Κυριακή 14 Ιουλίου 2024

Κυριακή των Αγίων Πατέρων της Δ’ Οικουμενικής Συνόδου: Αγώνας υπέρ του Ορθοδόξου φρονήματος (π. Αθανάσιος Μυτιληναίος)

«Ὃς ἐὰν οὖν λύσῃ μίαν τῶν ἐντολῶν τούτων τῶν ἐλαχίστων καὶ διδάξῃ οὕτω τοὺς ἀνθρώπους, ἐλάχιστος κληθήσεται ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν· ὃς δ᾿ ἂν ποιήσῃ καὶ διδάξῃ, οὗτος μέγας κληθήσεται ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν». Υπάρχει, αγαπητοί μου, μία τάσις εις τους ανθρώπους, ένεκα ακριβώς αυτής της πεσμένης των καταστάσεως, να αλλοιώνουν πάντοτε την αλήθειαν. Υπάρχει η τάσις να βάζουν πολλοί το υποκείμενό τους μέσα εις το αντικείμενον· με αποτέλεσμα να επέρχεται μία αλλοίωσις, μία φθορά. Φυσικά αυτό είναι αποτέλεσμα του εγωισμού του ανθρώπου, ο οποίος εγωισμός είναι ο πυρήνας της αμαρτίας που υπάρχει στον κάθε άνθρωπο, απόγονο του Αδάμ, που είναι πεσμένος. Περιττό να σας πω ότι αυτό υπάρχει και εις τον διάβολον. Ο διάβολος, ακριβώς κατεξοχήν υπερήφανος, δεν θα ήθελε ποτέ να δεχθεί την αλήθειαν του Θεού, όπως προσφέρεται, αλλά θα ήθελε να βάλει το υποκείμενό του μέσα. Και να διαστρέψει την αλήθειαν του Θεού. Έτσι, όπως αντιλαμβάνεσθε, η ακεραιότης του λόγου του Θεού, είναι ένα σπουδαιότατον κεφάλαιον, που πρέπει ο κάθε πιστός, αν θα ήθελε πράγματι να σωθεί, να το προσέξει. Ο Κύριος, έχοντας ακριβώς υπόψη Του ότι Τον ακούουν άνθρωποι, όχι απλώς άνθρωποι πεπτωκότες, αλλά και ικανά διεστραμμένοι, όπως ήσαν οι άρχοντες του λαού, οι ιερείς, ο κλήρος, οι Φαρισαίοι, οι Γραμματείς και οι Νομικοί, αυτοί οι οποίοι ήσαν ταγοί του λαού, οι άνθρωποι αυτοί είχαν πολύ μεγάλον εγωισμόν και έτσι ήθελαν πάντοτε να διαστρέφουν τον λόγο του Θεού. Μόνο, αγαπητοί μου, μόνο αγαπητοί μου, αν λογαριάσει κανείς αυτήν την ραβινική τους παραγωγή που λέγεται Ταλμούδ και περιέχει μέσα έξι χιλιάδες εντολές, μόνο αυτό είναι αρκετό για να καταλάβετε…- εκ των οποίων οι πιο πολλές εντολές είναι μία διαστροφή, είναι μία διαστροφή της αληθείας, μπορείτε να καταλάβετε από κει πώς οι άνθρωποι αυτοί εκινούντο. Ο Κύριος είπε ακριβώς γι’ αυτή την περίπτωση ότι όλα αυτά τα κατασκευάσματα είναι εντάλματα ανθρώπων. Καθίστανται τόσο βαριά, ώστε οι ίδιοι οι οποίοι εντέλλονται αυτά δεν μπορούν ούτε με το μικρό τους δακτυλάκι να τα σηκώσουν. Δηλαδή τίποτα, ούτε το πιο ελάχιστο απ’ αυτά δεν μπορούν να κρατήσουν. Και όμως οι άνθρωποι αυτοί απαιτούσαν αυτά τα πράγματα όλα να επιβληθούν στον λαό. Και μάλιστα περιέχει η Αγία Γραφή, η Καινή Διαθήκη μερικές τέτοιες περιπτώσεις. Ότι αν δεν έπλυναν τα χέρια τους – στο κάτω-κάτω της γραφής είναι θέμα καθαριότητος, όχι όμως και θέμα θρησκευτικόν- ότι ήταν αμαρτία, διότι με το να φάγουν με άπλυτα χέρια, καθίσταντο αμαρτωλοί… Και άλλα πολλά. Έχοντας λοιπόν μπροστά Του ο Κύριος ένα πλήθος ανθρώπων, που μπορούσαν να διαστρέφουν την αλήθειαν, αλλά και να έχουν μίαν εκλεκτικότητα έναντι του λόγου του Θεού, είπε αυτόν τον λόγον τον βαρυσήμαντο: ότι «Ὃς ἐὰν οὖν λύσῃ μίαν τῶν ἐντολῶν τούτων τῶν ἐλαχίστων καὶ διδάξῃ οὕτω τοὺς ἀνθρώπους, ἐλάχιστος κληθήσεται ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν». Γιατί ονόμασε ο Κύριος «μίαν τῶν ἐντολῶν τούτων τῶν ἐλαχίστων»; Ποιες είναι αυτές οι εντολές; «Τούτων». Ποιες αυτές; Ποιων «τούτων»; Εκείνα τα οποία ο Κύριος διδάσκει. Και γιατί τις λέει «ἐλάχιστες»; Διότι ελάχιστες εθεωρούντο από τους ανθρώπους, κάνοντας μίαν επιλογήν. Και λέγαν: «αυτή η εντολή είναι σπουδαία», «εκείνη δεν είναι σπουδαία, στο καλάθι των αχρήστων, δεν μας ενδιαφέρει». Σημειώσατε δε ότι αυτό υπάρχει πάντοτε μέσα στην Εκκλησίαν. Οι πιστοί πάντα το κάνουν αυτό. Ρίξτε μια ματιά, να πω, τι; Στο περιβάλλον; Αγαπητοί μου, στον εαυτό μας να ρίξομε μία ματιά, βλέπομε ότι κι εμείς επιλέγομε τον λόγον του Θεού. Όταν διαβάζομε την Γραφή ή όταν ακούμε κήρυγμα, κρατούμε εκείνο το οποίον δεν είναι οδυνηρόν εις την εφαρμογήν του· το ανώδυνον. Και εγκαταλείπομε το οδυνηρόν και το βάζομε στην άκρη. Και λέμε «Ε, αυτά είναι για κάποιους άλλους». Και έτσι υποτιμούμε τον λόγον του Θεού και έχομε μίαν διάκρισιν περί σπουδαίων και περί μη σπουδαίων εντολών του Θεού. Μπροστά ακριβώς σε αυτό το φαινόμενον ο Κύριος είπε…- ειρωνεύεται, τρόπον τινά, σαν να λέγει: «Θεωρείτε ελάχιστες τις εντολές; Ε, λοιπόν, σας λέγω εάν λύσετε, δηλαδή παραβείτε, εάν δεν εφαρμόσετε, εάν υποτιμήσετε μία απ’ αυτές τις νομιζόμενες για σας ελάχιστες εντολές, ελάχιστοι θα κληθείτε στη Βασιλεία του Θεού». Δηλαδή τιποτένιοι. Δηλαδή δεν θα μπείτε στην Βασιλεία του Θεού. Βλέπετε λοιπόν, αγαπητοί, ότι το θέμα της τηρήσεως των εντολών είναι πολύ σπουδαίο και ότι πρέπει μετ’ ακριβείας να βλέπομε τον λόγον του Θεού και να μην τον περιτέμνομε; Και να μην τον επιλέγομε; Αλλά να τον εφαρμόζομε ολόκληρον; Γιατί; Διότι δεν σώζεσαι, αδελφέ μου, εάν όλον τον νόμον τηρήσεις, εις έναν πταίσεις. Έτσι δεν μας λέγει ο αδελφόθεος Ιάκωβος; Εάν εις έναν νόμον πταίσεις, σε μίαν εντολή δεν πας καλά, τότε είσαι παραβάτης όλου του νόμου. Για να το καταλάβετε αυτό, μπορείς να είσαι ένας καλός πολίτης, αλλά εάν έναν νόμον παραβείς, μπαίνεις στη φυλακή. Μπορείς να επικαλεστείς στο δικαστήριο ότι είσαι καλός πολίτης; Δεν αμφισβητεί το δικαστήριο ότι είσαι καλός πολίτης. Αλλά βλέπει μπροστά του την παραβαινομένην εντολήν. Και σε βάζει στη φυλακή. Αυτό ακριβώς εννοεί ο λόγος του Θεού. Αλλά το σπουδαίον δεν είναι μόνον αυτό. Το σπουδαίον, αγαπητοί μου, είναι ότι αν διαστρέψομε την αλήθειαν του Ευαγγελίου, τότε δεν έχομε την Ορθοδοξίαν. Δεν έχομε το ορθόδοξον, που προσφέρεται από τον Θεόν ατόφιο. Αυτό θα πει ορθόδοξον. Να πιστεύω τον λόγον του Θεού, όπως ακριβώς προσφέρεται ο λόγος του Θεού, χωρίς προσθαφαιρέσεις και χωρίς περιτομές. Και το ακόμα σπουδαιότερον: Εκ της Ορθοδοξίας προκύπτει η ορθοπραξία. Πρέπει δηλαδή, αν έχω ακριβή αντίληψη περί του λόγου του Θεού, να εφαρμόσω ορθά τον λόγο του Θεού. Εάν έχω διαστρέψει την αλήθειαν, και τα βιώματά μου δεν θα είναι διεστραμμένα; Οπωσδήποτε ναι. Όπως λοιπόν αντιλαμβάνεσθε, είναι μία πάρα πολύ σπουδαία υπόθεσις, που πρέπει να την προσέξομε πολύ. Ας δούμε λοιπόν τι πρέπει να κάνομε. Πρέπει πρώτα να γνωρίσομε το περιεχόμενο της πίστεώς μας. Όπως ερμηνεύεται από την Εκκλησία και μέσα εις την Εκκλησία. Μην ξεχνάμε ότι οι αιρέσεις γεννήθηκαν με την προσπάθεια να ερμηνευθεί ο λόγος του Θεού κατά το δοκούν. Όπως κανείς νόμιζε, όπως κανείς ήθελε. Η Εκκλησία ερμηνεύει το Ευαγγέλιον και είναι η ταμιούχος της ορθής ερμηνείας. Όταν προέκυψαν οι αιρέσεις, όπως σήμερα η Εκκλησία μας γιορτάζει την μνήμη των 630 θεοφόρων Πατέρων της Δ΄ Οικουμενικής Συνόδου, η οποία συνήλθε στην Χαλκηδόνα, για να στερεώσει το δόγμα των δύο φύσεων του Χριστού, κατ΄ουσίαν λοιπόν να χτυπήσει τον Μονοφυσιτισμόν, ότι ο Ιησούς είναι τέλειος Θεός, είναι και τέλειος άνθρωπος, διότι στο θέμα του Αρείου χτυπήθηκε η θεότητα του Χριστού από τον Αρειανισμόν και η Α΄ Οικουμενική Σύνοδος ετόνισε την τελειότητα της θείας φύσεως του Ιησού, η Δ΄ Οικουμενική Σύνοδος -χριστολογική η Α΄, χριστολογική και η Δ΄- έρχεται να στερεώσει την τελείαν ανθρωπίνην φύσιν του Χριστού. Δηλαδή το ακριβώς αντίθετο από εκείνο το οποίον έλεγε ο Άρειος, το λέγουν τώρα καινούριοι αιρετικοί· όπως ο Ευτυχής, ο Διόσκουρος κ.λπ. Όπως λοιπόν αντιλαμβάνεσθε, αυτά όλα ήταν κατατεθειμένα στην Εκκλησία. Πολλοί νομίζουν ότι εξ αφορμής των Συνόδων, η Εκκλησία απέκτησε νέα δόγματα. Δεν υπάρχει πιο μεγάλη πλάνη. Αγαπητοί μου, τα δόγματα αυτά ήσαν κατατεθειμένα εις την Εκκλησίαν. Πάντοτε η Εκκλησία επίστευε, επί παραδείγματι, ο Ιησούς Χριστός είναι τέλειος άνθρωπος και τέλειος Θεός, δηλαδή τέλειος Θεάνθρωπος. Όταν προέκυψε θέμα, τότε η Εκκλησία ηναγκάσθη εν Συνόδω να κατοχυρώσει αυτήν την αλήθειαν. Αυτή η αλήθεια, αυτή η πίστις, δεν είναι καινούρια, δεν έρχεται στο φως με την παρουσία μίας Συνόδου. Απλώς είναι υπάρχουσα και κατατεθειμένη στην Εκκλησίαν. Είναι η πίστις της Εκκλησίας. Και έρχεται τώρα μία Σύνοδος να μαντρώσει και να κατοχυρώσει εκείνο το οποίον η Εκκλησία ανέκαθεν επίστευε. Δεν είναι λοιπόν καινούρια πράγματα. Πώς είναι μερικοί που λέγουν ότι «Τα δόγματα και τα δόγματα και οι Σύνοδοι…» και τ’ απορρίπτουν συλλήβδην. Πόσο φοβερό πράγμα είναι αυτό! Και νομίζουν ότι είναι ακίνητα πράγματα. Ακίνητα είναι, γιατί η αλήθεια είναι ακίνητη. Και τους φιλοσόφους αν πάρετε, αγαπητοί μου, αυτό πιστεύουν. Ότι η αλήθεια είναι ακίνητη, αμετάβλητη. Δεν είναι δυνατόν να μεταβάλλεται. Πώς, λοιπόν, εσύ θα ήθελες την αλήθειαν να μην μεταβάλλεται και τα δόγματα να τα θεωρείς, αδελφέ μου, σκουριασμένα και παρωχημένα και άχρηστα; Και ακόμη εμπόδιον δήθεν για μία επέκταση της χριστιανικής σου ζωής και πίστεως μέσα στον σύγχρονον κόσμον; Αλλά, αγαπητοί, θα σας έλεγα, δύο πράγματα γέννησαν την αίρεσιν. Η άγνοια και ο εγωισμός. Και αν μεν κανείς είναι εγωιστής με δαιμονικόν εγωισμόν, θα γίνει αιρετικός και θα επιμείνει στην αίρεσή του. Οι πολλοί, όμως, δεν κινούνται έτσι. Οι πολλοί, οι πάρα πολλοί, οι πιστοί μας, κινούνται από άγνοια. Δεν γνωρίζουν το περιεχόμενο της πίστεως. Λέγει ο Ιερός Χρυσόστομος ότι «ἡ ἄγνοια τῶν γραφῶν εἰσήγαγεν καί τήν λύμην τῶν αἱρέσεων καί τόν διεφθαρμένον βίον ἀλλά καί τά ἄνω κάτω πεποίηκεν». Τα πάντα τα αναποδογύρισε. Γιατί; Υπάρχει η άγνοια των γραφών. Δεν μελετούμε επαρκώς τον λόγον του Θεού. Δεν γνωρίζομε το περιεχόμενο της πίστεώς μας. Είναι τραγικόν. Είναι τραγικό να λεγόμαστε Χριστιανοί και να μη γνωρίζομε το περιεχόμενον της πίστεώς μας. Θα ήθελα να σας πω ένα παράδειγμα. Πέστε μου, σας παρακαλώ, σήμερα μάλιστα που τα επαγγέλματα βγαίνουν, θα λέγαμε, σαν κατάρτιση από σχολές, λίγο πολύ. Και τα πιο μικρά επαγγέλματα και εύκολα, κι αυτά βγαίνουν από σχολές. Δεν μαθαίνομε κάποτε και την ιστορία του επαγγέλματός μας; Ή δεν θα είχαμε την περιέργεια να μάθομε την Ιστορία του επαγγέλματός μας; Η ιστορία της επιστήμης διδάσκεται πάντοτε στο Πανεπιστήμιο. Η ιστορία κάθε επιστήμης. Η ιστορία της Ιατρικής. Η ιστορία της Φυσικής κ.ο.κ. Εσύ, αδελφέ μου, δεν έχεις την περιέργεια να μάθεις την ιστορία του Χριστιανισμού; Σήμερα δεν μπορεί κανείς να ζήσει και να είναι καλός επιστήμων, να βγάλει και χρήματα και να έχει περιωπή, εάν δεν γνωρίζει καλά την δουλειά του, εάν δεν ανανεώνει την γνώση του, επειδή οι γνώσεις διαρκώς γίνονται καινούριες στο κάθε επάγγελμα. Αδελφέ μου, δεν έχεις την περιέργεια να γνωρίσεις το περιεχόμενο της πίστεώς σου; Δεν ερώτησες ποτέ, αδελφέ μου, να πεις… Πόθεν έρχομαι και πού πηγαίνω; Ποιος είμαι; Τι θα πει άνθρωπος; Γιατί υπάρχω; Πού πηγαίνω; Ποιος είναι ο προορισμός μου; Ποιος είναι ο σκοπός μου; Να παντρευτώ; Να κάνω παιδιά; Μετά θα πεθάνω. Κι ύστερα τα παιδιά μου θα κάνουν κι αυτά παιδιά κι ύστερα θα πεθάνουν». Μα αυτό πια δεν αφορά το πρόσωπό μας· αφορά το γένος. Δεν αφορά εμένα, αφορά την γενιά. «Εγώ όμως σαν πρόσωπο τι θα γίνω; Θα τελειώσω; Δηλαδή τελειώνω, κι είμαι σίγουρος ότι τελειώνω;» Δεν έχω την περιέργεια λοιπόν να το γνωρίσω; Η Γραφή θα με βοηθήσει. Η μελέτη του λόγου του Θεού. Οι Πατέρες είναι το κλειδί· γιατί είναι η ερμηνεία της Αγίας Γραφής μέσ’ την Εκκλησία και με την Εκκλησία. Γιατί αν δεν έχω το κλειδί αυτό να μελετήσω την Γραφή κι αρχίζω να μελετώ και να κατανοώ όπως εγώ θέλω, τότε αντιλαμβάνεσθε, αγαπητοί μου, ότι γρήγορα θα γίνω αιρετικός, θα διαστραφώ, θα παρεκκλίνω. Αλλά, τι να πω; Να πω κανένα παράδειγμα; Να πω ότι πάμε σε μία κηδεία, βλέπομε έναν άνθρωπο που πέθανε, συγγενή μας ή φίλο μας, οδυρόμεθα, φεύγομε και λέμε: «Ε, αυτή είναι η ζωή. Όλοι θα πεθάνομε. Είναι η τελευταία μας κατοικία ο τάφος». Αδελφέ μου, η τελευταία σου κατοικία ο τάφος; Αλήθεια, όλοι θα πεθάνουμε; Αλήθεια αυτός είναι ο προορισμός μας, να πεθάνουμε; Δεν ήχησε στα αυτιά σου, αδελφέ μου, το «Χριστός Ἀνέστη…και τοῖς ἐν τοῖς μνήμασι, ζωήν χαρισάμενος»; Αυτά δεν ήχησαν στα αυτιά σου ποτέ; Πώς ακούς την Λειτουργία; Πώς ακούς τις ακολουθίες και τις εορτές του έτους; Πώς διαβάζεις την Γραφή; Λέγει ο Κύριος: «Βλέπετε πῶς ἀκούετε». «Προσέχετε πώς ακούτε». Κι αν θέλετε, ακριβώς αυτή η γνώσις είναι η λυδία λίθος για κάθε αίρεση. Δεν είναι ανάγκη να μελετήσομε τις αιρέσεις. Είναι περιττόν. Επιτρέψατέ μου να σας πω. Είναι περιττόν. Γνωρίζεις την αλήθειαν; Ό,τι κίβδηλον, ό,τι ψεύτικον έλθει, τότε θα δοκιμάσεις το ψεύτικο στο αληθινό που κατέχεις και θα πεις: «Αυτό είναι ψεύτικον». Έμαθες να αναγνωρίζεις τον χρυσόν; Αληθινά τον χρυσόν; Αν σου ‘ρθει μπρούντζος με μείγμα χρυσού, θα πεις: «Αυτό δεν είναι χρυσός». Έτσι, αγαπητοί, η γνώσις της Γραφής είναι και η λυδία λίθος της αληθείας. Αλλά πρέπει όμως όχι μόνον να γνωρίσομε την αλήθεια, πρέπει να γνωρίσομε και το περιεχόμενον, να ζήσομε το περιεχόμενο της αληθείας. Γιατί αλλιώτικα δημιουργούμε διανοητικούς ανθρώπους. Μην ξεχνάμε, είναι οι άνθρωποι οι οποίοι ασχολούνται με την υψηλήν γνώσιν της Γραφής, αλλά δεν βιώνουν εκείνο το οποίον πρέπει να βιώσουν. Μην ξεχνάμε ότι ο λόγος του Θεού δεν έρχεται να ικανοποιήσει τον νου. Αλλά έρχεται να σώσει ολόκληρον τον άνθρωπο. Να γίνει αίμα μας, να γίνει σώμα μας. Αυτός ο λόγος του Θεού. Πρέπει να μας θρέψει ο λόγος του Θεού. Και πρέπει να ζήσομε. Αλλά όχι απλώς να τηρήσομε τις εντολές του Θεού κατά έναν ηθικιστικόν τρόπον. Όχι. Αλλά πρέπει κάτι άλλο. Πρέπει να κάνομε, να πετύχομε αυτό που λέγει ο Απόστολος Παύλος. Να μεταμορφωθούμε. «Μεταμορφοῦσθε», λέγει, «τῇ ἀνακαινώσει τοῦ νοός ὑμῶν, εἰς τό δοκιμάζειν τί τό θέλημα τοῦ Θεοῦ, τό εὐάρεστον καί τέλειον». «Να μεταμορφώνεσθε με την ανακαίνιση του νοός σας». Και αλλού λέγει: «Εμείς έχομε νουν Χριστού και γνωρίζομε τα νοήματα του σατανά». Τι είναι αυτός ο «νοῦς τοῦ Χριστοῦ»; Είναι το να γίνω ένας μικρός Χριστός. Να σκέπτομαι όπως σκέπτεται ο Χριστός. Σας έχουν πει καμία φορά, αγαπητοί μου, ότι σκέπτεσθε με εκείνον τον τάδε και μοιάζετε πολύ στην νοοτροπία; Σας το έχουν πει αυτό; Αν σας το έχουν πει είναι αυτό το ίδιο που λέμε τώρα. Το να αναγνωρίσει ο άλλος ότι σκέπτομαι όπως σκέπτεται ο Χριστός. Αυτό θα πει «έχω νουν Χριστού». Δεν σκέπτομαι διαφορετικά. Ενεργώ όπως θα ενήργει ο Χριστός. Δεν είναι μακρινά πράγματα αυτά. Μην πούμε ότι… «εγώ με τον Χριστό θα συγκριθώ; Εγώ με τον Χριστό θα συγκριθώ; Αγαπητοί μου, δεν είναι θέμα συγκρίσεως. Είναι θέμα να μιμηθώ να φτάσω να γίνω σαν τον Χριστό. Όσο μπορώ, όσο φτάνω. Διαρκώς, συνεχώς. Γιατί νομίζετε ότι ενηνθρώπησε ο Λόγος του Θεού; Ας μου επιτραπεί να πω αυτήν την απλή κουβέντα: «για τα μαύρα μάτια»; Έτσι για το θεαθήναι; Έτσι να πούμε για γούστο; Ο Υιός του Θεού ενηνθρώπησε για δύο λόγους. Πρώτον για να δούμε την ζωή Του και να την μιμηθούμε. Να φέρει το Ευαγγέλιον πάνω στη γη· που σημαίνει να φέρει τον τρόπο ζωής του ουρανού πάνω στη γη και ότι είναι δυνατόν να εφαρμοστεί το Ευαγγέλιον επάνω στη γη. Το δεύτερον είναι οντολογικό. Με την ενανθρώπησή Του να σώσει την ύπαρξή μας ολόκληρη από τον θάνατο και την φθορά και να αναστηθούμε και να βρεθούμε στην Βασιλεία του Θεού και στην μακαριότητά Του. Αυτός είναι ο λόγος. Τι λέτε, λοιπόν; Πρέπει να μείνομε με την ψιλήν γνώσιν; Με την γυμνή γνώσιν; Απλώς να ικανοποιούμε τον νου μας; Απλώς να λέμε ότι μελετούμε; Και να μην εφαρμόζομε εκείνο το οποίον ο λόγος του Θεού εντέλλεται; Αλλά και κάτι ακόμη. Σας είπα προηγουμένως ότι σήμερα η Εκκλησία μας γιορτάζει τη μνήμη των 630 θεοφόρων Πατέρων που έλαβαν μέρος στην Δ΄ Οικουμενική Σύνοδο στην Χαλκηδόνα, απέναντι από την Μικρά Ασία, από την Κωνσταντινούπολη απέναντι. Γνωρίζετε, παρακαλώ, ότι οι Πατέρες όχι ορθώς φρονούσαν μόνον, όχι ορθώς ζούσαν μόνον, αλλά και ορθώς διεκήρυσσον την πίστιν. Και την διεκήρυσσον. Δηλαδή πρέπει τώρα να εκθέσομε εις τους άλλους το περιεχόμενον της πίστεώς μας. Διότι έρχονται διαρκώς καινούριοι άνθρωποι εις τον κόσμον. Και πρέπει όχι μόνο οι καινούριοι άνθρωποι -τα παιδιά σας δηλαδή- να μάθουν την αλήθειαν, αλλά θα πρέπει και να διορθώνω εκείνους που δεν πήραν καλή γνώση του περιεχομένου της πίστεώς μας. Και συνεπώς πρέπει διαρκώς να γίνομαι ένας ιεραπόστολος. Να λέγω παντού πάντα την αλήθεια. Μπήκατε καμία φορά σε κανένα ταξί; Ασφαλώς ναι. Είδατε πλάι στον σταυρό, που έχει κρεμασμένο μπροστά στο παρμπρίζ ο οδηγός, να έχει και ένα πεταλάκι με μία μπλε χάντρα; Το έχετε δει αυτό; Αυτήν είναι μία στραβή πίστη. Ο άνθρωπος αυτός δεν ξέρει ακριβώς τι πιστεύει. Πιστεύει ότι από τον σταυρό βγαίνει μία δύναμις. Αλλά και από την μπλε χάντρα και το πέταλο, βγαίνει μία κάποια άλλη δύναμη, ε, ή η μία ενεργήσει ή η άλλη ενεργήσει, δεν πειράζει, ας τα έχομε και τα δύο και όποιο πιάσει… Είπατε ποτέ αγαπητοί μου στον οδηγό, όταν είδατε αυτό το φαινόμενο, ότι αυτό που κάνει δεν είναι σωστό; Του το έχετε πει αυτό; Και πλήθος άλλα υπάρχουν, για να μην πολυπραγμονώ, πλήθος άλλα· που πρέπει πάντοτε να διορθώνομε. Προσέξτε όμως, όχι εισαγγελικά, σαν να είμαστε εισαγγελείς και δημόσιοι κατήγοροι. Και να λέμε: «Κοίταξε να ιδείς το και το και αλίμονό σου…». Όχι, αγαπητοί. Με πολλή αγάπη, με πολλή αδελφικότητα θα διορθώσομε τον άλλον να μην τον προσβάλλομε. Να τον διορθώσομε. Ακόμη να του πούμε να μας συγχωρεί που θα του πούμε αυτό το κάτι, ότι ίσως το παρέλειψε. Ξέρει ίσως πολλά αλλά αυτό του διέφυγε. Κι ερχόμαστε τώρα να του το πούμε, για να το διορθώσει και αυτό. Όταν με αγάπη του το πούμε, τότε, τι νομίζετε, ο ένας αδελφός θα διορθώνει τον άλλον. Και τότε θα έχομε μία χριστιανική κοινωνία, δηλαδή την Εκκλησία του Χριστού, η οποία θα ορθοδοξεί αλλά και θα ορθοβιοί, θα ζει σωστά. Και δεν θα έχομε αυτό το φοβερό φαινόμενο μέσ’ την Εκκλησία, ο καθένας να ζει ή να πιστεύει κατά το δοκούν. Δεν λέμε στη Θεία Λειτουργίαν να μας δώσει ο Κύριος «τήν ἑνότητα τῆς πίστεως καί τήν κοινωνία τοῦ Ἁγίου Πνεύματος»; Τι είναι αυτό; Εδώ ακριβώς, αγαπητοί μου, είναι όλη η προσφορά της Εκκλησίας. Η ενότης της πίστεως είναι εκείνο που πιστεύω να το πιστεύει και ο άλλος και ο άλλος. Η πίστις της Εκκλησίας. Και ποια είναι η κοινωνία του Αγίου Πνεύματος; Είναι ο τελικός μας σκοπός. Να γίνομε κοινωνοί του Αγίου Πνεύματος. Να αποκτήσομε το Πνεύμα το Άγιον. Να έχομε Θεό. Για να ζήσομε από την παρούσα ζωή μέσα στην Βασιλεία του Θεού. Να καταστήσομε την Βασιλεία του Θεού πρώτα πρώτα γεγονός της υπάρξεώς μας. Θα κλείσουμε εμείς μέσα μας την Βασιλείαν του Θεού. Και όταν θα πάμε εκεί, στην Βασιλεία του Θεού, τότε Εκείνη θα μας κλείσει μέσα στον εαυτόν της. Έτσι λοιπόν βλέπετε, αγαπητοί, η σημερινή ημέρα, που η Εκκλησία μας προβάλλει τους 630 Θεοφόρους Πατέρας, τους προβάλλει προς μίμησιν. Δεν είναι ένα γεγονός που απλώς ανήκει στο παρελθόν. Διάβαζα χθες το βράδυ τον δογματικόν Όρον της Δ’ Οικουμενικής Συνόδου. Δεν είναι πάρα πολύ εκτενής. Είναι μόλις 5-6 φύλλα ενός βιβλίου. Είναι πάρα πολύ λίγο. Και εκεί είναι αποκρυσταλλωμένη όλη η απόφασις περί του προσώπου του Ιησού Χριστού. Αν, λοιπόν, όλα αυτά σιγά σιγά τα γνωρίσομε… μάλιστα αν θέλετε να ξέρετε, όταν άρχισα να διαβάζω, για μια στιγμή δεν αντελήφθηκα ότι είναι η αρχαία γλώσσα. Δεν ήμουνα καλός στα Αρχαία. Για να μην πείτε ότι ήμουνα καλός στα φιλολογικά και έτσι τα ξέρω. Όχι. Όταν συνήντησα ένα «τοίνυν», ένα «λοιπόν», α, λέω, είναι αρχαία γλώσσα. Δηλαδή, με άλλα λόγια, θέλω να σας πω, λίγο το παλιό γυμνάσιο να είχαμε τελειώσει, την γλώσσα αυτή την καταλαβαίνομε. Πιστέψτε με, την καταλαβαίνομε. Άλλο τώρα ότι είναι μία συμφορά ότι πια τα παιδιά μας δεν ξέρουν Αρχαία Ελληνικά και δηλαδή δεν ξέρουν Ελληνικά. Άλλη παράγραφος αυτό. Αλλ΄ όμως νομίζω ότι πρέπει να έχομε πάντοτε την φιλομάθειαν, να πηγαίνομε να διαβάζομε. Να ερωτούμε. Να ακούμε λόγο Θεού, λόγο Θεού άρτον· ο Οποίος θα μας φέρει εις το επίπεδο του κηρύγματος, εις το επίπεδον της προσφοράς, όλα τα κατατεθειμένα της Εκκλησίας. Μη μιλάμε μόνο και να λέμε… – θα μου πείτε αυτό είναι δικό μας θέμα· ναι· μη μιλάμε πάντα και να λέμε: «Να είμαστε καλοί άνθρωποι». Πρέπει να γνωρίσομε το περιεχόμενο της πίστεώς μας, για να γνωρίσομε τον δρόμο μας, να γνωρίσομε την πορεία μας. Έτσι λοιπόν, η προβολή των 630 Θεοφόρων Πατέρων, δεν είναι μία ανάμνησις, μία μνήμη που ανήκει στο παρελθόν, μία μνήμη μουσειακή. Είναι μία μνήμη ζωντανή. Οι Πατέρες της Εκκλησίας μας υπάρχουν και θα υπάρχουν πάντοτε. Υπάρχουν στη Βασιλεία του Θεού. Υπάρχουν με τα κηρύγματά τους. Υπάρχουν με τα θεσπίσματά τους και με τα δόγματά τους. Υπάρχουν στη ζωή μας, οδηγοί σε ένα δύσκολο δρόμο, σε μία δύσκολη εποχή, που τα πάντα διαλύονται, που τα πάντα καταρρακώνονται και που πρέπει να μείνομε όρθιοι. Οι Πατέρες λοιπόν είναι οι φωτοδόται, είναι οι στυλοβάται. Είναι η βακτηρία εκείνη, επί της οποίας θα στηριχθούμε, για να ομολογήσομε ορθήν πίστιν, ορθήν βίωσιν, για να δούμε μίαν ημέραν το πρόσωπο του Θεού. Απομαγνητοφωνημένη ομιλία που εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 19-7-1981 ΠΗΓΗ
Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Όταν τα παιδιά έχουν έλλειψη σιδήρου

Η αναιμία από έλλειψη σιδήρου, γνωστή ως σιδηροπενική αναιμία, είναι μια διαταραχή αρκετά συχνή στα παιδιά. Αν αποκλειστεί οποιοδήποτε παθολογικό πρόβλημα, η πιο συχνή αιτία έλλειψης σιδήρου σε ένα παιδί είναι η κακή διατροφή. Ωστόσο χρειάζεται πολύ προσοχή, καθώς η σιδηροπενία σε ένα παιδί σχετίζεται με μειωμένη ανάπτυξη, μειωμένη σωματική και πνευματική απόδοση, εύκολη κόπωση, ευαισθησία σε λοιμώξεις και ιώσεις. Συνήθως εμφανίζεται σε βρέφη που λαμβάνουν κανονικό γάλα πριν την ολοκλήρωση ενός έτους ζωής, σε αθλήτριες που έχουν έμμηνο ρύση και δεν έχουν επαρκείς πηγές σιδήρου στη διατροφή τους, σε κορίτσια που ακολουθούν μια χορτοφαγική διατροφή. Σε περίπτωση λοιπόν που μετά από εξετάσεις ο παιδίατρος διαπιστώσει ότι ένα παιδί έχει χαμηλό σίδηρο, θα πρέπει οπωσδήποτε να ενισχυθεί η διατροφή του σε καλές πηγές σιδήρου. Τέτοιες είναι κυρίως προϊόντα ζωικής προέλευσης, όπως το κόκκινο κρέας (μοσχάρι, χοιρινό), το συκώτι, το κοτόπουλο και τα πουλερικά, το αυγό, το εμπλουτισμένο γάλα και τα θαλασσινά. Τρόφιμα φυτικής προέλευσης που είναι πλούσια σε σίδηρο όπως οι φακές, το σπανάκι, το μπρόκολο, τα αποξηραμένα φρούτα, εμπλουτισμένα με σίδηρο δημητριακά και ροφήματα, επίσης μπορεί να βοηθήσουν. Ωστόσο, θα πρέπει να σημειωθεί ότι ο βαθμός απορρόφησής τους είναι σημαντικά χαμηλότερος αυτού των ζωικών πηγών. Σε πιο μικρά παιδιά ο αποκλειστικός μητρικός θηλασμός μέχρι τουλάχιστον τους έξι μήνες, καθώς επίσης και η έγκαιρη εισαγωγή τροφίμων πλούσιων σε σίδηρο, όπως το κρέας και το κοτόπουλο, μετά την ηλικία των 6 μηνών, και ειδικών γαλακτοκομικών εμπλουτισμένων σε σίδηρο. Θα πρέπει να σημειωθεί εδώ ότι σε περιπτώσεις σημαντικών ελλείψεων ο παιδίατρος ενδεχομένως να συστήσει και συμπληρωματική αγωγή με ειδικό σκεύασμα σιδήρου για το παιδί. ΠΗΓΗ: Από την Επιστημονική Ομάδα neadiatrofis.gr http://www.boro.gr
Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Φάτε καρύδια...

Έρευνα δείχνει ότι... η κατανάλωση μιας χούφτας καρυδιών την ημέρα παρέχει άμεση προστασία από τις καρδιακές παθήσεις. Η τακτική κατανάλωση παρέχει μόνιμη προστασία. Οι ερευνητές διαπίστωσαν επίσης σημαντική βελτίωση στα επίπεδα της χοληστερόλης και την ελαστικότητα των αγγείων, η οποία βοηθά στην καλή ροή του αίματος , μόλις 4 ώρες μετά αφού έτρωγαν ξηρούς καρπούς όπως καρύδια . Η έρευνα δείχνει ότι η τακτική κατανάλωση καρυδιών μπορεί να σας προστατεύσει από καρδιαγγειακές παθήσεις. «Και μόνο με την κατανάλωση μιας χούφτας καρύδια ή καρυδέλαιο για τέσσερις ημέρες, θα μειώσουν σημαντικά τον κίνδυνο των καρδιακών παθήσεων,» είπε ο Δρ Πένι Κρίς Έρετρον, καθηγητής διατροφολογίας στο Penn State University στην Πενσυλβάνια. Αυτή η μελέτη είναι η πρώτη που προσδιορίζει ότι τα καρύδια περιέχουν πολλά οφέλη για την υγεία. Και μόνο με την κατανάλωση τριών κουταλιών της σούπας (51 γρ) καρυδέλαιο, μπορείτε να βελτιώσετε την κατάσταση των αιμοφόρων αγγείων σας σε 4 ώρες. Το καρυδέλαιο έχει αποδειχθεί ότι είναι ιδιαίτερα καλό για την ακεραιότητα των ενδοθηλιακών κυττάρων. Είναι τα κύτταρα που ευθυγραμμίζουν τα αιμοφόρα αγγεία και παίζουν σημαντικό ρόλο στην ευελιξία τους. Καρύδια και άλλα οφέλη Καρύδια κατά του καρκίνου Tα καρύδια περιέχουν την ουσία IPP, που φαίνεται να συμβάλλει στην πρόληψη του καρκίνου, σύμφωνα με ερευνητικά δεδομένα που δημοσιεύτηκαν στην επιθεώρηση «Cancer Research». Καρύδια κατά και του διαβήτη Έρευνα της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ, τα αποτελέσματα της οποίας δημοσιεύτηκαν στην επιθεώρηση «Journal of the American Medical Association» το 2002, έδειξε ότι οι γυναίκες που καταναλώνουν 5 ή περισσότερες φορές την εβδομάδα καρύδια έχουν λιγότερες πιθανότητες να εμφανίσουν διαβήτη τύπου 2. Καρύδια και προστασία από τις πέτρες στη χολή Αρχίστε να καταναλώνετε καρύδια αν θέλετε να προστατευτείτε από τις πέτρες στη χολή. Τα αποτελέσματα τις πολύχρονης έρευνας από το Πανεπιστήμιο του Κεντάκι («American Journal of Epidemiology», 2004) έδειξαν ότι οι άνδρες που κατανάλωναν 5 ή περισσότερες φορές την εβδομάδα τέτοιες τροφές είχαν περίπου 30% μικρότερο κίνδυνο να αναπτύξουν χολολιθίαση. Αντίστοιχη έρευνα για τις γυναίκες καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η συχνή κατανάλωση ξηρών καρπών μειώνει τον κίνδυνο χολοκυστεκτομής.
Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Σαν σήμερα... 14 Ιουλίου

Τα σημαντικότερα γεγονότα της 14ης Ιουλίου 1099: Κατά τη διάρκεια της Α' Σταυροφορίας, οι στρατιές των ευρωπαίων χριστιανών πολεμιστών εισβάλλουν στην οχυρωμένη Ιερουσαλήμ και αρχίζουν τις σφαγές των μουσουλμάνων κατοίκων της. 1789: Πέφτει η Βαστίλη, σηματοδοτώντας την έναρξη της Γαλλικής Επανάστασης (Εθνική εορτή της Γαλλίας). 1790: Γιορτάζεται η πρώτη επέτειος από την πτώση της Βαστίλης με μεγάλη παρέλαση 50.000 Εθνοφρουρών στο Παρίσι. Η σύνθεση του Φρανσουά Ζοζέφ Γκοσέκ «Te Deum» εκτελείται για πρώτη φορά. 1795: Η «Μασσαλιώτιδα» υιοθετείται και επισήμως ως ο εθνικός ύμνος της Γαλλίας. Η σύνθεση του ύμνου ανήκει στον αξιωματικό του γαλλικού στρατού (του μηχανικού) Ρουζέ ντε Λιλ. Γράφτηκε στο Στρασβούργο την νύκτα της κήρυξης του πολέμου μεταξύ Γαλλίας και Αυστρίας 17 Απριλίου 1792. Αρχικά τιτλοφορήθηκε ως Πολεμικό άσμα για τη στρατιά του Ρήνου αφού γράφτηκε σαν πολεμικό εμβατήριο. Κατά την επιστροφή του γαλλικού στρατού κάποιοι Μασσαλιώτες εθελοντές άρχισαν να το τραγουδούν στους δρόμους του Παρισιού οπότε και ονομάστηκε στην αρχή «Τραγούδι των Μασσαλιωτών» και αργότερα «Μασσαλιώτιδα». 1867: Ο σουηδός βιομήχανος εκρηκτικών Άλφρεντ Νόμπελ επιδεικνύει ενώπιον άγγλων ειδικών τη νέα του εφεύρεση, τη δυναμίτιδα. 1905: Η Κρητική Βουλή ζητά από τις Μεγάλες Δυνάμεις να κυρώσουν την ένωσή της με την Ελλάδα. 1919: Ελληνικό στρατιωτικό τμήμα παρελαύνει τιμητικά στη Λεωφόρο των Ηλυσίων Πεδίων στο Παρίσι, κατά τον λαμπρό εορτασμό της νίκης των συμμάχων στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο. 1921: Δύο ιταλοαμερικανοί αναρχικοί, ο Νίκολα Σάκο και ο Μπαρτολομέο Βαντζέτι, καταδικάζονται σε θάνατο για το φόνο του λογιστή της εταιρίας που δούλευαν. Μέχρι και σήμερα, πολλοί πιστεύουν ότι στην καταδίκη τους υπήρξε δικαστική πλάνη και ότι ήταν αθώοι. 1933: Στη Γερμανία, όλα τα πολιτικά κόμματα κηρύσσονται παράνομα εκτός από το Εθνικοσοσιαλιστικό. 1992: Δολοφονική απόπειρα σε βάρος του υπουργού Οικονομικών Γιάννη Παλαιοκρασσά πραγματοποιείται από την τρομοκρατική οργάνωση της 17Ν, με αποτέλεσμα να σκοτωθεί ο 22χρονος Θάνος Αξαρλιάν και να τραυματιστούν άλλοι πέντε πολίτες. 1993: Ισχυρός σεισμός, μεγέθους 5,4 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ πλήττει την Πάτρα, με αποτέλεσμα ένας άνθρωπος να χάσει τη ζωή του από καρδιακή προσβολή και πολλοί να τραυματιστούν. 2000: Μια ισχυρή ηλιακή έκρηξη προκαλεί μια γεωμαγνητική καταιγίδα στη Γη. 2001: Η ΔΟΕ αποφασίζει να αναθέσει στο Πεκίνο τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2008. 2002: Γίνεται απόπειρα δολοφονίας του προέδρου της Γαλλίας Ζακ Σιράκ. 2003: Σε μια προσπάθεια να διαβάλλει τον αμερικάνο πρέσβη Τζόζεφ Γουίλσον που ήταν κατά της επίθεση στο Ιράκ ο αρθρογράφος της Washington Post, Ρόμπερτ Νόβακ αποκαλύπτει ότι η σύζυγος του Γουίλσον, Βάλερι Πλέιμ είναι πράκτορας της CIA. 2006: Σκάνδαλο με στημένα παιγνίδια αποκαλύπτεται στην Ιταλία. Υποβιβάζονται η Γιουβέντους και η Φιορεντίνα. Γεννήσεις 1602 - Καρδινάλιος Μαζαρίνος 1743 - Γαβριήλ Ντερζάβιν, Ρώσος ποιητής 1862 - Γκούσταφ Κλιμτ, Αυστριακός καλλιτέχνης 1889 - Άντε Πάβελιτς, Κροάτης πολιτικός 1896 - Μπουεναβεντούρα Ντουρρούτι, Ισπανός αναρχικός 1913 - Τζέραλντ Φορντ, 38ος πρόεδρος των Η.Π.Α. 1918 - Ίνγκμαρ Μπέργκμαν, Σουηδός σκηνοθέτης 1947 - Ναβίν Ραμγκούλαμ, πρωθυπουργός του Μαυρίκιου 1966 - Μάθιου Φοξ, Αμερικανός ηθοποιός 1967 - Μάριος Κωνσταντίνου, Κύπριος ποδοσφαιριστής 1967 - Τζεφ Τζάρετ, Αμερικανός παλαιστής 1971 - Μπούλι Ρεϊ, Αμερικανός παλαιστής 1971 - Τζόι Στάιλς, Αμερικανός σχολιαστής αγώνων πάλης Θάνατοι 1223 - Φίλιππος Β', βασιλιάς της Γαλλίας 1809 - Νικόδημος ο Αγιορείτης, άγιος της Ορθόδοξης Εκκλησίας 1827 - Αυγουστίνος Φρενέλ, Γάλλος φυσικός 1939 - Άλφονς Μούχα, Τσέχος ζωγράφος 1954 - Χαθίντο Μπεναβέντε, Ισπανός συγγραφέας 1998 - Ρίτσαρντ Μακ Ντόναλντ, Αμερικανός επιχειρηματίας http://www.newsbeast.gr
Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Εορτή του Οσίου Νικοδήμου του Αγιορείτου

Η ΕΟΡΤΗ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ Τη μνήμη του Οσίου Νικοδήμου του Αγιορείτου τιμά σήμερα, 14 Ιουλίου, η Εκκλησία μας. Ο Όσιος Νικόδημος γεννήθηκε στη Νάξο το έτος 1749 μ.Χ. από γονείς ευσεβείς και ενάρετους, τον Αντώνιο και Αναστασία Καλλιβούρση (η οποία εμόνασε στην Ιερά Μονή Χρυσοστόμου Νάξου, με το όνομα Αγάθη). Το κατά κόσμον όνομά του ήταν Νικόλαος και από μικρός έδειχνε ότι ήταν άνθρωπος μεγάλης αρετής και φοβερής ευφυΐας. Τα πρώτα του γράμματα τα έμαθε στη Νάξο και έπειτα στη σχολή της ίδιας πόλης επέκτεινε τις γνώσεις του, με δάσκαλο τον αδελφό του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού, Αρχιμανδρίτη Χρύσανθο. Κατόπιν 16 χρόνων πήγε στην Ελληνική σχολή της Σμύρνης, όπου κοντά σε φημισμένους διδασκάλους έλαβε ανώτερη παιδεία και αρετή. Μετά από ορισμένες περιπέτειες, το 1775 μ.Χ. πήγε στο Άγιον Όρος. Εκεί, στη Μονή του Άγιου Διονυσίου εκάρη μοναχός με το όνομα Νικόδημος. Οι Πατέρες της Μονής, που διέκριναν τα μεγάλα φυσικά και επίκτητα χαρίσματα του Νικόδημου, τον διόρισαν αναγνώστη και γραμματέα της Μονής. Στη Μονή αυτή ο Νικόδημος, υπήρξε υπόδειγμα διακονίας και πράξεων αρετής. Έπειτα αποσύρθηκε σε κάποιο κελί, όπου με ασκητικό τρόπο, επιδόθηκε στη μελέτη και συγγραφή πολλών οικοδομητικών, θεολογικών και αγιολογικών βιβλίων. Μεταξύ αυτών είναι ο «Συναξαριστής», το «Εορτοδρόμιον», η «Νέα Κλίμακα», ο «Αόρατος Πόλεμος» και άλλα πολλά. Τελικά μετά από διάφορες περιπέτειες, που υπέστη στη βραχύχρονη ζωή του, απεβίωσε από ημιπληγία, σε ηλικία 60 χρονών, τις πρώτες ορθρινές ώρες της 14ης Ιουλίου του έτους 1809 μ.Χ. στο κελλί των Σκουρταίων, στις Καρυές του Αγίου Όρους. Τα τελευταία του λόγια ήταν η απάντηση που έδωσε στους μαθητές του όταν τον ρώτησαν αν ησυχάζει: «Τον Χριστό έβαλα μέσα μου και πως να μη ησυχάσω;». Ενταφιάστηκε στο Λαυριωτικό Κελί των Σκουρταίων στις Καρυαίς του Άγιου Όρους, αφήνοντας πίσω του ένα τεράστιο πνευματικό συγγραφικό έργο, που σήμερα αποτελεί κεφάλαιο για τον λαό της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Η Εκκλησία μας επάξια από το έτος 1955 μ.Χ. τον κατέταξε στο Αγιολόγιο της. Απολυτίκιο: Ήχος γ'. Την ωραιότητα. Σοφίας χάριτι, Πάτερ κοσμούμενος, σάλπιξ θεόφθογγος, ώφθης του Πνεύματος, και αρετών υφηγητής, Νικόδημε θεηγόρε, πάσι γαρ παρέθηκας, σωτηρίας διδάγματα, βίου καθαρότητας, διεκφαίνων την έλλαμψιν, τω πλούτω των ενθέων σου λόγων, δι' ων ως φως τω κόσμω έλαμψας.
Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Σάββατο 13 Ιουλίου 2024

Ο ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ Κυριακή 14 Ἰουλίου

 Ο ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

Κυριακή 14 Ἰουλίου - Τῶν Ἁγίων 630 Θεοφόρων Πατέρων τῆς ἐν Χαλκηδόνι Δ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου


ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ (Τίτ. γ΄ 8-15)

Τέκνον Τίτε, πιστὸς ὁ λόγος· καὶ περὶ τούτων βούλομαί σε διαβεβαιοῦσθαι, ἵνα φροντίζωσι καλῶν ἔργων προΐστασθαι οἱ πεπιστευκότες τῷ Θεῷ. Ταῦτά ἐστι τὰ καλὰ καὶ ὠφέλιμα τοῖς ἀνθρώποις· μωρὰς δὲ ζητήσεις καὶ γενεαλογίας καὶ ἔρεις καὶ μάχας νομικὰς περιίστασο· εἰσὶ γὰρ ἀνωφελεῖς καὶ μάταιοι. Αἱρετικὸν ἄνθρωπον μετὰ μίαν καὶ δευτέραν νουθεσίαν παραιτοῦ, εἰδὼς ὅτι ἐξέστραπται ὁ τοιοῦτος καὶ ἁμαρτάνει ὢν αὐτοκατάκριτος. Ὅταν πέμψω Ἀρτεμᾶν πρός σε ἢ Τυχικόν, σπούδασον ἐλθεῖν πρός με εἰς Νικόπολιν· ἐκεῖ γὰρ κέκρικα παραχειμάσαι. Ζηνᾶν τὸν νομικὸν καὶ Ἀπολλὼ σπουδαίως πρόπεμψον, ἵνα μηδὲν αὐτοῖς λείπῃ. Μανθανέτωσαν δὲ καὶ οἱ ἡμέτεροι καλῶν ἔργων προΐστασθαι εἰς τὰς ἀναγκαίας χρείας, ἵνα μὴ ὦσιν ἄκαρποι. Ἀσπάζονταί σε οἱ μετ' ἐμοῦ πάντες. Ἂσπασαι τοὺς φιλοῦντας ἡμᾶς ἐν πίστει. Ἡ χάρις μετὰ πάντων ὑμῶν· ἀμήν.

Μετάφραση

Παιδί μου Τίτε, αὐτά τά λόγια εἶναι ἀληθινά καί θέλω νά τά βεβαιώνεις μέ τήν προσωπική σου μαρτυρία, ὥστε ὅσοι ἔχουν πιστέψει στό Θεό νά φροντίζουν νά πρωτοστατοῦν σέ καλά ἔργα. Αὐτά εἶναι τά καλά καί τά χρήσιμα στούς ἀνθρώπους. Ἀπό τό ἄλλο μέρος, νά ἀποφεύγεις τίς ἀνόητες ἀναζητήσεις σέ γενεαλογικούς καταλόγους, τίς φιλονικίες καί τίς διαμάχες γύρω ἀπό τίς διατάξεις τοῦ ἰουδαϊκοῦ νόμου, γιατί ὅλα αὐτά εἶναι ἀνώφελα καί μάταια. Τόν ἄνθρωπο πού ἀκολουθεῖ πλανερές διδασκαλίες συμβούλεψέ τον μιά δυό φορές, κι ἄν δέν ἀκούσει ἄφησέ τον, μέ τή βεβαιότητα πώς αὐτός ἔχει πιά διαστεφεῖ καί ἁμαρτάνει, καταδικάζοντας ἔτσι ὁ ἴδιος τόν ἑαυτό του. Ὅταν θά σοῦ στείλω τόν Ἀρτεμά ἤ τόν Τυχικό, ἔλα τό συντομότερο νά μέ συναντήσεις στή Νικόπολη, γιατί ἐκεῖ ἀποφάσισα νά περάσω τό χειμώνα. Τό Ζηνά τό νομικό καί τόν Ἀπολλώ, νά τούς ἐφοδιάσεις πλουσιοπάροχα μέ ὅτι χρειάζονται γιά τό ταξίδι τους, ὥστε νά μήν τούς λείψει τίποτα. Ἄς μαθαίνουν καί οἱ δικοί μας νά πρωτοστατοῦν σέ καλά ἔργα, γιά ν΄ ἀντιμετωπίζουν τίς ἐπείγουσες ὑλικές ἀνάγκες, ὥστε ἡ ζωή τους νά μήν εἶναι ἄκαρπη. Σέ χαιρετοῦν ὅλοι ὅσοι εἶναι μαζί μου. Χαιρέτησε τούς πιστούς πού μᾶς ἀγαποῦν. Ἡ χάρη νά εἶναι μαζί μέ ὅλους σας. Ἀμήν.

ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ (Ματθ. ε΄ 14-19)

Εἶπεν ὀ Κύριος τοῖς ἑαυτοῦ μαθηταῖς· Ὑμεῖς ἐστε τὸ φῶς τοῦ κόσμου. Οὐ δύναται πόλις κρυβῆναι ἐπάνω ὄρους κειμένη· οὐδὲ καίουσι λύχνον καὶ τιθέασιν αὐτὸν ὑπὸ τὸν μόδιον, ἀλλ' ἐπὶ τὴν λυχνίαν, καὶ λάμπει πᾶσι τοῖς ἐν τῇ οἰκίᾳ. Οὕτω λαμψάτω τὸ φῶς ὑμῶν ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ὅπως ἴδωσιν ὑμῶν τὰ καλὰ ἔργα καὶ δοξάσωσιν τὸν πατέρα ὑμῶν τὸν ἐν τοῖς οὐρανοῖς. Μὴ νομίσητε ὅτι ἦλθον καταλῦσαι τὸν νόμον ἢ τοὺς προφήτας· οὐκ ἦλθον καταλῦσαι ἀλλὰ πληρῶσαι. Ἀμὴν γὰρ λέγω ὑμῖν, ἕως ἂν παρέλθῃ ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ, ἰῶτα ἓν ἢ μία κεραία οὐ μὴ παρέλθῃ ἀπὸ τοῦ νόμου ἕως ἂν πάντα γένηται. Ὃς ἐὰν οὖν λύσῃ μίαν τῶν ἐντολῶν τούτων τῶν ἐλαχίστων καὶ διδάξῃ οὕτως τοὺς ἀνθρώπους, ἐλάχιστος κληθήσεται ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν· ὃς δ' ἂν ποιήσῃ καὶ διδάξῃ, οὗτος μέγας κληθήσεται ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν.

Μετάφραση

Εἶπεν ὁ Κύριος στούς μαθητές του: «Ἐσεῖς εἶστε τό φῶς γιά τόν κόσμο· μιά πόλη χτισμένη ψηλά στό βουνό δέν μπορεῖ νά κρυφτεῖ. Οἱ ἄνθρωποι, ὅταν ἀνάψουν τό λυχνάρι, δέν τό βάζουν κάτω ἀπό τό δοχεῖο μέ τό ὁποῖο μετροῦν τό σιτάρι, ἀλλά τό τοποθετοῦν στό λυχνοστάτη, γιά νά φωτίζει ὅλους τούς ἀνθρώπους τοῦ σπιτιοῦ. Ἔτσι νά λάμψει καί τό δικό σας φῶς μπροστά στούς ἀνθρώπους, γιά νά δοῦν τά καλά σας ἔργα καί νά δοξολογήσουν τόν οὐράνιο Πατέρα σας. Μή νομίσετε πώς ἦρθα  γιά νά καταργήσω τό νόμο ἤ τούς προφῆτες. Δέν ἦρθα γιά νά τά καταργήσω, ἀλλά γιά νά τά πραγματοποιήσω.  Σᾶς βεβαιώνω πώς  ὅσο ὑπάρχει ὁ κόσμος, ἕως τή συντέλειά του, δέ θά πάψει νά ἰσχύει οὔτε ἕνα γιώτα ἤ μία ὀξεία ἀπό τό νόμο. Ὅποιος, λοιπόν, καταργήσει ἀκόμα καί μία ἀπό τίς πιό μικρές ἐντολές αὐτοῦ τοῦ νόμου καί διδάξει ἔτσι τούς ἄλλους, θά θεωρηθεῖ ἐλάχιστος στή βασιλεία τοῦ Θεοῦ. Ἐνῶ ὅποιος τίς τηρήσει ὅλες καί διδάξει ἔτσι καί τούς ἄλλους, αὐτός θά θεωρηθεῖ μεγάλος στή βασιλεία τοῦ Θεοῦ».



Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Εορτάζοντες την 14ην του μηνός Ιουλίου

 Εορτάζοντες την 14ην του μηνός Ιουλίου


 

  • Ο ΑΓΙΟΣ ΑΚΥΛΑΣ, ο Απόστολος

  • Ο ΑΓΙΟΣ ΙΟΥΣΤΟΣ

  • Ο ΟΣΙΟΣ ΟΝΗΣΙΜΟΣ, ο Θαυματουργός

  • Ο ΑΓΙΟΣ ΙΩΣΗΦ, ο Ομολογητής, Αρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης και αδελφός του Αγ. Θεοδώρου του Στουδίτου.

  • ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΑΚΥΛΑΣ και ΙΛΑΡΙΟΣ

  • Ο ΑΓΙΟΣ ΠΕΤΡΟΣ, ο νέος

  • Ο ΑΓΙΟΣ ΗΡΑΚΛΕΙΟΣ

  • Ο ΟΣΙΟΣ ΝΙΚΟΔΗΜΟΣ, ο Αγιορείτης, ο σοφός διδάσκαλος της Εκκλησίας.

 

Αναλυτικά

 

Ο ΑΓΙΟΣ ΑΚΥΛΑΣ ο Απόστολος
Βλέπε βιογραφικό του σημείωμα την 
13η Φεβρουαρίου, όπου συνεορτάζει με τη γυναίκα του Πρισκίλλα.


Απολυτίκιο. Ήχος α'. Χορός Αγγελικός.
Του Παύλου Μαθητής και συνέκδημος ώφθης, δεχθείς εν τη ψυχή, τον της χάριτος λόγον, Ακύλα Απόστολε, του Σωτήρος διάκονε· όθεν ηύγασας, τους εν νυκτί της απάτης και ηγώνισαι, υπέρ της δόξης Κυρίου· διό ευφημούμεν σε.


Ο ΑΓΙΟΣ ΙΟΥΣΤΟΣ
Ρωμαίος στην καταγωγή και στρατιωτικός στο επάγγελμα ο Ιούστος, διακρινόταν για τη γενναιότητά του. Σε πολλές μάχες έδειξε σπάνια ανδρεία, γι' αυτό και οι ανώτεροί του τον τιμούσαν ιδιαίτερα. Μάλιστα, μετά από κάθε πόλεμο τον προβίβαζαν και σε κάποιο ανώτερο στρατιωτικό αξίωμα. Σε κάποια όμως εκστρατεία κατά των βαρβάρων, το στράτευμα βρέθηκε σε μεγάλο κίνδυνο και τότε η αυτοθυσία των χριστιανών στρατιωτών το έσωσε. Ο Ιούστος, με αφορμή το περιστατικό αυτό, θαύμασε τη διαγωγή των χριστιανών και θέλησε να γίνει και ο ίδιος χριστιανός. Εκείνοι του απάντησαν ότι μόνο με την πίστη στον Χριστό μπορεί να γίνει αυτό και τον ενημέρωσαν σχετικά με το Ευαγγέλιο. Ο Ιούστος, όταν άκουσε αυτά, βρέθηκε σε δίλημμα, διότι αντιδρούσε μέσα του η παλαιά θρησκεία των ειδώλων. Αλλά κάποια νύχτα που κοίταζε τον έναστρο ουρανό συλλογιζόμενος, παρατήρησε φωτεινό σταυρό, γύρω από τον οποίο έλαμπε η λέξη "ακολούθει". Πράγματι, ο Ιούστος σ' αυτό το κάλεσμα του Χριστού ανταποκρίθηκε αμέσως χωρίς δισταγμούς. Δε λογάριασε ούτε δόξες, ούτε τιμές, ούτε στρατιωτική καριέρα, ούτε απολαύσεις. Αλλά "καταλιπών άπαντα αναστάς ηκολούθησεν αύτω"1. Αφού, δηλαδή, άφησε τα πάντα, βαπτίσθηκε και ακολούθησε τον Χριστό. Όταν όμως έμαθε το γεγονός ο Τριβούνος Κλαύδιος, τον βασάνισε με πυρωμένα σίδερα. Κατόπιν τον έριξε στη φωτιά, όπου θριαμβευτικά παρέδωσε στο Θεό τη ψυχή του.
1. Ευαγγέλιο Λουκά, ε' 28.


Ο ΟΣΙΟΣ ΟΝΗΣΙΜΟΣ, ο Θαυματουργός
Ο όσιος Ονήσιμος - εδώ δεν πρόκειται για τον απόστολο Ονήσιμο, τον μαθητή του απ. Παύλου - έζησε στα χρόνια του αυτοκράτορα Διοκλητιανού. Καταγόταν από την κωμόπολη Καρύνη της Καισαρείας στην Παλαιστίνη και ανατράφηκε από ευσεβείς γονείς. Από νωρίς διακρίθηκε για το θείο ζήλο του, τη μελέτη των αγίων Γραφών και την ευσπλαχνία του προς τους πάσχοντες. Αργότερα πήγε στην Έφεσο, όπου έγινε μοναχός. Μετά τον επί Διοκλητιανού διωγμό, οι μοναχοί της μονής όπου βρισκόταν ο Ονήσιμος, διασκορπίστηκαν και ο ίδιος γύρισε στην πατρίδα του. Οι γονείς του χάρηκαν πολύ για την επάνοδό του, αλλά και λυπήθηκαν συγχρόνως, διότι είχαν τυφλωθεί και δε μπορούσαν να δουν την όψη του αγαπημένου τους παιδιού. Χάρη όμως της θερμής προσευχής του Ονησίμου, ένα πρωί ο Θεός χάρισε στους δύο γονείς το φως τους και όλοι μαζί δοξολόγησαν τον Ευεργέτη τους. Κατόπιν, ο Ονήσιμος πήγε στη Μαγνησία, όπου ίδρυσε μοναχική αδελφότητα. Εκεί, αγωνιζόμενος για την πίστη του Χριστού, πέθανε σε βαθιά γεράματα.


Ο ΑΓΙΟΣ ΙΩΣΗΦ ο Ομολογητής, Αρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης και αδελφός του Αγ. Θεοδώρου του Στουδίτου.
Έζησε στα χρόνια του βασιλιά Λέοντα Ε' του εικονομάχου (813-820} και ήταν γιος γονέων ευσεβών, του Φωτεινού και της Θεοκτίστης και αδελφός του ήταν ο Άγιος Θεόδωρος, ο Στουδίτης. Λόγω της αξιέπαινης ζωής του, εκλέχτηκε Αρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης. Αφού αρχιεράτευσε για αρκετό χρονικό διάστημα, επανήλθε στην Κων/πολη με βασιλική προσταγή. Παρουσιάστηκε στο βασιλιά και με θάρρος ομολόγησε πως σέβεται και τίμα τις άγιες εικόνες. Τότε, μετά από διάφορες κακοπάθειες και φυλακίσεις, εξορίστηκε σε κάποιο νησί. Κατόπιν ο δυσεβής βασιλιάς Θεόφιλος, έκανε να δοκιμάσει ο Ιωσήφ σκληρότερες κακοπάθειες και σκοτεινότερες φυλακές. Έτσι, μέσα στην πείνα, στη δίψα και στις διάφορες θλίψεις, έφυγε για την αιώνια ζωή (832).


Απολυτίκιο. Ήχος δ'. Ταχύ προκατάλαβε.
Εικών πέλων έμψυχος, των ιερών αρετών, Εικόνα την άχραντον, του Ζωοδότου Χριστού, τιμάν ανεκήρυξας' όθεν ομολογίας, διαπρέψας αγώσιν, ώφθης Θεσσαλονίκης, Ιωσήφ Ποιμενάρχης· διό σε ό Δεσπότης των όλων εδόξασε.


ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΑΚΥΛΑΣ και ΙΛΑΡΙΟΣ
Μαρτύρησαν δια λιθοβολισμού.


Ο ΑΓΙΟΣ ΠΕΤΡΟΣ ό νέος
Μαρτύρησε, αφού του έκοψαν τα πόδια (ορισμένοι Κώδικες, λανθασμένα γράφουν ότι ήταν επίσκοπος Κρήτης).

Ο ΑΓΙΟΣ ΗΡΑΚΛΕΙΟΣ
Μαρτύρησε, αφού τον χτύπησαν και τον θανάτωσαν με ρόπαλα.


Ο ΟΣΙΟΣ ΝΙΚΟΔΗΜΟΣ ο Αγιορείτης ο σοφός διδάσκαλος της Εκκλησίας.
Γεννήθηκε στη Νάξο το έτος 1749 από γονείς ευσεβείς και ενάρετους, τον Αντώνιο και Αναστασία Καλλιβούρση. Το κατά κόσμον όνομά του ήταν Νικόλαος και από μικρός έδειχνε ότι ήταν άνθρωπος μεγάλης αρετής και φοβερής ευφυΐας. Τα πρώτα του γράμματα τα έμαθε στη Νάξο και έπειτα στη σχολή της ίδιας πόλης επέκτεινε τις γνώσεις του, με δάσκαλο τον αδελφό του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού, Αρχιμανδρίτη Χρύσανθο. Κατόπιν, 16 χρόνων πήγε στην Ελληνική σχολή της Σμύρνης, όπου κοντά σε φημισμένους διδασκάλους έλαβε ανώτερη παιδεία και αρετή. Μετά από ορισμένες περιπέτειες, το 1775 πήγε στο Άγιον Όρος. Εκεί, στη Μονή του Άγιου Διονυσίου εκάρη μοναχός με το όνομα Νικόδημος. Οι Πατέρες της Μονής, που διέκριναν τα μεγάλα φυσικά και επίκτητα χαρίσματα του Νικόδημου, τον διόρισαν αναγνώστη και γραμματέα της Μονής. Στη Μονή αυτή ο Νικόδημος υπήρξε υπόδειγμα διακονίας και πράξεων αρετής. Έπειτα αποσύρθηκε σε κάποιο κελί, όπου με ασκητικό τρόπο, επιδόθηκε στη μελέτη και συγγραφή πολλών οικοδομητικών, θεολογικών και αγιολογικών βιβλίων.

Μεταξύ αυτών είναι ο "Συναξαριστής", το "Έορτοδρόμιον", η "Νέα Κλίμακα", ο "Αόρατος Πόλεμος" και άλλα πολλά. Τελικά μετά από διάφορες περιπέτειες που υπέστη στη βραχύχρονη ζωή του, απεβίωσε από ημιπληγία την 14η Ιουλίου του έτους 1809, σε ηλικία 60 χρονών. Ενταφιάστηκε στο Λαυριωτικό Κελί των Σκουρταίων στις Καρυαίς του Άγιου Όρους, αφήνοντας πίσω του ένα τεράστιο πνευματικό συγγραφικό έργο που σήμερα αποτελεί κεφάλαιο για τον λαό της Ορθόδοξης Εκκλησίας. (Λεπτομέρειες για τη ζωή του Αγίου ο αναγνώστης μπορεί να βρει σε διάφορα βιβλία που κατά καιρούς έχουν εκδοθεί και αναφέρουν λεπτομερώς τη ζωή του Αγίου Νικόδημου του Αγιορείτου).


Απολυτίκιο. Ήχος γ'. Την ωραιότητα.
Σοφίας χάριτι, Πάτερ κοσμούμενος, σάλπιξ θεόφθογγος, ώφθης του Πνεύματος και αρετών υφηγητής, Νικόδημε θεηγόρε' πάσι γαρ παρέθηκας, σωτηρίας διδάγματα, βίου καθαρότητας, διεκφαίνων την έλλαμψιν, τω πλούτω των ένθέων σου λόγων, δι' ων ως φως τω κόσμω έλαμψας.
 

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

ΔΕΛΤΙΟ ΚΑΙΡΟΥ για Κυριακή 14/7

 

ΔΕΛΤΙΟ ΚΑΙΡΟΥ για Κυριακή 14/7

Λίγες νεφώσεις πυκνότερες τις θερμές ώρες της ημέρας στα ηπειρωτικά, με όμβρους ή καταιγίδες κυρίως στα δυτικά ορεινά. Πολύ υψηλές θερμοκρασίες με κατά τόπους συνθήκες καύσωνα. Άνεμοι βορειοδυτικών διευθύνσεων με εντάσεις έως 6 μποφόρ τοπικά στο Αιγαίο.

Πιο αναλυτικά, την Κυριακή 14 Ιουλίου 2024 αναμένονται λίγες νεφώσεις, οι οποίες τις θερμές ώρες της ημέρας τοπικά θα αυξηθούν. Όμβροι ή καταιγίδες θα εκδηλωθούν σε ορεινά κυρίως τμήματα κατά μήκος της Πίνδου και ενδεχομένως τοπικά στη Θεσσαλία και στην Κεντρική Μακεδονία. Αυξημένη θα είναι η θερμική επιβάρυνση σε πολλές περιοχές της χώρας, με έμφαση στα αστικά κέντρα.

Η θερμοκρασία θα κυμανθεί στη Δυτική Μακεδονία από 19 έως 36 βαθμούς, στην υπόλοιπη βόρεια Ελλάδα από 22 έως 37-39 και ενδεχομένως τοπικά 40 βαθμούς, στη Θεσσαλία από 20 έως 38-40 και τοπικά 41, στην Ήπειρο από 22 έως 38-40 βαθμούς, στα υπόλοιπα ηπειρωτικά τμήματα από 25 έως 37-39 βαθμούς και τοπικά 40-41 βαθμούς, στα Επτάνησα από 23 έως 36-38 βαθμούς, στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου από 24 έως 36-38, στα υπόλοιπα νησιωτικά τμήματα του Αιγαίου και στην Κρήτη από 24 έως 33-35 βαθμούς Κελσίου.

Οι άνεμοι, τόσο στο Αιγαίο, όσο και στο Ιόνιο θα πνέουν από βορειοδυτικές διευθύνσεις με εντάσεις 4-5 μποφόρ και τοπικά στις Κυκλάδες, στην Κρήτη και στα Δωδεκάνησα 6 μποφόρ.

Στην Αττική περιμένουμε ηλιοφάνεια. Οι άνεμοι θα πνέουν από βόρειες διευθύνσεις με εντάσεις 3-5 μποφόρ. Η θερμοκρασία θα κυμανθεί από 30 έως 38-39 βαθμούς, αλλά στα ανατολικά του νομού θα διατηρηθεί 3-4 βαθμούς χαμηλότερα.

Στη Θεσσαλονίκη περιμένουμε λίγες νεφώσεις, πυκνότερες μετά το μεσημέρι. Οι άνεμοι θα πνέουν από νότιες κυρίως διευθύνσεις με εντάσεις 2-3 μποφόρ. Η θερμοκρασία θα κυμανθεί από 29 έως 37 βαθμούς.

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Μες τα δυο της μάτια να κοιτάζω.

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Μαϊντανός...το θαυματουργό βότανο με τις πολλαπλές ευεργετικές δράσεις

Οι αρχαίοι Έλληνες συνήθιζαν να τον χρησιμοποιούν ως βότανο και ως φάρμακο για διάφορες παθήσεις. Ο μαϊντανός την εποχή του Ιπποκράτη και του Διοσκουρίδη χρησιμοποιούταν μόνο έως φάρμακο! Χρησιμοποιήθηκε πριν από 2000 χρόνια, αρχικά ως «φάρμακο» και αργότερα ως βασικό συστατικό των μαγειρικών συνταγών, και αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι των πιάτων της παραδοσιακής ελληνικής κουζίνας, όπου προστίθεται για να προσδώσει άρωμα και γεύση. Μπορεί εύκολα να καλλιεργηθεί και σε μια γλάστρα στο μπαλκόνι μας σε δροσερό και φωτεινό μέρος. Οι ευεργετικές του δράσεις και ιδιότητες είναι πολλαπλές: τονωτικές, διεγερτικές, ανακουφιστικές, καθαρτικές, διουρητικές, αντισηπτικές, ρυθμιστικές. Πέρα από τις μοναδικές αρωματικές και γευστικές ιδιότητές του μπορεί να παρέχει μοναδικά οφέλη στην ανθρώπινη υγεία λόγω της ιδιαίτερης σύστασής του. Η περιεκτικότητά του σε φλαβονοειδή και αιθέρια έλαια είναι υπεύθυνη για τα οφέλη που μπορεί να μας προσφέρει. Συμπερασματικά, επιλέγοντας μαϊντανό για τη βελτίωση της γεύσης των πιάτων μας ωφελούμαστε με μια όχι μόνο νόστιμη αλλά και ευεργετική για την υγεία μας επιλογή. Το αφέψημα μαϊντανού, είναι εξαιρετικά διουρητικό, και συμβάλλει στην καλύτερη λειτουργία του νεφρού. Χάρη στη διουρητική δράση του, ο οργανισμός μας απαλλάσσεται από το περιττό νάτριο, αλλά και από κάθε επιβλαβή ουσία. Το λάδι μαϊντανού, είναι η ιδανική θεραπεία για την τριχόπτωση αλλά και για υγιή, ζωντανή και σφριγηλή επιδερμίδα. Η καθημερινή χρήση, του συγκεκριμένου ελαίου, βοηθά στην γρήγορη θεραπεία κατά της τριχόπτωσης και στην ενυδάτωση του δέρματος. Το τσάι από μαϊντανό, ενεργοποιεί την διαδικασία πέψης του λίπους και των πρωτεϊνών, ενώ παράλληλα ενισχύει σημαντικά την απορροφητικότητα του εντέρου, συμβάλλοντας κατά της διάρροιας. Και επίσης είναι και ένα ανακουφιστικό ρόφημα τις μέρες που υποφέρουμε από κρυολόγημα, ενώ γιατρεύει και τον ενοχλητικό βήχα. Ορμονικές διαταραχές που σχετίζονται με το προεμμηνορροϊκό σύνδρομο, την εμμηνόπαυση ή την καθυστερημένη εμμηνόρροια, καταπραΰνονται με την βοήθεια του «ιαματικού» βοτάνου. Ο μαϊντανός είναι μια καλή πηγή βιταμίνης C, σιδήρου, αλλά και θρεπτικών συστατικών που βοηθούν στην καταπολέμηση της αναιμίας και της κόπωσης. Βοηθάει στο σχηματισμό των αιμοφόρων αγγείων, καθώς και στην καλύτερη και ελαστικότερη λειτουργία τους. Η βιταμίνη C, με την σειρά της ενισχύει την απορροφητικότητα του σιδήρου, ενώ μειώνει σημαντικά τον κίνδυνο αρθρίτιδας και οστεοαρθρίτιδας. Ο χυμός του μαϊντανού είναι καταπραϋντικός και θεραπευτικός σε μολύνσεις των ματιών, σε περίπτωση επιπεφυκίτιδας ή και βλεφαρίτιδας ενώ βοηθά επίσης, στην αποβολή των τοξινών από τον οργανισμό, γι’ αυτό και συνιστάται σε αρρώστιες που σχετίζονται με το ήπαρ. Επιπλέον έχει εξαιρετικές αντισηπτικές ιδιότητες, τονώνει το ανοσοποιητικό σύστημα και ενδείκνυται σε περίπτωση ανορεξίας, κατάθλιψης, και γενικότερα σε παθήσεις του πεπτικού συστήματος. Το ρόφημα μαϊντανού μας βοηθάει στην απώλεια βάρους και πόντων, στην καταπολέμηση της κυτταρίτιδας και μας χαρίζει μια απαλή, λεία και υγιή επιδερμίδα. πηγή: http://lifehub.gr/
Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Σαν σήμερα... 13 Ιουλίου

Τα σημαντικότερα γεγονότα της 13ης Ιουλίου 1261: Ο Αυτοκράτορας Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγος ανακτά την Κωνσταντινούπολη από τους Ενετούς τους οποίους και εκδιώκει από τα παράλια του Βοσπόρου. 1814: Ιδρύεται το Σώμα των Καραμπινιέρων στο Βασίλειο της Σαβοίας. Από το 1861 θα αποτελέσει το βασικό αστυνομικό σώμα της Ιταλίας. 1878: Υπογράφεται η Συνθήκη του Βερολίνου: η Σερβία, το Μαυροβούνιο και η Ρουμανία ανεξαρτητοποιούνται από την Οθωμανική Αυτοκρατορία. 1908: Γυναίκες αθλήτριες αγωνίζονται για πρώτη φορά στους σύγχρονους Ολυμπιακούς Αγώνες, στο Λονδίνο. Σ’ αυτούς τους Ολυμπιακούς αγώνες συμμετείχαν 23 χώρες, 1.999 αθλητές και 36 αθλήτριες. 1930: Ξεκινά το 1ο Μουντιάλ στην Ουρουγουάη. 1939: Ο Φρανκ Σινάτρα κάνει το ντεμπούτο του στη δισκογραφία. Ο δημοφιλής Αμερικανός τραγουδιστής και ηθοποιός υπήρξε ένας από τους πιο αγαπητούς εκτελεστές στους κύκλους της βιομηχανίας διασκέδασης. Συχνά χαρακτηρίζεται ως ο σπουδαιότερος αμερικανός τραγουδιστής του 20ου αιώνα, αλλά και συμβολική μορφή της αμερικανικής κουλτούρας. Στο ενεργητικό του έχει περισσότερες από 1400 ηχογραφήσεις. Τιμήθηκε με το Προεδρικό Μετάλιο της Ελευθερίας από τον Ρόναλντ Ρίγκαν το 1985 και με το Χρυσό Μετάλλιο του Κογκρέσου το 1997, ενώ του απονεμήθηκαν συνολικά έντεκα βραβεία Γκράμι, μεταξύ αυτών και το βραβείο για τη συνολική προσφορά του. Ως ηθοποιός απέσπασε τοβραβείο Όσκαρ β' ανδρικού ρόλου για την ταινία «Όσο υπάρχουν άνθρωποι», ενώ ήταν υποψήφιος για το βραβείο καλύτερου α' ανδρικού ρόλου για την ερμηνεία του στο δραματικό έργο «Ο άνθρωπος με το χρυσό χέρι». 1943: Το Σύνταγμα Βάλτου των ΕΟΕΑ-ΕΔΕΣ αρχίζει 8ήμερο αγώνα κατά της ιταλικής Μεραρχίας Μπρενερού στο Μακρυνόρος και της προκαλεί σοβαρές απώλειες. Η Μεραρχία αυτή κατευθυνόταν διά της Ηπείρου και Αλβανίας προς τη Σικελία, για να ενισχύσει τις εκεί δυνάμεις του άξονα. 1972: Ο καλαθοσφαιριστής του Ηρακλή Αριστείδης Μούμογλου επιτυγχάνει 145 πόντους κατά τη διάρκεια του αγώνα της ομάδας του με τον ΒΑΟ και δημιουργεί ρεκόρ όλων των εποχών στην πρώτη κατηγορία του μπάσκετ. Ο αγώνας λήγει με σκορ 170-94. 1978: Η κομμουνιστική Αλβανία του Ενβέρ Χότζα διακόπτει τις διπλωματικές σχέσεις της με την Κίνα και βυθίζεται στην απομόνωση. 1985: Διεξάγεται ταυτόχρονα στη Φιλαδέλφεια και το Λονδίνο το κοντσέρτο με την επωνυμία «Live Aid», που ως σκοπό έχει να συγκεντρώσει την προσοχή του παγκόσμιου πληθυσμού, αλλά και χρήματα, για τους λιμοκτονούντες κατοίκους της Αφρικής. Εμφανίζονται, μεταξύ άλλων, ο Μικ Τζάγκερ, η Τίνα Τάρνερ, η Μαντόνα, ο Μπομπ Nτίλαν και ο Πολ Μακάρτεϊ. Ψυχής της εκδήλωσης είναι ο τραγουδιστής των «Boomtown Rats» Μπομπ Γκέλντοφ. 1988: Ο Ολυμπιακός αποκτά τον διάσημο ούγγρο ποδοσφαιριστή Λάγιος Ντέταρι. Ο δήμαρχος Πειραιά Ανδρέας Ανδριανόπουλος διοργανώνει φιέστα στην πλατεία Κοραή για την υποδοχή του. 1989: Ο πρώην πρωθυπουργός Ανδρέας Παπανδρέου παντρεύεται σε τρίτο γάμο την αεροσυνοδό της Ολυμπιακής Αεροπορίας, Δήμητρα Λιάνη, στο ναό της Ελευθερώτριας στην Πολιτεία, μετά από ένα θυελλώδες ειδύλλιο που αναστάτωσε την ελληνική και τη διεθνή κοινή γνώμη. 1996: Επισημοποιήθηκε το διαζύγιο του πριγκιπικού βασιλικού ζεύγους του Ηνωμένου Βασιλείου Κάρολου και Νταϊάνα. 1999: Ο Ολυμπιακός πραγματοποιεί την πιο ακριβή μεταγραφή (περίπου 5 δισ. δρχ) στην ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου εντάσσοντας στη δύναμή του τον Σλοβένο ποδοσφαιριστή Ζλάτκο Ζαχοβιτς. 2010: Σταματά η υποστήριξη του Windows XP Service Pack 2. 2011: Τρεις βομβιστικές επιθέσεις στη Βομβάη αφήνουν 26 νεκρούς και 130 τραυματίες. Γεννήσεις 1527 - Τζων Ντη, Άγγλος μαθηματικός και επιστήμονας 1841 - Ότο Βάγκνερ, Αυστριακός αρχιτέκτονας 1889 - Λουίζα Μαουντμπάττεν, βασίλισσα της Σουηδίας 1916 - Δέσπω Διαμαντίδου, Ελληνίδα ηθοποιός 1918 - Αλμπέρτο Ασκάρι, Ιταλός οδηγός αγώνων 1927 - Σιμόν Βέιλ, Γαλλίδα πολιτικός 1934 - Ουόλε Σογίνκα, Νιγηριανός συγγραφέας 1940 - Πάτρικ Στιούαρτ, Άγγλος ηθοποιός 1942 - Χάρισον Φορντ, Αμερικανός ηθοποιός 1944 - Έρνο Ρούμπικ, Ούγγρος αρχιτέκτονας και εφευρέτης του Κύβου του Ρούμπικ 1950 - Μα Γινγκ-Τζέου, Ταϊβανέζος πολιτικός 1961 - Στέλιος Μανωλάς, Έλληνας ποδοσφαιριστής και προπονητής 1972 - Σιν Γουάλτμαν, Αμερικανός παλαιστής 1973 - Μαριάντα Πιερίδη, Κύπρια τραγουδίστρια 1974 - Γιάρνο Τρούλι, Ιταλός πρώην οδηγός της Φόρμουλα 1 1978 - Πρόδρομος Νικολαΐδης, Έλληνας καλαθοσφαιριστής 1989 - Χαράλαμπος Γιαννόπουλος, Έλληνας καλαθοσφαιριστής Θάνατοι 574 - Πάπας Ιωάννης Γ΄ 939 - Πάπας Λέων Ζ΄ 1705 - Τίτος Όουτς, Άγγλος προτεστάντης συνωμότης 1793 - Ζαν Πολ Μαρά, Γάλλος ιατρός και πολιτικός 1921 - Γκάμπριελ Λίπμαν, Γάλλος φυσικός και εφευρέτης 1951 - Άρνολντ Σένμπεργκ, Αυστριακός συνθέτης 1954 - Φρίντα Κάλο, Μεξικανή ζωγράφος 1965 - Φώτης Κόντογλου, Έλληνας συγγραφέας και ζωγράφος 1968 - Ηλίας Τσιριμώκος, Έλληνας πολιτικός 1968 - Αθανασία Μουστάκα, Ελληνίδα ηθοποιός 1974 - Πάτρικ Μπλάκετ, Άγγλος φυσικός 1980 - Σερέτσε Χάμα, πρόεδρος της Μποτσουάνας 1983 - Γκαμπριέλ Ρουά, Καναδός συγγραφέας 1998 - Κωνσταντίνος Κόλλιας, Έλληνας δικαστικός και πολιτικός 1999 – Κωνσταντίνος Κόλλιας, πρώην πρωθυπουργός της Ελλάδας 2002 - Γιουσούφ Καρς, Αρμένιος φωτογράφος 2006 - Ρεντ Μπάτονς, Αμερικανός ηθοποιός 2007 - Μάικλ Ρέαρντον, Αμερικανός αναρριχητής 2014 - Ναντίν Γκόρντιμερ, Νοτιοαφρικανή συγγραφέας http://www.newsbeast.gr
Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Εορτή του Οσίου Στεφάνου, του Σαββαΐτου

Αποτέλεσμα εικόνας για Εορτή του Οσίου Στεφάνου, του Σαββαΐτου Η ΕΟΡΤΗ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΤΟΥ ΣΑΒΒΑΪΤΟΥ Τη μνήμη του Οσίου Στεφάνου του Σαββαΐτου τιμά σήμερα, 13 Ιουλίου, η Εκκλησία μας. Ανεψιός του Ιωάννου Δαμάσκηνου ο Στέφανος, γεννήθηκε στη Δαμασκό το 725 μ.Χ. Τον πατέρα του έλεγαν Θεόδωρο Μανσούρ και ήταν αδελφός του Ιωάννου Δαμάσκηνου. Σε ηλικία δέκα ετών, ο Στέφανος εισήχθη από το θείο του στη Λαύρα του Αγίου Σάββα, όπου για 15 χρόνια εκπαιδεύτηκε πολύ καλά στη μοναχική ζωή. Μετά το θάνατο του θείου του, αποσύρθηκε στην έρημο και εντρυφούσε ακόμα περισσότερο στη μελέτη του λόγου του Θεού. Εκεί ασχολήθηκε και με την ποίηση, στην οποία διακρίθηκε και αναδείχθηκε ένας από τους μεγαλύτερους ποιητές της Εκκλησίας μας. Ο Στέφανος, ότι δημιουργούσε με το ταλέντο που του έδωσε ο Θεός, το αφιέρωνε στη δόξα του Θεού και όχι στο θαυμασμό των ανθρώπων. Διότι τον ενέπνεαν τα λόγια της Αγίας Γραφής, που λένε: «Παν ότι αν ποιήτε εν λόγω η εν έργω, πάντα εν ονόματι Κυρίου Ιησού, ευχαριστούντες τω Θεώ και πατρί δι' αυτού» (Προς Κολασσαείς, γ' 17). Δηλαδή, κάθε τι που κάνετε με λόγο ή με έργο, όλα να τα πράττετε για να αρέσετε στον Κύριο Ιησού και για τη δόξα Του, ευχαριστούντες μέσω Αυτού το Θεό και Πατέρα, που τόσο πολύ μας αγάπησε. Ο Στέφανος, αφού κόσμησε την Εκκλησία με τα ποιήματα του, πέθανε ειρηνικά το 794 μ.Χ. (κατά άλλους το 807 μ.Χ.). Η μνήμη του Οσίου Στεφάνου επαναλαμβάνεται και στις 28 Οκτωβρίου. Για ποιόν λόγο υπάρχει διπλή μνημόνευση του Οσίου Στεφάνου, δεν γνωρίζουμε. Ίσως σήμερα να εορτάζουμε την Ανακομιδή των λειψάνων του Οσίου και στις 28 Οκτωβρίου την κυρίως μνήμη του. Απολυτίκιο: Ήχος δ'. Ταχύ προκατάλαβε. Ως θείον στεφάνωμα, την αρετήν εσχηκώς, λαμπρώς εστεφάνωσας, την Εκκλησίαν Χριστού, εν λόγοις και πράξεσι, συ γαρ ως ιεράρχης, και σοφός θεηγόρος, θείων ασμάτων λύρα, Πάτερ Στέφανε ώφθης, διό ταίς σαίς φαιδρότησιν, ημάς στεφάνωσαν.
Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Παρασκευή 12 Ιουλίου 2024

Εορτάζοντες την 13ην του μηνός Ιουλίου

 Εορτάζοντες την 13ην του μηνός Ιουλίου


 

  • Η ΣΥΝΑΞΗ ΤΟΥ ΑΡΧΑΓΓΕΛΟΥ ΓΑΒΡΙΗΛ

  • Ο ΟΣΙΟΣ ΣΤΕΦΑΝΟΣ, ο Σαββαΐτης

  • Η ΟΣΙΑ ΣΑΡΡΑ

  • Η ΑΓΙΑ ΓΟΛΙΝΔΟΥΧ, η Περσίδα που μετονομάστηκε ΜΑΡΙΑ

  • ΟΙ ΟΣΙΟΙ ΗΛΙΟΦΩΤΟΙ (κατ' άλλους ΗΛΙΟΦΩΤΟΣ ή ΑΛΙΦΩΤΕΣ)

  • Αύτη τη μέρα ΚΥΡΙΑΚΗ (που τυχαίνει από της 13ης έως 19ης Ιουλίου) ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ

  • Ο άγιος Ονησίφορος

 

Αναλυτικά

 

Η ΣΥΝΑΞΗ ΤΟΥ ΑΡΧΑΓΓΕΛΟΥ ΓΑΒΡΙΗΛ
Να, συν τοις άλλοις, πώς η Εκκλησία υμνεί τον αρχάγγελο Γαβριήλ σ' αυτή τη γιορτή του:

"Θρόνω παριστάμενος της τρισηλίου Θεότητας και πλουσίως λαμπόμενος, ταις θείαις λαμπρότησι, ταις έκπεμπομέναις, απαύστως εκείθεν, τους επί γης χαρμονικώς, χοροστατούντας και εύφημούντας σε, παθών άχλύος λύτρωσαι, και φωτισμώ καταλάμπρυνον, Γαβριήλ Αρχιστράτηγε, πρεσβευτά των ψυχών ημών." Των ασωμάτων λειτουργών ως πρωτεύων, το προ αιώνων ορισθέν όντως μέγα, συ Γαβριήλ πεπίστευσαι μυστήριον, τόκον τον απόρρητον, της αγίας Παρθένου, Χαίρε, προσφωνών αύτη, ή κεχαριτωμένη. Χρεωστικώς σε όθεν οι πιστοί, εν ευφροσύνη αεί μακαρίζαμεν."


Απολυτίκιο. Ήχος δ'. Ταχύ προκατάλαβε.
Ως θείος Αρχάγγελος, των νοερών στρατιών, Τριάδος την έλλαμψιν, καθυποδέχη λαμπρώς, Γαβριήλ Αρχιστράτηγε· όθεν εκ πάσης βλάβης, και παντοίας ανάγκης, σώζε απαρατρώτους, τους πιστώς σε τιμώντας, και πόθω ανευφημούντας, τα σα θαυμάσια.


Ο ΟΣΙΟΣ ΣΤΕΦΑΝΟΣ, ο Σαββαΐτης
Ανεψιός του Ιωάννου Δαμάσκηνου, ο Στέφανος, γεννήθηκε στη Δαμασκό το 725 μ. Χ. Τον πατέρα του έλεγαν Θεόδωρο Μανσούρ και ήταν αδελφός του Ιωάννου Δαμάσκηνου. Σε ηλικία δέκα ετών, ο Στέφανος εισήχθη από το θείο του στη Λαύρα του Αγίου Σάββα, όπου για 15 χρόνια εκπαιδεύτηκε πολύ καλά στη μοναχική ζωή. Μετά το θάνατο του θείου του, αποσύρθηκε στην έρημο και εντρυφούσε ακόμα περισσότερο στη μελέτη του λόγου του Θεού. Εκεί ασχολήθηκε και με την ποίηση, στην οποία διακρίθηκε και αναδείχθηκε ένας από τους μεγαλύτερους ποιητές της Εκκλησίας μας. Ο Στέφανος, ό,τι δημιουργούσε με το τάλαντο που του έδωσε ο Θεός, το αφιέρωνε στη δόξα του Θεού και όχι στο θαυμασμό των ανθρώπων. Διότι τον ενέπνεαν τα λόγια της Αγίας Γραφής που λένε: "Πάν ό,τι αν ποιήτε εν λόγω ή εν έργω, πάντα εν ονόματι Κυρίου Ιησού, ευχαριστούντες τω Θεώ και πατρί δι' αύτοϋ"1. Δηλαδή, κάθε τι που κάνετε με λόγο ή με έργο, όλα να τα πράττετε για να αρέσετε στον Κύριο Ιησού και για τη δόξα Του, ευχαριστούντες μέσω Αυτού το Θεό και Πατέρα, που τόσο πολύ μας αγάπησε. Ο Στέφανος, αφού κόσμησε την Εκκλησία με τα ποιήματά του, πέθανε ειρηνικά το 807 μ. Χ.
1. Προς Κολασσαείς, γ' 17.


Απολυτίκιο. Ήχος δ'. Ταχύ προκατάλαβε.
Ως θείον στεφάνωμα, την αρετήν εσχηκώς, λαμπρώς εστεφάνωσας, την Εκκλησίαν Χριστού, εν λόγοις και πράξεσι · συ γαρ ως ιεράρχης και σοφός θεηγόρος, θείων ασμάτων λύρα, Πάτερ Στέφανε ώφθης· διό ταις σαις φαιδρότησιν, ημάς στεφάνωσαν.


Η ΟΣΙΑ ΣΑΡΡΑ
Απεβίωσε ειρηνικά.


Η ΑΓΙΑ ΓΟΛΙΝΔΟΥΧ, η Περσίδα που μετονομάστηκε ΜΑΡΙΑ
Η Αγία αυτή ήταν από την Περσία στα χρόνια του βασιλιά των Περσών Χοσρόη και των Ρωμαίων Μαυρικίου (582-602). Ειδωλολάτρισσα στη αρχή, μετά από κάποια οπτασία που είδε μεταστράφηκε στον χριστιανισμό και όταν βαπτίστηκε, πήρε το όνομα Μαρία. Ο άνδρας της, την κατήγγειλε στον Χοσρόη, που την εξόρισε σε κάποιο φρούριο, της Λήθης ονομαζόμενο, όπου έμεινε κλεισμένη για 18 ολόκληρα χρόνια. Έπειτα, επειδή αρνήθηκε να αλλαξοπιστήσει, υπέστη πολλά και διάφορα μαρτύρια. Όταν απαλλάχτηκε απ' αυτά, επισκέφθηκε την Ιερουσαλήμ, όπου μόνασε σε κάποιο μοναστήρι. Με υπόδειξη του Πατριάρχη Ιεροσολύμων, ξεκίνησε για την Κωνσταντινούπολη, προκειμένου να ευχηθεί υπέρ των βασιλέων. Πέθανε όμως στο δρόμο μεταξύ του Νιτζιβίου και της Δαράς μέσα στον ευκτήριο οίκο του αγίου Σεργίου, ενώ προσευχόταν. Στον Πατμιακό Κώδικα 266 λέγεται ότι το μαρτύριό της συνέγραψε ο Ευστράτιος πρεσβύτερος της Μεγάλης Εκκλησίας, ο οποίος έγραψε και το βίο του αγίου Ευτυχίου.


ΟΙ ΟΣΙΟΙ ΗΛΙΟΦΩΤΟΙ (κατ' άλλους ΗΛΙΟΦΩΤΟΣ ή ΑΛΙΦΩΤΕΣ)
Άγιοι ή Άγιος της Κυπριακής Εκκλησίας, που συγκαταλέγεται ή συγκαταλέγονται μεταξύ των 300 Αλαμανών λεγομένων. Βλέπε και 
Α.Χ.Ε.Χ.

Άλλη αγιολογική πηγή αναφέρει εδώ τους εξής αγίους: Ηλιόφωτος, Αμμώνιος, Αυξουθένιος, Ευτύχιος, Ευφημιανός και Χουλελαίος).


Αύτη τη μέρα ΚΥΡΙΑΚΗ (που τυχαίνει από της 13ης έως 19ης Ιουλίου) ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ

γίνεται μνήμη των Αγίων Επτά Οικουμενικών Συνόδων και των Θεοφόρων Πατέρων που πήραν μέρος σ' αυτές. Δηλαδή:

α) των 318 της Α' Συνόδου, που έγινε στη Νίκαια κατά των Αρειανών το έτος 325,

β) των 150 της Β' Συνόδου, που έγινε στην Κωνσταντινούπολη κατά των Πνευματομάχων το έτος 381,

γ) των 200 της Γ' Συνόδου, που έγινε στην Έφεσο κατά του Νεστορίου το έτος 431,

δ) των 630 της Δ' Συνόδου, που έγινε στη Χαλκηδόνα κατά των Μονοφυσιτών το έτος 451,

ε) των 165 της Ε' Συνόδου κατά του Ωριγένη και των οπαδών του, το έτος 553,

στ) των 170 της ΣΤ Συνόδου, που έγινε στην Κων/πολη κατά των Μονοθελητών το έτος 680 και

ζ) των 367 της Ζ' Συνόδου, που έγινε στη Νίκαια κατά των εικονομάχων το έτος 781.

(Άλλες πηγές αναφέρουν ότι η μνήμη είναι βασικώς των Αγίων Πατέρων της Δ' Οικουμενικής Συνόδου και σε κάποια φάση γιορτάστηκαν και των άλλων Συνόδων).


Απολυτίκιο. Ήχος α'. Της ερήμου πολίτης.
Τον επτάριθμον δήμον των Συνόδων τιμήσωμεν, δι' ων την καλήν παραθήκην, άσινή επλουτήσαμεν ως στύλους γαρ υπήρεισεν επτά, αυτάς τη Εκκλησία ό Χριστός, ων τα δόγματα ως άγκυραν ασφαλή, κρατούσα μέλπει πάντοτε · δόξα τω καταυγάσαντι υμάς, δόξα τω μεγαλύναντι, δόξα τω βεβαιούντι δι' υμών πίστιν την ορθόδοξον.

 

 

Ο άγιος Ονησίφορος

Περισσότερα στο αφιέρωμα για τους Κυπρίους Αγίους
 

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

ΔΕΛΤΙΟ ΚΑΙΡΟΥ για Σάββατο 13/7

 

ΔΕΛΤΙΟ ΚΑΙΡΟΥ για Σάββατο 13/7

Λίγες νεφώσεις πυκνότερες τις θερμές ώρες της ημέρας στα ηπειρωτικά, με όμβρους ή καταιγίδες σε ορεινά κυρίως τμήματα. Πολύ υψηλές θερμοκρασίες με κατά τόπους συνθήκες καύσωνα. Άνεμοι βορειοδυτικών διευθύνσεων με εντάσεις έως 6 μποφόρ τοπικά στο Αιγαίο.

Πιο αναλυτικά, το Σάββατο 13 Ιουλίου 2024 αναμένονται λίγες νεφώσεις, οι οποίες τις θερμές ώρες της ημέρας τοπικά θα αυξηθούν. Όμβροι ή καταιγίδες θα εκδηλωθούν σε ορεινά κυρίως τμήματα κατά μήκος της Πίνδου και ενδεχομένως τοπικά στη βόρεια χώρα. Αυξημένη θα είναι η θερμική επιβάρυνση σε πολλές περιοχές της χώρας, με έμφαση στα αστικά κέντρα.

Η θερμοκρασία θα κυμανθεί στη Δυτική Μακεδονία από 18 έως 36 βαθμούς, στην υπόλοιπη βόρεια Ελλάδα από 22 έως 37-39 και ενδεχομένως τοπικά 40 βαθμούς, στη Θεσσαλία από 20 έως 38-40 και τοπικά 41-42, στην Ήπειρο από 22 έως 37-39 βαθμούς, στα υπόλοιπα ηπειρωτικά τμήματα από 25 έως 37-39 βαθμούς και τοπικά 40-41 βαθμούς, στα Επτάνησα από 23 έως 36-38 βαθμούς, στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου από 24 έως 36-38, στα υπόλοιπα νησιωτικά τμήματα του Αιγαίου και στην Κρήτη από 24 έως 33-35 βαθμούς Κελσίου.

Οι άνεμοι θα πνέουν από βορειοδυτικές διευθύνσεις με εντάσεις 4-5 μποφόρ και τοπικά στο Αιγαίο 6 μποφόρ.

Στην Αττική περιμένουμε ηλιοφάνεια. Οι άνεμοι θα πνέουν από βόρειες διευθύνσεις με εντάσεις 2-4 μποφόρ. Η θερμοκρασία θα κυμανθεί από 29 έως 38-39 βαθμούς.

Στη Θεσσαλονίκη περιμένουμε λίγες νεφώσεις, πυκνότερες μετά το μεσημέρι. Οι άνεμοι θα πνέουν από νότιες κυρίως διευθύνσεις με εντάσεις 2-3 μποφόρ. Η θερμοκρασία θα κυμανθεί από 28 έως 36 βαθμούς

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Ιερά Πανήγυρις Αγίας Μαρίνης Τσοτυλίου.16-17 Ιουλίου.


 

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Ετήσιος Χορός Γ'Λυκείου Τσοτυλίου... Σάββατο 20 Ιουλίου.


 

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Παιδική οστεοπόρωση...Πού οφείλεται; Υπάρχει θεραπεία;


Οι περισσότεροι συνδέουν την οστεοπόρωση με τις γυναίκες μέσης ή μεγαλύτερης ηλικίας

Πρόκειται ωστόσο για πάθηση που μπορεί να εμφανιστεί ακόμη και σε ένα παιδί. Οι γονείς των παιδιών που εμφανίζουν πολλαπλά κατάγματα ή διαστρέμματα μετά από φαινομενικά ήπιους τραυματισμούς, πρέπει να επισκέπτονται ένα γιατρό για να εκτιμήσει την κατάσταση του παιδιού τους.

Η συχνότερη αιτία παιδικής οστεοπόρωσης είναι η ατελής οστεογένεση, μια γενετική διαταραχή που επηρεάζει το κολλαγόνο, σημαντικό στοιχείο των οστών.
Η ατελής οστεογένεση είναι μια ομάδα συγγενών ανωμαλιών, που έχουν ως κοινό χαρακτηριστικό την ελαττωματική σύνθεση του κολλαγόνου από τους ινοβλάστες και τους οστεοβλάστες, με αποτέλεσμα τη σημαντική ευθραυστότητα των οστών και τα πολλά αναίτια κατάγματα.
Γενετικά έχουν έως σήμερα εντοπιστεί τουλάχιστον 200 ελαττωματικά γονίδια που σχετίζονται με την κακή σύνθεση του κολλαγόνου τύπου Ι.
Ο τρόπος μεταβίβασής τους ποικίλλει και εξαρτάται από τον τύπο του νοσήματος. Το νόσημα παρουσιάζεται σε μία στις 20.000-50.000 γεννήσεις. Τα περισσότερα κατάγματα γίνονται κατά τη διάρκεια της σκελετικής ανάπτυξης, ενώ μετά την ηλικία των 16 ετών αναμένεται στις περισσότερες περιπτώσεις μεγάλη μείωση της συχνότητας αυτών των καταγμάτων.
Η θεραπεία στην ατελή οστεογένεση αφορά κυρίως την αντιμετώπιση των παθολογικών καταγμάτων και τις συνεπαγόμενες σκελετικές παραμορφώσεις.
πηγή:onmed.gr

 

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Η μαρτυρική οσιακή κοίμηση και ο ενταφιασμός του Αγίου Παϊσίου του Αγιορείτου στις 12 Ιουλίου 1994


Σήμερα 12 Ιουλίου εορτάζουμε την μνήμη του Αγίου Παϊσίου. Ο Άγιος Παΐσιος ήταν ένα δώρο του Θεού στους ανθρώπους. Ένα δώρο για όλη την ανθρωπότητα. Όπως είχε πει και ο Άγιος Πορφύριος: «Τέτοιους αγίους, σαν τον γέροντα Παΐσιο, στέλνει ο Θεός στην γη κάθε 400 χρόνια»... Να παρακαλούμε όλοι μας τον Άγιο Παΐσιο από εκεί που είναι να πρεσβεύει για την πατρίδα μας και για όλη την Οικουμένη»
«Χθὲς συνεθαπτόμην σοι Χριστέ…»
Στὶς 11 Ἰουλίου, μνήμη τῆς Ἁγίας Εὐφημίας, ὁ Ὅσιος κοινώνησε γιὰ τελευταία φορά. Μὲ πολὺ κόπο γονάτισε ἐπάνω στὸ κρεββάτι, ἔκανε τὸ σταυρό του καὶ μὲ τρεμάμενα χείλη εἶπε: «Μνήσθητί μου, Κύριε, ὅταν ἔλθῃς ἐν τῇ βασιλεία σου». Ἔπειτα οἱ ἀδελφές τοῦ ἔφεραν τὴν εἰκόνα τῆς Ἁγίας Εὐφημίας καὶ τὸν δίσκο μὲ τὸ κόλλυβό της. «Ἄκροις δακτύλοις» πῆρε δύο κόκκους ὡς εὐλογία καὶ ἀσπάσθηκε τὴν εἰκόνα τῆς Ἁγίας. Βλέποντας ὅτι δὲν ἦταν στολισμένη, παρατήρησε: «Οὔτε ἕνα λουλούδι δὲν τῆς βάλατε;». Κατὰ τὸ μεσημέρι ἦρθε στὸ Ἡσυχαστήριο ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Σιναίου Δαμιανός, καὶ ὁ Γέροντας ζήτησε νὰ τοῦ διαβάση τὴν εὐχὴ «εἰς ψυχορραγοῦντα». Ἀκόμη, τὸν παρακάλεσε νὰ τὸν μνημονεύη. «Νὰ μὲ μνημονεύης, τοῦ εἶπε, γιατί πολλοὶ ἄλλοι θὰ…
μὲ ἐγκαταλείψουν, θὰ νομίζουν ὅτι δῆθεν δὲν ἔχω ἀνάγκη».
Ἡ τελευταία ἐκείνη νύχτα ἦταν μαρτυρική. Ἀκόμη καὶ τὰ πιὸ ἰσχυρὰ παυσίπονα δὲν τὸν ἒπιαναν. «Πονάω, πονάω πολύ», ἔλεγε σιγανὰ καὶ κοίταζε συνέχεια τὴν εἰκόνα τῆς Παναγίας. Τὸ δεξί του χέρι σχημάτιζε κάπου-κάπου τὸ σημεῖο τοῦ σταυροῦ, ἐνῶ τὸ ἀριστερὸ ἐκινεῖτο σὰν νὰ τραβοῦσε κομποσχοίνι. Πότε-πότε ἄνοιγε τὰ χέρια του σὲ προσευχή. Κάποια στιγμὴ εἶπε: «Μαρτύριο». Ἡ Γερόνιτσσα, ποὺ βρισκόταν δίπλα του, δὲν ἄκουσε καὶ τὸν ρώτησε τί εἶπε. Τὸ ἐπανέλαβε τρεῖς φορές: «Μαρτύριο, μαρτύριο, μαρτύριο». Κάθιδρος, ἀσθμαίνων καὶ δακρυρροῶν ἔτρεχε τὸ τελευταῖο στάδιο, γιὰ νὰ φθάση στὸ τέρμα καὶ νὰ λάβη «τὸν τῆς νίκης στέφανον». Ὁ «ἀγγελικῶς ἐπὶ τῆς γῆς πολιτευσάμενος» ἔσπευδε διὰ μαρτυρίου νὰ πετάξη πρὸς τὰ οὐράνια σκηνώματα.
Στὶς ἐννιάμισι ἡ ὥρα τὸ πρωὶ ὅλες οἱ Ἀδελφὲς πέρασαν νὰ πάρουν γιὰ τελευταία φορὰ τὴν εὐχή του. Ἦταν προσηλωμένος στὴν εἰκόνα τῆς Παναγίας καὶ δὲν μιλοῦσε. Ὁ πόνος ἦταν ζωγραφισμένος στὸ πρόσωπό του, ἀνέπνεε μὲ πολλὴ δυσκολία, ἐνῶ ἡ πίεσή του σιγὰ-σιγὰ ἔπεφτε. Ὅλα ἔδειχναν ὅτι ἔφθανε τὸ τέλος· ὁ ἀναστημένος πνευματικὰ Πατὴρ Παΐσιος βρισκόταν στὸ κατώφλι πρὸς τὴν μακαριότητα. Σὲ μία στιγμή, ὁ Ὅσιος πῆρε τρεῖς σύντομες εἰσπνοὲς καὶ ἔσβησε, ὅπως σβήνει τὸ καντηλάκι, ὅταν τελειώνει τὸ λάδι του. Ἔγειρε ἥσυχα τὸ κεφάλι του στὸ πλάι, ἐνῶ ἡ ἁγιασμένη του ψυχὴ εἶχε πετάξει στὴν ἀληθινὴ πατρίδα του, τὸν Οὐρανό. Ἦταν ἕνδεκα ἡ ὥρα τὸ πρωὶ τῆς 12ης Ἰουλίου 1994.
Οἱ ἀδελφές του φόρεσαν τὸ Σχῆμα, τὸ ράσο καὶ τὸ κουκούλι· κατὰ τὰ ἄλλα ἦταν τακτοποιημένος ἀπὸ μόνος του. Τὸν ἔβαλαν σὲ ἕνα ἁπλὸ νεκροκρέββατο καὶ τὸν μετέφεραν στὸ Παρεκκλήσιο τῶν Ἀρχαγγέλων. Γύρω του ἐναπέθεσαν λίγα μόνο λουλούδια· βασιλικοὺς καὶ τριαντάφυλλα. Τὰ χέρια του, σὰν νὰ ἦταν ζωντανά, κρατοῦσαν μὲ εὐλάβεια τὸν Σταυρό. Ἡ μορφὴ του ἦταν εἰρηνική, φωτεινή, ὀσιακή· εἶχε ἱλαρότητα, σκορποῦσε Χάρη.
Τὸ ἀπόγευμα τὸ Ἡσυχαστήριο ἄνοιξε γιὰ τοὺς προσκυνητές, ἀλλὰ οἱ Ἀδελφὲς δὲν ἀνακοίνωσαν τὴν κοίμηση τοῦ Γέροντα σὲ κανέναν· αὐτὴν τὴν ἐντολὴ εἶχε δώσει ὁ ἴδιος. Ἡ Γερόντισσα κάλεσε τὸν ἐφημέριο τοῦ Ἡσυχαστηρίου, τὸν π.Νικόλαο, καὶ τοῦ εἶπε ὅτι ἐπιθυμία τοῦ Πατρὸς Παϊσίου ἦταν νὰ τελέση μόνον ἐκεῖνος τὴν Ἐξόδιο Ἀκολουθία. Τὸ δέχθηκε μὲ φόβο καὶ χαρά· φόβο, διότι αἰσθανόταν ἀνάξιος νὰ κηδεύση ἕναν ἅγιο, χαρὰ γιὰ τὴν μεγάλη εὐλογία ποὺ τοῦ χάριζε ὁ Θεός.
Στὶς ἕνδεκα ἡ ὥρα τὸ βράδυ, ἄρχισε ἡ Ἀγρυπνία στὸ Παρεκκλήσιο τῶν Ἀρχαγγέλων. Μετὰ τὴν Θεία Λειτουργία ἐψάλη ἡ Ἐξόδιος Ἀκολουθία. Οἱ ἀδελφὲς ἔψαλλαν τὰ νεκρώσιμα τροπάρια νιώθοντας τὸν Γέροντα νὰ εἶναι ἀκόμη ζωντανὸς δίπλα τους. Πρὶν ἀπὸ ἕναν μήνα εἶχε πεῖ ἀστειευόμενος: «Ἐγὼ θὰ ψάλω τὴν Νεκρώσιμη Ἀκολουθία!». Ἔψαλλε, πράγματι «ἐν ἐκκλησίᾳ ὁσίων». Ἦταν σὰν νὰ ἔλεγε: «Χθὲς συνεθαπτόμην σοι Χριστὲ συνεγείρομαι σήμερον ἀναστάντι σοι, συνεσταυρούμην σοι χθὲς, αὐτός με συνδόξασον Σωτήρ, ἐν τῇ βασιλείᾳ σου». Ὅλος ὁ πόνος τῆς προηγούμενης νύχτας εἶχε δώσει τὴ θέση του στὴν ἀναστάσιμη χαρά. Στὸ μικρὸ Παρεκκλήσι, μὲ τὸ λιγοστὸ φῶς, ἡ ἀτμόσφαιρα ἦταν Σταυροαναστάσιμη. Ἦταν στιγμὲς ἀποχωρισμοῦ, ἀλλὰ ἡ θλίψη μεταβαλλόταν σὲ χαρὰ λόγω τῆς βεβαιότητος ὅτι ὁ Ὅσιος τώρα πιὰ θὰ βρισκόταν δίπλα στὸν καθένα ποὺ θὰ ζητοῦσε τὶς πρεσβεῖες του.
Ἡ ἐκφορὰ τοῦ ἱεροῦ σκηνώματος ἔγινε μέσα σὲ ἀπόλυτο σκοτάδι. Τὸ μόνο φῶς ἐρχόταν ἀπὸ ἕναν φανὸ ποὺ προπορευόταν τῆς νεκρικῆς πομπῆς καὶ ἀπὸ δύο ταπεινὰ φαναράκια ποὺ συνόδευαν τὸν Γέροντα. Ἔτσι θέλησε νὰ κηδευθῆ. Σὲ ὅλη του τὴν ζωὴ ἤθελε νὰ κρύβεται· πλοῦτος του ἦταν ἡ προσωπική του ἀφάνεια. Αὐτὸ εἶχε φροντίσει νὰ γίνη καὶ στὴν κοίμησή του μὲ τὸ νὰ μὴν ἀνακοινωθῆ, πρὶν περάσουν τρεῖς ἡμέρες.
Ἡ σεβάσμια ἁπλότητα τῆς μυστικῆς ἐκφορᾶς ἔκανε περισσότερο αἰσθητὴ τὴν λαμπρὴ καὶ ἔνδοξη καὶ πολυάριθμη παρουσία τῆς Ἄνω Ἐκκλησίας. Ὁ Γέροντας προχωροῦσε μέσα στὸ σκοτάδι ἀκίνητος καὶ συγχρόνως πορευόμενος τὴν μακαρία ὁδὸ καὶ λαμπρῶς προϋπαντούμενος ἀπὸ τοὺς χοροὺς τῶν Δικαίων….
Ἡ πομπὴ ὁδηγήθηκε στὸν τόπο ὅπου εἶχε ἑτοιμασθῆ ὁ τάφος του, πίσω ἀπὸ τὸ Ἱερό τοῦ Ναοῦ τοῦ Ἁγίου Ἀρσενίου, ὁ ὁποῖος, ὕστερα ἀπὸ εἴκοσι χρόνια, ἐπρόκειτο νὰ γίνη δικός του Ναός. Μὲ ἕνα κεράκι διαβάσθηκαν ὅσα προβλέπονται κατὰ τὸν ἐνταφιασμό, ἔγινε τὸ καθορισμένο κομποσχοίνι, καὶ ὁ ἱερέας εἶπε: «Χριστὸς Ἀνέστη!».
Τώρα πιὰ ὁ Ἅγιος Παΐσιος δὲν πονάει καὶ δὲν ὑποφέρει. Δὲν καταδαπανᾶται, γιὰ νὰ βοηθάη καὶ νὰ ἀναπαύη ὅσους ἔχουν ἀνάγκη. Ἡ φιλότιμη καὶ ἀρχοντικὴ καρδιά του δὲν μοιράζεται στὰ δύο, ἀνάμεσα στὸν πόθο γιὰ τὴν ἔρημο καὶ στὴν ἀνάγκη νὰ μένη κοντὰ στοὺς πονεμένους ἀνθρώπους. Τώρα πιὰ «πετάει ἄνετα σὰν Ἄγγελος ἀπὸ τὴν μία ἄκρη τοῦ κόσμου στὴν ἄλλη», ὅπως ἔγγραψε καὶ ὁ ἴδιος γιὰ τὸν Ἅγιο Ἀρσένιο, καὶ εὔκολα βρίσκεται παντοῦ, κοντὰ σὲ κάθε ἄνθρωπο ποὺ τὸν ἐπικαλεῖται μὲ πίστη καὶ εὐλάβεια.
Ὅσο ζοῦσε πάνω στὴ γῆ ὁ Ἅγιος ἦταν ταπεινὸς καὶ συγχρόνως μεγάλος, πάμφτωχος καὶ ὅμως πάμπλουτος, ἁπλὸς καὶ ὀλιγογράμματος ἀλλὰ σοφὸς καὶ πλήρης Πνεύματος Ἁγίου. Σὲ κάθε στιγμὴ τῆς ζωῆς του, ὡς μικρὸς «κοσμοκαλόγερος» στὴν Κόνιτσα, ὡς στρατιώτης ἔπειτα μέσα στὴν δίνη τοῦ πολέμου, ὡς ἀγωνιστὴς νέος μοναχὸς στὴν Ἱερὰ Μονὴ Ἐσφιγμένου καὶ στὴν Μονὴ Φιλοθέου, ὡς ἀκούραστος «Καλόγερος» στὴν Ἱερὰ Μονὴ Στομίου, ὡς ἐξαϋλωμένος ἀσκητὴς στὴν ἔρημο τοῦ Σινᾶ, ὡς θεοφώτιστος Γέροντας ποὺ δέχθηκε χιλιάδες ψυχὲς στὸ Κελλὶ τοῦ Τιμίου Σταυροῦ καὶ στὴν Παναγούδα, καιγόταν πάντοτε ἀπὸ τὴν ἴδια φλόγα· νὰ δίνεται ὁλοκληρωτικὰ στὸν Θεὸ μὲ φιλότιμη ἄσκηση καὶ νὰ θυσιάζεται γιὰ τοὺς συναθρώπους του μὲ ἀρχοντικὴ ἀγάπη.
Ἔζησε, πράγματι, σύμφωνα μὲ τὸ Εὐαγγέλιο ποὺ λέει: «Ἀγαπήσεις Κύριον τὸν Θεόν σοὺ καὶ τὸν πλησίον σου ὡς σεαυτὸν». Ἔλαμψε στὸν κόσμο μὲ «τὰ καλά του ἔργα», δόξασε τὸν Θεὸ μὲ τὴν ἁγία του ζωή, καὶ ὁ Θεὸς τὸν δόξασε ἐπιτελώντας δι΄ αὐτοῦ μέγιστα θαύματα.
«Οἱ τοὺς βίους τῶν Ἁγίων συγγραψάμενοι τὰς πράξεις αὐτῶν ἐδήλωσαν τὰς σωματικᾶς, τὴν ἀκτημοσύνην, τὴν νηστείαν, τὴν ἀγρυπνίαν, τὴν ἐγκράτειαν, τὴν ὑπομονήν· τὴν δὲ πνευματικὴν αὐτῶν ἐργασίαν μικρὸν τε καὶ ὡς ἐν ἐσόπτρῳ διὰ τῶν τοιούτων ἐδήλωσαν». Ἔτσι καὶ ἡ πνευματικὴ ἐργασία τοῦ Ἁγίου Παϊσίου πολὺ λίγο ἔγινε φανερή. Κανεὶς δὲν μπορεῖ νὰ πῆ πόσο βαθιὰ ἔιχε προχωρήσει ὁ Ὅσιος τὸ σκάψιμο στὸ πνευματικὸ μεταλλεῖο καὶ σὲ ποιὰ πνευματικὰ ὑψώματα εἶχε φθάσει. Ἂν ὅμως θὰ ἔπρεπε κάποιος νὰ πῆ μὲ μία λέξη τί ἔκανε τὸν Ἅγιο Παΐσιο νὰ γίνη αὐτὸ ποὺ ἦταν, θὰ ἐπαναλάμβανε τὰ λόγια του: «Ἡ ἀγάπη, ἡ ἀγάπη, ἡ ἀγάπη…».
«Ἀγάπη, προφητείας χορηγός· ἀγάπη, θαυμάτων παρεκτική· ἀγάπη, ἐλλάμψεως ἄβυσσος… Ἀγάπη τελευταία βαθμὶς εἰς τὰς θείας ἀναβάσεις τῶν ἀρετῶν. Ἀγάπη γὰρ ἐστιν ὁ Θεός, ᾧ πρέπει δόξα, ὕμνος, τιμὴ καὶ προσκύνησις εἰς τοὺς αἰώνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν».

 

Read more » Διαβάστε Περισσότερα