Κυριακή 29 Ιανουαρίου 2023

Εορτάζοντες την 30ην του μηνός Ιανουαρίου

Εορτάζοντες την  30ην του μηνός  Ιανουαρίου


  • ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΤΡΕΙΣ ΙΕΡΑΡΧΕΣ

  • ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΙΠΠΟΛΥΤΟΣ πάπας Ρώμης, ΚΕΝΣΟΥΡΙΝΟΣ, ΣΑΒΙΝΟΣ (ή Σαβαΐνος), ΧΡΥΣΗ ( ή Αύρα), ΦΗΛΙΞ, ΜΑΞΙΜΟΣ, ΕΡΚΟΥΛΙΟΣ (ή Έρκουλίνος), ΒΕΝΕΡΙΟΣ, ΣΤΥΡΑΚΙΟΣ, ΜΗΝΑΣ, ΚΟΜΟΔΟΣ, ΕΡΜΗΣ, ΜΑΥΡΟΣ, ΕΥΣΕΒΙΟΣ, ΡΟΥΣΤΙΚΟΣ, ΜΟΝΑΓΡΙΟΣ, ΑΜΑΝΔΙΝΟΣ, ΟΛΥΜΠΙΝΟΣ (ή Ολύμπιος), ΚΥΠΡΟΣ, ΘΕΟΔΩΡΟΣ τριβούνιος, ΜΑΞΙΜΟΣ πρεσβύτερος, ΑΡΧΕΛΑΟΣ διάκονος, ΚΥΡΙΑΚΟΣ (ή Κυρίνος) επίσκοπος, ΜΑΞΙΜΟΣ άλλος πρεσβύτερος.

  • Η ΑΓΙΑ ΧΡΥΣΗ

  • Ο ΑΓΙΟΣ ΘΕΟΦΙΛΟΣ ο Νέος

  • Ο ΑΓΙΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ ο εκ Μυτιλήνης

  • Της Παναγίας Θεοτόκου, πέραν της Γωργίας.

  • Ανάμνησις ευρέσεως εν Τήνω της ιεράς εικόνος της Ευαγγελιστρίας το 1823.

 

Αναλυτικά

 

ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΤΡΕΙΣ ΙΕΡΑΡΧΕΣ
Ή γιορτή αυτή καθιερώθηκε από τα τέλη ι του 11ου αιώνα, για να σταματήσουν οι φιλονικίες σχετικά με το ποιος είναι ανώτερος. ο Μέγας Βασίλειος; ο Γρηγόριος ο Θεολόγος; "Η ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος; Στα νεώτερα όμως χρόνια καθιερώθηκε σαν γιορτή  των Γραμμάτων και γενικά της Παιδείας. Το  ηθικό και πνευματικό τάλαντο του καθενός από τους τρεις δεν ήταν βέβαια, εντελώς το ίδιο. Φιλοσοφικότερος και αλύγιστος στην άμυνα ο Βασίλειος. Θεολογικότερος και ποιητικότερος ο Γρηγόριος. Εύγλωττότερος και ηγέτης τολμηρότατος ο Χρυσόστομος. Άλλα και οι τρεις είχαν σε μεγάλο βαθμό ειλικρινή και θερμή πίστη, ύπέρλαμπρη ευγλωττία, μεγάλη παιδεία, πλήρη αφοσίωση στη σημαία της Ορθοδοξίας, αγάπη στο ποίμνιο, αφοβία στους άρχοντες, ανεξάντλητη φιλανθρωπία, διαρκή νηφαλιότητα, άμεπτη σωφροσύνη, συνεχή αγώνα για τη σωτηρία των ψυχών και το θρίαμβο της βασιλείας του Θεού. ο Βασίλειος, ο Γρηγόριος και ο Χρυσόστομος λάμπουν μέσα στους αιώνες και αποδεικνύουν ότι τα μεγάλα πνεύματα γνωρίζουν να συνδέουν την εφήμερη σοφία του κόσμου με τη βαθύτερη και αληθινή πίστη στο Σωτήρα μας Χριστό. ο δε Ελληνισμός έχει αθάνατο καύχημα το ότι από τα σπλάγχνα του βγήκαν αυτοί οι μεγάλοι φωστήρες. Οι κυρίως μνήμες τους είναι: του Μ. Βασιλείου 1 Ιανουαρίου, του Αγ. Ιωάννου Χρυσοστόμου 13 Νοεμβρίου και του Αγ. Γρηγορίου του Θεολόγου 25 Ιανουαρίου.


Απολυτίκιο. Ήχος α'.
Τους τρεις μέγιστους φωστήρας της τρισηλίου Θεότητας, τους την οικουμένην άκτϊσι, δογμάτων θείων πυρσεύσσντας, τους μελιρρύτους ποταμούς της σοφίας, τους την κτίσιν πόσον, θεογνωσίας νάμασι καταρδεύσαντας, Βααίλειον τον Μέγαν, κσί τον Θεολόγοι/ Γρηγόριον, συν τω κλεινώ Ιωάννη, τω την γλώτταν χρυσορρήμονι, πάντες οι των λόγων αυτών έρασταί, συνελθόντες ύμνοις τιμήσωμεν αυτοί γαρ τη Τριάδι, υπέρ ημών αεί πρεσβεύουσι.

ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΙΠΠΟΛΥΤΟΣ πάπας Ρώμης, ΚΕΝΣΟΥΡΙΝΟΣ, ΣΑΒΙΝΟΣ (ή Σαβαΐνος), ΧΡΥΣΗ ( ή Αύρα), ΦΗΛΙΞ, ΜΑΞΙΜΟΣ, ΕΡΚΟΥΛΙΟΣ (ή Έρκουλίνος), ΒΕΝΕΡΙΟΣ, ΣΤΥΡΑΚΙΟΣ, ΜΗΝΑΣ, ΚΟΜΟΔΟΣ, ΕΡΜΗΣ, ΜΑΥΡΟΣ, ΕΥΣΕ8ΙΟΣ, ΡΟΥΣΤΙΚΟΣ, ΜΟΝΑΓΡΙΟΣ, ΑΜΑΝΔΙΝΟΣ, ΟΛΥΜΠΙΝΟΣ (ή Ολύμπιος), ΚΥΠΡΟΣ, ΘΕΟΔΩΡΟΣ τριβούνιος, ΜΑΞΙΜΟΣ πρεσβύτερος, ΑΡΧΕΛΑΟΣ διάκονος, ΚΥΡΙΑΚΟΣ (ή Κυρίνος) επίσκοπος, ΜΑΞΙΜΟΣ άλλος πρεσβύτερος.
Πάπας Ρώμης με το όνομα Ιππόλυτος ουδέποτε υπήρξε. Ισως ο Ιππόλυτος αυτός να ήταν τοποτηρητής του θρόνου προ της άναρρήσεως, στον θρόνο, του Φήλικος. Ολοι πάντως μαρτύρησαν επί αύτοκράτορος Κλαυδίου του Β' (268-9 μ.Χ.). Ιδιαίτερα αναφέρεται το μαρτύριο της Αγίας Χρυσής.


Η ΑΓΙΑ ΧΡΥΣΗ
Καταγόταν από αριστοκρατική οικογένεια, και μαρτύρησε στα χρόνια του αυτοκράτορα Κλαυδίου. Όταν συνελήφθη απ' τους ειδωλολάτρες, στην αρχή άνοιξαν τις πλευρές της και έκαψαν τις πληγές της με αναμμένες λαμπάδες. Έπειτα έσπασαν με πέτρες τα σαγόνια της, και με μολύβδινα σφαιρίδια τη ράχη της. 'Αλλ' αυτή, αν και κατατραυματισμένη και ενώ πέθαινε, ομολογούσε την πίστη της. Ή δε θηριωδία των φονέων της ήταν τέτοια, πού αφού έθεσαν στο λαιμό της μεγάλη πέτρα, την έριξαν στον βυθό της θάλασσας. Άλλα τί κι αν το σώμα της εξαφανίστηκε απ' τα νερά, ή μνήμη της παρέμεινε αιώνια και αθάνατη, περισσότερο χρυσή από το λαμπρότατο όνομα της.


Ο ΑΓΙΟΣ ΘΕΟΦΙΛΟΣ ο Νέος
Υπήρξε στα χρόνια των αυτοκρατόρων Κωνσταντίνου και Ειρήνης (780-795). Γεννήθηκε και ανατράφηκε στην Κων/πολη. Έγινε στρατηγός και τοποθετήθηκε στο "θέμα" των Κιβυραιωτών με έδρα την Κιβύρα της Μ. Ασίας. Σε μια ναυμαχία με τους Σαρακηνούς, οί δύο άλλοι στρατηγοί πού τον συνόδευαν, επειδή τον φθονούσαν, τον εγκατέλειψαν με αποτέλεσμα να συλληφθεί από τους εχθρούς αιχμάλωτος. Τον μετέφεραν στα μέρη τους και τον έκλεισαν στη φυλακή. Κατόπιν τον έβγαλαν και με κολακείες και απειλές τον παρακινούσαν ν' αρνηθεί τον Χριστό. Επειδή όμως ο Θεόφιλος αρνήθηκε σταθερά να εγκαταλείψει την πίστη του, τον αποκεφάλισαν και έτσι έλαβε το στεφάνι του μαρτυρίου.

Περισσότερα στο αφιέρωμα για τους Κυπρίους Αγίους

Ο ΑΓΙΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ ο εκ Μυτιλήνης
Ήταν έγγαμος με παιδιά. Κάποτε στη Μυτιλήνη βρέθηκε σε κατάσταση οργής και έγινε Μωαμεθανός. Κάποτε όμως συνήλθε, συναισθάνθηκε το αμάρτημα του και πήγε στο Άγιον Όρος. Εκεί έζησε για αρκετό χρονικό διάστημα, κοινώνησε των αχράντων μυστηρίων και προετοιμάστηκε για το μαρτύριο. Επανήλθε λοιπόν στη Μυτιλήνη, παρουσιάστηκε στον κριτή, με τόλμη ομολόγησε τον Χριστό και δήλωσε ότι ή μουσουλμανική θρησκεία είναι ψεύτικη. ο κριτής αμέσως εξέδωσε απόφαση, να θανατωθεί ο μάρτυρας με αγχόνη και κατόπιν τον παρέδωσε σ' άλλον άρχοντα, τον Ναζίρ Όμέρ αγά, πού προσπάθησε με κολακείες και υποσχέσεις να τον μεταπείσει. ο Άγιος όμως πρόβαλλε ακατάβλητο φρόνημα και μετά από φρικτά βασανιστήρια, οδηγήθηκε στον τόπο της εκτέλεσης, όπου αφού πρώτα φίλησε το σχοινί της αγχόνης, προσευχήθηκε στον Θεό και έτσι δέχτηκε το στεφάνι της νίκης στις 30 Ιανουαρίου 1784. Το τίμιο λείψανο του ρίχτηκε στη θάλασσα, αλλά βρέθηκε αργότερα και τάφηκε με τιμές στον ναό του Άγιου Ιωάννου του Προδρόμου στη θέση Μόθονα, απ' όπου αργότερα, άγνωστο πώς και από ποιους, εξαφανίστηκε.

Της Παναγίας Θεοτόκου, πέραν της Γωργίας.


Ανάμνησις ευρέσεως εν Τήνω της ιεράς εικόνος της Ευαγγελιστρίας το 1823.

 

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

ΔΕΛΤΙΟ ΚΑΙΡΟΥ για Δευτέρα 30/1

ΔΕΛΤΙΟ ΚΑΙΡΟΥ για Δευτέρα 30/1

Τοπικές βροχές κυρίως στα ανατολικά και νότια. Παροδικές χιονοπτώσεις σε ορεινά ηπειρωτικά τμήματα και σε ημιορεινά της βορειοανατολικής χώρας. Πτώση της θερμοκρασίας στα ανατολικά και νότια. Παγετός και περιορισμένη ορατότητα τη νύχτα και νωρίς το πρωί στα ηπειρωτικά. Τοπικά ισχυροί άνεμοι στα πελάγη.

Πιο αναλυτικά, τη Δευτέρα 30 Ιανουαρίου 2023, τοπικές βροχές αναμένονται, στη Χαλκιδική, στις Σποράδες, στην Εύβοια, σε περιοχές της Ανατολικής Θεσσαλίας, της Ανατολικής Στερεάς και της Πελοποννήσου, στην Κρήτη και πιθανόν μετά το μεσημέρι στο Ιόνιο. Παροδικές χιονοπτώσεις θα εκδηλωθούν σε ορεινά ηπειρωτικά τμήματα της και σε ημιορεινές περιοχές της Ανατολικής Μακεδονίας και της Θράκης. Τη νύχτα και νωρίς το πρωί η ορατότητα στα ηπειρωτικά θα είναι περιορισμένη, ενώ παγετός θα σημειωθεί κυρίως στα κεντρικά και βόρεια.

Η θερμοκρασία θα κυμανθεί στη Δυτική Μακεδονία από -9 έως 5 βαθμούς, στην υπόλοιπη Βόρεια Ελλάδα από -5 έως 7-8, στην Ήπειρο από -2 έως 12 βαθμούς, στη Θεσσαλία από -3 έως 10, στα υπόλοιπα ηπειρωτικά από 0 έως 12, στα Επτάνησα από 4 έως 13 βαθμούς, στα νησιά του Βόρειου και Βορειοανατολικού Αιγαίου από 2 έως 10 και στα υπόλοιπα νησιωτικά τμήματα και στην Κρήτη από 5 έως 13-14 βαθμούς Κελσίου.

Οι άνεμοι στο Αιγαίο θα πνέουν από βόρειες διευθύνσεις με 4-5 μποφόρ και τοπικά 6 μποφόρ, αλλά προοδευτικά από το απόγευμα θα στραφούν σε βορειοδυτικούς με ίδιες εντάσεις. Στο Ιόνιο θα επικρατήσει βορειοδυτικό ρεύμα με εντάσεις 4-5 και τοπικά 6 μποφόρ.

Στην Αττική περιμένουμε παροδικά αυξημένες νεφώσεις με πιθανότητα πρόσκαιρων ασθενών βροχών τοπικού χαρακτήρα. Ασθενής χιονόπτωση ενδέχεται θα εκδηλωθεί στην Πάρνηθα και στον Κιθαιρώνα. Οι άνεμοι θα πνέουν βόρειοι βορειοανατολικοί με εντάσεις 3-4 μποφόρ, στρεφόμενοι το βράδυ σε δυτικούς βορειοδυτικούς με ίδιες εντάσεις. Η θερμοκρασία θα κυμανθεί από 6 έως 11 βαθμούς, αλλά στα βόρεια θα διατηρηθεί 2-3 βαθμούς χαμηλότερα.

Στη Θεσσαλονίκη περιμένουμε λίγες νεφώσεις, Τη νύχτα και νωρίς το πρωί η ορατότητα θα είναι τοπικά περιορισμένη, ενώ περιφερειακά της πόλης θα εκδηλωθεί παγετός. Οι άνεμοι θα πνέουν από βορειοδυτικές διευθύνσεις με εντάσεις 2-4 μποφόρ. Η θερμοκρασία θα κυμανθεί από 0 έως 7 βαθμούς, αλλά περιφερειακά της πόλης οι ελάχιστες θα είναι 3-4 βαθμούς χαμηλότερες.

 

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Η ΚΥΡΙΑΚΗ (από ένα παλιό αναγνωστικό)

παλιό αναγνωστικό 1
Κυριακή πρωί και η καμπάνα καλεί τα παιδιά στην εκκλησία! Παρακολουθούν με ευλάβεια την Θεία Λειτουργία και ,επιστρέφοντας, η Ελενίτσα δίνει ένα μάθημα αγάπης και συμπόνιας στα αδελφάκια της

Μόλις ὁ ἥλιος ἔριξε τὸ φῶς του πάνω στὸ παράθυρο, ἡ μητέρα, ποὺ εἶχε σηκωθῆ ἀπὸ πολλὴν ὥρα πῆγε νὰ ξυπνήση τὰ παιδιά.
– ῎Ε! παιδιά, σηκωθῆτε. Δὲν ἀκοῦτε τὴν καμπάνα, ποὺ μᾶς φωνάζει;
– Ἀμέσως, μητερίτσα, φώναξαν ὅλα μαζὶ καὶ πετάχτηκαν ἀπὸ τὸ κρεβάτι τους.
.῾
Η μητέρα ἔπλυνε μὲ δροσερὸ νερὸ τὸ Γιάννη καὶ τὸ Μίμη, τοὺς χτένισε κι ἄρχισε νὰ τοὺς ντύνη. Στὸ ἀναμεταξὺ ἡ Ἑλενίτσα ἑτοίμαζε τὴν μπεμπέκα, ὅπως τὸ εἶχε πεῖ ἀποβραδίς. ῎Επειτα ἡ μητέρα της τὴ βοήθησε νὰ ντυθῆ καὶ κείνη. Τὰ παιδιὰ τώρα ἦταν ἕτοιμα. Ροδοκόκκινα, καθαρά, μὲ τὰ γιορτερά τους φορέματα. ῎Ελαμπαν ἀπὸ ὀμορφιά.
Σὲ λίγο ξεκίνησαν γιὰ τὴν ἐκκλησία. ῾Η μητέρα τους κρατοῦσε ἀπὸ τὸ χέρι τὴ μπεμπέκα καὶ τ’ ἄλλα τρία πήγαιναν μπροστά, φρόνιμα κοντὰ τὸ ἕνα στ’ ἄλλο.
Ὅταν μπῆκαν στὴν ἐκκλησία, δὲν ἦταν ἀκόμα πολὺς κόσμος κι ἔτσι πῆραν θέση μπροστὰ μπροστά.
Ὁ παπα – Βαγγέλης, μὲ τὸ χρυσὸ του πετραχήλι, ἄρχισε νά ψάλλη. Τί ὡραία φωνὴ ποὺ εἶχε! ῎Εψαλλε ἀργά, μὲ κατάνυξη, καὶ τὰ παιδιὰ τὸν ἄκουγαν μ’ ἀνοιχτὸ τὸ στόμα.
.
Κοίταζαν τὰ εἰκονίσματα καὶ πότε πότε  σήκωναν τὸ κεφάλι τους κι ἔβλεπαν μὲ θαυμασμὸ  τὸν Παντοκράτορα, ποὺ ἦταν ζωγραφισμένος  ψηλά, στὸ μεγάλο θὸλο. ῾Η μητέρα εἶχε πεῖ, πὼς  ἀπὸ κεῖ πάνω εὐλογεῖ ὅλο τὸν κόσμο καὶ τοὺς  φαινόταν τῶν παιδιῶν σὰ ζωντανός. Μάλιστα ὁ Μίμης κάποτε εἶπε, πὼς εἶδε τὸ χέρι του νὰ σαλεύη. Κι ἡ ῾Ελενίτσα,πὼς τῆς χαμογέλασε μὲ  ἀγάπη, κουνώντας τὸ κεφάλι του. Σὲ λίγο ἀνέβηκε ὁ διάκος στὸν ἄμβωνα, γιὰ νὰ πῆ τὸ Εὐαγγέλιο. Τὸ ἱερὸ βιβλίο ἦταν ἀκουμπισμένο μπροστά του, πάνω σ’ ἕνα χρυσὸ περιστέρι μὲ ἀνοιγμένες τὶς φτεροῦγες του. Δεξιὰ κι ἀριστερά, ἦταν τ’ ἀναλόγια. Κοντὰ στὸ δεξιὸ ἀναλόγιο, σ’ ἕνα ψηλὸ στασίδι, ἔψαλλε ὁ δεξιὸς ψάλτης κι ἀντίκρυ του ἀποκρινόταν ὁ ἀριστερός, ἀπ’ τὸ ψηλό του στασίδι κι αὐτός.
.
Τὰ παιδιὰ θαυμάζουν τοὺς κρυστάλλινους πολυέλαιους, τοὺς χρυσοστολισμένους μὲ τὰ πολλά τους τὰ κεριά, ποὺ δὲ χορταίνουν νὰ τοὺς βλέπουν, κάθε φορὰ ποὺ ἔρχονται στὴν ἐκκλησία. Καμαρώνουν καὶ τ’ ἀσημένια καντήλια, ποὺ κρέμονται ἀναμμένα μπροστὰ στὸ εἰκονοστάσι. Ὅλη ἡ ἐκκλησία μοσκομυρίζει ἀπ᾽ τὸ λιβάνι! ῾Ο παπα – Βαγγέλης λέει σιγὰ σιγὰ εὐχὲς μέσα στὸ ἱερό. ῎Ερχεται καὶ μπροστὰ στὴ μεσιανὴ θύρα τοῦ εἰκονοστασίου καὶ τὸτε τὶς λέει πιὸ δυνατά.Στὸ τέλος, κρατώντας ψηλὰ τὸ ἀσημένιο δισκοπὸτηρο, περνάει ἀνάμεσα ἀπ’ τὸν κόσμο κι ὅλοι τότε σκύβουν τὰ κεφάλια τους πρὸς τὰ κάτω μ’ εὐλάβεια. Μερικοὶ μάλιστα γονατίζουν.
.
Τέλειωσε ἡ λειτουργία. Ὁ παπα – Βαγγέλης μοιράζει τὸ ἀντίδωρο. Τὰ παιδιὰ τοῦ φιλοῦν κι αὐτὰ τὸ χέρι, παίρνουν τὸ ἀντίδωρο, ἀσπάζονται τὶς εἰκὸνες καὶ βγαίνουν ἀπ’ τὴν ἐκκλησία μὲ τὴ μητέρα τους.
Ἀμέσως τρέχουν στὸν κουλουρά, γιατὶ αἰσθάνονται μεγάλη πείνα. Καθένας τους ἔχει στὴν τσέπη τὸ κυριακάτικο φιλοδώρημα, ποὺ τοὺς δίνει ὁ πατέρας καὶ ἡ μητέρα.
Ὅταν προχώρησαν κατὰ τὸ σπίτι, ἡ μητέρα εἶδε, πὼς ἡ ῾Ελενίτσα δὲν ἔτρωγε κουλούρι.
– Δὲν ἀγόρασες κουλούρι, ῾Ελενίτσα;
– Δὲν πεινῶ, μαμά.
– Περίεργο! Εἶπε κείνη καὶ τὴν κοίταξε μὲ κάποια ἀνησυχία.
.
Σὲ λίγο ἔφτασαν στὸ σπίτι. Τὴ στιγμὴ ποὺ ἔμπαιναν μέσα, ἡ μητέρα τους φώναξε τρομαγμένη:
– Ποῦ εἶναι ἡ ῾Ελενίτσα;
Τὰ παιδιὰ ξαναβγῆκαν ἔξω, γιὰ νὰ ἰδοῦν τί συμβαίνει. Κάτω ἐκεῖ στὴν ἄκρη τοῦ δρὸμου, τὴν εἶδαν νὰ στέκεται καὶ νὰ κουβεντιάζη μ᾽ ἕνα παιδάκι.
– Μ’ ἕνα ζητιανάκι μιλεῖ, εἶπε ὁ Γιάννης στὴ μητέρα του. Καὶ τὴν περασμένη Κυριακὴ στὴν ἴδια θέση στεκόταν αὐτὸ τὸ παιδί. Φορεῖ κάτι ροῦχα κουρελιάρικα.
– Αὐτὸ δὲν εἶναι λόγος, παιδί μου, γιὰ νὰ μὴν τοῦ μιλήση, εἶπε ἡ μητέρα. Καὶ καταλαβαίνω πολὺ καλὰ τί τρέχει. ῾Η ἀδερφή σας δὲν πῆρε κουλούρι γιὰ νὰ δώση τὰ λεπτά της σ᾽ αὐτὸ τὸ φτωχὸ ἀγόρι.
– Ναί, μαμά, εἶπε τότε ὁ Μίμης. Μποροῦσε νὰ πάρη κουλούρι καὶ νὰ δώση καὶ χρήματα στὸ ζητιανάκι.
– Καὶ πάλι θὰ περίσσευαν, εἶπε ὁ Γιάννης.
.
Στὸ ἀναμεταξὺ ἡ ῾Ελενίτσα εἶδε, πὼς εἶχαν σταματήσει ἡ μητέρα καὶ τ’ ἀδέρφια της καὶ τὴν κοίταζαν ἀπὸ μακριά.
῎Ετρεξε γρήγορα κοντά τους.
– Ὅλα τοῦ τάδωσες; τὴ ρώτησε μὲ περιέργεια ὁ Γιάννης.
– Γι’ αὐτὸ δὲν πῆρες κουλούρι, ἔ; Σὲ πιάσαμε, κυρά, τῆς εἶπε κι ὁ Μίμης.
Ἡ ῾Ελενίτσα κοκκίνησε. Στεκὸταν μὲ χαμηλωμένα μάτια καὶ φοβόταν νὰ κοιτάξη τὴ μητέρα της. Συλλογιζὸταν: γιὰ νὰ μοῦ μιλοῦν
ἔτσι τὰ παιδιά, θὰ πῆ, πὼς ἡ μαμὰ δὲν εἶναι εὐχαριστημένη μαζί μου. Κι ἔχει δίκιο, γιατὶ τῆς ἔκρυψα τὴν ἀλήθεια. Τῆς εἶπα ψέματα, πὼς δὲν πεινοῦσα.
.
Μὰ νὰ ποὺ ἡ μαμὰ μίλησε καὶ ἡ φωνή της ἦταν γεμάτη χαρά.
– ῾Η ῾Ελενίτσα, παιδιά, ἔκανε κάτι πολὺ ὡραῖο καὶ πολὺ καλὸ. Εἴπατε πρωτύτερα, πὼς μποροῦσε ν’ ἀγοράση κουλούρι καὶ νὰ δώση καὶ χρήματα στὸ φτωχὸ παιδάκι. Ναί, μὰ ἐκείνη αἰσθάνθηκε τὴν ἀνάγκη νὰ κάμη κάτι καλύτερο. Νὰ στερηθῆ αὐτὴ τὴ μικρὴ εὐχαρίστηση, γιὰ νὰ δώση μιὰ μεγαλύτερη ἀκόμη στὸ φτωχό. Κι ἀντὶ νὰ τῆς πῆς, Μίμη, «σε πιάσαμε» ὅπως λένε σ’ αὐτούς, 
ποὺ ἔχουν κάμει μιὰ κακὴ πράξη, θὰ ἔπρεπε νὰ τῆς πῆς:
«Ἀδερφούλα μου, τὸ βλέπω, ἔχεις τὴν καλύτερη καρδιὰ άπ’ ὅλους μας!»
Αὐτὰ εἶπε ἡ μητέρα τους καὶ τράβηξαν πάλι κατὰ τὸ σπίτι.
.
Ὅλοι κοίταζαν τώρα μὲ καμάρι τὴν ῾Ελενίτσα, ποὺ πήγαινε μπροστά, κρατώντας ἀπ’ τὸ χέρι τὴν ἀδερφούλα της.
Τὸ πρόσωπό της ἔλαμπε ἀπὸ ὀμορφιὰ κι ἦταν ἀπαράλλαχτη σὰν τ’ ἀγγελούδια, ποὺ εἶχαν δεῖ στὴν ἐκκλησιά, ζωγραφισμένα ἐπάνω στὰ εἰκονίσματα.

ΚΥΡΙΑΚΗ
Τ’ ἀστέρια μόλις εἶχαν δύσει
κι ἄρχισε ἕνα πουλὶ νὰ κελαηδῆ.
Ποιὸν νάθελε νὰ χαιρετίση
ἀπὸ τὸ καταπράσινο κλαδί;
.
Πάνω ἀπ’ τὴ στέγη μας λυγοῦσαν
τοῦ περβολιοῦ τριγύρω τὰ δεντρά,
σὰν κάποιονε νὰ χαιρετοῦσαν
κι ὅλο κοιτάζαν πέρα στὰ μακριά.
.
Σὰ στὸ χορὸ τὰ κοπελούδια,
γιορτιάτικη εἶχαν ὅλα φορεσιὰ
καὶ καμαρῶναν τὰ λουλούδια,
μὲ τὰ μαργαριτάρια στὰ μαλλιά.
.
Τότε τοὺς εἶπα: ῎Ε! σεῖς, μικρούλια,
τί μοῦ στολίζεστε τὸσο πολύ;
«Σιωπή!» μοῦ γνέψαν τὰ ζουμπούλια,
«Τί, δὲν τὸ ξέρεις πούναι Κυριακή;»
.
από τα ΚΡΙΝΟΛΟΥΛΟΥΔΑ
ΑΝΑΓΝΩΣΤΙΚΟ
γιὰ τὴ δευτέρα τάξη τοῦ δημοτικοῦ σχολείου
ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΕΚΔΟΣΕΩΣ ΣΧΟΛΙ-
ΚΩΝ ΒΙΒΛΙΩΝ
ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
1948

για την αντιγραφή: ιστολόγιο “Αντέχουμε…”

 

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Κυριακή ΙΖ’ Ματθαίου – Βοήθησέ με, Κύριε!

Κυριακή ΙΖ’ Ματθαίου – Η θεραπεία της κόρης της Χαναναίας

Λυπήσου με, Κύριε, ένδοξε απόγονε του Δαβίδ! Η κόρη μου φρικτά υποφέρει από σκληρό δαιμόνιο! «Κακῶς δαιμονίζεται».

Σπαρακτική ακούστηκε από μακριά η κραυγή. Ήταν μια γυναίκα Χαναναία, που είχε βγει από το χωριό της και με χέρια απλωμένα ικέτευε…

Ο Κύριος, που ακόμα και στον παραμικρό αναστεναγμό έσκυβε πάντα πρόθυμα με καλοσύνη, εδώ ούτε που γύρισε το βλέμμα. Με τη θεϊκή Του σκέψη κάτι άλλο, μεγαλύτερο από μια απλή θεραπεία προγραμμάτιζε. Γι’ αυτό ακριβώς κι εξακολουθούσε ατάραχα να βαδίζει στον απόμερο εκείνο δρόμο κοντά στα «μέρη Τύρου καί Σιδῶνος». Ο όμιλος των μαθητών, που Τον περιστοίχιζε, γέμισε με απορία.

Στο μεταξύ η δύστυχη μάνα επαναλάμβανε την κραυγή της πάλι και πάλι:

— «Υἱέ Δαυΐδ», ρίξε μια ματιά και στο δικό μου πόνο! «Ἐλέησόν με»!

Καμιά απόκριση. Ο Κύριος αργά μα σταθερά απομακρυνόταν με φαινομενική αδιαφορία.

Ωστόσο, στις σπαραξικάρδιες εκκλήσεις της Χαναναίας δεν άντεξαν οι μαθητές. Πήραν το θάρρος να παρέμβουν. Κύκλωσαν με αγωνία το Διδάσκαλο τους και «ἠρώτων αὐτόν». τον παρακαλούσαν ένθερμα. Τον πολιορκούσαν.

— «Ἀπόλυσον αὐτήν», Διδάσκαλε. Κάνε της το καλό, να φύγει, «ὅτι κράζει ὄπισθεν ἡμῶν». Δε φαίνεται να σταματήσει τις ικετευτικές κραυγές ξοπίσω μας. Κρίμα είναι…

Κοφτά και σοβαρά τους απάντησε ο Χριστός:

— «Οὐκ ἀπεστάλην εἰ μή εἰς τά πρόβατα τά ἀπολωλότα οἴκου Ἰσραήλ». Εγώ αποστολή έχω να περιμαζέψω τα πρόβατα του εκλεκτού λαού. Δεν είναι δυνατόν ν’ ασχολούμαι με άλλους.

Στο μεταξύ όμως, να που τους πρόφθασε τρέχοντας και παρακαλώντας η πονεμένη μάνα. Τους έκοψε το δρόμο, καθώς ρίχτηκε με άπειρη ευλάβεια μπροστά στα πόδια του Κυρίου, και έμεινε εκεί πεσμένη, «προσεκύνει», λέγοντας:

— «Κύριε, βοήθει μοι».

Τι σπαραγμό, στ’ αλήθεια, έκρυβε η μικρή αυτή φράση! Αλλά ο Χριστός μας έμεινε αμετάπειστος στη φαινομενική ψυχρότητά Του.

— Δεν είναι καθόλου σωστό — της είπε — να πάρει κανείς το ψωμί από τα παιδιά του, για να το ρίξει στα σκυλάκια. Εσείς οι Εθνικοί δεν είστε παιδιά του Θεού. Έχετε παραστρατήσει. Επομένως μη ζητάτε τις ίδιες ευλογίες που απολαμβάνει ο λαός Του.

Πάγωσαν όλοι. Καημένη μάνα! Πρέπει να φύγεις άπρακτη κι εξουθενωμένη. Είναι ώρα να αναλυθείς σε κλάμα γοερό ή να ξεσπάσεις σε παράπονα… Αλλά όχι! Η Χαναναία δε λύγισε, δεν προσβλήθηκε, δεν αγανάκτησε από την παιδαγωγία. Με περισσότερη θερμότητα τώρα, με πιο βαθιά ταπείνωση, ευλάβεια και πονεμένη συστολή επέμεινε στο αίτημά της λέγοντας:

— «Ναί, Κύριε». Όπως το λες είναι. «Κυνάρια» είμαστε, όχι παιδιά Σου, και δεν έχουμε δικαιώματα στον «ἄρτον τῶν τέκνων». Κάποια ψίχουλα όμως που πέφτουν από το τραπέζι «τῶν κυρίων», κάποιες ελάχιστες ευλογίες από την πλούσια χάρη Σου, σαν σκυλάκια ταπεινά που τριγυρνούμε παρακλητικά στα πόδια Σου, μπορούμε να ελπίζουμε. Δεν μ μπορούμε;

— «Ὦ γύναι, μεγάλη σου ἡ πίστις!», αναφώνησε ο Χριστός. Έχεις πίστη αξιοθαύμαστη! Επέμεινες. Δε λύγισες μπροστά σε καμιά δοκιμασία. Λοιπόν «γενηθήτω σοι ὡς θέλεις». Ας γίνει όπως ακριβώς το επιθυμείς.

Και πραγματικά. Από εκείνη τη στιγμή, «ἀπό τῆς ὥρας ἐκείνης», γιατρεύτηκε η κόρη της οριστικά.

Είναι χαρακτηριστική και πολύ διδακτική η επιμονή της Χαναναίας. Κυριολεκτικά έκανε μάχη, για να αποσπάσει το έλεος του Χριστού. Αλλά προσέξτε. Αυτή η θερμή επιμονή δεν είχε μέσα της πείσμα, προπέτεια ή εγωισμό. Ήταν συνυφασμένη με ταπείνωση εκπληκτική κι απέραντη αφοσίωση κι εμπιστοσύνη στη θεία φιλοστοργία.

Έκανε πως την αγνοεί ο Χριστός. Δεν αποθαρρύνθηκε, δεν απέκαμε εκείνη. Τον αναζήτησε με ισχυρότερο πόθο. Την ονόμασε «σκυλάκι», ανάξιο λόγου. Δεν παρεξηγήθηκε. Δεν σηκώθηκε να φύγει οργισμένη. Παραδέχτηκε τα υποτιμητικά λόγια και τα μετέτρεψε σε επιχείρημά της. Το χέρι που απλώθηκε να τη διώξει, αυτή το άρπαξε να το φιλήσει, να στηριχθεί και σωθεί απ’ αυτό!

Έτσι κι εμείς. Όταν ζητάμε κάτι από τον Πανάγαθο Θεό, ας το ζητούμε ακούραστα, επίμονα, αλλά και ταπεινά. Όχι με απαιτήσεις και γογγυσμό, αλλά με ευλαβική αποδοχή της θείας παιδαγωγίας.

— «Κύριε, βοήθει μοι», θα πει κάποιος. Μια ξαφνική αρρώστια μου παρουσιάστηκε κι ανησυχώ. Μισόλογα λένε οι γιατροί. Πού να στηριχθώ; Σε Σένα εναποθέτω το καυτό πρόβλημά μου. Σε ικετεύω. Κι αν καθυστερήσεις, κι αν σιωπάς, εγώ θα περιμένω…

— «Κύριε, Υιέ Δαυΐδ» θα φωνάξει άλλος. Έχω αγωνία με τις σπουδές. Ο μεγάλος συναγωνισμός με φοβίζει. Κάποιες αποτυχίες με αποθαρρύνουν. Ωστόσο, θέλω να προχωρήσω. Μη με αφήνεις. Αγωνίζομαι, προσεύχομαι κι ελπίζω… Αν τα «κυνάρια» γεύονται « ἀπό τῶν ψιχίων… τῆς τραπέζης» Σου, πόσο μάλλον τα παιδιά Σου — όσο ανάξια κι αν είναι — μπορούν να ελπίζουν.

— «Ελέησόν με, Κύριε», θ’ ακουσθεί και τρίτος. Σπλαχνίσου με. Το σπίτι μου δοκιμάζεται σκληρά. Τα αδέλφια μου… Οι γονείς μου… Έχουμε άμεση ανάγκη της παρουσίας και της ειρήνης Σου. Γι’ αυτό μ’ εγκαρτέρηση αδιάκοπα Σε ικετεύω, έχοντας την πεποίθηση ότι δεν αδιαφορείς. Όσο κι αν αργείς…

Όταν έτσι επίμονα και ταπεινά προσευχηθούμε, τότε θα μας χαρίσει γενναιόδωρα τις ευλογίες Του ο Χριστός.

Θα μας αξιώσει πρώτα από όλα να Τον έχουμε πλησιάσει και να έχουμε συνδεθεί μαζί Του. Κατόπιν θα μας χαρίσει την ευαρέσκεια, την εύνοια, το θεοτίμητο έπαινό Του. Τέλος, θα ικανοποιήσει και το αίτημά μας. Θα δώσει τη θεοπρεπή εντολή «γενηθήτω σοι ὡς θέλεις».

πηγή: xfd.gr

 

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Τα 11 πράγματα που μας δίδαξε για τη ζωή ο Αριστοτέλης


Ο Αριστοτέλης είναι ένας από τους πιο σπουδαίους Αρχαίους Έλληνες φιλοσόφους, που μας δίδαξε πολλά σημαντικά μαθήματα σε θέματα όπως η επιστήμη, η λογική, η ηθική, η ποίηση, το θέατρο, η μεταφυσική, και η ζωή γενικότερα.
Έζησε με σκοπό να μοιράζεται τις γνώσεις του και είχε πολλούς μαθητές κατά τη διάρκεια της ζωής του. Εδώ έχουμε συγκεντρώσει μερικά αποσπάσματα της διδασκαλίας του από αυτό τα πιο διάσημα μέχρι αυτά με τη βαθύτερη σημασία και τα μοιραζόμαστε μαζί σας, ώστε να εμπνεύσουν τη ζωή σας.
Τα 11 μαθήματα που παίρνουμε για τη ζωή από τον Αριστοτέλη:
1. Ανακαλύψτε τους Φίλους Σας και Κρατήστε τους Κοντά Σας.
«κανένας δεν θα ήθελε να ζει χωρίς φίλους, ακόμη κι αν είχε στη διάθεσή του όλα τ’ άλλα.»
«Η επιθυμία για την φιλία είναι γρήγορη, αλλά η φιλία είναι ένα φρούτο που ωριμάζει αργά.»
«Καλύτερός μου φίλος είναι ο άνθρωπος που όταν εύχεται να είμαι καλά, το κάνει για χάρη μου»
«ένας στενός φίλος είναι «ένας δεύτερος εαυτός», κάποιος με τον οποίο συνδέεται ουσιαστικά η δική σου αίσθηση του εαυτού.»
«Η φιλία είναι μια ψυχή που κατοικεί σε δυο σώματα «
«Η δυστυχία αποκαλύπτει εκείνους που δεν είναι πραγματικά φίλοι.»
«Το αντίδοτο για πενήντα εχθρούς είναι ένας φίλος.»
2. Η Τιμιότητα είναι η Καλύτερη Διπλωματία, να Την έχετε σε Μεγάλη Εκτίμηση.
«Η ελάχιστη αρχική απόκλιση από την αλήθεια πολλαπλασιάζεται στην συνέχεια χιλιάδες φορές»
«Ο καθένας θα πρέπει να πράττει το σωστό σωστό και όχι ό,τι βλέπει από τους άλλους.»
«Η εκτίμηση που έχεις για τους φίλους σου να είναι τίμια και ειλικρινής.»
«Κανείς δεν πιστεύει έναν ψεύτη όταν λέει μια αλήθεια»
3. Ποτέ μη σταματάς να Μαθαίνεις Καινούργια Πράγματα σε όποια Φάση και αν είναι η Ζωής Σου.
«Πολύ σημαντικό εφόδιο για τα γηρατειά είναι η εκπαίδευση»
«Οι μορφωμένοι διαφέρουν από τους αμόρφωτους όπως οι ζωντανοί από τους νεκρούς»
«Όλοι οι άνθρωποι από τη φύση τους επιθυμούν τη γνώση»
«Εκπαιδεύοντας το μυαλό, χωρίς να εκπαιδεύσουμε την καρδιά, αποτυγχάνουμε σε όλα»
«Αυτοί που δίνουν καλή εκπαίδευση στα παιδιά, πρέπει να τιμώνται περισσότερο από εκείνους που τα γέννησαν, γιατί οι γονείς τους έδωσαν μόνο τη ζωή, οι παιδαγωγοί όμως τους έμαθαν την τέχνη του ευ ζην»
«Είναι στη φύση των ανθρώπων να μαθαίνουν»
4. Η Τέχνη της Γραφής είναι Όμορφη.
«Η ποίηση είναι πιο εκλεκτή και πιο φιλοσοφική από την ιστορία γιατί η ποίηση εκφράζει το καθολικό, ενώ η ιστορία μόνο κάτι συγκεκριμένο»
«Ποίηση απαιτεί έναν άνθρωπο με ένα ιδιαίτερο ταλέντο για να την υπηρετήσει, ή αλλιώς κάποιον αρκετά τρελό γι’ αυτήν»
«Ο καλός συγγραφέας εκφράζεται σαν κοινός άνθρωπος, αλλά σκέφτεται σαν τους σοφούς»
«Ο σκοπός της τέχνης δεν είναι να περιγράψει την εξωτερική εμφάνιση των πραγμάτων, αλλά την εσωτερική σημασία τους»
5. Ένα από τα Μεγαλύτερα Επιτεύγματα της Ζωής είναι η Κατανόηση του Εαυτού.
«Γνωρίζοντας τον εαυτό σας είσαι στην αρχή όλης της σοφίας»
«Αυτός που έχει ξεπερνά τους φόβους του είναι πραγματικά ελεύθερος»
«Θεωρώ περισσότερο ανδρείο εκείνον που νικά τις επιθυμίες του παρά εκείνον που νικά τους εχθρούς του, γιατί η πιο δύσκολη νίκη είναι εναντίον του κακού εαυτού.»
«ο αναπόφευκτος πόλεμος πρέπει να καταλήγει στην εδραίωση της ειρήνης «
6. Για την Επίτευξη Οποιουδήποτε Πράγματος στη Ζωή, θα πρέπει να Υπάρχει η Δύναμη της θέλησης.
«Μέσα από την πειθαρχία έρχεται η ελευθερία.»
«η φύση της επιθυμίας δε γνωρίζει όρια, και η ικανοποίηση αυτής της απεριόριστης επιθυμίας είναι για τους πολλούς σκοπός ζωής»
«Είμαστε αυτό που κάνουμε επανειλημμένα. Ως εκ τούτου, η Αριστεία, δεν είναι πράξη αλλά συνήθεια»
«Το άριστο δεν συμβαίνει ποτέ τυχαία. Έρχεται μετά από δική μας επιδίωξη, ειλικρινή προσπάθεια και έξυπνες δράσεις. Αντιπροσωπεύει τη σοφή επιλογή μεταξύ πολλών εναλλακτικών. Οι επιλογές μας και όχι η τύχη καθορίζουν το πεπρωμένο «
«Η καλύτερη επιλογή είναι αυτή που μας βοηθά να πετύχουμε πιο γρήγορα τους στόχους μας»
«Προτιμώ αυτό που είναι απίθανο αλλά δυνατόν να συμβεί παρά το πιθανό που όμως είναι αδύνατον να συμβεί.»
«όσα πρέπει να κάνουμε αφού τα μάθουμε, τα μαθαίνουμε κάνοντάς τα»
7. Η Χαρά και η Διασκέδαση Πρέπει να Υπάρχει στη Ζωή, για να Μας Κρατάει Υγιείς.
«Το μυστικό για της χαράς είναι η έκπληξη.»
«Τα αστεία είναι αρεστά και στους θεούς»
«Η ζωή είναι κωμωδία γι’ αυτούς που σκέφτονται και τραγωδία γι’ αυτούς που αισθάνονται»
8. Πολλές Φορές, οι Πιο Παράλογοι Άνθρωποι έχουν τις Καλύτερες Ιδέες.
«η ιδιοφυΐα είναι ανάμικτη με την παραφροσύνη»
«Δεν υπάρχει μεγαλοφυΐα χωρίς το άγγιγμα της τρέλας»
9. Ο Φόβος Δεν Μας Προσφέρει Τίποτα Άλλο από το να Μας Κρατά Πίσω.
«Οι αδύναμοι υπακούν από φόβο ενώ οι δυνατοί από αγάπη «
«Ο φόβος είναι πόνος που προκύπτει από την αναμονή του κακού»
«Αυτό που πέτυχα με τη φιλοσοφία, ήταν να κάνω με τη θέλησή μου αυτά που οι άλλοι τα κάνουν επειδή φοβούνται τον νόμο «
«Η ελπίδα είναι το όνειρο ενός ξύπνιου»
10. Πάρτε τον Έλεγχο της Ζωής στα Χέρια Σας και Επιλέξτε τις Αρετές που Θέλετε να Διαθέτει.
«Οι άνθρωποι δημιουργούν τους θεούς κατ’ εικόνα τους, όχι μόνο όσον αφορά τη μορφή τους αλλά και όσον αφορά τον τρόπο ζωής τους»
«Η ευτυχία ανήκει στους αυτάρκεις»
«Η ευτυχία είναι το ίζημα που κάθετε στο πιο κατάλληλο σημείο της ψυχής»
«Μια συγκεκριμένη αρετή απαιτεί συγκεκριμένο τρόπο για να αποκτηθεί.»
«Η ενέργεια του μυαλού είναι η ουσία της ζωής»
«Δεν πρέπει να είμαστε ούτε δειλοί ούτε απερίσκεπτοι, αλλά θαρραλέοι»
«Υπάρχει μόνο ένας τρόπος για να αποφύγεις την κριτική…Να μην κάνεις τίποτα, να μη λες τίποτα, να είσαι τίποτα..»
«Η υπομονή είναι πικρή όμως ο καρπός της είναι γλυκός»
«Η αξιοπρέπεια δεν συνίσταται στην κατοχή των τιμών, αλλά στο να τις αξίζεις»
11. Μην Υποτιμάτε τη Δύναμη του Σκότους.
«Είναι οι πιο σκοτεινές στιγμές μας, που πρέπει να εστιάσουμε, για να δούμε το φως»
«Δεν μπορούμε να μάθουμε χωρίς πόνο».

 

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Σαν σήμερα... 29 Ιανουαρίου

Σαν σήμερα

 

Τα σημαντικότερα γεγονότα της 29ης Ιανουαρίου 


1696: Ο Μεγάλος Πέτρος γίνεται μόνος τσάρος της Ρωσίας, μετά το θάνατο του Τσάρου Ιβάν του Ε'.
1829: Δύναμη 3.500 Τούρκων, υπό τον Μαχμούτ Πασά, επιτίθεται εναντίον της ΣΤ' Χιλιαρχίας, υπό τον Μαυροβουνιώτη, στο Μαρτίνο Λοκρίδας. Τρεις σφοδρές επιθέσεις των Τούρκων αποκρούονται με επιτυχία. Οι Τούρκοι υποχωρούν στην Εύβοια, εγκαταλείποντας στο πεδίο της μάχης 200 νεκρούς.
1861:Το Κάνσας γίνεται η 34η Πολιτεία των ΗΠΑ.
1863: Πάνω από 400 Ινδιάνοι σφαγιάζονται από τον αμερικανικό στρατό στο Μπέαρ Ρίβερ του Αϊντάχο.
1870: Δημοσιεύεται στην εφημερίδα «Αλήθεια» ότι το 1869 είναι το έτος εισαγωγής στην Ελλάδα του ποδηλάτου, του «περίεργου τούτου και δυσκόλου άμα είδους παιδιάς και ταχυδρομίας», με εισαγωγείς του το βασιλιά Γεώργιο Α' και τον Παύλο Δαμαλά, γιατρό και Δήμαρχο Πειραιώς.
1886: Ο Γερμανός μηχανικός Καρλ Μπενζ λαμβάνει το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας για το πρώτο βενζινοκίνητο αυτοκίνητο, βάζοντας το λίθο για τη μετέπειτα αυτοκρατορία της «Μερσέντες – Μπενζ».
1891: Η πριγκίπισσα Λιλιουοκαλάνι ανακηρύσσεται Βασίλισσα της Χαβάης. Θα είναι η τελευταία μονάρχης στην ιστορία της χώρας.
1897: Στη Γενική Συνέλευση των Κρητών στο Τζερμιάδο Λασιθίου, κηρύσσεται η Ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα. Την ίδια ημέρα, ελληνικός στόλος από 6 τορπιλοβόλα και το πλοίο «Σφακτηρία» αποπλέει από τον Πειραιά για ενίσχυση των κρητών επαναστατών.
1900: Η Ιφιγένεια Συγγρού δωρίζει στο ελληνικό Δημόσιο 13 εκατομμύρια δραχμές για τη σκυρόστρωση των πλατειών και των κυριότερων δρόμων της Αθήνας.
1911: Δριμύτατος χειμώνας σε ολόκληρη την Ελλάδα επιφέρει το θάνατο δύο ανθρώπων, αρκετούς τραυματισμούς, ναυάγια ατμόπλοιων και διακοπή στις συγκοινωνίες.
1916: Α' Παγκόσμιος Πόλεμος: Το Παρίσι βομβαρδίζεται για πρώτη φορά από γερμανικά Ζέππελιν.
1922: Διαλύεται η Ένωση, που είχαν σχηματίσει η Κόστα Ρίκα, η Γουατεμάλα, η Ονδούρα και το Ελ Σαλβαδόρ.
1924: Ο Καρλ Τέιλορ πατεντάρει στο Κλίβελαντ του Οχάιο την πρώτη μηχανή που κατασκευάζει χωνάκια για παγωτό.
1941: Μετά το θάνατο του δικτάτορα Ιωάννη Μεταξά, ο βασιλιάς Γεώργιος Β' αναθέτει την πρωθυπουργία της Ελλάδας στον Αλέξανδρο Κορυζή. Την ίδια μέρα, τα ελληνικά στρατεύματα ολοκληρώνουν την κατάληψη της κορυφογραμμής Τρεμπεσίνας Βορείου Ηπείρου.
1942: Β' Παγκόσμιος Πόλεμος: Γερμανικά και ιταλικά στρατεύματα καταλαμβάνουν τη Βεγγάζη, στη Λιβύη. Την ίδια μέρα, Περού και Εκουαδόρ υπογράφουν τη συνθήκη του Ρίο, με την οποία διευθετούν τις συνοριακές διαφορές τους.
1945: Β' Παγκόσμιος Πόλεμος: Τερματίζεται η γερμανική κατοχή του Βελγίου.
1947: Φτάνει στην Αθήνα η εξεταστική επιτροπή του ΟΗΕ για να διερευνήσει τις καταγγελίες της κυβέρνησης εις βάρος της Βουλγαρίας, της Γιουγκοσλαβίας και της Αλβανίας, για παροχή βοήθειας προς τους αντάρτες του «Δημοκρατικού Στρατού».
1949: Η Βρετανία αναγνωρίζει το κράτος του Ισραήλ.
1957: Ο Βενέδικτος εκλέγεται Πατριάρχης Ιεροσολύμων.
1963: Απορρίπτεται η είσοδος της Βρετανίας στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα, έπειτα από βέτο του προέδρου της Γαλλίας, Σαρλ ντε Γκολ.
1964: Τελετή έναρξης των 9ων Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων στο Ίνσμπρουκ της Αυστρίας. Παίρνουν μέρος 1096 αθλητές από 36 χώρες. Για πρώτη φορά στην ιστορία των αγώνων, η ολυμπιακή φλόγα μεταφέρεται από την Αρχαία Ολυμπία. Περίπου 25.000 τόνοι χιόνι από τις υψηλότερες περιοχές των Αυστριακών Άλπεων μεταφέρονται στο Ίνσμπρουκ, καθώς είχε να χιονίσει 2 μήνες.
1973: Επιβατικό αεροπλάνο «Ιλιούσιν» της εταιρείας EgyptAir συντρίβεται στον Πενταδάκτυλο της Κύπρου, με αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους και οι 37 επιβαίνοντες.
1976: Βόμβα του «Επαναστατικού Λαϊκού Αγώνα» προκαλεί ζημιές στην έκθεση της βιομηχανίας «Πίτσος» στην Αθήνα. Την ίδια μέρα δικαστήριο της Ρώμης χαρακτηρίζει ως προσβάλλουσα τα χρηστά ήθη την ταινία του Μπερνάρντο Μπερτολούτσι «Το τελευταίο τανγκό στο Παρίσι». Ο σκηνοθέτης, ο παραγωγός και οι ηθοποιοί της ταινίας, μεταξύ των οποίων και ο Μάρλο Μπράντο, απειλούνται με σύλληψη αν εμφανιστούν στην πόλη.
1979: Η 16χρονη Μπρέντα Σπένσερ σκοτώνει δύο άτομα και τραυματίζει άλλα εννέα, όταν πυροβολεί από το σπίτι της το παρακείμενο δημοτικό σχολείο του Κλίβελαντ στο Σαν Ντιέγκο, της Καλιφόρνια. Το όπλο τής το είχε χαρίσει ο πατέρα της ως χριστουγεννιάτικο δώρο. Στους αστυνομικούς που τη συλλαμβάνουν δικαιολογείται με τη φράση «Δε μου αρέσουν οι Δευτέρες» (I Don't Like Mondays). Με αφορμή το περιστατικό αυτό οι Boomtown Rats θα γράψουν το ομώνυμο τραγούδι τους.
1983: Η Ελλάδα αναγνωρίζει στις γυναίκες ίσα δικαιώματα, με την αναμόρφωση του οικογενειακού δικαίου.
1991: Χτύπημα της τρομοκρατικής οργάνωσης «17 Νοέμβρη» με ρουκέτα εναντίον της εταιρείας πετρελαιοειδών BP στη λεωφόρο Κηφισίας.
1996: Κρίση των Ιμίων: Ο νέος πρωθυπουργός, Κώστας Σημίτης, στέλνει μήνυμα προς την Τουρκία, ότι σε οποιαδήποτε πρόκληση η Ελλάδα θα αντιδράσει άμεσα και δυναμικά. Η πρωθυπουργός της Τουρκίας, Τανσού Τσιλέρ, ζητά διαπραγματεύσεις για το καθεστώς των βραχονησίδων του Αιγαίου. Τουρκικά πολεμικά πλοία παραβιάζουν τα ελληνικά χωρικά ύδατα και πλησιάζουν τα Ίμια. Γίνονται διαβήματα από την Ελλάδα σε Ευρωπαϊκή Ένωση και ΗΠΑ. Την ίδια μέρα η ιστορική όπερα της Βενετίας «Λα Φενίτσε» καταστρέφεται από πυρκαγιά. Θα επαναλειτουργήσει στις αρχές του 2004, αφού δαπανηθούν εκατομμύρια δολάρια για την ανακατασκευή του 204 ετών θεάτρου.
1999: Ο ηγέτης του PKK Αμπνουλάχ Οτσαλάν φτάνει στην Αθήνα. Το αεροσκάφος που μετέφερε τον Οτσαλάν προσγειώθηκε στις 29 Ιανουαρίου 1999, ημέρα Παρασκευή, στο αεροδρόμιο του Ελληνικού.
2000: Την πρώτη ημέρα λειτουργίας του Μετρό της Αθήνας η χρήση του μέσου από το επιβατικό κοινό ξεπερνάει κάθε ρεκόρ. Μόνο μέχρι το μεσημέρι υπολογίζεται ότι σχεδόν 1.000.000 επιβάτες χρησιμοποίησαν το Μετρό.

Γεννήσεις

1782 - Ντανιέλ Φρανσουά Εσπρί Ωμπέρ, Γάλλος συνθέτης
1866 - Ρομέν Ρολάν, Γάλλος συγγραφέας, βραβείο Νόμπελ λογοτεχνίας
1911 - Πήτερ φον Ζήμενς, Γερμανός βιομήχανος
1927 - Λιούις Γιούρι, καναδός χημικός μηχανικός και εφευρέτης, που ανακάλυψε τις αλκαλικές μπαταρίες και τις μπαταρίες λιθίου.
1985 - Αθηνά Ωνάση, απόγονος του Αριστοτέλη Ωνάση

Θάνατοι

1676 - Αλέξιος της Ρωσίας, Τσάρος
1696 - Ιβάν Ε' της Ρωσίας, Τσάρος
1730 - Πέτρος Β' της Ρωσίας, Τσάρος
1820 - Γεώργιος Γ' του Ηνωμένου Βασίλειου, Βασιλιάς
1829 - Πωλ Φρανσουά Ζαν Νικολά Μπαρά, Γάλλος πολιτικός
1847 - Αθανάσιος Χριστόπουλος, ποιητής
1934 - Φριτς Χάμπερ, Γερμανός χημικός, βραβείο Νόμπελ 1918
1941 - Ιωάννης Μεταξάς, Έλληνας (Ιθακήσιος) πολιτικός και στρατιωτικός
1969 - Άλεν Ντάλες, διευθυντής της CIA
1970 - Μπάσιλ Λίντελ Χαρτ, Βρετανός στρατιωτικός ιστορικός
1975 - Ορέστης Μακρής, ηθοποιός
http://www.newsbeast.gr

 

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Εορτή του Αγίου Δημητρίου του Χιοπολίτου

 

Τη μνήμη του Αγίου Δημητρίου του Χιοπολίτου τιμά σήμερα, 29 Ιανουαρίου, η Εκκλησία μας.

Ο Άγιος Δημήτριος γεννήθηκε το 1780 μ.Χ. στο χωριό Παλιόκαστρο της Χίου από ενάρετους γονείς, τον Αποστόλη και την Μαρουλού. Σε νεαρή ηλικία έφθασε στην Κωνσταντινούπολη και εργαζόταν κοντά στον αδελφό του Ζαννή, ο οποίος ήταν έμπορος.
Όταν χωρίς την άδεια του αδελφού του αρραβωνιάστηκε κάποια νέα, ο Ζαννής τον έδιωξε από το κατάστημά του. Ευρισκόμενος σε μεγάλη φτώχεια θυμήθηκε ότι ο Σείχ - ουλ - Ιμαλήλ όφειλε στον αδελφό του κάποιο ποσό από αγορές υφασμάτων και πήγε στο σπίτι του για να το εισπράξει και να το χρησιμοποιήσει ο ίδιος. Εκεί γνώρισε μία νεαρή μουσουλμάνα η οποία τον αγάπησε και του δήλωσε ότι για να τον παντρευτεί έπρεπε να αλλαξοπιστήσει. Ο Δημήτριος δέχθηκε την πρόταση και παρέμεινε στο σπίτι των Τούρκων για δύο μήνες.

Γρήγορα όμως συνήλθε, δραπέτευσε και κρύφθηκε προσωρινά σε μία χριστιανική οικογένεια στην περιοχή του Σταυροδρομίου. Εκεί τον συνάντησε ο αδελφός του Ζαννής. Ο Δημήτριος εξομολογήθηκε στον πνευματικό του αδελφού του και συγχρόνως έστειλε επιστολή στον πατέρα του εξιστορώντας τα έως τότε γεγονότα της ζωής του αλλά και τον πόθο του να μαρτυρήσει για το Χριστό.

Αφού κοινώνησε τα άχραντα μυστήρια παρουσιάσθηκε στον Τούρκο διοικητή και με παρρησία ομολόγησε την πίστη του. Παρά το γεγονός ότι οι Χιώτες της Κωνσταντινούπολης συγκέντρωσαν χρήματα για την απελευθέρωσή του, ο Δημήτριος παρέμεινε ακλόνητος στην πίστη του.

Έτσι, μετά από φρικτά βασανιστήρια τα οποία υπέμεινε αγόγγυστα, αποκεφαλίστηκε στις 29 Ιανουαρίου 1802 μ.Χ. Το τίμιο λείψανό του το παρέλαβαν οι Χριστιανοί και ενταφίασαν αυτό σε κάποιο μοναστήρι στο νησί Πρώτη.

Απολυτίκιο:
Ήχος γ'. Θείας πίστεως.
Χαίρε βλάστημα, τερπνόν της Χίου` χαίρε καύχημα, των ορθοδόξων, καρτερόψυχε, νέε Δημήτριε` την γαρ αντίχριστον πλάνην εφαύλισας, ένθα του κράτους υπάρχει το φρύαγμα, ως ανέκραζες, Θεόν τον Χριστόν επίσταμαι, δωρούμενον ημίν το μέγα έλεος.

 

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Σάββατο 28 Ιανουαρίου 2023

Το Ευαγγέλιο και ο Απόστολος της Κυριακής 29 Ιανουαρίου 2023

Το Ευαγγέλιο και ο Απόστολος της Κυριακής 29 Ιανουαρίου 2023- Θεραπεία της θυγατρὸς της Χαναναίας

Ευαγγ. Ανάγνωσμα- Θεραπεία της θυγατρὸς της Χαναναίας

(ΜΑΤΘΑΙΟΝ ΙΕ΄ 21-28)

Καὶ ἐξελθὼν ἐκεῖθεν ὁ Ἰησοῦς ἀνεχώρησεν εἰς τὰ μέρη Τύρου καὶ Σιδῶνος.  καὶ ἰδοὺ γυνὴ Χαναναία ἀπὸ τῶν ὁρίων ἐκείνων ἐξελθοῦσα ἐκραύγασεν αὐτῷ λέγουσα· Ἐλέησόν με, Κύριε, υἱὲ Δαυῒδ· ἡ θυγάτηρ μου κακῶς δαιμονίζεται.  ὁ δὲ οὐκ ἀπεκρίθη αὐτῇ λόγον. καὶ προσελθόντες οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ ἠρώτουν αὐτὸν λέγοντες· Ἀπόλυσον αὐτήν, ὅτι κράζει ὄπισθεν ἡμῶν.  ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν· Οὐκ ἀπεστάλην εἰ μὴ εἰς τὰ πρόβατα τὰ ἀπολωλότα οἴκου Ἰσραήλ.  ἡ δὲ ἐλθοῦσα προσεκύνησεν αὐτῷ λέγουσα· Κύριε, βοήθει μοι.  ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν· Οὐκ ἔστι καλὸν λαβεῖν τὸν ἄρτον τῶν τέκνων καὶ βαλεῖν τοῖς κυναρίοις.  ἡ δὲ εἶπε· Ναί, Κύριε, καὶ γὰρ τὰ κυνάρια ἐσθίει ἀπὸ τῶν ψιχίων τῶν πιπτόντων ἀπὸ τῆς τραπέζης τῶν κυρίων αὐτῶν. τότε ἀποκριθεὶς ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτῇ· Ὦ γύναι, μεγάλη σου ἡ πίστις! γενηθήτω σοι ὡς θέλεις. καὶ ἰάθη ἡ θυγάτηρ αὐτῆς ἀπὸ τῆς ὥρας ἐκείνης.

Απόδοση σε απλή γλώσσα:

Αναχωρήσας δε από εκεί ο Ιησούς επήγε εις τα μέρη Τυρου και Σιδώνος.  Και ιδού μία γυναίκα Χαναναία, εβγήκε από τα όρια της περιοχής εκείνης και με μεγάλην κραυγήν του έλεγεν· “ελέησέ με, Κυριε υιέ του Δαυΐδ· η κόρη μου βασανίζεται φρικτά από πονηρόν δαιμόνιον”.  Εκείνος δε δεν της είπε ούτε μίαν λέξιν εις απάντησιν. Προσήλθαν προς αυτόν οι μαθηταί του και τον παρακαλούσαν, λέγοντες· “άκουσε την παράκλησίν της, λυπήσου την, κάμε της αυτό που με τόσον σπαραγμόν σου ζητεί, και άφησέ την να φύγη, διότι μας ακολουθεί από κοντά και κράζει”.Εκείνος απήντησε· “δεν έχω σταλή παρά μόνον για τα χαμένα πρόβατα του Ισραηλιτικού λαού”. Αυτή δε ήλθε τότε εμπρός στον Ιησούν, εγονάτισε με ευλάβειαν και είπε· “Κυριε, βοήθησέ με”.  Εκείνος απήντησε και είπε· “δεν είναι καλόν να πάρη κανείς το ψωμί από τα τέκνα του και να το ρίψη εις τα σκυλάκια”.  Εκείνη δε είπε· “ναι, Κυριε, σωστό είναι αυτό· αλλά και τα σκυλάκια τρώγουν από τα ψίχουλα, που πέφτουν από το τραπέζι των κυρίων των”.  Οταν δε ο Ιησούς ήκουσε αυτούς τους γεμάτους πίστιν και ταπείνωσιν λόγους, είπε· “ω γύναι, μεγάλη είναι η πίστις σου! Ας γίνη προς χάριν σου, όπως ακριβώς θέλεις”. Και εθεραπεύθη η κόρη της από την στιγμήν εκείνην.

1. Ἀληθινὴ μάνα

Ὁ Κύριος μὲ τοὺς μαθητές Του πορεύθηκε πρὸς τὰ «μέρη Τύρου καὶ Σι­δῶνος», στὰ βόρεια σύνορα τῆς Γαλιλαίας. Ἐκεῖ ἔτρεξε καὶ Τὸν συνάν­τησε μιὰ εἰδωλολάτρισσα Χαναναία. «Ἐκραύγασεν αὐτῷ», γράφει ὁ ἱερὸς εὐαγγελιστὴς Ματθαῖος. Ἔβγαλε φωνή, Τὸν παρακάλεσε δυνατὰ καὶ Τοῦ εἶπε: «Ἐλέησόν με, Κύριε, υἱὲ Δαυΐδ· ἡ θυγάτηρ μου κακῶς δαιμονίζεται». Ἐλέησέ με, Κύριε, ἔνδοξε ἀπόγονε τοῦ Δαβίδ. Ἡ κόρη μου κατέχεται ἀπὸ δαιμόνιο καὶ ὑποφέρει φρικτά.

Ἡ Χαναναία δὲν εἶπε «ἐλέησον τὴν θυγατέρα μου», ἀλλὰ «ἐλέησόν με». Ἐμένα ἐλέησε. Ὁ πόνος τοῦ παιδιοῦ μου εἶναι δικός μου πόνος. Ἐγὼ ὑποφέρω ποὺ τὸ βλέπω δέσμιο τοῦ σατανᾶ. Καὶ Σοῦ ζητῶ νὰ τὸ ἐλευθερώσεις.
Ἡ θαυμαστὴ αὐτὴ γυναίκα εἶναι μητέρα ἀφοσιωμένη στὸ παιδί της, θαυμαστὸ πρότυπο μητέρας ἰδιαιτέρως γιὰ τὴν ἐποχή μας, ἐποχὴ τῆς φιλαυτίας καὶ τοῦ ἐγωκεντρισμοῦ. Σήμερα, δυστυχῶς, ἔχουν πληθύνει τά παραδείγματα γονέων ποὺ ταλαιπωροῦν ψυχικὰ τὰ παιδιά τους εἴτε διαλύοντας τὴν οἰκογένειά τους εἴτε μὲ τὴν παθολογικὴ ἀφοσίωσή τους σὲ αὐτά. Ἡ ζεστὴ φωλιὰ τῆς οἰκογένειας χτίζεται μόνο μὲ τὴν Χάρι τοῦ Θεοῦ, ὅταν ὑπάρχει ζωντανὴ πίστη καὶ ὑγιὴς διάθεση αὐτοθυσίας καὶ προσφορᾶς στὰ παιδιὰ καὶ στὸ ἕτερο μέλος τῆς συζυγίας.

2. Προσευχὴ γιὰ τὰ παιδιά μας

Ἡ Χαναναία ὄχι μόνο νοιαζόταν καὶ ἔπασχε γιὰ τὴ δαιμονισμένη κόρη της, ἀλλὰ καὶ κατέφυγε στὸν Κύριο καὶ Τὸν παρακάλεσε μὲ ἐπιμονή, μέχρις ὅτου ὁ Κύριος ἱκανοποίησε τὸ αἴτημά της. Εἶναι λοιπὸν γνώρισμα τῶν εὐσεβῶν γονέων ὄχι μόνο νὰ προσπαθοῦν νὰ λύσουν τὰ προβλήματα τῶν παιδιῶν τους, ἀλλὰ νὰ ζητοῦν καὶ τὴν ἄνωθεν βοήθεια· νὰ τὴ ζητοῦν μὲ θέρμη καὶ ἐπιμονή.

Πόσο προσευχόμαστε γιὰ τὰ παιδιά μας; Μὲ πόση φλόγα καὶ ἐπιμονὴ ζητοῦμε τὸ ἔλεος καὶ τὴν Χάρι τοῦ Θεοῦ γιὰ τὰ παιδιὰ ποὺ μᾶς ἔδωσε Ἐκεῖνος; Δὲν εἶναι βέβαια δαιμονισμένα, ὅπως ἡ κόρη τῆς Χαναναίας· εἶναι ὅμως ἰδιαίτερα ἐκτεθειμένα στὴ δαιμονικὴ ἐπήρεια σήμερα· ζοῦν σὲ ἀποστατημένη κοινωνία καὶ εἶναι ἀναπόφευκτο νὰ ἔλθουν ἀντιμέτωπα μὲ τὴν ἁμαρτία πολὺ νωρίς· καὶ συνήθως αὐτὲς τὶς ὧρες δὲν εἴμαστε κοντά τους. Προσευχὴ λοιπόν, πολλὴ προσευχὴ γιὰ τὰ βλαστάρια μας, γιὰ νὰ τὰ προστατεύσει ὁ Θεὸς ἔτσι ὅπως δὲν μποροῦμε νὰ τὰ προστατεύσουμε ἐμεῖς. Προσευχὴ καθημερινή, μὲ πόνο καὶ ἀγάπη. Καὶ ἡ θεία Χάρις θὰ τὰ σκεπάζει καὶ θὰ τὰ ἁγιάζει.

3. Πίστη καὶ ταπείνωση

Ἀλλὰ ὁ Κύριος τί ἀπάντησε στὴν πονεμένη γυναίκα; Ἀρχικὰ τήρησε σιωπή. Κατόπιν, δοκιμάζοντας τὴν πίστη της, εἶπε: «Οὐκ ἀπεστάλην εἰ μὴ εἰς τὰ πρόβατα τὰ ἀπολωλότα οἴκου Ἰσραήλ». Δὲν μὲ ἀπέστειλε ὁ Πατέρας μου παρὰ γιὰ τὰ χαμένα πρόβατα τοῦ ἰσραηλιτικοῦ γένους…

Ἡ εἰδωλολάτρισσα δὲν ἀπελπίστηκε οὔτε θίχθηκε ἀπὸ τὸν λόγο τοῦ Κυρίου, ἀλλὰ Τὸν πλησίασε καὶ Τὸν προσκύνησε ταπεινὰ λέγοντας: «Κύριε, βοήθει μοι». Ὁ Κύριος ὅμως τῆς ἀπάντησε: «Οὐκ ἔστι καλὸν λαβεῖν τὸν ἄρτον τῶν τέκνων καὶ βαλεῖν τοῖς κυναρίοις». Δὲν εἶναι σωστὸ νὰ πάρει κανεὶς τὸ ψωμὶ τῶν παιδιῶν καὶ νὰ τὸ ρίξει στὰ σκυλάκια.

Σὰν κεραυνὸς ἔπεσε ὁ λόγος τοῦ Κυρίου! Ποιὸς θ᾿ ἄντεχε νὰ τὸν ἀκούσει; Ποιὸς δὲν θὰ ἔφευγε πικραμένος καὶ ἀπογοητευμένος; Ἡ Χαναναία ὅμως ὄχι· ἀπάντησε ἀκόμη πιὸ ταπεινά:

–Ναί, Κύριε, δέχομαι ὅτι εἶμαι σκυλάκι. Ἀλλά καὶ τὰ σκυλάκια τρῶνε ἀπὸ τὰ ψίχουλα ποὺ πέφτουν ἀπὸ τὸ τραπέζι τῶν κυρίων τους.

–«Ὦ γύναι, μεγάλη σου ἡ πίστις!». Γυναίκα, μεγάλη εἶναι ἡ πίστη σου! ἀναφώνησε ὁ Κύριος. Νὰ γίνει ὅπως θέλεις.

Καὶ ἀπὸ ἐκείνη τὴν ὥρα θεραπεύθηκε ἡ κόρη της.

Γι᾿ αὐτὸ ἀνέβαλε ὁ Κύριος νὰ εἰσακούσει τὸ αἴτημά της, γράφει ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος, γιὰ νὰ φανερώσει τὸν κρυμμένο θησαυρό, τὴν πίστη καὶ τὴν ταπείνωση τῆς γυναίκας, γιὰ νὰ τὴ στεφανώσει1. Τὸ μυστικὸ λοιπὸν τῆς ἐπιμονῆς της ἦταν ἡ ἀκλόνητη πίστη της στὴν εὐσπλαχνία τοῦ Κυρίου καὶ ἡ βαθιὰ ταπείνωσή της. Ἔτσι, «τὰ τῶν τέκνων ἔλαβε τὸ κυνάριον», σημειώνει ἐπιτυχημένα ὁ ἅγιος Πατήρ· τὸ σκυλάκι ἔλαβε ὄχι ψίχουλα ἀλλὰ τὴ μερίδα τῶν παιδιῶν2. Πίστη λοιπὸν καὶ ­ταπείνωση, τὰ δυὸ φτερὰ τῆς θεάρεστης προσ­ευ­χῆς, οἱ δύο πόλοι ποὺ ἑλκύουν τὴν Χάρι τοῦ Θεοῦ!

  1. Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου, Ὁμιλία NB´ εἰς τὸ κατὰ Ματθαῖον Εὐαγγέλιον, PG 58, 520-521.
  2. Τοῦ ἰδίου, Ὁμιλία ΚΒ´ εἰς τὸ κατὰ Ματθαῖον Εὐαγγέλιον, PG 57, 306.

Ο Απόστολος της Κυριακής 29 Ιανουαρίου 2023

(ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Β’ Ϛ´ 16 – 18)τίς δὲ συγκατάθεσις ναῷ Θεοῦ μετὰ εἰδώλων; ὑμεῖς γὰρ ναὸς Θεοῦ ἐστε ζῶντος, καθὼς εἶπεν ὁ Θεὸς ὅτι ἐνοικήσω ἐν αὐτοῖς καὶ ἐμπεριπατήσω, καὶ ἔσομαι αὐτῶν Θεός, καὶ αὐτοὶ ἔσονταί μοι λαός.  διὸ ἐξέλθετε ἐκ μέσου αὐτῶν καὶ ἀφορίσθητε, λέγει Κύριος, καὶ ἀκαθάρτου μὴ ἅπτεσθε, κἀγὼ εἰσδέξομαι ὑμᾶς,  καὶ ἔσομαι ὑμῖν εἰς πατέρα καὶ ὑμεῖς ἔσεσθέ μοι εἰς υἱοὺς καὶ θυγατέρας, λέγει Κύριος παντοκράτωρ..(ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Β’ Ζ´ 1 – 1)Ταύτας οὖν ἔχοντες τὰς ἐπαγγελίας, ἀγαπητοί, καθαρίσωμεν ἑαυτοὺς ἀπὸ παντὸς μολυσμοῦ σαρκὸς καὶ πνεύματος, ἐπιτελοῦντες ἁγιωσύνην ἐν φόβῳ Θεοῦ.

Απόδοση σε απλή γλώσσα:

Ποίος δε συμβιβασμός και ποία συνύπαρξις ημπορεί να νοηθή μεταξύ του ναού του Θεού και του ναού των ειδώλων; Διότι σεις-μη το λησμονείτε-είσθε ναός του Θεού του ζώντος, όπως άλλωστε έχει προφητεύσει ο Θεός και εις την Π. Διαθήκην· ότι “θα κατοικήσω μεταξύ αυτών και εντός αυτών και θα περιπατήσω ανάμεσά των και θα είμαι εγώ ο ιδικός των Θεός και θα είναι αυτοί λαός μου.  Δι’ αυτό εξέλθετε ανάμεσα από τους απίστους και ξεχωρισθήτε από αυτούς με τον τρόπον της ζωής σας, λέγει ο Κυριος, και μη πιάνετε τίποτε το ακάθαρτον. Και εγώ θα σας δεχθώ με στοργήν εις την βασιλείαν μου.  Και θα είμαι για σας πατέρας και σεις θα είσθε υιοί μου και θυγατέρες μου, λέγει ο Κυριος ο παντοκράτωρ”.

Εφ’ όσον, λοιπόν, αγαπητοί, έχομεν αυτάς τας μαγάλας υποσχέσστου Θεού, ας καθαρίσωμεν τους εαυτούς μας από κάθε μολυσμόν σαρκός και πνεύματος, αγωνιζόμενοι και συνεχώς προχωρούντες μέχρι τέλους στον δρόμον της αγιότητος, με φόβον Θεού.

πηγή: ο Σωτήρ

 

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Εορτάζοντες την 29ην του μηνός Ιανουαρίου

Εορτάζοντες την  29ην του μηνός  Ιανουαρίου


 

  • ΑΝΑΚΟΜΙΔΗ ΛΕΙΨΑΝΩΝ ΑΓΙΟΥ ΙΓΝΑΤΙΟΥ του ΘΕΟΦΟΡΟΥ

  • ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΦΙΛΟΘΕΟΣ, ΥΠΕΡΕΧΙΟΣ, ΑΒΙΒΟΣ, ΙΟΥΛΙΑΝΟΣ, ΡΩΜΑΝΟΣ, ΙΑΚΩΒΟΣ και ΠΑΡΗΓΟΡΙΟΣ οι εν Σαμοσάτοις τελειωθέντες

  • ΟΙ ΑΠΟΙ ΣΙΛΟΥΑΝΟΣ επίσκοπος, ΛΟΥΚΑΣ διάκονος και ΜΩΚΙΟΣ αναγνώστης

  • ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΣΑΡΒΗΛΟΣ και ΒΕΒΑΙΑ οι αύτάδελφοι.

  • Ο ΑΓΙΟΣ ΒΑΡΣΙΜΑΙΟΣ ο Όμολογητής επίσκοπος Εδέσσης

  • Ο ΟΣΙΟΣ ΑΦΡΑΑΤΗΣ

  • Ο ΟΣΙΟΣ ΑΚΕΨΙΜΑΣ

  • Ο ΑΓΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ο Χιοπολίτης

  • Ο ΑΓΙΟΣ GILDAS THE WISE

 

Αναλυτικά

 

ΑΝΑΚΟΜΙΔΗ ΛΕΙΨΑΝΩΝ ΑΓΙΟΥ ΙΓΝΑΤΙΟΥ του ΘΕΟΦΟΡΟΥ
Ή γιορτή της μνήμης του είναι στις 20 Δεκεμβρίου. Εδώ γιορτάζουμε την μνήμη της άνακομιδής των Ιερών Λειψάνων του, από τη Ρώμη, όπου οι Χριστιανοί τα περισυνέλεξαν από τον Ιππόδρομο και τα μετέφεραν στην Αντιόχεια (Α' ανακομιδή μάλλον το ίδιο έτος του μαρτυρίου του δηλ. το 107 μ.Χ.). ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, όμως, ειδικά για τη σημερινή γιορτή της ανακομιδής των λειψάνων του Αγίου Ιγνατίου από τη Ρώμη στην Αντιόχεια, έκανε λόγο, από τον όποιο παραθέτουμε ορισμένα αποσπάσματα σε μετάφραση. ο Ιγνάτιος έτρεξε προς τον θάνατο με τάση μεγάλη προθυμία, με όση φυσικό ήταν να τρέχει εκείνος πού καλείται ατά ουράνια ανάκτορα. Και έτσι, ο λαός μάθαινε από την προθυμία και την υπερβολική χαρά εκείνου, ότι δεν ήταν θάνατος εκείνος προς τον οποίο έτρεχε, αλλά κάποια αποδημία και μετάθεση και ανάβαση προς τον ουρανό. Δίδασκε έτσι, σ' όλους πού τον παρακολουθούσαν να περιφρονούν την παρούσα ζωή, να επιθυμούν τα μελλοντικά και ν' αποβλέπουν στον ουρανό, και να μη δίνουν σημασία στα κακά της παρούσας ζωής. Τέτοιοι είναι εκείνοι πού είναι ερωτευμένοι· ό,τι κι αν πάσχουν υπέρ εκείνων πού αγαπούν, το δέχονται με ευχαρίστηση. Το Ίδιο συνέβη και μ' αυτόν. Έσπευδε να μιμηθεί τους Αποστόλους όχι μόνο στο θάνατο, αλλά και στην προθυμία, γι αυτό έλεγε: "Θα ωφεληθώ άπα τα θηρία". Και θεωρούσε τα στόματα αυτών πολύ πιο ήμερα από τη γλώσσα του τυράννου. Και πολύ σωστά. Διότι εκείνη τον καλούσε στη γέεννα, ενώ τα στόματα των θηρίων τον έστελναν στη Βασιλεία των ουρανών"1. 1.37ος τόμος Ε.Π.Ε.


Απολυτίκιο. Ήχος δ'. ο υψωθείς εν τω Σταυρώ.
Ως θησαυρόν πλουτοποιών δωρημάτων, την των λειψάνων σου μυρίπνοον θήκην, τη ποίμνη σου μετήγαγον εκ Ρώμης εύσεβώς· ήσπερ την έπάνοδον, έορτάζοντες ποθώ, χάριν άρυόμεθα, πολλαπλών ίαμάτων, τους σους άγώνας μέλποντες αεί, Ίερομάρτυς Ιγνάτιε ένδοξε.

ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΦΙΛΟΘΕΟΣ, ΥΠΕΡΕΧΙΟΣ, ΑΒΙΒΟΣ, ΙΟΥΛΙΑΝΟΣ, ΡΩΜΑΝΟΣ, ΙΑΚΩΒΟΣ και ΠΑΡΗΓΟΡΙΟΣ οι εν Σαμοσάτοις τελειωθέντες
Ήταν και οι επτά τους από τους χριστιανούς εκείνους ήρωες, πού μπορούσαν να διατηρήσουν τη σταθερότητα τους, απέναντι όλων των δυνάμεων του κόσμου. Οταν τους συνέλαβαν οι ειδωλολάτρες, στην αρχή με βαριά ρόπαλα έσπασαν τους μηρούς και τους βραχίονες τους. Και τέλος τους σκότωσαν με θηριώδη τρόπο, αφού διαπέρασαν τα κεφάλια τους με καρφιά. Τη φρίκη αυτού του θανάτου, είναι αδύνατο να φαντασθεί ή να περιγράψει κανείς. Και όμως, εκείνοι γενναιόψυχοι και όμόψυχοι, τον υπέστησαν με όλο τον ηρωισμό και παρέδωσαν τις ψυχές τους φωνάζοντας ο καθένας τους μέχρι τελευταίας στιγμής σε κάθε νέο κτύπημα καρφιού ΈΙΜΑΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ"!


ΟΙ ΑΠΟΙ ΣΙΛΟΥΑΝΟΣ επίσκοπος, ΛΟΥΚΑΣ διάκονος και ΜΩΚΙΟΣ αναγνώστης
Ήταν και οι τρεις στην πόλη των Έμεσηνών της Κοίλης Συρίας, στα χρόνια του αυτοκράτορα Νουμεριανοϋ (284).΄Οταν λοιπόν τους είπαν να αρνηθούν τον Χριστό, αυτοί μεγαλόφωνα επανέλαβαν την ομολογία τους, με αποτέλεσμα να τους μαστιγώσουν σκληρά και να τους φυλακίσουν. Όταν μετά από μέρες, εξαντλημένους, τους έβγαλαν από τη φυλακή και τους εξέτασαν για να δουν αν έχει καμφθεί το φρόνημα τους, αποδείχθηκε ότι οι τρεις Αγιοι παρέμειναν ακλόνητοι και αλύγιστοι. Τότε τα ίδια μαρτύρια επαναλήφθηκαν, αλλά και πάλι χωρίς αποτέλεσμα. Τότε τους έφεραν στο αμφιθέατρο, όπου γίνονταν θηριομαχίες, για να βρουν εκεί τρομερό θάνατο από τα πεινασμένα θηρία. Τα λείψανα τους τα παρέλαβαν οι χριστιανοί και τα έθαψαν με πολλή ευλάβεια και αγάπη. (Στόν Συναξαριστή του Αγίου Νικόδημου καθώς και στον Παρισινό Κώδικα 1578 ή μνήμη του Αγ. Σιλουανοϋ επαναλαμβάνεται και την 6η Φεβρουαρίου μαζί με τους μάρτυρες Φαϋστο και Βασίλειο).


ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΣΑΡΒΗΛΟΣ και ΒΕΒΑΙΑ οι αύτάδελφοι.
΄Εζησαν στις αρχές του 2ου αιώνα μ.Χ. (110). ο Σόρβηλος, Ιερέας των ειδώλων προηγούμενα, είχε προσέλθει στον Χριστιανισμό, αφού κατηχήθηκε από τον επίσκοπο Έδεσσας ΒαρσιμαΤο. Μαζί μ' αυτόν δέχτηκε τη θρησκεία της αλήθειας και της ζωής και ή αδελφή του Βεβαία. "Ο έπαρχος Λυσίας όταν το πληροφορήθηκε, τους υπέβαλε σε σειρά ωμότατων μαρτυρίων. 'Αλλά τα μαστίγια, οι αναμμένες λαμπάδες και το γδάρσιμο του δέρματος δεν μπόρεσαν να ισχύσουν απέναντι στην ακλόνητη πίστη τους. Τέλος τους αποκεφάλισαν και το αίμα τους, τους κάλυψε λαμπρότερο από κάθε βασιλική πορφύρα.


Ο ΑΓΙΟΣ ΒΑΡΣΙΜΑΙΟΣ ο Όμολογητής επίσκοπος Εδέσσης
Ό Βαρσιμαϊος ο άγιος επίσκοπος Εδέσσης, ΄Οπως είπαμε πιο πάνω, έφερε στη θρησκεία της Αλήθειας και της Ζωής, δηλαδή τον Χριστιανισμό, τους αγίους μάρτυρες Σόρβηλο και την αδελφή του Βεβαία. Για τον λόγο αυτό λοιπόν, καταγγέλθηκε στον ηγεμόνα Εδέσσης Λυσία και άφοϋ ομολόγησε τον Χριστό, μαστιγώθηκε και ρίχτηκε στη φυλακή. Άλλα στο διάστημα αυτό, έπαψε με βασιλικό διάταγμα ο διωγμός των Χριστιανών. Έτσι ο Βαρσιμαϊος βγήκε από τη φυλακή, γύρισε στην Μητρόπολη του και άφοϋ έζησε κατά πάντα θεάρεστα, απεβίωσε ειρηνικά.


Ο ΟΣΙΟΣ ΑΦΡΑΑΤΗΣ
Ό όσιος Άφραατης ήταν Πέρσης στην καταγωγή και έζησε στα χρόνια του βασιλιά Ούάλη (370 μ.Χ.), και πρίν ήταν ειδωλολάτρης. Έγινε χριστιανός στην Έδεσσα και κατόπιν πήγε και μόνασε σ' ένα από τα έρημητήρια έξω από την Αντιόχεια. "Οταν ο άρειανός Ούάλης εξόρισε τον ορθόδοξο κλήρο της Αντιόχειας και πολλές πιέσεις ανάγκαζαν τους Χριστιανούς να ασπάζονται τον αρειανισμό, ο Άφραατης άφησε το ερημητήριο του, ήλθε στην πόλη, οπού άφοβα και με ζήλο ενθάρρυνε και παρηγορούσε τα πλήθη και τα στήριζε στην "Ορθοδοξία. Τέτοιες υπηρεσίες, πολλές πρόσφερε ο Άφραατης στην πίστη. Τελείωσε τη ζωή του, υπηρετώντας με αφοσίωση το Ευαγγέλιο.


Ο ΟΣΙΟΣ ΑΚΕΨΙΜΑΣ
Έζησε ασκητικά και απεβίωσε ειρηνικά.


Ο ΑΓΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ο Χιοπολίτης
Γεννήθηκε στο Παλιόκαστρο της Χίου το 1780, από γονείς ευσεβείς, τον Αποστόλη και τη Μαρουλοϋ. Σέ νεαρή ηλικία, ήλθε στην Κων/πολη και εργαζόταν κοντά στον έκεϊ εγκατεστημένο αδελφό του Ζαννή, πού ήταν έμπορος. Αργότερα, αρραβωνιάστηκε κάποια νέα, και επειδή δεν πήρε την συγκατάθεση του αδελφού του, τον έδιωξε από το κατάστημα του. Έπεσε σε μεγάλη φτώχεια και θυμήθηκε ότι ο Σείχ- οΰλ- ίσλάμης όφειλε στον αδελφό του κάποιο ποσόν από αγορά, επί πιστώσει, υφασμάτων. Έτσι πήγε στο σπίτι του Τούρκου για να εισπράξει το ποσό αυτό, για να το χρησιμοποιήσει ο ιδίος. Εκεί όμως τον περιποιήθηκε κάποια νεαρή μωαμεθανίδα, πού τον ερωτεύθηκε και του δήλωσε ότι για να την παντρευτεί έπρεπε να γίνει Μωαμεθανός ή να πεθάνει. ο Δημήτριος αιφνιδιάστηκε, δέχτηκε τις προτάσεις της μουσουλμανίδας και παρέμεινε ατό σπίτι αυτό δύο μήνες σαν εξωμότης. Όταν όμως συνήλθε, δραπέτευσε από 'κει και πήγε στη συνοικία του Σταυροδρομίου, όπου κρύφτηκε σε μια χριστιανική οικογένεια. Συγχρόνως ειδοποιήθηκε ο αδελφός του Ζαννής και πήγε να τον συναντήσει. ο Δημήτριος εξομολογήθηκε στον πνευματικό του αδελφού του και έστειλε επιστολή στον πατέρα του στη Χίο, όπου εξιστορούσε όλα τα γεγονότα και τον πόθο του να μαρτυρήσει για τον Χριστό. Αφούύ λοιπόν κοινώνησε των αχράντων μυστηρίων, παρουσιάστηκε στον Τούρκο Διοικητή και ομολόγησε την πίστη του στον Χριστό. Οι Χιώτες της Κων/πολης, μάζεψαν χρήματα για να τον απελευθερώσουν, άλλ' ο Δημήτριος τους έπετίμησε και τους συνέστησε να προσεύχονται για να τελειώσει τη ζωή του μαρτυρικά για την πίστη. Παρά τις κολακείες των Τούρκων και τις παρακλήσεις εκείνης της μουσουλμανίδας, ο Δημήτριος παρέμεινε ακλόνητος στην πίστη του. ΄Ετσι, μετά από πολλά βασανιστήρια, αποκεφαλίστηκε στις 29 Ιανουαρίου 1802. Το λείψανο του παρέλαβαν οι Χριστιανοί και το έθαψαν με ευλάβεια σ' ένα μοναστήρι στο νησί Πρώτη.

Ο ΑΓΙΟΣ GILDAS THE WISE
Λεπτομέρειες για τη ζωή αυτού του αγίου της ορθοδοξίας, μπορεί να θρεϊ ο αναγνώστης στό βιβλίο "Οι Άγιοι των Βρεττανικών Νήσων" του Χριστόφορου Κων. Κομμοδάτου, επισκόπου Τελμησσοΰ, Αθήναι 1985.

 

Read more » Διαβάστε Περισσότερα