Κυριακή της Τυρινής: «Συγχωρώντας και Νηστεύοντας».

 

Η προπαρακευαστική περίοδος της νηστείας κλείνει με την Κυριακή της Τυροφάγου για να περάσουμε σιγά σιγά στη Μεγάλη και ευλογημένη Σαρακοστή. Τη γεμάτη από ανάμεικτα βιώματα και συναισθήματα που μας μεταδίδουν μυστικῷ τῷ τρόπῳ οι κατανυκτικές της ακολουθίες.

Η σημερινή ευαγγελική περικοπή μας εισάγει στην περίοδο της προετοιμασίας μας για το Πάθος και την Ανάσταση και μας υπενθυμίζει το χρυσό κανόνα της πορείας μας που ξεκινά από την αρετή της Συγγνώμης. Εξ ου και ο εσπερινός της Συγχώρεσης.

Η Συγχώρηση του αδερφού μας τίθεται ως προϋπόθεση της θεϊκής συγχώρησης. Εάν δεν αφανίσουμε τη σκληροκαρδία μας συγχωρώντας το διπλανό μας, για ό,τι μας έκανε, τότε ας μην αναμένουμε και ας μην ζητούμε τη θεία συγγνώμη. Στο πρόσωπο του διπλανού μας, του φίλου και του εχθρού μας, είναι που θα αναγνωρίσουμε τον Κύριο και Θεό μας. Και αυτή την αρετή είναι που προσπαθεί εδώ και δύο Κυριακές η Εκκλησία να μας διδάξει, δείχνοντάς μας την αγάπη προς τον πλησίον ως τον δρόμο προς τον Ουρανό.

Η Αρετή της Συγχώρεσης είναι θα λέγαμε η βάση των υπολοίπων. Είναι ο ριζικός συνδετικός κρίκος που μας ενώνει. Είναι ιδιαίτερα χαρακτηριστική η έναρξη της ακολουθίας της Θείας Μεταλήψεως όπου το πρώτο πράγμα που σε καλεί να πράξεις πριν την μετοχή στη Θεία Ευχαριστία είναι η καταλλαγή με τον οποιοδήποτε αδερφό με τον οποίο ίσως είσαι ψυχραμένος. Απαραίτητη λοιπόν προϋπόθεση για το Ευχαριστιακό δείπνο δεν τίθεται η νηστεία, αλλά η Συγχωρητικότητα. Έτσι και ο πνευματικός μας αγώνας αυτή την περίοδο πρέπει να έχει αυτή την αφετηρία ώστε να είναι ουσιαστικός. Χωρίς αυτό το φρόνημα τα πάντα θα παραμένουν θεσμικά και τυπικά χωρίς κάποιο νόημα. Πνευματικός Αγώνας με μνησικακίες δεν λογιέται Ορθόδοξος τρόπος ζωής, γιατί δεν γίνεται σκοπός η ταπείνωση αλλά αντιθέτως εξαίρεται ο εγωισμός.

Το να συγχωρέσω τον άλλο αποτελεί ένδειξη ταπείνωσης και υπέρβασης του εγωισμού μας. Ενώ ταυτόχρονα το ίδιο ισχύει και για εκείνον που ζητά τη συγχώρεση. Επ’ ευκαιρίας, η σημερινή Κυριακή είναι αφιερωμένη και στην εξορία των πρωτοπλάστων. Οι πρωτόπλαστοι διώχθηκαν από τον Παράδεισο μετά την παράβαση της εντολής του Θεού. Αυτό όμως που κατ΄ουσίαν τους έβγαλε από τον Παράδεισο ήταν η στάση τους μετά τη διάπραξη της αμαρτίας. Αφού αμάρτησαν, αντί να ταπεινωθούν παραδεχόμενοι το σφάλμα τους και ζητώντας αληθινά Συγχώρεση από το Θεό άρχισαν να επιρρίπτουν αλληλοδιαδοχικά ευθύνες. Συνεπώς είναι για όλους μεγάλη υπόθεση η ταπείνωση και η συγγνώμη. Είναι όπλα σωτηρίας και εξασφάλισης του παραδείσου.

Μέσα σε αυτό το πνεύμα και αυτή τη λογική είναι που καλούμαστε να πορευθούμε, της άσκησης και της νηστείας. Η νηστεία της βρώσεως που ξεκινά από αύριο δεν είναι αυτοσκοπός αλλά άλλος ένας τρόπος προετοιμασίας και θυσίας για κάτι πολύ όμορφο που έπεται. Είναι μία πρακτική συνήθεια μεν διά της αποχής συγκεκριμένων τροφών που έχει όμως και πνευματικό υπόβαθρο και αξία. Η αποχή των τροφών είναι δεικτική προς την αποχή και την εγκατάλειψη της εμπάθειας του εγωιστικού φρονήματος.

Η Νηστεία λοιπόν ως πρακτική λαμβάνει την αξία που της πρέπει όταν δεν μένει μόνο σαν μια βιολογική συνήθεια διατροφής αλλά όταν αντιμετωπίζεται με πνευματικά κριτήρια. Είναι νομίζω παράλογο εξ απόψεως Ορθοδόξου νηστεία χωρίς συγχώρεση. Μια τέτοια στάση είναι άκρως φαρισαϊκή και υποκριτική που αποθεώνει το θεσμό και τον τύπο και μειώνει το χάρισμα και την ουσία. Η σημερινή ευαγγελική περικοπή αυτό είναι που θέλει να μας αφήσει σαν δίδαγμα πριν την προπαρασκευαστική περίοδο του Πάσχα. Το ότι η νηστεία που θα διανύσουμε πρέπει να έχει πνευματική χροιά. Γι’ αυτό ξεκινά πρώτα από το θέμα της Συγχώρεσης που είναι υπαρξιακό και εσωτερικό και έπειτα μας επεξηγεί τον ορθό τρόπο νηστείας που από πρακτική γίνεται ζωηφόρος.

Είθε την περίοδο που θα διανύσουμε όλα αυτά τα ευαγγελικά λόγια να τα υιοθετήσουμε ως τρόπο ζωής, ώστε να βιώσουμε το Πάθος και την Ανάσταση οντολογικά και υπαρξιακά και όχι τυπικά από συνήθεια.

Πρεσβύτερος Νικόλαος Πάτσαλος

ΠΗΓΗ

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

ΑΝ ΜΕ ΘΥΜΑΣΑΙ...ΣΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΜΟΥ ΚΑΤΙ ΠΙΕΣ.

 

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗΣ – Τὸ «Νάμι» της.

 Μικρά διηγήματα

ΑΠΑΝΤΑ ΤΟΜΟΣ ΤΕΤΑΡΤΟΣ, ΚΡΙΤΙΚΗ ΕΚΔΟΣΗ Ν. Δ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΠΟΥΛΟΣ, ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΔΟΜΟΣ

Ναί, ἐνθυμοῦμαι τὴν μικρὰν κορασίδα, τὴν ὁποίαν ἔβλεπα τόσον συχνὰ νὰ ἔρχεται ν᾿ ἀγοράζῃ ὀψώνια εἰς τὸ γειτονικὸν μπακάλικο. Ἦτον κόρη Ἰταλοῦ καὶ Ἑλληνίδος. Τὸν πατέρα της δὲν εἶδα ποτέ· εἶχα μάθει ὅτι ἀπουσίαζε διαρκῶς, εἰς Λαύρειον νομίζω, ἢ εἰς τὸν Ἰσθμόν. Τὴν μητέρα της τὴν ἔβλεπα πάντοτε εἰς τὴν γειτονιάν· ἦτον μία ὠχρά, λεπτή, μὲ μικρὸν ἐκφραστικὸν πρόσωπον, ὅλο μάτια καὶ φρύδια, καὶ μορφασμοὺς περὶ τὰ χείλη. Ἔκαμνε, νομίζω, τὴν σιδερώτριαν. Ἄλλο τέκνον δὲν εἶχεν. Ἔστελνε τὴν μικρὰν αὐτὴν κι ὀψώνιζε πάντοτε ἀπὸ τὸ μπακάλικο. Πῶς ὠνομάζετο, ποτὲ δὲν ἔμαθα.

Εἶναι μακρὰ ἱστορία τὸ πῶς ὁ μπακάλης κατώρθωνε νὰ τὰ βγάζῃ πέρα μὲ ὅλην τὴν γειτονιάν, ὅπου ὅλ᾿ αἱ πτωχαὶ μητέρες εἶχον συνήθειαν νὰ στέλνουν τ᾿ ἀνήλικα μικρά των διὰ νὰ ἐκτελοῦν ἔργα ψωνιστοῦ, ὀλίγον πρόωρα. Τὰ μικρὰ ἀργοποροῦσαν εἰς τὸν δρόμον, ἔπιαναν χώματα, λάσπες, ἐβουτοῦσαν τὰ χεράκια τους εἰς τ᾿ αὐλάκια τοῦ πεζοδρομίου, ἔχαναν τὴν πεντάραν, ἢ ἄλλος μεγαλύτερος μάγκας τοὺς τὴν ἅρπαζε. Ἐὰν δὲν τὴν εἶχαν χάσει, ἔφθαναν ἕως τὸ μπακάλικο, ἐσπόγγιζον τὰ χέρια εἰς τοὺς σάκκους τῶν κουκκιῶν καὶ φασολιῶν, ἀνακάτωναν τὰ ρεβίθια καὶ τὸ ρύζι ― ὅπου ἀρτίως ἀδέσποτος σκύλος τῆς γειτονιᾶς εἶχε προσουρήσει.

Ὅσον ἀφορᾷ τὸ περὶ καθαριότητος τῆς κοιλίας ζήτημα, τὸ «οὐ τὰ εἰσερχόμενα κοινοῖ τὸν ἄνθρωπον» ποίαν ἄλλην ἔννοιαν ἔχει; Ἀλλὰ καὶ ἂν τὰ πλεῖστα εἴδη πλύνωνται, τὰ τυριὰ λ.χ. πόσων ἑκατοντάδων μυιῶν φέρουν τὰ ἴχνη; Δι᾿ αὐτὸ ἴσως μερικοί, καθ᾿ ὑπερβολὴν σιχασιάρηδες, τρώγουν πάντοτε ψημένο τὸ τυρί.

Τὰ μικρὰ ἔκαμναν διαβολεμένον θόρυβον εἰς ὅλον τὸ μαγαζί, κ᾿ ἔξω εἰς τὸν δρόμον. Ἅρπαζαν κ᾿ ἔτρωγαν ἐλιές, τυρί, χαλβά, ζάχαριν, ὅ,τι εὕρισκαν, μερικὰ ἔχωναν στὴν τσέπην των χουφτιὲς ἀπὸ ὄσπρια, καλαμπόκι, ἢ σκύβαλα, Ἔπαιζαν μὲ τὴν δεκάραν, πηδῶντα ἐδῶ κ᾿ ἐκεῖ. Ἔξαφνα ἡ δεκάρα τοὺς ἔφευγε, κ᾿ ἔπιπτεν ὀπίσω ἀπὸ τὰ τσουβάλια, ὀπίσω ἀπὸ τὸ βαρελάκι τοῦ ἀλεύρου καὶ τὴν κάσσαν τοῦ δαδιοῦ. Ὁποία φασαρία καὶ πρόσθετος κόπος διὰ τὰ μπακαλόπαιδα τοῦ μαγαζιοῦ! Ἄλλοτε ἡ δεκάρα συνέβη νὰ πέσῃ διὰ τῆς ἐσχάρας τοῦ φεγγίτου τοῦ ὑπογείου κάτω εἰς τὴν οἰναποθήκην.

Τέλος, ἂν ἐσώζετο ἢ ἀνευρίσκετο ἡ δεκάρα, τὸ μικρὸν ἔπαιρνε τὸ ὀψώνιόν του.

Ἐὰν τὸ εἶδος ἦτο χαλβὰς ἢ ζάχαρις, ἐτρώγετο κατὰ τὸ ἥμισυ εἰς τὸν δρόμον, μέχρι τοῦ ὁσπιτίου· ἂν ἦτο τυρὶ ἢ ἐλιές, μόνον τὸ 1/5 ἐτρώγετο· τὸ λοιπὸν ἔπιπτε κάτω εἰς τὸ χῶμα, κ᾿ ἐλερώνετο. Ἂν ἦτο ὀρύζιον, ἐχύνετο ὅλον κάτω, ἀνεκατώνετο μὲ χῶμα καὶ μικρὰ χαλίκια. Καὶ τότε, ξεσπαθωμένη, ἐφώρμα ἀπὸ τὴν αὐλόπορτα, ὅπου ἐνήδρευε περιμένουσα ὄπισθεν τοῦ ἑνός, τοῦ κλεισμένου θυροφύλλου, προκύπτουσα διὰ τοῦ χάσματος τοῦ ἄλλου, τοῦ ἀνοικτοῦ πρὸς τὰ ἔξω, ἡ μητέρα τοῦ παιδιοῦ, ἐλέγχουσα μεγαλοφώνως τὸν μπακάλην, ὡς πωλοῦντα ξίκικα, καὶ ἀπαιτοῦσα «τὰ λεφτὰ πίσω». Ὤ, πόσην ὑπομονὴν ὤφειλε νὰ ἔχῃ, ἀλήθεια, κι αὐτὸς ὁ μπακάλης!

*
* *

Ἀπὸ ὅλα τὰ στάδια τῆς γυμναστικῆς αὐτῆς εἶχε διέλθει ἡ… Τασούλα, ἂς τὴν εἴπω οὕτω, μ᾿ ὅλον ὅτι ποτὲ δὲν ἔμαθα τ᾿ ὄνομά της. Καὶ τώρα εἶχε μεγαλώσει, 16 ἐτῶν κόρη, καὶ εἶχε γίνει ὡραία, μὲ ἓν εἶδος κομψῆς καὶ λεπτῆς καλλονῆς ―μὲ chic, ἂν θέλετε. Καὶ εἶχεν ἀρχίσει πλέον κι αὐτή, στὴν ἀράδα της, νὰ τρελαίνῃ τοὺς μικροὺς νέους τῆς γειτονιᾶς ― λιμοκοντόρους, κουτσαβάκια, μόρτηδες, καλφάδες μαστόρων, μαθητὰς γυμνασίων, νοικοκυρόπουλα καὶ λοιπούς.

Δὲν τὴν εἶχα ἰδεῖ ἀπὸ ἑπταετίας. Τέλος, τὴν βλέπω μίαν ἑσπέραν, μὲ κομψὸν ἔνδυμα, μὲ τὰ μαλλιὰ βοστρυχισμένα καμπύλα ―τίς οἶδε πόσα κάρβουνα θὰ εἶχε δαπανήσει τῆς σιδηρώτριας, τῆς μητρός της, διὰ νὰ φτιάνῃ τὰ κατσαρά της!― νὰ διέρχεται συνοδευομένη ἀπὸ ὡραῖον νεανίσκον, ὅστις δὲν θὰ ἦτο εἰκοσαέτης ἀκόμη. Διῆλθον μὲ βῆμα τόσον ζωηρόν, τόσον ἐπιδεικτικὸν καὶ αὐτάρεσκον, ὥστε ὅλοι τοὺς ἐκοίταξαν. Ἀλλ᾿ ὡς φαίνεται, θὰ ὑπῆρχε λόγος νὰ τοὺς κοιτάζουν, καὶ δι᾿ αὐτὸ εἶχαν ἐκεῖνο τὸ βῆμα.

― Καλέ, ποιὰ εἶν᾿ αὐτὴ ἡ κοπέλα; ἠρώτησεν ― ὄχι ἐγώ, εἷς τρίτος παρατυχὼν ἐκεῖ, ξένος τῆς γειτονιᾶς.

―Ἡ δεῖνα, ἡ κόρη τῆς Ρωμιᾶς ποὺ εἶχε τὸν Ἰταλόν, δὲν τὴν ξέρετε; ὡμίλει ἡ κυρα-Λευθέραινα, ἥτις ἐκάθητο κάθε δειλινὸν ἔξω ἀπὸ τὴν αὐλόπορτάν της, πάσχουσα ἀπὸ τοὺς πόδας καὶ μὴ δυναμένη νὰ πηγαίνῃ μακράν· καὶ ἀπὸ τὴν σκοπιάν της ἐκείνην ἐσυνήθιζε νὰ ἐπιθεωρῇ ὅλους τοὺς διαβάτας καὶ ὅλην τὴν συνοικίαν.

― Μήπως εἶν᾿ ἐκεῖνο τὸ κορίτσι ποὺ ἤρχετο στοῦ μπακάλη πρὸ χρόνων κ᾿ ἐψώνιζε; ἠρώτησα ἐγώ.

― Ναί.

― Καὶ τί πάσο*!

― Δὲν ξέρετε; ἐπανέλαβεν ἡ κυρὰ Λευθέραινα. Διαβάσατε στὶς ἐφημερίδες γιὰ ἕναν ποὺ αὐτοκτόνησε στὸ Β… (ὠνόμασεν ἓν προάστιον τῶν Ἀθηνῶν) ἀπὸ ἔρωτα, αὐτὲς τὶς μέρες;

― Ναί.

― Αὐτὴ εἶναι. Καὶ τώρα τὴν ἐρωτεύθηκε αὐτὸς ποὺ βλέπετε μαζί της, γυιὸς τοῦ δικηγόρου τάδε… ἔχει παράδες ὁ πατέρας του. Τὸ παιδὶ ἔχασε τὸ μυαλό του μ᾿ αὐτήν. Ὁ πατέρας δὲν τὴν θέλει. Μὰ αὐτὸς ἐπιμένει νὰ τὴν στεφανωθῇ, καὶ χωρὶς τὴν ἄδεια τοῦ γέρου.

―Ἔτσι;

― Βέβαια· ἐπῆρε δρόμο, βλέπετε… βγῆκε τὸ νάμι* της.

(1906)

http://www.papadiamantis.org/works/58-narration/366-04-16-to-nami-ths-1906

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Σαν σήμερα... 22 Φεβρουαρίου.

 

Τα σημαντικότερα γεγονότα της 22ας Φεβρουαρίου

1821: Ο Αλέξανδρος Υψηλάντης διαβαίνει τον Προύθο για να κηρύξει την Επανάσταση στη Μολδοβλαχία.

1848: Ξεσπά η λεγόμενη «Φεβρουαριανή Επανάσταση» στη Γαλλία, που οδήγησε στη διάλυση της Ιουλιανής μοναρχίας και στην εγκαθίδρυση της Δεύτερης Γαλλικής Δημοκρατίας.

1907: Το πρώτο ταξί, εφοδιασμένο με ταξίμετρο, κάνει την εμφάνισή του στους δρόμους του Λονδίνου.

1913: Στο Μεξικό, ο στρατός δολοφονεί τον Πρόεδρο Φρανσίσκο Μαδέρο και τον αντιπρόεδρο Πίνο Σουάρες.

1932: Ο Αδόλφος Χίτλερ θέτει υποψηφιότητα για τις προεδρικές εκλογές στη Γερμανία.

1940: Ενθρονίζεται στο Θιβέτ ο νέος πεντάχρονος Δαλάι Λάμα.

1986: Το Τριμελές Εφετείο Πειραιά αθωώνει τους πέντε φύλακες, που είχαν θεωρηθεί πρωτόδικα υπεύθυνοι για την τραγωδία της «Θύρας 7» στο γήπεδο Καραϊσκάκη και είχαν καταδικασθεί σε φυλάκιση 10 ετών.

1989: Θεσμοθετείται το νέο Βραβείο Ωνάση με το όνομα «Δελφοί» για τον άνθρωπο και το περιβάλλον.

1992: Στη Μελβούρνη της Αυστραλίας, πάνω από 100.000 Έλληνες ομογενείς παίρνουν μέρος σε συλλαλητήριο υπέρ της ελληνικότητας της Μακεδονίας.

1993: H Ορχήστρα των Χρωμάτων υπό τη διεύθυνση του ιδρυτή της Μάνου Χατζιδάκι δίνει συναυλία διαμαρτυρίας κατά του Νεοναζισμού με έργα Βάιλ, Λιστ και Μπάρτοκ στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών. Το πρόγραμμα της συναυλίας περιέχει ένα κείμενο - μανιφέστο του μεγάλου έλληνα συνθέτη κατά του νεοναζισμού με τίτλο «Σκέψεις και παρατηρήσεις για το αναζωογονημένο φαινόμενο του νεοναζισμού».

1993: Το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ αποφασίζει τη δημιουργία Διεθνούς Δικαστηρίου για τα εγκλήματα στην πρώην Γιουγκοσλαβία.

1994: Στις ΗΠΑ, ο αξιωματούχος της CIA, Όλντριτς Έιμς, συλλαμβάνεται με τη σύζυγο του με την κατηγορία της διενέργειας κατασκοπίας υπέρ της ΕΣΣΔ και της Ρωσίας.

2003: Τραγικό δυστύχημα με λεωφορείο του ΚΤΕΛ Θεσσαλονίκης με προορισμό την Αθήνα. Το λεωφορείο έπεσε στα παγωμένα νερά του ποταμού Αλιάκμονα. Σκοτώθηκαν 16 άτομα -ανάμεσα τους και ο οδηγός του λεωφορείου- και άλλα πέντε τραυματίστηκαν. Οι πραγματογνώμονες μίλησαν για ολισθηρότητα του οδοστρώματος και φθαρμένα ελαστικά.

2006: Πραγματοποιείται η μεγαλύτερη ληστεία στην ιστορία της Βρετανίας. Μια ομάδα τουλάχιστον έξι ατόμων κλέβει από μια αποθήκη ασφαλείας 53 εκατ. λίρες.

2009: Για δεύτερη φορά μέσα σε λιγότερο από τρία χρόνια, οι κακοποιοί Βασίλης Παλαιοκώστας και Αλκέτ Ριζάι δραπετεύουν από τις Φυλακές Κορυδαλλού με ελικόπτερο.

2013: Η Αθήνα πλήττεται από τη σφοδρότερη καταιγίδα των τελευταίων δεκαετιών, με αποτέλεσμα να προκληθούν υπερχειλίσεις ρεμάτων και καταστροφές σε περιουσίες. Μία νεαρή κοπέλα χάνει τη ζωή της και δεκάδες τραυματίζονται.

Γεννήσεις

1732 - Τζορτζ Ουάσινγκτον, πρώτος Πρόεδρος των ΗΠΑ

1788 - Αρθούρος Σοπενχάουερ, Γερμανός φιλόσοφος

1886 - Χούγκο Μπαλ, Γερμανός καλλιτέχνης και ποιητής

1900 - Λουίς Μπουνιουέλ, Ισπανός σκηνοθέτης

1922 - Λάκης Σάντας, ήρωας της Αντίστασης

1928 - Γρηγόριος Αυξεντίου, κύπριος αγωνιστής της ΕΟΚΑ, που κάηκε ζωντανός στο κρησφύγετό του από τον αγγλικό στρατό κατοχής

1943 - Χορστ Κέλερ, Γερμανός πολιτικός

1949 - Νίκι Λάουντα, Αυστριακός οδηγός αγώνων Φόρμουλα Ένα

1959 - Κάιλ ΜακΛάχλαν, Αμερικάνος ηθοποιός

1974 - Τζέιμς Μπλαντ, Βρετανός τραγουδιστής και μουσικός

Θάνατοι

1371 - Δαυίδ Β', βασιλιάς της Σκωτίας

1512 - Αμέρικο Βεσπούκι, Ιταλός έμπορος και χαρτογράφος

1913 - Φερντινάντ ντε Σωσσύρ, Ελβετός γλωσσολόγος

http://www.newsbeast.gr

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Εορτή των εν τοις Ευγενίου ευρεθέντων Μαρτύρων.

 

Τη μνήμη των εν τοις Ευγενίου ευρεθέντων Μαρτύρων, τιμά σήμερα, 22 Φεβρουαρίου, η Εκκλησία μας.

Όταν ο αγιότατος Πατριάρχης Θωμάς ήταν στο θρόνο της Κωνσταντινούπολης (607 - 610 μ.Χ.), βρέθηκαν τα τίμια λείψανα μερικών αγίων μαρτύρων, κρυμμένα κάτω από τη γη. Αμέσως έγινε ή ανακομιδή τους με ευλάβεια και σεβασμό, και με συνοδεία πολύ λάου. Κατά τη διάρκεια της ανακομιδής, πολλές και διάφορες ασθένειες θεραπεύτηκαν.

Αφού δε πέρασαν πολλά χρόνια, ο Θεός αποκάλυψε σ' ένα άνθρωπο κληρικό και καλλιγράφο, το Νικόλαο, ότι στον ίδιο τόπο εκείνο τον καλούμενο Ευγενίου, βρίσκονται κρυμμένα και τα άγια λείψανα των Αποστόλων Ανδρόνικου και Ιουνίας, τους οποίους αναφέρει ο Απόστολος Παύλος στην προς Ρωμαίους επιστολή του, ως έξης: «Ασπάσασθε Ανδρόνικον καί Ιουνίαν τους συγγενείς μου καί συναιχμαλώτους μου, οίτινές εισιν επίσημοι εν τοίς αποστόλοις, οι καί πρό εμού γεγόνασιν εν Χριστώ» (Ρωμ. ιστ' 7).

Απολυτίκιο:
Ήχος α'. Τον τάφον σου Σωτήρ.
Ως ρόδα νοητά και χαρίτων ταμεία εφάνησαν εκ γης τα σεπτά. Ύμνων σκηνή, πανένδοξοι μάρτυρες, Εκκλησίας εδραίωμα διαπνέοντα, των ιαμάτων την χάριν και παρέχοντα οσμήν ζωής τοις εκ πόθου υμάς μακαρίζουσι.

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

ΔΕΛΤΙΟ ΚΑΙΡΟΥ για Κυριακή 22 Φεβρουαρίου.

 Τοπικές βροχές ή καταιγίδες στα ανατολικά και νότια, ηλιοφάνεια με λίγες νεφώσεις στις υπόλοιπες περιοχές, χιονοπτώσεις στα κεντρικά και βόρεια ορεινά, ημιορεινά και πρόσκαιρα το πρωί σε περιοχές της Θράκης με χαμηλότερο υψόμετρο, κατά τόπους παγετός στα βόρεια ηπειρωτικά, μέτριοι και τοπικά σε Αιγαίο, Βόρειο Ιόνιο ισχυροί βόρειοι άνεμοι, θερμοκρασία σε πτώση κυρίως στα ανατολικά.

Πιο αναλυτικά:

Για την Κυριακή 22 Φεβρουαρίου 2026 προβλέπονται νεφώσεις με τοπικές βροχές σε Κεντρική και Ανατολική Μακεδονία, Θράκη, Σποράδες, Ανατολική Θεσσαλία, Εύβοια, Ανατολική Στερεά, Πελοπόννησο, νησιά του Ανατολικού Αιγαίου, ενώ σποραδικές καταιγίδες θα εκδηλωθούν σε Κυκλάδες, Νότια Πελοπόννησο, Κρήτη και Δωδεκάνησα. Τοπικές χαλαζοπτώσεις είναι πιθανόν να σημειωθούν στην Κρήτη. Χιονοπτώσεις αναμένονται στα κεντρικά και βόρεια ορεινά και πρόσκαιρα τις πρωινές ώρες στα ημιορεινά της Κεντρικής και Ανατολικής Μακεδονίας, καθώς και σε περιοχές της Θράκης με χαμηλότερο υψόμετρο. Στην υπόλοιπη χώρα αναμένεται ηλιοφάνεια με λίγες νεφώσεις, παροδικά αυξημένες. Κατά τόπους παγετός αναμένεται να εκδηλωθεί στα βόρεια ηπειρωτικά τις βραδινές και πρώτες πρωινές ώρες.

Η θερμοκρασία θα κυμανθεί από 1 έως 11 βαθμούς στη Βόρεια Ελλάδα (στη Δυτική Μακεδονία από -4 έως 7 βαθμούς), 4 έως 11 βαθμούς στην Κεντρική και Νότια Ελλάδα, 4 έως 15 βαθμούς στη Δυτική Ελλάδα (στην Ήπειρο από 0 έως 12 βαθμούς), 9 έως 14 βαθμούς στις Κυκλάδες και από 9 έως 13 βαθμούς στην Κρήτη, 6 έως 12 βαθμούς στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου και από 11 έως 14 βαθμούς στα Δωδεκάνησα.

Οι άνεμοι θα πνέουν στο Αιγαίο από βόρειες διευθύνσεις μέτριοι 5 μποφόρ και τοπικά ισχυροί 6 μποφόρ, ενώ στο Ιόνιο γενικά από μεταβλητές διευθύνσεις ασθενείς, που βαθμιαία θα στραφούν σε βορειοδυτικούς σχεδόν μέτριους 4 μποφόρ και στο Βόρειο Ιόνιο σε μέτριους έως ισχυρούς 5-6 μποφόρ.

Νεφώσεις παροδικά αυξημένες, με τοπικές ασθενείς βροχές στα βόρεια και ανατολικά τμήματα του νομού περιμένουμε την Κυριακή στην Αττική. Η θερμοκρασία θα κυμανθεί από 8 έως 11 βαθμούς Κελσίου, αλλά στα βόρεια θα είναι 2-3 βαθμούς χαμηλότερη. Οι άνεμοι θα πνέουν από βόρειες διευθύνσεις σχεδόν μέτριοι 4 μποφόρ και στα ανατολικά μέτριοι 5 μποφόρ.

Λίγες νεφώσεις κατά διαστήματα πυκνότερες έως το μεσημέρι περιμένουμε την Κυριακή στη Θεσσαλονίκη. Η θερμοκρασία θα κυμανθεί από 3 έως 11 βαθμούς Κελσίου. Οι άνεμοι στο Θερμαϊκό θα πνέουν από βορειοδυτικές διευθύνσεις μέτριοι 4-5 μποφόρ, με βαθμιαία εξασθένηση.

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Εορτάζοντες την 22αν του μηνός Φεβρουαρίου.

 Εορτάζοντες την  22αν του μηνός Φεβρουαρίου

---

 

• ΕΥΡΕΣΙΣ ΤΩΝ ΕΝ ΤΟΙΣ ΕΥΓΕΝΙΟΥ ΑΓΙΩΝ ΛΕΙΨΑΝΩΝ ΜΑΡΤΥΡΩΝ ΚΑΙ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ ΑΝΔΡΟΝΙΚΟΥ ΚΑΙ ΙΟΥΝΙΑΣ

• Ο ΟΣΙΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ο Ομολογητής της Μονής Παυλοπετρίου

• Η ΑΓΙΑ ΑΝΘΟΥΣΑ και οι δώδεκα υπηρέτες της

• ΟΙ ΟΣΙΟΙ ΘΑΛΑΣΣΙΟΣ και ΛΙΜΝΑΙΟΣ

• Ο ΟΣΙΟΣ ΒΑΡΑΔΑΤΗΣ

• Ο ΑΓΙΟΣ ΤΕΛΕΣΦΟΡΟΣ επίσκοπος Ρώμης

• Ο ΑΓΙΟΣ ΒΛΑΣΙΟΣ Επίσκοπος

• Ο ΑΓΙΟΣ ΑΡΙΣΤΩΝ (ή Άριστος ή Άριστίων)

• Η ΑΓΙΑ ΘΕΟΚΤΙΣΤΗ του Βορονέζ, ή νεομάρτυς (Ρωσίδα)

 

Αναλυτικά

ΕΥΡΕΣΙΣ ΤΩΝ ΕΝ ΤΟΙΣ ΕΥΓΕΝΙΟΥ ΑΓΙΩΝ ΛΕΙΨΑΝΩΝ ΜΑΡΤΥΡΩΝ ΚΑΙ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ ΑΝΔΡΟΝΙΚΟΥ ΚΑΙ ΙΟΥΝΙΑΣ
Όταν ο αγιότατος Πατριάρχης Θωμάς ήταν στο θρόνο της Κωνσταντινούπολης (607-610), βρέθηκαν τα τίμια λείψανα μερικών αγίων μαρτύρων, κρυμμένα κάτω από τη γη. Αμέσως έγινε ή ανακομιδή τους με ευλάβεια και σεβασμό, και με συνοδεία πολύ λάου. Κατά τη διάρκεια της ανακομιδής, πολλές και διάφορες ασθένειες θεραπεύτηκαν. 'Αφού δε πέρασαν πολλά χρόνια, ο Θεός αποκάλυψε σ' ένα άνθρωπο κληρικό και καλλιγράφο, το Νικόλαο, ότι στον ίδιο τόπο εκείνο τον καλούμενο Ευγενίου, βρίσκονται κρυμμένα και τα άγια λείψανα των Αποστόλων Ανδρόνικου και Ίουνίας, τους οποίους αναφέρει ο απ. Παύλος στην προς Ρωμαίους επιστολή του, ως έξης: "'Ασπάσασθε 'Ανδρόνικον και Ίουνίαν τους συγγενείς μου και συναιχμαλώτους μου, οίτινες είσιν επίσημοι εν τοις άποστόλοις, οι και προ εμού γεγόνασιν εν Χριστώ" (Ρωμ. ιοτ' 7).

Απολυτίκιο. Ήχος α'. Τον τάφον σου Σωτήρ.
Ως ρόδα νοητά, και χαρίτων ταμεία, έφάνησαν εκ γης, τα σεπτά υμών σκηνή, πανένδοξοι Μάρτυρες, Εκκλησίας έδραίωμα, διαπνέοντα, των Ίαμάτων την χάριν, και παρέχοντα, όσμήν ζωής τοις εκ πόθου, υμάς μακαρίζουσι.

Ο ΟΣΙΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ο Ομολογητής της Μονής Παυλοπετρίου
Ό Όσιος αυτός Πατέρας, γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη από ευλαβείς και πολύ πλούσιους γονείς. Επειδή όμως από νεαρή ηλικία υπήρξε ευλαβής, θέλησε να ντυθεί το μοναχικό σχήμα. Πήγε λοιπόν στη Μονή Παυλοπετρίου, πού βρίσκεται στον κόλπο της Νικομήδειας, και εκεί έγινε Μοναχός. Τόσο δε προόδευσε στις αρετές και τόσο  διαδόθηκε ή φήμη του, ώστε έγινε γνωστός και στους βασιλείς. Συνδέθηκε μάλιστα και με τους οσίους Θεόδωρο τον Στουδίτη και Ιωάννη της Μονής Καθαρών, με τους οποίους συνεργάστηκε για την αναστήλωση των Αγίων Εικόνων. Στα χρόνια όμως του Λέοντα του Είκονομάχου (Αρμενίου) (813-820), κατηγορήθηκε ότι σέβεται τις σεπτές Εικόνες και έτσι υπέστη διάφορα βασανιστήρια, και δοκίμασε πικρές εξορίες και βαρείες θλίψεις. Όποτε, αφού έμεινε σταθερός στα "Ορθόδοξα φρονήματα του, απήλθε προς τον Κύριο.

Η ΑΓΙΑ ΑΝΘΟΥΣΑ και οι δώδεκα υπηρέτες της
Μαρτύρησαν δια ξίφους.

Ο ΑΓΙΟΣ ΣΥΝΕΤΟΣ
Μαρτύρησε δια ξίφους. (Ίσως είναι αυτός πού γιορτάζουμε στις 12 Δεκεμβρίου).

ΟΙ ΟΣΙΟΙ ΘΑΛΑΣΣΙΟΣ και ΛΙΜΝΑΙΟΣ
Ό όσιος Θαλάσσιος είχε ασκητήριο επάνω σ' ένα μικρό βουνό ενός χωρίου της Κύπρου. Εκεί προσευχόταν, μελετούσε και καλλιεργούσε ένα μικρό, εύφορο αγροτεμάχιο. Επίσης, κατέβαινε στα κοντινά χωριά και δίδασκε το λόγο του Θεού. ο Λιμναίος, νεώτερος από το Θαλάσσιο, όταν άκουσε γι' αυτόν, ήλθε κοντά του και πήρε από τον καλό αυτό διδάσκαλο υπόδειγμα γνήσιας και αληθινής μοναχικής ζωής. Όμως, ή μεγαλύτερη δόξα του Λιμναίου είναι ή εργασία πού κατέβαλε για τους τυφλούς. Έκτισε κοντά στο κελί του και άλλα κελλιά, πού ανέδειξε άσυλα για τυφλούς. Και δεν τους έδινε μόνο στέγη, αλλά και τροφή από τις ελεημοσύνες πού του έκαναν ευσεβείς χριστιανοί. Ακόμα, φρόντιζε και για τις ψυχές τους. "Τι σημαίνει, έλεγε, να φροντίζουμε μόνο για τα σώματα των δυστυχών; Περιορίζοντας ως εδώ τη φιλανθρωπία, είναι σαν να την κάνουμε απέναντι σε ζώα. Το σπουδαίο είναι να συμπληρώσουμε το καλό φροντίζοντας και για το φωτισμό του πνεύματος". Έτσι, οι προστατευόμενοι του τυφλοί ήταν ευτυχείς. Διότι, αν και δεν είχαν σωματικά μάτια, έπαιρναν όμως πνευματικά και απολάμβαναν το φως το αληθινό του Χριστού. Άλλωστε, Αυτός "ην το φως το αληθινόν, ο φωτίζει πάντα άνθρωπον ερχόμενον εις τον κόσμον" Δηλαδή ο Κύριος ήταν πάντοτε το τέλειο φως, πού φωτίζει κάθε άνθρωπο πού έρχεται στον κόσμο. ο όσιος Λιμναίος πέθανε θρηνούμενος από τα τυφλά τέκνα του, πού αποτέλεσαν τη μεγάλη μέριμνα και στοργή της ζωής του.
1. Ευαγγέλιο Ιωάννου, α' 9.

Ο ΟΣΙΟΣ ΒΑΡΑΔΑΤΗΣ
Καταγόταν από την Αντιόχεια και διάλεξε την ερημική ζωή. Την αγάπη του στην εγκράτεια δεν ελάττωσε το φιλάσθενο σώμα του. ο Πατριάρχης της Αντιόχειας Θεόδοτος, άκουσε για τον Βαραδάτη και φρόντισε να τον αποσπάσει από την φιλέρημο αποκλειστικότητα και να τον χρησιμοποιήσει για το κοινωνικό έργο της Εκκλησίας. ο όσιος Βαραδάτης δέχτηκε τον συνδυασμό αυτό της μοναχικής ζωής και της κοινωνικής ενέργειας. Προ πάντων, στις περιόδους των νηστειών, και σε ώρες θλίψεων και συμφορών, πήγαινε στις πόλεις και καλλιεργούσε τον φόβο και τον σεβασμό προς τον Θεό, προκαλούσε τη μετάνοια και στήριζε το θάρρος των Χριστιανών. Επίσης καλλιεργούσε και ενίσχυε στις ψυχές τους την υπομονή και την ελπίδα. Κατά τον Θεοδώρητο, ο όσιος Βαραδάτης διακρινόταν για την εξαιρετική σύνεση του και τη λογικότητα στις ερωτήσεις και τις απαντήσεις του.

Ο ΑΓΙΟΣ ΤΕΛΕΣΦΟΡΟΣ επίσκοπος Ρώμης
Ό Ειρηναίος λέει ότι μαρτύρησε στο πρώτο έτος της βασιλείας του Άντωνίνου Πίου (138-161). Στούς καταλόγους των Επισκόπων και Πάπων Ρώμης ο Τελεσφόρος φαίνεται ότι διαδέχτηκε τον Σήξτο το 125 και πέθανε το 136.

Ο ΑΓΙΟΣ ΒΛΑΣΙΟΣ Επίσκοπος
Ό άγιος Νικόδημος τον τιτλοφορεί σαν επίσκοπο Ρώμης, αλλά πουθενά δεν βρήκαμε Βλάσιο επίσκοπο Ρώμης. Εκτός του ότι ή μνήμη του δεν αναφέρεται σ' όλους τους Συναξαριστές, αλλά και στους λίγους πού μνημονεύεται, μνημονεύεται απλά σαν επίσκοπος και όχι Ρώμης, ίσως κάποιας άλλης επισκοπής.

Ο ΑΓΙΟΣ ΑΡΙΣΤΩΝ (ή Άριστος ή Άριστίων)
Άγνωστος στους Συναξαριστές. Πρόκειται για Άγιο της Κύπρου και υπήρξε δεύτερος επίσκοπος αυτής μετά τον Βαρνάβα κατά τον Le Quien (σ. 103-4). Σαφή βιογραφικά του στοιχεία δεν υπάρχουν, μόνο παραδόσεις ατεκμηρίωτες.

Η ΑΓΙΑ ΘΕΟΚΤΙΣΤΗ του Βορονέζ, ή νεομάρτυς (Ρωσίδα)

(Δια Χριστόν σαλή)

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗΣ – "Σταγόνα νεροῦ".

 Μικρά διηγήματα

ΑΠΑΝΤΑ ΤΟΜΟΣ ΤΕΤΑΡΤΟΣ, ΚΡΙΤΙΚΗ ΕΚΔΟΣΗ Ν. Δ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΠΟΥΛΟΣ, ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΔΟΜΟΣ

Ἀφ᾿ ὕψους τοῦ μεγάλου βραχώδους λόφου, ἀνάμεσα εἰς τὸ Σιδερόκαστρον τῆς ἀκρογιαλιᾶς, καὶ εἰς τὴν Μεγάλην Σάρραν, τὸ γυμνόν, κατάλευκον βουνὸν τῆς ἀκτῆς, ἁπλώνεται ἀχανὴς ἡ θέα. Ἐκεῖ ὑψηλὰ ἠγείρετο ὁ ναΐσκος τοῦ Προδρόμου. Ὅλη ἡ πολίχνη καὶ τὰ χωρία τ᾿ ἀντικρινὰ συνέρρεον εἰς τὴν σεμνὴν πανήγυριν. Ἐξημέρωνεν ἡ 29η Αὐγούστου. Δι᾿ ὅλης τῆς παραμονῆς, προσκυνηταί, ὡς λιτανεία μακρόθεν ἐρχομένη, κατήρχοντο ἀπὸ τὸ βουνόν, κ᾿ ἐμαύριζεν ἀπὸ ἀνθρώπους ὡς μύρμηκας ὅλος ὁ δρόμος καὶ τὰ μονοπάτια. Ἄλλοι πάλιν ἤρχοντο μὲ βάρκες, μὲ φελοῦκες, μὲ σκαμπαβίες*, ἀπὸ τὸ μεσημβρινὸν χωρίον, πλέοντες μὲ κώπας καὶ μὲ ἱστία, κατεπάνω τὸν ἄνεμον, εἰς τὸ πέλαγος τοῦ Βορρᾶ. Τὰ μελτέμια ἦσαν πολὺ δυνατά, φρέσκα.

Αἱ φιλόθρησκοι γυναῖκες, ὅσαι εἶχον ἤδη φθάσει διὰ ξηρᾶς, ἀπὸ τὸ ὕψος τοῦ βραχώδους λόφου, μὲ τοὺς θυσάνους τῶν βαθυπρασίνων θάμνων ἐπὶ τῆς κορυφῆς, ἀγνάντευαν τὰς λέμβους ὅσαι ἤρχοντο πλησιάζουσαι νὰ φθάσουν κάτω εἰς τὸν ἐπισφαλῆ βορεινὸν ὅρμον. Κ᾿ ἔβλεπον τὸν δροσερὸν καταγάλανον πόντον, βουνὰ τὰ κύματα, καὶ ἀνεμέτρουν τὴν ἀγωνίαν τῶν ναυβατῶν.

― Νά, χριστιανές! Δὲν βλέπετε, πῶς σκαμπανεβάζει; Κοιτάξετε, τρομάρα! Ἄχ! ἰδέτε, τί λαχτάρα! Παναϊά μ᾿ στὸ πέλαγο! Ἅι μ᾿ Γιάννη μ᾿! Κηριά, κηριὰ κολλᾶτε. Ψάλατε παράκληση!

Κ᾿ ἐκόλλων κηριά, κ᾿ ἔψαλλον παράκλησιν, ἐμπρὸς εἰς τὴν παλαιὰν μεγάλην εἰκόνα τοῦ Ἁγίου. Μετ᾿ ὀλίγα λεπτά, αἱ λέμβοι, αἵτινες εἶχον κινδυνεύσει, κατὰ τὸ φαινόμενον, κατέπλεον εἰς τὸν ἀνοικτὸν ἄγριον αἰγιαλόν, τὸν σπαρμένον μὲ τεραστίους βράχους, καὶ ἀντηχοῦντα ἀπὸ τοὺς κρωγμοὺς τῶν λευκοπτέρων μεγάλων ὀρνέων. Τὰ μικρὰ σκάφη ἐσύροντο ἐπὶ τῆς ἄμμου, καὶ οἱ πανηγυρισταὶ ἀνήρχοντο εἰς τὸν λόφον τοῦ Ἁγίου.

*
* *

Τὴν νύκτα, εἰς τὰς ὥρας τὰς βαθείας τοῦ μυστηρίου, ὅταν εἶχεν ἀνατείλει ἡ φθίνουσα σελήνη, εἶχα ἐξέλθει πρὸς στιγμὴν ἀπὸ τὴν ὁλόφωτον παννυχίδα τοῦ ναΐσκου, κ᾿ ἐκάθισα κοντὰ εἰς τοὺς θάμνους τοὺς πρὸς τὸ χεῖλος τοῦ βράχου, διὰ ν᾿ ἀπολαύσω τὴν μεγάλην μαγείαν τῆς σελήνης, ἀργυρᾶς ἐπὶ τῶν βράχων, μαργαρώδους ἀνὰ τὰ φωσφορίζοντα κύματα, τὴν ἄπειρον σκιαυγῆ θέαν, μὲ τὸν ψίθυρον τῆς αὔρας ἐπὶ τῶν θάμνων καὶ ἀγριελαιῶν, τοὺς μακρυσμένους φλοίσβους τῶν κυμάτων κάτω, τοὺς δούπους τοῦ ρεύματος εἰς τὴν χαράδραν τῆς βαθείας κοιλάδος, καὶ τοὺς μυστηριώδεις θροῦς, ἤχους, μορμύρους τῆς κοιμωμένης φύσεως, ὡς ἐν ὀνείρῳ λικνιζομένης καὶ ἀναφρισσούσης.

Ἐκεῖ περὶ τοὺς θάμνους ―ἐπειδὴ ὅλοι οἱ πανηγυρισταὶ δὲν εἶχον ἀσκήσει τὴν ἐγκράτειαν― δύο ἢ τρεῖς νέοι ἐκοιμῶντο κατόπιν εὐωχίας καὶ κώμου. Ὁ εἷς τούτων ἐψιθύριζεν ἀκόμη, μισοκοιμισμένος, τὴν ἐπῳδὸν ᾄσματος:

Τὸ γιαλὸ-γιαλὸ
ψαράκια κυνηγῶ.

Οὗτος ἐκαλεῖτο ὁ Γιώργης τ᾿ Ἀγγελῆ. Μὲ εἶδε, καὶ σηκωθείς, ἀνέσυρεν ἀπὸ τοὺς θάμνους ὅπου ἦτο κρυμμένον ἕνα κανάτι, ταπωμένον μὲ σχοῖνον εὐώδη, καὶ μοῦ ἐπρόσφερε νερόν.

Εἷς ἄλλος νέος, ὁ Γιάννης τοῦ Μανώλα, ὅστις ἐκάθητο παρέκει καπνίζων, μὲ εἶδε πίνοντα, κ᾿ ἐπλησίασεν.

―Ἔχετε νερὸ παιδιά; ἠρώτησεν.

Ἐν τῷ μεταξύ, ὁ Γιώργης τ᾿ Ἀγγελῆ εἶχε λάβει τὸ κανάτι ἀπὸ τὰς χεῖράς μου, καὶ τὸ ἔκρυψε πάλιν εἰς τοὺς σχοίνους. Ἔκαμε τὸν κωφόν, καὶ δὲν ἔδωκε νερὸν εἰς τὸν Γιάννην.

Τοῦτο μ᾿ ἐπείραξε κάπως. Ἐκ τοῦ τραγικοῦ συμβάντος, τὸ ὁποῖον μέλλω νὰ διηγηθῶ, θὰ ἰδῆτε ὅτι περισσότερον τὸ ᾐσθάνθην ἀργότερα, ἐντὸς τῆς ἡμέρας· διατί νὰ μὴ ἀναλάβω ἐγὼ τολμηρῶς τὴν πρωτοβουλίαν νὰ δώσω νερὸν εἰς τὸν διψῶντα; Δὲν λέγει: «ὃς ἂν ποτίσῃ ποτήριον ψυχροῦ, ἑκατονταπλασίονα λήψεται»; Κ᾿ ἔπειτα εἰς τὸν ἄλλον κόσμον… ὤ! εἰς τὸν ᾍδην, ἐκεῖ ἀκούεται εἰς μάτην ἡ ἱκεσία «ἐλέησόν με, καὶ πέμψον Λάζαρον».

Ἀλλὰ τὸ ἀγγεῖον δὲν ἦτο ἰδικόν μου, καὶ ἦτο μόνον μισογεμᾶτον· κ᾿ ἔπειτα, ἤξευρα ὅτι ἀπεῖχε μακρὰν ἡ βρύσις, ὁπόθεν ἐκόμιζαν τὸ νερόν, καὶ ὁ δρόμος τὴν νύκτα, μὲ ὅλην τὴν φθίνουσαν σελήνην, ἦτο δύσβατος, ἀνάμεσα εἰς τοὺς κρημνοὺς καὶ τοὺς βράχους.

*
* *

Εἰς μίαν μικρὰν φελούκαν ἐπέβησαν, τὸ πρωί, πρὸ τῆς ἀνατολῆς ἀκόμη, ὁ Κωσταντὴς τὸ Τσαμασφυρόπουλο, κι ὁ Γιάννης τοῦ Μανώλα. Ἄλλοι εἶχον μεγάλας λέμβους· οἱ δύο αὐτοί, τὴν μικρὰν βαρκούλαν των.

Ὁ Κωστάκης τὸ Τσαμασφυρόπουλο ἦτο μόνον 15 ἐτῶν ἔφηβος, μονογενὴς τοῦ πατρός του, ἔχοντος ἱκανὴν περιουσίαν. Ὁ Γιάννης ὁ Μανώλας ἦτο ὑπερεικοσαέτης, νοικοκυρόπουλο, ναύτης ἀπὸ τὰ μικρά του χρόνια.

Φεῦ! εἰς τὸν δρόμον τοὺς κατέλαβεν ἡ τρικυμία. Ὁ ναΐσκος τοῦ Ἁγίου δὲν ἦτο πλέον ἐκεῖ πλησίον, κ᾿ αἱ φιλόθρησκοι γυναῖκες εἶχον φύγει ―κ᾿ οἱ παπάδες ἐπίσης― καὶ τίς νὰ κολλήσῃ κηριά; καὶ τίς νὰ ψάλῃ παράκλησιν;

Δι᾿ αὐτὸ οἱ παλαιότεροι ἐπέγραφον ἐπὶ πινακίου καλλιτεχνικοῦ ὅλον τὸ ἀκροτελεύτιον τροπάριον τῆς Ἀκολουθίας τοῦ Ἁγίου· «Φρίττουσι πάθη τῶν βροτῶν…», καὶ τὸ ἀφιέρωμα τοῦτο ἀνέθετον ἰσοβίως, πρὸς ἴασιν ἀπὸ τῶν πυρετῶν, τοὺς ὁποίους φέρει ὁ Κύων τοῦ Ὠρίωνος δειλοῖσι βροτοῖσιν.

Αἱ ἄλλαι λέμβοι προηγήθησαν τόσον, ὥστε νὰ μὴ βλέπωσι πλέον ὀπίσω των τὴν βαρκούλαν ἀκολουθοῦσαν ― ἢ ἔμειναν τόσον ὀπίσω, ὥστε νὰ μὴ δύνανται νὰ τὴν φθάσουν, ὅσον καὶ ἂν ἦσαν ὠκύπλοοι.

Ἡ βαρκούλα, φλοιὸς καρύου, ἢ ἂς ἦτο καὶ ἄντλημα μὴ ἀρκοῦν νὰ ἐκμετρήσῃ τὸ ὑπέραντλον πέλαγος, ἤρχισε νὰ βυθίζεται. Ἀπὸ ἀκτὴν εἰς ἀκτὴν καὶ ἀπὸ αἰγιαλὸν εἰς αἰγιαλόν ― μόνον δύο βοσκοὶ εἶδαν τὴν ἀγωνίαν των, βόσκοντες ἐκεῖ σιμὰ εἰς τὰς κρημνώδεις ἀκτὰς τὰ κοπάδια των. Ἐκοίταζαν ἀνωφελῶς κ᾿ ἐκινοῦντο ἀτάκτως, ἐκβάλλοντες ἐξάλλους φωνὰς παραθαρρύνσεως, δι᾿ ὧν ἀπήντων εἰς τὰς ὑπὸ τοῦ ἀνέμου φερομένας καὶ μὴ ἀκουομένας κραυγὰς τῆς ἀγωνίας τῶν δύο ναυβατῶν. Ἡ βαρκούλα ἐβουλιοῦσε, ἐβουλιοῦσε…

Τέλος, μετὰ μακρὰν καὶ φρικώδη βάσανον, ὅταν ἡ βαρκούλα ἐξώκειλε κοντὰ εἰς ἕνα αἰγιαλόν, ὁ Κωστάκης τοῦ Τσαμασφύρου ἐσώθη μὲ ἀσθενὲς κολύμβημα. Ὁ Γιάννης τοῦ Μανώλα, ἂν καὶ ἐκολύμβα πολὺ καλύτερα, εἴτε συνεβυθίσθη μὲ τὴν μικρὰν σκάφην, εἴτε ἐπλακώθη ἀπ᾿ αὐτήν, ἐπνίγη.

*
* *

Τὴν ἄλλην ἡμέραν ἀνευρέθη τὸ πτῶμα, καὶ τὸν ἔθαψαν ἐκεῖ σιμὰ εἰς τὴν ἄμμον.

ᾘσθάνθην βαθέως τὴν θλιβερὰν ἐντύπωσιν. Ἐκεῖνος ὅστις πρὸ ὀλίγων ὡρῶν ἐζήτει μίαν νεροῦ σταγόνα, τὴν ὁποίαν θὰ ηὐχόμην ἀντὶ πάσης θυσίας νὰ τοῦ εἶχα δώσει, ἂς μὴ ἤμην καὶ ὁ ἄγνωστος κύριος, ἐκεῖνος, ὡς νὰ ἐδίψα ―φεῦ! τίς οἶδεν, ἂν ἐδίψα ἀκόμη πολύ;― ἔπιεν ἀμετρήτους κοτύλας καὶ πίθους ὅλους ἁλμυροῦ νάματος, εἰς τὰς ψυχρὰς ἀγκάλας τῆς πικρᾶς μητρυιᾶς του, τῆς θαλάσσης.

(1906)

http://www.papadiamantis.org/works/58-narration/367-04-17-stagona-neroy-1906

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Σαν σήμερα... 21 Φεβρουαρίου.

 

Τα σημαντικότερα γεγονότα της 21ης Φεβρουαρίου

1431: Αρχίζει η δίκη της Ιωάννας της Λωραίνης, στο Ρουέν της Γαλλίας, έδρα της αγγλικής κυβέρνησης κατοχής.

1613: Στη Ρωσία, ανακηρύσσεται Τσάρος ο Μιχαήλ Ρομανώφ. Η δυναστεία των Ρομανώφ έμεινε στο θρόνο για 3 αιώνες, έως την Οκτωβριανή Επανάσταση το 1917.

1848: Οι Καρλ Μαρξ και Φρίντριχ Ένγκελς δημοσιεύουν στο Λονδίνο το «Κομουνιστικό Μανιφέστο», τη Βίβλο του Κομουνισμού.

1878: Εκδίδεται στις ΗΠΑ ο πρώτος τηλεφωνικός κατάλογος. Οι σελίδες του περιλαμβάνουν 50 ονόματα.

1913: Ο ελληνικός Στρατός κυριεύει το οχυρωμένο Μπιζάνι και απελευθερώνει τα Γιάννενα από τους Τούρκους. Υπογράφεται το πρωτόκολλο παράδοσης της πόλης και οι άνδρες του τουρκικού στρατού, περίπου 30.000, παραδίδονται στον Ελληνικό Στρατό και θεωρούνται αιχμάλωτοι πολέμου.

1915: Ο Ελευθέριος Βενιζέλος παραιτείται από πρωθυπουργός, κατόπιν διαφωνίας του με τον βασιλιά Κωνσταντίνο για τη συμμετοχή της Ελλάδας στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο. Το γεγονός σηματοδοτεί την αρχή του εθνικού διχασμού.

1930: Οι Γερμανοί αρχίζουν την κατασκευή του στρατοπέδου συγκέντρωσης του Άουσβιτς.

1932: Η ΕΣΣΔ αφαιρεί τη ρωσική υπηκοότητα από το Λέων Τρότσκι, έναν από τους ηγέτες της Οκτωβριανής Επανάστασης.

1947: Στη Νέα Υόρκη ο Έντουν Λαντ παρουσιάζει την πρώτη φωτογραφική μηχανή, που βγάζει στιγμιαίες φωτογραφίες, την Πόλαροϊντ.

1960: Ο Φιντέλ Κάστρο κρατικοποιεί όλες τις επιχειρήσεις στην Κούβα.

1972: Πραγματοποιείται η ιστορική επίσκεψη του Προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών, Ρίτσαρντ Νίξον στην Κίνα, όπου συναντάται με το Μάο Τσε Τουνγκ.

1973: Οι φοιτητές καταλαμβάνουν τη Νομική την περίοδο της Επταετίας. Από την ταράτσα του κτιρίου καλούν το λαό της Αθήνας να συμπαρασταθεί στον αγώνα τους για δημοκρατικές ελευθερίες. Οι πρυτανικές αρχές δεν ζητούν την επέμβαση της αστυνομίας. Πολιτικοί, πνευματικοί άνθρωποι, ακόμη και στρατηγοί εν αποστρατεία σπεύδουν να υπερασπιστούν τους φοιτητές.Το βράδυ της επόμενης ημέρας άρχισε η αποχώρηση των καταληψιών, με την κάλυψη χιλιάδων διαδηλωτών, που κατέκλυσαν τους δρόμους γύρω από τη Νομική. Ωστόσο, υπήρξαν συγκρούσεις με την αστυνομία και παρακρατικούς, με αποτέλεσμα τραυματισμούς και συλλήψεις διαδηλωτών.

1985: Η τρομοκρατική οργάνωση «17 Νοέμβρη» δολοφονεί στην οδό Τσακάλωφ στο Κολωνάκι τον εκδότη της εφημερίδας «Απογευματινή» Νίκο Μομφεράτο και τον οδηγό του Παναγιώτη Ρουσέτη.

2008: Το σχέδιο Νίμιτς για το Σκοπιανό διαρρέει στην εφημερίδα Το Βήμα. Τα πέντε ονόματα που προτείνει ο διαπραγματευτής του ΟΗΕ: Συνταγματική Δημοκρατία της Μακεδονίας, Λαϊκή Δημοκρατία της Μακεδονίας, Ανεξάρτητη Δημοκρατία της Μακεδονίας, Νέα Δημοκρατία της Μακεδονίας και Δημοκρατία της Άνω Μακεδονίας.

2015: Δολοφονήθηκε αρχιφύλακας των φυλακών Δομοκού με καλάσνικοφ. Η πρωτοεμφανιζόμενη «Οργάνωση Πολιτοφυλακής Λαϊκή Δικαιοσύνη» ανέλαβε με ανακοίνωσή της την ευθύνη για τη δολοφονία

Γεννήσεις

1893 - Αντρές Σεγκόβια, Ισπανός μουσικός

1895 - Καρλ Πέτερ Χένρικ Νταμ, Δανός βιοχημικός, βραβείο Νόμπελ Φυσιολογίας και Ιατρικής 1943

1925 - Σαμ Πέκινπα, Αμερικανός σκηνοθέτης

1927 - Ιμπέρ Ντε Ζιβανσί, γάλλος σχεδιαστής μόδας

1933 - Νίνα Σιμόν, Αμερικανίδα τραγουδίστρια

1937 - Χάραλντ Ε΄, Βασιλιάς της Νορβηγίας

1946 - Άλαν Ρίκμαν, Βρετανός ηθοποιός

1947 - Ολυμπία Σνόου, Αμερικανίδα πολιτικός

1962 - Τσακ Παλάνιουκ, Αμερικανός συγγραφέας

1985 - Γιώργος Σαμαράς, Έλληνας ποδοσφαιριστής

1986 - Σαρλότ Τσερτς, Βρετανίδα τραγουδίστρια

Θάνατοι

1437 - Ιάκωβος Α', βασιλιάς της Σκωτίας

1677 - Μπαρούχ Σπινόζα, Ολλανδοεβραίος φιλόσοφος

1919 - Κουρτ Άισνερ, Γερμανός πολιτικός και συγγραφέας εβραϊκής καταγωγής

1926 - Χάικε Κάμερλινγκ Όνες, Ολλανδός φυσικός, βραβείο Νόμπελ 1913

1949 - Ταν Μαλάκα, Ινδονήσιος κομμουνιστής

1965 - Μάλκολμ Λιτλ, Αμερικανός πολιτικός αγωνιστής, γνωστός ως Μαλκολμ Χ

1991 - Μαργκότ Φοντέιν, Βρετανίδα χορεύτρια

2014 - Σάκης Μπουλάς, τραγουδιστής και ηθοποιός

http://www.newsbeast.gr

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Εορτή του Αγίου Ευσταθίου Αρχιεπισκόπου Αντιοχείας της Μεγάλης.

 

Τη μνήμη του Αγίου Ευσταθίου, του Αρχιεπισκόπου της Αντιοχείας της Μεγάλης τιμά σήμερα, 21 Φεβρουαρίου, η Εκκλησία μας.

O Άγιος Ευστάθιος, γεννήθηκε στη Σίδη της Παμφυλίας (άλλοι θεωρούν ότι καταγόταν από τους Φιλίππους της Μακεδονίας) το 260 μ.Χ. και υπήρξε μία από τις μεγαλύτερες εκκλησιαστικές φυσιογνωμίες του 3ου μ.Χ. αιώνα. Διακρίθηκε για την μαχητικότητά του και την εμμονή του στη ορθή διδασκαλία του Ευαγγελίου.

Στην αρχή διέλαμψε σαν επίσκοπος Βερροίας στη Συρία, όταν και συμμετείχε στην Οικουμενική Σύνοδο της Νίκαιας. Το 323 μ.Χ. εξελέγη Αρχιεπίσκοπος Αντιοχείας της μεγάλης, θέση την οποία χρησιμοποίησε για την διάδοση αλλά και στερέωση της ορθοδοξίας και συνδεόταν διά στενής φιλίας με τον Άγιο Όσιο, Επίσκοπο Κορδούης (τιμάται 27 Αυγούστου)

Το 330 μ.Χ. όμως, οι κακόδοξοι Αρειανοί, συνεκάλεσαν Σύνοδο εις βάρος του Ευσταθίου με την κατηγορία ότι ήταν οπαδός της αίρεσης του Σαβέλλιου. Δωροδόκησαν μάλιστα κάποια γυναίκα ελευθέριων ηθών, η οποία παρουσιάσθηκε στη Σύνοδο και κατήγγειλε ότι είχε σχέση μαζί του και από τη σχέση αυτή απέκτησε και παιδί.Κατόρθωσαν βεβαίως να επιτύχουν την εξορία του Aγίου στην Τραϊανούπολη της Θράκης όπου και εκοιμήθη οσιακά το 360 μ.Χ.

Αρκετά χρόνια μετά την κοίμησή του, η αλήθεια αποκαταστάθηκε και ο Ευστάθιος ανακηρύχθηκε Άγιος της Eκκλησίας μας.

Το έτος 482 μ.Χ. μεταφέρθηκαν τα ιερά λείψανα του Αγίου από την Τραϊανούπολη στην Αντιόχεια.

Τέλος, θαυμάσιο εγκωμιαστικό λόγο για τον Άγιο Ευστάθιο εξεφώνισε ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος.

Απολυτίκιο:
Ήχος γ'. Θείας πίστεως.
Θείας έμπλεως σοφίας πέλων, ομοούσιον Πατρί τον Λόγον εν τη συνόδω τη πρώτη εκήρυξας, και διωγμοίς ομιλήσας και θλίψεσιν δόξης αρρήτου μετέσχες, Ευστάθιε. Πάτερ όσιε Χριστόν τον Θεόν ικέτευε δωρίσασθαι ημίν το μέγα έλεος.

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Εορτάζοντες την 21ην του μηνός Φεβρουαρίου

 

Εορτάζοντες την  21ην του μηνός Φεβρουαρίου   Ο ΟΣΙΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΣ ο εν Συμβόλοις Ο ΑΓΙΟΣ ΕΥΣΤΑΘΙΟΣ Αρχιεπίσκοπος Αντιοχείας της Μεγάλης Ο ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Γ Πατριάρχης Κωνσταντινούπολης ο από Σχολαστικών Ο ΑΓΙΟΣ ΖΑΧΑΡΙΑΣ Πατριάρχης Ιεροσολύμων Ο ΟΣΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ επίσκοπος Άμάστριδος ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΑΝΔΡΕΑΣ και ΑΝΑΤΟΛΙΟΣ   Αναλυτικά   Ο ΟΣΙΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΣ ο εν Συμβόλοις Ήταν μοναχός πνευματέμφορος, με μεγάλη καθαρότητα ζωής από νεαρή ηλικία, ξένος προς τους μολυσμούς της ψυχής και του σώματος. Επίσης, ήταν χαρακτήρας ευθύς, ειλικρινής, συμπαθητικός, ελεύθερος. Χωρίς φανατισμούς, χωρίς καυχήσεις ότι νήστευε, χωρίς αλαζονείες ότι έκανε αγρυπνίες και εγκράτεια. Γεμάτος απλότητα, ταπεινοφροσύνη, επιείκεια και συγκατάβαση. Έκρινε τον εαυτό του με αυστηρότητα και τους άλλους με αγαθότητα. Γι' αυτό και ο Θεός του έδωσε το χάρισμα να ιατρεύει ασθένειες, χωρίς βέβαια να υπερηφανεύεται γι' αυτό. Και έλεγε: "Γιατί να υπερηφανευθώ; ο Θεός μου το χάρισε, όχι για τη δική μου αρετή αλλά για την προς σας αγάπη Του. Έπειτα ο Κύριος μας το είπε, ότι δεν σημαίνει τίποτα το να κάνουμε θαύματα. Άλλα το πάν είναι, με την πίστη μας και τη μετάνοια μας και την τήρηση των εντολών του Ευαγγελίου, να γράψουμε τα ονόματα μας στο βιβλίο της ζωής". Απολυτίκιο. Ήχος πλ. α'. Τον συνάναρχον Λόγον. Φερωνύμως τιμήσας Θεόν Τιμόθεε, δια ζωής ενάρετου από παιδός ως σοφός, έτιμήθης παρ' αυτού άξίως Όσιε των γαρ ένθέων δωρεών, σκεύος ώφθης ιερόν, παρέχων ένί έκάστω, πολυτελείς χορηγίας, προς σωτηρίαν των ψυχών ημών. Ο ΑΓΙΟΣ ΕΥΣΤΑΘΙΟΣ Αρχιεπίσκοπος Αντιοχείας της Μεγάλης Από τις μεγάλες και αθλητικές εκκλησιαστικές μορφές του 3ου και 4ου αιώνα ο Ευστάθιος, γεννήθηκε στη Σίδη της Παμφυλίας το 260. Διακρίθηκε μεταξύ των προμάχων της Ορθοδοξίας, για την οποία αγωνίστηκε και καταδιώχθήκε. Στην αρχή διέλαμψε σαν επίσκοπος Βερροίας στη Συρία, όταν και συμμετείχε στην Οικουμενική Σύνοδο της Νίκαιας. Το 323 του δόθηκε ή αρχιεπισκοπή Αντιοχείας της Μεγάλης. Από τη θέση αυτή ο Ευστάθιος, κατόρθωσε λαμπρότερη διάδοση και στερέωση της Ορθοδοξίας. Το 330 όμως οι άρειανοί έκαναν Σύνοδο εναντίον του, με την κατηγορία ότι ασπαζόταν την αίρεση του Σαβελλίου. Επίσης, αφού δωροδόκησαν κάποια γυναίκα ελαφρών ηθών, την παρουσίασαν στη Σύνοδο και είπε ότι είχε σχέσεις με τον Ευστάθιο και μάλιστα, ότι από τις σχέσεις αυτές απέκτησε και παιδί. Περιττό δε να πούμε, ότι μετά τις συκοφαντίες αυτές οι αρειανοί, κατόρθωσαν και εξόρισαν τον Ευστάθιο στην Τραϊανούπολη της Θράκης, όπου και πέθανε (το 360). ο λαός βέβαια ξεσηκώθηκε και δεν δεχόταν ν' αναγνωρίσει κανένα διάδοχο του. Ή μνήμη του ζούσε στο ποίμνιο του, σαν άνδρα, πού άνηκε στους αθλητές και μάρτυρες της πίστης. Περίφημο λόγο για τον Ευστάθιο, έξεφώνησε ο Ιερός Χρυσόστομος. Απολυτίκιο. Ηχος γ'. Θείας πίστεως. Θείας έμπλεως σοφίας πέλων, όμοούσιον Πατρί τον Λόγον, εν τη Συνόδω τη Πρώτη έκήρυξας' και διωγμοίς όμιλήσας και θλίψεσι, δόξης αρρήτου μετέσχες Ευστάθιε. Πάτερ Όσιε, Χριστόν τον Θεόν ικέτευε, δωρήσασθαι ήμϊν το μέγα έλεος. Ο ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Γ Πατριάρχης Κωνσταντινούπολης ο από Σχολαστικών Καταγόταν από ένα χωριό της Αντιόχειας, πού ονομαζόταν Σιρίμιο. Σπούδασε στην Αντιόχεια και έκανε το επάγγελμα του δικηγόρου. Καθώς ήταν ευσεβής και ενάρετος, έγινε κληρικός και στάλθηκε στην Κωνσταντινούπολη σαν άποκρισάριος του Πατριάρχη Αντιοχείας. Και ενώ βρισκόταν εκεί, εκλέχτηκε Πατριάρχης Κωνσταντινούπολης το 565. Διοίκησε την εκκλησία για 12 χρόνια και μερικούς μήνες και απεβίωσε ειρηνικά το 577. Ο ΑΓΙΟΣ ΖΑΧΑΡΙΑΣ Πατριάρχης Ιεροσολύμων Είναι αυτός, πού μετά την άλωση της Ιερουσαλήμ από τους Πέρσες (614) από τον Χοσρόή, μεταφέρθηκε αιχμάλωτος στην Περσία. Σύμφωνα με ορισμένες πληροφορίες, επανήλθε από την Περσία (628), αφού ελευθερώθηκε από τον Ηράκλειο, και πέθανε στην Ιερουσαλήμ το 633. Ο ΟΣΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ επίσκοπος Άμάστριδος Γεννήθηκε το έτος 750 από γονείς ευσεβείς του Θεοδοσίου και της Μεγέθους, πού κατάγονταν από την Κρώμνη, πόλη κοντά στη Άμάστριδα του Ευξείνου Πόντου. ΟΙ γονείς του τον απέκτησαν δια πολλής προσευχής, διότι δεν έκαναν παιδιά. Όταν μεγάλωσε και εκπαιδεύτηκε αρκετά, αναχώρησε από την πατρίδα του και πήγε στο όρος της Συρικής, κοντά σ' έναν σοφό Γέροντα, όπου άπ' αυτόν πήρε το Αγγελικό σχήμα των Μοναχών. Όταν ο Γέροντας αυτός πέθανε, ο Γεώργιος πήγε στη Μονή Βονύσσης (Βόνιτσα Ακαρνανίας), κοντά στην 'Αμάστριδα, και εκεί άσκήτευε. Κάποτε όμως, ο Επίσκοπος της 'Αμάστριδας πέθανε και τότε λαός και κλήρος έκαναν επίσκοπο τον Γεώργιο (788). Αφού χειροτονήθηκε Αρχιεπίσκοπος στην Κων/πολη, γύρισε στην επισκοπή του και αποδείχτηκε πραγματικά λύχνος επί την λυχνίαν. Επιμελήθηκε την διάταξη των ιερών ναών, την προστασία των ορφανών και φτωχών με τις πτωχοτροφίες και άλλα. Αξιώθηκε μάλιστα και του θαυματουργικού χαρίσματος. Έτσι, μ' αυτόν τον άγιο τρόπο αφού έζησε, απεβίωσε ειρηνικά το έτος 805. (Ή μνήμη του επαναλαμβάνεται και την 25η Οκτωβρίου). ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΑΝΔΡΕΑΣ και ΑΝΑΤΟΛΙΟΣ Άγνωστοι στους Συναξαριστές. Ανήκουν στην Εκκλησία των Ιεροσολύμων και είναι καταταγμένοι στο Ίεροσολυμιτικό Κανονάριο σελ. 35 σημ. 1 και εκτός από την συγκεκριμένη ημερομηνία, γιορτάζουν και 26 Απριλίου και 7 Ιουνίου. Οι Άγιοι αυτοί υπήρξαν από τους πρώτους μαθητές του Άγιου Ευθυμίου του Μεγάλου. ο Ανδρέας καταγόταν από τη Μυτιλήνη και ήταν ανεψιός του Σιδωνίου, πού διαπαιδαγώγησε τον Μέγα Ευθύμιο. ο 'Ανατόλιος καταγόταν από τη Ραϊθώ. Αυτοί παρουσιάστηκαν στον Μέγα Ευθύμιο σχεδόν ταυτόχρονα, ο μεν Ανδρέας μαζί με τα δυο του αδέλφια Στέφανο και Γαϊανό, ο δε 'Ανατόλιος μαζί με τον Ιωάννη τον πρεσβύτερο και τον Θαλάσσιο.

 

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

ΔΕΛΤΙΟ ΚΑΙΡΟΥ για Σάββατο 21 Φεβρουαρίου.

 

ΔΕΛΤΙΟ ΚΑΙΡΟΥ για Σάββατο 21/2

Τοπικές βροχές ή καταιγίδες στο μεγαλύτερο τμήμα της χώρας, πιθανότητα τοπικών χαλαζοπτώσεων κυρίως στο Αιγαίο, χιονοπτώσεις στα βόρεια ορεινά και πρόσκαιρα τις βραδινές ώρες σε περιοχές της Θράκης με χαμηλότερο υψόμετρο, τοπικά περιορισμένη ορατότητα τις βραδινές και πρωινές ώρες, μέτριοι και τοπικά ισχυροί άνεμοι, θερμοκρασία σε μικρή πτώση ως προς τις μέγιστες τιμές της.

Πιο αναλυτικά:

Για το Σάββατο 21 Φεβρουαρίου 2026 προβλέπονται νεφώσεις με βροχές και τοπικές καταιγίδες σε Ανατολική Μακεδονία, Θράκη, νησιά του Ανατολικού Αιγαίου, Κρήτη και Δωδεκάνησα, ενώ χαλαζοπτώσεις είναι πιθανόν να εκδηλωθούν σε Κρήτη, Δωδεκάνησα και νησιά του Ανατολικού Αιγαίου. Στην υπόλοιπη χώρα αναμένεται άστατος καιρός, με λίγες νεφώσεις παροδικά αυξημένες, με τοπικές βροχές ή σποραδικές καταιγίδες στο Ιόνιο και στα υπόλοιπα ηπειρωτικά. Χιονοπτώσεις αναμένονται στα βόρεια ορεινά και τις βραδινές ώρες στα ημιορεινά της Κεντρικής και Ανατολικής Μακεδονίας, καθώς και σε περιοχές της Θράκης με χαμηλότερο υψόμετρο.

Η θερμοκρασία θα κυμανθεί από 6 έως 13 βαθμούς στη Βόρεια Ελλάδα (στη Δυτική Μακεδονία από -2 έως 10 βαθμούς), 5 έως 17 βαθμούς στην Κεντρική και Νότια Ελλάδα, 6 έως 14 βαθμούς στη Δυτική Ελλάδα (στην Ήπειρο από 2 έως 13 βαθμούς), 9 έως 16 βαθμούς στις Κυκλάδες και από 10 έως 17 βαθμούς στην Κρήτη, 10 έως 14 βαθμούς στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου και από 11 έως 14 βαθμούς στα Δωδεκάνησα.

Οι άνεμοι θα πνέουν στο Αιγαίο από μεταβλητές διευθύνσεις ασθενείς έως σχεδόν μέτριοι 3-4 μποφόρ και στο Νοτιοανατολικό Αιγαίο μέτριοι 5 μποφόρ, που βαθμιαία στο Βόρειο Αιγαίο θα στραφούν σε βόρειους μέτριους 5 μποφόρ και τοπικά σε ισχυρούς 6 μποφόρ, ενώ στο Ιόνιο από νοτιοανατολικές διευθύνσεις ασθενείς, που βαθμιαία θα στραφούν σε βορειοδυτικούς μέτριους 5 μποφόρ.

Λίγες νεφώσεις παροδικά αυξημένες, με τοπικές βροχές ή πρόσκαιρη καταιγίδα κυρίως τις μεσημεριανές και απογευματινές ώρες και κατά τόπους περιορισμένη ορατότητα τις βραδινές και πρωινές ώρες περιμένουμε το Σάββατο στην Αττική. Η θερμοκρασία θα κυμανθεί από 9 έως 17 βαθμούς Κελσίου, αλλά στα βόρεια θα είναι 2-3 βαθμούς χαμηλότερη. Οι άνεμοι θα πνέουν από μεταβλητές διευθύνσεις ασθενείς.

Λίγες νεφώσεις κατά διαστήματα πυκνότερες και κατά τόπους περιορισμένη ορατότητα τις βραδινές και πρωινές ώρες περιμένουμε το Σάββατο στη Θεσσαλονίκη. Η θερμοκρασία θα κυμανθεί από 8 έως 14 βαθμούς Κελσίου. Οι άνεμοι στο Θερμαϊκό θα πνέουν από βορειοδυτικές διευθύνσεις ασθενείς έως σχεδόν μέτριοι 3-4 μποφόρ και μετά το απόγευμα μέτριοι έως ισχυροί 5-6 μποφόρ.

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗΣ – "Ἐξοχικὸν κροῦσμα".

 

Μικρά διηγήματα

ΑΠΑΝΤΑ ΤΟΜΟΣ ΤΕΤΑΡΤΟΣ, ΚΡΙΤΙΚΗ ΕΚΔΟΣΗ Ν. Δ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΠΟΥΛΟΣ, ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΔΟΜΟΣ

Ἤμην πάντοτε τακτικὸς περιπατητής, συχνὰ συνέβαινεν εἰς τὸ ἥμισυ τοῦ περιπάτου νὰ κάμω σταθμὸν εἰς ἓν ἀπὸ τὰ ἐξοχικὰ κέντρα ἢ τὰ προάστια τῆς πόλεως. Ἔβλεπα ἐκεῖ διαφόρους θαμῶνας, τοὺς ἰδίους πάντοτε φιλησύχους γέροντας, ἀποστράτους, πολιτικοὺς συνταξιούχους, ἀκόμη καὶ ἱερωμένους, διατελέσαντας ἐφημερίους εἰς μεμακρυσμένας ἑλληνικὰς ἀποικίας. Ὅλοι οὗτοι ἠγάπων τὸν δροσερὸν ἀέρα, τὴν πρασινάδα καὶ τὴν θέαν τὴν ἀνοικτήν, κ᾿ ἐσύχναζον εἰς ἓν ἢ ἄλλο καφενεῖον, παρὰ τὸ Στάδιον, τὴν Δεξαμενήν, τοὺς Ἀμπελοκήπους, πρὸς τὰ Πατήσια, ἢ εἰς τὰ Πευκάκια, ἢ εἰς τὰ κράσπεδα τῆς Ἀκροπόλεως, καὶ εἰς ἄλλα μέρη. Ἕκαστος ἐξ ὅλων εἶχε τὴν προτιμωμένην ἐξοχήν του καὶ τὸ εὐνοούμενον καφενεῖόν του.

Μόνον εἷς, καὶ οὗτος δὲν ἦτο ἀπόμαχος, οὔτε κληρικός, οὔτε συνταξιοῦχος, ἀλλὰ νέος πλήρης ἀκμῆς καὶ εὐρωστίας, δὲν ἠξεύρω πῶς κατώρθωνε νὰ εἶναι θαμιστὴς συγχρόνως εἰς ὅλα αὐτὰ τὰ κέντρα. Ὅπου ἐπήγαινα, εἴτε εἰς τὸ Στάδιον, εἴτε εἰς τὴν Δεξαμενήν, εἰς τὴν «Φυλακὴν τοῦ Σωκράτους» ἢ εἰς τὴν Γαργαρέταν, πάντοτε ἀνελλιπῶς τὸν συνήντων εἰς ὅλ᾿ αὐτὰ τ᾿ ἀναχωρητήρια. Θὰ πῆτε, πῶς κ᾿ ἐγὼ ὁ ἴδιος εἶχα αὐτὴν τὴν ubiquitatem* διὰ νὰ τὸν εὑρίσκω οὕτω παντοῦ; Σᾶς ἀποκρίνομαι ὅτι, τὸ ἐπ᾿ ἐμοί, ἀραιὰ μόνον ἐπήγαινα εἰς ἓν ἕκαστον τῶν μερῶν αὐτῶν, κ᾿ ἔπειτα ἤμην μόνον ὡς ξένος, περιοδικὸς ἐπισκέπτης καὶ ἄγνωστος εἰς ἕκαστον τούτων. Ἐνῷ ὁ περὶ οὗ ὁ λόγος ἐφαίνετο νὰ εἶναι οἰκεῖος εἰς ὅλα.

Ἐκτὸς τούτου, συνέβη νὰ βεβαιωθῶ ἀπὸ φίλους χρηστοὺς καὶ ἀξίους πάσης ἐμπιστοσύνης ὅτι, τὴν ἰδίαν πρωίαν, καὶ ὡς ἔγγιστα τὴν αὐτὴν ὥραν, καθ᾿ ἣν ἐγὼ εἶχα συναντήσει τὸ πρόσωπον ἐκεῖνο εἰς τὴν Δεξαμενήν, ἄλλος τὸν εἶδε νὰ κάθεται εἰς τὸν «Κῆπον τοῦ Σωκράτους». Πῶς συνέβαινε τοῦτο;

*
* *

Εἰς ὅλ᾿ αὐτὰ τὰ ἐξοχικὰ συχναστήρια, ὁ νεαρὸς ἐκεῖνος, ὁ στρογγυλοπρόσωπος καὶ καλοκαμωμένος, μὲ ὡραῖον καστανὸν μύστακα, δὲν ἐφαίνετο νὰ χάνῃ τὸν καιρόν του εἰς ρεμβασμούς. Δὲν «ἔκανε ρομάντζα», καθὼς λέγουν εἰς τὴν ἐπιχώριον διάλεκτον, ἀλλὰ μᾶλλον ἠσχολεῖτο νὰ πλέκῃ ἀληθῆ ρομάντσα. Δὲν συνήθιζε μακρὰς ὁμιλίας, ἂν καὶ τόσον γνωστὸς εἰς ὅλους τοὺς θαμῶνας, εἰς τὸν καφετζὴν καὶ τοὺς ὑπαλλήλους του. Ἐνίοτε ἔπιανε κουβέντα ἐπ᾿ ὀλίγα λεπτὰ τῆς ὥρας ἀλλὰ συχνὰ ἐκοίταζε τ᾿ ὡρολόγι του, ὡς νὰ ἐπερίμενε κάποιον, ἢ νὰ ἦτο διὰ νὰ ὑπάγῃ πουθενά.

Αἴφνης, ὄπισθεν τῆς ἀπωτέρας γωνίας τοῦ κτιρίου, εἰς τὸν φράκτην τοῦ κηπαρίου σιμά, ἢ ὄπισθεν συστάδος δένδρων καὶ ὑψηλῶν χόρτων, τὸν ἔβλεπέ τις στρέφοντα τὰ νῶτα, σκυφτόν, συνομιλοῦντα ἐκθύμως· ἦτο εἰς συνέντευξιν μετὰ γυναικός. Τὰ διάφορα ἐξοχικὰ ἐρημητήρια ἐχρησίμευον ὡς συνεντευκτήρια δι᾿ αὐτόν.

Ἴσως, θὰ εἴπῃ τις, χάριν ἀσφαλείας, θὰ ἐφρόντιζε ν᾿ ἀλλάζῃ ἑκάστοτε τὸν τόπον τῆς συναντήσεως μὲ τὴν φίλην τῆς καρδίας του, καὶ δι᾿ αὐτὸ ἐπεσκέπτετο ἐκ περιτροπῆς ὅλ᾿ αὐτὰ τὰ μέρη. Θὰ ἠδύνατο, τῷ ὄντι, ν᾿ ἀπατηθῇ τις ὡς πρὸς τὴν ταυτότητα ἢ καὶ τὸν ἀριθμὸν ―ἴσως θὰ ἠδύνατο νὰ πιστεύσῃ ὅτι ἦτο μία καὶ μόνη, ἀλλάζουσα μόνον ἐνδύματα, ἢ κόμμωσιν καὶ πέπλον καὶ τὴν ἄλλην γυναικείαν σκευήν― ὅπως γίνεται εἰς τὸ θέατρον. Ὅσον ἀδιάκριτον περιέργειαν καὶ ἂν ἔτρεφέ τις, ἦτο δυσκολώτατον πράγματι νὰ ἴδῃ τὸ πρόσωπον. Ὁ πυκνὸς πέπλος δὲν ἔλειπε ποτὲ ἀπὸ τοῦ νὰ καλύπτῃ τὴν ὄψιν. Αἱ συνεντεύξεις ἐγίνοντο ὄπισθεν πυκνῆς συστάδος ἥλιων καὶ ἀκακιῶν, καὶ δενδρομολόχης, ἐντὸς βαθείας πρασινάδας. Πολλοὶ εἶδαν τὴν μορφὴν καὶ τὸ ἀνάστημα, καὶ ἤκουσαν τὸ φροὺ-φρού, εἰς τὴν Δεξαμενήν, ἀλλὰ κανεὶς δὲν εἶδε τὸ πρόσωπον. Εἰς τὴν «Σπηλιὰν τοῦ Σωκράτους», ἡ συνδιάλεξις, ἐν μέσῳ τῶν δένδρων, ἐγίνετο ὑποκάτωθεν μεγάλης ἀνοικτῆς κοκκίνης ὀμπρέλας, τὴν ὁποίαν ἡ κυρία ἐκράτει διαρκῶς καταβιβασμένην ἐπὶ τῶν νώτων της· τὰ δύο πρόσωπα ἀντίκρυζον τὸ ἀντίθετον μέρος τοῦ δρόμου, ἀνώμαλον ἔδαφος, ἀπάτητον, καὶ πλῆρες ἀκανθῶν.

Ὅπως καὶ ἂν ἔχῃ, βέβαιον εἶναι, ἀπὸ τὰς διαφόρους κορμοστασιάς, τὸ παράστημα καὶ τὸ βάδισμα, τὰ ὁποῖα κατὰ καιροὺς κατωπτεύθησαν, ὅτι πρόσωπον δὲν ἦτο ἕν, ἀλλὰ μᾶλλον ἱκανὸς ἀριθμός, περίπου ὡς μισὴ δουζίνα. Περιπλέον, ἠκούοντο κάποτε, ἀπὸ λεπτοῦ εἰς λεπτόν, γαλλικαί τινες φράσεις, πτερωταί, ἀπεσπασμέναι, φεύγουσαι ὑπεράνω τῶν κεφαλῶν τῶν συνδιαλεγομένων. Τὰ θύματα ἦσαν, κατὰ τὸ πλεῖστον, Γαλλίδες ἢ Ἑλβετίδες παιδαγωγοί. Ἐπρόκειτο ἴσως περὶ ἐρωτομανίας, ἢ μᾶλλον περὶ ξενομανίας κ᾿ ἐπιδειξιμανίας; Ἀγνοῶ. Ὁπωσδήποτε, τὸ κροῦσμα ἐφαίνετο μᾶλλον παθολογικὸν ἢ ἄλλο τι.

*
* *

Φαντασθῆτε, τώρα, νὰ γνωρίζῃ τις ἓν ὄνομα, καὶ νὰ μὴ γνωρίζῃ τὸν ἄνθρωπον· ἢ νὰ γνωρίζῃ κατ᾿ οὐσίαν ἐπὶ χρόνον μακρὸν πρόσωπά τινα, καὶ ν᾿ ἀγνοῇ πῶς καλοῦνται. Νὰ ἠξεύρῃ ἓν ὄνομα ―λέξιν― νὰ γνωρίζῃ ἓν πρόσωπον ―ὄψιν― καὶ ν᾿ ἀγνοῇ ὅτι τὸ ὄνομα αὐτὸ ἀνήκει εἰς τὸ πρόσωπον ἐκεῖνο.

Εἶχα ἀκούσει κατὰ τύχην τ᾿ ὄνομά του· ἐκαλεῖτο Κασταλίδης. Ἀλλὰ τὸν ἐγνώριζα σχεδὸν πρὶν γεννηθῇ· καὶ τοῦτο, χωρὶς νὰ τὸ ὑποπτεύωμαι.

Ὅλ᾿ αὐτὰ τὰ παθαίνει κανεὶς ὅταν πολυγηράσῃ.

Ἰδού· μεταξὺ τῶν ἄλλων θαμιστῶν τοῦ Σταδίου, τῆς Δεξαμενῆς, κτλ. πρὸ τριακονταετίας περίπου, ὑπῆρχεν ἓν ἀνδρόγυνον, τοῦ ὁποίου δὲν ἔτυχε νὰ μάθω ποτὲ τὸ ὄνομα. Ὁ σύζυγος, ἄνθρωπος ἀσχολούμενος περὶ τὰ οἰκόπεδα, νομίζω, ἐκάθητο ἐπὶ ὥρας καπνίζων ἀενάως ναργιλέν· ὕστερον ἐνεφανίζετο ἡ κυρία, μία εὔσωμος, εὔσαρκος γυνή. Ἤρχετο νὰ κάμῃ συντροφιὰν εἰς τὸν σύζυγον καὶ τὴν παρέαν του. Κι αὐτὴ ἠγάπα τὴν ἐξοχήν, κ᾿ ἐπόθει τὸν δροσερὸν ἀέρα.

Κατ᾿ ἐκεῖνον τὸν καιρόν, ἐσώζοντο ἀκόμη αἱ παραδόσεις καὶ τὰ παλαιὰ ἤθη. Αἱ τοιαῦται φιλικαὶ συντροφίαι, ἐγκάρδιοι, ὄχι σπανίως, κατὰ τὴν ὡραίαν ἐποχὴν τῶν ἀποπασχαλινῶν ἑορτῶν καὶ τοῦ Μαΐου, ἀπέληγον εἰς εὐωχίας μὲ ψητὰ τῆς σούβλας, καὶ μὲ φιάλας ξανθοῦ ρητινίτου. Τὰ ἐξοχικὰ αὐτὰ μαγαζάκια ἦσαν ἀπεριποίητα, ἀλλ᾿ εἶχον ὀλίγα ἔπιπλα καὶ στρώματα καὶ σινδόνας· ὡμοίαζαν πολὺ μ᾿ ἐξοχικὰς καλύβας, ἢ μὲ μπαράκες καὶ χάνια. Ἐκεῖ ἐνίοτε οἱ παρέες διενυκτέρευον.

*
* *

Ἐνόσῳ ἔβλεπα τὸν νέον Κασταλίδην, πάντοτε ἐδίσταζον κατ᾿ ἐμαυτὸν τρέφων μίαν ἀμυδρὰν ἀνάμνησιν. Ἠρώτων μέσα μου: ― Μὲ ποιὸν ὁμοιάζει; Ποῦ ἔβλεπα ἕνα τέτοιο πρόσωπον;

Δὲν ἠπατώμην· ἀλλὰ δὲν ὡμοίαζε μὲ ἕν· μᾶλλον μὲ δύο πρόσωπα. Διὰ τοῦτο, ὅταν τὸν εἶδά ποτε νὰ χειραγωγῇ ἕνα γέροντα μὲ κλονούμενον τὸ βῆμα, κατελθόντα ἀπὸ ἅμαξαν, δὲν ἀνεγνώρισα τίποτε, οὔτε ἔβλεπα θετικὴν ὁμοιότητα εἰς τὰ δύο πρόσωπα. Μόνον ἠρώτων καὶ πάλιν· ― Ποῦ τὸν ἔχω ἰδεῖ ἄλλα χρόνια, αὐτὸν τὸν τώρα γέροντα;… Ὁμοιάζει μ᾿ ἕνα μεσόκοπον τοῦ παλαιοῦ καιροῦ.

Τέλος, εἶδα, μίαν ἡμέραν, νὰ κατέρχεται τὴν ὁδὸν Ἀκαδημίας μία νεκρικὴ πομπή. Ἐστάθην, ἀπεκαλύφθην, κ᾿ ἔκαμα τὸν σταυρόν μου. Χωρὶς νὰ κοιτάξω ἐντὸς τοῦ φερέτρου, διότι πάντοτε δειλιῶ εἰς τοῦτο, τὸ βλέμμα μου ἔπεσεν ὄπισθεν ἀκριβῶς τούτου. Τότε ἀνεγνώρισα πρώτους ἀκολουθοῦντας τὸ φέρετρον, βαρέως πενθηφοροῦντας, τὸν νέον Κασταλίδην, καὶ τὸν πρεσβύτην μὲ τὸ κλονούμενον βῆμα, τὸν ὁποῖον εἶδα πρὸ ἡμερῶν νὰ ὑποβοηθῇ ἔξω τῆς ἁμάξης.

Τότε ἔστρεψα τὸ βλέμμα εἰς τὴν νεκρικὴν σορόν. Τὸ λείψανον ἦτο γυνὴ ἡλικιωμένη. Εἶδα καὶ ἀνεγνώρισα τὴν σύζυγον τοῦ ἀνθρώπου μὲ τὸν ναργιλέ, τὴν ὁποίαν ἔβλεπα εἰς παλαιοὺς χρόνους τόσον συχνὰ συνηθίζουσαν νὰ συνοδεύῃ εἰς τὰ ἐξοχικὰ καφενεῖα τὸν σύζυγόν της.

*
* *

Τὸ μυστήριον ἐλύθη. Τὸ ἀνδρόγυνον ἐκαλοῦντο Κασταλίδαι, καὶ ἦτο ὁ υἱός των αὐτός, ὁ νέος μὲ τὰς συνεντεύξεις ―ὅστις ἴσως, τίς οἶδε; δυνατὸν νὰ εἶχε συλληφθῆ ἐν γαστρὶ τὸν καιρὸν ἐκεῖνον, κατόπιν ἐξοχικῆς εὐωχίας, εἰς κανὲν ἀπὸ τὰ ἐρημητήρια αὐτά― καὶ ἔσωζεν ἐκ κληρονομίας εἰς τὸ αἷμά του τὸ ἐρωτικὸν τῆς ἐξοχῆς ἔνστικτον.

(1906)

http://www.papadiamantis.org/works/58-narration/368-04-18-eksoxikon-kroysma-1906

Read more » Διαβάστε Περισσότερα