Εoρτάζοντες την 4ην του μηνός Απριλίου.

Ο ΟΣΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ πού ασκήτευσε στο όρος Μαλαιό.
ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΘΕΟΔΟΥΛΟΣ και ΑΓΑΘΑΠΟΥΣ (ή Αγαθόπους)
Η ΑΓΙΑ ΦΕΡΦΟΥΘΗ μετά της αδελφής και ανιψιάς της
Ο ΟΣΙΟΣ ΠΟΥΠΛΙΟΣ
ΟΙ ΟΣΙΟΙ ΘΕΩΝΑΣ, ΣΥΜΕΩΝ και ΦΕΡΒΙΝΟΣ
Ο ΟΣΙΟΣ ΖΩΣΙΜΑΣ
Ο ΟΣΙΟΣ ΠΛΑΤΩΝ ηγούμενος της Μονής Στουδίου
Ο ΟΣΙΟΣ ΘΕΩΝΑΣ πού ασκήτευσε στη Μονή Παντοκράτορας Αγίου Όρους και κατόπιν έγινε Επίσκοπος Θεσσαλονίκης
Ο ΝΕΟΣ ΙΕΡΟΜΑΡΤΥΡΑΣ ΝΙΚΗΤΑΣ
Ο ΟΣΙΟΣ ΙΩΣΗΦ ο Πολύτλας,
Αναλυτικά
Ο ΟΣΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ πού ασκήτευσε στο όρος Μαλαιό.
Από νεαρή ηλικία αγάπησε ολόψυχα τον Κύριο. Επειδή όμως οι γονείς του, παρά τη θέληση του, θέλησαν να τον παντρέψουν, ο Γεώργιος έγινε μοναχός και επιδόθηκε με Ι όλη του τη δύναμη σε κάθε είδους άσκηση, Ι δηλαδή νηστεία, σκληραγωγία, προσευχή, Ι μελέτη των θείων Γραφών και άλλα. Πολλοί πού προσέτρεχαν στον Όσιο, φωτίζονταν και επέστρεφαν δια της μετανοίας στον Χριστό. Άλλ’ επειδή ήταν πολλοί αυτοί πού τον επισκέπτονταν, δεν τον άφηναν ήσυχο να προσευχηθεί και ο Όσιος αποσύρθηκε στο όρος Μαλαιό όπου ησύχαζε. Άλλα και εκεί μαζεύτηκε πλήθος Μοναχών, τους οποίους ο όσιος καθοδηγούσε με προσευχή και άσκηση. Τόσο δε πρόκοψε στην αρετή, ώστε έγινε ξακουστός και θαυμαστός και στους άρχοντες, ακόμα και στους βασιλείς, στους οποίους είχε γράψει πολλές και αξιόλογες συμβουλευτικές επιστολές για διάφορα ζητήματα. Το τέλος της επίγειας ζωής του, προείπε ο Όσιος πρίν τρία χρόνια. Έτσι αφού ασθένησε για λίγο, μάζεψε τους μοναχούς του όρους Μαλαιό και αφού τους έδωσε θείες συμβουλές παρέδωσε τη δίκαια ψυχή του στον Θεό, πού τόσο αγάπησε από βρέφος.
Απολυτίκιο. Ηχος δ’. Ταχύ προκατάλαθε.
Ως θείον γεώργιον, δικαιοσύνης καρπούς, πλουσίως έξήνεγκας, δι ‘ ενάρετου ζωής, Γεώργιε Όσιε· σύ γαρ καθάπερ φοίνιξ, εν ασκήσει βλαστήσας, τρέφεις τη δωρεά σου, την Χριστού Έκκλησίαν όθεν αεί ευχαρίστως, τιμά την μνήμη σου.
ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΘΕΟΔΟΥΛΟΣ και ΑΓΑΘΑΠΟΥΣ (ή ‘Αγαθόπους)
Κατάγονταν και οι δύο από τη νύμφη του Θερμαϊκού, τη Θεσσαλονίκη. Έζησαν στα πρώτα χρόνια των διωγμών. Ό Άγαθάποδας ήταν γέροντας και νεώτερος ο Θεόδουλος. Άλλα ή χριστιανική αγάπη τους ένωνε άδελφικότατα. Μελετούσαν μαζί τις Γραφές, εργάζονταν για την εξάπλωση του Ευαγγελίου και μοχθούσαν υπηρετώντας τους πάσχοντες και στερημένους αδελφούς τους. Κάποια νύχτα, όμως, συνέβη κάτι παράδοξο. Είδαν και οι δύο το ίδιο όνειρο. Ότι, δηλαδή, ταξίδευαν με πλοίο και ξαφνικά έγινε τρικυμία, και το πλοίο έσπασε στα δύο. Αυτοί, όμως, σώθηκαν και ανέβηκαν σ’ ένα βουνό, πού ή κορυφή του έφθανε στον ουρανό. Την επομένη μέρα, το όνειρο έγινε πραγματικότητα. Τους συλλαμβάνουν και κατάλαβαν ότι τους περίμεναν κύματα θανάτου. Ό άρχοντας Φουστΐνος ζήτα να αρνηθούν το Χριστό. Αυτοί, και οι δύο, Τον ομολογούν με θάρρος. Τότε, τους ρίχνουν στη θάλασσα. Στο βυθό της, βέβαια, πήγαν τα φθαρτά τους σώματα. Οι ψυχές τους, όμως, ανέβηκαν στο θρόνο του Θεού. Και αξιώθηκαν να φέρουν “επί τας κεφάλας αυτών στεφάνους χρυσούς”1. Να έχουν, δηλαδή, στα κεφάλια τους στεφάνια χρυσά, σύμβολα της νίκης και του ένδοξου θριάμβου τους.
1. Αποκάλυψη Ιωάννου, δ’ 4
Η ΑΓΙΑ ΦΕΡΦΟΥΘΗ μετά της αδελφής και ανιψιάς της
Έζησαν τον 4ο αιώνα, στα χρόνια του βασιλιά Κων/νου, και όταν βασιλιάς στην Περσία ήταν ο Σαπώρ ο Β’. Όταν κάποτε ή περσίδα βασίλισσα αρρώστησε, μερικές γυναίκες απέδωσαν την άρρώστεια της στις μαγικές ενέργειες της Περσίδας Φερφούθης και της αδελφής της. Συνελήφθήσαν λοιπόν και υποβλήθηκαν σε ανάκριση. Απολογήθηκαν ότι ήταν εντελώς αθώες από τέτοιο έγκλημα, διότι ασπάζονταν τη χριστιανική πίστη, πού καταδικάζει τίς μαγείες. Ή ενοχή τους βέβαια δεν αποδείχτηκε, άλλ’ ή δήλωση, ότι ήταν χριστιανές, κίνησε τη δυσμένεια του κριτή εναντίον τους. Έτσι, σαν δήθεν μάγισσες και σαν χριστιανές, καταδικάστηκαν σε θάνατο. Και μαζί μ’ αυτές, καταδικάστηκε και ή κόρη της αδελφής της Φερφούθης – ή ανιψιά της δηλαδή – απαλό ακόμη και νεαρότατο κοριτσάκι. Ή τερατώδης αυτή καταδίκη, μάλλον ευχαρίστησε τίς άγιες γυναίκες, διότι έπασχαν για το Χριστό. Ό τρόπος του θανάτου τους υπήρξε ωμότατος. Τις πριόνισαν κάθετα από το λαιμό μέχρι τα πόδια, και έτσι όπως ήταν διχοτομημένα τα σώματα τους τα κάρφωσαν πάνω σε ξύλα.
Ο ΟΣΙΟΣ ΠΟΥΠΛΙΟΣ
Απεβίωσε ειρηνικά.
ΟΙ ΟΣΙΟΙ ΘΕΩΝΑΣ, ΣΥΜΕΩΝ και ΦΕΡΒΙΝΟΣ
Απεβίωσαν ειρηνικά.
Ο ΟΣΙΟΣ ΖΩΣΙΜΑΣ
Από μικρός ασκήθηκε σ’ όλα τα είδη των αρετών. Επισκέφθηκε γύρω στους χίλιους διακρινόμενους για την αρετή τους Ασκητές, και από κάθε έναν άπ’ αυτούς έπαιρνε θεοπρεπεί υποδείγματα ακριβής και ορθής ασκητικής ζωής. Μετά από μια περίοδο ησυχαστικής ζωής, ο Ζωσιμάς, πήγε στο Μοναστήρι του Τιμίου Προδρόμου κοντά στον Ιορδάνη ποταμό, όπου μόναζε μαζί με τους εκεί μοναχούς. Κατά τις νηστίσιμες μέρες της Άγιας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής, όπως συνήθιζε, βγήκε στην έρημο για περισσότερη άσκηση. Εκεί συνάντησε την Όσια Μαρία την Αιγύπτια, και αφού την δίδαξε και την καθοδήγησε, και ωφελήθηκε και αυτός άπ’ αυτή, επέστρεψε στο Μοναστήρι του, οπού διηγήθηκε στους εκεί Πατέρες το θαύμα πού συνάντησε στην έρημο. Τον επόμενο χρόνο, επανήλθε στον τόπο αυτό της ερήμου, όπου και πάλι συνάντησε την όσια Μαρία την Αιγύπτια και τη μετάλαβε των Άχραντων και Ζωοποιών του Χριστού Μυστηρίων. Όταν όμως και τον επόμενο χρόνο επανήλθε, τη βρήκε νεκρή και την κήδευσε. Μετά απ’ όλα αυτά, πήγε και διηγήθηκε τα γεγονότα στον Πατριάρχη Ιεροσολύμων, και αργότερα τα παρέδωσε εγγράφως στους μεταγενέστερους για ψυχική ωφέλεια. Ό Ζωσιμάς πέθανε σε βαθιά γεράματα μέσα στο κελί του, ασκούμενος μέχρι τέλους στην αρετή.
Ο ΟΣΙΟΣ ΠΛΑΤΩΝ ηγούμενος της Μονής Στουδίου
Ό γνωστός για την αυστηρότητα της ζωής του και καθηγητής του ασκητισμού όσιος Πλάτων, γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 732 από γονείς ευγενείς και πλούσιους, του Στεργίου και της Ευφημίας. Στην αρχή ήταν βασιλικός Νοτάριος στ’ ανάκτορα, άλλ’ απαρνήθηκε την κοσμική ζωή και πήγε στον ‘Όλυμπο (Μ. Ασίας), όπου έγινε μοναχός στη Μονή των Συμβόλων. Κατόπιν επανήλθε στην Κων/πολη και παρέλαβε τους ανιψιούς του Θεόδωρο και Ιωσήφ (τον μετέπειτα μητροπολίτη Θεσσαλονίκης), καθώς και τα λοιπά μέλη της οικογενείας του και αποσύρθηκε στα μέρη της Προύσας, όπου σε ιδιόκτητο κτήμα του έκτισε τη λεγόμενη Μονή του Σακκουδίωνος, της οποίας έγινε και ηγούμενος. Λόγω όμως ασθενείας του, παρέδωσε την ήγουμενία στον ανιψιό του Θεόδωρο. Άλλα οι βαρβαρικές επιδρομές, τον ανάγκασαν μαζί με το πνευματικό του ποίμνιο να επιστρέψει στη βασιλεύουσα, όταν του δόθηκε ή Μονή Στουδίου, ερημωμένη τότε, για να την κατοικήσει, της οποίας μετά την ανακαινιση έγινε ηγούμενος. Ατυχώς, από την αυστηρότητα του χαρακτήρα του, ήλθε σε σύγκρουση με τον βασιλιά Κων/νο τον ΣΤ’, για τον γάμο του με τη Θεοδότη και εξορίστηκε. Κατόπιν ανακλήθηκε και πήρε ενεργό μέρος κατά της εικονομαχίας και υπέστη μαζί με τους ανιψιούς του Θεόδωρο και Ιωσήφ, συνεχείς εξορίες και κακουχίες μέχρι πού πέθανε στις 4 Απριλίου του 814.
Ο ΟΣΙΟΣ ΘΕΩΝΑΣ πού άσκήτευσε στη Μονή Παντοκράτορας Αγίου Όρους και κατόπιν έγινε Επίσκοπος Θεσσαλονίκης
Ποια ή Πατρίδα του και ποίοι οι γονείς του δεν γνωρίζουμε, διότι δεν διασώθηκαν ανάλογες πληροφορίες. Γνωρίζουμε μόνο, ότι ήταν ένας από τους πιο λόγιους και άσκητικώτερους Αγιορείτες Πατέρες, πού έζησε στον 16ο αιώνα στο Άγιο Όρος και συγκεκριμένα στη Μονή Παντοκράτορας. Για την ασκητική και ενάρετη ζωή του, κλήθηκε ηγούμενος της Μονής Αγίας Αναστασίας της Φαρμακολυτρίας, πού βρίσκεται κοντά στη Θεσσαλονίκη. Ή φήμη της αγιότητας του, διαδόθηκε σ’ όλα τα περίχωρα και οι Θεσσαλονικείς με την πρώτη ευκαιρία τον έκαναν Αρχιεπίσκοπο τους. Θεοπρεπώς αφού ποίμανε το ποίμνιο του, απεβίωσε ειρηνικά το 1544η 1545. Το ιερό λείψανο του, αποθησαυρίζει ή Ιερά Μονή Αγίας Αναστασίας Φαρμοκολυτρίας και κάνει πολλά θαύματα.
Ο ΝΕΟΣ ΙΕΡΟΜΑΡΤΥΡΑΣ ΝΙΚΗΤΑΣ
Δεν είναι σαφής ή ημερομηνία του μαρτυρίου του. Βλέπε βιογραφία του Α.Χ.Ε.Χ. Εορτάζεται πανηγυρικά σαν πολιούχος της πόλης των Σερρών την Κυριακή του Θωμά.
Ο ΟΣΙΟΣ ΙΩΣΗΦ ο Πολύτλας,

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

ΔΕΛΤΙΟ ΚΑΙΡΟΥ για Σάββατο 4 Απριλίου.

Βροχές και τοπικές καταιγίδες αναμένονται το Σάββατο 04 Απριλίου 2026 σε πολλές περιοχές της χώρας, κυρίως στη Δυτική Ελλάδα, στην Πελοπόννησο, στις Κυκλάδες, στην Κρήτη και σε τμήματα του Ανατολικού Αιγαίου, ενώ αξιόλογες βροχοπτώσεις αναμένονται και σε αρκετές ηπειρωτικές περιοχές. Άνεμοι μέτριας έντασης αναμένονται στο Ιόνιο και στο Αιγαίο, ενώ η θερμοκρασία θα σημειώσει άνοδο.

Πιο αναλυτικά, το Σάββατο 04 Απριλίου, τις πρώτες πρωινές ώρες, αναμένονται βροχές και τοπικές καταιγίδες στη Δυτική Ελλάδα, στη Νότια Πελοπόννησο, στη Δυτική Κρήτη, στις Κυκλάδες, στα Δωδεκάνησα, καθώς και σε νησιά του Βορειοανατολικού Αιγαίου. Από τις μεσημβρινές ώρες, τα φαινόμενα θα επεκταθούν και στην υπόλοιπη Κρήτη, στην Πελοπόννησο, καθώς και σε τμήματα της ηπειρωτικής χώρας, κυρίως στα ορεινά. Τα φαινόμενα θα υποχωρήσουν σταδιακά τις βραδινές ώρες. Αυξημένη πιθανότητα τοπικών χαλαζοπτώσεων παρουσιάζεται κατά τις μεσημβρινές ώρες, στη Δυτική Ελλάδα και στα ορεινά ηπειρωτικά τμήματα της κεντρικής και βόρειας χώρας. Τα φαινόμενα θα είναι τοπικά έντονα. Μικρές συγκεντρώσεις σκόνης αναμένονται στα βόρεια και κεντρικά τμήματα της χώρας.

Η θερμοκρασία θα κυμανθεί στη Δυτική Μακεδονία από 3 έως 15 βαθμούς, στην υπόλοιπη Μακεδονία και στη Θράκη από 5 έως 20, στην Ήπειρο από 3 έως 18 βαθμούς, στα κεντρικά ηπειρωτικά από 4 έως 16, στην Πελοπόννησο από 3 έως 18 βαθμούς, στην Κρήτη από 7 έως 12, στα Επτάνησα από 9 έως 19, στα νησιά του Βόρειου και Βορειοανατολικού Αιγαίου από 10 έως 16 βαθμούς και στα υπόλοιπα νησιωτικά τμήματα του Αιγαίου από 10 έως 18 βαθμούς Κελσίου.

Οι άνεμοι στο Νότιο Αιγαίο θα πνέουν από δυτικές διευθύνσεις με εντάσεις 3-4 μποφόρ. Στο Βόρειο Αιγαίο θα πνέουν από βόρειες-βορειοανατολικές διευθύνσεις τις πρωινές ώρες, ενώ αναμένεται να στραφούν σε βόρειες-βορειοδυτικές από τις μεσημβρινές ώρες, με εντάσεις 4-5 μποφόρ. Οι άνεμοι αναμένεται να εξασθενήσουν σταδιακά τις βραδινές ώρες. Στο Ιόνιο, οι άνεμοι θα πνέουν ασθενείς 2-3 μποφόρ κυρίως από δυτικές και βορειοδυτικές διευθύνσεις.

Στην Αττική αναμένονται νεφώσεις με τοπικές βροχές κυρίως στα νότια του νομού κατά τις μεσημβρινές-απογευματινές ώρες. Οι άνεμοι θα πνέουν ασθενείς 2-3 μποφόρ κυρίως από βόρειες και βορειοδυτικές διευθύνσεις. Η θερμοκρασία θα κυμανθεί από 7 έως 18 βαθμούς.

Στη Θεσσαλονίκη αναμένεται αρκετή συννεφιά, ενώ υπάρχει πιθανότητα για ασθενή βροχή τις απογευματινές ώρες. Οι άνεμοι θα πνέουν ασθενείς 2-3 μποφόρ από βόρειες και βορειοδυτικές διευθύνσεις. Η θερμοκρασία θα κυμανθεί από 7 έως 20 βαθμούς.

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Είμαι ένα γέλιο κρεμασμένο στο μπαλκόνι σου.

 

Σταμάτα να με ταξιδεύεις, 
η ψυχή μου είναι κλειστή
τι κι αν πέθανε η αγάπη 
κι αν δεν έμεινε πιστή
Σταμάτα να με ταξιδεύεις, 
τα όνειρά σου είναι βαριά
έχει αλλάξει το κορμί μου 
και δε σε γνωρίζει πια


Να χα χα α, να χα χα χα, να χα χα α, να χα χα χα

Είμαι ένα γέλιο κρεμασμένο στο μπαλκόνι σου
όσο κρύβομαι ο χρόνος με στεγνώνει
Είμαι ένα γέλιο κρεμασμένο στο μπαλκόνι σου
πέφτει επάνω μου η βροχή και με παγώνει

Να χα χα α, να χα χα χα, να χα χα α, να χα χα χα

Σταμάτα να με ταξιδεύεις, 
η ψυχή μου είναι κλειστή
σε βιτρίνα θα πεθαίνεις 
για να μοιάζει ότι ζεις
Σταμάτα να με ταξιδεύεις, 
τα όνειρά σου είναι βαριά
έχει αλλάξει το κορμί μου 
και δε σε γνωρίζει πια

Είμαι ένα γέλιο κρεμασμένο στο μπαλκόνι σου
όσο κρύβομαι ο χρόνος με στεγνώνει
Είμαι ένα γέλιο κρεμασμένο στο μπαλκόνι σου
πέφτει επάνω μου η βροχή και με παγώνει

 

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Εποχική αλλεργία...Τι πρέπει να κάνετε για να προστατευτείτε - Υπάρχει οριστική λύση;

 

Οι καιρικές συνθήκες είναι γνωστό ότι παίζουν σημαντικό ρόλο τόσο στην ένταση όσο και στο χρόνο -έναρξη και διάρκεια- της ύπαρξης και μετακίνησης της γύρης, γεγονός που έχει άμεση επίπτωση στα συμπτώματα των αλλεργικών. 

«Για παράδειγμα, η ελιά που συνήθως ανθίζει τον Μάιο, σε κάποιες περιοχές έχει ήδη ανθίσει. Δυστυχώς, στην Ελλάδα δεν υπάρχει συστηματική καταγραφή της γυρεοφορίας των διαφόρων αλλεργιογονικών φυτών ώστε να έχουμε ακριβή και αξιόπιστα δεδομένα», επισημαίνει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο Δ.Μήτσιας, αλλεργιολόγος, διδάκτωρ στο πανεπιστήμιο Αθηνών.

Ωστόσο, από την παρατήρηση των αλλεργιολόγων, αλλά και από το γεγονός ότι ο φετινός χειμώνας ήταν ιδιαίτερα ήπιος, υπάρχει την περίοδο αυτή ασυνήθιστα έντονη γυρεοφορία, η οποία θα συνεχιστεί. «Αυτή η πρώιμη, έντονη και παρατεταμένη ανθοφορία των φυτών προκαλεί μεγάλη έξαρση των εποχικών αλλεργικών νοσημάτων της ‘Ανοιξης, όπως η αλλεργική ρινίτιδα/επιπεφυκίτιδα και το αλλεργικό βρογχικό άσθμα. Αυτό σημαίνει εντονότερα συμπτώματα με μεγαλύτερη διάρκεια, ενώ είναι πιθανό να εκδηλώσουν συμπτώματα και άτομα που δεν είχαν πρόβλημα τα προηγούμενα χρόνια. Τα παραπάνω, σε συνδυασμό με τα κύματα της αφρικανικής σκόνης, επιβαρύνουν ακόμα περισσότερο τα συμπτώματα της αλλεργίας», τονίζει μιλώντας το ΑΠΕ-ΜΠΕ ο ειδικός αλλεργιολόγος στο 401 στρατιωτικό νοσοκομείο Ι. Παρασκευόπουλος.

Μπορώ να προλάβω την εποχική αλλεργία;
Η ιδανική μορφή πρόληψης για την εποχική αλλεργική νόσο, θα ήταν σύμφωνα με τους ειδικούς, η απόλυτη αποφυγή του αλλεργιογόνου, των γύρεων στις οποίες εκτίθεται ο αλλεργικός. «Αυτό «γεωγραφικά» είναι πρακτικά αδύνατο, καθώς η γύρη «ταξιδεύει» ακόμη και πολλά χιλιόμετρα και τα αλλεργιογονικά φυτά όπως τα αγρωστώδη, η ελιά ή το περδικάκι βρίσκονται σε όλη την Ελλάδα. Ωστόσο, η γυρεοφορία είναι εντονότερη το πρωί και μετά το απόγευμα και επομένως ο περιορισμός της κυκλοφορίας σε εξωτερικούς χώρους τις ώρες αυτές, ενδέχεται να μετριάσει τα συμπτώματα», επισημαίνει ο κ. Μήτσιας.

Επειδή η αποφυγή των γύρεων είναι αδύνατη, άλλα μέτρα πρόληψης είναι η χρήση φίλτρων για γύρεις στα κλιματιστικά, η αποφυγή χρήσης φακών επαφής, η αλλαγή ρούχων μετά την επιστροφή στο σπίτι κ.α. Ως το πιο σημαντικό μέτρο πρόληψης, προκρίνουν οι επιστήμονες, τη λήψη φαρμακευτικής αγωγής, λίγες ημέρες πριν από την αναμενόμενη εμφάνιση των συμπτωμάτων, καθώς φαίνεται ότι τότε είναι αποτελεσματικότερη.

«Το πρώτο βήμα πρόληψης είναι η εύρεση του υπεύθυνου αλλεργιογόνου στο οποίο είναι ευαισθητοποιημένος ο ασθενής με τη διενέργεια των αλλεργικών τεστ από τον Αλλεργιολόγο, ώστε να ξεκινήσει την φαρμακευτική αγωγή 7-10 ημέρες πριν την αναμενόμενη εμφάνιση των συμπτωμάτων, με βάση την ανθοφορία», λέει ο κ. Παρασκευόπουλος.
Όταν τα συμπτώματα δεν υποχωρούν

Ρωτήσαμε τους ειδικούς τι συμβαίνει όταν τα βασανιστικά συμπτώματα της αλλεργίας δεν υποχωρούν. Καθυστερήσαμε να λάβουμε την αγωγή που καταπολεμά τα συμπτώματα ή με τα χρόνια η αλλεργία μας έχει γίνει πιο «επιθετική»;

«Μπορεί να συμβαίνουν και τα δυο! Όταν ο αλλεργικός ασθενής καθυστερήσει να πάρει φάρμακα και έχουν ήδη ξεκινήσει τα συμπτώματα, θα χρειαστεί περισσότερο χρόνο η θεραπεία για να δράσει, ενώ σε κάποιους μπορεί να παραμείνουν κάποια ενοχλήματα ακόμα και υπό φαρμακευτική αγωγή. Εκτός αυτού όμως, η εμμονή των συμπτωμάτων, η αύξηση της βαρύτητας και η προσθήκη συμπτωμάτων από τους πνεύμονες, είναι σαφής ένδειξη ότι η νόσος επιδεινώνεται και απαιτούνται πρόσθετα θεραπευτικά μέτρα» τονίζει ο κ. Παρασκευόπουλος.

Υπάρχει ακόμη η αίσθηση σε πολλούς από εμάς ότι μπορούμε να ζούμε με την εποχική αλλεργία, χωρίς απαραίτητα να την αντιμετωπίζουμε. Σε βάθος χρόνου ποιους κινδύνους μπορεί να κρύβει αυτό;

Όπως μας εξηγεί ο κ. Μήτσιας «παλιά υπήρχε η θεώρηση ότι οι αλλεργίες όσο μεγαλώνει κανείς (ιδιαίτερα τα παιδιά) θα υποχωρήσουν. Δυστυχώς, αυτό δε συμβαίνει σε ένα ποσοστό μεγαλύτερο του 20%. Αυτό που συνήθως παρατηρείται σε σχέση με τη ρινίτιδα, είναι μια από χρόνο σε χρόνο επιμονή των συμπτωμάτων, ενδεχομένως και επιδείνωση υπό την έννοια της έντασης, της διάρκειας στο χρόνο αλλά και της ανταπόκρισης στη φαρμακευτική αγωγή. Επίσης, πολλοί σταδιακά ευαισθητοποιούνται σε περισσότερα αλλεργιογόνα καθιστώντας την αντιμετώπιση δυσχερέστερη. Επιπλέον, ο ασθενής αρχίζει να «συνηθίζει» τα συμπτώματα, αισθάνεται ότι δε μπορεί να κάνει κάτι για αυτά και απογοητεύεται: πολύ συχνά παρατηρούμε συμπτώματα από την ψυχική σφαίρα σε ασθενής με μακροχρόνια ρινίτιδα».

Η «ύπουλη» σχέση της εποχικής αλλεργίας με το άσθμα
Το πιο επικίνδυνο, για τους επιστήμονες είναι ότι αυτή η σταδιακή επιδείνωση, επηρεάζει και το κατώτερο αναπνευστικό οδηγώντας στο άσθμα. «Γι’ αυτό και είναι λάθος να αντιμετωπίζεται ένας αλλεργικός αποσπασματικά ως αμιγώς ρινίτιδα ή αμιγώς άσθμα: η αλλεργική νόσος επηρεάζει το αναπνευστικό σύστημα (κατώτερο και ανώτερο) συνολικά και χρήζει ολιστικής αλλεργιολογικής προσέγγισης», καταλήγει ο κ. Μήτσιας.

«Οι πάσχοντες από αλλεργική ρινίτιδα, εμφανίζουν 30-85% μεγαλύτερη πιθανότητα να εκδηλώσουν την ίδια περίοδο και συμπτώματα βρογχικού άσθματος. Συνήθως η εκδήλωση βρογχικού άσθματος γίνεται

μέσα σε πέντε ως οκτώ χρόνια από την έναρξη του προβλήματος, ενώ όσο πιο μεγάλη είναι η ηλικία εκδήλωσης αλλεργικής ρινίτιδας, τόσο πιο αυξημένος είναι και ο κίνδυνος εκδήλωσης βρογχικού άσθματος», συμπληρώνει ο κ. Παρασκευόπουλος.

Υπάρχει οριστική λύση;
Η αντιμετώπιση της εποχικής αλλεργίας με φαρμακευτική θεραπεία μειώνει ή σταματά τα συμπτώματα. Δεν δίνεται όμως μόνιμη λύση στο πρόβλημα και ο ασθενής παραμένει αλλεργικός. Έτσι, η διακοπή των φαρμάκων, σημαίνει επανεμφάνιση των συμπτωμάτων λόγω της αλλεργίας του.

Όπως εξηγεί ο κ. Παρασκευόπουλος , «η πλήρης απαλλαγή επιτυγχάνεται σε σημαντικό ποσοστό με την ανοσοθεραπεία ή θεραπεία απευαισθητοποίησης. Η θεραπεία δεν είναι κατάλληλη όμως για όλους. Διενεργείται σε επιλεγμένους ασθενείς βάσει κριτηρίων και σκοπεύει στην πλήρη ίαση. Γίνεται είτε με υπογλώσσιες σταγόνες που προσφέρουν ασφάλεια και λαμβάνονται στο σπίτι είτε με ενέσεις που είναι πιο αποτελεσματικές και γίνονται στο ιατρείο. Οι νέες μορφές ενέσιμων εμβολίων γίνονται από την αρχή μια φορά μηνιαίως, με αποτέλεσμα την καλύτερη διευκόλυνση και συμμόρφωση του πάσχοντα».

Όταν εμφανίζεται για πρώτη φορά
Οι εποχικές αλλεργίες εμφανίζονται συνήθως Άνοιξη, από τα τέλη Φεβρουαρίου ως τα τέλη Ιούνιου και κάποιες φορές το Φθινόπωρο τους μήνες Σεπτέμβριο και Οκτώβριο, με καθημερινά συμπτώματα, όσο εκτίθεται κάποιος στην γύρη που είναι ευαισθητοποιημένος. Όπως εξηγεί ο κ. Παρασκευόπουλος, εκδηλώνονται ως αλλεργική ρινίτιδα με συνεχόμενους πταρμούς (φτερνίσματα), μπούκωμα, καταρροή, φαγούρα στη μύτη, και ενοχλήσεις στον ουρανίσκο, τον φάρυγγα και στα αυτιά. «Συνήθως υπάρχει και αλλεργική επιπεφυκίτιδα με κοκκίνισμα των ματιών, έντονη φαγούρα γύρω και μέσα στα μάτια, δάκρυα και φωτοφοβία. Συχνά υπάρχει βήχας, ο οποίος είναι ξηρός και αρκετά ενοχλητικός, καθώς και αίσθημα πονοκεφάλου («βαρύ» κεφάλι)», όπως εξηγεί.

Τα πιο σοβαρά συμπτώματα είναι αυτά του αλλεργικού άσθματος. Δεν είναι σύνηθες να πρωτοεμφανίσει κανείς συμπτώματα άσθματος καθώς, συνήθως, προηγείται κατά κάποια χρόνια ρινίτιδα ή/και επιπεφυκίτιδα. «Επειδή, όμως, πολλές φορές ο ασθενής και η οικογένειά του δεν δίνει τη σημασία που πρέπει στη ρινίτιδα, δεν αποκλείεται τα πρώτα συμπτώματα που θα προβληματίσουν να είναι από το στήθος: αυτά είναι επίμονος βήχας, συριγμός (τα γνωστά σε πολλούς «γατάκια») ή και δύσπνοια. Εκλυτικοί παράγοντες συνήθως είναι μια ίωση και η άσκηση», αναφέρει ο κ. Μήτσιας.

Γιατί μπερδεύουμε τις εποχικές αλλεργίες με τις ιώσεις
Τα συμπτώματα των αλλεργιών του αναπνευστικού, δε διαφέρουν ουσιαστικά μεταξύ παιδιών και ενηλίκων. Αυτό, όμως, που είναι σημαντικό είναι να διαχωρίσουμε την αλλεργία από τις ιώσεις καθώς, ιδίως στα παιδιά, παρουσιάζουν ανάλογα συμπτώματα.

«Πολύ συχνά, οι γονείς πιστεύουν ότι το παιδί έχει αλλεργία ακόμη και από τη γέννηση. Αυτό δεν είναι σωστό: η αλλεργική ρινίτιδα είναι πολύ σπάνια σε ηλικίες κάτω των 3-4 ετών και τα όποια συμπτώματα υπάρχουν συνήθως οφείλονται σε ιώσεις. Πρέπει να λάβουμε υπόψιν και το ότι τα περισσότερα παιδιά σε εκείνη την πρώτη παιδική ηλικία πρωτοπηγαίνουν σε παιδικό σταθμό και επομένως εκτίθενται σε πολλούς λοιμώδεις παράγοντες» εξηγεί ο κ. Μήτσιας.

Από την άλλη, συμπτώματα που επανέρχονται χρόνο με το χρόνο, την ίδια περίοδο, που επιμένουν μέσα σε αυτή επί μήνες, πιθανότατα προδίδουν αλλεργική αιτία. «Τονίζεται ότι δύο είναι οι παράγοντες που προδιαθέτουν ένα παιδί σε αλλεργία του αναπνευστικού: ο πρώτος είναι η ατοπική δερματίτιδα. Ένα παιδί με ατοπική δερματίτιδα τον πρώτο χρόνο ζωής, για παράδειγμα, έχει μεγαλύτερη πιθανότητα να εμφανίσει αλλεργία. Ο δεύτερος παράγοντας είναι το οικογενειακό ιστορικό: αν οι γονείς είναι αλλεργικοί, αυξάνει η πιθανότητα το παιδί να παρουσιάσει σε κάποια φάση της ζωής του αλλεργία», εξηγεί ο ίδιος.

Τέλος, πρέπει να είναι σαφές ότι αλλεργία και ιώσεις δεν αλληλοαποκλείονται. Ένα παιδί με αλλεργική ρινίτιδα μπορεί κάλλιστα να κολλήσει κάποια ίωση όπως οποιοδήποτε άλλο: στην περίπτωση αυτή τα συμπτώματα από τη μύτη είναι εντονότερα, ενώ τότε εμφανίζονται και συχνότερα συμπτώματα άσθματος, επισημαίνουν οι επιστήμονες.

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Σαν σήμερα... 3 Απριλίου.

 

Τα σημαντικότερα γεγονότα της 3ης Απριλίου

1821: Ξεσηκώνονται οι Σπετσιώτες με αρχηγούς τα αδέλφια Γκίκα και Παναγιώτη Μπόταση, τον πλοίαρχο Γεώργιο Πάνου και τον Ομηρίδη Σκυλίτση, και υψώνουν την επαναστατική σημαία στο νησί. Το παράδειγμά τους ακολουθούν ο Πόρος, η Αίγινα και η Σαλαμίνα.

1882: Ο Τζέσε Τζέιμς, ο περιβόητος αμερικανός ληστής τραπεζών και τρένων, σκοτώνεται από μέλος της συμμορίας του για να κερδίσει τα λεφτά της επικήρυξης.

1885: Ο γερμανός μηχανικός Γκότλιμπ Ντάιμλερ λαμβάνει δίπλωμα ευρεσιτεχνίας για τη μηχανή εσωτερικής καύση

1896: Τελετή λήξης των πρώτων σύγχρονων Ολυμπιακών Αγώνων στην Αθήνα.

1905: Ιδρύεται στο Μπουένος Άιρες η ποδοσφαιρική ομάδα της Μπόκα Τζούνιορς.

1913: Η Έμελιν Πάνχερστ, η μαχητική βρετανίδα σουφραζέτα που ίδρυσε το 1903 την Κοινωνική και Πολιτική Ένωση Γυναικών, καταδικάζεται σε τριετή φυλάκιση για ηθική αυτουργία στον εμπρησμό της οικίας του υπουργού Οικονομικών.

1919: Μικρασιατική Εκστρατεία - Το Θωρηκτό Αβέρωφ καταπλέει στον όρμο της Σμύρνης. Δύο μέρες αργότερα κυβερνήτης αναλαμβάνει ο πλοίαρχος Η. Μαυρουδής από τον απερχόμενο πλοίαρχο Α. Χατζηκυριάκο.

1922: Στην ΕΣΣΔ, ο Λένιν διορίζει τον Ιωσήφ Στάλιν γενικό γραμματέα του Κομμουνιστικού Κόμματος.

1928: Δικάζονται ο Νίκος Καζαντζάκης (ερήμην) και ο Δημήτρης Γληνός. Κατηγορούνται για διάδοση ανατρεπτικών ιδεών, επειδή ήταν ομιλητές σε εκδήλωση για τα επιτεύγματα της σοσιαλιστικής επανάστασης στη Ρωσία. Η απόφαση του δικαστηρίου ήταν αθωωτική και οδήγησε το Γληνό σε μία οριστική στροφή προς την αριστερά.

1941: Στη Βουδαπέστη, ο πρωθυπουργός Πολ Τελέκι αυτοκτονεί για να μη ζητήσει την είσοδο της Ουγγαρίας στον πόλεμο.

1948: Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ, Χάρι Τρούμαν, υπογράφει το Σχέδιο Μάρσαλ, σύμφωνα με το οποίο παρέχεται οικονομική βοήθεια σε χώρες της Ευρώπης, ύψους 13 δισ. δολαρίων, ενώ ταυτόχρονα διευρύνει τη ζώνη εμπορίου των ΗΠΑ. Από το σχέδιο εξαιρέθηκαν οι χώρες του «Σιδηρού Παραπετάσματος».

1949: Ανασχηματίζεται η λεγόμενη «Προσωρινή Δημοκρατική Κυβέρνηση», που είχε σχηματίσει ο ΔΣΕ κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου. «Πρωθυπουργός» αναλαμβάνει ο Μήτσος Παρτσαλίδης, ενώ στην κυβέρνηση εισέρχεται κι ένας Σλαβομακεδόνας, ο Πασκάλ Μιτρέφσκι

1951: Με νόμο δίδεται στις γυναίκες το δικαίωμα να εκλέγουν και να εκλέγονται στις δημοτικές εκλογές.

1973: Ληξιαρχική πράξη γέννησης της κινητής τηλεφωνίας, με την πρώτη κλήση από κινητό από τον κατασκευαστή του Μάρτιν Κούπερ, που δούλευε για λογαριασμό της Motorola.

1974: Σημειώνεται η μεγαλύτερη επέλαση τυφώνων στις ΗΠΑ. Μέσα σε 26 ώρες, 148 τυφώνες χτυπούν 13 πολιτείες με αποτέλεσμα 315 άνθρωποι να χάσουν τη ζωή τους και 5.000 να τραυματιστούν.

1990: Ο καρδιοχειρουργός Γεώργιος Τόλης πραγματοποιεί την πρώτη μεταμόσχευση καρδιάς στην Ελλάδα.

1994: Στην Αλβανία, ο σοσιαλιστής ηγέτης, Φάτος Νάνο, καταδικάζεται σε κάθειρξη 12 ετών για υπεξαίρεση επτά εκατ. δολαρίων και πλαστογράφηση επίσημων εγγράφων.

2003: Από ισχυρή έκρηξη στη «Σωληνουργεία Κορίνθου», έξι εργάτες χάνουν τη ζωή τους και άλλοι τρεις τραυματίζονται, όταν κατά την αντικατάσταση φιαλών προκαλείται διαρροή οξυγόνου. Η απόφαση του δικαστηρίου ήταν αθωωτική για τους επτά κατηγορούμενους.

2004: Τρομοκράτες που σχετίζονταν με τη βομβιστική ενέργεια στο μετρό της Μαδρίτης παγιδεύονται από την αστυνομία σε διαμέρισμα και αυτοκτονούν.

2008: Η αεροπορική εταιρεία ΑΤΑ, μια από τις μεγαλύτερες στις ΗΠΑ δηλώνει πτώχευση και κλείνει.

Γεννήσεις

1366 - Ερρίκος Δ', βασιλιάς της Αγγλίας

1643 - Κάρολος Ε', δούκας της Λωρραίνης και στρατηγός της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας

1693 - Τζορτζ Έντουαρντς, Άγγλος φυσιοδίφης

1770 - Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, Έλληνας στρατηγός και ήρωας της Ελληνικής Επανάστασης

1783 - Ουάσινγκτον Ίρβινγκ, Αμερικανός συγγραφέας

1880 - Ότο Βάινινγκερ, Αυστριακός φιλόσοφος

1885 - Άλαν Ντουάν, Καναδός κινηματογραφιστής

1893 - Λέσλι Χάουαρντ, Βρετανός ηθοποιός

1904 - Άιρον Άις Κόντι, Ινδιάνος Τσερόκι ηθοποιός

1912 - Γρηγόρης Λαμπράκης, βουλευτής και αγωνιστής της Δημοκρατίας

1924 - Ντόρις Ντέι, Αμερικανίδα ηθοποιός & τραγουδίστρια

1924 - Μάρλον Μπράντο, Αμερικανός ηθοποιός

1926 - Γκας Γκρίσομ, Αμερικανός αστροναύτης

1930 - Χέλμουτ Κολ, καγκελάριος της Γερμανίας

1938 - Τζεφ Μπάρι, Αμερικανός μουσικοσυνθέτης & μουσικός παραγωγός

1942 - Γουέιν Νιούτον, Αμερικανός τραγουδιστής

1948 - Κάρλος Σαλίνας, πρόεδρος του Μεξικού

1949 - Ρίτσαρντ Τόμσον, μουσικός & ιδρυτικό μέλος των «English Jefferson Airplane»

1957 - Μιχάλης Ρακιντζής, Έλληνας τραγουδιστής

1958 - Άλεκ Μπάλντουιν, Αμερικανός ηθοποιός

1961 - Έντι Μέρφι, Αμερικανός κωμικός

1968 - Σεμπάστιαν Μπαχ, μουσικός, γνωστός ως ο τραγουδιστής του χαρντ ροκ συγκροτήματος «Σκιντ Ρόου»

1985 - Λεόνα Λιούις, τραγουδίστρια

1990 - Σωτήρης Νίνης, Έλληνας ποδοσφαιριστής

Θάνατοι

963 - Γουλιέλμος Γ', δούκας της Ακουιτανίας

1287 - Πάπας Ονώριος Δ΄

1879 - Γιοχάνες Μπραμ, Γερμανός μουσικοσυνθέτης

1931 - Αντρέ Μισελέν, Γάλλος κατασκευαστής ελαστικών

1932 - Βίλχελμ Όστβαλντ, Γερμανός χημικός, βραβείο Νόμπελ 1909

1939 - Σπυρίδων Μερκούρης, πρώην δήμαρχος Αθηναίων

1946 - Μασαχάρου Χόμα, Ιάπωνας υποστράτηγος

1950 - Κουρτ Βάιλ, Γερμανός συνθέτης

1962 - Μανώλης Καλομοίρης, Έλληνας μουσικοσυνθέτης

1990 - Σάρα Βον, Αμερικανίδα τζαζ τραγουδίστρια & μουσικός

1991 - Γκράχαμ Γκριν, Βρετανός συγγραφέας

http://www.newsbeast.gr

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Εορτή του Οσίου Ιωσήφ του Υμνογράφου.

 

 

Τη μνήμη του Οσίου Ιωσήφ του Υμνογράφου τιμά σήμερα, 3 Απριλίου, η Εκκλησία μας.

Ο Όσιος Ιωσήφ γεννήθηκε στη Σικελία, το έτος 816 μ.Χ., από ενάρετους και ευσεβείς γονείς, τον Πλουτίνο και την Αγάθη. Τα περί της ζωής και της δράσεώς του τα γνωρίζουμε από τον βίο που συνέταξε ο μαθητής και διάδοχός του στη μονή του, Θεοφάνης, συμπληρωματικά δε από τα εγκώμια που του αφιέρωσαν ο Ιωάννης Διάκονος και ο Θεόδωρος Πεδιάσιμος.

Ο Όσιος αναγκάσθηκε να φύγει από την γενέτειρά του οικογενειακώς, λόγω της εντάσεως των Αραβικών επιδρομών που έπειτα από λίγο καιρό επρόκειτο να καταλήξουν στην κατάληψη της νήσου και να μεταναστεύσει στην Πελοπόννησο.

Σε ηλικία δεκαπέντε ετών αποχωρίσθηκε τους γονείς του και μετέβη στην Θεσσαλονίκη και συγκεκριμένα στην περίφημη μονή Λατόμου, όπου επιδόθηκε στη μοναχική άσκηση υπό την καθοδήγηση του Αγίου Γρηγορίου του Δεκαπολίτου, ασκώντας το έργο του οξυγράφου.

Μετά από εννέα χρόνια παραμονής στην Θεσσαλονίκη, το έτος 840 μ.Χ., μετέβη στην Κωνσταντινούπολη μαζί με τον Άγιο Γρηγόριο και εγκαταστάθηκε στη μονή του Αγίου Ιερομάρτυρα Αντίπα. Δεν παρέμεινε όμως για πολύ εκεί απερίσπαστος, διότι το επόμενο έτος απεστάλη από τους Ορθοδόξους της Βασιλεύουσας στη Ρώμη για διαβουλεύσεις επί του θέματος του διωγμού από τους εικονομάχους.

Δεν κατόρθωσε να φέρει εις πέρας την αποστολή, διότι το πλοίο του έπεσε στα χέρια Αράβων πειρατών και αυτός οδηγήθηκε αιχμάλωτος στην αραβοκρατούμενη τότε Κρήτη, από όπου ελευθερώθηκε με τις φροντίδες φιλάνθρωπων πιστών και με θαύμα του Αγίου Νικολάου.

Κατά το βραχύ χρόνο αυτής της περιπέτειάς του συνέβησαν δύο σημαντικά γεγονότα. Το ένα, που σχετιζόταν ιδιαίτερα με αυτόν, ήταν ο θάνατος του πνευματικού του οδηγού Αγίου Γρηγορίου του Δεκαπολίτου και το άλλο, που αφορούσε την Εκκλησία ολόκληρη, ήταν η αναστήλωση των ιερών εικόνων.

Όταν διά της Θεσσαλονίκης επανήλθε πάλι στην Κωνσταντινούπολη, το έτος 843 μ.Χ., έζησε επί δύο χρόνια ως έγκλειστος στη μονή του Αγίου Αντίπα. Έπειτα έζησε στα κτήρια του ναού του ιερού Χρυσοστόμου επί πενταετία, έως ότου ίδρυσε δική του μονή, το έτος 850 μ.Χ., αφιερωμένη στον Απόστολο Βαρθολομαίο.

Εκεί απέθεσε και τα ιερά λείψανα του Αποστόλου που είχε φέρει από την Θεσσαλονίκη, καθώς επίσης και τα σκηνώματα του πνευματικού του οδηγού Αγίου Γρηγορίου και του συνασκητού του Ιωάννου. Ο Όσιος Ιωσήφ παρακαλούσε με δάκρυα και στεναγμούς τον Απόστολο Βαρθολομαίο να τον βοηθήσει στην σύνθεση ύμνων.Και, πράγματι, πέτυχε εκείνο που ποθούσε η ψυχή του.

Είδε σε οπτασία έναν άνδρα με εμφάνιση Αποστόλου, που προκαλούσε το δέος και ο οποίος πήρε από την Αγία Τράπεζα το ιερό Ευαγγέλιο, του το έβαλε πάνω στο στήθος και τον ευλόγησε. Τούτο υπήρξε και η απαρχή του θείου χαρίσματος που ο Όσιος επιθυμούσε.

Μετά την έκπτωση του Πατριάρχου Ιγνατίου και την άνοδο του ιερού Φωτίου, το έτος 858 μ.Χ., ο Όσιος Ιωσήφ εξορίστηκε από τον Βάρδα στην Κριμαία, προφανώς ως οπαδός του πρώτου και ίσως ως λατινόφιλος κατά κάποιο τρόπο, αφού προ ετών είχε σταλεί για να ζητήσει την βοήθεια της Ρώμης. Δεν έμεινε όμως στην εξορία για πολύ καιρό, καθώς, όπως αποδείχθηκε και από την μετέπειτα στάση του, ο ιερός Φώτιος τον εκτιμούσε ιδιαίτερα.

Όταν το έτος 867 μ.Χ. ο Πατριάρχης Ιγνάτιος ανέβηκε για δεύτερη φορά στο θρόνο, ο Όσιος Ιωσήφ έγινε σκευοφύλαξ της Αγίας Σοφίας και διατήρησε αυτήν την θέση κατά την διάρκεια της Δευτέρας πατριαρχίας του Αγίου Φωτίου. Κοιμήθηκε με ειρήνη το έτος 886 μ.Χ.

Ο κύριος όγκος του υμνογραφικού έργου του Οσίου συνίσταται σε Κανόνες, που αφθονούν στα έντυπα βιβλία και τα χειρόγραφα. Η συμβολή του Οσίου Ιωσήφ στην υμνογραφική ολοκλήρωση της Οκτωήχου είναι καθοριστική, δεδομένο ότι κάλυψε το μεγαλύτερο μέρος της εβδομάδας, πλην της Κυριακής της οποίας τους Κανόνες είχαν συντάξει ο Κοσμάς ο Μελωδός και ο Ιωάννης ο Δαμασκηνός.

Στα Μηναία ο Όσιος Ιωσήφ είναι ο πλουσιότερα εκπροσωπούμενος υμνογράφος, αφού διατηρούνται σε αυτά 165 Κανόνες του με ομοιόμορφη δομή, που εξυμνούν Αγίους δευτέρας συνήθως εορταστικής τάξεως, δεδομένου ότι οι εξέχουσες εορτές είχαν ήδη καλυφθεί υμνογραφικά.

Ιδιαίτερα βέβαια συγκινεί ο Κανών στον Ακάθιστο Ύμνο, στον οποίο ακολουθεί Ειρμούς του Οσίου Ιωάννου του Δαμασκηνού και υμνεί την Θεοτόκο με ατελείωτη σειρά επιθέτων και εικόνων, ως άφλεκτη βάτο, νεφέλη ολόφωτη, ρόδο αμάραντο, μήλο εύοσμο, περιστερά και τα παρόμοια.

Απολυτίκιο:
Ήχος γ'. Την ωραιότητα.Το δωδεκάχορδον του Λόγου όργανον, την παναρμόνιον λύραν της χάριτος, το Υμνογράφον Ιωσήφ τιμήσωμεν επαξίως, ούτος γαρ ανύμνησε, μελιχροίς μελωδήμασι, Πνεύματι κινούμενος, των Αγίων παν σύστημα. Μεθ' ων και ικετεύει απαύστως, δούναι ημίν πταισμάτων λύσιν.

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

ΔΕΛΤΙΟ ΚΑΙΡΟΥ για Παρασκευή 3 Απριλίου.

 Συνεχίζονται οι βροχές και οι καταιγίδες, κυρίως στα δυτικά, νότια και ανατολικά τμήματα της χώρας με ισχυρούς ανέμους στο Νότιο Αιγαίο. Η θερμοκρασία θα κυμανθεί σε κανονικά για την εποχή επίπεδα.

Πιο αναλυτικά, την Παρασκευή 03 Απριλίου, τις πρωινές ώρες, αναμένονται βροχές και καταιγίδες στα Επτάνησα, στη Δυτική Ελλάδα, στην Πελοπόννησο, στη Στερεά Ελλάδα, στα ορεινά της Κρήτης, στην Ανατολική Μακεδονία και Θράκη, καθώς και στα νησιά του Αιγαίου. Τα φαινόμενα θα επεκταθούν στην Ήπειρο, στη Θεσσαλία και στην Κεντρική Μακεδονία κατά τις μεσημβρινές και απογευματινές ώρες, ενώ θα ενταθούν στην Κρήτη και στα Δωδεκάνησα. Τα φαινόμενα θα υποχωρήσουν σταδιακά στα ηπειρωτικά της χώρας τις βραδινές ώρες. Αυξημένη πιθανότητα χαλαζοπτώσεων παρουσιάζεται στην Κρήτη, στη Νότια Πελοπόννησο, στη Δυτική Ελλάδα, στην Ήπειρο, στην Εύβοια, στη Θεσσαλία, στην Ανατολική Μακεδονία και Θράκη, καθώς και στις Κυκλάδες και στα νησιά του Βόρειου και Ανατολικού Αιγαίου. Τα φαινόμενα θα είναι τοπικά έντονα. Υψηλές θα παραμείνουν οι συγκεντρώσεις σκόνης στα νότια και ανατολικά τμήματα της χώρας, ιδιαίτερα στην Κρήτη, στις Κυκλάδες και στα Δωδεκάνησα.

Η θερμοκρασία θα κυμανθεί στη Δυτική Μακεδονία από 2 έως 13 βαθμούς, στην υπόλοιπη Μακεδονία και στη Θράκη από 3 έως 16, στην Ήπειρο από 3 έως 16 βαθμούς, στα κεντρικά ηπειρωτικά από 4 έως 16, στην Πελοπόννησο από 4 έως 15 βαθμούς, στην Κρήτη από 6 έως 13, στα Επτάνησα από 9 έως 16, στα νησιά του Βόρειου και Βορειοανατολικού Αιγαίου από 10 έως 16 βαθμούς και στα υπόλοιπα νησιωτικά τμήματα του Αιγαίου από 10 έως 18 βαθμούς Κελσίου.

Οι άνεμοι στο Αιγαίο θα πνέουν από νότιες και νοτιοδυτικές διευθύνσεις με εντάσεις 5-6 μποφόρ που τοπικά θα φτάσουν έως και τα 7 μποφόρ, ενώ αναμένεται να εξασθενήσουν προς το βράδυ. Στο Ιόνιο, οι άνεμοι θα πνέουν κυρίως από δυτικές και βορειοδυτικές διευθύνσεις τις πρωινές ώρες, με εντάσεις 4-5 μποφόρ.

Στην Αττική αναμένονται βροχές, κυρίως κατά τις μεσημβρινές ώρες, ενώ από τις απογευματινές ώρες τα φαινόμενα αναμένεται να εξασθενήσουν. Οι άνεμοι θα πνέουν νότιοι-νοτιοδυτικοί, με εντάσεις 4-5 μποφόρ και τοπικά έως και 6 μποφόρ. Η θερμοκρασία θα κυμανθεί από 7 έως 16 βαθμούς.

Στη Θεσσαλονίκη αναμένεται αρκετή συννεφιά, ενώ υπάρχει πιθανότητα για ασθενή βροχή τις απογευματινές ώρες. Οι άνεμοι θα πνέουν ασθενής 2-3 μποφόρ από βόρειες και βορειοδυτικές διευθύνσεις. Η θερμοκρασία θα κυμανθεί από 6 έως 18 βαθμούς.

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Εoρτάζοντες την 3ην του μηνός Απριλίου.

 Εoρτάζοντες την  3ην του μηνός Απριλίου

---

 

• Ο ΟΣΙΟΣ ΝΙΚΗΤΑΣ ο Ομολογητής Ηγούμενος Μονής Μηδικίου

• Ο ΟΣΙΟΣ ΙΩΣΗΦ ο Υμνογράφος

• Ο ΑΓΙΟΣ ΕΛΠΙΔΗΦΟΡΟΣ (ή Ελπιδοφόρος)

• ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΔΙΟΣ, ΒΥΘΟΝΙΟΣ (ή Βιθυνίας) και ΓΑΛΥΚΟΣ

• Ο ΟΣΙΟΣ ΙΛΛΥΡΙΟΣ

• Ο ΑΓΙΟΣ ΠΑΥΛΟΣ ο Ρώσος ο Απελεύθερος

• Η ΑΓΙΑ ΑΓΑΠΗ ή Παρθενομάρτυς

 

 

Αναλυτικά

 

Ο ΟΣΙΟΣ ΝΙΚΗΤΑΣ ο Ομολογητής Ηγούμενος Μονής Μηδικίου
Ό Όσιος Νικήτας έζησε μεταξύ 8ου και 9ου μ.Χ. αιώνα. Καταγόταν από την Καισαρεία της Βιθυνίας, και βρέφος ακόμα έμεινε ορφανός από μητέρα. Ή γιαγιά τους, όμως, ανέλαβε άγρυπνη φροντίδα για τον εγγονό της. ο πατέρας του Φιλάρετος φρόντισε από πολύ νωρίς να αρχίσει ή εκπαίδευση του. Ο δάσκαλος του ήταν κληρικός με μεγάλη παιδαγωγική Ικανότητα. Έτσι, ο νεαρός Νικήτας προόδευσε γραμματικά και πνευματικά. Κατόπιν, πήγε στην περίφημη Μονή του Μηδικίου. Εκεί, με την πρόθυμη και ενάρετη ζωή του κατέκτησε γρήγορα την εκτίμηση των αδελφών του. Μετά το θάνατο του ηγουμένου της Μονής, Νικηφόρου, σύσσωμη ή αδελφότητα τον έκανε ηγούμενο. Από τη νέα του θέση, ο Νικήτας έκανε σκληρούς αγώνες κατά των εικονομάχων, όταν αυτοκράτωρ ήταν ο Λέων ο Ε' ο Αρμένιος, στον όποιο μάλιστα απηύθυνε τα έξης θαρραλέα λόγια, όταν αυτός τον απείλησε με θάνατο: "Γνώριζε και συ βασιλεϋ άρνησίθεε, ότι εμμένω εις τους προτέρους λογισμούς μου και τάς εικόνας του Χρίστου και των αγίων σέβομαι, και εις το ίδικόν σου θέλημα δεν υπακούω... Δια τούτο και σε, ο όποιος επιμένεις να άθετής την προσκύνησιν των αγίων εικόνων, και τους όμόφρονάς σου αναθεματίζω. Κάμε δε ό,τι θέλεις". Ή θαρραλέα αυτή στάση του Νικήτα έγινε αφορμή να υποστεί ο όσιος πολλές φυλακίσεις και εξορίες. Τελικά, εγκαταστάθηκε σε κάποιο μετόχι βόρεια της Κων/πολης και αναδείχθηκε από τους περισσότερο πολύαθλους όμολογητές.

Απολυτίκιο. Ήχος δ'. Ταχύ προκατάλαβε.
Ως νίκης επώνυμος, των θεοσδότων θεσμών, φρουρός άπερίτρεπτος και στύλος ώφθης στερρός, Νικήτα μακάριε· συ γαρ της απάθειας, κοσμηθείς τοις άκτίσιν, αίγλη ομολογίας, τον σον βίον φαιδρύνεις. και νυν των σοι προσιόντων, δέχου τήν αίνεσιν.

Ο ΟΣΙΟΣ ΙΩΣΗΦ ο Υμνογράφος
Καταγόταν από τη Σικελία. ο πατέρας του ονομαζόταν Πλωτίνος, ή δε μητέρα του Άγάθη, και τον άνέθρεψαν με τα διδάγματα και το ζωντανό πνεύμα της χριστιανικής ευσέβειας. Από την παιδική του ηλικία, διακρίθηκε για την προτίμηση πού είχε στα ιερά γράμματα και την απαγγελία Ιερών ύμνων, πού έψαλλε με πολλή αισθηματικότητα και τέχνη. Όταν  πέθανε ο πατέρας του, μαζί με τη μητέρα και την αδελφή του, κατέφυγε στην Πελοπόννησο. Από 'κει ύστερα στη Θεσσαλονίκη, όπου έγινε μοναχός και χειροτονήθηκε έπειτα Ιερέας. Στη νέα του ζωή διακρίθηκε για τον ιερό ζήλο του και την άσκητικότητα των συνηθειών του. Διέπλασε χαρακτήρα σύμφωνα με την ακρίβεια των χριστιανικών παραγγελμάτων, αναδείχθηκε πράος, ταπεινόφρων και άκακος. Εκεί επίσης, συστηματοποίησε την καλλιγραφική αντιγραφή και σύνθεση εκκλησιαστικών ύμνων. Μετά από καιρό πήγε στην Κων/πολη, όπου γνώρισε το Γρηγόριο το Δεκαπολίτη και συγκατοίκησαν για λίγο μαζί σ' ένα κελί. Επειδή όμως αντέδρασε στα διατάγματα του εικονομάχου βασιλιά Λέοντα του Ε', έξεδιώχθη στη Ρώμη. Στο δρόμο τον απήγαγαν πειρατές στην Κρήτη και από κει επανήλθε στην Κων/πολη, όπου και πέθανε σε 6αθύ γήρας το 842. Δικό του έργο κατά μέγα μέρος, αποτελεί και ή λεγόμενη Παρακλητική.

Απολυτίκιο. Ηχος γ'. Την ωραιότητα.
Το δωδεκάχορδον του Λόγου όργανον, την παναρμόνιον λύραν της χάριτος, το Ύμνογράφον Ιωσήφ τιμήσωμεν επαξίως· ούτος γαρ ανύμνησε, μελιχροίς μελωδήμασι, Πνεύματι κινούμενος, των Αγίων παν σύστημα. Μεθ' ων και ικετεύει άπαύστως, δούναι ημίν πταισμάτων λύσιν.

Ο ΑΓΙΟΣ ΕΛΠΙΔΗΦΟΡΟΣ (ή Ελπιδοφόρος)
Μαρτύρησε δια ξίφους.

ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΔΙΟΣ, ΒΥΘΟΝΙΟΣ (ή Βιθυνίας) και ΓΑΛΥΚΟΣ
Τα βιογραφικά τους στοιχεία είναι συγκεχυμένα. Στό Λαυρεωτικό Κώδικα Ι 70 ή μνήμη τους συνοδεύεται με αυτή του Μάρτυρα Ίλαρίωνα, ο όποιος άλλου δεν μνημονεύεται. Σύμφωνα λοιπόν με τον Κώδικα αυτό, οι Άγιοι αυτοί, αυθόρμητα παρουσιάστηκαν στον άρχοντα της πόλης τους και του έκαναν δριμύτατη παρατήρηση, διότι θα θυσίαζε στα είδωλα. και συγχρόνως ομολόγησαν ότι είναι χριστιανοί. ο δε πονηρός άρχοντας τους είπε να έλθουν στη γιορτή των ειδώλων και αφού θυσιάσουν σ' αυτά, θα έκανε ό,τι αυτοί του έλεγαν. Οι Άγιοι προσποιήθηκαν ότι θα πήγαιναν. Όταν όμως άρχισε ή γιορτή και ήλθε ή ώρα να θυσιάσουν, οι Άγιοι έριξαν κάτω τα είδωλόθυτα και συνέτριψαν τους ειδωλολατρικούς βωμούς. Τότε οι φτωχοί της πόλης, έτρεξαν και άρπαξαν το χρυσάφι από τους κατεστραμμένους βωμούς και έφαγαν όλα τα είδωλόθυτα. Διότι την εποχή εκείνη, στην πόλη αυτή, υπήρχε πολλή πείνα. Όταν το είδε αυτό ο άρχοντας και οι ειδωλολάτρες, το θεώρησαν μεγάλη προσβολή. Τους έδεσαν λοιπόν με σχοινιά και για τρία 24άωρα τους έσερναν μέσα στους δρόμους της πόλης, και τους χτυπούσαν αλύπητα με πέτρες, ξύλα, και τους έκοβαν με τα δόντια τις σάρκες τους. Στο τέλος, αφού τους έδεσαν με ογκόλιθους, τους έριξαν μέσα στη θάλασσα. Άλλ' άγγελος Κυρίου τους ανέσυρε σώους και αβλαβείς. Μπροστά σ' αυτό το θαύμα, πολλοί ειδωλολάτρες έγιναν χριστιανοί. Κατόπιν όμως, οι πιο πωρωμένοι άπ' αυτούς, τους αποκεφάλισαν και έτσι έλαβαν τα στεφάνια του μαρτυρίου. Άλλοι Συναξαριστές όμως γράφουν, ότι ο μεν Βιθύνιος μαρτύρησε αφού τον έριξαν στη θάλασσα, ο δε Γάλυκος αφού τον έριξαν στα θηρία, και ο Δίος μαρτύρησε αφού δέχτηκε μια κεραμίδα στο κεφάλι.

Ο ΟΣΙΟΣ ΙΛΛΥΡΙΟΣ
Άσκήτευσε στο όρος του Μυρσινώνος και απεβίωσε ειρηνικά.

Ο ΑΓΙΟΣ ΠΑΥΛΟΣ ο Ρώσος ο Απελεύθερος
Ό νεομάρτυρας αυτός ήταν Ρώσος στην καταγωγή και σε παιδική ηλικία αιχμαλωτίσθηκε από τους Τατάρους, από τους οποίους τον αγόρασε κάποιος χριστιανός στην Κων/πολη και τον ελευθέρωσε. Στην πόλη αυτή ο Παύλος παντρεύτηκε Ρωσίδα γυναίκα , πρώην αιχμάλωτη, με την οποία ζούσε ζωή ευσεβή. Κάποτε όμως τον κατέλαβε επιληψία και τον οδηγούσαν στον Ναό της Θεομήτορος, της επονομαζόμενης του Μογλουνίου. Στό δρόμο συνάντησε Τούρκους και άρχισε να ζητάει άπ' αυτούς βοήθεια, φωνάζοντας "Άγαρηνός είμαι". Οι Τούρκοι αυτοί ανέφεραν το γεγονός στον Βεζίρη, πού πρόσταξε τη σύλληψη των Ιερέων του προαναφερθέντος Ναού και του ιδίου του μάρτυρα. Όταν ο Παύλος, κατά την παραμονή του στον Ναό, έγινε καλά, παρουσιάστηκε στον άρχοντα, ο όποιος του ζητούσε να ομολογήσει επίσημα τον μουσουλμανισμό και θα του εξασφάλιζε δόξες και τιμές. Ενώ στην αντίθετη περίπτωση, τον απειλούσε με βασανιστήρια και θάνατο. ο Παύλος, ενδυναμούμενος από τη σύζυγο του, πού τον συνόδευε, ομολογούσε με θάρρος τον Χριστό. Όποτε τον έριξαν στη φυλακή και υπέμεινε με καρτερία τα βασανιστήρια. Όταν και πάλι ομολόγησε τον Χριστό μπροστά στο Βεζίρη, οδηγήθηκε δέσμιος στον Ιππόδρομο "Ατ μεϊντάν", όπου έλαβε το στεφάνι του μαρτυρίου, αφού τον αποκεφάλισαν. Ήταν 3 Απριλίου, Μεγάλη Παρασκευή, το έτος 1683. Μαρτύριο του Αγίου συνέγραψε ο Ιωάννης Καρυοφύλλης.

[Η ΑΓΙΑ ΑΓΑΠΗ η Παρθενομάρτυς ή μετά της Αγίας Μαρίνας εν Αντιόχεια]

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗΣ – "Οἱ Παραπονεμένες".

 Μικρά διηγήματα.

ΑΠΑΝΤΑ ΤΟΜΟΣ ΤΡΙΤΟΣ, ΚΡΙΤΙΚΗ ΕΚΔΟΣΗ Ν. Δ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΠΟΥΛΟΣ, ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΔΟΜΟΣ

Πότ᾽ ἐμεγάλωσαν! Τὰς ἐνθυμοῦμαι, δὲν εἶναι ἀκόμη τέσσαρα ἔτη, ποὺ ἐκάθηντο ὑποκάτω εἰς τὴν κληματαριάν. Ἀθλία εἶναι ἡ αὐλὴ κατὰ τἆλλα, τρώγλας πολλὰς ἔχει δι᾽ ἐνοικίασμα, ἀλλὰ στολίζεται ἐπὶ ἓξ μῆνας τὸ ἔτος ἀπὸ λαμπρὰν κληματαριάν. Ἐκάθηντο Ἰούλιον μῆνα ὑπὸ τὸ πλούσιον θαλερὸν φύλλωμα, κ᾽ ἐφλυαροῦσαν, κ᾽ ἔκοβαν κ᾽ ἔρραβαν. Αἱ δύο μάλιστα εἶχαν ἀπὸ μίαν ραπτικὴν μηχανήν, τὴν ὁποίαν ἐξωφλοῦσαν κατὰ δόσεις ἑβδομαδιαίας.

Εἶναι ἀληθὲς ὅτι τόσον γρήγορα μεγαλώνουν! Κ᾽ ἔλεγεν ἡ μία, ἡ Μαριγούλα, ἡ μικρὴ 13 ἐτῶν τότε, ἡ ἐπίδοξος νύμφη σήμερον:

― Ἀκοῦς αὐτός, νὰ μοῦ πῇ ἐμένα δὲν ξέρω τί! Κ᾽ ἐθάρραγε πὼς ἤμουν ἐγὼ σὰν τὰ μοῦτρά της, νὰ μοῦ πῇ ἐμένα!…

Ἐφόρει τότε ἐπὶ σαράντα ἡμέρας μαῦρα ράσα. Τὸ εἶχε τάξιμο ἕνεκα ἀρρωστίας. Αἱ ἄλλαι δύο, ἡ Κούλα καὶ ἡ Μαρίκα ἡ μεγάλη, ἐκάγχαζον. Κ᾽ ὕστερ᾽ ἀπὸ πολλὰ λόγια καὶ γέλια, ἡ Κούλα, πολὺ ἐλευθέρα κόρη, ἐσηκώθη κ᾽ ἐπήδησε γενναῖον ἅλμα καὶ ἀνέμισεν ἐλευθερίως τὸ φόρεμά της· κ᾽ ἐφώναξεν:

― Μὴ μὲ φουρκίζῃς, γιατὶ… ξέρεις τώρα δά; Ἀπ᾽ τὴ ζέστη μοῦ ᾽ρχεται ἔξαψη. Νά!

Σήμερον ἡ Μαριγούλα κοντεύει νὰ εἶναι νύφη καὶ κινδυνεύει νὰ μὴν εἶναι· ἡ Μαρίκα θὰ γίνῃ νύφη, καθὼς αὐτὴ λέγει· κ᾽ ἡ Κούλα, ἀπὸ τριῶν ἐτῶν, ἔγινε νύφη, καὶ δὲν ἔχει πλέον τὸν ἄνδρα της.

Τὴν εἶχε στεφανωθῆ τὴν Κούλαν ὁ δικός της κ᾽ ἔμεινε μίαν βραδιὰν μαζί της κ᾽ ὕστερα ἔγινεν ἄφαντος, δι᾽ οὓς λόγους αὐτὸς γνωρίζει· ἡ νέα δὲν ἠξεύρει τίποτε. Κ᾽ ἡ Μαριγούλα, τὸ καλὸ κορίτσι, ἔμεινε χωρὶς ἀρραβωνιαστικὸν ἀπὸ προχθὲς τὸ βράδυ. Εἶχε κάμει κονάκι στὸ σπίτι τους, κόττα-πίττα, ἀπὸ μῆνας πολλούς. Κ᾽ ἡ Γαρουφαλιὰ ἦτον ἄνανδρη γυναίκα, ἕνα κορίτσι τὸ εἶχεν, αὐτὴν τὴν Μαριγούλαν καὶ μοναχήν. Τσουμπλέκια, μπαρδάκια*, ρουχικά, ὅλα τὰ ἔδιδεν· εὐχαριστημένη ἦτο νὰ φύγῃ αὐτὴ μὲ ἕνα φουστάνι ἀπὸ μέσ᾽ ἀπὸ τὸ σπίτι· ἤρκει μόνον νὰ τὴν ἔπαιρνεν. Κατ᾽ ἀρχὰς τοὺς εἶχεν ὑποσχεθῆ νὰ γίνῃ ὁ γάμος τοῦ Ἁγίου Δημητρίου· ἔπειτα ἀνέβαλε τοῦ Ἁγίου Φιλίππου· ὕστερα εἶπε τὰ Χριστούγεννα. Τελευταῖα εἶπε τὶς Ἀπόκριες. Καὶ σὰν ἦρθαν οἱ Ἀπόκριες, ἐπερίμεναν νὰ πῇ τὴ Λαμπρή· ἀλλ᾽ αὐτὸς ἔκαμε καλύτερα· ἔγινεν ἄφαντος. Τώρα ἦρθ᾽ ἕνας παραξάδερφος τῆς Γαρουφαλιᾶς καὶ τὸν γυρεύει· ποῦ νὰ τὸν βρῇ;

Κ᾽ ἡ Μαρίκα ἡ μεγάλη δὲν τὸ κάνει, βέβαια, ἐπίτηδες ― ὢ πόσον πιστὴ εἶναι ἡ φιλία! ― ἀλλ᾽ ὄχι διὰ νὰ τὰς φουρκίσῃ βέβαια, ἀρχίζει καὶ διηγεῖται εἰς τὴν μίαν χωριστὰ καὶ εἰς τὰς δύο ὁμοῦ:

― Κ᾽ εἶπεν ὁ Θόδωρος, μὰ καλὰ σὰν δὲν στεφανωθοῦμε κι αὐτὴν τὴν Κυριακή, ὣς τὴν ἄλλην… μὰ τί θέλεις νὰ τρελαθῶ; Τοῦ λέω, πῶς νά ᾽μπω ἀποκάτω ἀπ᾽ τὸ στεφάνι μὲ τέτοιο μοῦτρο…

Τὴν προτεραίαν ὁ ἀδελφὸς τῆς Μαρίκας, ἀρχιμόρτης τῆς γειτονιᾶς, ἐκμανείς, διότι ἔμαθεν, ὅτι ἡ μητέρα εἶχε τάξει πεντακοσίας δραχμὰς τοῦ γαμβροῦ, εἶχε δώσει μίαν σπρωξιὰν τῆς Μαρίκας καὶ τὴν ἔρριψεν ἐπάνω στὸ ἀγκωνάρι τῆς πόρτας. Ἡ νέα χθὲς ἔφερε δέμα περὶ τὸ πρόσωπον· σήμερον ἔχει μαύρην τὴν γνάθον, μαύρην τὴν γωνίαν τοῦ βλεφάρου.

― Μοῦ λέει, ἐμένα μ᾽ ἀρέσει νὰ σὲ βλέπω σὰν νά ᾽ναι βουρκωμένα τὰ ματάκια σου. Στὴν ἀγάπη μας, Γαρουφαλιά μου, τὴ Μαριγούλα πρώτη-πρώτη θὰ βάλω στὸ νοῦ μου, σὰν θὰ εἶμαι ἀποκάτ᾽ ἀπ᾽ τὸ στεφάνι. (Στὴ φιλία μας κυρα-Χτούκαινα, τὴν Κούλα θὰ μελετήσω πρώτη σὰν μᾶς ἀλλάζῃ ὁ κουμπάρος τὰ στεφάνια.) Ὣς τόσο, ὁ Θόδωρος τρελαίνεται, τὸ λυποῦμαι τὸ παιδί. Τώρα, σήμερα θὰ πᾶμε μὲ τὴν καρότσα, στὸ μεγάλο δρόμο, κοντὰ στὸ Πανεπιστήμιο, νὰ ἰδοῦμε τὸν Καρνάβαλο, ποὺ λένε, καὶ τὰ κομιτᾶτα*. Θυμᾶμαι ποὺ πήγαμε ὅταν ἤμουν μικρὴ μαζὶ μὲ τὴν μητέρα κ᾽ εἴδαμε τὰ κομιτᾶτα. Ἄλλοι σὰν ἀγάλματα πάνω στὶς καρότσες, ἕνας ἔκανε τὸν κοιμισμένο, ἄλλος ἔστεκε ὀρθὸς ἀκίνητος, γδυμνοί, ὁλόγδυμνοι… Ἕνα κομιτᾶτο, ἄλλο κομιτᾶτο, τὸ ἕνα κοντὰ στὸ ἄλλο, κ᾽ ἔβγαζαν λόγο ἀπ᾽ τὰ κάρα. Τελειωμοὺς δὲν εἶχαν τὰ κομιτᾶτα.

Τὴν στιγμὴν ἐκείνην ἐφάνη ἔξω τῆς αὐλοθύρας ἡ Μπαλούκαινα, ἡ μητέρα τῆς Μαρίκας. Ἐφόρει φουστάνι ὁλομέταξον, ὅπου ἔτριζεν ὅλον. Ἔβαλε τὸν ἕνα πόδα μέσ᾽ ἀπὸ τὸ κατώφλιον, κ᾽ ἐφώναξεν.

Εἰς τὴν φωνήν, ὁ Μόρτης κ᾽ ἡ Φασαρία, τὰ δύο σκυλιὰ τῆς αὐλῆς, ἔτρεξαν μὲ πολλὰ γαυγίσματα κατεπάνω της.

―Ἔλα κόρη μου, ἡ καρότσα ἔφτασε· τώρα θά ᾽ρθῃ… Πᾶμε νὰ ἰδοῦμε τὰ κομιτᾶτα… Ὁ Θόδωρος, ὅπου εἶναι ἔρχεται… Πᾶμε στὸ κομιτᾶτο!

*
* *

Τὴν Πέμπτην ἐκείνην, τὴν πρὸ τῆς Ἀπόκρεω, τὴν ὥραν ποὺ ὁ κρύος Καρνάβαλος ἐβγῆκε νὰ περιδιαβάσῃ εἰς τὰς ὁδοὺς τῶν Ἀθηνῶν, εἰς μίαν παράμερον συνοικίαν, εἰς ἕνα στενὸν δρομίσκον τῆς πόλεως, ἐφάνη ἡ γυνὴ μὲ τὴν «Ἐλεοῦσαν». Κρατοῦσα τὴν ἁγίαν εἰκόνα, ἐξῆλθε κι αὐτὴ εἰς περιοδείαν. Φαίνεται ὅτι ἐγνώριζεν ἐκ μακρᾶς πείρας, ὅτι πολλὰ πλάσματα κατοικοῦντα εἰς τὰς συνοικίας τὰς σκοτεινάς, εἰς τὰς ἀνηλίους τρώγλας, πλάσματα παραπονεμένα, ἐξ ἀτυχιῶν, ἐξ ἐλλείψεων πολλῶν, ὧν πρώτη ἡ ἔλλειψις φορέματος, δευτέρα ἡ ἔλλειψις ἀρραβωνιαστικοῦ, τρίτον δὲ ὅλαι ὁμοῦ αἱ ἄλλαι ἐλλείψεις ― ὅτι πολλὰ τοιαῦτα πλάσματα δὲν θὰ ἐπήγαιναν νὰ ἴδωσι τὸν «Καρνάβαλον» καὶ τὰ «Κομιτᾶτα», καὶ ὅτι τὰ πλάσματα αὐτὰ θὰ ἦσαν διατεθειμένα νὰ δράξωσιν ἅμα προσφερομένην τὴν παραμυθίαν τὴν ἐκ τῆς θρησκείας. Καὶ ἡ ὥρα ἐκείνη τῆς μεγάλης συρροῆς εἰς τὰ κέντρα, τῆς μεγάλης ἐρημίας εἰς τ᾽ ἀπόκεντρα, τῆς ἐφαίνετο καταλληλοτάτη διὰ τοιαύτην ἐπίσκεψιν.

Διῆλθεν ἔξωθεν τῆς αὐλῆς καὶ εἶδε τὴν Κούλαν καὶ τὴν Μαριγούλαν νὰ κάθηνται μέσα, σιμὰ εἰς τὴν θύραν.

― Καλημέρα, κορίτσια μου. Χρόνους πολλούς. Ἡ Μεγαλόχαρη ἡ Ἐλεοῦσα νά ᾽ναι βοήθειά σας.

Εἰσῆλθεν. Τὰ δύο σκυλιὰ ἐγαύγισαν. Ἡ Μαριγούλα τὰ ἐμάλωσεν. Αἱ δύο κόραι ἔκαμαν τὸν σταυρόν των καὶ ἠσπάσθησαν τὴν εἰκόνα.

Ἡ γυνὴ ἐκάθισε καὶ ἤρχισαν ὁμιλίαν.

― Τώρα, κορίτσια μου, χάλασε ὁ κόσμος. Πάει πιὰ ἡ πίστις, ἡ εὐλάβεια… Ὅλος ὁ κόσμος τρέχει στὰ θέατρα, στὰ κομιτᾶτα.

― Στὸ σπίτι σου τὴν ἔχεις τὴν Ἁγία Εἰκόνα, κυρά; ἠρώτησεν ἡ Κούλα.

― Ναί, κόρη μου… μὰ τώρα δὲν ἔρχονται εὐλαβητικές… Κ᾽ οἱ Ἁγιοὶ μᾶς βαρέθηκαν, κ᾽ ἔπαψαν νὰ θαυματουργοῦν πλέον…

― Κάνει θάματα ἡ Ἁγία Εἰκόνα, κυρά; εἶπεν ἡ Μαριγούλα.

― Καμμιὰ φορά… σὰν ἔχῃς πίστη…

―Ἔμαθα πὼς λέει καὶ τὶς μοῖρες… Τὸ τί μᾶς μέλλει, παρετήρησεν ἡ Κούλα.

― Αὐτὸ δά! Σὰν ἀνάψῃς κερί, καὶ κολλήσῃς τίποτα πάνω, δείχνει.

― Μπορεῖ τώρα νὰ μᾶς δείξῃ;

― Σὰν ἔχετε πίστη.

― Καὶ πῶς θὰ καταλάβουμε;

― Ἀπ᾽ τὸ κερὶ κι ἀπ᾽ αὐτὸ ποὺ θὰ κολλήσετε… μπορῶ κ᾽ ἐγὼ νὰ σᾶς πῶ.

― Πᾶμε μέσα στὴν κάμερα;

― Πᾶμε.

*
* *

Ἐσηκώθησαν καὶ αἱ τρεῖς, ἐμπρὸς ἔτρεξεν ἡ Μαριγούλα, δευτέρα ἡ Γυνὴ μὲ τὴν Ἐλεοῦσαν, τελευταία ἡ Κούλα. Ἡ Γαρουφαλιὰ τὰς ὑπεδέχθη μέσα εἰς τὸ δωμάτιον.

― Εἶναι καὶ καλὸ γιὰ τὴν ψυχήν σας, ἔλεγε καθ᾽ ὁδὸν ἡ Γυνὴ μὲ τὴν Ἐλεοῦσαν.

Ἡ Γυνὴ ἔβαλε τὴν εἰκόνα ἐπί τινος πενιχροῦ ἐπίπλου. Ἡ Κούλα καὶ ἡ Μαριγούλα ἤναψαν πεντάρικα νοθευμένα κεριά. Ἡ Γυνὴ ἄρχισε νὰ κάνῃ μετάνοιες. Εἶπε τὸ Θεοτόκε Παρθένε, εἶτα τὸ Ἅγιος ὁ Θεός, ὕστερον, εἰς τὸ Ὄνομα τοῦ Πατρός, ὕστερον, Προσκυνῶ Πατέρα· καὶ πάλιν τὸ Ἅγιος ὁ Θεός, καὶ πάλιν τὸ Θεοτόκε Παρθένε· ἔλεγεν ἐκ διαλειμμάτων τὰ ἴδια, ἴσως διὰ νὰ φαίνεται ὅτι λέγει πολλά!

Ἡ Κούλα ἐκόλλησε τρεῖς πεντάρες ἐπάνω εἰς τὴν εἰκόνα· ἡ Μαριγούλα ἄλλας τρεῖς· ἐκόλλησε καὶ ἡ Γαρουφαλιὰ ἄλλας δύο. Τῆς Κούλας οἱ πεντάρες ἔπιασαν ὅλαι, τῆς Μαριγούλας καμμιά· τῆς Γαρουφαλιᾶς ἡ μία ἐκόλλησε.

Ἡ γυνὴ μὲ τὴν εἰκόνα ἐκοίταξε τὴν φλόγα τῶν κηρίων, ἐκοίταξε πόσες πεντάρες ἐκόλλησαν ἐπάνω εἰς τὴν εἰκόνα, καὶ πόσες δὲν ἐκόλλησαν. Ὕστερον ἤρχισε νὰ χρησμοδοτῇ· ἀπετάθη πρῶτον πρὸς τὴν Κούλαν.

―Ἕνα μικρὸ μαράζι, ἕνα μικρὸ ἐμπόδιο… κάτι λείπει, κάτι χρειάζεται… μὰ ὅσο κι ἂν λείπῃ… Ἡ ψυχὴ πονεῖ, μὰ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ νὰ γίνεται… Πιστεύω σὲ λίγο.

Ἐγαύγιζαν ἀπ᾽ ἔξω τὰ δύο σκυλιά. Ἄνοιξεν ἡ πόρτα.

― Ποιὸς εἶναι;

Ἦτον ὁ Σπύρος, ὁ παραξάδελφος τῆς Γαρουφαλιᾶς. Ἐπανήρχετο ἀπὸ τὸ κυνήγημα τοῦ γαμβροῦ ἐκείνου, ὅστις εἶχε γίνει ἄφαντος. Δὲν τὸν εἶχεν ἀνακαλύψει πουθενά.

Εἶδε τὴν εἰκόνα, κ᾽ ἐπροσκύνησεν. Ἐκόλλησε κι αὐτὸς δύο πεντάρες.

― Δικός μας εἶναι, κυρα-καλόγρια, εἶπεν ἡ Γαρουφαλιά.

Ἡ Γυνὴ μὲ τὴν Ἐλεοῦσαν ἐξηκολούθησεν:

―Ἐλπίζω, μὲ τὴν δύναμη τοῦ Θεοῦ, καὶ μὲ τὴν χάρη τῆς Ἐλεούσας… ἀγκαλά… ἔχω μεγάλο φόβο.

Ἠκούσθη μία ὀξεῖα φωνὴ ἔξω ἀπὸ τὴν αὐλόπορτα:

― Κούλα! Κούλα!

Τὰ δύο σκυλιὰ ἤρχισαν νὰ γαυγίζουν μανιωδῶς. Ἡ Πυθία διέκοψε τὸν χρησμόν της.

―Ἔχεις μεγάλο φόβο, εἶπες, κυρά; ἐπανέλαβε μετ᾽ ἀγωνίας ἡ Κούλα.

― Κούλα! ἔκραξε πάλιν ἡ φωνὴ ἔξω ἀπὸ τὴν αὐλόπορταν. Μαριγούλα, κορίτσι μου, μέσα εἶν᾽ ἡ Κούλα; Πές της νά ᾽ρθῃ γλήγορα· ἔχουμε δουλειά. Τί μοῦ ξενοιάστηκε;

Ἡ Μαριγούλα ἐξῆλθεν εἰς τὴν θύραν τοῦ δωματίου.

― Τώρα, μιὰ στιγμή, κυρα-Χτούκαινα. Ἔχουμε ὑπόθεση. Ἔχε ὑπομονή.

Εἰς ἀπάντησιν ἡ Χτούκαινα ἦλθε μέσα εἰς τὴν αὐλήν, ἐμβῆκεν εἰς τὸ δωμάτιον, μ᾽ ὅλον τὸν θόρυβον τὸν ὁποῖον ἔκαμναν ὁ Μόρτης καὶ ἡ Φασαρία.

― Εἶναι ἡ μητέρα τῆς Κούλας, εἶπεν ἡ Γαρουφαλιά. Λέγε τὸ λοιπόν, κυρα-καλόγρια.

― Φόβος βέβαια εἶναι, ἐπανέλαβεν ἡ χρησμῳδός· μὲ τὴ δύναμη τοῦ Θεοῦ ὅλα θὰ οἰκονομηθοῦν· εἶναι καὶ καλὸ γιὰ τὴν ψυχή σας.

Ἡ Χτούκαινα ἐκόλλησε κι αὐτὴ μίαν πεντάραν.

― Καὶ θὰ ἔχετε βοήθεια τὴ Μεγαλόχαρη.

Εἶτα ἡ Γυνὴ ἐστράφη πρὸς τὴν Μαριγούλαν.

― Πῶς νὰ γλυτώσῃ κανεὶς ἀπὸ τὰ βάσανα τοῦ κόσμου, κορίτσι μου; Μήπως τάχα ἡ μάννα σου ἤθελε νὰ σὲ παντρεύσῃ μικρὴ-μικρή; Ἕνα μεράκι βλέπω, ἕναν καημό, ἕνα κάτι τι· ποιὸς ξέρει; Αὐτὰ εἶναι στὸ χέρι τοῦ Θεοῦ· μπορεῖ, ἂν εἶναι θέλημα Θεοῦ… μοῦ ᾽ρχεται μιὰ μεγάλη ὑποψία καὶ μιὰ μεγάλη λύπηση. Ὁ Θεὸς εἶναι ποὺ κάνει τὰ ψέματα ἀλήθεια· στὸ τέλος ὅλα θὰ διορθωθοῦν, καὶ μὲ καλὸ θὰ τελειώσουν… Εἶναι καὶ καλὸ γιὰ τὴν ψυχή σας.

Ἡ Γυνὴ ἔβαλε τρεῖς μετανοίας, ἐπήρε τὴν εἰκόνα λέγουσα:

― Βοήθειά σας!

Ἐμάζωξε τὶς πεντάρες καὶ τ᾽ ἀπόκερα κ᾽ ἔφυγε. Τὰ δύο σκυλιὰ τὴν παρηκολούθησαν μὲ γαυγίσματα ἕως τὴν θύραν τῆς αὐλῆς. Ὁ Μόρτης τῆς ἅρπαξε τὴν ἄκρην τῆς μακρᾶς, ἕως τὰς κνήμας κατερχομένης, μαύρης μανδήλας της, κ᾽ ἡ Φασαρία τῆς ἐδάγκωσε τὴν κάλτσαν.

Τὸ βράδυ ἐπέστρεψεν ἀπὸ τὴν ὁδὸν Σταδίου ἡ Μπαλούκαινα, μαζὶ μὲ τὴν κόρη της καὶ τὸν γαμβρόν της, καὶ διηγεῖτο εἰς τὶς δύο γειτονοποῦλες τὰ ὅσα εἶδε καὶ πῶς διεσκέδασε.

― Καὶ τουχρόνου, κορίτσια, καὶ τουχρόνου, μὲ τοὺς ἄντρους σας, νὰ ἰδῆτε καὶ σεῖς τὰ κομιτᾶτα.

(1899)

http://www.papadiamantis.org/works/58-narration/309-03-18-oi-paraponemenes-1899

Read more » Διαβάστε Περισσότερα