Κυριακή, 1 Αυγούστου 2021

Η δεκτή από τον Χριστό πίστη (Κυριακή ΣΤ΄ Ματθαίου)

 ΚΥΡΙΑΚΗ ΣΤ' ΜΑΤΘΑΙΟΥ 8/7/2018 | Γέροντας Νεκτάριος Μουλατσιώτης

Στην Καπερναούμ, όπως ακούσαμε στο ευαγγέλιο, «προσέφερον αυτώ παραλυτικόν επί κλίνης βεβλημένον· και ιδών ο Ιησούς την πίστιν αυτών είπε τω παραλυτικώ· θάρσει, τέκνον· αφέωνταί σοι αι αμαρτίαι σου» (στίχ. 2).

Ενώ οι ασθενείς ανέμεναν πρώτα τη θεραπεία του σώματος, γιατί θεωρούσαν τη σωματική υγεία πρώτο αγαθό, ο Χριστός, χωρίς να αδιαφορεί γι’ αυτό, είχε ως πρώτη προτεραιότητα να χορηγήσει στον άνθρωπο το έλεός του, την άφεση των αμαρτιών, την ίαση της ψυχής, γιατί αυτή πρώ­τη ασθένησε και το σώμα ακολούθησε. Σκοπός του ήταν να επιστρέψει ο άνθρωπος στον Θεό, να εισέλθει στη θεία ζωή, να γνωρίσει τον Θεό διά της ενώσεως με Αυτόν, που είναι το ανώτερο αγαθό, γιατί τον σώζει από τον θάνατο και δίνει ουσία και πε­ριεχόμενο και σ’ όλα τα άλλα. Αλλά, για να γίνει αυτό, έπρεπε ο άνθρωπος να απαλλαγεί από την τυραννικώτατη εξουσία των αμαρτωλών παθών και του εφευρέτη παντός κακού διαβόλου, για να μπορέσει να στραφεί προς τον Θεό και στη σχέση μαζί Του. Πιο μεγάλο θαύμα από τη θεραπεία των ασθενών και την ανάσταση των νεκρών είναι η πίστη στον Χριστό, δηλαδή η παράδοσή μας σ’ Αυτόν, η παρουσία μας μέσα Του και Αυτός μέσα σ’ εμάς. Γι’ αυτό άλλωστε έγινε «σαρξ και εσκήνωσεν εν ημίν» (Ιω. 1, 14).

Όσοι Τον πίστευαν, θεωρούσαν «εαυτούς λαθητούς», πλανεμέ­νους, αρνούνταν τις θέσεις τους και υιοθετούσαν ταπεινά τις θέ­σεις του Χριστού για το τι είναι πρώτο και τι δεύτερο στην ανθρώπινη ζωή και σώζονταν. Όσοι δεν τον πίστευαν ως Θεό, θεω­ρούσαν αλαζονικά τις θέσεις τους ως σοφές και τις δικές Του ως πλάνη και βλασφημία και έμεναν χωρίς σωτηρία.

Γι’ αυτό, για να επενεργήσει τα θαύματά Του, ζητούσε ως αναγκαία προϋπόθεση την πίστη, δηλαδή τη σχέση μαζί Του.

Μιλώντας ο ευαγγελιστής Ματθαίος για την ενέργεια των τεσ­σάρων, που βάσταζαν τον παραλυτικό και τον οδηγούσαν στον Χρι­στό, άλλα και τη συναίνεση του παραλυτικού να δέχεται κάθε ταλαιπωρία, για να φθάσει κοντά Του, τη χαρακτηρίζει ως ενέργεια πίστεως, που είδε και δέχθηκε ο Ιησούς. «Ιδών ο Ιησούς την πίστιν αυτών», σημειώνει, εννοώντας τούς τέσσερεις και τον παραλυτικό.

Ποιά όμως είναι η πίστη, που προσέχει και δέχεται ο Χριστός; Ασφαλώς δεν είναι διανοητική, θρησκευτική μάθηση και γνώση, που στηρίζεται σε αποδείξεις και επιχειρήματα για την ύπαρξη του Θεού. Αυτή είναι πίστη της φιλοσοφίας, για ένα μακρινό Θεό, προς τον οποίο μένει ξένος ο άνθρωπος. Αλλ’ ούτε και μια τυπική καθηκοντολογία, που εξαντλείται σε μια εξωτερική «εκτέλεση καθη­κόντων», χωρίς συμμετοχή της καρδίας, επειδή σ’ αυτή δεν υπάρχει πόθος και αναζήτηση του Θεού, ούτε μετάνοια και αλλαγή τρόπου ζωής. Η πίστη, που δέχεται ο Χριστός, είναι η οδός προς επιστροφή στον Θεό, η εσωτερική σχέση του πιστού «προς τον πιστευόμενον» (άγ. Μάξ.)· ο ασίγαστος πόθος για συνάντηση μαζί Του στον μυ­στικό χώρο της καρδίας, που έχει απαλλαγεί από τα αμαρτωλά πάθη και έχει καταστεί «τόπος» εργασίας των αγίων Του εντολών. «Όποιος αγωνίζεται μέσα στην ίδια την ύπαρξή του να τηρήσει και μια ακόμη από τις θειες εντολές, θα συναντήσει σ’ αυτή τον Χριστό, γιατί σ’ αυτές υπάρχει ο Ίδιος με τρόπο μυστηριακό» (άγ. Μάξ.).

Επομένως, εάν πορευόμεθα «εν ταις εντολαίς Αυτού», θα πει πως Τον πιστεύουμε και είναι η πίστη, που δέχεται ο Χριστός.

Αυτή η πίστη αναζητεί διαρκώς τον Θεό με τον καθαρό νου, τον «οφθαλμό» της καρδίας, ο οποίος ποθεί και μνημονεύει το άγιο Όνομά Του «ημέρας και νυκτός». «Μένει εν Αυτώ» (Α’ Ιω. 2, 6) και δεν θέλει να χωρισθεί απ’ Αυτόν, γιατί αυτός ο χωρισμός είναι θάνατος. Η πίστη τελικά είναι μετοχή στη ζωή του Πιστευόμενου και ανεπιφύλακτη παράδοση σ’ Αυτόν. Αυτός που πιστεύει αληθινά, «δεν μοιράζει τη διάνοιά του μεταξύ Θεού και φροντίδων βιοτικών· αλλά τας μεν παρατρέχει, όλον δε αυτόν ανατίθησι τω Θεώ» (Χρυσ.). Η πίστη είναι εμπειρία Θεού, από την οποία προέρχεται η «γνώση» του Θεού. Λαμβάνει αρχή μέσα στην ύπαρξή μας με το Βάπτισμα και το Χρίσμα, «διά δωρεάς του Αγίου Πνεύματος» και αυξάνεται ανάλογα με τον προσωπικό αγώνα και την άσκηση της εργασίας των εντολών και τη Χάρη των αγίων Μυστηρίων, «άχρις ου μορφωθή Χριστός εν ημίν» (Γαλ. 4, 19). Ο αγώνας τελικά ευοδούται, ανάλογα με τον βαθμό απαλλαγής μας από την υπερηφά­νεια και τη φιλαυτία και την απόκτηση ταπεινού φρονήματος. Κατά το ρήμα των αγίων Πατέρων: «των ταπεινών η πίστις και των πιστών η ταπείνωσις». Είναι αυτήν που ζητεί και δέχεται ο Χριστός, ως προϋπόθεση του θαύματος.

(Παύλου Μουκταρούδη, Θεολόγου, Διήρχετο διά των σπορίμων, τ. Α΄, έκδ. Ι. Μητροπ. Λεμεσού 2008, σ. 193-195).

diakonima.gr

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

ΔΕΛΤΙΟ ΚΑΙΡΟΥ για Κυριακή 1 Αυγούστου 2021


Συνθήκες καύσωνα με μέγιστες θερμοκρασίες στους 42-44 βαθμούς Κελσίου. Υψηλές ελάχιστες και έντονο αίσθημα δυσφορίας στα αστικά κέντρα. Βορειοδυτικοί άνεμοι με εντάσεις έως 5 μποφόρ στα πελάγη.
Πιο αναλυτικά, την Κυριακή 1 Αυγούστου 2021 σε ολόκληρη τη χώρα θα επικρατήσει καύσωνας, ενώ υψηλές θα διατηρηθούν οι θερμοκρασίες και κατά τη διάρκεια της νύχτας. Έντονο θα είναι το αίσθημα δυσφορίας, ιδιαίτερα στα αστικά κέντρα.

Η θερμοκρασία θα κυμανθεί, στη Βόρεια Ελλάδα από 16 έως 40-42 βαθμούς, στην Ήπειρο και στη Θεσσαλία από 17 έως 42-44, στα υπόλοιπα ηπειρωτικά από 22 έως 42-44 βαθμούς, στα νησιά του Ιονίου από 21 έως 41, στα νησιωτικά τμήματα του Αιγαίου από 22 έως 39 βαθμούς, ενώ στην Κρήτη, στα Δωδεκάνησα και στο Ανατολικό Αιγαίο οι μέγιστες θα φτάσουν τοπικά στους 42-43 βαθμούς Κελσίου.

Οι άνεμοι θα πνέουν γενικά ασθενείς και στα πελάγη από βορειοδυτικές διευθύνσεις με εντάσεις 4-5 μποφόρ.

Στην Αττική περιμένουμε συνθήκες καύσωνα. Οι άνεμοι θα πνέουν ασθενείς. Η θερμοκρασία θα κυμανθεί από 31 έως 41-42 βαθμούς.

Στη Θεσσαλονίκη περιμένουμε συνθήκες καύσωνα. Οι άνεμοι θα πνέουν νότιοι με εντάσεις 3-4 μποφόρ. Η θερμοκρασία στην πόλη της Θεσσαλονίκης θα κυμανθεί από 28 έως 39 βαθμούς.

Πηγή: meteo.gr - https://www.meteo.gr/deltio.cfm


 

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Εορτάζοντες την 1ην του μηνός Αυγούστου

 


Η ΠΡΟΟΔΟΣ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΚΑΙ ΖΩΟΠΟΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ

ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΕΠΤΑ ΜΑΚΑΒΑΙΟΙ, ΑΒΕΙΜ (ή ΑΒΙΒΟΣ), ΑΝΤΩΝΙΟΣ (ή ΑΝΤΩΝΙΝΟΣ), ΓΟΥΡΙΑΣ, ΕΛΕΑΖΑΡΟΣ, ΕΥΣΕΒΩΝΑΣ, ΑΧΕΙΜ, ΜΑΡΚΕΛΛΟΣ (ή ΣΑΜΩΝΑΣ ή ΕΥΛΑΛΟΣ ή ΜΑΡΚΟΣ), η μητέρα τους ΣΟΛΟΜΟΝΗ και ο διδάσκαλός τους ΕΛΕΑΖΑΡΟΣ

ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΕΝΝΕΑ ΜΑΡΤΥΡΕΣ που μαρτύρησαν στην Πέργη της Παμφυλίας, ΛΕΟΝΤΙΟΣ, ΑΤΤΟΣ, ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ, ΚΙΝΔΕΟΣ, ΜΝΗΣΙΘΕΟΣ, ΚΥΡΙΑΚΟΣ, ΜΗΝΑΙΟΣ, ΚΑΤΟΥΝΟΣ και ΕΥΚΛΕΟΣ (ή ΕΥΚΛΗΣ)

Ο ΑΓΙΟΣ ΠΑΠΑΣ, ο νέος

Ο ΑΓΙΟΣ ΕΛΕΑΖΑΡΟΣ

Ο ΑΓΙΟΣ ΚΗΡΥΚΟΣ

Ο ΑΓΙΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ

Ο ΑΓΙΟΣ ΠΟΛΥΕΥΚΤΟΣ

ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΜΗΝΗΣ (η Μηνός) και ΜΗΝΑΙΟΣ και οι λοιποί εν τω Βιγλεντίω, πλησίον του χαλκού Τετραπύλου.

Η ΑΓΙΑ ΕΛΕΣΑ, η Οσιομάρτυς που μαρτύρησε στα Κύθηρα.

Ο ΑΓΙΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΣ, ο Θαυματουργός Αρχιεπίσκοπος Προκοννήσου (Προικοννήσου)

Ο ΑΓΙΟΣ ETHELWALD (Αγγλοσάξωνας)

Αναλυτικά

Η ΠΡΟΟΔΟΣ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΚΑΙ ΖΩΟΠΟΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ
Δηλαδή η έξοδος του Τιμίου Σταυρού από το παλάτι (ή κατ’ άλλους από το σκευοφυλάκιο της μεγάλης εκκλησίας) στην Πόλη. Βλέπε σχετικά και προεόρτια την 31η Ιουλίου. Όμως ο Πατμιακός Κώδικας 266 αναγράφει ότι κατά την 1η Αυγούστου στη Μεγάλη εκκλησία ετελείτο «η Βάπτισις των τιμίων Ξύλων».

ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΕΠΤΑ ΜΑΚΑΒΑΙΟΙ, ΑΒΕΙΜ (ή ΑΒΙΒΟΣ), ΑΝΤΩΝΙΟΣ (ή ΑΝΤΩΝΙΝΟΣ), ΓΟΥΡΙΑΣ, ΕΛΕΑΖΑΡΟΣ, ΕΥΣΕΒΩΝΑΣ, ΑΧΕΙΜ, ΜΑΡΚΕΛΛΟΣ (ή ΣΑΜΩΝΑΣ ή ΕΥΛΑΛΟΣ ή ΜΑΡΚΟΣ), η μητέρα τους ΣΟΛΟΜΟΝΗ και ο διδάσκαλός τους ΕΛΕΑΖΑΡΟΣ
«Αυτοκράτωρ εστί των παθών ο ευσεβής λογισμός»1. Ο ευσεβής λογισμός είναι κυρίαρχος και εξουσιαστής επί των παθών. Αυτό με περίσσια ανδρεία απέδειξαν οι επτά αδελφοί Μακκαβαίοι με τη στάση τους απέναντι στο βασιλιά της Συρίας, Αντίοχο, όταν αυτός τους έταξε δόξες, τιμές και επίγειες απολαύσεις, αν αυτοί καταπατούσαν το Μωσαϊκό νόμο και έτρωγαν από τα απαγορευμένα φαγητά που τους πρόσφερε. Προηγήθηκε ο ενενηκονταετής διδάσκαλός τους, Ελεάζαρος, που εφάρμοσε στο έπακρο το νόμο που τους δίδασκε, με αποτέλεσμα ο Αντίοχος να τον ρίξει στη φωτιά. Εμπνεόμενα από τη θυσία του γέροντα διδασκάλου τους, τα επτά αδέλφια κράτησαν την ίδια γενναία στάση απέναντι στο βασιλιά, όταν τους κάλεσε μπροστά του. Στην αρχή ο Αντίοχος προσπάθησε να τους κολακεύσει με διάφορα εγκώμια για τη νιότη τους. Τους είπε ότι αν έτρωγαν από τα ειδωλόθυτα που τους πρόσφερε, θα απολάμβαναν μεγάλες τιμές και φυσικά θα τους έσωζε από το θάνατο. Τότε οι επτά αδελφοί απάντησαν στον Αντίοχο: «χαλεπώτερον γαρ αυτού του θανάτου νομίζομεν είναι σου τον επί τη παρανομώ σωτηρία ημών έλεον». Δηλαδή, είναι περισσότερο επιβλαβής και απ’ αυτόν το θάνατο, νομίζουμε, η συμπάθειά σου για την παράνομη σωτηρία μας. Εξοργισμένος τότε ο Αντίοχος, με τροχούς, φωτιά και ακόντια, έναν-έναν τους σκότωσε όλους. Όταν είδε αυτό η μητέρα τους Σολομονή, ρίχτηκε μόνη της στη φωτιά και έτσι όλοι μαζί πήραν το στεφάνι του μαρτυρίου.
1. Δ. Μακκαβαίων, α’ 7, θ’4.

Απολυτίκιο. Ήχος δ’. Ό υψωθείς εν τω Σταυρώ.
Των Μακκαβαίων τον έπτάριθμον δήμον, συν τη μητρί Σολομονή τη αγία, και Ελεάζαρ άμα εύφημήσωμεν ούτοι γαρ ήρίστευσαν, δι’ αγώνων νομίμων, ως φρουροί και φύλακες, των του Νόμου δογμάτων και νυν ως καλλιμάρτυρες Χριστού, υπέρ του κόσμου, άπαύστως πρεσβεύουσι.

ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΕΝΝΕΑ ΜΑΡΤΥΡΕΣ που μαρτύρησαν στην Πέργη της Παμφυλίας, ΛΕΟΝΤΙΟΣ, ΑΤΤΟΣ, ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ, ΚΙΝΔΕΟΣ, ΜΝΗΣΙΘΕΟΣ, ΚΥΡΙΑΚΟΣ, ΜΗΝΑΙΟΣ, ΚΑΤΟΥΝΟΣ και ΕΥΚΛΕΟΣ (ή ΕΥΚΛΗΣ)
Οι Άγιοι αυτοί μαρτύρησαν στην Πέργη της Παμφυλίας, που βρίσκεται κοντά στις όχθες του Κέστρου ποταμού. Τα ονόματά τους ήταν τα εξής: «Αττος, Αλέξανδρος, Εϋκλεος, Κατούνος, Κινδέος, Κυριάκος, Λεόντιος, Μνησίθεος και Μηναίος. Όλοι στο επάγγελμα ήταν γεωργοί, εκτός από τον Μηναίο που ήταν μαραγκός. Κατά τους διωγμούς εναντίον των χριστιανών που έκανε ο Διοκλητιανός, στην Παμφυλία συνέβαινε να είναι έπαρχος κάποιος Φλαβιανός (300 μ. Χ.) που εφάρμοζε με σκληρότητα τα αυτοκρατορικά διατάγματα. Τότε, από τους πιο θαρραλέους πιστούς, που μόνοι τους φανέρωσαν τη χριστιανική τους ιδιότητα μπροστά στον έπαρχο, ήταν και οι εννέα αυτοί Άγιοι. Αφού έκαναν το σημείο του σταυρού και κοινώνησαν των αχράντων μυστηρίων, όρμησαν όλοι μαζί στη φλόγα του κινδύνου. Παρουσιάστηκαν στον Φλαβιανό, ομολόγησαν τον Χριστό και τον παρακάλεσαν να πάψει επιτέλους να κακοποιεί τους χριστιανούς. Εξοργισμένος ο Φλαβιανός, διέταξε να τους σύρουν στο ναό της Αρτέμιδος για να θυσιάσουν στους θεούς. Εκείνοι, όχι μόνο αρνήθηκαν να θυσιάσουν, αλλά με την προσευχή τους συνέτριψαν και μερικά από τα είδωλα του ναού. Ο έπαρχος γεμάτος μανία, αφού ξέσκισε τις σάρκες τους με σιδερένια νύχια και έκαψε τις πληγές τους με αναμμένες λαμπάδες, τους φυλάκισε. Αλλά επειδή και οι εννέα επέμεναν να ομολογούν τον Χριστό, τελικά τους αποκεφάλισε.

Ο ΑΓΙΟΣ ΠΑΠΑΣ, ο νέος
«Εις σάκκον βληθείς, και θίβη εγκλεισθείς, και εις θάλασσαν ριφθείς, τελειοϋται».

Ο ΑΓΙΟΣ ΕΛΕΑΖΑΡΟΣ
Μαρτύρησε, αφού του έκαψαν το κεφάλι.

Ο ΑΓΙΟΣ ΚΗΡΥΚΟΣ
Μαρτύρησε δια αποκεφαλισμού.

Ο ΑΓΙΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ
Μαρτύρησε δια ξίφους.

Ο ΑΓΙΟΣ ΠΟΛΥΕΥΚΤΟΣ
Μαρτύρησε, αφού τον έχωσαν μέσα σε κοπριά.

ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΜΗΝΗΣ (ή Μηνός) και ΜΗΝΑΙΟΣ και οι λοιποί εν τω Βιγλεντίω, πλησίον του χαλκού Τετραπύλου.

Η ΑΓΙΑ ΕΛΕΣΑ, η Οσιομάρτυς που μαρτύρησε στα Κύθηρα.
Καταγόταν από την Πελοπόννησο και ήταν κόρη ενός πλούσιου Έλληνα που ονομαζόταν Ελλάδιος. Η μητέρα της, Ευγενία, ήταν στείρα αλλά θεοσεβής χριστιανή. Έτσι δια της προσευχής απόκτησε θαυματουργικά την Ελέσα, που ανέθρεψε σύμφωνα με τις επιταγές του Ευαγγελίου και κάτω από τις δυσκολίες του ειδωλολάτρη άντρα της. Σε ηλικία 14 χρονών η Ελέσα έμεινε ορφανή από μητέρα και έτσι έμεινε αυτή κυρία του πλούσιου σπιτιού του πατέρα της. Αμέτρητες τότε οι ευεργεσίες και οι ελεημοσύνες που έκανε στους στερημένους και πάσχοντες συνανθρώπους της. Κάποτε όμως ο πατέρας της την παρακίνησε να παντρευτεί κάποιον από τους ειδωλολάτρες άρχοντες, αυτή όμως αρνήθηκε διότι η κλήση της ήταν άλλη, αυτή της αγγελικής πολιτείας. Έτσι όταν κάποτε ο πατέρας της έφυγε για κάποιο ταξίδι, η Έλέσα μοίρασε όλα της τα υπάρχοντα στους φτωχούς και με τις πιο πιστές δούλες της, διέφυγε στα Κύθηρα. Εκεί δια της προσευχής, έκανε πολλά θαύματα. Όταν όμως ο πατέρας της επέστρεψε από το ταξίδι και έμαθε τα γεγονότα, θύμωσε πολύ και αφού ανακάλυψε πού βρισκόταν η Ελέσα, αναχώρησε για να τη φέρει πίσω. Όμως η γνώμη της Ελέσας ήταν αντίθετη αυτής του ειδωλολάτρη πατέρα. Τότε αυτός, αφού ανελέητα τη βασάνισε, τελικά την αποκεφάλισε και έτσι πανάξια έλαβε το στεφάνι του μαρτυρίου. (Η μνήμη της συγκεκριμένης Αγίας δεν αναφέρεται πουθενά στους Συναξαριστές, τη βρίσκουμε σαν μάρτυρα μόνο στα Κύθηρα).

Απολυτίκιο. Ήχος γ’. Θείας πίστεως.
Γόνος άγιος, Πελοποννήσου, γέρας ένθεον, νήσου Κυθήρων, ανεδείχθης, Έλέσα πανεύφημε· υπέρ Χριστού γαρ νομίμως άθλήσασα, χειρί πατρώα έτμήθης την κάραν σου, Μάρτυς ένδοξε, Χριστόν τον Θεόν ικέτευε, δωρήσασθαι ήμϊν το μέγα έλεος.

Ο ΑΓΙΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΣ, ο Θαυματουργός Αρχιεπίσκοπος Προκοννήσου (Προικοννήσου)
Έζησε στα μέσα του 6ου αιώνα επί βασιλέων Ιουστίνου του θράκας και ανεψιού του Ιουστινιανού του Μεγάλου. Λόγω τη μεγάλης του αρετής, έγινε επίσκοπος Προκοννήσου ή Προικοννήσου, και που σήμερα λέγεται Μαρμαράς. Τα ποιμαντικά του καθήκοντα εξάσκησε άριστα δια της πραότητάς του και δια της προσευχής. Κάποτε μάλιστα θεράπευσε και την κόρη του βασιλιά Ιουστινιανού από δαιμόνιο. Απεβίωσε ειρηνικά την 1η Αυγούστου. Αργότερα η βασίλισσα Θεοδώρα, προς ένδειξη ευγνωμοσύνης στον Άγιο, έκτισε Μονή στο όνομά του, εκεί όπου βρέθηκε το άγιο λείψανό του. Εκεί κοντά, μάλιστα, βρέθηκε και πηγή αγιάσματος.

Ο ΑΓΙΟΣ ETHELWALD (Αγγλοσάξωνας)
Λεπτομέρειες για τη ζωή αυτού του αγίου της ορθοδοξίας, μπορεί να βρει ο αναγνώστης στο βιβλίο «Οι Άγιοι των Βρεττανικών Νήσων», του Χριστόφορου Κων. Κομμοδάτου, επισκόπου Τελμησσού, Αθήναι 1985.

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Η Νηστεία του Δεκαπενταυγούστου και οι Παρακλήσεις προς την Υπεραγία Θεοτόκο.

 


«Πρεσβεία θερμή, καί τεῖχος ἀπροσμάχητον· ἐλέους πηγή, τοῦ κόσμου καταφύγιον· ἐκτενῶς βοῶμεν σοί, Θεοτόκε Δέσποινα, προφθασον· καί ἐκ κινδύνων λύτρωσαι ἠμᾶς· ἡ μόνη ταχέως προστατεύουσα…» Καλή και ευλογημένη να είναι όλη αυτή η περίοδος και να έχουμε όλοι τις μεσιτείες της Υπεραγίας Θεοτόκου.
Από 1 Αυγούστου μέχρι και 14 Αυγούστου, νηστεύουμε προς τιμήν της Υπεραγίας Θεοτόκου.
Η νηστεία είναι αυστηρή. Ψάρι τρώμε μόνο στην εορτή της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος μας (6 Αυγούστου). Άν η 15η Αυγούστου συμπέσει Τετάρτη ή Παρασκευή τότε γίνεται κατάλυση μόνον ιχθύος.
Η νηστεία είναι εντολή του Θεού. Η πρώτη. Η πιο παλιά από όλες. Την έδωκε στον Αδάμ μέσα στον παράδεισο.
Το νόημα της νηστείας ήταν: με το όπλο της νηστείας να συνηθίσουν οι άνθρωποι στην υπακοή στο Θεό και στην πάλη κατά του διαβολου.
Ο Xριστός, ετόνισε ακόμη περισσότερο την αξία της νηστείας. Είπε: «Το γένος τουτο ουκ εκπορεύεται ει μη εν προσευχή κι νηστεία» . Δηλ. με τη νηστεία πολεμάμε τον διάβολο και τον νικάμε.
Κατά τους Πατέρες της Εκκλησίας …
«Δεν αρκεί η αποχή από τροφές, αλλά ας νηστεύσωμε νηστεία αρεστή στο Θεό. Αληθινή νηστεία είναι η εγκράτεια της γλώσσας, η αποχή από το θυμό, αποχωρισμός από τις επιθυμίες, από την συκοφαντία, το ψέμα, την επιορκία». (Μ. Βασίλειος)
«Νήστευε, όχι μόνο από ψωμί, κρασί, κρέατα, και άλλες τροφές, αλλά περισσότερο από κακούς λογισμούς». (Νείλος Αγκύρας)
«Αυτός είναι ο σωστός τρόπος να νηστεύουμε, η επίδειξη καλών έργων, η ελεύθερη από πάθη γνώμη».(Κύριλλος Αλεξανδρείας).
Οι παρακλητικοί κανόνες της Θεοτόκου
Το χρονικό διάστημα του Δεκαπενταυγούστου είναι μια περίοδος του Εκκλησιαστικού έτους, κατά την οποία η ορθόδοξη ψυχή στρέφει τα μάτια με βαθειά κατά­νυξη προς την Υπεραγία Θεοτόκο.
Επί δεκαπέντε ημέρες, πριν από την εορτή της Κοιμήσεως, σημαίνουν οι καμπάνες την ώρα του δει­λινού και τα πλήθη των πιστών πάνε να ψάλλουν τον Μικρό και τον Μεγάλο Παρακλητικό Κανόνα.
Ανάλογη κατάνυξη έχει βέβαια και η περίοδος των Χαιρετισμών της Παναγίας. Αλλά ενώ στους Χαιρετι­σμούς κυριαρχεί ο υμνολογικός τόνος, η θριαμβική δοξολόγηση των απείρων χαρίτων της «Μητρός του Θεού γενομένης», στους Παρα­κλητικούς Κανόνες του Δεκαπενταυγούστου κυρίαρχος τόνος είναι το πένθος και η οδύνη της βαρυαλγούσης ψυχής του πιστού που ζη­τά παράκληση και παρηγοριά από την Παναγία.
Οι Παρακλητικοί Κανόνες, ο Μικρός και ο Μέγας ή απλώς η Μικρή και η Μεγάλη Παράκληση – επειδή δια των ύμνων αυτών οι πιστοί παρακαλούν την Παναγία να ακού­ση και να ικανοποιήση τα αιτήματά τους – ψάλλονται , εναλλάξ, δη­λαδή την μία μέρα ψάλλεται η Μεγάλη και την άλλη η Μικρή.
Μόνο κατά τους εσπερι­νούς των Σαββάτων και της Εορτής της Μεταμορφώσεως του Κυρίου δεν ψάλλον­ται οι Παρακλήσεις και τούτο επειδή το περιεχόμενό τους είναι πέν­θιμο και ικετευτικό και δεν συμφωνεί προς το χαρμόσυνο ύφος των εορταστικών αυτών ύμνων.
Εκτός, όμως, από την περίοδο του Δεκα­πενταυγούστου η Μικρή, ιδίως, Παράκληση ψάλλεται συχνά, «εν πά­ση περιστάσει και θλίψει ψυχής», είτε στους ιερούς Ναούς, είτε και κατ’ οίκον, από τους πιστούς, οι οποίοι επιθυμούν να ικετεύσουν δι’ αυτής την Θεοτόκο και να επικαλεσθούν την μεσιτεία της.
Η δε διάκριση των Παρακλήσεων σε Μικρή και Μεγάλη οφείλεται αποκλειστικώς και μόνον στην έκταση, το μέγεθος των τροπαρίων. Τα τροπάρια, δηλαδή, της Μικρής Παρακλήσεως είναι μικρότερα και συντομώτερα από εκείνα της Μεγάλης.
Η Μικρή Παράκληση είναι ποίημα κάποιου υμνογράφου, ο οποίος κατ’ άλλους μεν ωνομάζονταν Θεοστήρικτος και ήταν Μο­ναχός, κατ’ άλλους δε Θεοφάνης. Όπως φαίνεται, όμως, πρόκειται περί του ιδίου προσώπου, το οποίο έγινε Μοναχός και από Θεοφά­νης μετωνομάσθηκε σε Θεοστήρικτο.
Η Μεγάλη Παράκληση είναι έργο του Θεοδώρου του Β, του Δουκός, Βασιλέως της Νικαίας, του επονομαζομένου Λασκάρεως, ο οποίος έζησε περί τα μέσα του 13ου αιώνος και είναι πολύ μεταγενέστερος του Θεοστηρίκτου, του Μοναχού.
Οι δύο Παρακλήσεις, πλην του Κανόνος, περιλαμβάνουν στην Ακο­λουθία τους και Ψαλμούς, δεήσεις υπέρ των ζώντων πιστών, υπέρ των οποίων τελούνται, και Ευαγγελική περικοπή. Το περιεχόμενό τους είναι ικετευτικό, συγκινεί τους πιστούς, διδάσκει και προτρέπει αυτούς να προστρέχουν με θάρρος και εμπιστοσύνη πάντοτε προς την Κυρία Θεοτόκο, την Μεγάλη Μητέρα τους, για να βρίσκουν πα­ρηγοριά και να λαμβάνουν βοήθεια στις ανάγκες του.
Προς την Κυρία Θεοτόκον ας ψάλλουμε και μεις με πίστη και εκ βά­θους καρδίας τις ιερές Παρακλήσεις και μαζί με τους ιερούς υμνω­δούς, ας επαναλαμβάνουμε:
«Βλέψον ιλέω όμματί σου και επίσκεψαι την κάκωσιν, ην έχομεν, και δεινών συμφορών και βλάβης και κινδύ­νων και πειρασμών ημάς λύτρωσαι, αμερήτω σου ελέει», με την ακρά­δαντη βεβαιότητα ότι «δεν θα παρίδη την πενιχράν δέησίν μας, τον κλαυθμόν και τα δάκρυα και τους στεναγμούς μας, αλλά θα πληρώση τας αιτήσεις μας», για να δοξάζουμε Αυτήν μετά πόθου πάντοτε.
πηγή: inkomotini.news

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Αύγουστος......Νίκος Παπάζογλου.

 

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Ο καλύτερος μήνας στον Πόντο ήταν ο Αύγουστος!


Ο καλύτερος μήνας στον Πόντο ήταν αναμφισβήτητα ο Αύγουστος ή Αύγουστον ή Αλωνάρτ'ς, όπως αλλιώς λέγονταν. Τα φρούτα και τα λαχανικά αυτόν το μήνα ήταν σε αφθονία, με τις νοικοκυρές να ετοιμάζονται πυρετωδώς για το χειμώνα.
Στη Χαλδία λεγό­ταν και Αλωνάρτ'ς, αλλά και Άγουστος. Άγουστος λεγόταν και στην Τραπεζούντα και στα Σούρμενα. Στην Ινέπολη λεγόταν Άγοστος.
 Ο μήνας αυτός ήταν άρρηκτα συνδεδεμένος με τη γιορτή της Παναγίας τον Δεκαπενταύγουστο και την Παναγία Σουμελά Τραπεζούντας. Μόλις έμπαινε ο Αύγουστος οι ευσεβείς Πόντιοι άρχιζαν τη νηστεία η οποία ολοκληρώνονταν στις 15 Αυγούστου.
Τον Αύγουστο γινόταν στο σύνολο της, σχεδόν, η συγκομιδή των φουντουκιών και καρυδιών. Τα δαμάσκηνα και τα μοσχάτα μήλα είχαν απαράμιλλη γεύση. Τα λαχανικά ήταν άφθονα και οι νοικοκυρές ετοιμάζονταν να τα αποξηράνουν ή να τα κάνουν τουρσί για το χειμώνα. Στο τέλος Αυγούστου προμηθεύονταν ένα ή δύο πρόβατα σφαγμένα για να φτιάξουν καβουρμά.
Τα ψάρια στον Εύξεινο Πόντο αφθονούσαν τον Αύγουστο και οι κάτοικοι υποστήριζαν ότι εκείνες τις ημέρες ήταν πιο νόστιμα. «Ήκουσες Παναγιά και Γιάννη; Βάλε ψάρια 'ς σο τεγάνι».
Τα πανηγύρια του Αυγούστου
Τα μεγαλύτερα πανηγύρια γίνονταν στις 6 Αυγούστου της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος, τον Δεκαπενταύγουστο της Παναγίας, που τον γιόρταζαν σε ολόκληρη την περιοχή, αφού σε κάθε χωριό υπήρχαν εκκλησίες και μοναστήρια αφιερωμένα στην Παναγία. Ο μεγαλύτερος εορτασμός γινόταν στο Μοναστήρι της Παναγίας Σουμελά στην Τραπεζούντα.
Στις 27 Αυγούστου γιόρταζαν τον Άγιο Φανούριο κι έφτιαχναν φανουρόπιτες, και στις 29 Αυγούστου του Ιωάννου του Προδρόμου. Την τελευταία μέρα του Αυγούστου την θεωρούσαν κλειδοχρονιά, γιατί έκλεινε ο χρόνος και έφευγε το καλοκαίρι.
  • Με πληροφορίες από το Εδεσματολόγιο του Πόντου, της Έφης Γρηγοριάδου.
  • www.pontos-news.gr


 

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ...Καλό μήνα!

 

Ο όγδοος μήνας του χρόνου, ο μήνας της Παναγιάς & των διακοπών για τους περισσότερους Έλληνες. Έχει 31 ημέρες και είναι ο αντίστοιχος του έκτου μήνα του παλαιού ημερολογίου, που ονομαζόταν Sextilis. Ονομάστηκε Αύγουστος προς τιμή του Οκταβιανού μετά την απονομή του τίτλου από τη ρωμαϊκή Σύγκλητο. Πριν από την επικράτηση του ρωμαϊκού Ιουλιανού ημερολογίου,  αντίστοιχος μήνας στο αθηναϊκό ημερολόγιο ήταν ο Μεταγειτνεών. Είναι από τους πιο ζεστούς μήνες του χρόνου και ο λαός του έχει δώσει και άλλα ονόματα, όπως Πεντεφάς ή Πενταφάς, Συκολόγος (λόγω της συγκομιδής των σύκων), Δριμάρης, Τραπεζοφόρος και Διπλοχέστης (λόγω της αφθονίας των καρπών). Στα  βυζαντινά χρόνια το έτος τελείωνε στις 31 Αυγούστου και πρωτοχρονιά ήταν η 1η Σεπτεμβρίου. Γι` αυτό η τελευταία μέρα του Αυγούστου λέγεται και Κλειδοχρονιά.
                
ΕΡΓΑΣΙΕΣ:
                Συνεχίζεται το αλώνισμα (ανάλογα την περιοχή).
                Προς το τέλος του μήνα καίγονται οι καλαμιές.
                Αρχίζει ο τρύγος (ανάλογα την περιοχή) & λιάσιμο στ’ αλώνια.
                Μάζεμα καλαμποκιού, αρμάθιασμα & ξήρανση αυτού.
                Μάζεμα σκόρδων & κρεμμυδιών.
                Σπορά καρότων, σπανακιού & μαρουλόσπορου.
                Μεταφορά κυψελών στο πεύκο.
                Καθάρισμα βαρελιών, ασκιών, αντλιών & σκευών για την αποθήκευση του κρασιού.
                
ΕΘΙΜΑ-ΠΡΟΛΗΨΕΙΣ:
                Οι πρώτες έξι ή δώδεκα μέρες του Αυγούστου, κατά τη δεισιδαιμονική αντίληψη, οι δρίμες (εξ ου και Δριμάρης), είναι επικίνδυνες, κι όποιος λούζεται σ’ αυτές ή πλένει ρούχα, κινδυνεύει να πάθει κακό ο ίδιος, στην πρώτη περίπτωση ή να καταστραφούν τα ρούχα, στη δεύτερη. Κι όπως εκδιώκονται με τον αγιασμό οι καλικάντζαροι, έτσι ξορκίζουν και τις δρίμες με αγίασμα από την ακολουθία της Μεταμόρφωσης του Σωτήρα (6/8).
                Επίσης οι ημέρες αυτές λέγονται και «μερομήνια», αφού αυτές τις ημέρες γίνονται προγνώσεις για τον καιρό της χρονιάς.
                ΑΓΙΟΦΙΔΑ Ή ΦΙΔΑΚΙΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ: Η Κεφαλονιά έχει χαρακτηριστεί νησί των μυστηρίων. Κι αυτό γιατί στο νησί συμβαίνουν κάποια παράξενα φαινόμενα τα οποία και η επιστήμη δεν μπορεί να ερμηνεύσει.
               Ένα από τα πιο γνωστά φαινόμενα είναι η εμφάνιση των αγιόφιδων που παρατηρείται κάθε χρόνο τον Αύγουστο. Το φαινόμενο αυτό παρατηρείται στο χωριό Μαρκόπουλο. Στα ερείπια του παλιού καμπαναριού της εκκλησίας που είναι αφιερωμένη στην Παναγιά και στην εκκλησία του ορεινού χωριού Αργίνια, όπου εμφανίζονται κάθε καλοκαίρι από τις 6 Αυγούστου εμφανίζονται μικρά φιδάκια, τα οποία σιγά - σιγά γεμίζουν το εσωτερικό της εκκλησίας. Αυτό συμβαίνει μέχρι και τις 15 Αυγούστου όπου μυστηριωδώς εξαφανίζονται. Τα φιδάκια αυτά είναι εντελώς ακίνδυνα και μη δηλητηριώδη. Οι πιστοί συνηθίζουν να τα παίρνουν στο χέρι και να τα παρατηρούν. Χαρακτηριστικό τους είναι ο σταυρός που έχουν στο κεφάλι τους.
Τις ημέρες αυτές, 6 - 15 Αυγούστου πλήθος πιστών που παραθερίζουν στο νησί σπεύδουν να δουν από κοντά τα φιδάκια της Παναγιάς.
               Σύμφωνα με τη φυσική εξήγηση του περίεργου αυτού φαινομένου πρόκειται για μια σπάνια ράτσα φιδιών που αναπαράγεται σ’ αυτήν την περιοχή. Το κλίμα, ο τόπος αλλά και η συμπεριφορά των ανθρώπων ευνοούν την αναπαραγωγή τους.
               Η εμφάνισή τους λοιπόν, αλλά και η εξαφάνισή τους, έχει να κάνει με την εποχή της αναπαραγωγής τους. Το φαινόμενο αποδίδεται στο δυνατό ήχο της καμπάνας που αναστατώνει τα φιδάκια και βγαίνουν από τις φωλιές τους.
                
Η ΝΗΣΤΕΙΑ ΤΟΥ ΔΕΚΑΠΕΝΤΑΥΓΟΥΣΤΟΥ: Μία νηστεία που την τηρούσαν με μεγάλη ευλάβεια.
                Στο Ζαγόρι Ηπείρου, «πρωί-πρωί, πριν βάλουν τίποτα στο στόμα τους, τρώγουν κόκκινα κράνα (ήταν γνωστό αντιπυρετικό τότε), για να είναι γεροί όλο το χρόνο».
                Με το γάλα που δεν κατανάλωναν την περίοδο της νηστείας, έφτιαχναν τραχανάδες, χυλοπίτες κ.ά.
                Την 1η Αυγούστου, σε διάφορα μέρη της πατρίδας μας, συνήθιζαν να πλένουν τα χάλκινα σκεύη & να προσφέρουν σταφύλια, σύκα και ελιές σ’ όσους δεν είχαν για να φάνε εκείνη την ημέρα.
                Την 6η Αυγούστου (Μεταμόρφωση του Σωτήρα) έφερναν στην εκκλησία κι ευλογούσαν τα πρώτα σταφύλια, με ειδική ευχή. Κατόπιν τα μοίραζαν στο εκκλησίασμα.
                ΦΑΝΟΥΡΟΠΙΤΕΣ (27/8). Είναι πίτες (τάματα) που κάνουν οι πιστοί προς τιμή του Αγ. Φανουρίου, που γιορτάζει εκείνη την ημέρα, άπαξ ή 3 Σάββατα συνεχόμενα, ζητώντας απ’ τον άγιο να τους φανερώσει κάτι που έχασαν ή κάτι που προσδοκούν (π.χ. οι ανύπαντρες κοπέλες στην Κρήτη, να τους φανερώσει έναν καλό γαμπρό).
                Η Φανουρόπιτα παρασκευάζεται με 9 λογιών υλικά: αλεύρι, νερό, ζάχαρη, καρύδια, κανελογαρύφαλλα, λάδι, ξύσματα πορτοκαλόφλουδας, χυμό πορτοκαλιού ή λεμονιού, σταφίδες και αλάτι.
                
ΝΗΣΤΕΙΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΗ ΤΟΥ ΑΠΟΚΕΦΑΛΙΣΤΗ (29/8). Προστάτης από την ελονοσία.
                
ΓΙΟΡΤΕΣ:
                Η ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΑ (6/8). Μια φωταυγής καταδήλωση, με αποδέκτη κάθε ανθρώπινο ον.
                
Η ΚΟΙΜΗΣΗ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ (15/8). Θεωρείται το Πάσχα του καλοκαιριού. Η κορυφαία εορτή της πιο οικείας μορφής στον χριστιανικό λατρευτικό κύκλο, σ’ όλη την Ελλάδα με επίκεντρο το ναό τηςΠαναγίας στο νησί της Τήνου.
                
ΠΑΡΟΙΜΙΕΣ:
                «Αύγουστε, καλέ μου μήνα, να ‘σουν δυο φορές το χρόνο!».
                «Αύγουστε, τραπεζοφάη, να ‘σουν τρεις βολές τον χρόνο».
                «Από Αύγουστο χειμώνα κι από Μάρτη καλοκαίρι».
                «Επάτησεν ο Αύγουστος η άκρη του χειμώνα, παύει ο φτωχός το δειλινό κι ο άρχοντας τον ύπνο».
                «Του Αυγούστου οι δρίμες στα πανιά (σκώρος) και του Μαρτιού στα ξύλα (σαράκι)».
                «Κάθε πράγμα στον καιρό του κι ο κολιός τον Αύγουστο».
                «Καλός ο ήλιος του Μαγιού, του Αυγούστου το φεγγάρι».
                «Της Αγίας Μαρίνας ρόγα και τ’ Άη Λιος σταφύλι και της Παναγιάς τον Αύγουστο, γεμάτο το κοφίνι».
                «Αν ίσως βρέξει ο τρυγητής, χαρά στον τυροκόμο».
                «Από Μάρτη πουκάμισο κι από Αύγουστο σεγκούνι».
                «Τον Αύγουστο τον χαίρεται, όπ’ έχει να τρυγήσει».
                      «Αυγουστοκοδέσποινα‚ καλαντογυρεύτρα» [δηλ. Η σπάταλη νοικοκυρά τον Αύγουστο, τα Χριστούγεννα ζητιανεύει]
                «Αύγουστος άβρεχτος, μούστος άμετρος».
                «Δεκαπέντησεν ο Αύγουστος, πυρώσου και μην εντρέπεσαι».
                «Επλάκωσεν ο Αύγουστος, η άκρια του χειμώνα».
                «Ζήσε, Μάη μου, να φας τριφύλλι και τον Αύγουστο σταφύλι».
                «Ήρθε ο Αύγουστος, πάρε την κάπα σου».
                «Θεός να φυλάει τα λιόδεντρα απ' το νερό τα Αυγούστου».
                «Καλή λαβιά τον Αύγουστο και γέννα τον Γενάρη».
                «Μακάρι σαν τον Αύγουστο να ‘ταν οι μήνες όλοι».
                «Να ‘σαι καλά τον Αύγουστο που ‘ναι παχιές οι μύγες».
                «Να ’σαι καλά τον Αύγουστο με δεκαοχτώ βελέντζες».
                «Ο Αύγουστος και ο τρύγος δεν είναι κάθε μέρα».
                «Ο Αύγουστος πουλά κρασί κι ο Μάης πουλά σιτάρι» [δηλ. Από τον Αύγουστο μπορείς να καταλάβεις αν θα είναι καλή η παραγωγή κρασιού, όπως κι από το Μάη μπορείς να καταλάβεις αν θα παραχθεί πολύ σιτάρι]
                «Όποιος φιλάει τον Αύγουστο, τον Μάη θερίζει μόνος».
                «Ούτε ο Αύγουστος χειμώνας, ούτε ο Μάρτης καλοκαίρι».
                «Τ' Αυγούστου και του Γεναριού τα δυο χρυσά φεγγάρια».
                «Τ’ Αυγούστου το νερό αρρώστια στον λειόκαρπο».
                «Το Μάη με πουκάμισο, τον Αύγουστο με κάπα».
                «Τον Αύγουστο τον χαίρεται οπόχει να τρυγήσει».
Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Σαν σήμερα...1 Αυγούστου

 Σαν σήμερα

Τα σημαντικότερα γεγονότα της 1ης Αυγούστου

527: Ο Ιουστινιανός Α' στέφεται αυτοκράτορας του Βυζαντίου.
1498: Ο Χριστόφορος Κολόμβος πατάει το πόδι του για πρώτη φορά στην αμερικανική ενδοχώρα, στη σημερινή Βενεζουέλα.
1619: Οι πρώτοι σκλάβοι φτάνουν στο Τζειμστάουν της Βιρτζίνια στις ΗΠΑ.
1716: Ο Ιρλανδός ηθοποιός Τόμας Ντόγκετ εγκαινιάζει τον πρώτο κωπηλατικό αγώνα του κόσμου, από τη Γέφυρα του Λονδίνου μέχρι το Τσέλσι στον Τάμεση.
1774: Το στοιχείο οξυγόνο ανακαλύπτεται από τους Καρλ Βίλχαϊμ και Τζόζεφ Πρίστλεϊ.
1821: Εκδίδεται στην Καλαμάτα η πρώτη ελληνική εφημερίδα υπό τον τίτλο «Ελληνική Σάλπιγξ».
1831: Εμφύλιος σπαραγμός στην Ελλάδα. Ο Ανδρέας Μιαούλης καταστρέφει την ελληνική κορβέτα Ύδρα και τη φρεγάτα Ελλάς.
1834: Απαγορεύεται η δουλεία σε όλη τη βρετανική αυτοκρατορία.
1894: Ξεσπά πόλεμος για την Κορέα, ανάμεσα στην Κίνα και την Ιαπωνία.
1909: Η τουρκική Κυβέρνηση με έντονο έγγραφό της προς την ελληνική ζητά τον άμεσο διακανονισμό του Κρητικού Ζητήματος.
1927: Ιδρύεται ο Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κίνας.
1931: Ιδρύεται η Ανώνυμος Εταιρεία Τηλεπικοινωνιών Ελλάδος (ΑΕΤΕ), πρόδρομος του ΟΤΕ.
1933: Παραχωρείται στις Ελληνίδες το δικαίωμα να εκλέγονται ως δημοτικοί και κοινοτικοί σύμβουλοι.
1941: Κατασκευάζεται το πρώτο τζιπ.
1954: Ο ποταμός Γιανγκ Τσε στην Κίνα πλημμυρίζει, με αποτέλεσμα 40.000 άνθρωποι να χάσουν τη ζωή τους και 10 εκατομμύρια να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους.
1960: Ο Τσάμπι Τσέκερ κυκλοφορεί τη μεγάλη επιτυχία του The Twist, που δημιουργεί τη μόδα του τουίστ.
1972: Οι Μπομπ Γούντγουορντ και Καρλ Μπέρσταϊν δημοσιεύουν στη «Washington Post» το πρώτο άρθρο, στο οποίο αποκαλύπτεται το σκάνδαλο «WaterGate», που έριξε τον Αμερικανό Πρόεδρο Νίξον.
1981: Ένα λεπτό μετά τα μεσάνυχτα της 31ης Ιουλίου αρχίζει να εκπέμπει το ΜTV.
1982: Ο Αμερικανός Γκρεγκ Λουγκάνις γίνεται ο πρώτος αθλητής που συγκεντρώνει πάνω από 700 βαθμούς σε 11 καταδύσεις από βατήρα με 752.67 βαθμούς στο Guayaquil του Εκουαδόρ.
1990: Το Ιράκ εισβάλλει στο Κουβέιτ.
1991: Αποσύρεται από την ενεργό δράση ο Αργεντινός σούπερ-σταρ του ποδοσφαίρου Ντιέγκο Αρμάντο Μαραντόνα.
1992: Τμήματα από ελληνικά μπρούτζινα αγάλματα του 15ου αιώνα π.Χ. βρίσκονται από δύτες στα ανοιχτά του Μπρίντιζι.
1996: Ο Μάικλ Τζόνσον κερδίζει το χρυσό μετάλλιο στα 200μ στους Ολυμπιακούς Αγώνες, με 19,32.
1997: Ένας νεκρός και έξι τραυματίες είναι ο απολογισμός ισχυρής έκρηξης που σημειώνεται στο εργοστάσιο της ΠΥΡΚΑΛ στο Λαύριο.
2002: Μαρμάρινη κεφαλή, ηλικίας 2.500 ετών, «κάνει φτερά» από την αίθουσα Αρχαιοτήτων του Βρετανικού Μουσείου. Πρόκειται για την δεύτερη κλοπή ελληνικών αρχαιοτήτων σε λιγότερο από δύο χρόνια από το συγκεκριμένο μουσείο. Την ώρα της κλοπής δεν υπήρχε φύλακας, ομολογεί η διεύθυνση του Βρετανικού Μουσείου.
2006: Ο Στρατηγός Ραούλ Κάστρο, πρώτος αναπληρωματικός πρόεδρος της κυβέρνησης της Κούβας, δεύτερος Γραμματέας του Κομμουνιστικού κόμματος της Κούβας και Ανώτατος Διοικητής των Κουβανικών στρατιωτικών δυνάμεων αναλαμβάνει από τον αδερφό του Φιντέλ Κάστρο προσωρινά καθήκοντα αρχηγού κράτους.
2007: Γέφυρα του ποταμού Μισισιπή στη Μινεάπολη της Μινεσότα, καταρρέει το βράδυ σε ώρα αιχμής.
Γεννήσεις
10 π.Χ. - Κλαύδιος, Ρωμαίος αυτοκράτορας
1893 - Αλέξανδρος Α', βασιλιάς της Ελλάδας
1936 - Ιβ Σεν Λοράν, Γάλλος σχεδιαστής μόδας
1942 - Τζιανκάρλο Τζανίνι, Ιταλός ηθοποιός
1949 - Κουρμανμπέκ Μπακίγιεφ, πρόεδρος της Κιργιζίας
1952 - Ζόραν Ντίντιτς, πρωθυπουργός της Σερβίας
1984 - Μπάστιαν Σβάϊνσταϊγκερ, Γερμανός διεθνής ποδοσφαιριστής
1987 - Stan, Έλληνας τραγουδιστής
Θάνατοι
30 π.Χ. - Μάρκος Αντώνιος, Ρωμαίος πολιτικός και στρατηγός
527 - Ιουστίνος Α', αυτοκράτορας του Βυζαντίου
1967 - Ρίχαρντ Κουν, Αυστριακός χημικός και νομπελίστας
1996 - Φρίντα Μποκαρά, Γαλλίδα τραγουδίστρια
1997 - Σβιατοσλάβ Ρίχτερ, Ουκρανός πιανίστας
2005 - Φαχντ, βασιλιάς της Σαουδικής Αραβίας
2006 - Γιάννης Αγγούρης, Έλληνας δημοσιογράφος
2008 - Δημήτρης Ανδρέου, Κύπριος δημοσιογράφος
2009 – Κορασόν Ακίνο, Φιλιππινέζα πολιτικός
http://www.newsbeast.gr
Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Εορτή των Αγίων Επτά Μακκαβαίων

 

Τη μνήμη των Αγίων Επτά Μακκαβαίων και της Μητρός αυτών τιμά σήμερα, , η μας.
«Αυτοκράτωρ εστί των παθών ο ευσεβής λογισμός» (Δ. Μακκαβαίων, α' 7, θ'4). Ο ευσεβής λογισμός είναι κυρίαρχος και εξουσιαστής επί των παθών.
Αυτό με περίσσια ανδρεία απέδειξαν οι επτά αδελφοί Μακκαβαίοι με τη στάση τους απέναντι στο βασιλιά της Συρίας Αντίοχο (περί το 5327 από κτίσεως κόσμου ή 173 π.Χ.), όταν αυτός τους έταξε δόξες, τιμές και επίγειες απολαύσεις, αν αυτοί καταπατούσαν το Μωσαϊκό νόμο και έτρωγαν από τα απαγορευμένα φαγητά που τους πρόσφερε.
Προηγήθηκε ο ενενηκονταετής διδάσκαλος τους, Ελεάζαρος, που εφάρμοσε στο έπακρο το νόμο που τους δίδασκε, με αποτέλεσμα ο Αντίοχος να τον ρίξει στη φωτιά.
Εμπνεόμενα από τη θυσία του γέροντα διδασκάλου τους, τα επτά αδέλφια κράτησαν την ίδια γενναία στάση απέναντι στο βασιλιά, όταν τους κάλεσε μπροστά του.
Στην αρχή ο Αντίοχος προσπάθησε να τους κολακεύσει με διάφορα εγκώμια για τη νιότη τους. Τους είπε ότι αν έτρωγαν από τα ειδωλόθυτα που τους πρόσφερε, θα απολάμβαναν μεγάλες τιμές, και φυσικά θα τους έσωζε από το θάνατο.
Τότε οι επτά αδελφοί απάντησαν στον Αντίοχο: «χαλεπώτερον γαρ αυτού του θανάτου νομίζομεν είναι σου τον επί τη παρανομώ σωτηρία ημών έλεον». Δηλαδή, είναι περισσότερο επιβλαβής και απ' αυτόν το θάνατο, νομίζουμε, η συμπάθεια σου για την παράνομη σωτηρία μας.
Εξοργισμένος τότε ο Αντίοχος, με τροχούς, φωτιά και ακόντια, έναν-έναν τους σκότωσε όλους. Όταν είδε αυτό η μητέρα τους Σολομονή, ρίχτηκε μόνη της στη φωτιά και έτσι όλοι μαζί πήραν το στεφάνι του μαρτυρίου.
Τα ονόματα των Επτά Μακαβαίών είναι: Αβείμ (ή Άβιβος), Αντώνιος (ή Αντωνίνος), Γουρίας, Ελεαζάρος, Ευσέβωνας, Αχείμ, Μάρκελλος (ή Σάμωνας, ή Εύλαλος ή Μάρκος).
Απολυτίκιο:
Ήχος δ'. Ο υψωθείς εν τω Σταυρώ.
Των Μακκαβαίων τον επτάριθμον δήμον, συν τη μητρί Σολομονή τη αγία, και Ελεάζαρ άμα ευφημήσωμεν ούτοι γαρ ηρίστευσαν, δι' αγώνων νομίμων, ως φρουροί και φύλακες, των του Νόμου δογμάτων και νυν ως καλλιμάρτυρες Χριστού, υπέρ του κόσμου, απαύστως πρεσβεύουσι.
Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Σάββατο, 31 Ιουλίου 2021

Βάλε λίγο νεράκι και για εμάς...



 

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Τα απίστευτα οφέλη του σύκου...Η απόλυτη υπερτροφή του καλοκαιριού

 

Με τη μοναδική του γλυκιά γεύση και το… λαστιχωτό εσωτερικό, γεμίζει το στόμα μας με την πλούσια σύστασή του. Πρόκειται για ένα από τα πιο νόστιμα φρούτα, το οποίο όχι μόνο μας γλυκαίνει αλλά και μας οφελεί όσο δεν φαντάζεστε!

Τα σύκα έχουν...
υψηλή περιεκτικότητα σε φυσικά σάκχαρα, ανόργανα άλατα και διαλυτές ίνες, πλούσια σε ορυκτά, συμπεριλαμβανομένου του καλίου, ασβεστίου, μαγνησίου, σιδήρου και χαλκού και είναι μια καλή πηγή αντιοξειδωτικών βιταμινών Α, Ε και Κ που συμβάλλουν στην υγεία και την ευεξία.

Τα 11 οφέλη του σύκου:

-Προστατεύει από τον καρκίνο
-Μειώνει τη χοληστερόλη
-Προλαμβάνει την υψηλή πίεση και τις καρδιακές παθήσεις
-Μειώνει την κούραση και βελτιώνει τη μνήμη
-Έχει καθαρτική δράση και είναι χρήσιμο για τη δυσκοιλιότητα
-Είναι πλούσιο σε ασβέστιο, όποτε είναι η τέλεια εναλλακτική για εκείνους που δεν καταναλώνουν γαλακτοκομικά προϊόντα
-Πέρα από ασβέστιο έχει και κάλιο. Και τα δύο προλαμβάνουν την οστεοπόρωση και βοηθούν στην ανάπτυξη της οστικής πυκνότητας.
-Πλούσιο σε φυτικές ίνες, κάτι που το καθιστά αποτελεσματικό στην απώλεια βάρους
-Βοηθάει τον ύπνο και την απαλλαγή από διαταραχές του
-Αν το πολτοποιήσετε και το απλώσετε στο δέρμα, είναι εξαιρετικό για την ακμή
Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Τα δύο βότανα που ανακουφίζουν από τον πόνο...

 Τα δύο βότανα που ανακουφίζουν από τον πόνο

Οι ευεργετικές ιδιότητες των βοτάνων είναι γνωστές από την αρχαιότητα και όλοι οι αρχαίοι πολιτισμοί τα χρησιμοποιούσαν για τη θεραπεία διαφόρων παθήσεων.
Το φαρμακείο της φύσης διαθέτει μια σειρά βοτάνων που εάν χρησιμοποιηθούν σωστά, μπορούν να προσφέρουν ανακούφιση.
Δύο από τα πιο γνωστά αρωματικά βότανα, εκτός από νοστιμιά στο φαγητό μπορούν να προσφέρουν και ανακούφιση από τον πόνο.
Τα αρωματικά βότανα που βάζουμε στα φαγητά και τα ψητά μας βρέθηκε ότι διαθέτουν συστατικά που ονομάζονται διτερπένια (που συναντώνται και σε διάφορα άλλα φυτά όπως για παράδειγμα τα μανιτάρια), που μειώνουν τηφλεγμονή, μπλοκάροντας ένζυμα που την ευνοούν, και ως εκ τούτου μπορούν να λειτουργήσουν ως φυσικά αναλγητικά.
bigstock Fresh Herbs 85285349
Όπως εξηγούν οι ειδικοί, τα εν λόγω ένζυμα, που προκαλούν τη φλεγμονή, εντοπίζονται σε ανθρώπους που υποφέρουν από καρκίνο και άλλες ασθένειες.
Γερμανοί και Ιταλοί επιστήμονες που έκαναν την έρευνα για λογαριασμό του επιστημονικού περιοδικού British Journal of Pharmacology, συστήνουν να προσθέτουμε στα φαγητά μας τα δύο αυτά πολύ συνηθισμένα αρωματικά, το δεντρολίβανο και το θυμάρι.
Περιέχουν συγκεκριμένα διτερπένια, καρνοσόλη και καρνοσολικό οξύ, που διαθέτουν αυτές τις αναλγητικές ιδιότητες.
Προηγούμενη μελέτη μάλιστα, έχει συνδέσει το δεντρολίβανο με τη μακροζωία των κατοίκων του Ιταλικού χωριού Accarioli, όπου υπάρχουν πολλοί αιωνόβιοι.
Read more » Διαβάστε Περισσότερα