Εὐαγγελικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 12 Ἰουλίου 2026, E΄ Ματθαίου (Ματθ. θ΄ 1-8)
Καὶ ἐμβὰς εἰς πλοῖον διεπέρασε καὶ ἦλθεν εἰς τὴν ἰδίαν πόλιν. 2 Καὶ ἰδοὺ προσέφερον αὐτῷ παραλυτικὸν ἐπὶ κλίνης βεβλημένον· καὶ ἰδὼν ὁ Ἰησοῦς τὴν πίστιν αὐτῶν εἶπε τῷ παραλυτικῷ· θάρσει, τέκνον· ἀφέωνταί σοι αἱ ἁμαρτίαι σου. 3 καὶ ἰδού τινες τῶν γραμματέων εἶπον ἐν ἑαυτοῖς· οὗτος βλασφημεῖ. 4 καὶ ἰδὼν ὁ Ἰησοῦς τὰς ἐνθυμήσεις αὐτῶν εἶπεν· ἵνα τί ὑμεῖς ἐνθυμεῖσθε πονηρὰ ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν; 5 τί γάρ ἐστιν εὐκοπώτερον, εἰπεῖν, ἀφέωνταί σου αἱ ἁμαρτίαι, ἢ εἰπεῖν, ἔγειρε καὶ περιπάτει; 6 ἵνα δὲ εἰδῆτε ὅτι ἐξουσίαν ἔχει ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐπὶ τῆς γῆς ἀφιέναι ἁμαρτίας – τότε λέγει τῷ παραλυτικῷ· ἐγερθεὶς ἆρόν σου τὴν κλίνην καὶ ὕπαγε εἰς τὸν οἶκόν σου. 7 καὶ ἐγερθεὶς ἀπῆλθεν εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ. 8 ἰδόντες δὲ οἱ ὄχλοι ἐθαύμασαν καὶ ἐδόξασαν τὸν Θεὸν τὸν δόντα ἐξουσίαν τοιαύτην τοῖς ἀνθρώποις.
ΕΡΜΗΝΕΙΑ Π. Ν. ΤΡΕΜΠΕΛΑ
Καί ἀφοῦ μπῆκε σ’ ἕνα πλοῖο, πέρασε στήν ἀπέναντι ὄχθη τῆς λίμνης, καί ἦλθε στή δική του πόλη, τήν Καπερναούμ. 2 Τότε τοῦ ἔφεραν ἕναν παράλυτο, πού τόν εἶχαν βάλει πάνω σ’ ἕνα κρεβάτι. Καί καθώς ὁ Ἰησοῦς εἶδε τήν πίστη πού εἶχε καί ὁ παράλυτος κι ἐκεῖνοι πού τόν μετέφεραν, εἶπε στόν παράλυτο, ὁ ὁποῖος ἀνησυχοῦσε καί φοβόταν μήπως οἱ ἁμαρτίες του γίνουν ἐμπόδιο στή θεραπεία του: Ἔχε θάρρος, παιδί μου· σοῦ ἔχουν συγχωρηθεῖ οἱ ἁμαρτίες σου. 3 Τότε ὅμως μερικοί ἀπό τούς γραμματεῖς εἶπαν μέσα τους: Αὐτός βλασφημεῖ, διότι σφετερίζεται δικαίωμα πού μόνον ὁ Θεός ἔχει. 4 Ὁ Ἰησοῦς τήν ἴδια στιγμή εἶδε στά βάθη τῆς καρδιᾶς τους τίς σκέψεις τους καί εἶπε: Γιατί κάνετε μέσα στίς καρδιές σας σκέψεις πονηρές καί κακοπροαίρετες; 5 Καί εἶναι πράγματι οἱ σκέψεις σας αὐτές κακόβουλες καί κακοπροαίρετες, διότι, τί εἶναι εὐκολότερο: νά πεῖ κανείς· εἶναι συγχωρημένες οἱ ἁμαρτίες σου, ἤ νά πεῖ, σήκω ὄρθιος καί περπάτα; Ἐσεῖς θεωρεῖτε δυσκολότερο αὐτό τό τελευταῖο. 6 Γιά νά μάθετε λοιπόν τώρα ὅτι ὁ υἱός τοῦ ἀνθρώπου, ὁ Μεσσίας, ὁ ἐκπρόσωπος τῆς ἀνθρωπότητος καί ἔνδοξος Κριτής της κατά τή δευτέρα παρουσία του, ἔχει ἐξουσία νά συγχωρεῖ στή γῆ τίς ἁμαρτίες τῶν ἀνθρώπων, τότε λέει στόν παράλυτο: Σήκω ὄρθιος καί πάρε στούς ὤμους σου τό κρεβάτι σου καί πήγαινε στό σπίτι σου. 7 Καί πραγματικά ἐκεῖνος σηκώθηκε καί πῆγε στό σπίτι του. 8 Ὅταν λοιπόν τά πλήθη τοῦ λαοῦ εἶδαν αὐτό πού ἔγινε, θαύμασαν καί δόξασαν τόν Θεό, ὁ ὁποῖος ἔδωσε διαμέσου τοῦ Χριστοῦ στούς ἀνθρώπους τέτοια ἐξουσία, νά συγχωροῦνται δηλαδή οἱ ἁμαρτίες, καί συγχρόνως νά γιατρεύονται μ’ ἕνα λόγο ἀθεράπευτες ἀσθένειες τοῦ σώματος.
Ἀποστολικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 12 Ἰουλίου 2026, Κυριακή ΣΤ΄ Ἐπιστολῶν (Ρωμ. ιβ΄ 6-14)
Ἀδελφοί, ἔχοντες χαρίσματα κατὰ τὴν χάριν τὴν δοθεῖσαν ἡμῖν διάφορα, εἴτε προφητείαν, κατὰ τὴν ἀναλογίαν τῆς πίστεως, εἴτε διακονίαν, ἐν τῇ διακονίᾳ, εἴτε ὁ διδάσκων, ἐν τῇ διδασκαλίᾳ, εἴτε ὁ παρακαλῶν, ἐν τῇ παρακλήσει, ὁ μεταδιδούς, ἐν ἁπλότητι, ὁ προϊστάμενος, ἐν σπουδῇ, ὁ ἐλεῶν, ἐν ἱλαρότητι. Ἡ ἀγάπη ἀνυπόκριτος. ἀποστυγοῦντες τὸ πονηρόν, κολλώμενοι τῷ ἀγαθῷ, τῇ φιλαδελφίᾳ εἰς ἀλλήλους φιλόστοργοι, τῇ τιμῇ ἀλλήλους προηγούμενοι, τῇ σπουδῇ μὴ ὀκνηροί, τῷ πνεύματι ζέοντες, τῷ Κυρίῳ δουλεύοντες, τῇ ἐλπίδι χαίροντες, τῇ θλίψει ὑπομένοντες, τῇ προσευχῇ προσκαρτεροῦντες, ταῖς χρείαις τῶν ἁγίων κοινωνοῦντες, τὴν φιλοξενίαν διώκοντες. εὐλογεῖτε τοὺς διώκοντας ὑμᾶς, εὐλογεῖτε καὶ μὴ καταρᾶσθε.
ΣΚΕΨΕΙΣ – ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ – ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ
1. Πολύτιμα δῶρα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος
Πολὺ χρήσιμες εἶναι οἱ συμβουλὲς ποὺ μᾶς ἔδωσε σήμερα ὁ ἀπόστολος Παῦλος στὴν ἀποστολικὴ περικοπὴ ἀπὸ τὴν πρὸς Ρωμαίους Ἐπιστολή. Ἀρχικὰ ἔκανε λόγο γιὰ τὰ ποικίλα χαρίσματα ποὺ διανέμει τὸ Ἅγιο Πνεῦμα στοὺς πιστοὺς μέσα στὴν Ἐκκλησία. Ἔχουμε χαρίσματα «κατὰ τὴν χάριν τὴν δοθεῖσαν ἡμῖν διάφορα», γράφει. Ἔχουμε διάφορα χαρίσματα, ἀνάλογα μὲ τὴ Χάρι τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ποὺ μᾶς δόθηκε· καὶ ἀναφέρει ὁρισμένα ἀπὸ αὐτά: «Εἴτε προφητείαν, κατὰ τὴν ἀναλογίαν τῆς πίστεως, εἴτε διακονίαν, ἐν τῇ διακονίᾳ, εἴτε ὁ διδάσκων, ἐν τῇ διδασκαλίᾳ, εἴτε ὁ παρακαλῶν, ἐν τῇ παρακλήσει, ὁ μεταδιδούς, ἐν ἁπλότητι, ὁ προϊστάμενος, ἐν σπουδῇ, ὁ ἐλεῶν, ἐν ἱλαρότητι». Ἀναφέρει τὸ χάρισμα τῆς προφητείας, τῆς διακονίας στὴν Ἐκκλησία, τῆς διδασκαλίας, τῆς παρηγορίας, τῆς διανομῆς τῶν ἀγαθῶν στοὺς φτωχούς, τῆς ἐπιβλέψεως τῶν καλῶν ἔργων καὶ τῆς ἐλεημοσύνης.
Εἶναι ποικίλα τὰ χαρίσματα ποὺ διανέμει τὸ Ἅγιο Πνεῦμα. Κάποτε ὅμως παρατηρεῖται τὸ φαινόμενο νὰ συγκρίνουμε οἱ πιστοὶ τὸν ἑαυτό μας μὲ τοὺς ἄλλους, τὰ χαρίσματά μας μὲ τὰ δικά τους καὶ κατόπιν νὰ ζηλεύουμε τὴν ἐνδεχόμενη ἀνωτερότητά τους, νὰ γογγύζουμε, νὰ μειονεκτοῦμε. Ὁ θεόπνευστος Ἀπόστολος μᾶς τονίζει ὅτι τὸ κάθε χάρισμα ἔχει ἀξία ἀναντικατάστατη, ἀποτελεῖ μιὰ προσφορὰ ἀνεκτίμητη. Τὸ κάθε χάρισμα εἶναι δῶρο πολύτιμο τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.
Ἂς χαιρόμαστε λοιπὸν μὲ τὰ χαρίσματα καὶ τὴν πρόοδο τῶν ἀδελφῶν μας κι ἂς καλλιεργοῦμε, ὅσο περισσότερο μποροῦμε, αὐτὰ ποὺ ἔχει ἐμπιστευθεῖ καὶ σ᾿ ἐμᾶς ὁ Θεός. Ἂς τὰ χρησιμοποιοῦμε δὲ ὄχι γιὰ νὰ προβάλλουμε μὲ ἐπίδειξη τὸν ἑαυτό μας, ἀλλὰ γιὰ νὰ ὑπηρετοῦμε τοὺς ἀδελφούς μας· γιὰ νὰ ἀντιπροσφέρουμε τὰ χαρίσματά μας στὸ σῶμα τῆς Ἐκκλησίας.
2. Μὲ ζῆλο φλογερὸ
Στὴ συνέχεια τῆς περικοπῆς ὁ ἀπόστολος Παῦλος κάνει ἀναφορὰ σὲ πιὸ συγκεκριμένα ζητήματα τῆς πνευματικῆς μας ζωῆς. Μεταξὺ τῶν ἄλλων μᾶς προτρέπει νὰ εἴμαστε «τῇ σπουδῇ μὴ ὀκνηροί, τῷ πνεύματι ζέοντες, τῷ Κυρίῳ δουλεύοντες». Νὰ μὴν εἴμαστε ὀκνηροί, ἀλλὰ πρόθυμοι στὴν ἐπιτέλεση τῶν θεάρεστων ἔργων. Νὰ ἔχουμε πάντοτε φλογερὸ ζῆλο καὶ θερμὴ ἀφοσίωση, μὲ τὴ συνείδηση ὅτι ὑπηρετοῦμε τὸν Κύριο.
Εἶναι ἀλήθεια ὅτι στὸν πνευματικό μας ἀγώνα ἔρχονται κάποτε στιγμὲς ποὺ ὁ ζῆλος μας ψυχραίνεται, ἡ διάθεσή μας κάμπτεται, ἡ ἀποφασιστικότητά μας κλονίζεται. Μᾶς πολεμεῖ τότε ἡ ἀκηδία, ἡ πνευματικὴ νωθρότητα, ἡ ραθυμία γιὰ κάθε πνευματικὸ ἔργο. Εἶναι πάθος ἡ ἀκηδία. Εἶναι πνευματικὴ ἀσθένεια ποὺ ἀπειλεῖ τὴν ψυχή.
Ὁ θεῖος Ἀπόστολος προφανῶς μὲ τὸν λόγο του αὐτὸ θέλει νὰ μᾶς ἀφυπνίσει. «Ξυπνῆστε! Μὴν τεμπελιάζετε! Ἀγωνισθεῖτε μὲ φλογερὸ ζῆλο, διότι ὑπηρετεῖτε τὸν ἴδιο τὸν Κύριο», μᾶς φωνάζει. Ὅπως ἕνας ἀσθενὴς ποὺ δὲν ἔχει ὄρεξη γιὰ τροφή, πρέπει νὰ ἀσκήσει βία στὸν ἑαυτό του, διότι μὲ τὴν τροφὴ θὰ ἐνδυναμωθεῖ ὁ ὀργανισμός του, ἀντίστοιχα κι ἐμεῖς, γιὰ νὰ ξεπεράσουμε τὴ ραθυμία μας, θὰ πρέπει στὴν ἀρχὴ νὰ ἀσκήσουμε βία στὸν ἑαυτό μας. Νὰ μὴν ἀναβάλλουμε, γιὰ παράδειγμα, τὴν προσευχή μας, τὴν πνευματικὴ μελέτη μας, τὴν προσφορά μας στὸν φτωχὸ ἀδελφό μας, τὴ μετάνοια καὶ τὴν Ἐξομολόγηση. «Ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν βιάζεται, καὶ βιασταὶ ἁρπάζουσιν αὐτήν» (Ματθ. ια΄ 12), μᾶς διδάσκει ὁ Κύριος. Ἡ Βασιλεία τῶν οὐρανῶν κερδίζεται μὲ τὴ βία. Κι ἐκεῖνοι ποὺ ἀγωνίζονται μὲ σπουδὴ καὶ βία στὸν ἑαυτό τους, τὴν ἁρπάζουν γρήγορα, πρὶν τοὺς φύγει, καὶ τὴν κρατοῦν σφιχτά.
3. Ἡ «ἐκδίκηση» τοῦ Χριστιανοῦ
Στὸ τέλος τῆς περικοπῆς ὁ θεόπνευστος Ἀπόστολος δίνει καὶ τὴν ἑξῆς προτροπή: «εὐλογεῖτε τοὺς διώκοντας ὑμᾶς, εὐλογεῖτε καὶ μὴ καταρᾶσθε». Δηλαδή, νὰ εὔχεσθε γιὰ ἐκείνους ποὺ σᾶς καταδιώκουν· γιὰ ὅλους νὰ εὔχεσθε καὶ νὰ λέτε καλὰ λόγια, ζητώντας τὴν εὐλογία τοῦ Θεοῦ ἐπάνω τους, καὶ ποτὲ νὰ μὴν τοὺς καταριέστε. «Οὐκ εἶπε, Μὴ μνησικακεῖτε, μηδὲ ἀμύνεσθε, ἀλλὰ τὸ πολλῷ πλέον τούτων ἐζήτησε» (PG 60, 609), σχολιάζει ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος. Δὲν εἶπε ἁπλῶς νὰ μὴν κρατεῖτε κακία, οὔτε νὰ μὴν ἀνταποδίδετε τὸ κακό. Ἀλλὰ ζήτησε κάτι πολὺ περισσότερο ἀπὸ αὐτά.
«Εὐλογεῖτε», δηλαδὴ νὰ λέτε καλὰ λόγια γι᾿ αὐτούς· νὰ τοὺς ἐπαινεῖτε γιὰ τὰ προτερήματα καὶ τὶς ἀρετές τους· νὰ τοὺς ὁμιλεῖτε εὐγενικά, τιμώντας τὸ ἀξίωμά τους· νὰ μὴν ἀνταποδίδετε ὑβριστικοὺς λόγους καὶ χλευασμούς, ἀκόμη κι ἂν ἐκεῖνοι σᾶς φέρονται ἔτσι· νὰ ἐπιθυμεῖτε τὴν πρόοδό τους καὶ νὰ προσεύχεσθε γι᾿ αὐτὴ στὸν Κύριο. Ὁ ἀπόστολος Παῦλος ἀναφέρει δύο φορὲς τὴ λέξη «εὐλογεῖτε», γιὰ νὰ κάνει ἀκόμη ἐπιτακτικότερη τὴν προτροπή του.
Μὲ αὐτὸ τὸν τρόπο λοιπὸν ἀπαντοῦν στὶς λοιδορίες οἱ Χριστιανοί, μὲ τὸν καλὸ λόγο καὶ τὴν προσευχή. Ἔτσι «ἐκδικοῦνται»· μὲ τὴν ἀγάπη! Καὶ τότε στὴν καρδιά τους ἔχουν μόνιμο ἔνοικο τὸν Κύριο· Ἐκεῖνον ποὺ εἶναι ἡ Ἀγάπη. Διότι, ὅπου ὑπάρχει ἀγάπη, ἐκεῖ κατοικεῖ ὁ Χριστός.



















