Σάββατο 1 Οκτωβρίου 2022

Το Ευαγγέλιο και ο Απόστολος της Κυριακής 2 Οκτωβρίου 2022

Το Ευαγγέλιο και ο Απόστολος της Κυριακής 2 Οκτωβρίου 2022

Ὁ τέλειος νόμος τῆς ἀγάπης

Ο ΗΛΙΟΣ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ» Το Μήνυμα της Κυριακής από τη Μητρόπολη Ξάνθης |  Όμορφη Πόλη

Εὐαγγελικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 2 Οκτωβρίου 2022, Β΄ Λουκᾶ (Λουκ. ς΄ 31-36)

Εἶπεν ὁ Κύριος· καθὼς θέλετε ἵνα ποιῶσιν ὑμῖν οἱ ἄνθρωποι, καὶ ὑμεῖς ποιεῖτε αὐτοῖς ὁμοίως. καὶ εἰ ἀγαπᾶτε τοὺς ἀγαπῶντας ὑμᾶς, ποία ὑμῖν χάρις ἐ­­­στί; καὶ γὰρ οἱ ­ἁμαρτωλοὶ τοὺς ἀγαπῶντας αὐτοὺς ἀγαπῶ­σι. καὶ ἐὰν ­ἀγαθοποι­ῆτε τοὺς ἀγαθοποιοῦντας ὑμᾶς, ποία ὑμῖν χάρις ἐστί; καὶ γὰρ οἱ ­ἁμαρτωλοὶ τὸ αὐτὸ ποιοῦσι. καὶ ἐὰν δανεί­ζητε παρ᾿ ὧν ἐλ­­­­πίζετε ἀ­­πο­λα­βεῖν, ποία ὑ­­­­­­­μῖν χάρις ἐ­­­στί; καὶ γὰρ ἁμαρτωλοὶ ἁ­μαρ­τωλοῖς δανείζουσιν ἵνα ἀπο­λάβωσι τὰ ἴσα. πλὴν ἀ­­­­γαπᾶτε τοὺς ἐ­­­­χθροὺς ὑμῶν καὶ ἀγαθοποι­εῖ­τε καὶ δανείζετε μηδὲν ἀ­­­­­πελ­πίζοντες, καὶ ἔσται ὁ μι­­­σθὸς ὑμῶν πολύς, καὶ ἔσεσθε υἱοὶ ὑψίστου, ὅτι αὐτὸς χρηστός ἐστιν ἐπὶ τοὺς ἀ­­­­­χα­ρίστους καὶ πονηρούς. Γίνεσθε οὖν οἰκτίρμονες, καθὼς καὶ ὁ πατὴρ ὑμῶν οἰκτίρμων ἐστί.

1. Ἡ βάση γιὰ τὴν κοινωνικὴ συμβίωση

Στὴ σημερινὴ εὐαγγελικὴ περικοπὴ ὁ ἱερὸς εὐ­αγγελιστὴς Λουκᾶς μᾶς μεταφέρει τὴν ­ἐξαίρετη διδασκαλία τοῦ Κυρίου, ἡ ὁποία θεωρεῖται τμῆμα τῆς περίφημης ἐπὶ τοῦ Ὄρους ὁμιλίας Του. Μὲ ἄ­­­­ριστη παιδαγωγικὴ μέθοδο ὁ Κύριος μᾶς ­καλεῖ νὰ ἀνέβουμε ἀπὸ τὰ χαμηλότερα στὰ ­ψηλότερα σκαλοπάτια τῆς πνευματικῆς ζωῆς. Καὶ ­ξεκινάει μὲ μία ἐντολὴ ποὺ ἀποτελεῖ τὴ βάση γιὰ τὴν εἰρηνικὴ συμβίωση μὲ τοὺς συνανθρώπους μας. «Κα­θὼς θέλετε ἵνα ποιῶσιν ὑμῖν οἱ ἄνθρωποι, καὶ ὑ­­­μεῖς ποιεῖτε αὐτοῖς ὁ­­­μοίως»· δηλαδή, ὅπως θέλετε νὰ σᾶς συμπεριφέρονται καὶ νὰ σᾶς κάνουν οἱ ἄνθρωποι, ἔτσι ἀκριβῶς νὰ συμπεριφέρεσθε κι ἐσεῖς σ’ αὐτοὺς καὶ νὰ τοὺς κάνετε τὰ ἴδια.

Εἶναι «ὁ χρυσοῦς κανών», ὁ ὁποῖος ἦταν γνω­στὸς καὶ στὴν προχριστιανικὴ ἐποχὴ ἀλλὰ μὲ ἀρ­νητικὴ διατύπωση: «ὃ μισεῖς, μηδενὶ ποιήσῃς» (Τωβ. δ΄ 15). Δηλαδή, «μὴν κάνεις στοὺς ἄλλους αὐτὰ ποὺ δὲν θέλεις νὰ σοῦ κάνουν». Ὁ Κύριος ὅμως ἐπαναπροσδιορίζει τὶς σχέσεις μεταξὺ τῶν ἀνθρώπων μὲ θετικὸ τρόπο: Αὐτὸ ποὺ θὰ ἤθελες νὰ πάρεις ἀπὸ τοὺς ἄλλους, δῶσε το πρῶτος ἐσύ. Θέλεις νὰ σὲ σέβονται, νὰ σοῦ μιλοῦν μὲ εὐθύτητα καὶ εἰλικρίνεια, νὰ εἶναι δίκαιοι ἀπέναντί σου;… Πρῶτος ἐσὺ νὰ τοὺς σέβεσαι καὶ νὰ φέρεσαι ἀπέν­αντί τους μὲ ἐντιμότητα καὶ δικαιοσύνη. Πόσο διαφορετικὸς θὰ ἦταν ὁ κόσμος μας, ἂν ὅλοι ἐφαρμόζαμε αὐτὸν τὸν «χρυσὸ κανόνα» τοῦ Εὐαγγελίου! Αὐτὸς ­ἀποτελεῖ τὴ βάση γιὰ τὴν κοινωνικὴ ­δικαιοσύνη καὶ ἁρμονικὴ συμβίωση μεταξὺ τῶν ἀν­θρώπων.

2. Ἡ ὑπέρβαση τῆς ἀγάπης

Ὡστόσο ὁ Κύριος προχωρεῖ καὶ μᾶς καλεῖ νὰ ἀνεβοῦμε σὲ ὑψηλότερο σκαλοπάτι. Μᾶς δείχνει τὸ δρόμο τῆς ἀνιδιοτελοῦς ἀγάπης, καὶ τῆς ἀγάπης ἀκόμα καὶ πρὸς τοὺς ἐχθρούς! Λέγει: Ἐὰν ἀγαπᾶτε μόνο ἐκείνους ποὺ σᾶς ἀγαποῦν, ποιὰ εὔνοια καὶ ποιὰ ἀμοιβὴ σᾶς ἀνήκει ἀπὸ τὸν Θεό; Καμία. Διότι καὶ οἱ ἁμαρτωλοὶ ἀγαποῦν ἐκείνους ποὺ τοὺς ἀγαποῦν. «Πλὴν ἀγαπᾶτε τοὺς ἐ­­­χθροὺς ὑμῶν καὶ ἀγαθοποι­εῖτε καὶ δανείζετε μηδὲν ἀ­­πελπίζοντες». Ἐσεῖς νὰ ἀγαπᾶτε τοὺς ἐχθρούς σας καὶ νὰ τοὺς εὐεργετεῖτε καὶ νὰ τοὺς δανείζετε χωρὶς νὰ ἐλπίζετε σὲ καμία ἀνταπόδοση ἀπ’ αὐτούς.

Αὐτὴ εἶναι ἡ ὑπέρβαση τῆς χριστιανικῆς ἀγάπης. Δὲν ἀπευθύνεται μόνο σ’ αὐτοὺς ποὺ φέρονται καλὰ ἀπέναντί μας ἢ σ’ αὐτοὺς μὲ τοὺς ὁποίους ἔχουμε ἀμοιβαία σχέση, ἀλλὰ ἀγκαλιάζει ὅλους τοὺς ἀνθρώπους, χωρὶς θρησκευτικές, πολιτικές, ἐθνικές, φυλετικὲς ἢ ἄλλες διακρίσεις. Προσφέρεται ἀκόμη καὶ στοὺς ἐχθρούς! Αὐτοὺς ποὺ μᾶς πίκραναν, μᾶς ἀδίκησαν, μᾶς συκοφάντησαν, μᾶς ἔβλαψαν μὲ κάποιον τρόπο. Αὐτοὺς καλούμαστε νὰ ἀγαπήσουμε, νὰ εὐεργετήσουμε, νὰ προσευχόμαστε μὲ θέρμη γιὰ τὸ καλό τους.

Αὐτὴν τὴν ὑπέρβαση τῆς ἀγάπης ὁ Κύ­ριος Ἰησοῦς Χριστὸς δὲν μᾶς τὴ δίδαξε μόνο μὲ αὐτὰ τὰ ἀθάνατα λόγια, ἀλλὰ τὴ φανέρωσε ὁ Ἴδιος ἐνσαρκωμένη στὸ θεανθρώπινο πρόσωπό Του. Ἀποκορύφωμα αὐτῆς τῆς ἀγάπης ὑπῆρξε ἡ σταυρικὴ θυσία Του, τὴν ὁποία προσέφερε «ὑπὲρ πάντων» (Β΄ Κορ. ε΄ 15)· γιὰ ὅλους τοὺς ἀνθρώπους, δικαίους καὶ ἁμαρτωλούς. Στὸ ὄνομα αὐτῆς τῆς ἀγάπης Τὸν βλέπουμε πάνω στὸ Σταυρὸ νὰ συγχωρεῖ ἀκόμη καὶ τοὺς σταυρωτές Του καὶ νὰ μᾶς ἀφήνει ἔτσι μοναδικὸ καὶ ἀξεπέραστο ὑπόδειγμα συγχωρητικότητος.

3. Ἡ τελειότητα

Ὁ Κύριος, ἀφοῦ ἔθεσε τὴ βάση τῆς ἀγάπης, στὴ συνέχεια μᾶς φανέρωσε τὴν ὑπέρβασή της. Τώρα μᾶς ἀποκαλύπτει τὴν τέλεια μορφή της. «Γίνεσθε οὖν οἰκτίρμονες, καθὼς καὶ ὁ πατὴρ ὑμῶν οἰκτίρμων ἐστί». Νὰ γίνεστε λοιπὸν σπλα­χνικοὶ πρὸς τὸν συνάνθρωπό σας καὶ συμπονετικοὶ στὶς δυστυχίες του καὶ στὶς ἀνάγκες του, ὅπως καὶ ὁ οὐράνιος Πατέρας σας εἶναι σπλαχνικὸς σὲ ὅλους.

Αὐτὸς εἶναι ὁ τελικός μας στόχος: νὰ μοιάσουμε στὸν Θεό! Κι ἐπειδὴ ἡ ἀγάπη εἶναι τὸ πλέον χαρακτηριστικὸ γνώρισμα τοῦ Θεοῦ Πατρός, ὅταν καλλιεργοῦμε αὐτὴν τὴν κορυφαία ἀρετή, γινόμαστε ὅμοιοι μ’ Ἐκεῖνον.

Δὲν εἶπε, λέει ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος, ἐ­­­­ὰν νηστεύετε, ἐὰν ἀσκεῖτε παρθενία ἢ ἐὰν προσεύχεσθε, θὰ γίνετε ὅμοιοι μὲ τὸν Πατέρα, ἀλλὰ «γίνεσθε οἰκτίρμονες, καθὼς καὶ ὁ πατὴρ ὑμῶν». Αὐτὸ μὲ τὸ ὁποῖο ­μποροῦμε νὰ ἐξισωθοῦμε μὲ τὸν Θεὸ εἶναι «τὸ ἐλεεῖν καὶ οἰκτίρειν» (P.G. 64,1044).

Ὅσοι λοιπὸν εἶναι ἄνθρωποι ἀγάπης, σπλαχνικοὶ καὶ ἐλεήμονες, αὐτοὶ εἶναι γνήσιοι υἱοὶ τοῦ Θεοῦ τοῦ ὑψίστου. Γίνονται ὅμοιοι μὲ τὸν Θεό, νέοι, κατὰ χάριν θεοί!

ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Β’ Ϛ´ 1 – 10

1 Συνεργοῦντες δὲ καὶ παρακαλοῦμεν μὴ εἰς κενὸν τὴν χάριν τοῦ Θεοῦ δέξασθαι ὑμᾶς· 2 – λέγει γάρ· καιρῷ δεκτῷ ἐπήκουσά σου καὶ ἐν ἡμέρᾳ σωτηρίας ἐβοήθησά σοι· ἰδοὺ νῦν καιρὸς εὐπρόσδεκτος, ἰδοὺ νῦν ἡμέρα σωτηρίας – 3 μηδεμίαν ἐν μηδενὶ διδόντες προσκοπήν, ἵνα μὴ μωμηθῇ ἡ διακονία, 4 ἀλλ’ ἐν παντὶ συνιστῶντες ἑαυτοὺς ὡς Θεοῦ διάκονοι, ἐν ὑπομονῇ πολλῇ, ἐν θλίψεσιν, ἐν ἀνάγκαις, ἐν στενοχωρίαις, 5 ἐν πληγαῖς, ἐν φυλακαῖς, ἐν ἀκαταστασίαις, ἐν κόποις, ἐν ἀγρυπνίαις, ἐν νηστείαις, 6 ἐν ἁγνότητι, ἐν γνώσει, ἐν μακροθυμίᾳ, ἐν χρηστότητι, ἐν Πνεύματι ἁγίῳ, ἐν ἀγάπῃ ἀνυποκρίτῳ, 7 ἐν λόγῳ ἀληθείας, ἐν δυνάμει Θεοῦ, διὰ τῶν ὅπλων τῆς δικαιοσύνης τῶν δεξιῶν καὶ ἀριστερῶν, 8 διὰ δόξης καὶ ἀτιμίας, διὰ δυσφημίας καὶ εὐφημίας, ὡς πλάνοι καὶ ἀληθεῖς, 9 ὡς ἀγνοούμενοι καὶ ἐπιγινωσκόμενοι, ὡς ἀποθνήσκοντες καὶ ἰδοὺ ζῶμεν, ὡς παιδευόμενοι καὶ μὴ θανατούμενοι, 10 ὡς λυπούμενοι ἀεὶ δὲ χαίροντες, ὡς πτωχοὶ, πολλοὺς δὲ πλουτίζοντες, ὡς μηδὲν ἔχοντες καὶ πάντα κατέχοντες.

 

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Εορτάζοντες την 2ην του μηνός Οκτωβρίου

Εορτάζοντες την  2ην του μηνός Οκτωβρίου


 

  • Ο ΑΓΙΟΣ ΚΥΠΡΙΑΝΟΣ ο Ιερομάρτυρας και ΙΟΥΣΤΙΝΗ η Παρθένος

  • Η ΑΓΙΑ ΔΑΜΑΡΙΣ, η Αθηναία

  • Ο ΟΣΙΟΣ ΘΕΟΦΙΛΟΣ, ο Ομολογητής

  • Ο ΑΓΙΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ ο Μεγαλομάρτυρας, ο Γαβράς

  • Ο ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ο Νεομάρτυρας ή Χατζή-Γεώργιος

  • Ο ΑΓΙΟΣ ΚΥΠΡΙΑΝΟΣ του Σουντάλ (Ρώσος)

 

Αναλυτικά

Ο ΑΓΙΟΣ ΚΥΠΡΙΑΝΟΣ ο Ιερομάρτυρας και ΙΟΥΣΤΙΝΗ η Παρθένος

 


Ήταν ευγενής πλούσιος και φιλόσοφος από την Καρχηδόνα της Λιβύης, στα χρόνια του αυτοκράτορα Δεκίου. Στην Αντιόχεια, εξασκούσε άριστα τη μαγική τέχνη. Κάποτε όμως, ένας ειδωλολάτρης, ο Άγλαΐδας, ερωτεύθηκε μία παρθένο κόρη, την Ιούστα. Αλλά επειδή η χριστιανή κόρη δεν ανταποκρινόταν στις αμαρτωλές του προτάσεις, αυτός κατέφυγε στο μάγο Κυπριανό. Αλλά μπροστά στη χριστιανική σταθερότητα της Ιούστας, "μαγικής έμπαίγματα κατέκειτο τέχνης, και της επί φρονήσει αλαζονείας έλεγχος έφύβριστος"1. Οι απάτες, δηλαδή, της μαγικής τέχνης του μάγου είχαν πέσει κάτω, ανίκανες να κάνουν κακό στη χριστιανή κόρη. Και η αλαζονεία του Κυπριανού για τη μαγική του σοφία αποδείχθηκε γελοία. Τότε, μπροστά στον επίσκοπο Άνθιμο, έκαψε τα μαγικά του βιβλία και βαπτίσθηκε χριστιανός. Κατόπιν, έγινε Ιερέας και αργότερα επίσκοπος Καρχηδόνας. Τη δε Ιούστα χειροτόνησε διακόνισσα και την μετονόμασε σε Ιουστίνη. Στη διακονία της Εκκλησίας, ο Κυπριανός έδειξε μεγάλο αποστολικό ζήλο και γι' αυτό εξορίστηκε από το Δέκιο, μαζί με την Ιουστίνη, στη Νικομήδεια. Εκεί ο ηγεμόνας Κλαύδιος αποκεφάλισε τον Κυπριανό και την Ιουστίνη. Τα τίμια λείψανά τους οι χριστιανοί τα μετάφεραν στη Ρώμη και τα έθαψαν με τιμές στον επισημότερο λόφο της πόλης. Ο Μιχαήλ Ι. Γαλανός, στο έργο του "ΟΙ ΒΙΟΙ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ" έχει διαφοροποιημένο τον βίο του Άγιου Κυπριανού και θεωρεί Ιστορικές ανακρίβειες όλα τα περί μαγείας που αναφέρονται για το πρόσωπο του συγκεκριμένου Άγιου.
1. Σοφία Σολομώντος, ιζ' 7.

 


Απολυτίκιο. Ήχος γ'. Θείας πίστεως.
Θείας πίστεως, τη φωταυγεία, σκότος έλιπες, της ασεβείας, και φωστήρ της αληθείας γεγένησαι ποιμαντικώς γαρ φαιδρύνας τον βίον σου, Κυπριανέ τη άθλήσει δεδόξασαι. Πάτερ Όσιε, τον Κτίστην ήμίν ίλέωσαι, ομού συν Ίουστίνη τη Θεόφρονι.

 

 


Η ΑΓΙΑ ΔΑΜΑΡΙΣ, η Αθηναία
Είναι η πρώτη γυναίκα στην Αθήνα που πίστεψε, δια του αποστόλου Παύλου, στον Χριστό. Ακολουθία της συνέγραψε ο Υμνογράφος Πατήρ Γεράσιμος Μικραγιαννανίτης.


Ο ΟΣΙΟΣ ΘΕΟΦΙΛΟΣ, ο Ομολογητής
Άνηκε στην ευσεβή και γενναία φάλαγγα που άθλησε και κινδύνεψε άφοβα για την τιμητική προσκύνηση των αγίων εικόνων. Ο Θεόφιλος έζησε στα χρόνια που αυτοκράτορας ήταν ο Λέων ο Ίσαυρος, ο εικονομάχος. Ο όσιος λοιπόν, περιερχόμενος την Κωνσταντινούπολη, θέρμαινε την καρτεροψυχία των ορθοδόξων και ήλεγχε την πλάνη των διωκτών των εικόνων. Η αρετή και η δύναμη του λόγου του, ανέδειξαν τον Θεόφιλο σε έναν από τους ισχυρότερους προμάχους της ευσέβειας. Κατόπιν τον φυλάκισαν και στη συνέχεια τον εξόρισαν. Έτσι, εκεί στην εξορία τελείωσε τη ζωή του, χωρίς να δεχτεί την πρόσκαιρη ελευθερία αντί προδοσίας της αλήθειας και απώλειας της αιωνίου ζωής. (Η μνήμη του οσίου αυτού επαναλαμβάνεται και την 10η Οκτωβρίου).


Ο ΑΓΙΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ ο Μεγαλομάρτυρας, ο Γαβράς
Άγνωστος στους Συναξαριστές. Σύμφωνα με την Ακολουθία του, γεννήθηκε τον 10ο αιώνα στην κωμόπολη της Χαλδίας, Άτρα, από γονείς ευσεβείς και ένδοξους. Ο ίδιος έγινε καταξιωμένος στρατηγός και μαρτύρησε για τον Χριστό στη Θεοδοσιούπολη το 1098. Η σύναξίς του γίνεται στην Τραπεζούντα, όπου βρίσκεται και η τίμια κεφαλή του.


Ο ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ο Νεομάρτυρας ή Χατζή-Γεώργιος
Γιος χριστιανών γονέων από τη Φιλαδέλφεια. Έφυγε από την πατρίδα του και πήγε στην πόλη Καρατζασού της Ηλιούπολης, όπου εξασκούσε την τέχνη του αμπατζή (σαγματοποιού). Σε κάποια διασκέδαση, που ήταν παρών και ο Γεώργιος, κάποιος, που βρισκόταν σε κατάσταση μέθης, έπεσε και σκοτώθηκε. Τότε, σύμφωνα με τη συνήθεια, ο κριτής ζήτησε απ' τους κατοίκους, να πληρώσουν το ανάλογο πρόστιμο. Ο Γεώργιος αρνήθηκε να καταβάλει αυτό το πρόστιμο και επάνω στο θυμό του είπε ότι δεν το πληρώνει γιατί είναι Τούρκος. Αμέσως τότε οι Τούρκοι τον συνέλαβαν και του έκαναν περιτομή. Αργότερα ο Γεώργιος, μετανοημένος, πήγε στο Άγιο Όρος, όπου έμεινε για αρκετό χρονικό διάστημα. Επανήλθε όμως στην πόλη Καρατζασού και μπροστά στον κριτή ομολόγησε με θάρρος την πίστη του στον Χριστό. Παρά τις κολακείες του κριτή, έμεινε αμετάθετος στην απόφασή του. Άρχισε τότε μία σειρά φρικτών βασανιστηρίων, που ο Γεώργιος υπέμεινε με μεγάλη γενναιότητα. Έλεγε μάλιστα: "ό, τι και αν μου κάνετε, εγώ δεν αρνούμαι πλέον την πίστη μου. Χριστιανός γεννήθηκα, Χριστιανός είμαι και Χριστιανός θέλω να πεθάνω". Τελικά, στις 2 Οκτωβρίου 1794 τον αποκεφάλισαν. Ο Otto Meinardus αναφέρει το μαρτύριο του Αγίου αυτού στις 2 Οκτωβρίου 1752.


Ο ΑΓΙΟΣ ΚΥΠΡΙΑΝΟΣ του Σουντάλ (Ρώσος)
(Δια Χριστόν σάλος) 876

 

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

ΔΕΛΤΙΟ ΚΑΙΡΟΥ για Κυριακή 2/10

ΔΕΛΤΙΟ ΚΑΙΡΟΥ για Κυριακή 2/10

Αίθριος γενικά καιρός με τοπικές βροχές τις πρωινές ώρες στα δυτικά και βορειοανατολικά. Σημαντική πτώση της θερμοκρασίας. Άνεμοι με εντάσεις έως 6-7 μποφόρ. Πιο αναλυτικά, την Κυριακή 2 Οκτωβρίου 2022 αναμένονται αρχικά τοπικές βροχές στα δυτικά και βορειοανατολικά της χώρας με γρήγορη βελτίωση. Στις υπόλοιπες περιοχές αίθριος καιρός με τοπικές νεφώσεις στα ηπειρωτικά.

Η θερμοκρασία θα κυμανθεί στη Δυτική Μακεδονία από 9 έως 23-24 βαθμούς, στην υπόλοιπη Βόρεια Ελλάδα από 9 έως 29-30 βαθμούς, στην Ήπειρο από 7 έως 26-27 βαθμούς, στη Θεσσαλία από 9 έως 29-30, στα υπόλοιπα ηπειρωτικά από 12 έως 30-31 βαθμούς, στα νησιά του Ιονίου από 17 έως 24-25 και στα νησιά του Αιγαίου και την Κρήτη από 17 έως 33-35 βαθμούς Κελσίου.

Οι άνεμοι θα πνέουν γενικά από βορειοδυτικές διευθύνσεις με εντάσεις έως 6-7 μποφόρ.

Στην Αττική περιμένουμε αίθριο καιρό. Οι άνεμοι θα πνέουν από βορειοδυτικές γενικά διευθύνσεις με εντάσεις έως 4-5 μποφόρ. Η θερμοκρασία θα κυμανθεί από 24 έως 29 βαθμούς.

Στη Θεσσαλονίκη περιμένουμε αρχικά νεφώσεις με πιθανότητα για βροχές και γρήγορη βελτίωση. Οι άνεμοι θα πνέουν από βορειοδυτικές διευθύνσεις με εντάσεις εώς 5-6 μποφόρ. Η θερμοκρασία θα κυμανθεί από 20 έως 25-26 βαθμούς.

 

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Ημέρα του παππού και της γιαγιάς...

 

Perierga.gr - Ημέρα του παππού και της γιαγιάς
Η Παγκόσμια Ημέρα των Ηλικιωμένων, γνωστή και ως «Παγκόσμια Ημέρα για την Τρίτη Ηλικία» εορτάζεται την 1η Οκτωβρίου κάθε έτους.
Υιοθετήθηκε από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ το 1990, για να αποτίσει τον οφειλόμενο φόρο τιμής στους ηλικιωμένους, αλλά και να επισημάνει τα προβλήματα, που αντιμετωπίζουν.
Σύμφωνα με στοιχεία του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας για τους ηλικιωμένους, το 2000 ζούσαν σε όλο τον πλανήτη 600 εκατομμύρια άνθρωποι ηλικίας άνω των 60 ετών. Υπολογίζεται ότι μέχρι το 2025, ο αριθμός αυτός θα έχει φτάσει το 1,2 δισεκατομμύρια, ενώ το 2050 θα έχει ξεπεράσει τα 2 δισεκατομμύρια.
Η Ελλάδα κατατάσσεται στις πρώτες θέσεις μεταξύ των κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε γηράσκοντα πληθυσμό (ποσοστό αύξησης 21,4%) έναντι μέσου όρου της Ε.Ε. 17,2%. Συγκεκριμένα, οι έξι πρώτες χώρες σε παγκόσμια κλίμακα που γηράσκουν ταχύτατα είναι κατά σειρά η Ιαπωνία, η Νότια Κορέα, η Ισπανία, η Πορτογαλία, η Ελλάδα και η Ιταλία. Υπολογίζεται ότι στη χώρα μας το 2050 θα υπάρχουν 3 εκατομμύρια Έλληνες ηλικίας άνω των 60 ετών.
Όπως αναφέρουν ΟΗΕ και ΠΟΥ, η Παγκόσμια Μέρα Ηλικιωμένων έχει στόχο να αναγνωρισθεί η συμβολή των ηλικιωμένων στην κοινωνική και οικονομική ανάπτυξη, και τούτο διότι στη σύγχρονη εποχή οι ηλικιωμένοι παίζουν έναν ολοένα σημαντικότερο ρόλο, μέσω του εθελοντικού έργου τους, της μετάδοσης των εμπειριών και των γνώσεών τους, της βοήθειας που δίνουν στα παιδιά τους, αναλαμβάνοντας να φροντίζουν τα εγγόνια τους, αλλά και της αυξανόμενης συμμετοχής τους στην αγορά εργασίας.
Μελέτες έχουν δείξει ότι ο μέσος χρόνος σε λεπτά που διαθέτουν οι ηλικιωμένοι για να φροντίσουν όσους συγγενείς τους έχουν ανάγκη κυμαίνεται από 201 λεπτά στις ηλικίες 65-74 ετών έως 318 λεπτά στις ηλικίες 75 ετών και άνω. Αντιθέτως, οι νεώτεροι άνθρωποι αφιερώνουν μόλις 50 λεπτά για να φροντίσουν κάποιον που τους έχει ανάγκη, καθώς δεν μπορούν να διαθέσουν περισσότερο χρόνο.
Αυτού του είδους η συμβολή των ηλικιωμένων στη σύγχρονη κοινωνία μπορεί να εξασφαλισθεί μόνον εάν οι ηλικιωμένοι διατηρούν ένα ικανοποιητικό επίπεδο υγείας και μια καλή ποιότητα ζωής, τονίζουν οι δύο διεθνείς οργανισμοί.

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Ο Οκτώβρης σημαία στα μπαλκόνια...Παντελής Θαλασσινός.

 Αποτέλεσμα εικόνας για Ο Οκτώβρης σημαία στα μπαλκόνια-Παντελής Θαλασσινός



Read more » Διαβάστε Περισσότερα

ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ....ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ!

 

 

Ο δεύτερος μήνας του φθινοπώρου. Έχει 31 ημέρες κι είναι ο πιο κατάλληλος για την καλλιέργεια και τη σπορά των χωραφιών. Ο ελληνικός λαός δίνει και τα ονόματα: Αϊ-Δημήτρης ή Αϊ-Δημητριάτης, Βροχάρης, Σποριάτης ή Σποριάς ή Σπαρτός, Μπρουμάρης (=ομιχλώδης, σκοτεινός) και Παχνιστής (από την πάχνη που πέφτει στους αγρούς). Τον θεωρεί έναν από τους μήνες κατά τους οποίους πρέπει κανείς να πίνει το κρασί ανέρωτο, γιατί τον συμπεριλαμβάνει στην παροιμία: «Όποιος μήνας έχει ΡΟ, δε θέλει στο κρασί νερό». Κατά το ρωμαϊκό ημερολόγιο ήταν ο 8ος μήνας, γι` αυτό κι ονομάστηκε Οκτόμπερ. Ήταν αφιερωμένος στον Άρη και τον παρίσταναν με μορφή κυνηγού, που έχει λαγό στα πόδια του, πουλιά πάνω απ` το κεφάλι του και ένα είδος κάδου κοντά του. Ο μήνας «των χειμαδιών» και ο γυρισμός των παραδοσιακών μαστόρων στις οικογενειακές εστίες.

                
ΕΡΓΑΣΙΕΣ:
                Όργωμα & σπορά σιτηρών, κριθαριού & βρώμης.
                Σπορά τριφυλλιού.
                Ολοκλήρωση τρύγου και παραγωγή κρασιού.
                Μάζεμα φθινοπωρινών φρούτων & πατάτας.
                Κάψιμο φυτών, που έδωσαν καρπούς, για να καταστρέψουν τα αυγά των εντόμων.
                Κατεβαίνουν οι βοσκοί από τα βουνά στους χαμηλούς κάμπους (τα χειμαδιά).
                
ΕΘΙΜΑ-ΠΡΟΛΗΨΕΙΣ:
                
«Η ΤΖΑΜΑΛΑ» ΤΗΣ ΘΡΑΚΗΣ. Λέξη αραβική που σημαίνει καμήλα, μια προσωποποίηση θηλυκής οντότητας με αόριστη γονιμοποιητική σημασία. Το έθιμο αυτό, γονιμοποιητικό δρώμενο της άροσηςκαι σποράς των αγρών, συνηθιζόταν παλαιότερα στην Θράκη, να γίνεται του Αγ. Δημητρίου στις 26/10 ή σε μια άλλη μέρα, ανάλογα με τον χρόνο σποράς, που εξαρτιόταν από τις κλιματολογικές συνθήκες.
                Για την καλή χρονιά σποράς, την παραμονή του Αϊ-Δημητρίου έκαναν την Τζαμάλα. Με ξύλα έκαμναν ένα μεγάλο σκελετό καμήλας, τον τύλιγαν με πανιά και προβιές, έβαζαν ουρά, ένα μακρύ κοντάρι για λαιμό, με κεφάλια αλόγου ή βοδιού με δόντια, το σκέπαζαν με προβιά και το στόλιζαν με χάντρες. Πάνω στην καμήλα έριχναν μακρύ χαλί, κάτω απ’ αυτό έμπαιναν 4 άντρες, περπατούσαν και φαινόταν σα να περπατούσε η τζαμάλα. Πάνω της κάθιζαν ένα ψεύτικο παιδί, που το βαστούσε ο τζαμάλης, με καμπούρα καικουδούνια στη μέση του. Ύστερα από το ηλιοβασίλεμα το γύριζαν στα σπίτια με τραγούδια και γέλια… Όσοι πήγαιναν με τη τζαμάλα φορούσαν παράξενα ρούχα, με στεφάνια κληματαριών στο κεφάλι και με λαγήνια ή με κουβάδες στα χέρια για κρασί ή ούζο. Έξω από κάθε σπίτι φώναζαν: «Ε! κερά! Καλή χρονιά, καλό μπερικέτι (=σοδειά) και πολύχρονη…». Για το έθιμο αυτό, πότε γεννήθηκε, είναι απροσδιόριστο. Μεταφέρονταν από γενεά σε γενεά. Ήταν κάτι παραπάνω από πολιτιστική εκδήλωση. Τηρούνταν με θρησκευτική ευλάβεια.
                Σε καμιά περίπτωση δεν έβλεπες τους πρωταγωνιστές και στο κενό να σαχλαμαρίζουν. Παιζόταν όπως η αρχαία τραγωδία, Θέση και κίνηση παρόμοια με τους πρωταγωνιστές κρατούσε όλο το χωριό, που συνοδεύει την Τζαμάλα. Παιζόταν με τέτοιο τρόπο, που όλη η φιλοσοφία της Τζαμάλας αντικαθρεφτίζει το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον. Το σενάριο δεν είχε στοιχεία φαντασίας. Ας εξετάσουμε το σενάριο και το ξεκίνημα της Τζαμάλας. Αρχές Οκτωβρίου, μέχρι το τέλος Οκτωβρίου όλο και ψιθυριζόταν: "Πότι θα βρέξει;" Με την πρώτη βροχή να σπείρουν. Και οι σπόροι για την εποχή ήταν, σιτάρι, κριθάρι, βρώμη, σίκαλη. Όλοι οι σπόροι αυτοί προσφέρονταν να κρατηθούν αποκλειστικά άνθρωποι και ζώα στη ζωή. Και τα ζώα δίνανε στον άνθρωπο για την εποχή όλα τα αγαθά, όπως γάλα, τυρί, το μαλλί τους για ρουχισμό, το δέρμα τους για τσαρούχια, αφού για παπούτσια λόγος δεν γίνεται, και τη δύναμη τους, φυσικά, να οργώνουν τη γης, αφού η μηχανή ήταν ανύπαρκτη.
                Να, λοιπόν, πόσο ανάγκη είχαν τη βροχή! Την ημέρα κοίταζαν στον ουρανό. Αυτό το διάστημα, το βράδυ βλέπανε όνειρα για βροχή. Ο σχολιασμός συνεχής: "Πότι  θα βρέξει;" Όταν άρχιζε να βρέχει, η χαρά ήταν απερίγραπτη. Μικροί και μεγάλοι χόρευαν μες τη βροχή. Σε καμιά περίπτωση δεν μπαίνανε στις στέγες, φοβούμενοι μήπως παρεξηγηθεί ο θεός και σταματήσει η βροχή. Με το μπάσιμο στις στέγες, ερμηνευόταν και αλλιώς: "Φτάνει τόση βροχή: ΣΤΟΠ".
                Την επόμενη ημέρα από τη βροχή δε γινόταν σπορά, αφού το χώμα είναι βαρύ. Φτιάχνανε μικρά αλέτρια στα παιδιά τους, παιχνίδια, όπως τα μεγάλα, με ζυγό και βουκένια. Στη θέση για βόδια ζευόταν δύο παιδιά και το τρίτο παιδί κρατούσε το αλέτρι. Χάραζε πρώτα τετράγωνα το χωράφι, έριχνε σπόρο, κάνοντας το σταυρό του, λέγοντας: "Έλα, χριστέ και Παναγιά". Και άρχιζε να οργώνει, σκεπάζοντας το σπόρο. Ονοματίζει και τα βόδια του, δίνοντας τα ονόματα των βοδιών τους. Όλα αυτά γινόταν στην αυλή του σπιτιού με τα χαμόγελα των γονιών τους.
                Όταν τα χωράφια φέρνανε τάβι και άρχιζε ο κόσμος να σπέρνει, η οικογένεια, κάθε πρωί που ξημέρωνε, βλέπανε πρώτα τα χωράφια των παιδιών τους. Πράγματι, μέσα στις οκτώ ημέρες φύτρωνε το ευλογημένο. Εδώ η χαρά δεν περιγράφεται. Το άροτρο έως το 1920 παραμένει το πρωτόγονο σίδηρο. Έχει μόνο στη μύτη το υνί, το λεγόμενο, να σκίζει τη γης.
                Οι πάντες σπέρνουν. Υπάρχουν φτωχοί και το περισσότερο χωριό δεν έχουν ζευγάρια. Η αιτία, ο πόλεμος, τα σεφέρ (μπεηλίκι). Οι πάντες, αυτοί που γλίτωσαν από τον πόλεμο, αισθάνονται την υποχρέωση να διακόψουν τη δική τους σπορά, να βοηθήσουν και τα θύματα. Το φιλότιμο και η ανθρωπιά είναι αναλλοίωτα. Ο μοναδικός τους στόχος είναι το πως θα κρατηθεί η κοινωνία τους στη ζωή. Μέσα σε αυτήν την κατάσταση, μαζί με τη σπορά, παρακολουθώντας να βγάζουν όλοι σπόρο στο χωράφι.
                Έτσι ερμήνευαν τη σπορά.
                Αμέσως στο ίδιο καθήκον επαγόταν η ΤΖΑΜΑΛΑ.
                Τη θεωρούσαν προσευχή. Αμέσως σχηματιζόταν επιτροπή. Με σοβαρότητα συνεδρίαζε, εξέταζε ένα-ένα τα σπίτια του χωριού. Εάν έβγαζε σπόρο, αυτό ερμηνευόταν. Έστω και ένα στρέμμα να έσπερνε το κάθε σπίτι, η Τζαμάλα έπρεπε να παίξει. Τότε η επιτροπή, το δεύτερο μέτρο, προσδιορίζει την ημέρα που θα παίξει. Τρίτο, ποιοι θα αποτελούν το θίασο. Εδώ πρόσεχαν πολύ, κάνοντας συζήτηση με όλους. Αυτοί που θα προταθούν, να έχουν την έγκριση από όλο το χωριό. Τα πρόσωπα που θα απαρτίζουν το θίασο, οι πρωταγωνιστές, να είναι δοκιμασμένα άτομα. Αυτό είχε μεγάλη σημασία για την επιτυχία της Τζαμάλας. Παιζόταν ένα σοβαρό δράμα..
                Αφού γινόταν η επιλογή των ατόμων και η ημερομηνία, ο τόπος της συγκέντρωσης οριζόταν πάντα στην άκρη του χωριού και έξω από το χωριό. Διαφορετικά δε γινόταν, αφού εσώκλειστος χώρος δεν υπήρχε για την εποχή. Και εάν τον είχε, ήταν δύσκολο να χωρέσει ένα χωριό μικρούς και μεγάλους, συν αυτά στη μέση. Χρειαζόταν μεγάλη αλάνα για να γίνει η πρόβα. Και γι' αυτό, επέλεγαν υπαίθριος χώρος.
                Η συγκέντρωση του κόσμου γινόταν την ώρα που σκοτείνιαζε. Οι απαιτούμενες ενδυμασίες,κουδούνια μεγάλα, όπλο κλπ, όπως ανέφερα παραπάνω, χρειαζόταν την έγκριση 100% των κατοίκων. Τυχόν παρεξήγηση δεν επιτρεπόταν σε καμιά περίπτωση. Εάν γίνει και παιχτεί δεύτερος θίασος Τζαμάλα, αυτό είχε επιχειρηθεί στο παρελθόν, πολύ παλιά και είχε γίνει φόνος, μεγάλο κακό. Θεωρούνταν γελοιοποίηση της λειτουργίας.
                Το έθιμο της Τζαμάλας πρέπει να έρχεται σίγουρα από τα βάθη των αιώνων. Αυτό φαίνεται από όλες τις θέσεις και αντιδράσεις, όταν ανακάλυψαν το σίδηρο και βάλανε το δόρυ στο τόξο, όπως και το υνί, τη μύτη στο άροτρο, δίνοντας τη δυνατότητα να σκίζει το χώμα, σκεπάζοντας πολύ σπόρο. Και βλέποντας οι άνθρωποι την παραγωγή, με τη χαρά τους άρχιζαν να πανηγυρίζουν.
                Ακόμα και τα ενδύματα που φοράνε, δέρματα, προβιές και γούνες από ζώα.
                Ο θίασος αποτελούνταν και παιζόταν από τρία άτομα, ήταν οι πρωταγωνιστές.
                Πρώτος, ένα νέος υψηλός, λεβέντης. Αυτός φορούσε τη γούνα στο κεφάλι, καπέλο με δέρμα, στα πόδια τσαρούχια, στη μέση κουδούνια κρεμασμένα, ο λεγόμενος Τζαμαλάρης.
                Δεύτερο πρόσωπο, πάλι νέος, κοντότερος άνδρας. Ντύνεται, προσποιείται τη γυναίκα.
                Ο εγωισμός του και η ζήλια δεν τον αφήνουν. Το επαναλαμβάνει με πιο άγριες διαθέσεις. Στις δύο - τρεις το ίδιο επαναλήψεις, αφού η Γκαντίνα του γυρίζει την πλάτη, τότε επεμβαίνει ο Τζαμαλάρης. Τον απωθεί, σπρώχνοντάς τον με δύναμη. Παρά λίγο να πέσει. Ο κόσμος φωνάζει "ο. ο ..Γκια Τζαμάλα, Γκια".
                Τώρα ο γέρος γίνεται κάτι άλλο, ρεζίλι. Χάνει τον έλεγχό του, κατεβάζει το όπλο του από την πλάτη. Το ανοίγει, όμως δεν έχει σφαίρες να σκοτώσει τον Τζαμαλάρη. Οι νέοι χορεύουν αδιάκοπα. Ο γέρος καμπουριαστά πλησιάζει προς τους νοικοκυραίους, λέγοντάς τους με άγρια και δυνατή φωνή, προτάσσοντας τους το όπλο: "Βάλτε μέσα στο όπλο μου σφαίρα, βάλτε". Αυτοί απαντούν: "Δεν έχομι". Αυτός φωνάζει: "Βάλτε σφαίρα".
                Στην επιμονή του γέρου βγάζει ο νοικοκύρης από την τσέπη του επιδειχτικά μια σφαίρα, τη βάζει μέσα στο όπλο. Όπως το κρατά ο γέρος και με αργά βήματα, κορδωμένος, σαν να έλεγε: "Τώρα εγώ θα σας δείξω", παίρνει θέση γονατιστός και σκοπεύει.
                Η Γκαντίνα μπαίνει μπροστά στον Τζαμαλάρη, κάνει προστατευτικό τείχος να τον προφυλάξει από τη σφαίρα. Ο γέρος με διάφορες κινήσεις και ελιγμούς προσπαθεί να ξεγελάσει την Γκαντίνα. Και το πετυχαίνει, κερδίζοντας παιδιού βολές. Πατά τη σκανδάλη. Το όπλο δεν παίρνει φωτιά.
                Ο γέρος εξοργίζεται. Κατάλαβε ότι ο νοικοκύρης του έβαλε άδεια σφαίρα μέσα στο όπλο του. Και στην επιμονή του, για δεύτερη φορά εντονότερα, του βάζει πάλι σφαίρα. Επαναλαμβάνονται ίδιες οι κινήσεις, όπως και στην πρώτη φορά.
                Τώρα, με αυτόν τον πυροβολισμό ο νέος πέφτει κάτω νεκρός.
                Η γκάιντα σταματά να παίζει. Φωνή δεν ακούγεται. Νεκρική σιγή. Η Γκαντίνα σπαράζει από κλάματα επάνω στο πτώμα του συντρόφου της. Ο Γέρος παίρνει βαθιά ανάσα και με αργά βήματα, κορδωμένος, προχωρεί. Αρπάζει την Γκαντίνα με ορμή, με δύναμη από το μπράτσο. Την έσυρε έως έξω από την αλάνα, σπρώχνοντας την με δύναμη στο περιθώριο.
                Γυρίζει πίσω, φέρνει βόλτα, τριγυρίζει γύρω από το πτώμα του Τζαμαλάρη, βλέποντάς τον με επιφύλαξη εάν είναι ζωντανός ή πεθαμένος. Τον σκουντά με το πόδι, μήπως κουνηθεί. Και αφού πείθεται ότι είναι νεκρός, τότες τον αρπάζει από το πόδι και με το ένα χέρι τραβά το μαχαίρι το από το ζωνάρι.
                Γυρίζει το κεφάλι του προς τους νοικοκυραίους και με ζωηρή φωνή ρωτά: "Θα του γδάρω το τομάρι του. Πώς το θέλετε, προβιά να γίνει ή τουλούμι να βάλετε τυρί;" Ο νοικοκύρης με τη γυναίκα του ανταλλάσσανε γνώμη πώς το θέλουν. Επικράτησε η γνώμη της γυναίκας και αποκρίνονται φωναχτά: "Προβιά το θέλουμε, να καθόμαστε". Και τον γδέρνει. Πάλι ο γέρος τους ξαναρωτά εάν έχουν σκυλιά ή όχι. Απάντηση ήταν: "Έχουμε". Και οπότε ο γέρος φωνάζει τα σκυλιά, λέγοντας: "ω. ω. ω καραμάν".
                Δεν πρόλαβε, όμως, να τον σβαρνίσει από το πόδι. Πετιέται ο νέος, ανασταίνεται, αρπάζει το γέρο σαν σκουπίδι, τον απωθεί, κλωτσώντας τον έξω από την αλάνα. Άρχισαν ζητωκραυγές, η γκάϊντα να παίζει.
                Παρουσιάζεται η Γκαντίνα, δίπλα στον Τζαμαλάρη και χορεύοντας, ξεκινούν για το επόμενο σπίτι. Τότε και ο νοικοκύρης, όπως σταματά χαρούμενος με τη γυναίκα του, περνούν από μπροστά οι παραλήπτες, που παίρvουv το δικαίωμα σέρνοντας το γαϊδούρι που κουβαλά το σιτάρι, λέγοντας: "Και το χρόνο με υγεία".
                Είναι αλήθεια πόσο σωστή είναι η φιλοσοφία της Τζαμάλας. Εξετάζοντας τα πλάνα του θιάσου, πως είναι δυνατόν ο γέρος να σκοτώνει το νέο και αυτός να ανασταίνεται; Δείχνει καθαρά ότι το νέο, η πρόοδος, η εξέλιξη δεν πεθαίνει. Συνεχίζοντας η Τζαμάλα το γύρο στο χωριό, τύχαινε σε σπίτι που ο νοικοκύρης δεν έβγαζε σπόρο για διάφορους λόγους, η Τζαμάλα σε καμιά περίπτωση δεν έπαιζε. Υπήρχε σεβασμός, με την έννοια ότι δε θα 'ταν καλό στην παραγωγή. Παρόλα αυτά, η Τζαμάλα έφερνε ένα γύρο μες την αυλή. Με την είδηση: "δεν έσπειρε", οι πάντες αποχωρούσαν με σεβασμό.
                Στην αντίθετη περίπτωση, όταν ο νοικοκύρης έβγαζε σπόρο και δε δεχόταν να παίξει η Τζαμάλα προσωπικά, σε καμία περίπτωση δεν τολμούσε να πει ότι: "Εγώ, φερειπείν, δε θέλω να παίξει η Τζαμάλα στο σπίτι μου".
                Αντιδρούσε διαφορετικά. Δήθεν ότι δεν είναι κανείς στο σπίτι. Σώνει και καλά ότι απουσίαζαν. Ήταν δύσκολα να αρνηθεί κανείς, γιατί είχε να αντιμετωπίσει την οργή όλου του κόσμου.
Και δεύτερο, είχε να εισπράξει ταπεινωτικές ενέργειες, όπως πρώτον: ανατροπή του κάρου του επάνω στη σορό, στην κοπριά ή στη σορό τα πουρνάρια, που χρησίμευαν για καψόξυλα στο φούρνο. Και αυτό ήταν δύσκολο να το κατεβάσει, γιατί ήταν αναποδογυρισμένο οι τέσσερις ρόδες προς τα πάνω, σατιρίζοντας δήθεν, έχουν κάνει αερόμυλο.
                Αυτή η πράξη της ανατροπής του κάρου γινόταν μεγάλη πλάκα, γέλια. Όπως το κάρο είναι αναποδογυρισμένο στη σορό επάνω, άλλοι γύριζαν τις ρόδες φωνάζοντας: "Άντε χωριανοί, ο μύλος βγάζει ψιλό αλεύρι, ελάτι να αλέσιτι". Γέλια πολλά και την επόμενη ημέρα ακόμα γελούν σχολιάζοντας.
                Με το τέλος της Τζαμάλας το σιτάρι το πουλάν. Τα λεφτά που παίρνουν την πρώτη Κυριακή ορίζουν γλέντι στην πλατεία του χωριού. Χορός, τραγούδια, ευχές, καλή χρονιά, καλή σοδιά και το χρόνο με υγεία.
                Την Τζαμάλα οι παλιοί την πήγαιναν και την έπαιζαν στην πατρίδα και σε διπλανά χωριά, ακόμα και στα τούρκικα. Ντύνονταν Τζαμάλα μέχρι και ηλικιωμένοι πενηντάρηδες. Άλλοι μάζευαν "το δίκιο", στάρι που τους έδιναν οι νοικοκυραίοι για το παίξιμο παν στο γαϊδούρι.
                Κατά την τελετουργική περιφορά της, μάλιστα, τραγουδούσαν το ακόλουθο ελληνοτουρκικό τραγούδι, που διεκτραγωδεί την ασθένειά της και την άσχημη κατάσταση στην οποία βρίσκεται: 
                              Βερίριμ σαμανί, γεμές (της δίνω άχυρο, δεν τρώγει)
                             Μπεν τσεκέριμ, ο γκελμές (την τραβώ, δεν έρχεται)
                                    Τζαμάλα, τζαμάλα, χούντισι (εμπρός)
                                       Ντι -ντίλι, μάντιλι, ντι -ντίλι,
                                           τση τζαμάλας το παιδί
                                 έβγαλε κακό στο φτι (ή έκαμε κακό στο φτι)
                                         και γυρεύ' να παντρευτεί!
                                Μπεν τσεκέριμ γετελέ (εγώ τραβάω στο κρεβάτι)
                               μπου γκιντίορ χεντεγιά (αυτή πηγαίνει στο χαντάκι)
                                   Τζμάλα, τζαμάλα, χούντσισί (εμπρός)
                Αφού έκαμναν το γύρο του χωριού έπαιρναν τα όργανα και διασκέδαζαν στο καφενείο ως το πρωί.
                Σήμερα το έθιμο συνηθίζεται σε πολλά μέρη της πατρίδας μας, κυρίως τις Απόκριες.
                
ΓΙΟΡΤΕΣ:
                
12 ΟΚΤΩΒΡΗ (1944). Η απελευθέρωση της Αθήνας από τους Γερμανούς.
                
ΑΓΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ (26/10). Η γιορτή αυτή θεωρείται ορόσημο του χειμώνα και συνδυάζεται με του Αγ.Γεωργίου στις 23 Απριλίου. Στο γεωργικό καλαντάρι οι 2 αυτές γιορτές αποτελούν τις χρονικές τομές που χωρίζουν το έτος σε 2 ίσα μέρη, στο χειμερινό και το θερινό εξάμηνο αντίστοιχα.
                
28η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ (1940). Η επέτειος του «ΟΧΙ» στο φασισμό.
                
ΠΑΡΟΙΜΙΕΣ:
                «Οκτώβρη και δεν έσπειρες, οκτώ σακιά δε γέμισες».
                «Οκτώβρη και δεν έσπειρες, τρία καλά δεν έκαμες».
                «Όποιος σπέρνει τον Οκτώβρη, έχει οκτώ σειρές στ’ αλώνι».
                «Τον Σεπτέμβρη τα σταφύλια, τον Οκτώβρη τα κουδούνια».
                «Αϊ Δημητράκη μου, Μικρό καλοκαιράκι μου».
                «Αν βρέξει ο Οκτώβρης και χορτάσει η γη, πούλησ' το σιτάρι σου και αγόρασε βόδια».
                «Αν δε βρέξει, ας ψιχαλίσει, πάντα κάτι θα δροσίσει».
                «Αν δε βρέξει, πως θα ξαστερώσει;»
                «Αν δε χορτάσει ο Οκτώβριος τη γη, πούλησε τα βόδια σου και αγόρασε σιτάρι».
                «Άσπορος μη μείνεις, άθερος δε μένεις».
                «Βαθιά τ' αυλάκια να φουντώσουνε τα στάχυα».
                «Δεύτερο αλέτρι, δεύτερο δεμάτι».
                «Μακριά βροντή, κοντά βροχή».
                «Ο καλός ο νοικοκύρης, ο λαγός και το περδίκι, όταν βρέχει χαίρονται».
                «Οκτώβρη και δεν έσπειρες καρπό πολύ δεν παίρνεις».
                «Οκτώβρης και δεν έσπειρες, σιτάρι λίγο θα 'χεις».
                «Οκτώβρη και δεν έσπειρες λίγο ψωμί θα πάρεις».
                «Οκτώβρης βροχερός, Οκτώβρης καρπερός».
                «Οκτώβρης-Οκτωβροχάκης το μικρό καλοκαιράκι».
                «Τ' άη - Δημητριού, τι είσαι ‘σύ και τι ΄μαι εγώ λέει το νιο κρασί στο παλιό».
                «Τ’ Αϊ Λουκά σπείρε τα κουκιά».
                «Τα σταφύλια τρυγημένα και τα σκόρδα φυτεμένα».
http://users.sch.gr
Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Σαν σήμερα... 1 Οκτωβρίου.

 almanak

Τα σημαντικότερα γεγονότα της 1ης Οκτωβρίου


331 π.Χ.: Ο Μέγας Αλέξανδρος νικά στα Γαυγάμηλα τον βασιλέα των Περσών, Δαρείο Γ'. Με τη νίκη αυτή, ο μέγας στρατηλάτης ολοκληρώνει την κατάκτηση της περσικής αυτοκρατορίας. Ο Βουκεφάλας, το αγαπημένο άλογο του Μεγάλου Αλεξάνδρου, σκοτώνεται σ' αυτή τη μάχη.
1795: Η Γαλλία κατακτά το Βέλγιο.
1800: Η Ισπανία παραχωρεί τη Λουιζιάνα στη Γαλλία.
1861: Κυκλοφορούν τα πρώτα ελληνικά γραμματόσημα, τα οποία τυπώθηκαν στη Γαλλία, με παράσταση της κεφαλής του Ερμή.
1847: Ο γερμανός εφευρέτης και βιομήχανος, Βέρνερ φον Ζίμενς, ιδρύει την εταιρεία Ζίμενς.
1867: Ο Καρλ Μαρξ εκδίδει το «Κεφάλαιο», που αποτελεί την κορωνίδα του έργου του.
1869: Η Αυστρία εκδίδει τις πρώτες καρτ ποστάλ στον κόσμο.
1873: Κυκλοφορεί η πρώτη καθημερινή εφημερίδα στην Ελλάδα με τίτλο «Η Εφημερίς» και εκδότη το Δημήτρη Κορομηλά.
1888: Εκδίδεται το πρώτο τεύχος του περιοδικού «National Geographic».
1891: Το φημισμένο Πανεπιστήμιο Στάνφορντ ανοίγει τις πύλες του στην Καλιφόρνια των ΗΠΑ.
1910: Βόμβα στο Λος Άντζελες καταστρέφει τα γραφεία της εφημερίδας Los Angeles Times, σκοτώνοντας 20 άτομα.
1922: Ο Ελευθέριος Βενιζέλος δηλώνει ότι αποχωρεί οριστικά από την πολιτική. Θα επιστρέψει θριαμβευτικά το 1928.
1931: Το ισπανικό Κοινοβούλιο χορηγεί δικαίωμα ψήφου στις γυναίκες.
1936: Στην Ισπανία, οι αντάρτες ονομάζουν τον Φρανθίσκο Φράνκο "Αρχηγό της Κυβέρνησης του Ισπανικού Κράτους". Ο δικτάτορας του καθεστώτος του Μπούργκος αναλαμβάνει όλες τις εξουσίες του νέου κράτους.
1943: Β' Παγκόσμιος Πόλεμος: Στην Ιταλία, η Νάπολη και το Αβελίνο πέφτουν στα χέρια των Συμμάχων.
1945: Κυκλοφορεί το πρώτο φύλλο της ημερήσιας αθλητικής εφημερίδας «Αθλητική Ηχώ».
1946: Εκδίδεται η απόφαση στη δίκη της Νυρεμβέργης. 12 από τους 22 εξέχοντες Ναζί καταδικάζονται σε θάνατο ως εγκληματίες πολέμου.
1949: Ο Μάο τσε Τουνγκ ανακηρύσσει στο Πεκίνο τη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας, έπειτα από αγώνες 2 ετών κατά των εθνικιστών του Τσανγκ Κάι Σεκ, ο οποίος καταφεύγει στην Ταϊβάν. Η μέρα θα αποτελέσει εθνική εορτή της Κίνας.
1957: Πρώτη εμφάνιση της φράσης «In God We Trust» σε χαρτονόμισμα των ΗΠΑ.
1958: Ξεκινά τη λειτουργία της η διαστημική υπηρεσία των ΗΠΑ, η NASA.
1960: Στην Κύπρο, ορίζεται η 1η Οκτωβρίου ως η επίσημη ημέρα της Ανεξαρτησίας της νήσου. Η επέτειος της ανεξαρτησίας, η 16η Αυγούστου, παραμένει απλώς ως ημερολογιακή ιστορική μνήμη.
1961: Συγχωνεύονται το Ανατολικό με το Δυτικό Καμερούν και σχηματίζεται η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία του Καμερούν.
1963: Η Νιγηρία ανακηρύσσεται δημοκρατία. Πρώτος Πρόεδρος αναλαμβάνει ο Ναμντί Αζικίβε.
1968: Από σύγκρουση αμαξοστοιχιών στο Δερβένι της Κορινθίας σκοτώνονται 34 άτομα και τραυματίζονται 102, στη χειρότερη σιδηροδρομική τραγωδία στην νεότερη Ελλάδα.
1969: Το αεροσκάφος «Κονκόρντ» καταρρίπτει για πρώτη φορά το φράγμα του ήχου.
1982: Στη Γερμανία, εκλέγεται καγκελάριος ο Χριστιανοδημοκράτης, Χέλμουτ Κολ, διαδεχόμενος τον Χέλμουτ Σμιτ.
1988: Το Ανώτατο Σοβιέτ στη Μόσχα εκλέγει το Γενικό Γραμματέα του ΚΚΣΕ, Μιχαήλ Γκορμπατσόφ, διάδοχο του Αντρέι Γκρομίκο, στη θέση του αρχηγού του κράτους.
1992: Το αμερικανικό πολεμικό πλοίο «Σαρατόγκα» βάλλει κατά λάθος εναντίον του τουρκικού αντιτορπιλικού «Μουαβενέτ», το οποίο συμμετείχε σε άσκηση στο Αιγαίο. Πέντε μέλη του πληρώματος σκοτώνονται και 17 τραυματίζονται.
2000: Πραγματοποιείται η τελετή λήξης της 27ης Ολυμπιάδας του Σίδνεϊ.
2003: Οι ΗΠΑ επανεντάσσονται στην UNESCO. Είχαν αποχωρήσει το 1984.
2006: Με ομόφωνη απόφαση του σερβικού κοινοβουλίου υιοθετείται το νέο Σύνταγμα της χώρας, στο οποίο αναφέρεται ότι το Κόσοβο αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της Σερβίας.
2006: Τίθεται σε ισχύ η μονομερής κατάπαυση του πυρός στη Νοτιανατολική Τουρκία, από τους Κούρδους αντάρτες του ΡΚΚ.
2006: Περίπου 40 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους και 500 σπίτια πλημμύρισαν μετά την κατάρρευση φράγματος κοντά στην πόλη Γκουσάου της βόρειας Νιγηρίας.
2006: Γεννιέται το πρώτο κλωνοποιημένο αρνί στο Ιράν που κατάφερε να επιζήσει.
2007: Στην Αγγλία, τη Σκωτία και την Ουαλία διά νόμου αυξάνεται από τα 16 στα 18 χρόνια το όριο ηλικίας για αγορά τσιγάρων.

Γεννήσεις

1881- Γουίλιαμ Μπόινγκ, ιδρυτής της ομώνυμης εταιρείας κατασκευής αεροσκαφών
1920- Γουόλτερ Ματάου, αμερικανός ηθοποιός
1924- Τζίμι Κάρτερ, 39ος Νομπελίστας Πρόεδρος των ΗΠΑ
1935- Τζούλι Άντριους, βραβευμένη με Οσκαρ αγγλίδα ηθοποιός
1943- Ζαν Ζακ Ανό, γάλλος σκηνοθέτης του κινηματογράφου
1945- Χάρις Σιλάιτζιτς, Βόσνιος πολιτικός
1947- Μαρίσκα Βέρες, Ολλανδή τραγουδίστρια (Shocking Blue)
1949- Νεμπόισα Ραντμάνοβιτς, Βόσνιος πολιτικός
1950- Ελπίδα, Ελληνίδα τραγουδίστρια
1956- Άντρους Άνσιπ, Εσθονός πολιτικός
1956- Μπάμπης Χολίδης, Έλληνας παλαιστής
1957- Στέλιος Μάινας, Έλληνας ηθοποιός
1959- Γιουσού Ν’ Ντουρ, Σενεγαλέζος τραγουδιστής, ηθοποιός και πολιτικός
1966- Τζορτζ Γουεά, Λιβεριανός ποδοσφαιριστής και πολιτικός
1969- Μάρκους Στίβεν, πρόεδρος του Ναουρού
1974- Χρήστος Σπανός, Έλληνας ηθοποιός
1976- Θοδωρής Χατζηθεοδώρου, Έλληνας υδατοσφαιριστής
1979- Τζο Χένιγκ, Αμερικανός παλαιστής
1983- Μοχάμεντ Αμπντελγουαχάμπ, Αιγύπτιος ποδοσφαιριστής
1985- Ρεβάζ Ζιντιρίδης, Έλληνας αθλητής του τζούντο
1986- Ρικάρντο Βαζ Τε, Πορτογάλος ποδοσφαιριστής

Θάνατοι

1968- Μαρσέλ Ντυσάν, γάλλος ζωγράφος
1974- Σπυρίδων Μαρινάτος, αρχαιολόγος, σκοτώθηκε στο χώρο των ανασκαφών στη Σαντορίνη, όπου και τάφηκε
2004- Ελένη Χατζηαργύρη, ηθοποιός
2006- Αντρέ Βιζέρ, Καναδός αθλητής
2006- Νίκος Καζής, Έλληνας ηθοποιός
2007- Αλ Έρτερ, Αμερικανός δισκοβόλος
2010- Ωντουέν Ντολφύς, Γάλλος αστρονόμος
2012- Έρικ Χομπσμπάουμ, Βρετανός ιστορικός και συγγραφέας
2013- Τομ Κλάνσυ, Αμερικανός συγγραφέας
http://www.newsbeast.gr
Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Εορτή του Οσίου Ρωμανού του Μελωδού...

 

 

Τη μνήμη του Οσίου Ρωμανού του Μελωδού τιμά σήμερα, 1 Οκτωβρίου, η Εκκλησία μας.
Οι πληροφορίες για τον βίο του οσίου Ρωμανού δυστυχώς είναι λίγες. Έζησε ή τον 6ο αιώνα μ.Χ. επί του βασιλέως Αναστασίου του Α' ή κατά μία άλλη εκδοχή, τον 8ο αιώνα μ.Χ. επί τού βασιλέως Αναστασίου του Β'. Γεννήθηκε στην Έμεσα της Συρίας και σύμφωνα με ανώνυμο ύμνο ήταν εβραϊκής καταγωγής.
Αρχικά είχε χρηματίσει διάκονος στην εκκλησία της Βηρυτού. Κατόπιν μετέβηκε στην Κωνσταντινούπολη και έμεινε στα κελιά τού Ναού της Θεοτόκου.
Ο Ρωμανός είχε μέτρια παιδεία και το ποιητικό ταλέντο του ήταν ακόμα άγνωστο.
Διεκατέχετο όμως από μία βαθιά πίστη στην σεπτή μνήμη της Παναγίας της Παρθένου και τακτικά παρακολουθούσε στον Ναό της Παναγίας των Βλαχερνών τις κατανυκτικές ολονυκτίες. Σε μία τέτοια, στην γιορτή των Χριστουγέννων, που παραβρέθηκε η ψυχή του γέμισε με κατάνυξη και όταν γύρισε στο κελί του είδε όνειρο την Παναγία να του προσφέρει ένα βιβλίο και να του λέει να το καταφάει.
Ο Ρωμανός από την επίδραση τού ονείρου συνέθεσε για την γέννηση τού Χριστού το τροπάριο «Η Παρθένος σήμερον τόν υπερούσιον τίκτει καί η γή τό σπήλαιον τώ απροσίτω προσάγει..». Από την στιγμή αυτή η ποιητική επιφοίτηση του οσίου Ρωμανού έμεινε άσβεστη και αναδείχτηκε ο εξωχότερος και μεγαλύτερος μελωδός της Εκκλησίας μας.
Ο Ρωμανός έγραψε χίλιες περίπου συνθέσεις από τις όποιες διασώθηκε μόνο το ένα δέκατο. Πολυποίκιλα τα θέματά του. Ύμνησε όλους σχεδόν τους Αγίους και τις εορτές της Χριστιανικής Εκκλησίας. Ανεξάντλητος στις συλλήψεις και στον πλούτο ιδεών, γνωρίζοντας τον τρόπο να προσδίνει πρωτοτυπία ακόμη και στα πιο κοινά θα μπορούσε να χαρακτηρίσει κανείς θέματα. Το άχαρο αλλά και αχάριστο πολλές φορές υλικό του (γεγονότα και βίος Αγίων) μπορούσε να το μετατρέψει σε ζωντανό δραματικό πίνακα. Τα πρόσωπα των Αγίων αλλά και της Παναγίας και του Χριστού παρουσιάζονται απόλυτα ζωντανά χωρίς τίποτα το νεκρικό ή απόκοσμο.
Η ποίηση του Ρωμανού του Μελωδού εκφράζει την ίδια την εποχή του, τους πόθους και τις ελπίδες εκείνων των ανθρώπων. Γι΄ αυτό και το έργο του δεν εξετάζεται μόνο από Θρησκευτικής άποψης ή λογοτεχνικής αλλά και ιστορικής και λαογραφικής. Η γλώσσα του απλή, χωρίς στόμφους και όπου παρουσιάζεται ρητορική μακρολογία επειδή έτσι επιβαλλόταν από την ανάγκη των τότε λειτουργικών πλαισίων, αυτή γίνεται χωρίς να κουράζει. Γενικά οι φράσεις του περιέχουν μια πλαστικότητα, μεστή νοημάτων κατά μια άψογη τεχνική όπως παραδέχονται ειδικοί.
Ο διάσημος Γερμάνος βυζαντινολόγος καθηγητής Κρουμβάχερ, πλέκει το εγκώμιο του Ρωμανού. Η κριτική, λέει, ανακήρυξε τον Ρωμανό σαν τον μεγαλύτερο ποιητή του Βυζαντινού αιώνα, αληθινό Πίνδαρο αυτού. Κατείχε ανεξάντλητο πλούτο ιδεών, ανυπέρβλητη πλαστικότητα φράσεως, μεστή και δυνατή γλώσσα, θησαυρό αρμονίας ποικίλων και καλλιτεχνικών ρυθμών.
Ο Ρωμανός χρησιμοποίησε το ποιητικό εκείνο είδος πού λέγεται εκκλησιαστικός Ύμνος και του χάρισε την τελειότερη μορφή. Ο Ύμνος αποτελείται από το Κοντάκιον (προσόμοιον ή κουκούλιον), τους Οίκους και το Εφύμνιον και στηρίζεται πάνω στο νόμο της Ισοσυλλαβίας και ομοτονίας. Μαζί με το ποιητικό κείμενο συνέθετε ο ίδιος και τη μουσική ή έδενε το νέο ποίημα πάνω σε παλιότερη μουσική σύνθεση. Θεματικά τα έργα του αναφέρονται περισσότερο σε γεγονότα της ζωής του Χριστού και σε ιερά πρόσωπα της Γραφής, όπως και σε βίους άγιων. Το είδος αυτό της ποίησης κυριαρχεί και σήμερα στην εκκλησιαστική ποίηση.
Απολυτίκιο:
Ήχος δ'. Ταχύ προκατάλαβε.
Ως σάλπιγξ θεόληπτος, των ουρανίων ωδών, ενθέως εφαίδρυνας, την Εκκλησίαν Χριστού, τοις θείοις σου άσμασι, συ γαρ της Θεοτόκου, εμπνευσθείς τη ελλάμψει, ένθεος υμνηπόλος, εγνωρίσθης εν κόσμω, διό σε πόθω τιμώμεν, Ρωμανέ Όσιε.
Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Παρασκευή 30 Σεπτεμβρίου 2022

Εορτάζοντες την 1ην του μηνός Οκτωβρίου

Εορτάζοντες την  1ην του μηνός Οκτωβρίου


 

  • Ο ΑΓΙΟΣ ΑΝΑΝΙΑΣ, ο Απόστολος

  • Ο ΟΣΙΟΣ ΡΩΜΑΝΟΣ, ο μελωδός, ο ποιητής των Κοντακίων

  • ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΜΙΧΑΗΛ ηγούμενος της Μονής Ζώβης και 36 άλλοι ΟΣΙΟΜΑΡΤΥΡΕΣ

  • Ο ΑΓΙΟΣ ΔΟΜΝΙΝΟΣ

  • Ο ΟΣΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ, ο ψάλτης, ο καλούμενος Κουκουζέλης

  • Ο ΟΣΙΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ, ο Δομέστικος

  • Τη αύτη ήμερα την ανάμνησιν ποιούμεθα της ΑΓΙΑΣ ΣΚΕΠΗΣ, της Υπεραγίας Δεσποίνης ημών Θεοτόκου και Αειπαρθένου ΜΑΡΙΑΣ

  • ΣΥΝΑΞΙΣ (πανήγυρης) της Υπεραγίας Θεοτόκου της ΓΟΡΓΟΫΠΗΚΟΟΥ

  • Ο ΟΣΙΟΣ ΣΑΒΒΑΣ, ο εν Βησερία, ο Θαυματουργός (Ρώσος).

 

Αναλυτικά

Ο ΑΓΙΟΣ ΑΝΑΝΙΑΣ, ο Απόστολος
Υπακούατε "εκ καρδίας εις όν παρεδόθητε τύπον διδαχής"1. Κάνετε υπακοή με όλη την καρδιά σας στον ακριβή κανόνα της χριστιανικής διδασκαλίας. Τέτοιος άνθρωπος υπακοής στο Θεό ήταν και ο απόστολος Ανανίας. Διότι, όταν ο Θεός του είπε με όραμα να συναντήσει το Σαύλο, που ήταν ο φόβος και ο τρόμος των χριστιανών, έκανε υπακοή στα λόγια του Κυρίου. Αμέσως πήγε στην Ευθεία οδό και αναζήτησε το σπίτι του Ιούδα, όπου ήταν ο Σαύλος. Τον θεράπευσε, τον βάπτισε χριστιανό, και έπειτα αυτός, με το όνομα Παύλος, έγινε ο μέγας Απόστολος των Εθνών. Κατόπιν ο Ανανίας πήγε στην Ελευθερούπολη, όπου με τη διδασκαλία του είλκυσε στον Χριστό πολυάριθμες ψυχές. Ο θόρυβος όμως που δημιούργησε η αποστολική του δράση, έκανε τον ηγεμόνα Λουκιανό να τον συλλάβει. Χρησιμοποίησε πολλούς και ποικίλους τρόπους προκειμένου να αλλαξοπιστήσει ο Ανανίας. Αλλά ο Ανανίας έμεινε αμετακίνητος στα χριστιανικά του φρονήματα. Τότε ο Λουκιανός τον μαστίγωσε με νεύρα βοδιών. Έπειτα, με σιδερένια νύχια του ξέσχισε τα πλευρά και έκαψε τις πληγές του με αναμμένες λαμπάδες. Τέλος, αφού τον έβγαλε έξω από την πόλη, τον λιθοβόλησε. Έτσι, ο Ανανίας πήρε το αμαράντινο στεφάνι της υπακοής στο θέλημα του Θεού.
1. Προς Ρωμαίους, στ' -17 2. Πράξεις των Αποστόλων, θ'.


Απολυτίκιο. Ηχος δ'. Ταχύ προκατάλαβε.
Ως έμπλεως χάριτος, του Τρισηλίου φωτός, το σκεύος εφώτισας, της εκλογής του Χριστού, Άνανία Απόστολε' όθεν άνακηρύξας, ευσέβειας τον λόγον, άθλοις εβεβαιώσω, την σωτήριον χάριν δι' ης τοις σε ευφημούσι, δίδου τα πρόσφορα.


Ο ΟΣΙΟΣ ΡΩΜΑΝΟΣ, ο μελωδός, ο ποιητής των Κοντακίων
Ό Γερμανός Κρουμβάχερ, πλέκει άξια το εγκώμιο του Ρωμανού. Η κριτική, λέει, ανακήρυξε τον Ρωμανό σαν τον μεγαλύτερο ποιητή του Βυζαντινού αιώνα, αληθινό Πίνδαρο αυτού. Κατείχε ανεξάντλητο πλούτο ιδεών, ανυπέρβλητη πλαστικότητα φράσεως, μεστή και δυνατή γλώσσα, θησαυρό αρμονίας ποικίλων και καλλιτεχνικών ρυθμών. Δυστυχώς, οι βιογραφικές πληροφορίες για τον Ρωμανό είναι λιγοστές. Έζησε τον 6ο μ. Χ. αιώνα επί βασιλέων Αναστασίου του Α' και άλλοι λένε τον αιώνα επί Αναστασίου του Β'. Στην αρχή ήταν διάκονος στην Εκκλησία της Βηρυτού. Από 'κει πήγε στην Κων/πολη όπου διέμενε στα κελιά του ναού της Θεοτόκου, που έκτισε κάποιος ευσεβής χριστιανός ονόματι Κύρος. Σύμφωνα με κάποια διήγηση, ο Ρωμανός είχε μέτρια μόρφωση και το ποιητικό του τάλαντο ήταν άγνωστο ακόμα και σ' αυτόν τον ίδιο. Παρακολουθούσε όμως τακτικά τις κατανυκτικές ολονυκτίες στο ναό της Παναγίας των Βλαχερνών. Σε μια απ' αυτές λοιπόν, γιορτή των Χριστουγέννων, η ψυχή του γέμισε τόση θερμή και ισχυρή κατάνυξη, ώστε όταν γύρισε στο κελί του, είδε σε όνειρο την Θεοτόκο να του δίνει ένα τόμο χαρτί για να το φάει. Ο Ρωμανός ξύπνησε και γεμάτος θεία έμπνευση συνέθεσε την αθάνατη ωδή στη γέννηση του Χριστού: "Ή παρθένος σήμερον τον υπερούσιον τίκτει". Από τη στιγμή εκείνη η ποιητική αυτή επιφοίτηση παρέμεινε διαρκής και πλούσια στη φαντασία και την καρδιά του Ρωμανού, που αναδείχτηκε ο γονιμότερος και εξοχότερος των μελωδών της Εκκλησίας.

 


Απολυτίκιο. Ήχος δ'. Ταχύ προκατάλαβε.
Ως σάλπιγξ θεόληπτος, των ουρανίων ωδών, ενθέως έφαίδρυνας, την Εκκλησίαν Χριστού, τοις θείοις σου άσμασι* συ γαρ της Θεοτόκου, εμπνευσθείς τη έλλάμψει, ένθεος υμνηπόλος, εγνωρίσθης εν κόσμω' διό σε πόθω τιμώμεν, Ρωμανέ Όσιε.


ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΜΙΧΑΗΛ ηγούμενος της Μονής Ζώβης και 36 άλλοι ΟΣΙΟΜΑΡΤΥΡΕΣ
Οι οσιομάρτυρες αυτοί υπήρξαν στα χρόνια του βασιλιά Κωνσταντίνου ΣΤ και της μητέρας του Ειρήνης (780). Κατοικούσαν στη Μονή Ζώβη, που βρισκόταν κοντά στη Σεβαστούπολη. Επειδή τότε ο Αμηράς των Αγαρηνών, Αλείμ ονομαζόμενος, πολεμούσε τη χώρα εκείνη, συνέλαβε και τους Όσιους αυτούς Πατέρες και τους παρακινούσε να αρνηθούν την πίστη του Χριστού. Ο δε Όσιος ηγούμενος Μιχαήλ, έλεγξε δριμύτατα τον Αγαρηνό άρχοντα, τους δε Μοναχούς του ενθάρρυνε να υπομείνουν γενναία το θάνατο για τον Χριστό. Έτσι, όλοι αποκεφαλίστηκαν για τη δόξα του Χριστού.


Ο ΑΓΙΟΣ ΔΟΜΝΙΝΟΣ
Υπήρξε στα τέλη του 3ου αιώνα (288) και καταγόταν από τη Θεσσαλονίκη. Όταν ο Μαξιμιανός έκτιζε βασιλικά ανάκτορα στην πόλη αυτή, τότε συνελήφθη ο Άγιος αυτός σαν Χριστιανός και κήρυκας της ευσέβειας. Οδηγήθηκε μπροστά στον βασιλιά Μαξιμιανό, που του είπε, πώς τολμάει να ομολογεί άλλον Θεό, απ' αυτόν που ο βασιλιάς λατρεύει. Και του συνέστησε να θυσιάσει στα είδωλα, αν θέλει να ζήσει. Ο Άγιος όμως δεν πείστηκε και ο βασιλιάς διέταξε και του ξέσχισαν το σώμα. Αλλά ο Δομνίνος, ενώ έπασχε, περιγελούσε τον τύραννο. Τότε αυτός διέταξε να τον οδηγήσουν έξω από την πόλη και να του σπάσουν τα σκέλη. Αφού λοιπόν έκοψαν με τον πιο ωμό τρόπο τα πόδια, έμεινε ακόμη ζωντανός επτά ολόκληρες ημέρες χωρίς να φάει τίποτα. Έπειτα ευχαριστώντας τον Θεό, του παρέδωσε την αγία του ψυχή.


Ο ΟΣΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ, ο ψάλτης, ο καλούμενος Κουκουζέλης
Άριστος μουσικός και καλλικέλαδος. Καταγόταν από το Δυρράχιο και υπήρξε στα χρόνια των Κομνηνών και ήταν ορφανός από πατέρα. Η ευσεβής μητέρα του όμως, έδωσε την ευκαιρία στο παιδί της να μάθει τα Ιερά γράμματα, το όποιο, επειδή ήταν πολύ έξυπνο και πολύ καλλίφωνο, όλοι το φώναζαν αγγελόφωνο. Σε κατάλληλη ηλικία κατέφυγε στο Άγιον Όρος, όπου μόνασε στο κελί των Αρχαγγέλων της Μεγίστης Λαύρας. Έψαλε στη Μεγίστη Λαύρα μαζί με τον Γρηγόριο  Δομέστικο, που αναφέρουμε αμέσως παρακάτω. Έτσι οσιακά αφού έζησε ο Ιωάννης, ψάλλοντας θεσπέσιους ύμνους προς τον Θεό, απεβίωσε ειρηνικά στις αρχές του 15ου αιώνα και τάφηκε στο κελί που μόναζε.


Ο ΟΣΙΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ, ο Δομέστικος
Ήταν και αυτός περίφημος ψάλτης της Μεγίστης Λαύρας, ο όποιος, όταν ηγούμενος ήταν ο Ιάκωβος ο Πρικανάς, έψαλλε κατά την παραμονή των Φώτων όχι το "Άξιον εστί", αλλά  το "Επί σοι χαίρει" στη λειτουργία. Στο τέλος της αγρυπνίας μισοκοιμήθηκε, και να, βλέπει την Δέσποινα Θεοτόκο να είναι πάνω του και να του λέει: "Δέξαι σου το ψαλτικόν, ω Δωμέστικε, και ευχαριστώ σοι πολλά". Και αφού είπε αυτό, του έδωσε στο χέρι ένα φλουρί, που αμέσως το έβαλε, μετά απ' αυτά, στην εικόνα της Υπεραγίας Θεοτόκου της Μεγίστης Λαύρας. Όλα αυτά βέβαια, σύμφωνα με την παράδοση της μονής. Έτσι λοιπόν θεάρεστα αφού έζησε ο Γρηγόριος, απεβίωσε ειρηνικά.


Τη αύτη ήμερα την άνάμνησιν ποιούμεθα της ΑΓΙΑΣ ΣΚΕΠΗΣ της Ύπεραγίας Δεσποίνης ημών Θεοτόκου και Αειπαρθένου ΜΑΡΙΑΣ ήτοι του ιερού αυτής Μαφορίου, του εν τω σορώ του Ιερού Ναού των Βλαχερνών, ότε ο Όσιος Ανδρέας ο δια Χριστόν σαλός κατείδεν έφηπλωμένην αυτήν άνωθεν και πάντας τους ευσεβείς περισκέπουσαν". (Ή γιορτή αυτή έχει μετατεθεί την 28η 'Οκτωβρίου, όπου η Ελλάδα γιορτάζει το μεγάλο γεγονός της διασώσεως και απελευθερώσεως της από τον Ιταλογερμανικό ζυγό).


ΣΥΝΑΞΙΣ (πανήγυρης) της Ύπεραγίας Θεοτόκου της ΓΟΡΓΟΫΠΗΚΟΟΥ
Ή θαυματουργή αυτή εικόνα βρίσκεται στην Ιερά Μονή Δοχειαρίου του Αγίου Όρους. Λεπτομέρειες βλέπε στον Συναξαριστή του Ματθαίου Λαγγή τόμος Ι, σελ. 37, έκδοση 1992.


Ο ΟΣΙΟΣ ΣΑΒΒΑΣ, ο εν Βησερία, ο Θαυματουργός (Ρώσος)

 

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

ΔΕΛΤΙΟ ΚΑΙΡΟΥ για Σάββατο 1/10

ΔΕΛΤΙΟ ΚΑΙΡΟΥ για Σάββατο 1/10

Αίθριος γενικά καιρός με παροδικές νεφώσεις. Από τις βραδινές ώρες βροχές και καταιγίδες αναμένονται στα δυτικά-βορειοδυτικά. Περαιτέρω άνοδος της θερμοκρασίας. Άνεμοι με εντάσεις έως 6 μποφόρ. Πιο αναλυτικά, το Σάββατο 1 Οκτωβρίου 2022 αναμένονται παροδικές νεφώσεις σε μεγάλο μέρος της χώρας και πιθανώς τοπικές βροχές σε τμήματα του Βορείου Ιονίου και της Ηπείρου. Από τις βραδινές ώρες βροχές και τοπικές καταιγίδες αναμένονται σε τμήματα του Ιονίου, της Ηπείρου, της Δυτικής Στερεάς, της Βορειοδυτικής Πελοποννήσου και πιθανώς τοπικά της Θεσσαλίας και της Δυτικής Μακεδονίας. Τα φαινόμενα στα δυτικά-βορειοδυτικά είναι πιθανό να είναι ισχυρά και να συνοδεύονται από τοπικές χαλαζοπτώσεις. Προς τις πρωινές ώρες της Κυριακής τα φαινόμενα είναι πιθανό να επεκταθούν ανατολικά και στα υπόλοιπα τμήματα της Μακεδονίας και τοπικά στην Θράκη και το Βόρειο Αιγαίο.

Η θερμοκρασία θα κυμανθεί στη Δυτική Μακεδονία από 8 έως 30-31 βαθμούς, στην υπόλοιπη Βόρεια Ελλάδα από 7 έως 31-33 βαθμούς, στην Ήπειρο από 10 έως 33-35 βαθμούς, στη Θεσσαλία από 10 έως 35-36, στα υπόλοιπα ηπειρωτικά από 11 έως 35-36 βαθμούς, στα νησιά του Ιονίου από 17 έως 29-31 και στα νησιά του Αιγαίου και την Κρήτη από 17 έως 35-36 βαθμούς Κελσίου.

Οι άνεμοι θα πνέουν γενικά από νότιες διευθύνσεις με εντάσεις έως 5-6 μποφόρ και στο Νοτιοανατολικό Αιγαίο από βορειοδυτικές διευθύνσεις με εντάσεις έως 5-6 μποφόρ.

Στην Αττική περιμένουμε αίθριο καιρό με παροδικές αραιές νεφώσεις. Οι άνεμοι θα πνέουν από διάφορες διευθύνσεις με εντάσεις έως 2-3 μποφόρ. Η θερμοκρασία θα κυμανθεί από 22 έως 30-31 βαθμούς.

Στη Θεσσαλονίκη περιμένουμε παροδικές νεφώσεις. Τις νυχτερινές ώρες προς τις πρωινές ώρες της Κυριακής είναι πιθανό να εκδηλωθούν τοπικές βροχές. Οι άνεμοι θα πνέουν από νότιες γενικά διευθύνσεις με εντάσεις εώς 3-4 μποφόρ. Η θερμοκρασία θα κυμανθεί από 21 έως 30-31 βαθμούς.

 

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Σαν σήμερα...30 Σεπτεμβρίου.

 ΖΑΚΥΝΘΟΣ ΝΑΥΑΓΙΟ

 

Τα σημαντικότερα γεγονότα της 30ης Σεπτεμβρίου


489: Οι Οστρογότθοι υπό τον Θεοδώριχο το Μέγα νικούν τις δυνάμεις του Οδόακρου στη μάχη της Βερόνας.
1399: O Ερρίκος Δ' ανακηρύσσεται βασιλιάς της Αγγλίας.
1636: Ισχυρός σεισμός μεγέθους 7,1 Ρίχτερ πλήττει την Κεφαλονιά και τη Ζάκυνθο. Οι νεκροί ανέρχονται σε 525 άτομα και οι τραυματίες σε 1.500.
1791: Πρεμιέρα, στη Βιέννη, της όπερας του Μότσαρτ «Μαγεμένος αυλός».
1822: Ελληνική Επανάσταση του 1821: Ο τουρκικός στόλος αποβιβάζει στρατό στη Σούδα.
1841: Εφευρίσκεται το συρραπτικό, από το Σάμιουελ Σλόκαμ.
1846: Γίνεται για πρώτη φορά χρήση του αιθέρα ως αναισθητικού, από τον οδοντίατρο Γ. Μόρτον.
1867: Τα νησιά Μίντγουεϊ γίνονται επίσημα αμερικανικό έδαφος.
1876: Επί κυβέρνησης του Αλεξάνδρου Κουμουνδούρου, δόθηκε η κυβερνητική έγκριση για τη σύσταση του Χρηματιστηρίου Αξιών Αθηνών.
1877: Ιδρύεται με πρωτοβουλία της Βασίλισσας Όλγας ο Ελληνικός Ερυθρός Σταυρός.
1882: Αρχίζει να λειτουργεί το πρώτο υδροηλεκτρικό εργοστάσιο του κόσμου (γνωστό αργότερα ως Appleton Edison Light Company) στο Fox River του Appleton, στο Γουισκόνσιν των ΗΠΑ.
1895: Η Μαδαγασκάρη κηρύσσεται γαλλικό προτεκτοράτο.
1899: Ιδρύεται η Τράπεζα Κρήτης με έδρα τα Χανιά.
1911: Από κατάρρευση υδατοφράκτη και πυρκαγιά στην Πενσιλβάνια των ΗΠΑ χάνουν τη ζωή τους 1.000 άτομα.
1918: Η Συρία γίνεται ανεξάρτητη χώρα.
1922: Η Ελλάδα αναγκάζεται να εκκενώσει την Ανατολική Θράκη, υποκύπτοντας σε πιέσεις των Μεγάλων και τη συνθήκη των Μουδανιών .
1929: Πρώτη πτήση επανδρωμένου πυραυλοκίνητου αεροσκάφους από το Γερμανό Φριτς Όπελ.
1935: Εγκαινιάζεται στις ΗΠΑ το φράγμα Χούβερ, προς τιμή του Προέδρου Χούβερ, στο Μπλακ Κάνιον, ανάμεσα στην Αριζόνα και τη Νεβάδα.
1938: Οι πρωθυπουργοί της Βρετανίας και της Γαλλίας, Νέβιλ Τσάμπερλεϊν και Εντουάρ Νταλαντιέ αντίστοιχα, υπογράφουν με τον Χίτλερ τη Συμφωνία του Μονάχου.
1939: Βρετανία και Γαλλία κηρύσσουν τον πόλεμο στη Γερμανία, μετά την εισβολή της τελευταίας στην Πολωνία.
1943: Εκτελούνται στην Πάτρα 10 Έλληνες πατριώτες από τους Γερμανούς.
1944: Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, οι Γερμανοί εκτελούν 700 πολίτες στο Μαρτζαμπότο, κοντά στη Γένοβα.
1946: Είκοσι δύο ηττηθέντες ηγέτες των Ναζί κρίνονται ένοχοι για εγκλήματα πολέμου στην περίφημη Δίκη της Νυρεμβέργης. Ο Φον Ρίμπεντροπ και ο Γκέρινγκ καταδικάζονται σε θάνατο. Για τα εγκλήματα πολέμου εκ μέρους των συμμάχων δεν έγινε καμία δίκη.
1949: Ολοκληρώνεται, μετά από περισσότερες από 277.000 πτήσεις από δυτικά κράτη, η αερογέφυρα του Βερολίνου, η οποία δημιουργήθηκε επειδή οι Σοβιετικοί δεν επέτρεπαν την επίγεια κυκλοφορία προς το Δυτικό Βερολίνο.
1950: Το αμερικανικό Υπουργείο Εξωτερικών απαγορεύει την είσοδο στις ΗΠΑ επισκεπτών, οι οποίοι είναι πολίτες χωρών με ολοκληρωτικό καθεστώς.
1951: Αδιέξοδο δημιουργείται από τα αποτελέσματα των εκλογών στην Ελλάδα, αφού δεν επιτρέπουν σε κανένα κόμμα να σχηματίσει αυτοδύναμη κυβέρνηση.
1965: Ταραχές ξεσπούν στην Ινδονησία, με περισσότερο από 1.000.000 νεκρούς, έπειτα από αποτυχημένη απόπειρα πραξικοπήματος από υποστηρικτές του Κομμουνιστικού κόμματος.
1969: Η Αθήνα αρχίζει να υδροδοτείται από το Μόρνο.
1974: Παραίτηση του Πορτογάλου ηγέτη Αντόνιο ντε Σπίνολα. Προσωρινός Πρόεδρος αναλαμβάνει ο στρατηγός Φρανσίσκο ντα Κόστα Γκομές.
1977: Με Βραβείο Ειρήνης του Λένιν τιμάται η χήρα του Αλιέντε.
1980: Καθιερώνεται το σεκέλ ως νέο νόμισμα στο Ισραήλ.
1982: Οι Χ. Ρος Περό και Τζέι Κόλμπερν πραγματοποιούν τον πρώτο στον κόσμο γύρο του κόσμου με ελικόπτερο, με το Spirit of Texas. Το ταξίδι τους ξεκίνησε την 1η Σεπτεμβρίου 1982 και διήρκεσε 29 ημέρες, 3 ώρες και 8 λεπτά.
1982: Γίνεται το περίφημο Ναυάγιο της Ζακύνθου. Πλοίο προερχόμενο από Ιταλία που ήταν φορτωμένο με λαθραία τσιγάρα ναυάγησε, ενώ σήμερα ο τόπος όπου βρίσκεται το πλοίο αποτελεί τουριστικό αξιοθέατο.
1982: Ο Ανδρέας Παπανδρέου εξαγγέλλει μέτρα για τη Δικαιοσύνη, που αφορούν αύξηση των δικαστών, εθελουσία έξοδο από το Σώμα και νέες προσλήψεις.
1988: Υποβολή του Ανδρέα Παπανδρέου σε εγχείρηση αντικατάστασης της καρδιακής αορτικής βαλβίδας στο νοσοκομείο «Χέρφιλντ» του Λονδίνου.
1989: Ο υπουργός Εξωτερικών της Γερμανίας Χανς Ντίτριχ Γκένσερ, εκφωνεί το φημισμένο λόγο του από τη γερμανική πρεσβεία της Πράγας, τον οποίο άκουσαν χιλιάδες Ανατολικογερμανοί και κατά τον οποίο ανακοίνωσε, πως ήρθε σε συμφωνία με τη κομμουνιστική κυβέρνηση και οι πρόσφυγες θα μπορούσαν να επιστρέψουν στα σπίτια τους.
1991: Πραξικόπημα στην Αϊτή. Ανατρέπεται ο Πρόεδρος Ζαν Μπερτράντ Αριστίντ.
1991: Αρχίζει το τελευταίο Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου στη Θεσσαλονίκη, αφού από την επόμενη χρονιά έγινε διεθνές.
1993: Στη δυτική Ινδία, πάνω από 6.000 είναι οι νεκροί από τον καταστροφικό σεισμό των 6,4 Ρίχτερ που διαρκεί πέντε λεπτά.
1995: Μετά από 15 μήνες αποκλεισμό λόγω τιμωρίας, ο Ντιέγκο Μαραντόνα ξαναγυρίζει στα γήπεδα φορώντας τη φανέλα της Μπόκα Τζούνιορς.
1997: Κυκλοφορία του βιβλίου της συζύγου του πρώην πρωθυπουργού Δ. Λιάνη - Παπανδρέου «10 χρόνια και 54 ημέρες».
1999: Πυρηνικό ατύχημα σε σταθμό στο εργοστάσιο στην Τοκαϊμούρα της Ιαπωνίας, 49 άτομα εκτίθενται σε ραδιενέργεια. Είναι το πρώτο ατύχημα σε πυρηνικό εργοστάσιο στην Ιαπωνία, βορειοανατολικά του Τόκιο.
1999: Η σκακίστρια Μαρία Κουβάτσου κατακτά την πρώτη θέση και το χρυσό μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Νεανίδων στο Ερεβάν της Αρμενίας σε σύνολο 35 παικτριών.
1999: Ανακοινώνεται το νέο σήμα (ένα στεφάνι ελιάς) των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004 στην Αθήνα.
2000: Στην Ολυμπιάδα του Σίδνεϊ, η ελληνική ομάδα του ανσάμπλ με τις Ειρήνη Αϊνδηλή, Εύα Χριστοδούλου, Μαρία Γεωργάτου, Χαρά Καρυάμη, Κλέλια Πανταζή και Άννα Πολλάτου, κατακτά το χάλκινο μετάλλιο με 39.285 βαθμούς. Η Μιρέλα Μανιάνη-Τζελίλη κατακτά το αργυρό μετάλλιο στον ακοντισμό με βολή στα 67.51 μέτρα και ο Αμιράν Καρντάνοφ κατακτά το χάλκινο στην κατηγορία των 54 κιλών της ελευθέρας πάλης . Η Μάριον Τζόουνς κερδίζει το τρίτο της μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Σίδνεϊ με την ομάδα των ΗΠΑ στη σκυταλοδρομία 4x400μ με χρόνο 3:22.62.
2001: Στο Αφγανιστάν, οι Ταλιμπάν παραδέχονται για πρώτη φορά ότι κρύβουν τον Οσάμα Μπιν Λάντεν.
2003: Δημιουργείται ο μεγαλύτερος όμιλος αερομεταφορών στην Ευρώπη και ο τρίτος στον κόσμο, με τη συγχώνευση της ολλανδικής KLM και της γαλλικής Air France.
2005: Στα τροπικά δάση των βόρειων περιοχών του Κονγκό, ερευνητές παρατήρησαν για πρώτη φορά γορίλες να χρησιμοποιούν κλαδιά από δέντρα ως εργαλεία, αποκαλύπτει μελέτη της Εταιρείας Διατήρησης της Αγριας Ζωής (WCS).
2006: Δεκαεπτά άτομα τραυματίζονται, εκ των οποίων τα τέσσερα σοβαρά, όταν ΙΧ αυτοκίνητο που οδηγούσε 35χρονος «εισέβαλε» σε καφετέρια του Διδυμότειχου.
2009: Καταργείται ο κωδικός για το Διαδίκτυο .yu που χρησιμοποιούσε η πάλαι ποτέ Γιουγκοσλαβία.
2009: Σεισμική δόνηση 7,6 βαθμών συγκλονίζει την περιοχή δυτικά της Σουμάτρα με αποτέλεσμα να βρουν τον θάνατο περισσότεροι από 1.100 άνθρωποι και 500.000 να μείνουν άστεγοι.

Γεννήσεις

1227 - Πάπας Νικόλαος Δ΄
1530 - Τζερόνιμο Μερκουριάλι, Ιταλός φιλόλογος και ιατρός
1870 - Ζαν Μπατίστ Περέν, Γάλλος φυσικός
1883 - Μπέρνχαρντ Ρουστ, Γερμανός αξιωματούχος των Ναζί
1887 - Λιλ Ντάγκοβερ, Γερμανίδα ηθοποιός
1898 - Ορέστης Μακρής, Έλληνας ηθοποιός
1921 - Ντέμπορα Κερ, Σκωτσέζα ηθοποιός
1923 - Μαργαρίτα Παπανδρέου - Τσαντ, σύζυγος του Ανδρέα Παπανδρέου
1924 - Τρούμαν Καπότε, Αμερικανός συγγραφέας
1924 - Νίκος Ρίζος, Έλληνας ηθοποιός
1939 - Έλλη Φωτίου, Ελληνίδα ηθοποιός
1945 - Εχούντ Ολμέρτ, Ισραηλινός πολιτικός
1946 - Έκτορ Λαβό, Πορτορικανός τραγουδιστής
1947 - Μαρκ Μπόλαν, Άγγλος τραγουδιστής και κιθαρίστας
1950 - Ρενάτο Ζέρο, Ιταλός τραγουδοποιός
1957 - Φραν Ντρέσερ, Αμερικανίδα ηθοποιός
1962 - Φρανκ Ράικαρτ, Ολλανδός ποδοσφαιριστής και προπονητής
1964 - Μόνικα Μπελλούτσι, Ιταλίδα ηθοποιός
1971 - Τζένα Έλφμαν, Αμερικανίδα ηθοποιός
1975 - Μαριόν Κοτιγιάρ, Γαλλίδα ηθοποιός
1977 - Ρόι Κάρολ, Ιρλανδός ποδοσφαιριστής
1979 - Κλειώ-Δανάη Οθωναίου, Ελληνίδα ηθοποιός, τραγουδίστρια και μουσικός
1984 - Γιώργος Ελευθερίου, Κύπριος ποδοσφαιριστής

Θάνατοι

420 - Ιερώνυμος, Ρωμαίος ιερέας, θεολόγος και ιστορικός
1955 - Τζέιμς Ντιν, Αμερικανός ηθοποιός
1983 - Περικλής Χριστοφορίδης, Έλληνας ηθοποιός
1985 - Τσαρλς Ρίχτερ, Αμερικανός σεισμολόγος και φυσικός
1985 - Σιμόν Σινιορέ, Γαλλίδα ηθοποιός
2000 - Ιωάννα Τσάτσου, Ελληνίδα συγγραφέας
http://www.newsbeast.gr

Read more » Διαβάστε Περισσότερα