νεότητας. Διατηρήθηκε εγκρατής και σώφρων και πέτυχε το ωραιότερο των στεμμάτων, την αγνότητα, πού τη διατήρησε και κατά τη στρατιωτική του ζωή. Έτσι εφάρμοσε κατά πάντα τη θεόπνευστη προσταγή του Απ. Παύλου, "σεαυτόν άγνόν τηρεί"1. Δηλαδή, διατήρησε τον εαυτό σου καθαρό από τις δικές σου, αλλά και από τις ξένες αμαρτίες. Αργότερα ο Κασσιανός, με το στέμμα αυτό της αγνότητας, άφησε το στρατιωτικό στάδιο και έβαλε το ράσο της μοναχικής πολιτείας, όπου διέπρεψε σαν πνευματικός πατέρας. Ποθώντας όμως να γνωρίσει βαθύτερα την ακρίβεια της μοναχικής ζωής, περιήλθε όλα τα μεγάλα κέντρα του ασκητισμού, την Αίγυπτο, την Θηβαΐδα, την Νιτρία, Ασία, Καππαδοκία, και τον Πόντο, άπ' όπου πήρε πολύ ωφέλεια. Ό Κασσιανός επίσης, έγραψε τα γνωστά από τη Φιλοκαλία κεφάλαια "περί των οκτώ λογισμών", πού τόσο πολύ διαβάζονταν και διαβάζονται από τους ασκητές. Έτσι με λόγια και έργα αφού έλαμψε, ειρηνικά προς τον Κύριο έξεδήμησε.
1. Α' πρός Τιμόθεον, ε' 22.


Απολυτίκιο. Ήχος πλ. α'. Τον συνάναρχον Λόγον.
Γης σοφίας τον λόγοιν Πάτερ τοις έργοις σου, άσκητικώς γεωργήσας ως οικονόμος πιστός, αρετών μυσταγωγείς τα κατορθώματα· συ γαρ πράξας εύσεβώς, έκδιδάσκεις ακριβώς, Κασσιανέ θεοφόρε και τω Σωτήρι πρεσβεύεις, έλεηθήναι τάς ψυχάς ημών.

Ο ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ επίσκοπος Δεφέλτου ο Ομολογητής
Είναι άγνωστος στους Συναξαριστές. Αναφέρεται στον Λαυριωτικό Κώδικα Ε 152 φ. 367α, ότι υπήρξε αγωνιζόμενος Ομολογητής εναντίον των Μονοθελητών και υπέμεινε θλίψεις από τους Σκύθες, αφού στήριξε τον λαό του στο δόγμα των Πατέρων της Ορθόδοξης Εκκλησίας.

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

ΔΕΛΤΙΟ ΚΑΙΡΟΥ για Πέμπτη 29/2

 

ΔΕΛΤΙΟ 

ΚΑΙΡΟΥ για Πέμπτη 29/2

Βροχές αναμένονται την Πέμπτη 29 Φεβρουαρίου 2024. Υψηλές για την εποχή θερμοκρασίες. Άνεμοι έως 7 μποφόρ στα πελάγη.

Πιο αναλυτικά, αρχικά αναμένονται νεφώσεις με τοπικές βροχές, κυρίως στα ορεινά της Κεντρικής και Δυτικής Μακεδονίας, της Θεσσαλίας, της Κεντρικής και Ανατολικής Στερεάς και της Ανατολικής Πελοποννήσου. Από τις πρώτες βραδινές ώρες όμως βροχοπτώσεις θα σημειωθούν και στο Ιόνιο, στην Ήπειρο στη Δυτικής Στερεά και στη Δυτική Πελοπόννησο ενώ ιδιαίτερα στο Ιόνιο θα εκδηλωθούν καταιγίδες και πιθανώς χαλαζοπτώσεις. Οι συγκεντρώσεις σκόνης στην ατμόσφαιρα θα είναι σχετικά αυξημένες.

Η θερμοκρασία στη Δυτική Μακεδονία θα κυμανθεί από 5 έως 14 βαθμούς Κελσίου, στην υπόλοιπη Μακεδονία και στη Θράκη από 5 έως 19, στη Θεσσαλία από 10 έως 20, στην Ήπειρο από 10 έως 22, στη Στερεά από 11 έως 20, στην Πελοπόννησο από 11 έως 23 στα νησιά του Ιονίου από 14 έως 19, στα νησιά του Βορείου και Ανατολικού Αιγαίου από 7 έως 20, στις Κυκλάδες και στα Δωδεκάνησα από 13 έως 19 και στην Κρήτη από 13 έως 21 βαθμούς Κελσίου.

Οι άνεμοι στο Βόρειο Αιγαίο θα πνέουν από ανατολικές διευθύνσεις 3 έως 5 μποφόρ. Στο Κεντρικό και Νότιο Αιγαίο οι άνεμοι θα πνέουν από ανατολικές έως νοτιοανατολικές διευθύνσεις 5 έως 7 μποφόρ. Στο Ιόνιο οι άνεμοι θα πνέουν από νοτιοανατολικές διευθύνσεις 5 έως 7 μποφόρ.

Στην Αττική αναμένονται νεφώσεις με πιθανότητα για πρόσκαιρες, ασθενείς βροχές κατά τόπους. Οι άνεμοι θα πνέουν από ανατολικές έως νοτιοανατολικές διευθύνσεις 5 έως 5 μποφόρ. Οι συγκεντρώσεις σκόνης στην ατμόσφαιρα θα είναι σχετικά αυξημένες. Η θερμοκρασία στο κέντρο των Αθηνών θα κυμανθεί από 14 έως 20 βαθμούς Κελσίου.

Στον νομό Θεσσαλονίκης αναμένονται νεφώσεις με πιθανότητα για πρόσκαιρες, ασθενείς βροχές κατά τόπους. Οι άνεμοι θα πνέουν από ανατολικές διευθύνσεις 2 έως 4 μποφόρ. Οι συγκεντρώσεις σκόνης στην ατμόσφαιρα θα είναι σχετικά αυξημένες. Η θερμοκρασία στο κέντρο της Θεσσαλονίκης θα κυμανθεί από 11 έως 19 βαθμούς Κελσίου.

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗΣ – Ἔρμη στὰ ξένα


Μικρά διηγήματα
ΑΠΑΝΤΑ ΤΟΜΟΣ ΤΕΤΑΡΤΟΣ, ΚΡΙΤΙΚΗ ΕΚΔΟΣΗ Ν. Δ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΠΟΥΛΟΣ, ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΔΟΜΟΣ
«Ὀφθαλμοὶ παιδίσκης εἰς χεῖρας
τῆς κυρίας αὐτῆς.» (Δαυίδ)
Α´
Διατί ἐπῆγες, ψυχή, εἰς τὸν Μέγα-Γιαλόν, ἀντικρὺ εἰς τὴν ἁπλωτήν, ἀτελείωτην ἄμμον, ἐκεῖ ὅπου ἀρχίζει τὸ μέγα βορεινὸν πέλαγος ―ὅπου τὸ κῦμα ἀγριωπόν, ἔξαλλον, ἀδιαλλάκτως πληγώνει τὴν ἀκτήν― πῶς ἐπαραμόνευσες νὰ εὕρῃς γαληνιῶσαν τὴν θάλασσαν, ὅπου ἡ Σειρήν, βαθιὰ εἰς τὰ ἄντρα ἀδελφωμένη μὲ τὴν Ἠχώ, θρηνῳδεῖ τ᾿ ᾄσματά της, καὶ οἱ Τρίτωνες, κρυμμένοι εἰς τὰς πρασινωπὰς πτυχὰς τῶν ἀπατήτων θαλάμων, σπανίως τολμῶσι ν᾿ ἀνακύψωσιν ἐπιπολῆς εἰς τὸ κῦμα; Ἐχρειάζετο κλίνη μαλακή, λεία θάλασσα, διὰ νὰ πέσῃς νὰ κοιμηθῇς τὸν ὕπνον τῶν αἰωνίων ὀνείρων!…
*
* *
Βεβαίως, ἂν ἦτον ἄλλη καμμιὰ «μερακλίδισσα» ἢ «ἀσίκισσα», ἀνάμεσα εἰς τὰς νέας τοῦ θαλασσινοῦ χωρίου, ἦτον κ᾿ ἡ Ἀρχοντούλα, τὴν ὁποίαν ὁ Γιαννάκης, χλωμήν, λεπτήν, μελαχροινήν, ἀγάπησεν ὄχι διὰ κάλλος προκλητικόν, ἀλλ᾿ ἀπὸ μυστηριώδη ἕλξιν καὶ ἀόριστον ψυχικὴν συνάφειαν. Τὸν καιρὸν ἐκεῖνον, ὅταν ὁ Γιαννάκης τ᾿ Ἀργυροῦ ἦτον ἐρωτευμένος λίαν σοβαρῶς μὲ τὴν Ἀρχοντούλαν, καὶ ἠναγκάζετο, περὶ τὰ τέλη τοῦ θέρους, πρὶν ἔβγῃ ἀκόμη ὁ Αὔγουστος, ἐπειδὴ ἔληγεν ἡ ἄδειά του, νὰ ἐπιστρέψῃ εἰς Αἴγυπτον, τὸ τραγούδι, τὸ ὁποῖον τῆς ἔστελνε, πίσω ἀπ᾿ τὸ κάσαρο* τοῦ βαποριοῦ (ὁπόθεν κάποτε ἐν διαχύσει στενοχωρίας ἔρριπτεν ὁλοκλήρους δαμιτζάνας μὲ οἶνον, σπονδὴν εἰς τὴν θάλασσαν, ἢ πιθαράκια μὲ λάδι, διὰ νὰ γαληνιάσῃ τὸ κῦμα) ἦτον τὸ ἑξῆς:
«Ἡ (τ᾿ ὄνομα τοῦ χωρίου) κ᾿ ἡ Αἴγυπτος, Θέ μου, καὶ νά ᾽ταν ἕνα!»
Κατὰ τὸ βραχὺ ἐντούτοις διάστημα τῶν δύο μηνῶν, ὁποὺ ἔμενεν ὁ Γιαννάκης εἰς τὴν πατρίδα, κατὰ τριετίαν ὅταν ἤρχετο ἡ περίοδος τῆς ἀδείας του, ὅλ᾿ αἱ ἡμέραι κ᾿ αἱ νύκτες, εἰς τὸ μικρὸν χωρίον, ἐγίνοντο ἕνα. Ὅλος ὁ κόσμος ἠναγκάζετο νὰ συνεορτάζῃ καὶ νὰ συγχορεύῃ μαζὶ μὲ τὸν νέον συμπαθῆ μερακλήν. Τῶν καπηλείων καὶ λοιπῶν μαγαζείων ἡ κατανάλωσις ηὔξανεν εἰς τὸ διπλάσιον· βιολιτζῆδες, λαουτιέρηδες, δὲν εὐκαιροῦσαν, δὲν ἀνέπνεαν ἐπὶ δύο μῆνας. Συνήθως «τὸ ἔκανε βδομαδιάτικο». Ἐμίσθωνε δυὸ ζυγιὲς βιολιά, λαγοῦτα, μπουζούκια, κλαρινέτα, φλάουτα, κ᾿ ἐξενυχτοῦσεν. Ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον, ἤρχιζεν ἀπὸ τὴν Πέμπτην τὸ βράδυ, ἐξακολουθοῦσε τὴν Παρασκευὴν καὶ τὸ Σάββατον, προελάμβανε τὸν Τριαδικόν, τὸν ὄρθρον τῆς Κυριακῆς, πρὶν ἐξυπνήσουν τὰ γραΐδια νὰ τρέξουν εἰς τὴν ἐκκλησίαν· ἐποίκιλλε τὴν μονοτονίαν τῶν καθημερινῶν, ηὔξανε τῆς Κυριακῆς τὴν φαιδρότητα κ᾿ ἐξύπνα ὅλους τοὺς χωρικοὺς καὶ τοὺς ἐργατικοὺς τὸ πρωὶ τῆς Δευτέρας.
*
* *
Τέλος, τὴν ἄλλην φοράν, ὅταν ἦλθεν ἡ σειρὰ τῆς ἀδείας του, ἐτελέσθη ὁ γάμος. Ὅλον τὸ χωρίον ἐπανηγύριζεν ἐπὶ δεκαπενθήμερον. Οἱ γαμήλιοι κῶμοι, τὰ πιστρόφια*, οἱ ἐπιθαλάμιοι, μόλις ἐκόπασαν τὴν τρίτην ἑβδομάδα. Ὁ Γιαννάκης ἐπῆρε τώρα τὴν ἀγάπην του μαζί του εἰς τὴν Αἴγυπτον, καί, τέλος, τὸ μικρὸν θαλασσινὸν χωρίον καὶ ἡ χώρα τῶν Φαραὼ «ἔγιναν ἕνα», κατὰ τὴν διάπυρον εὐχὴν τοῦ νέου.
Ὁ υἱὸς τ᾿ Ἀργυροῦ εἶχεν, ἀληθινά, πλοῦτον καὶ θησαυρὸν ἐκεῖ κάτω. Περὶ τὰς δύο λίρας εἰσόδημα τὴν ἡμέραν. Μὲ ὅλην τὴν φοβερὰν σπατάλην, τὰ περισσεύματα δὲν τοῦ ἔλειπαν, καὶ ὅταν ἀνὰ τριετίαν ἐπανήρχετο πάλιν εἰς τὸ χωρίον, μὲ τὴν γυναῖκά του, καὶ τὴν μικρὰν Δεσπούλαν, τὴν μοναχοκόρην του, ἡ Ἀρχοντούλα ἐξέπληττε μὲ τὴν πολυτέλειάν της, κ᾿ ἐπροκάλει ὅλων τῶν γυναικῶν τὴν ζήλειαν.
Ἀφοῦ ἐπάλιωσεν ὁπωσοῦν τὸ ἀνδρόγυνον, τελευταῖον, κατὰ Ἰούνιον τοῦ 19…, ἦλθον εἰς τὸ χωρίον συνοδευόμενοι καὶ ἀπὸ ἓν τέταρτον πρόσωπον. Κατὰ τὰ προλαβόντα ταξίδια, ἡ Ἀρχοντούλα εἶχε προσπαθήσει νὰ εὕρῃ κανὲν πτωχοκόριτσον, καὶ νὰ τὸ πάρῃ μαζί της, ὡς ψυχοκόρην ἢ ὑπηρέτριαν. Πλὴν τὸ πρᾶγμα ἦτο τόσον δύσκολον! Τὰ κορίτσια τοῦ θαλασσινοῦ χωρίου εἶχον εὐχὴν καὶ κατάραν, νὰ μὴ πηγαίνουν ποτὲ δοῦλες ἢ «παραπαῖδες».
Κάτω, εἰς τὴν Αἴγυπτον, ἡ οἰκογένεια εἶχε προσλάβει κατὰ καιροὺς διαφόρους ὑπηρετρίας ἀπὸ τὸν τόπον. Ἀλλὰ καμμίαν δὲν εἶχον φέρει μαζὶ εἰς τὴν πατρίδα των. Τὴν τελευταία φοράν, ἡ Ἀρχοντούλα ἔφερε μαζί της μίαν μεγαλόσωμον ὡραίαν κόρην, ὣς δεκαοκτὼ ἐτῶν, ὑπερήφανα ἐνδυμένην, καὶ κάτι παραπάνω ἀπὸ καμαριέραν ἢ γκουβερνάνταν φαινομένην.
Τὸ πρῶτον πονηρὸν σχόλιον εἰς τὴν γειτονιάν, ὅπου κατέλυεν ὁ Γιαννάκης εἰς τὴν ὡραίαν μικρὰν οἰκίαν του ―ὑψηλά, στὸν Ἐπάνω Μαχαλάν― τὸ ἐξέφερεν ἡ θεια-Σειραΐνα ἡ Παπαδούλαινα, ἅμα εἶδε τὴν ξένην συνοδὸν τῆς Ἀρχοντούλας, διατυπώσασα ὡς ἑξῆς τὴν πρακτικὴν γνώμην της:
― Δὲ συφέρνει, πλιό, παιδάκι μ᾿, ἡ δούλα νὰ εἶναι ὀμορφότερη ἀπ᾿ τὴν κυρά.
Τὸ γνωμικὸν ἤχησεν ὡς προφητεία εἰς τὰ ὦτα τῆς Ἀχτῶς, τῆς κυριωτέρας ἀπ᾿ ὅλες τὶς θειάδες τῆς Ἀρχοντούλας, ἥτις πάραυτα ἤρχισε νὰ «ὁρμηνεύῃ» τὴν ἀνεψιάν της.
― Τά*, τ᾿ ἤτανε;… Τί τὴν ἤθελες νὰ τὴν πάρῃς μαζί σου; Κοτζὰμ ἀναρρούσα*, κορίτζι μ᾿!… Τ᾿ εἶν᾿ αὐτήνη;… Πῶς μαθές; Σοῦ χρειαζότανε μιὰ φοβερή, ἀνεράιδα, νὰ τὴν κουβαλήσῃς ἐδῶ, ἀπ᾿ τὸ Πόρτο, θὰ πῶ*; ἔχετε τόσες δουλειές, μαθές, καὶ δὲ συφτάνεστε*; Ἢ ἔχεις τὰ πολλὰ παιδιά, γλέπεις; Χαθήκανε τὰ φτωχοκόριτσα ἐδῶ νὰ σὲ παραπιάσουνε καὶ νὰ σὲ δουλέψουνε, σὲ οὗλα τὰ πάντα;… Τί τὴν ἤθελες, τὴ Βδοκιά, θὰ πῶ; (ἡ Ἀχτὼ δὲν εἶχεν ἀκούσει ἀκόμη τὸ ὄνομα τῆς ξένης, ἀλλ᾿ ἔσπευσεν αὐθαιρέτως νὰ τὴν ὀνοματίσῃ οὕτω). Τί σοῦ χρειαζόταν ἡ Μαρουσώ; (ἄλλο πάλιν ὄνομα τῆς ἔδιδε). Μὲ ὅσα κομμάτια θὰ σοῦ χαλνᾷ μποροῦσες νὰ χορτάσῃς μισὸ κοπάδι ἀπ᾿ τὰ φτωχοκόριτσα τοῦ μαχαλᾶ σας!… Θέλεις πέντε τόπια τσίτι γιὰ νὰ τὴν ντύσῃς κοτζὰμ ἀφοράδα ὣς κεῖ ἀπάνω, θὰ πῶ… καὶ νὰ μὴ βαστᾷ ἀπ᾿ τὴν Τρίτ᾿ ὣς τὴν Τετράδη… Μὲ πέντε πηχόπουλα ἀρμενόπανο μποροῦσες νὰ ντύσῃς ἕνα τσομπανόπουλο, φτωχὸ κορίτσι… καὶ νά ᾽ναι σκλάβος… νὰ σοῦ λέῃ κ᾿ εὐχαριστῶ!… Τί τὴν ἤθελες τὴ Συνοδιά, ἐγὼ θαμάζουμαι*· τί τὴν ἤθελες;
Β´
Τὴν ἡμέραν τῶν Ἁγίων Κορυφαίων Ἀποστόλων, τὸ δειλινόν, εἷς στενὸς φίλος τοῦ Γιαννάκη, ἀχώριστος, ἐνῷ εὑρίσκοντο ὁμοῦ εἰς ἓν σχεδὸν ἐξοχικὸν καπηλεῖον, εἰς τὴν ἄκρην τῆς πολίχνης, ἀντικρὺ στὸ βουνόν, ἔβλεπε κάπως ἀνήσυχον τὸν φίλον του. Ἐφαίνετο οὗτος ν᾿ ἀλλοφρονῇ, καὶ κάπως σύννους, ἐκοίταζε διὰ τοῦ δυτικοῦ παραθύρου ἔξω. Τὸ παράθυρον ἀντίκρυζε μὲ τὸ ἀστυνομικὸν γραφεῖον τοῦ τόπου. Αἴφνης δύο νεαροὶ «ταχτικοί», ἀστυφύλακες οἱ αὐτοί, ἐπλησίασαν, καὶ ὁ εἷς ἔκαμε νεῦμα εἰς τὸν Γιαννάκην. Ὁ νέος ἐξῆλθε, καὶ ὁ φίλος του τὸν εἶδε νὰ ὁμιλῇ ταπεινῇ τῇ φωνῇ μὲ τοὺς δύο χωροφύλακας. Μετὰ μίαν στιγμὴν καὶ οἱ τρεῖς διευθύνθησαν διὰ τοῦ στενοῦ δρομίσκου πρὸς τὸ βόρειον μέρος.
Ὁ φίλος, ἀπὸ ἀνήσυχον ἐνδιαφέρον, προέκυψε διὰ τοῦ παραθύρου καὶ εἶδε τοὺς τρεῖς νὰ σταθοῦν εἰς τὴν ἄκρην τοῦ δρομίσκου, παρὰ τὴν καμπήν, ἔξωθεν παλαιοῦ κτιρίου ἐλαιοτριβείου, καὶ νὰ συνομιλοῦν μὲ ἕνα τέταρτον, ὅστις ἦτο ἀδραγάτης, ἤτοι ἀγροφύλαξ τοῦ Δήμου, μὲ χωρικὸν ἔνδυμα, μὲ πέδιλα ἀπὸ φασκιές, καὶ ζωσμένος σελάχι μὲ πιστόλια καὶ μαχαίρας. Ὁ Γιαννάκης, ἴσως διότι ὑπώπτευε τὴν ἀνήσυχον περιέργειαν τοῦ ἐν τῷ καπηλείῳ, ἔστρεψε τὴν κεφαλὴν πρὸς τὰ ὀπίσω καὶ ἰδὼν τὸν φίλον του νὰ τὸν κοιτάζῃ διὰ τοῦ παραθύρου, ἔκαμε νεῦμα ὅτι θὰ ὑπάγῃ ὀλίγον παραέξω, καὶ μὲ τὴν φωνὴν ἔκραξε μόνον:
― Μὲ συγχωρεῖς!…
Πάραυτα καὶ οἱ τέσσαρες ἔγιναν ἄφαντοι ὄπισθεν τῆς καμπῆς τοῦ δρόμου.
*
* *
Τὸ πῶς καὶ διατί ἡ Ἀρχοντούλα εἶχε πεισθῆ νὰ φέρῃ μαζί της ἀπὸ τὸ «Πόρτο» ἐκείνην τὴν εὐμορφοκαμωμένην μεγαλόσωμον «ἀναρρούσα», εἶναι ἄδηλον. Φαίνεται ὅτι, ὅπως ὁ σύζυγός της, ἠγάπα κι αὐτὴ τὴν ἐπίδειξιν, καὶ ἤθελε νὰ κάμῃ ἐντύπωσιν εἰς τὸν τόπον τῆς γεννήσεώς της.
Διότι, εἶναι βέβαιον ὅτι ἡ Ἀρχοντούλα ἐχάνετο ἐμπρὸς εἰς τὴν ξένην. Ἡ τελευταία ἦτο πράγματι θαλαμηπόλος κατὰ τὸν εὐρωπαϊκὸν τρόπον, κ᾿ ἐκτὸς ὅτι ἦτο εὐμορφοπλασμένη, ἦτο φύσις φιλόκαλος, καὶ προσέτι ὁ ἀφέντης της ἐφιλοτιμεῖτο νὰ τὴν ἔχῃ πολὺ καλὰ στολισμένην, ὡς ἐπίτιμον συντρόφισσαν ἀνωτέρας περιωπῆς.
Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον διετύπωσεν ὡς ἀπόφθεγμα ἡ πεπειραμένη γειτόνισσα, ἡ Παπαδούλαινα, ἡ φιλαυτία θὰ εἶχεν ἐμποδίσει τὴν Ἀρχοντούλαν νὰ τὸ σκεφθῇ ἢ νὰ τὸ παραδεχθῇ. Οἱ λόγοι ὅμως, τοὺς ὁποίους ἀνέπτυξε μὲ τόσην εὐγλωττίαν ἡ θεία της, ἡ Ἀχτίτσα, τῆς ἔκαμαν, ἀληθινά, βαθεῖαν ἐντύπωσιν. Εἶναι βέβαιον ὅτι ἡ κυρὰ ἤρχισεν ἀπὸ τὴν ἰδίαν στιγμὴν νὰ ζηλεύῃ τὴν θαλαμηπόλον της. Ὅπως ἐγνώσθη ἀργότερα, δυσάρεστοι σκηναὶ συνέβησαν μεταξὺ τῶν δύο συζύγων.
Αἱ γειτόνισσαι, αἱ ἐξαδέλφαι, αἱ συγγενεῖς γύρω-γύρω, κάτι ἄκουσαν, ἄκρες-μέσες, ἀπὸ τὰς σκηνὰς ταύτας. Ἡ κακὴ περιέργεια, ἡ ἀργολογία, ἡ πολυπραγμοσύνη, μεγάλως συνετέλεσαν εἰς τὸ νὰ φαρμακευθῇ ἡ διχόνοια τοῦ ἀνδρογύνου. Ὑποβολαί, μωροπιστία, ξυπνητὰ ὄνειρα, ὅλα ἔπαιξαν μέρος πλησίον τῆς ἰσχνῆς καὶ νευροπαθοῦς γυναικός! Ἐφαντάζετο ὅτι ἔβλεπε τὸν σύζυγόν της εἰς ἐρωτικὰς διαχύσεις μὲ τὴν κόρην, ὅ,τι τῆς ἔλεγαν τὸ ἐπίστευε, καὶ μάλιστα ὑπερεθεμάτιζεν αὐτή, βεβαιοῦσα ὅτι ἐγίνοντο χειρότερα παρ᾿ ὅσα ἔλεγεν ἡ γειτονιά. Διηγεῖτο, καὶ τὸ ἐπίστευεν, ὅτι εἶδε μὲ τὰ μάτια της ἐρωτικὰς περιπτύξεις, κ᾿ ἔκαμνεν ὅρκους. Καὶ αὐτὴ μὲν τὸ ἐπίστευεν ἄκουσα, ὅσοι δὲ τὴν ἤκουον ἐπροθυμοῦντο νὰ τὴν πιστεύσουν.
Τέλος, τὸ δειλινὸν ἐκεῖνο τῆς 29 Ἰουνίου, ἡ ἀτυχὴς Βανθούλα ―ἡ κόρη, ἐντοσούτῳ, ἦτον, ὅσον ἠδύνατο, κατὰ τὸ ἀνθρώπινον, νὰ κρίνῃ τις, σεμνοπρεπής, ἁπλοϊκή, ἀξιόλογος, λίαν ἐργατική, περίφημος ράπτρια, κ᾿ ἔξοχος μαγείρισσα― τὸ ἀπόγευμα, λέγω, τῆς ἑορτασίμου ἐκείνης ἡμέρας, ἡ κόρη εἶχε γίνει ἄφαντη. Καὶ ὅταν ὁ τέως σύντροφός του ἀπὸ τὸ καπηλεῖον ἔβλεπε τὸν Γιαννάκην μαζὶ μὲ τοὺς δύο ταχτικοὺς καὶ μὲ τὸν ἀδραγάτην νὰ διευθύνωνται δρομαῖοι πρὸς τὰ Λιβάδια, ἡ νέα εἶχε φύγει εἰς τὰ βουνά. Οἱ τρεῖς νομᾶτοι, οἵτινες ἀπὸ δύο ὡρῶν ἐζήτουν τὰ ἴχνη της, εἶχον φέρει νύξεις τινὰς σχετικὰς εἰς τὸν ἀφέντην της, καὶ οὗτος τοὺς ἠκολούθησε τρέχων πρὸς ἀνεύρεσιν τῆς φυγάδος. Αὐτὸς ἦτον ὁ λόγος δι᾿ ὃν τόσον ἀνήσυχος καὶ σύννους ἐφαίνετο πρὸ μικροῦ ὁ σπλαγχνικὸς νέος.
*
* *
Τέλος, ἡ κόρη ἀνευρέθη, ἀλλὰ δὲν ἔμελλε ν᾿ ἀνευρίσκεται ἐπ᾿ ἄπειρον. Εἶχε καταφύγει εἰς τὴν καλύβην πτωχῶν ἀγροτῶν, εἰς τὴν κορυφὴν τοῦ βουνοῦ, ὅπου δύο βοσκοποῦλες τὴν ἐκοίταζαν ἀπλήστως, καὶ τῆς ἔδωκαν γάλα νὰ πίῃ. Μετὰ πολλὰς παρακλήσεις, ἡ κυρία της ἐπείσθη νὰ δεχθῇ προσωρινῶς τὴν ξένην εἰς τὴν οἰκίαν της, πλὴν ἀπῄτει νὰ τὴν στείλουν παρευθὺς εἰς τὴν ἰδίαν πατρίδα της. Ἐφαίνετο τόσον παράλογος ἡ ἀπαίτησίς της, ἥτις ἀπεδείκνυε μόνον τὴν τρελὴν ἀνυπομονησίαν της. Διότι ἐντὸς μηνὸς ἢ ὀλίγον περισσότερον τὸ ἀνδρόγυνον ἔμελλε νὰ ἐπιστρέψῃ εἰς τὴν Αἴγυπτον, κ᾿ ἐκεῖ, ἂν δὲν τῆς ἤρεσκε τῆς κυρίας ἡ καμαριέρα, καλῶς κ᾿ εὐσχήμως θ᾿ ἀπηλλάσσετο αὐτῆς. Ἀλλ᾿ ἡ Ἀρχοντούλα δὲν ἤθελε ν᾿ ἀκούσῃ ὀρθὸν λόγον. Ἔβλεπε ζωντανὰς ὀπτασίας, καὶ ἡ εἰκὼν τῶν ἐρωτικῶν περιπτύξεων εἶχε κολλήσει ἐμπρός της, ζωγραφιστὴ καὶ παγία εἰς τὰς κόρας τῶν ὀφθαλμῶν της.
Ἡ κόρη, εἶχε κι αὐτὴ τοὺς λόγους της· δὲν ἤθελε νὰ ὑπάγῃ συνοδευομένη ἀπὸ ἄλλο πρόσωπον, ὁσονδήποτε εὐυπόληπτον, ἄγνωστον τέως αὐτῇ. Ἔλεγεν: «Ὁ ἀφέντης μ᾿ ἔφερεν, ὁ ἀφέντης θὰ μὲ πάῃ». Ἡ κυρά της ἐσκύλιαζεν, ὅταν ἤκουε τοῦτο. Τὸ ἐξήγει ὡς ἀπαίτησιν τάχα τῆς κόρης ὅπως τὴν συνοδεύσῃ κατ᾿ ἰδίαν ὁ κύριός της. Καὶ ὅμως, ἡ ταλαίπωρος νέα, δὲν ἔλεγε τοῦτο. Ἐνόει ὅτι ὁ ἀφέντης, τουτέστι, καὶ μὲ ὅλην ἴσως τὴν οἰκογένειαν, ὅταν θὰ ἐπανέκαμπεν εἰς τὴν Αἴγυπτον, τότε μόνον θὰ τὴν προέπεμπε μέχρι τοῦ τόπου της, τῆς ἀφετηρίας ὁπόθεν τὴν εἶχε παραλάβει.
Ἐπ᾿ ὀλίγας ἡμέρας ἐν τῷ μεταξύ, ἡ Βανθούλα εἶχε μείνει εἰς τὴν οἰκίαν μιᾶς πτωχῆς χήρας, συγγενοῦς τοῦ Γιαννάκη. Ἀλλ᾿ ἡ Ἀρχόντω δὲν ἦτο ἀναπαυμένη. Ἐφαντάζετο συνεντεύξεις, ἐν ἀσφαλείᾳ, τοῦ συζύγου της, ὑπὸ τὴν ξένην στέγην κ᾿ ἐπροτίμα νὰ ἔχῃ τὴν ξένην ὑπὸ τὰ ὄμματά της. Ὅθεν, ἐνῷ πρότερον τὴν ἐδίωκε, τώρα τὴν ἐβίαζε νὰ μένῃ πλησίον της.
Γ´
Εἰς τὴν βορείαν παραθαλασσίαν τοῦ Μεγάλου Γιαλοῦ, ἡ οἰκογένεια εἶχε κάμει ἐκδρομὴν ἀναψυχῆς μιᾷ τῶν ἡμερῶν, περὶ τὰ μέσα τοῦ Ἰουλίου. Ἡ Βανθούλα ἔμαθε καλὰ τὸν δρόμον καὶ ὅλη ἡ ὡραία τοποθεσία τῆς ἐνετυπώθη εἰς τὴν μνήμην της.
Ὕστερον ἀπὸ πολλὰς σκηνὰς ἀκόμη ―καὶ κατόπιν ἀπὸ τὸ πανηγύρι τῆς Ἁγίας Παρασκευῆς, ὅπου ὅλον τὸ χωρίον ἐπήγαινε διὰ θαλάσσης, μὲ τὰς βρατσέρας τὰς σημαιοστολισμένας καὶ τὰ κότερα― ἡ Βανθούλα εἶχε κάμει μεγάλην ἐπίδειξιν ἐκεῖ, καὶ ὅλ᾿ οἱ νέοι τοῦ χωρίου παρ᾿ ὀλίγον τὴν ἐρωτεύοντο (ἡ θεια-Ἀχτίτσα ἐσκέφθη ἐν τῷ μεταξύ:
― «Δὲ βρίσκεται κανένας νὰ τὴν κλέψῃ, θὰ πῶ, νὰ τὴν ξεφορτωθῇ ἡ Ἀρχοντούλα!»
Πλήν, ἡ εὐχή της δὲν εἰσηκούσθη)· ὀλίγας ἡμέρας ὕστερον, τὴν παραμονὴν τῆς Πρωταυγουστιᾶς, οἱ φίλοι του εἶδαν τὸν Γιαννάκην, ὄχι ἀνήσυχον ἁπλῶς, ἀλλ᾿ ἐξημμένον, πρησκοματιασμένον, κλαμένον…
Τὸν εἶδαν καὶ πάραυτα τὸν ἔχασαν. Δύο ἐξ αὐτῶν, οἱ ἐνθερμότεροι, ἔτρεξαν κατόπιν του.
Συνοδευόμενος ἀπὸ τὸν ἀδραγάτην, καὶ ἀπὸ δύο νομάτους τῆς χωροφυλακῆς, ἔτρεχεν, ἔτρεχε… Μόλις πρὸ μιᾶς ὥρας εἶχε μάθει τὴν ἐξαφάνισίν της. Καὶ κατὰ ποῦ νὰ τρέξῃ; Δύο γυναῖκες, εὑρισκόμεναι εἰς τ᾿ ἀμπέλια τους, ὅπου εἶχαν ἀρχίσει τότε νὰ ρίπτουν εἰς τὶς λιάστρες τὰ σῦκα, εἶπαν ὅτι τὴν εἶδαν, καταμεσήμερο, κ᾿ ἐσκιάχτηκαν, νὰ τρέχῃ τὸν ἀνήφορο, σὰν ἀνεράιδα…
Ὁ Γιαννάκης ἐσκέφθη: «Ἴσως νὰ ἐπῆγε κατὰ τὸν Μέγα-Γιαλό… Ἐκεῖ θὰ θυμᾶται τὸν δρόμο…»
*
* *
Ἡ Αἰγυπτία ἔφυγε τὸ πάλαι εἰς τὴν ἔρημον. Πολὺ πλέον δυστυχὴς ἀπὸ ἐκείνην, ἡ πτωχὴ ξένη παιδίσκη, ἡ Βανθούλα, δὲν εἶχε καρπὸν οὔτε εἰς τοὺς κόλπους οὔτε εἰς τὰ σπλάγχνα της. Καὶ δὲν ἐπαρουσιάσθη ὁ Ἄγγελος Κυρίου νὰ τῆς δώσῃ ἀσκὸν ὕδατος, διὰ νὰ δροσισθῇ… Αὐτὴ μόνη ἔπεσε νὰ εὕρῃ δρόσον εἰς τὴν ἅλμην τοῦ πελάγους, εἰς τὰ πικρὰ κύματα, ὅπου ὁ Γιάννης ὁ Πατσοστάθης, βοσκὸς ἀπὸ τὸ βουνόν, εἶδεν ἐπί τινας στιγμὰς τὴν λευκὴν ἐσθῆτα νὰ κυματίζῃ εἰς τὴν αὔραν, εἶτα νὰ βυθισθῇ εἰς τὸ κῦμα καὶ πάλιν νὰ ἐπιπλέῃ εἰς τὸν ἀφρόν.
Τὴν πρωίαν τῆς Πρωταυγουστιᾶς μία βάρκα ἔφερε τὸ νεκρὸν σῶμα καὶ τὸ ἀπεβίβασεν εἰς τὴν προκυμαίαν… Ὤ! τί σπαραγμός! Ξένη, ἔρμη στὰ ξένα, εὗρε τὸν πικρὸν θάνατον ἑκουσίως εἰς τὴν ἅλμην τοῦ κύματος… Οἱ ἰατροὶ τοῦ τόπου εὗρον ἕρμαιον, καὶ τὸ διεξεδίκησαν. Οἱ ἱερεῖς ὄχι. Δὲν ἦτο κανεὶς ἰσχυρὸς ἐνδιαφερόμενος, διὰ νὰ ἐκβιάσῃ τὴν «ἐλαστικότητα» τῶν νόμων καὶ τῶν κανόνων, διὰ νὰ βάλῃ εἰς κίνησιν τὰ νεῦρα καὶ τὰ κόκκαλα τῶν ἀνθρωπαρέσκων, τὰ ὁποῖα μέλλει νὰ διασκορπίσῃ ὁ Θεός.
Μόνον πέντε ἢ ἓξ γερόντισσαι, πτωχαὶ χῆραι, δύο ἢ τρεῖς κόραι τοῦ λαοῦ, τρεῖς δωδεκάδες ἀγυιοπαίδων, κ᾿ οἱ δύο νεαροὶ χωροφύλακες, συνώδευσαν τὸν Γιαννάκην εἰς τὸ κοιμητήριον, ὄπισθεν τοῦ σκεπασμένου νεκροκραβάτου.
Ὁ φίλος, τοῦ ἐξοχικοῦ καπηλείου, εἶπε τὸ «Ἅγιος ὁ Θεός», τὸ «Μετὰ πνευμάτων», Κύριε, ἀνάπαυσον τὴν δούλην σου, τρίς, κ᾿ ἐτελείωσε.
(1906)

 

Read more » Διαβάστε Περισσότερα