Εορτάζοντες την 3ην του μηνός Ιουνίου

 Εορτάζοντες την 3ην του μηνός Ιουνίου

---

• Ο ΑΓΙΟΣ ΛΟΥΚΙΛΛΙΑΝΟΣ, ΠΑΥΛΗ και τα νήπια ΚΛΑΥΔΙΟΣ, ΥΠΑΤΙΟΣ, ΠΑΥΛΟΣ και ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ

• ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΚΛΑΥΔΙΟΣ, ΥΠΑΤΙΟΣ, ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ, ΠΑΥΛΟΣ και ΠΑΥΛΑ

• Ο ΟΣΙΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ο θαυματουργός

• Η ΟΣΙΑ ΙΕΡΙΑ (ή Ιερεία)

• Ο ΟΣΙΟΣ ΠΑΠΠΟΣ

• Ο ΑΓΙΟΣ ΙΩΣΗΦ Ιερομάρτυς Αρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης

• Ο ΑΓΙΟΣ ΔΩΡΟΘΕΟΣ Μητροπολίτης Αδριανουπόλεως, ο Πρώϊος

• Ο ΑΓΙΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ Επίσκοπος Δέρκων (+ 1821)

• Ο ΑΓΙΟΣ KEVIN (Ιρλανδός)

 

Αναλυτικά

 

Ο ΑΓΙΟΣ ΛΟΥΚΙΛΛΙΑΝΟΣ, ΠΑΥΛΗ και τα νήπια ΚΛΑΥΔΙΟΣ, ΥΠΑΤΙΟΣ, ΠΑΥΛΟΣ και ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ
Ο Κύριος μας διαβεβαίωσε ότι "τα αδύνατα παρά άνθρώποις δυνατά παρά τω Θεώ εστίν"1. Δηλαδή, εκείνα που είναι αδύνατο να γίνουν με την ασθενική δύναμη και λογική του ανθρώπου, αυτά είναι κατορθωτά και δυνατά από το Θεό. Πράγματι, ποιός θα περίμενε από έναν άνθρωπο που πέρασε σχεδόν όλη του τη ζωή μέσα στην ειδωλολατρία, της οποίας, μάλιστα, ήταν και Ιερέας, να γίνει χριστιανός; Κι όμως. Αυτό συνέβη με το γέροντα ιερέα ειδωλολάτρη Λουκιλλιανό, που έζησε στα χρόνια του βασιλιά Αυρηλιανού το 270 μ. Χ. Όταν άκουσε για πρώτη φορά χριστιανικό κήρυγμα στην πατρίδα του Νικομήδεια, η θεία χάρη δημιούργησε μέσα του πραγματικό σεισμό. Γκρεμίστηκαν σα χάρτινοι πύργοι οι ειδωλολατρικές του πεποιθήσεις, που τόσο βαθειά ήταν ριζωμένες στη ψυχή του. Τα γεροντικά του μάτια άνοιξαν και με νεανική ζωηρότητα διακήρυξε την πίστη του στον Χριστό. Προσπάθησε, μάλιστα, να φέρει με το κήρυγμά του και άλλες ψυχές σ' Αυτόν. Το γεγονός αυτό καταγγέλθηκε στον κόμη Λιβάνια. Με θάρρος ο Λουκιλλιανός ομολόγησε μπροστά του τον Χριστό. Τότε ο κόμης, πιεζόμενος και από τους ειδωλολάτρες ιερείς, που θεώρησαν το Λουκιλλιανό λιποτάκτη της θρησκείας τους, διέταξε και τον βασάνισαν. Έπειτα τον έριξαν στη φωτιά για να καεί, αλλά δυνατή βροχή έσβησε τη φωτιά. Τότε τον έστειλαν στο Βυζάντιο όπου ο Λουκιλλιανός αξιώθηκε να μαρτυρήσει με σταυρικό θάνατο. Στη φυλακή μέσα ο Άγιος Λουκιλλιανός βρήκε τέσσερα παιδιά που ήταν φυλακισμένα για τον ίδιο λόγο και κατόπιν αποκεφαλίστηκαν. Μετά τον θάνατο και του Αγίου, η παρθένος Παύλη πήρε τα Ιερά του λείψανα και τα ενταφίασε. Τότε όμως, συνελήφθη και αυτή, βασανίζεται σκληρά και στο τέλος αποκεφαλίζεται. (Η μνήμη τους - σε ορισμένους Συναξαριστές - περιττά επαναλαμβάνεται και την 19η Ιανουαρίου).

1. Ευαγγέλιο Λουκά, ιη' 27.

Απολυτίκιο. Ήχος α'. Χορός 'Αγγελικός.
Ως άστρον φαεινόν, εκ νυκτός της απάτης, ώ Λουκιλλιανέ, εύσεβώς άναλάμψας, νομίμως ήγώνισαι, και τον δόλιον έκτεινας· όθεν πρέσβευε, συν τη Θεόφρονι Παύλη, και τοις τέσσαρσι, Παισί Χριστώ Αθλοφόρε, υπέρ των ψυχών ημών.

ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΚΛΑΥΔΙΟΣ, ΥΠΑΤΙΟΣ, ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ, ΠΑΥΛΟΣ και ΠΑΥΛΑ
ΟΙ τέσσερις πρώτοι Άγιοι ήταν νεαροί, και ήταν μέσα στη φυλακή μαζί με τον Άγιο Λουκιλλιανό. Η δε Αγία Παύλα περιποιείτο τις πληγές του Αγίου Λουκιλλιανού. Και οι πέντε μαρτύρησαν μαζί με τον Άγιο Λουκιλλιανό στο Βυζάντιο, με αποκεφαλισμό.

Ο ΟΣΙΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ο θαυματουργός
Από νεαρή ακόμα ηλικία ο Αθανάσιος, αφιερώθηκε ολόψυχα στην υπηρεσία του Ευαγγελίου, κηρύττοντας και πράττοντας αυτό. Έτσι ο Θεός του έδωσε τη δύναμη να θεραπεύει ασθένειες του σώματος και του πνεύματος. Οι προσευχές του σε πολλούς έδιναν την υγεία και γι' αυτόν το σκοπό πολλοί έτρεχαν κοντά του ή τον προσκαλούσαν στα σπίτια τους. Μετά από καιρό, θέλησε να συναναστραφεί με τους άνδρες της μοναστηριακής ζωής. Πήγε λοιπόν σε κάποιο μοναστήρι, κοντά στον ποταμό Σάγαρι, που ηγούμενός του ήταν κάποιος πρώην συγκλητικός. Αλλά στο μοναστήρι αυτό είχαν περάσει κοσμικά πάθη. Ο Αθανάσιος, λοιπόν, με παράκληση του ηγουμένου, δέχτηκε να εργαστεί για τη διόρθωση των ατίθασων μοναχών. Οι προσπάθειές του είχαν καταπληκτική επιτυχία. Ο θερμός λόγος του, το άμεμπτο παράδειγμά του, οι αδελφικές του παρακλήσεις, οι ολονύκτιες δεήσεις του προς τον Θεό επέφεραν το ποθούμενο αποτέλεσμα. Και έτσι, στις άλλοτε ακατέργαστες και σκληρές ψυχές, μπήκε η κατάνυξη και η αγιότητα. Κατόπιν ο Αθανάσιος πήγε στο μοναστήρι του Τραϊανού, όπου και έμεινε ως Ιερέας. Εκεί φιλοτεχνούσε θρησκευτικά συγγράμματα, που τα πουλούσε, και τα χρήματα τα διέθετε για τους φτωχούς. Πέθανε ειρηνικά σε βαθιά γεράματα.

Η ΟΣΙΑ ΙΕΡΙΑ (ή Ιερεία)
Απεβίωσε ειρηνικά.

Ο ΟΣΙΟΣ ΠΑΠΠΟΣ
Απεβίωσε ειρηνικά.

 

Ο ΑΓΙΟΣ ΙΩΣΗΦ Ιερομάρτυς Αρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης
Καταγόταν από την οικογένεια Αντωνοπούλου της Δημητσάνας και εκπαιδεύτηκε στη Σχολή Δημητσάνας. Το 1797 εξελέγη Μητροπολίτης Δράμας. Το 1810 εξελέγη Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης. Συνεργάτης στενός του Γρηγορίου Ε'. Συνελήφθη το 1821 και την 3η Ιουνίου απαγχονίστηκε. Οι Τούρκοι δήμευσαν την περιουσία του που είχε κληροδοτήσει σαν οικονομική ενίσχυση στη Σχολή Δημητσάνας.

Ο ΑΓΙΟΣ ΔΩΡΟΘΕΟΣ Μητροπολίτης Αδριανουπόλεως, ο Πρώϊος
Εθνομάρτυρας και από τους σπουδαιότερους λόγιους ιεράρχες του 19ου αιώνα. Μητροπολίτης Φιλαδέλφειας (1805-1813) και Αδριανουπόλεως (1813-1821). Γεννήθηκε στη Χίο, όπου και έμαθε τα εγκύκλιο γράμματα. Κατόπιν, φοίτησε στην Πατμιάδα Σχολή, όπου χρημάτισε μαθητής του Δανιήλ Κεραμέα. Συνδέθηκε φιλικά με τον Βενιαμίν Λεσβίο, όπως δείχνει η αλληλογραφία τους. Η φιλία τους έμεινε αδιατάρακτη, γιατί είχαν κοινά ενδιαφέροντα, ως φίλοι της παιδείας και του γένους. Το 1786 χειροτονήθηκε διάκονος και αναχώρησε για ευρύτερες σπουδές στην Ιταλία και Γαλλία. Τον Σεπτέμβριο του 1793 διορίστηκε διδάσκαλος στη Σχολή της Χίου, όπου δίδαξε τη φιλοσοφία και τις επιστήμες, με διευθυντή τον Αθανάσιο Πάριο. Το 1796 όμως εγκατέλειψε τη θέση αυτή, για να αναλάβει τη διδασκαλία των παιδιών του Κωνσταντίνου Χαντζερή, δραγομάνου του τουρκικού στόλου, και εγκαταστάθηκε στην Κωνσταντινούπολη (1797). Όταν ο Χαντζερής διορίστηκε ηγεμόνας στη Βλαχία, ο Δωρόθεος τον ακολούθησε, παίρνοντας για βοηθό του εκεί τον μαθητή του Νεόφυτο Βάμβα. Μετά τον αποκεφαλισμό του Χαντζερή από τους Τούρκους, ο Δωρόθεος αναγκάστηκε να επιστρέψει στην Κωνσταντινούπολη (1799). Το πατριαρχείο τον ονόμασε ιεροκήρυκα της Μεγάλης Εκκλησίας, προχειρίζοντάς τον σε Αρχιμανδρίτη. Όταν ο Δημήτριος Μουρούζης ίδρυσε τη Σχολή του Γένους στο Κουρουτσεσμέ (Ξηροκρήνη) το 1804, η διεύθυνσή της ανατέθηκε στον Δωρόθεο. Παρέμεινε στη διεύθυνση της σχολής μέχρι το 1807, ενώ στο μεταξύ είχε εκλεγεί μητροπολίτης Φιλαδέλφειας. Δίδαξε τη φυσική, τα μαθηματικά, τη γεωμετρία, τη φιλοσοφία και τη λογική. Από έγγραφά τους και τα χειρόγραφα βοηθήματα, με τα όποια εφοδίαζε τους μαθητές του, φαίνεται η άρτια συγκρότηση και η διοικητική ικανότητά του κατά τη σχολαρχία του. Δεν περιοριζόταν μόνο στα διοικητικά και διδακτικά καθήκοντά του, αλλά επιδόθηκε και σε άλλα, ωφελιμότερα για το γένος έργα. Τέτοιο ήταν η σύνταξη του μεγάλου λεξικού της ελληνικής γλώσσας, με τον τίτλο Κιβωτός, που το ενίσχυαν ηθικά και οικονομικά οι Ζωσιμάδες. Συνεργάτες του Δωροθέου στο έργο αυτό ήταν ο Ν. Βόμβας και ο Νικ. Λογάδης. Ο πρώτος τόμος του λεξικού εκδόθηκε το 1819. Ως σχολάρχης, ο Δωρόθεος αλληλογραφούσε με επιφανείς Έλληνες, ζητώντας τη συμπαράστασή τους στη λειτουργία της σχολής. Το 1807 άφησε ως διάδοχο του στη σχολή τον Πανταλέονα Φραγκιάδη (μετέπειτα Πλάτωνα, μητροπολίτη Χίου) και εγκαταστάθηκε στη Φιλαδέλφεια, την έδρα της μητρόπολής του. Το 1813 μετατέθηκε στη μητρόπολη Αδριανουπόλεως. Προσπάθησε να ιδρύσει στην πόλη Ιερατική σχολή, χωρίς όμως επιτυχία. Οργάνωσε πάντως σχολείο και βιβλιοθήκη με τη συνεργασία του Αδριανουπολίτη Γ. Σακελλαρίου, ο όποιος ήταν από τους πλουσιότερους εμπόρους της Αυστρίας. Σχολάρχης, διορίστηκε ο Στέφανος Καραθεοδωρής, δίδασκε όμως και ο Δωρόθεος θεολογία, φιλοσοφία και επιστήμες. Το 1820 κλήθηκε ως συνοδικός στην Κωνσταντινούπολη, αλλά ένα έτος μετά (Απρίλιος 1821) συνελήφθη από τους Τούρκους, μαζί με τον οικουμενικό πατριάρχη Γρηγόριο Ε', και άλλους αρχιερείς και επιφανείς λαϊκούς και απαγχονίστηκε στο Μέγα Ρεύμα. Ο Δωρόθεος ανήκει στους μεγάλους διδασκάλους του γένους κατά τη φθίνουσα τουρκοκρατία συμβάλλοντας στον ελληνοκεντρικό διαφωτισμό του, στη μύηση δηλαδή στις επιστήμες, αλλά μέσα στο πλαίσιο της παράδοσής του. Σπουδαία βοήθεια προσέφερε με τα συγγράμματά του, παρόλο που δεν επιχείρησε δημοσίευση επιστημονικών μελετών, αλλά περιορίστηκε στη σύναξη βοηθημάτων για τους μαθητές του. Τα πολλά όμως αντίγραφά τους, που σώζονται σε διάφορες βιβλιοθήκες, βεβαιώνουν το γεγονός ότι αναγνωρίστηκε πολύ πλατιά η αξία του ως διδασκάλου. Τα σωζόμενα χειρόγραφα περιλαμβάνουν αριθμητική, γεωμετρία, άλγεβρα και τη λογική του Γενουηνσίου. Κατά πληροφορία του C. Iken (Leucothea, Ι. Λειψία 1825, σ. 240/241) ο Δωρόθεος συνέγραψε Εκκλησιαστική Ιστορία, η οποία όμως δεν εκδόθηκε ποτέ. Επιμελήθηκε την α' έκδοση του πηδαλίου του Αγ. Νικόδημου του Αγιορείτου (1800).

Γ.Δ. ΜΕΤΑΛΛΗΝΟΣ

Ο ΑΓΙΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ, Επίσκοπος Δέρκων (+ 1821)
Γεννήθηκε στο χωριό Ζουμπάντα της Αχαΐας και σπούδασε στη Δημητσάνα, στο Ναύπλιο και στη Μεγάλη του Γένους Σχολή, στην Κωνσταντινούπολη. Η μόρφωση και το ήθος του Γρηγορίου είλκυσαν την εκτίμηση του Οικουμενικού πατριάρχη Σωφρονίου Β' (1774-1780), ο όποιος τον Φεβρουάριο του 1777 τον χειροτόνησε μητροπολίτη Λακεδαιμόνιας σε διαδοχή του άλλου εθνομάρτυρα μητροπολίτη Ανανία Λαμπάρδη (1750-1767). Το 1790 κατόρθωσε να διαφύγει τη σύλληψη από τον πασά της Τριπόλεως και να μεταβεί στην Κωνσταντινούπολη. Μη δυνάμενος να επανέλθει στη Λακεδαίμονα, το Οικουμενικό Πατριαρχείο τον μετέθεσε στη μητρόπολη Βιδύνης (1791-1801). Εκεί, συνδέθηκε φιλικά με τον Πασβάνογλου, ο όποιος το 1797 αποστάτησε κατά του σουλτάνου. Επί της πατριαρχίας Καλλινίκου Ε' (α' 1801-1806, β' 1808-1809) ο Γρηγόριος μετατέθηκε στη μητρόπολη Δέρκων. Υπήρξε από τους πρώτους Φιλικούς και προσέφερε πολλές και μεγάλες υπηρεσίες στην Εκκλησία και στο Έθνος. Μετά την εισβολή του Αλέξανδρου Υψηλάντη στη Μολδοβλαχία (9 Μαρτίου 1821), ο Γρηγόριος φυλακίστηκε μαζί με τους μητροπολίτες Θεσσαλονίκης Ιωσήφ, Τιρνάθου Ιωαννίκιο και Αδριανουπόλεως Δωρόθεο. Μετά την έκρηξη της Επανάστασης στην Πελοπόννησο (23-25 Μαρτίου 1821) και τα πολεμικά γεγονότα που ακολούθησαν, διατάχθηκε η θανάτωση των φυλακισμένων Ιεραρχών ενώ οι μητροπολίτες Θεσσαλονίκης Ιωσήφ, Τιρνάβου Ιωαννίκιος και Αδριανουπόλεως Δωρόθεος απαγχονίστηκαν στο Αρναούτκιοι. Για τον Γρηγόριο η αγχόνη είχε στηθεί στην αυλή του σπιτιού του, στα Θεραπεία της Κωνσταντινούπολης. Ο Γρηγόριος προσευχήθηκε, ευλόγησε τη θηλιά της αγχόνης του και την πέρασε στον τράχηλο του, έκαμε το σημείο του Σταυρού και έτσι τελείωσε την επίγεια ζωή του ο μάρτυρας αυτός του Χριστού και του Γένους, ο Μέγας Δέρκων Γρηγόριος, την 3η Ιουνίου 1821.

Ο ΑΓΙΟΣ KEVIN (Ιρλανδός)
Λεπτομέρειες για τη ζωή αυτού του αγίου της ορθοδοξίας, μπορεί να βρει ο αναγνώστης στο βιβλίο "Οι Άγιοι των Βρεττανικών Νήσων", του Χριστόφορου Κων. Κομμοδάτου, επισκόπου Τελμησσού, Αθήναι 1985.

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

ΔΕΛΤΙΟ ΚΑΙΡΟΥ για Τετάρτη 3/6

 

ΔΕΛΤΙΟ ΚΑΙΡΟΥ για Τετάρτη 3/6

Αίθριος καιρός με τοπικές βροχές και καταιγίδες τις θερμές ώρες της ημέρας στα κεντρικά και βόρεια ορεινά ηπειρωτικά. Άνεμοι έως 4-5 μποφόρ στα πελάγη.

Πιο αναλυτικά, την Τετάρτη 03 Ιουνίου 2026, αναμένεται γενικά αίθριος καιρός. Τις θερμές ώρες της ημέρας αναμένονται τοπικές βροχές και καταιγίδες στα κεντρικά και βόρεια ηπειρωτικά ορεινά.

Η θερμοκρασία θα κυμανθεί στη Δυτική Μακεδονία από 9 έως 28 βαθμούς Κελσίου, στην υπόλοιπη Μακεδονία και στη Θράκη από 11 έως 31 βαθμούς Κελσίου, στην Ήπειρο από 9 έως 29 βαθμούς Κελσίου, στη Θεσσαλία από 11 έως 32-33 βαθμούς Κελσίου, στα υπόλοιπα ηπειρωτικά από 10 έως 32 βαθμούς Κελσίου, στα νησιωτικά τμήματα του Αιγαίου και στη Κρήτη από 11 έως 27-29 βαθμούς Κελσίου.

Οι άνεμοι στο Αιγαίο και στο Ιόνιο θα πνέουν από νότιες-νοτιοδυτικές γενικά διευθύνσεις με εντάσεις έως 3-4 μποφόρ και τοπικά έως 5 μποφόρ.

Στην Αττική αναμένεται αίθριος καιρός. Οι άνεμοι θα πνέουν από νότιες-νοτιοδυτικές γενικά διευθύνσεις με εντάσεις έως 2-3 μποφόρ, ενώ στα δυτικά τμήματα του νομού οι άνεμοι θα πνέουν από δυτικές-βορειοδυτικές γενικά διευθύνσεις με εντάσεις έως 4-5 μποφόρ. Η θερμοκρασία θα κυμανθεί από 17 έως 30-32 βαθμούς Κελσίου.

Στη Θεσσαλονίκη αναμένεται αίθριος γενικά καιρός. Οι άνεμοι θα πνέουν από διάφορες διευθύνσεις με εντάσεις έως 2-3 μποφόρ. Η θερμοκρασία θα κυμανθεί από 18 έως 28-29 βαθμούς Κελσίου.

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Νερό...το πολύτιμο υγρό.

 

Το νερό αποτελεί για τον οργανισμό σημαντικό στοιχείο, απαραίτητης πρόσληψης, αφού πρόκειται για το συστατικό εκείνο, το οποίο βρίσκεται σε μεγαλύτερη αφθονία στον ανθρώπινο οργανισμό, φθάνοντας σε περιεκτικότητα το 60% του σωματικού βάρους.

Έχοντας ευεργετική δράση για τον οργανισμό είναι το πιο ιδανικό ρόφημα για τον άνθρωπο. Βοηθάει στην πρόληψη των μεταβολικών και λειτουργικών ανωμαλιών του οργανισμού. Είναι απαραίτητο για τη διατήρηση της ομοιόστασης των κυττάρων και του αγγειακού όγκου. Αποτελεί το μέσο εκείνο, μέσω του οποίου τα διάφορα θρεπτικά συστατικά μετακινούνται μέσα στον οργανισμό.

Ποια είναι όμως η σωστή ποσότητα κατανάλωσης νερού;

Η απαραίτητη πρόσληψή του οδήγησε στον ορισμό συγκεκριμένων τιμών κατανάλωσής του, σύμφωνα με τις τιμές αναφοράς διαιτητικής πρόσληψης (DRI’s). Οι συστάσεις αναφέρονται σε επαρκής πρόσληψη και προφυλάσσουν τον οργανισμό από αφυδάτωση, μεταβολικές και λειτουργικές ανωμαλίες. Οι συνολικές ανάγκες του οργανισμού σε νερό είναι για τους άντρες στα 3,7lt την ημέρα και για τις γυναίκες στα 2,7lt την ημέρα.

Οι ανάγκες αυτές καλύπτονται από όλες τις πηγές πρόσληψης νερού. Ο οργανισμός προσλαμβάνει νερό από διάφορα ροφήματα, όπως χυμούς, καφέδες, ανθρακούχα αναψυκτικά, γάλα και τσάι, από το φαγητό και από το πόσιμο νερό. Πιο συγκεκριμένα, το 35-54% της κατανάλωσης νερού προέρχεται από το πόσιμο νερό, το 49-63% από τα ροφήματα και το 19-25% από το φαγητό.

Η πρόσληψη του νερού επηρεάζεται από την ηλικία, το περιβάλλον και τη φυσική δραστηριότητα. Πιο συγκεκριμένα, όσο πιο νεαρή η ηλικία ενός ατόμου, τόσο μικρότερες είναι οι ανάγκες του σε νερό, ενώ όσο πιο αυξημένη είναι η θερμοκρασία, τόσο πιο αυξημένες είναι και οι ανάγκες για νερό. Παράλληλα, η φυσική δραστηριότητα αυξάνει την έκκριση ιδρώτα και άρα τις ανάγκες για ενυδάτωση.

Νερό και Δίαιτα

Εξαιτίας της μηδενικής θερμιδικής του απόδοσης στον οργανισμό, η κατανάλωση νερού μπορεί να βοηθήσει στη απώλεια ή στην διατήρηση του βάρους και να αντικαταστήσει τα ανθρακούχα ποτά, τα οποία έχοντας αυξημένες ποσότητες ζάχαρης μπορούν να προκαλέσουν στον οργανισμό διάφορες ασθένειες, όπως τερηδόνα, παχυσαρκία, και διαβήτη. Παράλληλα, κάποιες μελέτες έδειξαν πως η κατανάλωση 0,5lt νερού πριν από τα κυρίως γεύματα οδηγεί σε απώλεια του βάρους.

Αφυδάτωση και Υπερενυδάτωση

Σε περιόδους μη επαρκής πρόσληψης νερού, αυξημένης περιβαλλοντικής θερμοκρασίας ή έντονης φυσικής δραστηριότητας μπορεί να προκληθεί στον οργανισμό αφυδάτωση, η οποία συνήθως εκδηλώνεται με τους παρακάτω τρόπους:

Δίψα.
Μειωμένη ποσότητα ούρων.
Σκουρόχρωμα ούρα.
Κόπωση.
Κεφαλαλγία.
Ξηροστομία.
Μειωμένη αντοχή κατά την άσκηση.
Αυξημένη θερμοκρασία κατά τη διάρκεια άσκησης.
Αυξημένη καρδιακή συχνότητα.
Μειωμένη καρδιακή παροχή.
Διαταραχή της νοητικής λειτουργίας.
Λιποθυμία.
Και σε ακραίες καταστάσεις, θάνατο.

Από την άλλη, η υπερβολική πρόσληψη νερού μπορεί να οδηγήσει σε υπονατριαιμία (χαμηλή συγκέντρωση νατρίου στο αίμα), η οποία εκδηλώνεται με οίδημα του κεντρικού νευρικού συστήματος, πνευμονική συμφόρηση και μυϊκή αδυναμία, ενώ σε σοβαρές περιπτώσεις μπορεί να απειλήσει τη ζωή. Ακόμη, κάποιες μελέτες έχουν δείξει ότι η υπερβολική κατανάλωση υγρών, π.χ. 20lt την ημέρα, μπορεί να προκαλέσει ανεπανόρθωτες βλάβες στη κύστη.

Αυτό όμως, που φαίνεται να προκαλεί τοξικότητα στον οργανισμό είναι η μεγάλη κατανάλωση νερού σε μικρό χρονικό διάστημα, η οποία θα υπερβαίνει το μέγιστο ρυθμό έκκρισης των νεφρών (0,7-1,0 lt την ώρα).

Μαργιάννα Μανώλη, Διαιτολόγος – Διατροφολόγος
pemptousia.gr

Πηγές:

Kim Y.N., Cho Y.O. Evaluation of vitamin B6intake and status of 20- to 64-year-old Koreans. NRP 2014, 8(6): 688–694.

Lee H.S., Park S., Kim M.H. Factors associated with low water intake among South Korean adolescents – Korea National Health and Nutrition Examination Survey, 2007-2010. NRP 2014, 8(1):74-80.

Otten J.J., Hellwig J.P., Meyers L.D. Dietary Reference Intakes: The Essential Guide to Nutrient Requirements. WNAP 2006, pgs: 158-165.

Parretti H.M., Aveyard P., Blannin A., Clifford S.J., Coleman S.J., Roalfe A., Daley A.J. Efficacy of water preloading before main meals as a strategy for weight lossin primary care patients with obesity: RCT. OSS 2015, 23(9):1785-91.

Sawka M.N., Cheuvront S.N., Carter R. Human Water Needs. in Fukagawa N.K. (Ed) Nutrition Reviews. 2005, S30-S39.

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗΣ – Ο ΑΠΟΛΛΩΝ ΚΑΙ ΤΟ ΔΕΡΜΑ ΤΟΥ ΜΑΡΣΥΟΥ.

 

Από την ενότητα «ΜΟΥΣΙΚΟΛΟΓΙΚΑ»

ΑΠΑΝΤΑ ΤΟΜΟΣ ΠΕΜΠΤΟΣ, ΚΡΙΤΙΚΗ ΕΚΔΟΣΗ Ν. Δ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΠΟΥΛΟΣ, ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΔΟΜΟΣ

Λέγει ὁ παλαιὸς μῦθος ὅτι ὁ Μαρσύας, ὁ περιβόητος τῶν παναρχαίων χρόνων αὐλητής, ἐτόλμησε νὰ προκαλέσῃ εἰς μουσικὸν ἀγῶνα τὸν Ἀπόλλωνα, τὸν μέγαν θεὸν τῆς λύρας.

Ὁ Μαρσύας, ὡς ἦτο ἑπόμενον, ἐτιμωρήθη διὰ τὸ θράσος του αὐτό, καθὼς εἶχε τιμωρηθῆ περὶ τοὺς αὐτοὺς χρόνους καὶ ὁ Θάμυρις ὁ Θρᾷξ, ἄλλος οἰηματίας μουσικός, κιθαρῳδὸς οὗτος, ὅστις εἶχε τὴν ἰταμότητα νὰ προκαλέσῃ εἰς ἀγῶνα αὐτὰς τὰς Μούσας καὶ τὰς ἐννέα.

…Στεῦτο γὰρ εὐχόμενος νικησέμεν, εἴπερ ἂν αὐταὶ
Μοῦσαι ἀείδοιεν, κοῦραι Διὸς αἰγιόχοιο·
αἱ δὲ χολωσάμεναι, πηρὸν θέσαν, αὐτὰρ ἀοιδὴν
θεσπεσίην ἀφέλοντο, καὶ ἐκλέλαθον κιθαριστύν.

Ἐπειδὴ εἶπε μεγάλον λόγον (λέγει, ὡς ἔγγιστα, ὁ ποιητὴς) κ᾿ ἐκαυχήθη ὅτι θὰ νικήσῃ, καὶ ἂν αἱ ἴδιαι Μοῦσαι, αἱ κόραι τοῦ Διός, τοῦ ἔχοντος τὴν αἰγῖδα, θὰ ἐτραγουδοῦσαν· αὗται ὅμως θυμωθεῖσαι τὸν ἐσακάτεψαν τὸν ἄνθρωπον, τὸ τραγούδι τὸ θεοτικὸ τοῦ τὸ ἐπῆραν, καὶ τὸν ἔκαμαν νὰ ξεχάσῃ τὴν τέχνην τὴν κιθαριστικήν.

Αὐτὰ παθαίνουν ὅλοι οἱ ἀλαζόνες καὶ θρασεῖς!

Ἔπαθε δηλαδή ὁ Θάμυρις ὅ,τι, ἐξ ἀκραιφνοῦς φιλοπατρίας καὶ πένθους εὐσεβοῦς, κατηράσθη τὸν ἴδιον ἑαυτόν του νὰ πάθῃ ὁ Ἰουδαῖος ψάλτης, ὁ αἰχμάλωτος τῆς Βαβυλῶνος. «Πῶς ᾄσωμεν τὴν ᾠδὴν Κυρίου ἐπὶ γῆς ἀλλοτρίας; ἐὰν ἐπιλάθωμαί σου, Ἱερουσαλήμ, ἐπιλησθείη ἡ δεξιά μου· κολληθείη ἡ γλῶσσά μου τῷ λάρυγγί μου, ἐὰν μὴ σοῦ μνησθῶ».

Πολὺ χειρότερα ὅμως ἀπ᾿ ὅλους ἔπαθεν ὁ περὶ οὗ ὁ λόγος Μαρσύας ὁ αὐλητής, ὁ ζητήσας ἔριν μὲ τὸν Ἀπόλλωνα τὸν θεὸν τῆς λύρας. Ὁ ξανθὸς Φοῖβος δὲν ἠρκέσθη ἁπλῶς νὰ καταστήσῃ πηρὸν τὸν ἀνταγωνιστήν του καὶ νὰ τὸν ἀποβλακώσῃ, ὅπως ἔκαμαν αἱ Μοῦσαι τὸν Θάμυριν, ἀλλὰ τὸν ἔγδαρε ζωντανόν, λέγει ὁ μῦθος, κ᾿ ἐκρέμασε τὸ δέρμα εἰς τὸν ἴδιον ναόν του, εἰς τὴν Φρυγίαν. Ἐπὶ χρόνους δὲ ὕστερον, τὸ δέρμα κρεμάμενον ἐπὶ δένδρου, πλησίον τοῦ βωμοῦ, ἐδείκνυε παράδοξα φαινόμενα. Ὁσάκις συνέβαινε ν᾿ ἀκουσθῇ ἐκεῖ που πλησίον αὐλός, τὸ δέρμα συνεκινεῖτο, κ᾿ ἐσάλευε κ᾿ ἐχόρευε, κ᾿ ἐκινεῖτο μετ᾿ αὐτοῦ ὅλον τὸ δένδρον μὲ τὰ φύλλα του, ἀποτελοῦντα εὔρυθμον μουσικὸν θροῦν. Ὅταν ὅμως λύρα μὲ τὰς χορδάς της ἠκούετο νὰ πλήττῃ τὸν ἀέρα πρὸς τιμὴν τοῦ Ἀπόλλωνος, τοῦ λατρευομένου ἐκεῖ, τὸ δέρμα ἔμενεν ἀκίνητον, ἐν ἠρεμίᾳ ἀγερώχῳ καὶ προκλητικῇ, καὶ εἰς τὴν σφοδροτέραν ριπὴν τοῦ ἀνέμου δὲν ἐσείετο…

Δύο τινὰ δύναται ν᾿ ἀνακαλύψῃ [τις] εἰς τὴν διήγησιν ταύτην ὁ προσεκτικὸς παρατηρητής, καὶ τὰ δύο ταῦτα, ὡς νομίζω, θέλει νὰ στηλιτεύσῃ ὁ μῦθος· τὴν θρασύτητα τῆς οἰήσεως, ἐκ μέρους τοῦ Μαρσύου, τὴν ὠμότητα τῆς ἐκδικήσεως, ἐκ μέρους τοῦ Ἀπόλλωνος. Καὶ δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ ὑπάγῃ μακρὰν ὁ ἀναγνώστης διὰ ν᾿ ἀνακαλύψῃ πόσον φιλοσόφως διδάσκει τὰ πράγματα ταῦτα ὁ μῦθος. Ἂς ἀποβλέψῃ εἰς ὅλους μὲν τοὺς ὁμίλους τῶν τεχνιτῶν, ἢ καλλιτεχνῶν, μάλιστα δὲ εἰς τοὺς μύστας τῆς Μουσικῆς τέχνης, τῆς τε ἱερᾶς παρ᾿ ἡμῖν, καὶ τῆς θύραθεν.

Εἰς ὅλα τὰ παρασκήνια τῶν Μελοδραμάτων, καὶ περὶ τὸ θέατρον, καὶ εἰς τὰ ᾠδεῖα καὶ παντοῦ ὅπου συχνάζουν ἄνθρωποι τοῦ ᾠδικοῦ θεάτρου, κόμματα σχηματίζονται, φανατισμὸς καλλιεργεῖται ὑπὲρ τοῦ δεῖνα καὶ κατὰ τοῦ δεῖνα ἀοιδοῦ, μάλιστα δὲ ὅταν πρόκειται περὶ ὁμοφύλου τῶν Μουσῶν ἀοιδοῦ, διότι καὶ ἡ Παφία συχνὰ ἐπισκέπτεται τὰ σκηνώματα τοῦ Ἀπόλλωνος, καὶ αἱ ἐννέα παρθένοι ἀδελφαὶ ἀποβάλλουν μέρος τῆς ἁγνότητός των. Κανεὶς ἀοιδός, καμμία ἀοιδὸς δὲν ἀναγνωρίζει συνάδελφον καλυτέραν ἑαυτῆς, σπανίως δὲ σέβεταί τις πρεσβεῖα καὶ κεκτημένα δικαιώματα. Δὲν ὑπάρχει κανταδόρος ὅστις νὰ μὴ εἶναι ἱκανὸς νὰ προκαλέσῃ τοὺς καλυτέρους ἢ τοὺς γεροντοτέρους του εἰς ἀγῶνα. Ἀλλὰ καὶ δὲν ὑπάρχῃ ραψῳδός, ὅστις νὰ μὴ μισῇ καὶ κατατρέχῃ μέχρις ὠμότητος τὸν συνάδελφόν του. Καὶ οἱ περιπλανώμενοι κιθαρῳδοὶ Μαρσύαι, νομίζοντες ἑαυτοὺς ἠδικημένους Ἀπόλλωνας, μισοῦσι καὶ κατατρέχουσιν ἄλλους ὁμοιοπαθεῖς των, οὐδὲ ἀναγνωρίζουσιν ὑπεροχήν τινα καὶ εἰς τοὺς μάλιστα φημισμένους μεταξὺ τῶν ὁμοτέχνων των, οἵτινες πάλιν τρώγονται ἐλεεινὰ μεταξύ των. «Καὶ πτωχὸς πτωχῷ φθονέει, καὶ ἀοιδὸς ἀοιδῷ…»

Ἐὰν δέ τις ἀποστρέψῃ τὸ βλέμμα ἀπὸ τῆς σκηνῆς καὶ τῆς θυμέλης, καὶ ἔλθῃ εἰς τὴν καθ᾿ ἡμᾶς ἱερὰν μουσικήν, τί βλέπει…

Πλὴν ἂς τ᾿ ἀφήσωμεν…

(1902)

http://www.papadiamantis.org/works/88-epiloipa/470-6-moysikologika

 

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Σαν σήμερα... 2 Ιουνίου.

 

Τα σημαντικότερα γεγονότα της 2ας Ιουνίου 

1823: Κρήτες αγωνιστές νικούν τους Τούρκους στο στενό Κανδάνου Χανίων.

1825: Ο Ελληνικός Επαναστατικός Στόλος υπό τον Μιαούλη νικά τον Τουρκικό στο λιμάνι της Σούδας.

1883: Διεξάγεται στην Ιντιάνα των ΗΠΑ ο πρώτος ανεπίσημος αγώνας μπέιζμπολ, που παίζεται κάτω από το φως προβολέων, μεταξύ των ομάδων Fort Wayne και Quincy (19-11).

1891: Υιοθετείται από τη Διεθνή Ένωση Ποδοσφαίρου -την οποία αποτελούν οι ομοσπονδίες Αγγλίας, Σκωτίας, Ουαλίας και Ιρλανδίας- ο κανονισμός του πέναλτι. Υπήρξε μία ιδέα του ιρλανδού επιχειρηματία και τερματοφύλακα Γουίλιαμ Μακ Κραμ.

1897: Ο Αμερικανός συγγραφέας, Μαρκ Τουέιν αντιδρώντας σε φήμες, που τον ήθελαν νεκρό, απαντά μέσα από τη Νιου Γιορκ Τζέρναλ: «Οι φήμες για το θάνατό μου ήταν μια υπερβολή».

1905: Μετά τη δολοφονία του Έλληνα πρωθυπουργού, ο Δημήτριος Ράλλης αναλαμβάνει την αρχηγία του δηλιγιαννικού κόμματος και σχηματίζει ξανά κυβέρνηση, που διατηρείται στην εξουσία έξι μήνες.

1912: Ο Καρλ Λομλ ιδρύει τα κινηματογραφικά Universal Studios.

1924: Η αμερικανική Κυβέρνηση αποφασίζει να παράσχει την υπηκοότητα σε όλους τους ιθαγενείς εντός των εδαφικών της ορίων.

1933: Η ελληνική αποστολή αναχωρεί για το Λονδίνο, προκειμένου να προβεί στον οριστικό διακανονισμό του εξωτερικού δημόσιου χρέους της χώρας.

1937: Ηλεκτροκινείται ο σιδηρόδρομος Κηφισιάς.

1941: Γερμανοί εισβολείς δολοφονούν Έλληνες στο χωριό Κοντομαρί της Κρήτης.

1943: Το ελληνικό αντιτορπιλικό «Βασίλισσα Όλγα» μαζί με το αγγλικό αντιτορπιλικό «Τζέρβις» καταναυμαχούν και βυθίζουν ιταλική νηοπομπή παρά τις ακτές της Καλαβρίας.

1944: Σφαγή του Δοξάτου, Οι Γερμανοί πυρπολούν το Δοξάτο Δράμας και φονεύουν 223 Έλληνες αμάχους.

1946: Οι Ιταλοί επιλέγουν με δημοψήφισμα τη μετατροπή του πολιτεύματος από μοναρχία σε δημοκρατία και ο βασιλιάς Ουμβέρτος Β' εξορίζεται.

1952: Ξεκινά η πρώτη τηλεοπτική μετάδοση στο Κεμπέκ του Καναδά η οποία είναι η πρώτη, που μεταδίδεται τηλεοπτικά σε όλο τον κόσμο. Την ίδια ημέρα, γίνεται και η πρώτη τηλεοπτική μετάδοση της Eurovision.

1953: Πραγματοποιείται η στέψη της βασίλισσας Ελισάβετ Β' της Αγγλίας και η οποία είναι η πρώτη που μεταδίδεται τηλεοπτικά σε όλο τον κόσμο.

1955: Οι ηγέτες της Γιουγκοσλαβίας και της ΕΣΣΔ, Γιόσιπ Μπροζ Τίτο και Νικίτα Χρουστσόφ, συμφωνούν να αποκαταστήσουν τις διμερείς σχέσεις τους.

1964: Ο Γιάσερ Αραφάτ ιδρύει στην Ιερουσαλήμ την P.L.O. (Οργάνωση για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης).

1964: Μεγάλες απεργιακές εκδηλώσεις σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη και άλλες πόλεις. Απεργούν καπνεργάτες, εργαζόμενοι στις συγκοινωνίες και στη Δ.Ε.Η., οδηγοί ταξί, αρτεργάτες κ.α.

1971: Για πρώτη φορά ελληνική ομάδα συμμετέχει σε ευρωπαϊκό τελικό ποδοσφαίρου. Ο Παναθηναϊκός αντιμετωπίζει στο Γουέμπλεϊ τον Άγιαξ για το Κύπελλο Πρωταθλητριών και ηττάται με 2-0 στον 16ο τελικό της διοργάνωσης. Είναι η μεγαλύτερη επιτυχία του ελληνικού ποδοσφαίρου και ο ΠΑΟ έχει στις τάξεις του τον Μίμη Δομάζο, τον Αριστείδη Καμάρα, τον Τάκη Οικονομόπουλο και τον Αντώνη Αντωνιάδη, που ανακηρύσσεται πρώτος σκόρερ της διοργάνωσης με 10 γκολ.

1972: Στη Δυτική Γερμανία συλλαμβάνονται τα ηγετικά στελέχη της ομάδας Μπάαντερ-Μάινχοφ.

1979: Στις ΗΠΑ, το τελικό πόρισμα σχετικά με την υπόθεση δολοφονίας του Τζον Φιτζέραλντ Κένεντι αναφέρει ότι επρόκειτο για συνωμοσία.

1985: Μετά την τραγωδία του Χέιζελ, η UEFA αποκλείει επ' αόριστο όλες τις αγγλικές ομάδες από τις ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Την ίδια εποχή ο Ανδρέας Παπανδρέου κερδίζει για δεύτερη συνεχόμενη φορά τις εκλογές.

1990: Η ΑΕΚ κατακτά το πρώτο League Cup νικώντας τον Ολυμπιακό με 3-2.

1995: Στην Κύπρο, αντιδράσεις προκαλεί έκθεση του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, όπου υπογραμμίζεται η θετική παρουσίαση της Τουρκίας ως προς στις προσπάθειες, που καταβάλλει για την επίλυση του Κυπριακού.

1997: Ο Ντιέγκο Μαραντόνα κάνει το ντεμπούτο του στην τηλεόραση, όταν παρουσιάζει ένα αργεντίνικο chat show.

1999: Μετά από 3 χρόνια ο Γιάννης Ιωαννίδης αναλαμβάνει πάλι προπονητής.

2004: Η Ολυμπιακή Φλόγα ξεκινά το μεγάλο της ταξίδι, στον κόσμο, που θα διαρκέσει 36 μέρες. Για πρώτη φορά θα φωτίσει 33 πόλεις, σε 27 χώρες και στις πέντε ηπείρους, πριν καταλήξει στις 13 Αυγούστου 2004 στο Ολυμπιακό Στάδιο της Αθήνας, κατά τη διάρκεια της Τελετής Έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων.

2005: Έκρηξη βόμβας έξω από το υπουργείο Απασχόλησης και Κοινωνικής Πρόνοιας στην οδό Πειραιώς. Την ευθύνη ανέλαβε ο Επαναστατικός Αγώνας.

2010: Ο μανιακός Ντέρικ Μπερντ σκορπά τον θάνατο στο Κάμπρια της Βρετανίας. Σκοτώνει 13 άτομα, τραυματίζει 11 και στη συνέχεια αυτοκτονεί.

2012: Ο πρώην αιγύπτιος πρόεδρος, Χόσνι Μουμπάρακ καταδικάζεται σε ισόβια κάθειρξη για το ρόλο που έπαιξε στη δολοφονία διαδηλωτών κατά τη διάρκεια της εξέγερσης το 2011.

Γεννήσεις

1535 - Πάπας Λέων ΙΑ΄

1740 - Μαρκήσιος ντε Σαντ, Γάλλος ευγενής και συγγραφέας

1743 - Αλεσάντρο Καλιόστρο, Σικελός περιηγητής και αποκρυφιστής

1840 - Τόμας Χάρντι, Βρετανός λογοτέχνης

1857 - Kαρλ Αδόλφος Γκγιελέρουπ, Δανός συγγραφέας και νομπελίστας

1904 - Τζόνι Βαϊσμίλερ, Αμερικανός κολυμβητής και ηθοποιός

1857 - Έντουαρντ Έλγκαρ, Βρετανός μουσουργός

1935 - Δημήτρης Κιτσίκης, Έλληνας τουρκολόγος

1940 - Κωνσταντίνος Β΄, τέως βασιλιάς της Ελλάδας

1941 - Στέισι Κιτς, Αμερικανός ηθοποιός και αφηγητής του Discovery Channel

1941 - Τσάρλι Γουάτς, Βρετανός μουσικός της ροκ και ντράμερ του συγκροτήματος Rolling Stones

1948 - Τοντ Ράντγκρεν, μουσικός, στιχουργός και παραγωγός

1957 - Κινγκ Λίζαρντ, Αμερικανός μουσικός

1971 - Άντονι Μοντγκόμερι, Αμερικανός ηθοποιός

1942 - Μπάρι Λέβινσον, Αμερικανός παραγωγός, σεναριογράφος και σκηνοθέτης

1959 - Σωτηρία Βασιλακοπούλου, φοιτήτρια, μέλος της ΚΝΕ. Σκοτώθηκε κατά τη διάρκεια απεργιακής κινητοποίησης στην ΕΤΜΑ, όταν παρασύρθηκε από φορτηγό της επιχείρησης

1991 - Καλαϊτζή Δήμητρα, Φιλόλογος Αγγλικής και γνωστή ως «το μουσικό αυτί», λόγω της έφεσής της στον χώρο της μουσικής

Θάνατοι

828 - Νικηφόρος Α', Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως

1882 - Τζιουζέπε Γκαριμπάλντι, Ιταλός επαναστάτης

1716 - Ογκάτα Κορίν, Ιάπωνας ζωγράφος

1929 - Νόρτον Τζάστερ, Αμερικανός συγγραφέας παιδικών βιβλίων και αρχιτέκτονας

1941 - Λου Γκέριγκ, Αμερικανός μπεϊζμπολίστας, από μυϊκή ατροφία στα πλευρά, μία ασθένεια που αργότερα θα πάρει το όνομά του

1961 - Τζορτζ Κάουφμαν, Αμερικανός δραματουργός, βραβευμένος δυο φορές το βραβείο Πούλιτζερ.

1969 - Ραντιβόι Κόρατς, Σέρβος καλαθοσφαιριστής, προς τιμήν του η FIBA δίνει το όνομά του στο ευρωπαϊκό κύπελλο, που θα ξεκινήσει το 1972.

1970 - Μπρους Μακ Λάρεν, Νεοζηλανδός οδηγός αγώνων, μηχανικός και κατασκευαστής αυτοκινήτων της Φόρμουλα 1

1979 - Σωκράτης Καραντινός, Έλληνας θεατρικός σκηνοθέτης

1984 - Γεώργιος Καζάσογλου, Έλληνας μουσουργός

1987 - Αντρέι Σεγκόβια, Ισπανός μουσικός

1990 - Ρεξ Χάρισον, Βρετανός ηθοποιός

1991 - Αχμέντ Αρίφ, Τούρκος ποιητής Κουρδικής καταγωγής

2003 - Φρεντ Μπλάσι, Αμερικανός παλαιστής

http://www.newsbeast.gr

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Εορτή του Αγίου Νικηφόρου του Ομολογητού και Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως.

 

 

Τη μνήμη του Αγίου Νικηφόρου του Ομολογητού και Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως τιμά σήμερα, 2 Ιουνίου, η Εκκλησία μας.

Ο Άγιος Νικηφόρος, γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το758 μ.Χ. Οι γονείς του Θεόδωρος και Ευδοκία άνηκαν σε αρχοντική και επίσημη κοινωνική τάξη αλλά ήταν ευσεβείς και ενάρετοι άνθρωποι οι οποίοι γαλούχησαν τον γιο τους με τα νάματα των Θείων Γραφών.

Η προσήλωση μάλιστα του πατέρα του στην ορθή πίστη, έγινε αιτία να διωχθεί και να εξορισθεί από τον εικονομάχο και δυσεβή αυτοκράτορα Κωνσταντίνο Ε', τον Κυπρώνυμο στη Νίκαια όπου και πέθανε.

Προικισμένος με ιδιαίτερες πνευματικές ικανότητες, απέκτησε μεγάλη θεολογική και θύραθεν εκπαίδευση.Γρήγορα όμως αποσύρθηκε σε ένα κτήμα του στον Βόσπορο, όπου αφοσιώθηκε στην άσκηση και τη μελέτη των Θείων Γραφών.

Όμως ο αυτοκράτορας τον υποχρέωσε να αναλάβει τη διεύθυνση του μεγάλου πτωχοκομείου της Κωνσταντινουπόλεως. Όταν εκοιμήθη ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Ταράσιος, ο αυτοκράτορας Νικηφόρος Α', υπέδειξε ως άξιο διάδοχό του τον Νικηφόρο. και όντως την Κυριακή του Πάσχα του 806 ανήλθε στον Πατριαρχικό Θρόνο.

Θρόνος ο οποίος ισοδυναμούσε με Γολγοθά. Έδωσε σκληρούς αγώνες για την τιμή και την προσκύνηση των ιερών Εικόνων. Όταν όμως το 813 μ.Χ. ανέβηκε στο θρόνο της Βασιλεύουσας, ο ασεβής Λέων Ε', ο Αρμένιος, ξέσπασε μεγάλος και απηνής διωγμός κατά των εικονολατρών.

Η αγέρωχη στάση και εμμονή του Νικηφόρου στην προστασία της Ορθοδοξίας, προκάλεσε την οργή του αυτοκράτορα, ο οποίος τον απομάκρυνε από τον πατριαρχικό θρόνο. Υπέστη πολλές ταλαιπωρίες και τελικά,αρκετά ταλαιπωρημένος παρέδωσε στο δίκαιο μισθαποδότη Θεό το πνεύμα του στις 2 Ιουνίου 822 μ.Χ.

Απολυτίκιο:
Ήχος γ'. Θείας πίστεως.
Νίκην ήνεγκε, τη Εκκλησία, η ση ένθεος, ομολογία, Νικηφόρε Ιεράρχα θεόληπτε. την γαρ Εικόνα του Λόγου σεβόμενος, υπερορία αδίκως ωμίλησας. Πάτερ Όσιε, Χριστόν τον Θεόν ικέτευε, δωρήσασθαι ημίν το μέγα έλεος.

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Εορτάζοντες την 2ην του μηνός Ιουνίου

 Εορτάζοντες την 2ην του μηνός Ιουνίου

---

• Ο ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ ο Ομολογητής Πατριάρχης Κωνσταντινούπολης

• ΟΙ ΑΓΙΟΙ 38 ΜΑΡΤΥΡΕΣ

• Η ΑΓΙΑ ΜΗΤΕΡΑ και τα ΑΓΙΑ ΤΡΙΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΗΣ

• Ο ΟΣΙΟΣ ΕΡΑΣΜΟΣ ο Ιερομάρτυρας

• ΟΙ ΑΓΙΟΙ 20.000 ΜΑΡΤΥΡΕΣ

• Ο ΟΣΙΟΣ ΜΑΡΙΝΟΣ ο Βαάνης

• Ο ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ο εν Ασπροκάστρω, ο Νεομάρτυρας

• Ο ΑΓΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ από τη Φιλαδέλφεια Νεομάρτυρας

• Ο ΑΓΙΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ο έξ Αγαρηνών.

• Ο ΑΓΙΟΣ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΡΑΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ο Νέος πού μαρτύρησε στο Βελιγράδι (Ρώσος)

• Ο ΑΓΙΟΣ ΑΛΚΙΒΙΑΔΗΣ ο εν Λουγδούνω (+ 177)

• [Ο ΑΓΙΟΣ ΛΕΑΝΔΡΟΣ μάρτυρας ο Ηπειρώτης]

 

Αναλυτικά

 

Ο ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ ο Ομολογητής Πατριάρχης Κωνσταντινούπολης
Πατρίδα του η Κωνσταντινούπολη (γεννήθηκε εκεί το 758). Οi γονείς του, Θεόδωρος και Ευδοκία, άνηκαν στην επίσημη και ευγενική κοινωνική τάξη. Ιδιαίτερα ο πατέρας του διακρινόταν για την ειλικρινή αφοσίωση του στην Ορθοδοξία. Γι' αυτό και πέθανε εξόριστος στη Νίκαια από τον εικονομάχο αυτοκράτορα Κων/νο Κοπρώνυμο. Στα χνάρια του πατέρα του βάδισε και ο Νικηφόρος, ο όποιος απέκτησε μεγάλη ευσέβεια και ανάλογη ορθόδοξη παιδεία. Για αρκετό χρόνο έκανε αρχιγραμματέας στα ανάκτορα, αλλά έπειτα αποσύρθηκε σ' ένα κτήμα του, κοντά στο Βόσπορο, όπου αφοσιώθηκε στη μελέτη και την άσκηση. Όμως, ο βασιλιάς Νικηφόρος τον υποχρέωσε να αναλάβει τη διεύθυνση του μεγάλου πτωχοκομείου της Κων/πολης. Και από τη θέση αυτή, κρίθηκε κατάλληλος για Πατριάρχης. Αφού πέρασε σύντομα  όλους τους Ιερατικούς βαθμούς, την Κυριακή του Πάσχα (806 μ. Χ.) ανέβηκε στον Πατριαρχικό θρόνο. Άλλα από δω άρχισε και ο Γολγοθάς του Νικηφόρου. Έδωσε σκληρούς αγώνες για τη διατήρηση της τιμητικής προσκύνησης των εικόνων με την αλλοπρόσαλλη βασιλική ηγεσία. Υπέστη πολλές ταλαιπωρίες και διωγμούς. Εννιά χρόνια έκανε στην Πατριαρχεία και δεκατρία στην εξορία. Τελικά, πολύ ταλαιπωρημένος, στις 2 Ιουνίου του 822 παρέδωσε το πνεύμα του στο Θεό, αμετακίνητο στις πεποιθήσεις του, όπως προστάζει το άγιο Θέλημά Του: "Εδραίοι γίνεσθε, αμετακίνητοι"1. Δηλαδή, γίνεσθε στερεοί και αμετακίνητοι στην πίστη σας.
1. Α' πρός Κορινθίους, ιέ' 58.

Απολυτίκιο. Ήχος γ'. Θείας πίστεως.
Νίκην ήνεγκε, τη Εκκλησία, ή ση ένθεος, ομολογία, Νικηφόρε Ίεράρχα θεόληπτε· την γαρ Εικόνα του Λόγου σεβόμενος, ύπερορία αδίκως ώμίλησας. Πάτερ Όσιε, Χριστόν τον Θεόν ικέτευε, δωρήσασθαι ημίν το μέγα έλεος.

ΟΙ ΑΓΙΟΙ 38 ΜΑΡΤΥΡΕΣ
Μαρτύρησαν, αφού τους έριξαν μέσα στο λουτρό και σφράγισαν την πόρτα.

Η ΑΓΙΑ ΜΗΤΕΡΑ και τα ΑΓΙΑ ΤΡΙΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΗΣ
Μαρτύρησαν δια ξίφους.

Ο ΟΣΙΟΣ ΕΡΑΣΜΟΣ ο Ιερομάρτυρας
Καταγόταν από την Αντιόχεια της Συρίας και έζησε στα χρόνια των αυτοκρατόρων Διοκλητιανού και Μαξιμιανού. Έγινε κληρικός (ίσως και επίσκοπος) και διέπρεψε στη μέριμνα υπέρ των φτωχών και στο κήρυγμα του ευαγγελίου. Από τον πόθο να ελκύσει όσο γίνεται περισσότερες ψυχές στη ζωή του Χριστού επιδόθηκε σε ακατάπαυστες περιοδείες, στη διάρκεια των οποίων δίδασκε με ζήλο το λόγο του Θεού, που συνοδευόταν με θαύματα. Κάποτε είχε φτάσει στη σημερινή Αχρίδα, όπου είδε να κηδεύουν ένα παιδί. Το θέαμα τον συγκίνησε, διότι ο πατέρας του το είχε μονάκριβο και θρηνούσε πολύ. Πλησίασε λοιπόν το φέρετρο, προσευχήθηκε, και αφού έπιασε το χέρι του, το ανέστησε. Το θαύμα κατέπληξε τους παρευρισκόμενους, και είχε σαν αποτέλεσμα πολλοί απ' αυτούς, μαζί με το παιδί και τον πατέρα, να βαπτιστούν χριστιανοί. Κατόπιν, δήλωσε στον αυτοκράτορα Μαξιμιανό ότι άλλους θεούς, εκτός από τον αληθινό Θεό Ιησού Χριστό, δε γνωρίζει. Τότε υποβλήθηκε σε σκληρά μαρτύρια και ρίχτηκε στη φυλακή. Αργότερα όμως ελευθερώθηκε και εξακολούθησε την αποστολική του διακονία, μέχρι τα βαθιά γεράματα. Πέθανε ειρηνικά στην πόλη Χερμελία και αξιώθηκε μάλιστα να δει πριν πεθάνει, σε όραμα, στεφάνι υπέρλαμπρο που κατέβαινε από τον ουρανό προς αυτόν.

ΟΙ ΑΓΙΟΙ 20.000 ΜΑΡΤΥΡΕΣ
Όλοι αυτοί οι Άγιοι, πίστεψαν δια του Αγίου Εράσμου στον Χριστό και μαρτύρησαν δια ξίφους.

Ο ΟΣΙΟΣ ΜΑΡΙΝΟΣ ο Βαάνης
Η μνήμη του αγνοείται από τους Συναξαριστές και αναγράφεται από τον Γεδεών στο Βυζαντινό Εορτολόγιο (σελ. 110). Εκεί αναφέρεται ότι γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη από γονείς επίσημους, τον δρουγγάριο Νικηφόρο και τη Μαρία. Ανατράφηκε με ευσέβεια στη Βιζύη τη Θράκης και εκάρει μοναχός από τον αδελφό του Συμεών, κατεβαίνοντας από τον Κυμηνά. Ήταν ευσεβής, ελεήμων και ασκητικότατος. Αφού έζησε οσιακά, απεβίωσε ειρηνικά και το τίμιο λείψανό του κατατέθηκε στη Μονή της Θεοτόκου της Κορώνης.

Ο ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ο εν Άσπροκάστρω, ο Νεομάρτυρας
Βλέπε βιογραφία του στις 12 Ιουνίου.

 

Ο ΑΓΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ από τη Φιλαδέλφεια Νεομάρτυρας
Γεννήθηκε στη Φιλαδέλφεια της Μικράς Ασίας, από γένος επίσημο. Ο πατέρας του ήταν Ιερέας και ονομαζόταν Δόγκας. Όταν πέθανε ο πατέρας του, η μητέρα του εξακολούθησε να τον ανατρέφει εν παιδεία και νουθεσία Κυρίου. Σεμνός και ωραίος καθώς ήταν, κίνησε το φθόνο των Τούρκων, που εκμεταλλευόμενοι το νεαρό της ηλικίας του - ήταν 13 ετών- τον εξισλάμισαν. Μπήκε στην υπηρεσία κάποιου πρόκριτου Τούρκου της Φιλαδέλφειας και απόκτησε μέσα σε λίγο χρόνο μεγάλη περιουσία. Για τη φήμη της ανδρείας του στους πολέμους μαζί με τους Τούρκους, δέχτηκε την πρόταση να παντρευτεί την κόρη ενός Τούρκου επισήμου. Αλλά λίγο πριν το γάμο, αισθάνθηκε τύψεις συνειδήσεως για την εξωμοσία του και έτσι αποφάσισε να επανέλθει στη χριστιανική πίστη. Σε ηλικία λοιπόν 25 ετών, παρουσιάστηκε επίσημα μπροστά στον Τούρκο διοικητή και παρουσία πολλών Τούρκων επισήμων, δήλωσε ότι θεωρεί απάτη τη μωαμεθανική θρησκεία και γι' αυτό την αρνείται και αποδέχεται τον Χριστό. Τότε, όλοι όσοι ήταν εκεί όρμησαν και τον έδειραν ανελέητα και με διαταγή του διοικητή, τον φυλάκισαν. Κατά τη διάρκεια της νύχτας ο διοικητής έστειλε Ιεροδιδασκάλους, που με συμβουλές και άλλους τρόπους προσπάθησαν να επαναφέρουν τον Δημήτριο στον μωαμεθανισμό. Ο Δημήτριος ποθώντας το μαρτύριο έμεινε αμετάπειστος στην απόφαση του. Ο διοικητής, επειδή δεν ήθελε το θάνατο του Δημητρίου, τον αποφυλάκισε. Ο Δημήτριος, όμως, για να εξιλεωθεί από το αμάρτημα της αποστασίας του, μπήκε σ' ένα καφενείο και άρχισε να ελέγχει μπροστά σε πλήθος Τούρκων, μία προς μία τις πλάνες της μωαμεθανικής θρησκείας. Κατόπιν έβγαλε το λευκό σαρίκι από το κεφάλι και το πράσινο τούρκικο ρούχο του και τα ποδοπάτησε λέγοντας: "καθώς καταπατώ αυτά που είναι σημάδια της δίκης σας πίστης, έτσι καταπατώ και την πίστη και το νόμο σας και αρνούμαι αυτή και την αποστρέφομαι". Εξοργισμένοι οι Τούρκοι από τα λόγια αυτά του Δημητρίου, όρμησαν επάνω του και αφού τον έριξαν στο έδαφος, άρχισαν να τον χτυπούν με πέτρες και ξύλα. Οι Τούρκοι νόμισαν ότι ήταν νεκρός και αποφάσισαν να τον ρίξουν στη φωτιά. Αλλ' ο Δημήτριος συνήλθε από τη λιποθυμία και είπε στους βασανιστές του "έχω χρήματα να σας δώσω να αγοράσετε ξύλα να με κάψετε". Ακόμα πιο οργισμένοι οι Τούρκοι από τα λόγια αυτά, άρχισαν να τον χτυπούν με μαχαίρια, μέχρι που ο μάρτυρας παρέδωσε το πνεύμα του την 2α Ιουνίου 1657. Γεμάτοι θυμό οι Τούρκοι, προσπάθησαν να κάψουν το λείψανο του μάρτυρα. Επειδή όμως δεν το κατάφεραν, το διαμέλισαν χτυπώντας το με βαριά σίδερα.

Ο ΑΓΙΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ο έξ Αγαρηνών.
Καταγόταν από Μουσουλμάνους γονείς και γεννήθηκε στο χωριό Ψιλομέτωπο της Μυτιλήνης. Μαζί με τη μητέρα και τ' αδέλφια του ήλθε στη Μαγνησία και αργότερα στη Σμύρνη, όπου βοηθούσε τ' αδέλφια του στο οπωροπωλείο, πηγαίνοντας στα σπίτια των ευγενών αυτά που αγόραζαν από το μαγαζί τους. Πηγαίνοντας όμως συχνά στη Μητρόπολη της Σμύρνης, άκουγε και έμαθε την ελληνική γλώσσα και τη χριστιανική θρησκεία. Έφυγε, λοιπόν, στο Άγιον Όρος αλλά κανείς δεν τον δεχόταν. Τότε, ο εκεί εξόριστος Πατριάρχης Γρηγόριος ο Ε', στη Μ. Λαύρα, αφού τον δοκίμασε, τον βάπτισε χριστιανό στα Καυσοκαλύβια, με το όνομα Κωνσταντίνος. Στη Σκήτη του Τιμίου Προδρόμου, προσκύνησε τα τίμια λείψανα των νεοφανών μαρτύρων και τον κατέλαβε ο πόθος να μιμηθεί την πράξη τους. Αφού πέρασε με νηστεία και προσευχή κοντά σε πνευματικό, αποφάσισε να πάει στη Μαγνησία, για να βαπτίσει την αδελφή του χριστιανή. Μετά όμως από συμβουλή των Πατέρων, απέπλευσε από το Άγιον Όρος και αποβιβάστηκε στις Κυδωνιές. Εκεί αναγνωρίστηκε από κάποιο Τούρκο και οδηγήθηκε στον Αγά. Εκεί ομολόγησε τον Χριστό και έπειτα φανέρωσε την καταγωγή του. Οπότε φυλακίστηκε και βασανίστηκε σκληρά. Όταν τον ανέκριναν πάλι, ο Κων/νος έκανε μπροστά τους το σημείο του Σταυρού, αποδεικνύοντας έτσι το αμετάθετο της πίστης του. Τότε ξανά τον φυλάκισαν και τον βασάνισαν με φρικτό τρόπο. Αλλά βλέποντας ο ηγεμόνας ότι κάθε προσπάθειά του πήγαινε χαμένη, τον έστειλε στην Κων/πολη. Αφύ και εκεί τον υπέβαλαν σε σκληρά βασανιστήρια, τελικά τον απαγχόνισαν στις 2 Ιουνίου 1819. Χειρόγραφη Ακολουθία του βρίσκεται στην Καλύβη του Άγιου Ιωάννη του Θεολόγου στα Καυσοκαλύβια και στη Μονή του Αγίου Παντελεήμονα στο Άγιον Όρος.

Ο ΑΓΙΟΣ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΡΑΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ο Νέος πού μαρτύρησε στο Βελιγράδι (Ρώσος)

Ο ΑΓΙΟΣ ΑΛΚΙΒΙΑΔΗΣ ο εν Λουγδούνω (+ 177)

Ίσως είναι ο ίδιος μ' αυτόν της 16ης Αυγούστου.

[Ο ΑΓΙΟΣ ΛΕΑΝΔΡΟΣ μάρτυρας ο Ηπειρώτης]

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

ΔΕΛΤΙΟ ΚΑΙΡΟΥ για Τρίτη 2 Ιουνίου.

 

Αίθριος καιρός με τοπικές βροχές και καταιγίδες τις θερμές ώρες της ημέρας στα ορεινά ηπειρωτικά. Άνεμοι έως 5 μποφόρ στα πελάγη.

Πιο αναλυτικά, την Τρίτη 02 Ιουνίου 2026, αναμένεται γενικά αίθριος καιρός. Τις θερμές ώρες της ημέρας αναμένονται τοπικές βροχές και καταιγίδες στα ηπειρωτικά ορεινά.

Η θερμοκρασία θα κυμανθεί στη Δυτική Μακεδονία από 10 έως 29 βαθμούς Κελσίου, στην υπόλοιπη Μακεδονία και στη Θράκη από 13 έως 32-33 βαθμούς Κελσίου, στην Ήπειρο από 9 έως 28 βαθμούς Κελσίου, στη Θεσσαλία από 12 έως 33-34 βαθμούς Κελσίου, στα υπόλοιπα ηπειρωτικά από 11 έως 32 βαθμούς Κελσίου, στα νησιωτικά τμήματα του Αιγαίου και στη Κρήτη από 11 έως 29 βαθμούς Κελσίου.

Οι άνεμοι στο Αιγαίο και στο Ιόνιο θα πνέουν από νότιες-νοτιοδυτικές γενικά διευθύνσεις με εντάσεις έως 3-4 μποφόρ και τοπικά έως 5 μποφόρ.

Στην Αττική αναμένεται αίθριος καιρός. Οι άνεμοι θα πνέουν από νότιες γενικά διευθύνσεις με εντάσεις έως 2-3 μποφόρ. Η θερμοκρασία θα κυμανθεί από 18 έως 30-31 βαθμούς Κελσίου.

Στη Θεσσαλονίκη αναμένεται αίθριος γενικά καιρός. Οι άνεμοι θα πνέουν από διάφορες διευθύνσεις με εντάσεις έως 2-3 μποφόρ. Η θερμοκρασία θα κυμανθεί από 19 έως 30-31 βαθμούς Κελσίου.

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Παραδόσεις και παροιμίες για τον μήνα Ιούνιο.

 … τον Θεριστή όπως λέγαμε στα χωριά μας! 

ΕΙΝΑΙ γνωστό ότι ο Ιούνιος είναι ο έκτος μήνας του έτους. Πιθανό να ονομάστηκε έτσι προς τιμή του υπάτου της Ρώμης Λευκίου Ιουνίου Βρούτου ή από τη ρωμαϊκή θεά Juno, αντίστοιχη της ελληνικής Ήρας. Είναι ο μήνας Πάναμος των αρχαίων Μακεδόνων.

Από λαογραφικής πλευράς ο μήνας Ιούνιος λέγεται Θεριστής, γιατί τότε σε πολλά μέρη θερίζουν τα σπαρτά, Αϊ-Γιάννης και Αϊγιαννίτης και Κλήδονας, γιατί τότε (24 Ιουνίου) είναι η γιορτή του Αϊ-Γιάννη, που γίνεται ο Κλήδονας. Άλλα ονόματά του: Κερασάρης, γιατί τότε ωριμάζουν τα κεράσια, Ορνιαστής, στην Άνδρο, γιατί τότε γίνεται η επικονίαση-γονιμοποίηση (όρνιασμα) των σύκων.

Επειδή μοιάζουν τα ονόματα του Ιουνίου και του Ιουλίου, ο λαός τον πρώτο τον ονομάζει Πρωτογιούλη και το δεύτερο Δευτερογιούλη.

Οι μέρες του Ιουνίου είναι μεγάλες (η 22η είναι η μεγαλύτερη μέρα του έτους) και η δουλειά είναι πολύωρη και κοπιαστική για τους αγρότες.

Ευκαιρία, λοιπόν, να διαβάσουμε ορισμένες παροιμίες που λένε για τον μήνα Ιούνιο ή Θεριστή:

• Από την αρχή του Θεριστή*, του δρεπανιού μας η γιορτή.
• Από το θέρος ως τις ελιές, δεν απολείπουν οι δουλειές.
• Γενάρη πίνουν το κρασί, το Θεριστή το ξίδι. [δηλ. Το κρασί που μπαίνει στα βαρέλια τον Οκτώβρη , ωριμάζει το Γενάρη αλλά τον Ιούνιο έχει γίνει πια ξίδι]
• «Θέρος, τρύγος, πόλεμος» [έγεται για κάτι που δεν επιδέχεται αναβολή].
• Θέρος , τρύγος , πόλεμος ….και στο αλώνισμα χαρές!
• Θέρος, τρύγος, πόλεμος, αποσταμό δεν έχουν.
• Θέρος, τρύγος, πόλεμος, στασιό δεν έχουν. [δηλ. Ο θερισμός, ο τρύγος και ο πόλεμος δεν επιτρέπουν ξεκούραση, μέχρι να τελειώσουν]
• Μάρτης έβρεχε, Θεριστής εχαίρονταν.
• Μάρτης έβρεχε, Θεριστής τραγούδαγε.
• Μη σε γελάσει ο βάτραχος και το χελιδονάκι, αν δε λαλήσει ο τζίτζικας, δεν είν’ καλοκαιράκι.
• Πρωτόλη (Ιούνιε), Δευτερόλη (Ιούλιε) μου, φτωχολογιάς ελπίδα.
• Το τραγούδι του Θεριστή, η χαρά του Αλωνιστή.
• Τον Ιούνιο αφήνουν το δρεπάνι και σπέρνουν το ρεπάνι.
——————————–
* θεριστής
ο, θηλ. θερίστρια και θερίστρα (ΑΜ θεριστής) [θερίζω]· αυτός που θερίζει, που εκτελεί τον θερισμό· || (νεοελλ.) 1. αυτός που φονεύει ομαδικά, που κάνει αθρόες εκτελέσεις, ο εξολοθρευτής («ο χάρος ο θεριστής»)· 2. λαϊκή ονομασία τού μήνα Ιουνίου, επειδή κατ’ αυτόν γίνεται ο θερισμός· || (αρχ.) (στον πληθ.) Θερισταί· τίτλος σατυρικού έργου τού Ευριπίδη.

[agiameteora.net/

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗΣ- ΦΩΝΗ ΑΥΡΑΣ ΛΕΠΤΗΣ.

 Από την ενότητα «ΜΟΥΣΙΚΟΛΟΓΙΚΑ»

ΑΠΑΝΤΑ ΤΟΜΟΣ ΠΕΜΠΤΟΣ, ΚΡΙΤΙΚΗ ΕΚΔΟΣΗ Ν. Δ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΠΟΥΛΟΣ, ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΔΟΜΟΣ

«Αὔρα πραεῖα ὑπέδειξε, καὶ λεπτοτάτη Κύριον σοὶ Ἠλιού, Θεῷ ζηλοῦντι παντοκράτορι, οὐχὶ πνεῦμα βίαιον, οὐ συσσεισμός, οὐδὲ πῦρ ἐκδειματοῦν· διὸ Ἰησοῦ τῷ πράῳ ψάλλομεν…»

Ἐπειδὴ «οὐδεὶς δύναται θεῖναι ἄλλον θεμέλιον λίθον, παρὰ τὸν κείμενον, ὅς ἐστιν ὁ Χριστός», κ᾿ ἐπειδὴ οἱ ἄνθρωποι, μὲ τὸ λογικόν των, ἀδυνατοῦσι νὰ βάλωσι θεμελιώδη ἰδέαν εἰς τὸν ἐγκέφαλόν των, ἐπάνω εἰς τὴν ὁποίαν νὰ κτίσωσι τὸ οἰκοδόμημα τῶν σκέψεών των, ὁ Θεὸς ἄρα ἔμελλε νὰ φανερωθῇ εἰς τοὺς ἀνθρώπους, καὶ ἐφανερώθη. Ἀλλ᾿ ὡς τί, καὶ ὑπὸ ποῖον σχῆμα θὰ ἐφανερώνετο; Μήπως μὲ ἀνθρώπινα μεγαλεῖα καὶ ματαιότητας, μήπως ὡς ἐγκόσμιος δυνάστης καὶ κατακτητής, ὡς Ταμερλάνος καὶ ὡς Ναπολέων, ἢ ὡς μυριόπλουτος Κροῖσος, ἢ ὡς ἐπιστήμων καὶ σοφὸς Ἀρχιμήδης;

Ὅλα ταῦτα εἶναι ὡς μηδὲν ἐνώπιον τῆς θείας μεγαλειότητος, ὁ δὲ Θεὸς ηὐδόκησε νὰ φανερωθῇ κ᾿ ἐφανερώθη ὡς πρᾶος ταπεινὸς Ἰησοῦς. Τοῦτο προεσήμαινεν ἡ θεοφάνεια ἡ γενομένη εἰς τὸν Θεσβίτην Ἠλίαν ἐπὶ τοῦ ὄρους Χωρήβ. Ὁ Θεὸς ἐφανερώθη εἰς τὸν Προφήτην ὄχι ἐν τῷ πνεύματι τῷ βιαίῳ, ὄχι ἐν τῷ συσσεισμῷ, ὄχι ἐν πυρί, ἀλλ᾿ ἐν φωνῇ αὔρας λεπτῆς. Καὶ ἡ φωνὴ τῆς αὔρας τῆς λεπτῆς εἶναι ἡ φωνὴ τοῦ πράου Ἰησοῦ, εἶναι ἡ φωνὴ τοῦ Εὐαγγελίου.

Διὰ τοῦτο, λέγει ὁ μελῳδός, «Ἰησοῦ τῷ πρᾴῳ ψάλλομεν». Καὶ διὰ τοῦτο, θαρρούντως ἐπιφέρομεν ἡμεῖς, ὀφείλομεν νὰ ψάλλωμεν ἐν Ἐκκλησίᾳ μὲ πραείας φωνάς, μὲ φωνὴν αὔρας λεπτῆς, καὶ ὄχι μὲ πολυφωνίας καὶ παραφωνίας, αἵτινες ὁμοιάζουν μὲ τὸ πνεῦμα τοῦ ἀνέμου τὸ βίαιον καὶ μὲ τὸν συσσεισμόν, μέσῳ τῶν ὁποίων δὲν ἐφανερώθη ὁ Θεός.

«Οὐκ ἐν τῷ συσσεισμῷ, Κύριος… οὐκ ἐν τῷ πυρὶ Κύριος· καὶ μετὰ τὸ πῦρ, φωνὴ αὔρας λεπτῆς· καὶ ἐκεῖ Κύριος».

«Ἀναξιφόρμιγγες ὕμνοι,
τίνα Θεόν, τίν᾿ ἥρωα,
τίν᾿ ἄνδρα κελαδήσομεν;»

Τοὺς ὕμνους, τοὺς ἀνάσσοντας τῆς φόρμιγγος, ἐπικαλεῖται ὡς ἀνωτέρω ὁ ὑψιπέτης Πίνδαρος, προσωποποιῶν θεσπεσίως τούτους, καὶ ἐρωτῶν τίνα θεόν, ἥρωα ἢ ἄνδρα πρέπει ὁμοῦ νὰ ψάλωσι.

Ἴσως θὰ ἠδύνατό τις νὰ εἴπῃ ὅτι μέγιστος λυρικὸς τῆς ἀρχαιότητος, διὰ τῆς ἀνωτέρω ἐπικλήσεως, οἱονεὶ προφητεύει. Ἡ δὲ πρόρρησίς του πληροῦται εἰς τοὺς ὕμνους τῆς Ὀρθοδόξου ἡμῶν Ἐκκλησίας. Διότι τίς ἄλλος εἶναι ἀληθὴς Θεός, τὸν ὁποῖον ἔπρεπε νὰ κελαδῶσιν οἱ ὕμνοι, εἰμὴ ὁ Χριστός; Καὶ τίς ἥρως εἶναι μεγαλύτερος τοῦ Χριστοῦ, τοῦ πατάξαντος τὸν ἀρχέκακον ἐχθρόν, καὶ νικήσαντος διὰ τοῦ Σταυροῦ τὸν θάνατον; Καὶ τίς εἶναι ἀνήρ, τίς ἄνθρωπος, ἀληθέστερος ἀπὸ τὸν Υἱὸν τοῦ Ἀνθρώπου, «ὃς ἐν μορφῇ Θεοῦ ὑπάρχων… ἑαυτὸν ἐκένωσε μορφὴν δούλου λαβών, ἐν ὁμοιώματι ἀνθρώπων γενόμενος»;

Διὰ τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἄρα μουσικῆς, οἱ ὕμνοι, οἱ ἀναξιφόρμιγγες τοῦ Πινδάρου, ὑμνοῦσι τὸν ἀληθῆ Θεόν, ἥρωα καὶ ἄνδρα, τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν. Θεραπεύεται δὲ καὶ ἡ ἀμηχανία τοῦ Πινδάρου, ὡς καὶ παντὸς ψάλτου ἢ ποιητοῦ, εὑρίσκοντος, εἰς ἓν καὶ τὸ αὐτὸ πρόσωπον, ἡνωμένας τὰς τρεῖς ἰδιότητας τοῦ Θεοῦ, τοῦ ἥρωος καὶ τοῦ ἀνθρώπου. Τοιοῦτος Θεός, ἥρως καὶ ἄνθρωπος οὐδεὶς ἄλλος ὑπάρχει, εἰμὴ ὁ Ἰησοῦς Χριστός.

(1901)

http://www.papadiamantis.org/works/88-epiloipa/470-6-moysikologika

 

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Κερασινός...Ο Ιούνιος στον Πόντο.

 

Ο Κερασινόν φέρ΄ τον ήλον...

- Ο Ιούνιος στον Πόντο λεγόταν Κερασινός ή και Κερασάρτς, καθ’ ότι στη διάρκεια του ωριμάζαν τα κεράσια. Τα ξακουστά κεράσια του Πόντου!

Άλλωστε την Κερασούντα τη θεωρούσαν πατρίδα της κερασιάς. Μάλιστα για τη γυναίκα που είχε χείλη σαν κεράσια, έλεγαν πως ήταν «κερασόχειλος».

Η γενική του μήνα Κερασινού απέκτησε επιρρηματική ση­μασία και δηλώνει: κατά τη διάρκεια του Κερασινού (Ιουνίου). Έχουμε και αρκετές λέξεις στα διάφορα μέρη, με πρώτο συνθετικό τη λέξη Κερασινός...

Έτσι στην Τραπεζούντα και Σάντα έχουμε το επίθετο ουδετέρου γένους το κερασινέσιν και κερασινέσ’, που παράγεται από το κερασινός και την κατάληξη -εσιν, που σημαίνει αυτό που παράγεται κατά το μήνα Ιούνιο, π.χ. κερασινέσ’ βούτορον.

Στη Χαλδία υπήρχε και το όνομα η Κεράσα και συνώνυμο η Κερασία. Όνομα που δίνανε σε αγελάδες που γεννήθηκαν τον μήνα Ιούνιο.

Επίσης λέγανε το κερασάπιν, από το κερασινάπιν, που παράγεται από το κερασινός και άπιον (αρχαίο ουσιαστικό, που σημαίνει αχλάδι), δηλ. όχι μόνο το αχλάδι που ωριμάζει τον Ιούνιο αλλά και το δέντρο.

Το κεράσιν (πληθ. τα κεράσα) είναι το δέντρο κερασιά και ο καρπός. Υποκοριστικό το κερασόπον. πρβλ. και:

«Ούμπαν ακούς πολλά κεράσα,
μικρόν καλάθ’ έπαρ’ κι άμε (πήγαινε)»

Οι Έλληνες του Πόντου κάνανε τραγούδι τις ιδιότητες του μήνα αυτού, λέγοντας:

«Ο Κερασινόν φέρ’ τον ήλον, κοκκινίζ’ κ’ ευτάει σε μήλον»

Σε άλλες παραλλαγές έλεγαν:

στην Κρώμνη:
«Ο Κερασινόν φέρ’ ήλιον και μαραίν’τσε άμον μήλον»

στο Σταυρί:
«Έρθεν ο Κερασινόν, έγκεν φύλλον πράσινον»

στα Σούρμενα:
«Έρθεν ο Κερασινός, ο καιρός έν’ κόκκινος»

Του Αγίου Πνεύματος

Μέσα στον Ιούνιο τύχαινε συνήθως και η κινητή γιορτή - όπως τη λέγανε στα Κοτύωρα - του Αγίου Πνεύματος...

Τ’ Αε-Πνευμάτ’ ή τ’ Α-Πνεμάτ’ ή τα’ Αε-Πνεύματονος

Αυτή την ημέρα δεν κοιμόντουσαν, για να μη γίνουν υπνοσάκουλα! Επίσης δεν ανέβαιναν σε δέντρα, ούτε λούζονταν στη θάλασσα, γιατί πίστευαν πως η μέρα αυτή έχει την κακή της ώρα.

Ταφικό Έθιμο

Επίσης, σε κάποιες περιοχές του Πόντου, του Αγίου Πνεύματος λάμβανε χώρα το επονομαζόμενο και Ταφικό Έθιμο. Συγγενείς και φίλοι των νεκρών, επισκέπτονταν τα νεκροταφεία και τρώγανε μαζί με τους πεθαμένους...

Τ’ Αε Πνευμάτ’ επέναμε ’ς σα ταφία και έτρωγαμε με τ’  αποθαμέντς

Τα μνήματα πλένονταν και αφού γινόντουσαν τα τρισάγια από τον Ιερέα, κατόπιν έστρωναν γιορτινό τραπέζι, προσφέροντας ποικιλία Ποντιακών εδεσμάτων και κερνώντας κρασί ή οποιοδήποτε άλλο ποτό… θα ήθελε ο μακαρίτης!

www.lelevose.gr

Read more » Διαβάστε Περισσότερα