Εορτάζοντες την 7ην του μηνός Φεβρουαρίου

 

Εορτάζοντες την  7ην του μηνός Φεβρουαρίου   Ο ΟΣΙΟΣ ΠΑΡΘΕΝΙΟΣ επίσκοπος Λαμψάκου Ο ΟΣΙΟΣ ΛΟΥΚΑΣ ο εν Στειρίω όρει άσκήσας ΟΙ ΑΓΙΟ 1003 ΜΑΡΤΥΡΕΣ πού μαρτύρησαν στη Νικομήδεια ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΕΞ ΜΑΡΤΥΡΕΣ καταγόμενοι από τη Φρυγία Ο ΑΓΙΟΣ ΑΠΡΙΩΝ (ή Εύπρίων) επίσκοπος Κύπρου Ο ΟΣΙΟΣ ΠΕΤΡΟΣ ο εν Μονεβάτοις άγωνισάμενος Ο ΑΓΙΟΣ ΘΕΟΠΕΜΠΤΟΣ και ή συνοδεία του Ο ΟΣΙΟΣ ΣΑΡΑΠΙΩΝ Ο ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ο Κρητικός   Αναλυτικά   Ο ΟΣΙΟΣ ΠΑΡΘΕΝΙΟΣ επίσκοπος Λαμψάκου Ήταν γιος του διακόνου Χριστόφορου, από κάποια κωμόπολη της Βιθυνίας. Έζησε επί Μ. Κων/νου (318). Ό ευσεβής πατέρας του του δίδαξε την ορθόδοξη πίστη και την αγάπη στα καλά έργα. Αφού πήρε αρκετή γραμματική μόρφωση, έγινε μοναχός και ή ζωή του αφιερώθηκε στην προσευχή, στη μελέτη του Ευαγγελίου και στην εργασία. Του άρεσε ιδιαίτερα να ψαρεύει στη λίμνη πού ήταν κοντά στο μοναστήρι. Μάλιστα τα ψάρια που ψάρευε, ή τα έδινε απ' ευθείας στους φτωχούς ή τα πουλούσε και τους έδινε τα χρήματα. Εντύπωση κάνει ότι με τα λόγια του παρηγορούσε και άνέπαυε πολλούς θλιμμένους ανθρώπους. Σιγά-σιγά ο Παρθένιος καρποφόρησε περισσότερο και αφοσιώθηκε συστηματικότερα στο κήρυγμα του θείου λόγου. Τη διακονία του αυτή πρόσεξε ο επίσκοπος Μελιτοπόλεως και τον χειροτόνησε Ιερέα. Αργότερα, ο Μητροπολίτης Κυζίκου Άσχόλιος τον κατέστησε επίσκοπο Λαμψάκου. Ή πλειοψηφία των Λαμψακινών ήταν τότε ειδωλολάτρες. Από... λόγια δεν έπαιρναν καθόλου. Τότε, ο Όσιος βάζει σε ενέργεια το λόγο του Κυρίου μας: "Ούτω λαμψατω το φως υμών έμπροσθεν των ανθρώπων, όπως ϊδωσιν υμών τα καλά έργα και δοξάσωσιν τον πατέρα υμών τον εν τοις ούρανοϊς"1. Έτσι, δηλαδή, ας λάμψει το φως της αρετής σας μπροστά στους ανθρώπους, για να δουν τα καλά σας έργα και να δοξάσουν τον ουράνιο Πατέρα σας. Πράγματι, ο Παρθένιος με τα ενάρετα έργα του κατάφερε να φέρει τους περισσότερους ειδωλολάτρες στην Εκκλησία του Χρίστου, και απεβίωσε ειρηνικά. Η Λάμψακος, αρχαία πόλη της Μικράς Ασίας στον Ελλήσποντο, ήταν απέναντι από τη Θρακική Χερσόνησο της Καλλίπολης αρχαίας επίσης πόλης της Καρδίας από την οποία απείχε γύρω στα 4 χιλιόμετρα, και 8 χλμ. από τη σημερινή Καλλίπολη, πού βρίσκεται κοντά στην αρχαία Καρδία. 1. Ευαγγέλιο Ματθαίου, ε"16. Απολυτίκιο. Ήχος δ'. Ταχύ προκατάλαβε. Τω μύρω του Πνεύματος, ποιμήν Λαμψάκου όφθείς, την θείον ένέργειαν, παρά Θεού δαψιλώς, θαυμάτων έπλούτησας, δαίμονας άπελαύνειν, άσθενοϋντας ιάσθαι, νόσους άποδιώχειν, και πληρούν τάς αιτήσεις, Παρθένιε Ίεράρχα, των προσιόντων σοι. Ο ΟΣΙΟΣ ΛΟΥΚΑΣ ο εν Στειρίω όρει άσκήσας Γεννήθηκε το Καλοκαίρι του 896 από τον Στέφανο και την Ευφροσύνη. Καταγόταν από την Αίγινα, αλλά ή οικογένεια του μετακόμισε στη Φωκίδα. Εκεί αγόρασαν χωράφια και έβοσκαν ζώα. Και το παιδάκι τους, αφού φοίτησε στο σχολείο, το χρησιμοποίησαν στη φύλαξη των ζώων τους. Ό μικρός Λουκάς, ενώ έβοσκε τα ζώα, συγχρόνως εντρυφούσε και σε κάποιο θρησκευτικό βιβλίο. Από τότε καρδιά συμπονετική και ευεργετική ο Λουκάς, όταν περνούσαν από τη βοσκή του παιδάκια φτωχά και του ζητούσαν λίγο ψωμί, εκείνος τους έδινε και το προσφάγι του. Όταν πέθανε ο πατέρας του, συγκινητικότατη ήταν ή φροντίδα του για την παρηγοριά της μητέρας του. Όταν δε πέθανε και αύτη, τότε μοίρασε όλα τα υπάρχοντα τους στους φτωχούς και έστησε μια καλύβα στους πρόποδες ενός βουνού κοντά στη θάλασσα. Όταν όμως εισέβαλαν οι Βούλγαροι στην κεντρική Ελλάδα, ο Λουκάς κατέφυγε στην Πελοπόννησο. Επανήλθε στη Φωκίδα το 927 και εγκαταστάθηκε οριστικά στο όρος Στείριον (Στείρι) κοντά στην ομώνυμη σημερινή Κοινότητα της επαρχίας Λεβαδείας. 'Εκεί με άλλους μοναχούς έκτισε Μονή, και ή μεγάλη του πνευματικότητα τον έκανε ν' αποκτήσει φήμη Άγιου σ' όλη την περιοχή. Πέθανε στις 7 Φεβρουαρίου του 953. Απολυτίκιο. Ήχος α'. Της ερήμου πολίτης. Της Ελλάδος το κλέος, και Οσίων το καύχημα, και τον του Στειρείου φωστήρα, και οίκήτορα όσιον, τιμήσωμεν ασμάτων έν ώδαίς, Λουκαν τον θεοφόρον εύσεθώς· τω Χριστώ γαρ οίκειούται διαπαντός, τους πίστει άνακράζοντας· δόξα τω δεδωκότι σοι ίσχύν, δόξα τω σε στεφανώσαντι, δόξα τω ένεργούντι δια σου, πάσιν ίάματα. ΟΙ ΑΓΙΟ 1003 ΜΑΡΤΥΡΕΣ πού μαρτύρησαν στη Νικομήδεια Από χίλιους τρεις αποτελείτο μία διαδήλωση χριστιανικών οικογενειών, πού πήγαιναν να διαμαρτυρηθούν στη Νικομήδεια, εκεί πού έδρευε ο αυτοκράτορας Διοκλητιανός, όταν αυτός, με αλλεπάλληλα διατάγματα του, αύξησε τις διώξεις κατά των χριστιανών. Διατάχθηκαν λοιπόν να αρνηθούν τον Χριστό. Εκείνοι ύψωσαν τις ομολογίες τους. Τους απείλησαν με υψωμένα τα ξίφη. Δεν πτοήθηκαν, ούτε οι άνδρες, ούτε οι γυναίκες, ούτε οι έφηβοι και οι νεανίδες. Τότε τους κατέκοψαν τα όργανα του διώκτη, ενώ εκείνοι μέχρι και του τελευταίου, συνέχιζαν τις υμνολογίες τους προς τον Σωτήρα τους και Θεό τους. ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΕΞ ΜΑΡΤΥΡΕΣ καταγόμενοι από τη Φρυγία Μαρτύρησαν δια πυρός. Ο ΑΓΙΟΣ ΑΠΡΙΩΝ (ή Εύπρίων) επίσκοπος Κύπρου Απεβίωσε ειρηνικά. Ο ΟΣΙΟΣ ΠΕΤΡΟΣ ο εν Μονεβάτοις άγωνισάμενος Ο ΑΓΙΟΣ ΘΕΟΠΕΜΠΤΟΣ και ή συνοδεία του Ο ΟΣΙΟΣ ΣΑΡΑΠΙΩΝ "Αγνωστος στους Συναξαριστές. Αναφέρεται στον Πατμιακό Κώδικα 266 ως έξης: "τη αύτη ήμερα, του οσίου πατρός ημών Σαραπίωνος της Κύπρου". Ίσως να είναι ο ίδιος με τον άγιο Άπρίων, πού αναφέρθηκε πιο πάνω και συγχέεται το όνομα τους. Ο ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ο Κρητικός Ό νεομάρτυρας αυτός της πίστης μας, γεννήθηκε στις 24 Μαΐου 1846 στο χωριό Άλικιανοϋ της επαρχίας Κυδωνιάς Κρήτης. Ό πατέρας του ήταν Ιερέας και ονομαζόταν Νικόλαος Δεβόλης, ή δε μητέρα του Αίκατερίνα. Κατά την επανάσταση πού έγινε στην Κρήτη το 1866, ο Γεώργιος συνελήφθη από τους Τούρκους μαζί με άλλους επαναστάτες. Και με κάθε μέσο προσπαθούσαν να τον κάνουν να αρνηθεί τον Χριστό και να ασπασθεί τον μουσουλμανισμό για να σώσει τη ζωή του. Άλλ' ο Γεώργιος, παρ' όλες τις απειλές και τα φρικτά βασανιστήρια, έμεινε σταθερός στη χριστιανική του πίστη και έτσι τον αποκεφάλισαν το 1867, δεχόμενος το στεφάνι του μαρτυρίου. Ακολουθία του Άγιου αυτού, έγραψε ο υμνογράφος Γεράσιμος Μικραγιαννανίτης.

 

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

ΔΕΛΤΙΟ ΚΑΙΡΟΥ για Σάββατο 7/2

 

ΔΕΛΤΙΟ ΚΑΙΡΟΥ για Σάββατο 7/2

Ασθενείς βροχές στα δυτικά και από το βράδυ καταιγίδες. Τοπικά ισχυροί δυτικοί νοτιοδυτικοί άνεμοι. Υψηλές για την εποχή θερμοκρασίες, ιδιαίτερα στην Κρήτη. Αυξημένες συγκεντρώσεις Αφρικανικής σκόνης σε Κρήτη και Δωδεκάνησα.

Πιο αναλυτικά, το Σάββατο 7 Φεβρουαρίου στις περισσότερες περιοχές της χώρας αναμένεται βελτιωμένος καιρός με λίγες τοπικές νεφώσεις. Πυκνότερες θα είναι οι νεφώσεις στα δυτικά όπου είναι πολύ πιθανό να εκδηλωθούν λίγες τοπικές βροχές. Το βράδυ βροχές και καταιγίδες θα εκδηλωθούν στα Επτάνησα, στη Δυτική Στερεά και στην Ήπειρο. Κατά τη διάρκεια τη νύχτας προς Κυριακή τα φαινόμενα θα επεκταθούν σε τμήματα της Πελοποννήσου και της Κεντρικής Ελλάδας, ενώ θα βροχές ή καταιγίδες θα εκδηλωθούν στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου και στα Βόρεια Δωδεκάνησα. Τις πρωινές ώρες η ορατότητα θα είναι τοπικά περιορισμένη.Αυξημένες θα διατηρηθούν οι συγκεντρώσεις Αφρικανικής σκόνης στην Κρήτη και στα Δωδεκάνησα.

Η θερμοκρασία θα κυμανθεί στη Δυτική Μακεδονία -2 έως 12-14 βαθμούς, στην υπόλοιπη Μακεδονία και στη Θράκη από 2 έως 16-18, στην Ήπειρο από 6 έως 17-18 βαθμούς, στα κεντρικά ηπειρωτικά από 4 έως 19-20, στα υπόλοιπα ηπειρωτικά από 8 έως 17-20 βαθμούς, στα Επτάνησα από 11 έως 17-19, στα νησιά του Αιγαίου από 11 έως 18-19 βαθμούς, στην Κρήτη από 12 έως 24-26 βαθμούς Κελσίου.

Οι άνεμοι στο Αιγαίο, στο Ιόνιο και στα ηπειρωτικά θα πνέουν από δυτικές διευθύνσεις με εντάσεις 4-5 μποφόρ και από το απόγευμα τοπικά ισχυροί 6 μποφόρ.

Στο νομό Αττικής και στην πόλη της Αθήνας αναμένονται λίγες νεφώσεις. Τις πρωινές ώρες η ορατότητα θα είναι τοπικά περιορισμένη. Οι άνεμοι θα είναι δυτικοί και θα πνέουν με εντάσεις 3-4 μποφόρ. Η θερμοκρασία θα κυμανθεί από 9 έως 18 βαθμούς.

Στη Θεσσαλονίκη αναμένονται λίγες νεφώσεις. Τις πρωινές ώρες η ορατότητα θα είναι τοπικά περιορισμένη. Οι άνεμοι θα είναι ασθενείς και θα πνέουν από μεταβαλλόμενες διευθύνσεις. Η θερμοκρασία θα κυμανθεί από 7 έως 16-17 βαθμούς

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗΣ –" Ἄσπρη σὰν τὸ χιόνι".

 Μικρά διηγήματα

ΑΠΑΝΤΑ ΤΟΜΟΣ ΤΕΤΑΡΤΟΣ, ΚΡΙΤΙΚΗ ΕΚΔΟΣΗ Ν. Δ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΠΟΥΛΟΣ, ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΔΟΜΟΣ

Δὲν ἐνθυμοῦμαι πλέον πῶς μοῦ τὸ ἔλεγεν ἡ ἀείμνηστος ἡ κυρούλα μου τὸ ὡραῖον ἐκεῖνο παραμύθι· ἐπρόκειτο δι᾿ ἕνα Βασιλόπουλο, ὁποὺ δὲν ἔστεργε ποτὲ νὰ πανδρευθῇ, ἀνίσως δὲν εὕρισκε μίαν βασιλοπούλα, τὴν ὄμορφην τοῦ κόσμου, ὁποὺ νὰ εἶναι «ἄσπρη σὰν τὸ χιόνι, καὶ κόκκινη σὰν τὸ αἷμα».

Καὶ ὕστερα, νομίζω, τὸ Βασιλόπουλο ἐπῆγε νὰ λαφοκυνηγήσῃ εἰς τέτοιον καιρόν, ὁποῖον ἔχομεν αὐτὴν τὴν ἑβδομάδα, ἀκόμη καὶ εἰς τὰς Ἀθήνας· κ᾿ ἔρριξε μίαν τουφεκιὰν ἐπάνω στοὺς χιονισμένους κάμπους καὶ στὰ λιβάδια καὶ στὰ πλάγια τῶν βουνῶν κ᾿ ἐμάτιασε* μίαν ἔλαφον· καὶ τὸ αἷμα τῆς ἐλάφου ἐχύθη ἐπάνω στὰ χιόνια, κ᾿ ἐκεῖ, δὲν ἠξεύρω πῶς, ἐγεννήθη μία βασιλοπούλα, κ᾿ ἐμεγάλωσε, καὶ ἦτον «ἄσπρη σὰν τὸ χιόνι καὶ κόκκινη σὰν τὸ αἷμα».

Καὶ τὸ Βασιλόπουλο ηὗρε τὴν νύμφην τῶν ὀνείρων του, πλασμένην ἀπὸ χιόνι, ὅπως ὁ Πυγμαλίων τὴν ηὗρεν ἀπὸ μάρμαρον. Ὅλοι αὐτοὶ ὑπῆρξαν εὐτυχεῖς ἐναντίον πρὸς τὸν στίχον τοῦ Ἰταλοῦ ποιητοῦ, καὶ συμφωνότεροι πρὸς τὸν ὁρισμὸν τοῦ ἀρχαίου φιλοσόφου· εὐτυχεῖς διότι δὲν ὑπῆρξαν. Ἀλλ᾿ ἔκαμον καὶ ἄλλους πρὸς καιρὸν εὐτυχεῖς· τόσα παιδιὰ ποὺ ἀκούουν τὰς διηγήσεις τῶν προμητόρων.

*
* *

Ἐνθυμεῖσθε τὸν στίχον τοῦ Σολωμοῦ.

Ποιὰ εἶν᾿ ἐκείνη ποὺ κατεβαίνει
ἀσπροντυμένη ― ἀπ᾿ τὸ βουνό.

Ἡ χιὼν καὶ τὸ γάλα εἶναι αἱ δύο προχειρότεραι κοινοτοπίαι διὰ τὴν λευκότητα νεαρᾶς γυναικός. Μίαν φορὰν ἔτυχεν ν᾿ αὐτοσχεδιάσω ἓν δίστιχον πρὸς ἔπαινον μιᾶς λευκῆς καὶ λευκοφορεμένης. Μαζὶ μὲ ἕνα ἀγαπημένον, εὐγενῆ φίλον μου, τὸν Γιαννάκην τοῦ καπετὰν Ἀργυροῦ, ἐβαδίζαμεν εἰς τοῦ Ἀχειλᾶ τὸ ποτάμι τὸν κατηφορον, τὸ ρέμα-ρέμα.

Παρὰ τὴν βρύσιν ἐπέζευσεν ἐκεῖνος, ἐγὼ ἐπέμεινα πεζὸς νὰ βαδίζω. Τότε μ᾿ ἐβίασε φιλικῶς νὰ λάβω ὀνάριον, τὸ ὁποῖον ἐσταμάτησεν εἰς τὸν δρόμον. Ἦτο μεγαλόσωμον μὲ κοκκινωπὸν σποδοβάϊον* τρίχωμα, ὅλως ἀσυνήθους χρώματος, τὸ ὁποῖον ἐγὼ μὲ τὸ ἀνακάτωμα ἀθηναϊκῶν ἀναμνήσεων ὠνόμασα «κοκκινέλι».

Παρὰ τὴν βρύσιν μᾶς ἔφερεν ὁ ψυχογυιὸς τοῦ Γιαννάκη, ὁ ἀγωγιάτης, καλάθιον μὲ ἀχλάδια, ἀγγούρια, καὶ πράγματα· ἔβαλεν εἰς τὴν πηγὴν διὰ 〈νὰ〉 κρυολογήσῃ τὸ παγούρι μὲ τὸ ρακί· παγούρι φυσικόν, ἀπὸ ποδάρι τεραστίας καβούρας, τὸ ὁποῖον ὠνομάζομεν, δὲν ἠξεύρω διατί, «τὸν Καβουροπόλεως». Ἐλέγαμεν π.χ. «φέρε τὸν Καβουροπόλεως, μᾶς ἦλθεν ὁ Καβουροπόλεως;» καὶ τὰ τοιαῦτα.

Ἀλλ᾿ ἰδού, ἐνθυμοῦμαι. Εἷς νεαρὸς μοναχός, ἀγαπῶν ν᾿ ἀστεΐζεται, γενομένου ποτὲ λόγου περὶ μητροπολιτῶν διαφόρων παροικιῶν, ληγουσῶν εἰς πόλεως, ὅταν ἔτυχε τότε νὰ παρουσιασθῇ εἰς τὴν μέσην καὶ τὸ παγούρι αὐτὸ τοῦτο, ἀνέκραξεν αἴφνης:

― Νά καὶ ὁ Καβουροπόλεως!

Ἐκεῖ λοιπόν, ὅταν τὸ παγούρι αὐτὸ ἔφερε τοὺς συνήθεις γύρους, ἀνεκαλέσαμεν, μὲ πάντα σεβασμόν, τὰ λόγια τοῦ προφήτου Ἠλιού, ἐκ τῆς Βασιλειῶν Γ´, κ᾿ ἐλέγαμεν: «Δευτερώσατε, καὶ ἐδευτέρωσαν· τρισσεύσατε, καὶ ἐτρίσσευσαν».

Ὅπου ὁ καπετὰν Γιαννάκης, μεγάλως φαιδρυνθεὶς ὅταν ἤκουε τὰ ἐδάφια αὐτὰ τῆς Γραφῆς, ἀφελῶς ἔλεγεν, ἀποτεινόμενος πρὸς κληρικὸν φίλον μας:

― Τὸ δευτέρωσες, παπά;

Τοῦ Γιαννάκη βεβαίως θὰ ἐπήγαινεν ὁ νοῦς του εἰς τὸ δευτέρωμα τῶν ἀμπέλων, τὸ καλούμενον καὶ δισκάφισμα*.

*
* *

Τέλος ἵππευσα κ᾿ ἐγὼ εἰς τὸ «Κοκκινέλι», τὸν Πήγασόν μου, καὶ ἠρχίσαμεν ν᾿ ἀνερχώμεθα τὸ βουνόν. Ἐπηγαίναμεν εἰς ἕνα πανηγύρι τοῦ Προδρόμου, τῆς 24 Ἰουνίου.

Ἐκεῖ συνηντήσαμεν τὴν λαμπρὰν παρέαν τοῦ καπετὰν Κωνσταντῆ τοῦ Μυτιληνοῦ, ὅλην ἔφιππον. Αὐτός, ἡ συμβία του, τὰ τέσσαρα παιδιά του καὶ δύο παραγυιοί του. Ἡ καπετάνισσα, ὡραία, τριακοντοῦτις γυνή, μὲ λαμπρὰν περιβολήν, καὶ κόκκινα μεταξωτὰ ὑποκάμισα, ἵππευε μεγαλοπρεπῶς ἐπὶ εὐρώστου ἡμιόνου.

Ξαναμμένος καθὼς ἤμην ἐγώ, ὀχούμενος ἐπάνω εἰς τὸ Κοκκινέλι, μοῦ ἦλθε νὰ εἴπω εἰς τὸν καπετὰν Κωνσταντήν:

― Μοῦ δίδεις τὴν ἄδειαν νὰ πῶ ἕνα τραγούδι τῆς κυρίας;

― Εὐχαρίστως.

Καὶ τότε ἀπήγγειλα:

Ἀσπροκολοβολοῦσα μου, καὶ ἄσπρη σὰν τὸ γάλα,
σένα σοῦ πρέπει λεβεντιά, σοῦ πρέπει καὶ καβάλα.

Σημειώσατε ὅτι ἡ πρώτη λέξις τοῦ διστίχου, ἄνευ δυσφημίας, σημαίνει ἐκεῖ εἰς τὰς νήσους τὴν φέρουσαν λευκὸν κολόβιον, ἢ φουστάνι ἄνευ χειρίδων.

*
* *

Καὶ ὅλα μὲν αὐτὰ καλὰ ἦσαν τότε· ἀλλὰ τώρα, ὅταν ἐγήρασέ τις, οὔτε «ἄσπρη σὰν τὸ χιόνι», οὔτε «κόκκινη σὰν τὸ αἶμα», τίποτε πλέον ἀπ᾿ ὅλα αὐτὰ δὲν βλέπει τις· ἀλλὰ καταντᾷ νὰ γίνεται αὐτός: κρύος σὰν τὸ χιόνι… καὶ νὰ πάσχῃ ἀναιμίαν.

(1907)

http://www.papadiamantis.org/works/58-narration/382-04-32-asprh-san-to-xioni-190

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Σαν σήμερα... 6 Φεβρουαρίου.

 

Τα σημαντικότερα γεγονότα της 6ης Φεβρουαρίου

820: Ξεκινά η πρώτη προσπάθεια επαναπροώθησης των μαύρων από την Αμερική στην Αφρική, με τη δημιουργία του κράτους της Λιβερίας.

1825: Καταδικάζεται και φυλακίζεται ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, ως ηγέτης της αντικυβερνητικής παράταξης, μεσούσης της Ελληνικής Επανάστασης.

1833: Ο Όθωνας γίνεται ο πρώτος σύγχρονος βασιλιάς της Ελλάδας.

1885: Η κυβέρνηση του Χαρίλαου Τρικούπη καταρρέει, εξαιτίας του επεισοδίου Νίκολσον και της βαριάς φορολογίας.

1900: Ιδρύεται το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο της Χάγης.

1912: Γεννιέται η ερωμένη του Χίτλερ, Εύα Μπράουν. Αυτοκτονεί το 1945 στο Βερολίνο μαζί με το Χίλτερ, παίρνοντας δηλητήριο.

1922: Κυκλοφορεί το πρώτο φύλλο της εφημερίδας Ελεύθερο Βήμα (σήμερα Το Βήμα), που πρόσκειται στο κόμμα των Φιλελευθέρων (Βενιζελική παράταξη). Μεταξύ των ιδρυτών της, ο Δημήτριος Λαμπράκης.

1930: Η Αλίκη Διπλαράκου εκπροσωπεί τη χώρα μας στον διαγωνισμό ομορφιάς «Μις Ευρώπη», που διεξάγεται στο Παρίσι. Επιβεβαιώνοντας τα προγνωστικά, αναδεικνύεται η ομορφότερη γυναίκα της Ευρώπης για το 1930.

1943: Ο οικονομικός πληρεξούσιος του Ράιχ στην Ελλάδα Νέστλερ, σε έγγραφό του προς την Τράπεζα της Ελλάδος αναφέρει μεταξύ άλλων: «Από τα κατά τον μήνα Φεβρουάριο 1943 εμβασθέντα 6.000.000.000 δραχμές, αναλογούν 3.000.000.000 δραχμές εις τον Γενικόν Λογαριασμόν (δηλαδή έξοδα κατοχής) και 3.000.000.000 εις τον Ειδικόν Λογαριασμόν (δηλαδή πιστώσεις)». Αυτή η επισήμανση καταδεικνύει ότι οι αρχές Κατοχής «δανείζονταν» χρήματα από την Ελλάδα.

1958: 23 νεκροί, 8 ποδοσφαιριστές, 3 παράγοντες, 8 δημοσιογράφοι και 2 μέλη του πληρώματος και 2 ακόμα επιβάτες, της αποστολής της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ είναι ο τραγικός απολογισμός, όταν το αεροπλάνο, που μεταφέρει την ομάδα από το Βελιγράδι, μετά τον αγώνα εναντίον του Ερυθρού Αστέρα (3-3) και έχοντας κερδίσει την πρόκριση στον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών εναντίον της Ρεάλ Μαδρίτης, επιχειρεί προσγείωση στο χιονισμένο Μόναχο. Στην 3η απόπειρα απογείωσης από το χιονισμένο Μόναχο, συμβαίνει το δυστύχημα. Ανάμεσα στους επιζώντες ο Μπόμπι Τσάρλτον και ο προπονητής Ματ Μπάσμπι.

1964: Η Κούβα μπλοκάρει την τροφοδοσία νερού στην αμερικανική ναυτική βάση του Γκουαντάναμο ως αντίποινα για τη σύλληψη τεσσάρων κουβανικών αλιευτικών από τις ΗΠΑ.

1982: Το ελληνικό Υπουργείο Παιδείας καταργεί τις ποδιές των μαθητών στα σχολεία.

1989: Σκοτώνεται ο τελευταίος Ανατολικογερμανός που επιχειρεί να περάσει το Τείχος του Βερολίνο. Πρόκειται για τον 20χρονο Chris Gueffroy, που πέφτει νεκρός από πυροβολισμούς συνοριακών φρουρών.

1990: Η ΕΟΚ αποκλείει τη δυνατότητα εισόδου της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Αγορά.

2004: Ξεκινά 7ο έκτακτο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ. Οι εργασίες αρχίζουν με ομόφωνη έγκριση της υποψηφιότητας του Γιώργου Παπανδρέου για την προεδρία του κόμματος και με αποχαιρετιστήρια ομιλία του Κώστα Σημίτη. Οι διαδικασίες για την ανάδειξη του νέου προέδρου του κόμματος ολοκληρώνονται με ανοιχτή ψηφοφορία σε Ελλάδα και εξωτερικό, στην οποία ανταποκρίνονται πάνω από ένα εκατομμύριο πολίτες.

2006: Ο Στήβεν Χάρπερ αναλαμβάνει Πρωθυπουργός του Καναδά.

2015: Χάθηκαν τα ίχνη του 20χρονου Ρεθυμνιώτη σπουδαστή Βαγγέλη Γιακουμάκη από την εστία της Γαλακτοκομικής Σχολής Ιωαννίνων, όπου φοιτούσε για δεύτερο χρόνο. Στις 15 Μαρτίου συγκλόνισε το πανελλήνιο η τραγική κατάληξη της υπόθεσης. Βρέθηκε η σορός του σπουδαστή σε προχωρημένη σήψη, στην περιοχή ανάμεσα σε Ανατολή και Κατσικά, στα Γιάννενα. Δίπλα του εντοπίστηκε μαχαίρι και ο φοιτητής έφερε τραύμα στο δεξί του χέρι.

Γεννήσεις

1664 - Μουσταφά Β', Οθωμανός σουλτάνος

1665 - Άννα, βασίλισσα της Αγγλίας, Σκωτίας και Ιρλανδίας

1695 - Νικόλαους Β' Μπερνούλι, Ελβετός μαθηματικός

1796 - Τζον Στήβενς Χένσλοου, Άγγλος βοτανολόγος και γεωλόγος

1876 - Εζέν Ανρί Γκραβελό, Γάλλος ολυμπιονίκης στην ξιφασκία

1908 - Αμιντόρε Φανφάνι, πρωθυπουργός και πρόεδρος της δημοκρατίας της Ιταλίας

1911 - Ρόναλντ Ρήγκαν, 40ος Πρόεδρος των ΗΠΑ και ηθοποιός

1932 - Φρανσουά Τριφό, Γάλλος σκηνοθέτης

1945 - Bob Marley, Τζαμαϊκανός τραγουδιστής

1962 - Axl Rose, τραγουδιστής του αμερικάνικου συγκροτήματος Guns n' roses

Θάνατοι

1689 - Γεράσιμος Β΄, Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως

1793 - Κάρλο Γκολντόνι, Ιταλός θεατρικός συγγραφέας

1918 - Γκούσταφ Κλιμτ, Αυστριακός ζωγράφος

1923 - Έντουαρντ Έμερσον Μπάρναρντ, Αμερικανός αστρονόμος

1952 - Γεώργιος ΣΤ΄, βασιλιάς του Ηνωμένου Βασιλείου

1998 - Φάλκο, Αυστριακός τραγουδιστής

2007 - Γουίλι Γουάιτ, Αμερικανίδα Ολυμπιονίκης του στίβου

2007 - Φρανκ Λέιν, Αμερικανός τραγουδιστής

2011 - Γκάρι Μουρ, Ιρλανδός τραγουδιστής

http://www.newsbeast.gr

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Εορτή του Αγίου Φωτίου του Μεγάλου.

 

Τη μνήμη του Αγίου Φωτίου του Μεγάλου, του Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως τιμά σήμερα, 6 Φεβρουαρίου, η Εκκλησία μας.

Ο Άγιος Φώτιος ο Μέγας γεννήθηκε ή το 810 μ.Χ. ή το 820 μ.Χ. στην Κωνσταντινούπολη από ευσεβή και πλούσια οικογένεια, που αγωνίστηκε για την τιμή και προσκύνηση των Ιερών Εικόνων. Οι γονείς του ήταν ο Άγιος Σέργιος και η Ειρήνη όπου και καταδιώχθηκαν επί του εικονομάχου αυτοκράτορα Θεοφίλου.

Ο Άγιος Σέργιος ήταν αδελφός του Πατριάρχου Ταρασίου. Ο Άγιος Φώτιος διέπρεψε πρώτα στα ανώτατα πολιτικά αξιώματα. Όταν με εντολή του αυτοκράτορα απομακρύνθηκε βιαίως από τον πατριαρχικό θρόνο ο Πατριάρχης Ιγνάτιος, ανήλθε σε αυτόν, το 858 μ.Χ., ο Άγιος Φώτιος.

Η χειροτονία του σε Επίσκοπο έγινε την ημέρα των Χριστουγέννων υπό των Επισκόπων Συρακουσών Γρηγορίου του Ασβεστά, Γορτύνης Βασιλείου και Απαμείας Ευλαμπίου.

Προηγουμένως βέβαια είχε γίνει μοναχός και ακολούθως έλαβε κατά τάξη τους βαθμούς της Ιεροσύνης. Από τότε έδωσε πολλούς αγώνες εντός και εκτός των τειχών της Εκκλησίας, ιδιαίτερα κατά του παπισμού. Έμεινε στον πατριαρχικό θρόνο για 10 χρόνια, έπαψε να είναι Επίσκοπος το 867 μ.Χ. από τον Βασίλειο το Μακεδόνα και εξορίστηκε στη Μονή Σκέπης στα Θρακικά παράλια του Βοσπόρου.

Ο Ιγνάτιος που τον διαδέχτηκε με σύνοδο που έγινε στο Ναό της Αγίας Σοφίας καθήρεσε και αναθεμάτισε όλους τους οπαδούς του Αγίου Φωτίου. Αλλά μετά το θάνατο του Ιγνατίου επανήλθε για δεύτερη φορά στο θρόνο ο Άγιος Φώτιος. Όμως ο αυτοκράτορας Λέων ο Σοφός, που υπήρξε και μαθητής του, κατάφερε να τον εκδιώξει από το θρόνο το 886 μ.Χ.

Ο Άγιος Φώτιος, παρέδωσε ειρηνικά την ψυχή του στον Κύριο στις 6 Φεβρουαρίου του 891 μ.Χ., σε ένα μοναστήρι που το ονόμαζαν των Αρμενίων.

Απολυτίκιο:
Ήχος πλ. α'. Τον συνάναρχον Λόγον.
Της σοφίας εκφάντωρ λαμπρός γενόμενος, Ορθοδοξίας εδείχθης θεοπαγής προμαχών, των Πατέρων καλλονή Φώτιε μέγιστε, ου γαρ αιρέσεων δεινών, στηλιτεύεις την οφρύν, Εώας το θείον σέλας, της Εκκλησίας λαμπρότης, ην διατηρεί Πάτερ άσειστον.

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Εορτάζοντες την 6ην του μηνός Φεβρουαρίου

 

Εορτάζοντες την   6ην του μηνός Φεβρουαρίου   Ο ΟΣΙΟΣ ΒΟΥΚΟΛΟΣ Επίσκοπος Σμύρνης Ο ΑΓΙΟΣ ΙΟΥΛΙΑΝΟΣ ο εν Εμέση ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΦΑΥΣΤΑ, ΕΥΪΛΑΣΙΟΣ και ΜΑΞΙΜΟΣ ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΦΑΥΣΤΟΣ, ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ και ΣΙΛΟΥΑΝΟΣ ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ και ΠΕΡΓΕΤΗΣ Ο ΑΓΙΟΣ ΦΩΤΙΟΣ Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Ο ΟΣΙΟΣ ΒΑΡΣΑΝΟΥΦΙΟΣ και ΙΩΑΝΝΗΣ ο μαθητής του Ο ΟΣΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ο εν Λυκώ Ο ΟΣΙΟΣ ΙΑΚΩΒΟΣ Ο ΟΣΙΟΣ ΜΑΚΑΡΙΟΣ [Η ΑΓΙΑ ΔΩΡΟΘΕΑ ή εν Καισαρεία ή Παρθενομάρτυς] Ο ΑΓΙΟΣ ΑΜΑΝΔΟΣ (Βέλγος)   Αναλυτικά Ο ΟΣΙΟΣ ΒΟΥΚΟΛΟΣ Επίσκοπος Σμύρνης Ό όσιος Βουκόλος τιμάται σαν ο πρώτος επίσκοπος της Σμύρνης, πού εκλέχθηκε και εγκαταστάθηκε από τον Άγιο Ιωάννη το Θεολόγο, όταν αυτός πήγε στην Έφεσο και είχε την επιστασία των Εκκλησιών της Μικράς Ασίας. Στη διακονία του αυτή, ο ζηλωτής αυτός Ιεράρχης, υπηρέτησε με όλη την ευσυνειδησία, τη θερμότητα και την αυταπάρνηση των ηρωικών και μαρτυρικών εκείνων χρόνων. Υπήρξε πραγματικός πατέρας προς τους χριστιανούς του και στη διδασκαλία και στην υπεράσπιση τους, όταν κινδύνευαν από τους εχθρούς του Ευαγγελίου. Προς δε τα ειδωλολατρικά πλήθη, συμπεριφερόταν με θαυμάσια σύνεση και αγάπη, προσέχοντας μεν να μη τα ερεθίζει, αλλά και προσπαθώντας με όλη του την τέχνη, να ελκύει πολλούς απ' αυτούς στη χριστιανική πίστη. ΟΙ προς τιμήν του εκκλησιαστικοί ύμνοι τονίζουν την ειλικρινή πίστη του, την ανυπόκριτη αγάπη του, την καθαρότητα του νου του και το ύψος της ταπείνωσης του. Θεωρούν μάλιστα ότι ο άγιος Βουκόλος υπέδειξε διάδοχο του τον ιερό Πολύκαρπο. Απολυτίκιο. 'Ηχος δ'. ο υψωθείς εν τω Σταυρώ. Ως διαλάμπων αρετών ταϊς άκτϊσι, του εν τω στηθεί του Δεσπότου πεσόντος, εκ πόθου προσεπέλασας τω θείω φωτί' όθεν ως θεόπνευστος, Ιεράρχης έμπρέψας, ϊθυνας την ποίμνην σου, προς νομάς αληθείας. και νυν δυσώπει πάντοτε Χριστόν, Πάτερ Βουκόλε, υπέρ των τιμώντων σε. Ο ΑΓΙΟΣ ΙΟΥΛΙΑΝΟΣ ο εν Εμέση Μαρτύρησε στα τέλη του τρίτου αιώνα μετά Χριστόν στην 'Έμεσα (ή 'Έμισα), πόλη της Κοίλης Συρίας, πού φέρει σήμερα το όνομα Χάρις. ο Ιουλιανός αυτός, γιατρός στην τέχνη, αν και ασθενής, έμαθε ότι είχαν συλληφθεί και καταδικασθεί να σπαραχθούν από τα θηρία ο επίσκοπος Έμέσης Σιλουανός, ο διάκονος Λουκάς και ο αναγνώστης Μώκιος. Σηκώθηκε λοιπόν, και έτρεξε να συμμεριστεί την τύχη τους. Μόλις έφτασε στον συγκεκριμένο τόπο, όρμησε και τους φίλησε. ΟΙ στρατιώτες τον τράβηξαν και τον κτύπησαν άγρια. Ή συνέχεια είναι ευνόητη. Καταδικάστηκε και αυτός σε θάνατο, και έτσι έλαβε το στεφάνι του μαρτυρίου. ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΦΑΥΣΤΑ, ΕΥΪΛΑΣΙΟΣ και ΜΑΞΙΜΟΣ Ή αγία Φούστα ήταν από ευγενή και πλούσια οικογένεια της Κυζίκου. Σέ ηλικία 13 χρονών, έμεινε ορφανή από γονείς. Άλλ' οι κακοί συγγενείς και φίλοι δεν κατόρθωσαν να επηρεάσουν την τρυφερή καρδιά της. Ή χριστιανική ανατροφή, βαθύτατα χαραγμένη στην ψυχή της, την έκανε να αποτροπιάζεται τα πλάνα και απατηλά λόγια. Το έτος 299 μ.Χ. ή νεαρή Φούστα, προσκλήθηκε να αρνηθεί τον Χριστό. Παρουσιάστηκε λοιπόν μπροστά στον συγκλητικό Εύϊλάσιο, γέροντα 80 χρονών, και άφοβη μπροστά στις απειλές του, ομολόγησε με θάρρος ότι είναι και θα παραμείνει χριστιανή. Ακολούθησαν άγρια βασανιστήρια, πού ή Φούστα τα υπέμεινε με θαυμαστή καρτερία. Κατόπιν την έριξαν στη φωτιά, από την οποία ή Αγία βγήκε άθικτη. Όλα αυτά έκαμψαν το ειδωλολατρικό φρόνημα του γέροντα Εύϊλάσιου και ω! του θαύματος έγινε χριστιανός. Ή είδηση αυτή, εξόργισε τον έπαρχο Μάξιμο. Προσκάλεσε λοιπόν τον Εύϊλάσιο και του έκανε παρατήρηση με τα πιο υβριστικά λόγια. ο Εύίλάσιος ατάραχος, διηγήθηκε τα γεγονότα με τη Φούστα. Άλλ' ο Μάξιμος, τυφλωμένος από θυμό, διέταξε και βασάνισαν άγρια τον γέροντα Εύϊλάσιο καθώς και τη Φαύστα. Και οι δύο, όμως, βγήκαν νικηφόρα από το καμίνι αυτών των φρικτών βασανιστηρίων. Και ο Θεός έκανε και πάλι το θαύμα του. ο έπαρχος ομολόγησε και αυτός τον Χριστό, ζητώντας με συντριβή συγχώρεση από τη νεαρή Φούστα. Ή είδηση δεν άργησε να φτάσει στον αυτοκράτορα Διοκλητιανό, πού με διαταγή του θανατώθηκαν και οι τρεις Άγιοι. ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΦΑΥΣΤΟΣ, ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ και ΣΙΛΟΥΑΝΟΣ Ήταν αδελφικοί φίλοι, νέοι στην ηλικία και μαρτύρησαν δια ξίφους. ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ ΚΑΙ ΠΕΡΓΕΤΗΣ Βλέπε σχετικά τήν_8η Φεβρουαρίου. Ο ΑΓΙΟΣ ΦΩΤΙΟΣ Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως 'Από τις μεγαλύτερες και λαμπρότερες μορφές της εκκλησιαστικής και της παγκόσμιας Ιστορίας είναι ο Αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως Φώτιος. Στολίζει τον 9ο αιώνα, σαν ο έξοχώτερος των πρωταγωνιστών του. Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 820 (κατ' άλλους το 810), από πλούσια και ευγενική οικογένεια. Αναδεικνύεται γρήγορα στα γράμματα και τις επιστήμες. Ήταν μεγαλοφυία, πολύ πλατύ και θετικό μυαλό, και ή κρίση, ή μνήμη και ή πολυμάθεια του προκαλούσαν καταπληκτική εντύπωση. ο Φώτιος διαπρέπει στον πολιτικό στίβο, αλλά ή ανωμαλία, πού δημιουργείται εκείνο τον καιρό Ι στον πατριαρχικό θρόνο με την απομάκρυνση του Ιγνατίου, γρήγορα τον φέρνει - σαν τον καταλληλότερο άνθρωπο - στο εκκλησιαστικό πεδίο. Μέσα σε έξι μέρες παίρνει όλους τους βαθμούς της Ίερωσύνης και γίνεται Πατριάρχης την ήμερα των Χριστουγέννων του 857 από τους επισκόπους: Συρακουσών Γρηγορίου του Άσβεστα, Γορτύνης Βασιλείου και Απαμείας Εύλαμπίου, διότι ή κατάσταση έπρεπε να ομαλοποιηθεί. Από τότε, έδωσε πολλούς αγώνες εντός και εκτός των τειχών της Εκκλησίας, ιδιαίτερα κατά των παπικών. "Εμεινε στον Πατριαρχικό θρόνο για 10 χρόνια, έπαύθη το 867 από τον Βασίλειο τον Μακεδόνα και εξορίστηκε στη Μονή Σκέπης στα θρακικά παράλια του Βοσπόρου. ο Ιγνάτιος, πού τον διαδέχτηκε, με σύνοδο πού έγινε στον ναό της Αγ. Σοφίας (869), καθήρεσε και αναθεμάτισε όλους τους οπαδούς του Μ. Φωτίου. Άλλα μετά τον θάνατο του Ιγνατίου, επανήλθε για δεύτερη φορά στον θρόνο ο Μ. Φώτιος (878). Όμως, ο αυτοκράτωρ Λέων ο σοφός, πού υπήρξε και μαθητής του, κατάφερε να τον εκδιώξει από το θρόνο (886). Έτσι, ο Φώτιος θα τελειώσει την πολυτάραχη ζωή του στις 6 Φεβρουαρίου 891 (κατ' άλλους το 898), σε ένα μοναστήρι πού το ονόμαζαν των Αρμενίων. (Ή εορτή του καθιερώθηκε επίσημα μόλις το 1912). Απολυτίκιο. Ήχος πλ. α'. Τον συνάναρχον Λόγον. Της σοφίας έκφάντωρ λαμπρός γενόμενος, Ορθοδοξίας έδείχθης θεοπαγής προμαχών, των Πατέρων καλλονή Φώτιε μέγιστε· ου γαρ αιρέσεων δεινών, στηλιτεύεις την όφρύν, Έώας το θείον σέλας, της Εκκλησίας λαμπρότης, ην διατηρεί Πάτερ άσειστον. Ο ΟΣΙΟΣ ΒΑΡΣΑΝΟΥΦΙΟΣ και ΙΩΑΝΝΗΣ ο μαθητής του Έζησαν τον 4ο αιώνα μ.Χ. Μεγάλης εγκράτειας και άσκησης και οι δυο τους, ήταν συγχρόνως στολισμένοι με αξιόλογη γνώση των θρησκευτικών ζητημάτων. Για την οδηγία και τον φωτισμό των πιστών, διατύπωσαν μαζί πολλές ερωτήσεις, πού τις λύσεις τους έγραψε μεν ο ένας, αλλά και ένα μέρος ο άλλος. Το βιβλίο αυτό τυπώθηκε στη Βενετία το 1816. Τον όσιο Ιωάννη, πού επέζησε του διδασκάλου του, διέκρινε προφητικό χάρισμα, καθώς και θεραπευτικό. ο Μέγας Θεοδόσιος, πού άκουσε γι' αυτόν, τον είχε σε πολύ σεβασμό και τιμή. Και οι δύο απεβίωσαν ειρηνικά. Ο ΟΣΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ο εν Λυκώ Ό όσιος Ιωάννης ήταν στις αρετές περιβόητος και τόσο θαυμάσιος, ώστε αν και αγωνιζόταν μέσα σε μεγάλους Όσιους, τους ξεπέρασε με την αγγελική πολιτεία του. Αυτός κατοικούσε στα μέρη της Θηβαΐδας κοντά στην πόλη Λυκώ. Ή Λυκώ ήταν πόλη της Θηβάίδας, περιοχή της Άνω Αιγύπτου, πού είχε πρωτεύουσα την Θήβα. ο Ιωάννης γνώρισε τις περισσότερες παγίδες του σατανά, αλλά με τη μεγάλη του αρετή, άσκηση και με τη χάρη του Θεού τις ξεπέρασε. ο Ιωάννης είχε αξιωθεί από τον Θεό και το χάρισμα να θεραπεύει θαυματουργικά ασθένειες. Απεβίωσε ειρηνικά. Ο ΟΣΙΟΣ ΙΑΚΩΒΟΣ Γι' αυτόν μας αναφέρει ο Θεοδώρητος Κύρου, πού τον γνώρισε προσωπικά. Καταγόταν από την πόλη Κύρου και στην αρχή ασκήθηκε μέσα σ' ένα στενότατο κελί. Έπειτα ανέβηκε σ' ένα βουνό, κοντά στην πόλη Κύρου, όπου βάδισε τον ασκητικό δρόμο με αυστηρότητα. Στο όνομα της άκτημοσύνης δεν έκτισε ποτέ καλύβη. Προσευχόταν στο ύπαιθρο, όρθιος και με σιδερένια βάρη επάνω του. Ή δε νηστεία του ήταν αυστηρότατη. Έτσι καλά αφού αγωνίστηκε, παρέδωσε ειρηνικά την ψυχή του στον Θεό. Ο ΟΣΙΟΣ ΜΑΚΑΡΙΟΣ Βλέπε σχετικά Α.Χ.Ε.Χ. [Η ΑΠΑ ΔΩΡΟΟΕΑ ή εν Καισαρεία ή Παρθενομάρτυς] Ο ΑΓΙΟΣ ΑΜΑΝΔΟΣ (Βέλγος) Λεπτομέρειες για τη ζωή αυτού του αγίου της ορθοδοξίας, μπορεί να βρει ο αναγνώστης στο βιβλίο "Ή εν Όρθοδοξία Ηνωμένη Ευρώπη", του Γ.Ε. Πιπεράκη, Έκδ. "Έπτάλοφος", Αθήναι 1997.

 

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

ΔΕΛΤΙΟ ΚΑΙΡΟΥ για Παρασκευή 6 Φεβρουαρίου.

 

ΔΕΛΤΙΟ ΚΑΙΡΟΥ για Παρασκευή 6/2

Βροχές, τοπικές καταιγίδες και σποραδικές χαλαζοπτώσεις. Λίγα χιόνια στα ορεινότερα ηπειρωτικά τμήματα. Δυτικοί νοτιοδυτικοί άνεμοι με εντάσεις έως 6 μποφόρ. Σχετικά αυξημένες συγκεντρώσεις Αφρικανικής σκόνης.

Πιο αναλυτικά, την Παρασκευή 6 Φεβρουαρίου, στην αρχή της ημέρας τοπικά ισχυρές βροχές και καταιγίδες θα εκδηλώνονται στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου και στα Δωδεκάνησα, αλλά γρήγορα ο καιρός θα παρουσιάσει βελτίωση. Στην υπόλοιπη χώρα αναμένονται κατά τόπους αυξημένες νεφώσεις με τοπικές βροχές στη Δυτική Ελλάδα. Βαθμιαία οι βροχές θα ενταθούν και θα εκδηλωθούν καταιγίδες, φαινόμενα που μέχρι το μεσημέρι θα επεκταθούν ανατολικότερα και θα επηρεάσουν κυρίως της Πελοπόννησο και τη βόρεια χώρα, ενώ από το απόγευμα ισχυρές βροχές και καταιγίδες θα επηρεάσουν εκ νέου του νησιά του Ανατολικού Αιγαίου και τα Δωδεκάνησα. Αυξημένη πιθανότητα χαλαζοπτώσεων εντοπίζεται στην Κέρκυρα, στα βορειοδυτικά ηπειρωτικά, στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου και στα Δωδεκάνησα. Χιονοπτώσεις θα εκδηλωθούν στα ηπειρωτικά ορεινά, σε αρκετά μεγάλο υψόμετρο. Αυξημένες θα είναι κατά περιόδους οι συγκεντρώσεις Αφρικανικής σκόνης.

Η θερμοκρασία θα κυμανθεί στη Δυτική Μακεδονία -2 έως 10 βαθμούς, στην υπόλοιπη Μακεδονία και στη Θράκη από -2 έως 12-14, στην Ήπειρο από 4 έως 15 βαθμούς, στα κεντρικά ηπειρωτικά από 3 έως 14-16, στα υπόλοιπα ηπειρωτικά από 6 έως 15-17 βαθμούς, στα Επτάνησα από 9 έως 15-17, στα νησιά του Αιγαίου από 10 έως 16-18 βαθμούς, στην Κρήτη από 12 έως 21-23 βαθμούς Κελσίου.

Στο Αιγαίοι οι άνεμοι θα πνέουν από νοτιοδυτικές διευθύνσεις με εντάσεις 4-5 μποφόρ και κατά περιόδους ισχυροί 6 μποφόρ. Στο Ιόνιο θα πνέουν νοτιοδυτικοί άνεμοι με εντάσεις 5-6 μποφόρ, στρεφόμενοι από το απόγευμα σε δυτικούς με ίδιες εντάσεις.

Στο νομό Αττικής και στην πόλη της Αθήνας αναμένονται λίγες νεφώσεις, οι οποίες το μεσημέρι θα αυξηθούν, δίνοντας λίγες ασθενείς βροχές. Οι άνεμοι θα είναι νοτιοανατολικοί και θα πνέουν με εντάσεις 3-4 μποφόρ και κατά περιόδους τοπικά 5 μποφόρ. Η θερμοκρασία θα κυμανθεί από 10 έως 16 βαθμούς.

Στη Θεσσαλονίκη αναμένονται λίγες νεφώσεις, οι οποίες το μεσημέρι θα αυξηθούν, δίνοντας βροχές κατά περιόδους. Οι άνεμοι θα είναι ασθενείς και θα πνέουν από διάφορες διευθύνσεις. Η θερμοκρασία θα κυμανθεί από 7 έως 13 βαθμούς.

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Σύλλογος Γρεβενιωτών Κοζάνης "Ο Αιμιλιανός"... Ετήσιος Χορός την Κυριακή 8 Φεβρουαρίου.

 

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Ετήσιος Χορός της Βοϊακής Εστίας Θεσσαλονίκης... Κυριακή 8 Φεβρουαρίου.

 

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

5 Φεβρουαρίου 1934: Οι Ελληνίδες στις κάλπες.

Χρειάστηκαν δεκαετίες έντονων αγώνων για να μπορέσουν οι Ελληνίδες να αποκτήσουν δικαίωμα ψήφου. Ωστόσο, σαν σήμερα, πριν από 85 ακριβώς χρόνια, έγινε ένα πολύ σημαντικό βήμα: το προεδρικό διάταγμα της 5ης Φεβρουαρίου 1930 τούς παρείχε τη δυνατότητα του εκλέγειν και συνεπώς της συμμετοχής στη διαμόρφωση της πολιτικής κατάστασης της χώρας. 

Οι Ελληνίδες ψήφισαν για πρώτη φορά στις δημοτικές εκλογές της 11ης Φεβρουαρίου 1934. Εκλογικό δικαίωμα δεν δόθηκε σε όλες, αλλά μόνο σε όσες είχαν κλείσει τα 30 χρόνια και διέθεταν τουλάχιστον απολυτήριο Δημοτικού. Στους εκλογικούς καταλόγους της Αθήνας γράφτηκαν μόλις 2.655 κυρίες, από τις οποίες ψήφισαν τελικά μόνο 439. Χαρακτηριστική για το κλίμα της εποχής ήταν η άρνηση της ηθοποιού Μαρίκας Κοτοπούλη να ψηφίσει, λέγοντας μάλιστα πως ψήφο θέλουν μόνο όσες είναι άσχημες και όσες αποφεύγουν να κάνουν παιδιά!

Δήμαρχος Αθηναίων σε αυτές τις εκλογές αναδείχθηκε ο Κώστας Κοτζιάς, γιος του αθηναίου εμπόρου Γεώργιου Κοτζιά, ενός εκ των ιδρυτών του Εμπορικού Συλλόγου Αθηνών. Επί των ημερών του διαμορφώθηκε το Πεδίον του Άρεως.

Σε βουλευτικές εκλογές, οι Ελληνίδες ψήφισαν για πρώτη φορά στις 19 Φεβρουαρίου του 1956. Ήταν η απαρχή της εφαρμογής στην πράξη της καθολικής ψηφοφορίας, που είχε κατοχυρωθεί ήδη στο Σύνταγμα του 1864, με την αναγνώριση της ιδιότητας του πολίτη στις γυναίκες.

Πέρασε σχεδόν ένας αιώνας μέχρις ότου καταφέρουν οι Ελληνίδες να φτάσουν στην κάλπη, έχοντας κατακτήσει πλήρως το δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι στις βουλευτικές εκλογές του 1956, με τη Λίνα Τσαλδάρη της ΕΡΕ και τη Βάσω Θανασέκου της «Δημοκρατικής Ένωσης» να εισέρχονται στο Ελληνικό Κοινοβούλιο. Η Λίνα Τσαλδάρη έγινε και η πρώτη γυναίκα – υπουργός, καθώς ανέλαβε το Υπουργείο Κοινωνικής Πρόνοιας στην κυβέρνηση Καραμανλή. Την ίδια χρονιά εκλέχθηκε και η πρώτη γυναίκα Δήμαρχος, η Μαρία Δεσύλλα, στην Κέρκυρα.

Πρωτεργάτης στον αγώνα για τη συμμετοχή των γυναικών στα πολιτικά πράγματα της χώρας στάθηκε το φεμινιστικό κίνημα. Η Καλλιρρόη Παρρέν, εκδότρια του περιοδικού «Εφημερίς των Κυριών», ήταν η πιο σημαντική φωνή έκφρασης αυτών των διεκδικήσεων. Η ισότητα των δυο φύλων και η απαίτηση για τη χορήγηση πολιτικών δικαιωμάτων στις γυναίκες, οδήγησε στη σύσταση πολλών γυναικείων οργανώσεων, με αποτέλεσμα κατόπιν πιέσεων τους να φτάσουμε στο προεδρικό διάταγμα της 5ης Φεβρουαρίου του 1930 που αναγνώριζε το δικαίωμα του εκλέγειν για τις Ελληνίδες, αλλά μόνο για τις δημοτικές και κοινοτικές εκλογές και μόνο για τις εγγράμματες άνω των 30 ετών.

Η πλήρης κατοχύρωση των πολιτικών δικαιωμάτων των γυναικών ψηφίστηκε στις 28 Μαΐου του 1952, χωρίς όμως τελικά να συμμετάσχουν στις εκλογές του Νοεμβρίου, γιατί δεν είχαν ενημερωθεί οι εκλογικοί κατάλογοι. Το 1953, σε επαναληπτική εκλογή στη Θεσσαλονίκη, εξελέγη η πρώτη γυναίκα βουλευτής. Ήταν η Ελένη Σκούρα («Ελληνικός Συναγερμός»), που μαζί με τη Βιργινία Ζάννα («Κόμμα Φιλελευθέρων»), υπήρξαν οι δυο πρώτες γυναίκες υποψήφιες για το βουλευτικό αξίωμα.

Το γυναικείο κίνημα πέτυχε τη μεγαλύτερη νίκη του, όταν στο Σύνταγμα του 1975 καθιερώθηκε η αρχή της ισότητας των δυο φύλων. Ο αριθμός των γυναικών βουλευτών αυξήθηκε σημαντικά με την πάροδο των χρόνων κι έτσι στη Βουλή του 2004 συμμετέχουν συνολικά 40 γυναίκες. Είναι ο μεγαλύτερος αριθμός μέχρι σήμερα, αλλά αντιστοιχεί μόλις στο 13% του συνόλου των μελών της Βουλής.

Στην Κύπρο, οι γυναίκες ψήφισαν από τις πρώτες εκλογές στη Μεγαλόνησο το 1960. Πρώτη βουλευτής εξελέγη η τουρκοκύπρια Αϊλά Κιαζίμ, ενώ πρώτη Ελληνοκύπρια η Ρήνα Κατσελή, μέλος του «Δημοκρατικού Κόμματος», που εξελέγη το 1981. Η κυρία Κατσελή εμφανίστηκε στην πρώτη συνεδρίαση της Βουλής για να δώσει το νενομισμένο όρκο με τσεμπέρι και κυπριακή ενδυμασία. Σήμερα, στη Βουλή των Αντιπροσώπων υπάρχουν 8 γυναίκες σε σύνολο 56 ελληνοκυπρίων βουλευτών, ποσοστό 14,3%.

Πηγή: tvxs.gr

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗΣ – "Μὲ τὸν πεζόβολο".

Μικρά διηγήματα

ΑΠΑΝΤΑ ΤΟΜΟΣ ΤΕΤΑΡΤΟΣ, ΚΡΙΤΙΚΗ ΕΚΔΟΣΗ Ν. Δ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΠΟΥΛΟΣ, ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΔΟΜΟΣ

Τὸ γιαλό, γιαλό,
ψαράκια κυνηγῶ.

Εἰς ποῖον ἄλλον θὰ ἥρμοζε, καὶ διὰ στόματος τίνος θὰ ἐμέλπετο καταλληλότερον ἡ ἐπῳδὸς αὐτή, παρὰ διὰ στόματος τοῦ φίλου μας Τριαντάφυλλου τοῦ κηπουροῦ; Γυμνόπους καθὼς ἦτον ὅλην τὴν ζωήν του, πότε νὰ φυτεύῃ καὶ νὰ σκαλίζῃ, ἢ νὰ ποτίζῃ καὶ νὰ κατευθύνῃ τὸ νερὸν εἰς τ᾿ αὐλάκια τοῦ περιβολιοῦ, πότε νὰ τρέχῃ ὅλους τοὺς γιαλούς, ἀπὸ ἀμμουδιὰν εἰς ἀμμουδιὰν καὶ ἀπὸ ἀγκάλην θαλάσσης εἰς ἀγκάλην, μὲ τὸν πεζόβολον* ἐπὶ τοῦ ὤμου τοῦ δεξιοῦ, μὲ τὸν τορβὰν ὑπὸ τὴν ἀριστερὰν μασχάλην… Ἵστατο ἀπὸ καιροῦ εἰς καιρόν, ἐνήδρευε, κατεσκόπευε τὰ κοπάδια τῶν μικρῶν ὀψαρίων νὰ βόσκουν εἰς τὸν πάτον, νὰ πλέουν εἰς τὸν ἀφρόν, κοντὰ εἰς τὴν ἄμμον ἔξω, εἶτα, ὡς ἐπιδέξιος τοξότης, ἔτεινε τὸν πεζόβολον, τὸν ἐξεσφενδόνιζε ταχύς ― καὶ ποῦ νὰ φύγουν τὰ ταλαίπωρα τὰ μικρὰ ψαράκια ἀπὸ τοὺς βρόχους του τοὺς φονικούς;

Εἶτα ἐθαλάσσωνεν ἕως τὸ γόνα, ἔδραχνεν ἠρέμα τὸν πεζόβολον ἀπὸ τὴν κορυφήν, τὸν ἀνέβαζε, τὰ βρόχια μὲ τὰς μολυβήθρας ἔπιπτον κάθετα, τὸν ἔσυρεν ἔξω καὶ τὸν ἐτίναζεν ἐπὶ τῆς ἄμμου, τρία βήματα ἀπὸ τὸ κῦμα. Ἐπήδων, ἤσπαιρον, ἔστιλβον μὲ λέπια ἀργυρᾶ τὰ καημένα τὰ ψαράκια, καὶ λαχταριστὰ ἀκόμη ὁ Τριαντάφυλλος μὲ τὸν τορβὰν τὰ ἔφερεν εἰς τὸν κῆπόν του. Ἐκεῖ ἤναπτε φωτιάν, καὶ ἀφοῦ ἔρριπτεν ὀλίγον ἅλας, τὰ ἔψηνε· τὰ παιδάριά του τὰ μικρὰ τὰ ἥρπαζον μισοψημένα ἀπὸ τὴν ἀνθρακιάν, εἶτα ὁ πατὴρ τοὺς τὰ ἐμοίραζεν, ἔδιδε κ᾿ εἰς τὴν ἔγκυον γυναῖκα του, ἔτρωγε κι αὐτός, προσέφερε καὶ εἰς τοὺς παρατυχόντας πελάτας ἢ ἐπισκέπτας τοῦ περιβολίου.

Ἦτο δειλινὸν ἀκόμη. Ὕστερα ὁ ἥλιος ἐχαμήλωνεν, ὀλίγον ἀκόμη, κ᾿ ἔμελλε νὰ κρυφθῇ ὀπίσω ἀπὸ τὸ βουνόν, νὰ βασιλέψῃ. Εἶτα ὁ κηπουρὸς ἤντλει νερὸν ἀπὸ τὴν πλατεῖαν γούρναν, τὴν ἀντὶ φρέατος, ἐγέμιζε τὴν στέρναν, τὴν ἀπέφραττεν, ἀπέλυε τὸ νερόν, τὸ ἐμοίραζε στ᾿ αὐλάκια, καθὼς πρὸ μικροῦ εἶχε μοιράσει τὰ μισοψημένα ψαράκια εἰς τὰ τεκνία του. Μὲ τὴν τσάπαν καὶ μὲ τοὺς πόδας τοὺς γυμνούς, μὲ τὰς χεῖρας τὰς τυλώδεις, ἐβάθυνεν, ἔφραττεν, ἄνοιγεν αὐλάκια, κατεύθυνε τὸ νερόν, κ᾿ ἐπότιζεν ὅλα τὰ λάχανα τοῦ κήπου του.

Εἰς ὅλον αὐτὸ τὸ διάστημα ἦτον εὔθυμος, καὶ δὲν ἔπαυε νὰ τραγουδῇ:

Τὸ γιαλό, γιαλό,
ψαράκια κυνηγῶ.

Τὸ δίστιχον αὐτό, τὸ χοριαμβικὸν ἢ χωλιαμβικόν, ὅπως καὶ τόσα ἄλλα (λ.χ. «Πάπια τοῦ γιαλοῦ, ― μὴν ἀγαπᾷς ἀλλοῦ», καί, Ἄστρο τῆς αὐγῆς ― πῶς ἄργησες νὰ βγῇς»), ἴσως συμπληρώνουν τὸν ρυθμόν, ὅπως καὶ ποικίλλουν τὴν μονοτονίαν, κατόπιν τῆς περιττῆς συλλαβῆς τοῦ πολιτικοῦ στίχου, μετὰ τὸν ὁποῖον ἔρχονται ὡς ἐπῳδός. Πλὴν τί λέγω;

Μήπως ὅλα τὰ λυρικὰ μέτρα δὲν πρέπει νὰ εἶν᾿ ἐλεύθερα, κατὰ συνθήκην ὑπηρετοῦντα τὸ μέλος, ὅπως συμβαίνει εἰς τὴν ἀρχαίαν χορικὴν ᾠδὴν καὶ εἰς τὴν ψαλμῳδίαν τῆς ἐκκλησίας μας ― μὲ τὰς στροφάς, ἀντιστροφὰς ἢ εἱρμοὺς καὶ τροπάρια, καὶ μὲ τὰς ἐπῳδοὺς ἢ καταβασίας;

*
* *

Ὕστερα, ὅταν ὁ ἥλιος εἶχε κρυβῆ ὄπισθεν τοῦ βαθυπρασίνου βουνοῦ ἀντικρύ, φέρων πρόωρον νύκτα εἰς ὅλα τὰ δροσερὰ ἀνθισμένα παράλια, ἤρχοντο εἰς τὸν κῆπον, σχεδὸν τακτικὰ τὴν ὥραν αὐτήν, συνοδεύουσαι τὰ παιδία, ἡ μία μετὰ τὴν ἄλλην, ἀφελεῖς κι ἀνοιχτόκαρδες, οἱ παραμάννες τῶν πλουσίων οἰκογενειῶν τοῦ Τυρνάβου, τῶν Τρικκάλων καὶ τῆς Λαρίσης, ὅσαι ἠγάπων νὰ παραθερίζουν εἰς τὴν γλυκεῖαν μικρὰν νῆσον. Ὁ Τριαντάφυλλος, φαιδρὸς πάντοτε, ἐπεριποιεῖτο ἁβρῶς τὰς πελάτιδας ταύτας, ρίπτων πολλοὺς ἀστεϊσμούς, πάντοτε ποικίλους, καὶ τοὺς ἰδίους πάντοτε, ἐν σχέσει πρὸς τὴν εὐθύτητα ἢ τὴν καμπυλότητα τῶν καρπῶν τῆς κηπουρικῆς του, σικυοειδῶν ἢ ἄλλων, τοὺς ὁποίους ἐπώλει ἢ προσέφερεν εἰς αὐτάς, φιλεύων ἐλευθερίως τὰ παιδία, τὰ ὁποῖα ὅμως, αὐστηρᾶς ἀνατροφῆς συνήθως, εἶχον διαταγὴν τῶν γονέων νὰ μὴ βάζουν τίποτε εἰς τὸ στόμα των. Οἱ παραμάννες ὅμως δὲν ἦσαν ὑπὸ τοιαύτην ἀπαγόρευσιν. Ἤκουον γελῶσαι τοὺς ἀστεϊσμοὺς τοῦ Τριαντάφυλλου, ἐπὶ παρουσίᾳ τῆς φαμίλιας* του ―μιᾶς γυναικὸς κοντούλας, ἁπλοϊκῆς, σιωπηλῆς― καὶ κανεὶς δὲν ἐσκανδαλίζετο.

Τὴν γυναῖκα ταύτην, ὅταν τὴν ἐνυμφεύθη ὁ Τριαντάφυλλος, δεκαπεντοῦτιν, τὴν ἐνουθέτησεν ἐφάπαξ καὶ τῆς εἶπε μόνον τὰ ἑξῆς: «Κοίταξε, μικρὴ νοικοκυρούλα, ἐγὼ ποὺ μὲ βλέπεις, ἔχω ἕνα ἐλάττωμα ποὺ δὲν μπορῶ νὰ τὸ κόψω· τὸ νὰ λέω πολλὰ λόγια· μὰ τὸ ἐλάττωμα αὐτὸ τὸ ἔχω ὡς εἶδος ἐμπόρευμα, ἢ καὶ ὡς μόστρα στὸ ἐμπόριό μου. Τὸ λοιπόν, κοίταξε, ἀφοῦ ἐγὼ λέω πολλά, ἐσὺ νὰ σιωπαίνῃς, γιατὶ ἀλλοιῶς δὲν θὰ κάμουμε χωριὸ μαζί».

Ἀπὸ τὴν στιγμὴν ἐκείνην, μακαρία ἡ ὥρα· τὴν συνταγὴν αὐτήν, ἡ μικρὰ γυναικούλα τὴν ἔκαμε κομπόδεμα στὰ κλώνια τῆς μανδήλας της, καὶ ἦτο πλέον σπάνιον ἂν τὴν ἤκουσε κανεὶς ἔκτοτε νὰ ὁμιλῇ.

Κατόπιν ἀπὸ τὰς παραπαίδας καὶ τὰ μικρά, συχνὰ ἤρχοντο ζητοῦντες ἀναψυχὴν ἐκεῖ τ᾿ ἀφεντικὰ καὶ οἱ κυράδες, καὶ ὅλους τοὺς ἐπεριποιεῖτο μὲ ἁπλότητα ὁ ἄξιος κηπουρός. Ὤ, πόσον τὰ ἡλιοβασιλέματα ἐκεῖνα, ἀνάμεσα εἰς τὴν χλόην καὶ τὰς ἀναδενδράδας, ἐπερνοῦσαν φαιδρά, δροσερὰ καὶ μυροβόλα.

*
* *

Ἔπειτα, τὰς Κυριακὰς τὸ πρωί, συνήθως ὁ Τριαντάφυλλος ἐφόρτωνε τὸ γαϊδούρι του ἀπὸ κηπουρικὰ προϊόντα, κ᾿ ἐπήγαινεν εἰς τὸ χωρίον διὰ νὰ πωλήσῃ. Διήρχετο τοὺς πρώτους δρομίσκους μὲ τὰς ἀραιὰς οἰκίας, κ᾿ ἔφθανεν εἰς τὴν ἀγοράν. Εἰς κάθε δεκάδα κολοκυθιῶν ἢ τριακοντάδα μπαμιῶν, εἰς κάθε μισὴν ὀκὰν τομάτες ποὺ ἐπώλει, ἔρριπτεν ἕνα ἀστεϊσμὸν εἰς τὴν προκύπτουσαν ἀπὸ τὸν χαμηλὸν ἐξώστην τῆς οἰκίας πελάτιδα, εἰς πᾶσαν δεκάραν τὴν ὁποίαν εἰσέπραττεν, ἐσφενδόνιζεν ἄκακόν τινα βωμολοχίαν πρὸς τὸν ἀγοραστήν.

Εἰς τοὺς κεντρικωτέρους δρομίσκους, γύρω εἰς τὴν ἀγοράν, ἐκεῖ ἀντίκρυζεν ἕνα ἀνταγωνιστὴν εἰς τὸ ἐμπόριον, τὸν Ἀντώνην τὸν Κανταράκιαν, μὲ τὸν ὄνον του καταφορτωμένον. Εὔθυμος ἐπίσης ἦτο, ἀλλὰ μόνον κάποτε ὀλίγον «ζόρικος». Τὸν γάιδαρόν του τὸν εἶχε μάθει ὑπακοὴν καὶ γυμναστικήν, ἀκόμη καὶ «γνῶσιν», καθὼς ἐκαυχᾶτο ὁ ἴδιος. Ἐπροπορεύετο τὸ ζῷον, ἠκολούθει συνήθως ὁ κύριός του. Εἶτα, ὅταν ἤθελε νὰ τὸ σταματήσῃ, αἴφνης ἔκραζε:

― Βρὲ σύ, στάσου!

Καὶ τ᾿ ὀνάριον ἵστατο.

Ἄλλοτε, ὅταν μετὰ τὴν ἀπομάκρυνσιν τοῦ ὄνου, καμμία πελάτις κατερχομένη ἀπὸ οἰκίαν ἐπαρουσιάζετο, ὁ Ἀντώνης ἐφώναζε:

― Βρὲ σύ, μεταβολή! ἔλα δῶ.

Καὶ τ᾿ ὀνάριον ἐγύριζε, κ᾿ ἤρχετο πίσω.

Ὅταν ὅμως συνέβαινε νὰ προπορεύεται ὁ ἄνθρωπος τοῦ ὄνου, τότε τὸν ἔκραζε:

― Ἔλα γλήορα, βρέ!

Καὶ τὸ ζῷον ἐτάχυνε τὸ βῆμα καὶ τὸν ἔφθανεν.

Ὅλ᾿ αὐτὰ εἶχον κάμει ἀρκετὴν ἐντύπωσιν εἰς τὸ πλῆθος, κι ὁ κὺρ Ἀντωνάκης ὁ Ρήγας, ἔξυπνος δικολάβος τοῦ τόπου, εἶχεν ἀναγγείλει ὅτι ἐπροτίθετο νὰ συντάξῃ ἐγκώμιον εἰς τὰς ἀρετὰς τοῦ ὄνου. Τέλος, ὅταν εἶχε ξεπουλήσει ὁ Κανταράκιας, ἔμβαινεν εἰς καπηλεῖον διὰ νὰ πιῇ, μαζὶ πάντοτε μὲ τὸν ἀνταγωνιστήν του Τριαντάφυλλον καὶ μὲ ἄλλους τριάντα φίλους (καθὼς ἔλεγεν ὁ εἰρημένος κὺρ Ἀντωνάκης) τὰ μισὰ τὰ λεπτὰ ἀπὸ ὅ,τι εἶχεν εἰσπράξει. Τότε ἔδιδεν αὐστηρὰν διαταγὴν εἰς τὸν γάιδαρόν του:

― Νὰ σταθῇς, βρὲ σύ, ἐδῶ ἀπ᾿ ἔξω, καὶ νὰ μὴν κουνηθῇς. Τ᾿ ἀκοῦς;

Καὶ τὸ ζῷον ἐδείκνυεν ἐν τῷ ἅμα σχῆμα ταπεινώσεως καὶ ὑπακοῆς.

―Ὁλόρθα τ᾿ αὐτιά σ᾿! μὴν τὰ κατεβάζῃς.

Ὁ ὄνος ὤρθωνε τὰ ὦτα, κ᾿ ἔμενεν ἐπὶ ὥρας πράγματι ἀκίνητος.

*
* *

Ἄλλος ἀντίζηλος τοῦ Τριαντάφυλλου εἰς τὰ χωρατά, πλὴν μόνον ἐν καιρῷ τῶν δημοτικῶν ἐκλογῶν, ἦτον ὁ Γιάννης ὁ Κούκιας. Ὁ δυστυχὴς οὗτος, μὲ τὸ ἕνα χέρι, τὸ ἀριστερόν, ποὺ εἶχεν, ἔκαμνεν ἀρκετὰ καλὰ τὶς δουλειές του. Ἔβοσκε πρόβατα, κ᾿ ἐκαλλιέργει χωράφια. Χηρεύσας μὲ δύο ὀρφανά, εἶχε λάβει δευτέραν γυναῖκα.

Ἐν εἴδει κοσμικῆς πανηγύρεως, καὶ σχεδὸν ὡς ἀποκριάτικη ἑορτή, διεξήγετο ὁ ἐκλογικὸς ἀγὼν εἰς τὸ χωρίον. Τὰ δύο «μπουλούκια» σπανίως ἔφθανον μέχρι τραγικοῦ τόνου εἰς τὰς ἐκδηλώσεις των· συνήθως ἐχόρευον ἀντικρὺ ἀλλήλων εἰς τὴν πλατεῖαν τῆς ἀγορᾶς, καὶ πότε περιήρχοντο μὲ φωνὰς καὶ μουσικὰ ὄργανα τοὺς μαχαλάδες. Τὸ μόνον στοίχημα ποὺ ἔβαζαν, ἢ μᾶλλον, τὸ τάξιμο ποὺ ἔκαμναν μερικοί, ἦτο, ἂν κερδίσῃ τὸ κόμμα τους, εἰς τὰ ἐπινίκια νὰ χορεύσουν ξυπόλυτοι καὶ ὄχι ὑποδεδεμένοι.

Τώρα, ὁ Κούκιας μὲ τὸν Τριαντάφυλλον συνέπιπτε πάντοτε νὰ εἶναι ἀπὸ δύο κόμματα. Πῶς τοῦτο; Ἴσως, ὅταν τὸ ἓν κόμμα ἐξησφάλιζε τὴν κατοχὴν τοῦ ἑνός, ἄφηνε τὸν ἄλλον νὰ τὸν νέμεται τὸ ἄλλο κόμμα, ἢ ἴσως καὶ αὐτὰ τὰ δύο ἄτομα οὕτω ἤθελον, ἐπειδὴ ἀλλοιῶς «δὲν θὰ εἶχε χάζι». Καὶ τὸ πᾶν ἦτο πῶς «νὰ κάμουν χάζι».

Λοιπὸν ἐχόρευεν ὡς ἀρκούδα ὁ Κούκιας, ἢ ἐφώρμα ὡς καραμάνης* τάχα κατεπάνω εἰς τὸν Τριαντάφυλλον. Ὁ δεύτερος ἀπήντα διὰ κωμικοῦ μορφασμοῦ καὶ γρυλισμοῦ, κ᾿ ἔκαμνε τόσα «κατσαμάκια»*, ὥστε ὁ πρῶτος δὲν ἠδύνατο νὰ τὸν φθάσῃ. Τότε ὁ Κούκιας ἐμυκᾶτο τρομακτικὰ ὡς ταῦρος, καὶ ὁ Τριαντάφυλλος ἐσφύριζε τὰ προστάγματα τῶν βουκόλων, δι᾿ ὧν ἐζήτει τάχα νὰ ἐπαναφέρῃ τὸν Κούκιαν εἰς τὴν μάνδραν του. Πλατεῖς γέλωτες διέτρεχον ὅλας τὰς τάξεις ἀπὸ τὰς δύο ὁμάδας, καὶ ὅλοι ἔμενον εὐχαριστημένοι ἀπὸ τὴν παράστασιν.

*
* *

Καὶ ὅμως, τίς νὰ τὸ ἔλεγε; Αὐτὸς ὁ τόσον εὔθυμος ἄνθρωπος καὶ φαιδρός, ἐπέσυρε τῆς συμφορᾶς τὴν σκληρὰν μάστιγα. Εἶδε τὴν δυστυχίαν, τὴν νόσον καὶ τοὺς θανάτους νὰ πλήττουν τὴν μικρὰν καλιάν του, εἰς τὴν ἀγροτικὴν καλύβην τὴν ὁποίαν εἶχε κτίσει παρὰ τὸν φράκτην εἰς τὴν ἄκρην τοῦ κήπου.

Ἡ φαμίλια του, ἐκείνη ἡ μικρὰ σιωπηλὴ γυναικούλα, ἀφοῦ ἐγέννησεν ἓν ἀκόμη τέκνον, ἀρρώστησε καὶ ἀπέθανεν. Εἶτα τὸ νεογνὸν αὐτὸ ἐπῆγε κατόπιν της, ὡς νὰ ἤλπιζε νὰ εὕρῃ θάλπος εἰς τὰ νεκρωμένα στήθη. Εἶτα δύο ἄλλα παιδία, τὸ ἓν τριῶν ἐτῶν, τὸ ἄλλο πέντε, αὐτὰ ἐκεῖνα ποὺ ἥρπαζαν τὰ ψαράκια μισοψημένα ἀπὸ τὴν ἀνθρακιάν, ἔπεσαν κι ἀπέθαναν.

Ἄχνη μελαγχολίας ἐπεκάθισεν εἰς τὴν ἡλιοκαῆ ὄψιν τοῦ φαιδροῦ κηπουροῦ, τοῦ πεζοῦ ἁλιέως. Δύο μαῦροι λακκίσκοι ὑγροὶ ἐσκάφησαν ὑπὸ τὰ βλέφαρά του, ἐνῷ δύο ἴχνη γελαστικοῦ μορφασμοῦ ἐφαίνοντο ἀκόμη περὶ τὸ στόμα του.

― Μ᾿ ἐμάδησε ἡ μπόρα, εἶπε, σὰν τριαντάφυλλο ποὺ εἶμαι.

Καὶ μετὰ καιρὸν ὕστερον, εἰς τὰς παρηγορίας τῶν φίλων, ἀπεκρίνετο:

― Μοῦ ἔρριξε ὁ Χάρος τὸν πεζόβολο!

(1907)

http://www.papadiamantis.org/works/58-narration/383-04-33-me-ton-pezobolo-1907

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Σαν σήμερα... 5 Φεβρουαρίου.

 

Τα σημαντικότερα γεγονότα της 5ης Φεβρουαρίου

1669: Ο Μολιέρος παρουσιάζει επίσημα τη θεατρική κωμωδία Ταρτούφος ή ο απατεώνας (Tartuffe, ou l'Imposteur) με τεράστια επιτυχία.

1859: Η Βλαχία και η Μολδαβία ενώνονται υπό τον Αλεξάντρου Κούζα (Αλέξανδρο Κούζα) και σχηματίζουν τα Ηνωμένα Πριγκιπάτα, πρόδρομο σχήμα της Ρουμανίας.

1930: Εκδίδεται το Προεδρικό Διάταγμα με το οποίο οι Ελληνίδες αποκτούν δικαίωμα ψήφου στις δημοτικές και κοινοτικές εκλογές.

1968: Συνέρχεται στη Βουδαπέστη η 12η Ευρεία Ολομέλεια της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ, που οδήγησε στη διάσπαση του κόμματος σε ΚΚΕ και ΚΚΕ (εσωτερικού).

1971: Το διαστημόπλοιο «Απόλλων 14», η τρίτη και τελευταία επανδρωμένη αποστολή των Αμερικανών στο φεγγάρι, προσεδαφίζεται στην περιοχή Φρα Μάουρο της Σελήνης. Την ίδια μέρα στην Ελλάδα, ανοίγει το Καζίνο της Πάρνηθας.

1983: Τα επίσημα αποτελέσματα της απογραφής του 1981 ανεβάζουν τον πληθυσμό της χώρας στα 9.740.411 άτομα.

1991: Αεροσκάφος C-130 της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας συντρίβεται στο όρος Όθρυς, κατά τη διάρκεια της προσέγγισης στο αεροδρόμιο της Νέας Αγχιάλου. Νεκροί και οι 63 επιβαίνοντες, εκ των οποίων 19 αξιωματικοί και υπαξιωματικοί και 44 στρατεύσιμοι.

1994: Μακελειό του Σεράγεβο. 60 άνθρωποι σκοτώνονται και 200 τραυματίζονται από έκρηξη όλμου στην αγορά της πόλης.

Γεννήσεις

1848 - Γιόρις Καρλ Ίσμανς, Γάλλος μυθιστοριογράφος

1919 - Ρεντ Μπάτονς, Αμερικανός ηθοποιός

1919 - Ανδρέας Παπανδρέου, τρις Πρωθυπουργός της Ελλάδας

1949 - Κουρτ Μπεκ, Γερμανός πολιτικός

1964 - Αλέξια, Κύπρια τραγουδίστρια

1966 - Σονέρ Αριτσά, Τούρκος τραγουδιστής

1976 - Τζον Αλοΐζι, Αυστραλός ποδοσφαιριστής

1981 - Λουκάς Βύντρα, Έλληνας ποδοσφαιριστής

1982 - Διονύσης Μακρής, Έλληνας τραγουδιστής

1982 - Ροντρίγο Παλάσιο, Αργεντίνος ποδοσφαιριστής

1985 - Κριστιάνο Ρονάλντο, επαγγελματίας Πορτογάλος ποδοσφαιριστής

Θάνατοι

1204 - Νικόλαος Καναβός, Βυζαντινός αξιωματούχος

1863 - Ιωάννης-Γαβριήλ Εϋνάρδος, Ελβετός τραπεζίτης, φιλέλληνας και πρωτοπόρος φωτογράφος

1977 - Όσκαρ Κλάιν, Σουηδός φυσικός

1909 - Τζόζεφ Λ. Μάνκιεβιτς, Αμερικανός σκηνοθέτης γνωστός για την ταινία Όλα για την Εύα

2005 - Γκνασίνγκμπε Εγιαντέμα, Πρόεδρος του Τόγκο

2008 - Μαχαρίσι Μαχές Γιόγκι, γκουρού, που συνδέθηκε στενά με τους Beatles και άλλους ρόκερς μέσω της διδασκαλίας του για τον υπερβατικό διαλογισμό.

2012 - Φερεϊντούν Φαριάντ, Ιρανός ποιητής

2014 - Τζένη Βάνου, καλλιτεχνικό ψευδώνυμο της Ευγενίας Βραχνού, τραγουδίστρια του ελαφρού τραγουδιού.

http://www.newsbeast.gr

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Εορτή της Αγίας Αγάθης.

  

Τη μνήμη της Αγίας Αγάθης τιμά σήμερα, 5 Φεβρουαρίου, η Εκκλησία μας.

Η Αγία Αγάθη, καταγόταν από το Παλέρμο ή την Κατάνη της Σικελίας. Έζησε και μεγαλούργησε στο χρόνια του αυτοκράτορα Δέκιου (249 - 251 μ.Χ.). Η οικογένειά της διέθετε τεράστια περιουσία, η δε Αγία διακρινόταν για τη φυσική της ομορφιά αλλά και για το ήθος, τις αρετές και τη μεγάλη της πίστη.

Σε ηλικία δεκαπέντε ετών, μένει ορφανή και μοναδική κληρονόμος της μεγάλης περιουσίας των γονέων της και τότε αναδείχθηκε η υπέροχη προσωπικότητα της Αγάθης. Αγνοώντας τις προσκλήσεις και τις κολακείες του κόσμου,διέθεσε όλη της την περιουσία σε φιλανθρωπικούς σκοπούς βοηθώντας όλους όσους είχαν ανάγκη.

O Θεός όμως έκρινε ότι η Αγία έπρεπε να δοκιμαστεί περισσότερο. O έπαρχος Κιντιανός προσπάθησε χρησιμοποιώντας διάφορα μέσα, να την πείσει να τον παντρευτεί. Η Αγία όμως όχι μόνο δεν απαρνήθηκε την πίστη της, αλλά θέλησε να μαρτυρήσει γι' αυτήν. Έτσι υπέμεινε με θαυμαστή καρτερικότητα όλα τα βασανιστήρια και μάλιστα δοξολογώντας τον Θεό που την αξίωσε της τιμής του μαρτυρίου.

Παρέδωσε το πνεύμα της το 251 μ.Χ. μετά από φρικτά βασανιστήρια και ενώ βρισκόταν στη φυλακή, λαμβάνοντας έτσι το στέφανο του μαρτυρίου.

Η Σύναξη της Αγίας Μάρτυρος Αγάθης ετελείτο στο Μαρτύριό της, το οποίο βρισκόταν στο έβδομο του Βυζαντίου (Σικελία). Τα ιερά λείψανά της μεταφέρθηκαν στην Κωνσταντινούπολη κατά την περίοδο των αυτοκρατόρων Βασιλείου Β' (976 - 1025 μ.Χ.) και Κωνσταντίνου Η' (1025 - 1028 μ.Χ.).

Απολυτίκιο:
Ήχος γ'. Θείας πίστεως.
Ρόδον εύοσμον της παρθενίας, νύμφη άφθορος του Ζωοδότου, ανεδέδειξαι Αγαθή πανεύφημε, των αγαθών την πηγήν γαρ ποθήσασα, μαρτυρικώς εν τω κόσμω διέπρεψας, μάρτυς ένδοξε, λιταίς σου θείαις αγάθυνον τους πόθω μεγαλύνοντας τους άθλους σου.

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Εορταστικές εκδηλώσεις Πολιούχου Αυγερινού Αγίου Χαραλάμπους του Θαυματουργού...9 - 10 Φεβρουαρίου.

 

Ο Δήμος Βοΐου και η Τοπική Κοινότητα Αυγερινού, Το Εκκλησιαστικό Συμβούλιο Παναγίας Αυγερινού, ο Πολιτιστικός Σύλλογος Αυγερινού, ο Σύλλογος Αυγερινιωτών Θεσσαλονίκης, ο Σύλλογος Γυναλικών Αυγερινού σας προσκαλούν να τιμήσετε με την παρουσία σας τις εορταστικές εκδηλώσεις του Πολιουχου Αγίου Χαραλάμπους του Θαυματουργου Αυγερινού την Δευτερα 09 και την Τριτη 10 Φεβρουαρίου 2026

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

Δευτερα 09-02-2022 

και ώρα 5:00μ.μ.

Πανηγυρικός Εσπερινός μετ’ αρτοκλασίας στο παρεκκλήσιο του Αγίου Χαραλάμπους στον Ενοριακό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου Αυγερινού.

Τριτη 10-02-2022

07:30 π.μ : Όρθρος και Αρχιερατική Θεία λειτουργία Ιερουργούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτη Σισανίου & Σιατίστης κ.κ. Αθανασίου και ετήσιο μνημόσυνο των ευεργετών και διδασκάλων Ιερεων Επιτροπων του Αυγερινού.

11:00 π.μ. : Λιτάνευση της θαυματουργού εικόνας του Αγίου Χαραλάμπους.

Read more » Διαβάστε Περισσότερα