Εορτάζοντες την 2ην του μηνός Ιουνίου

 Εορτάζοντες την 2ην του μηνός Ιουνίου

---

• Ο ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ ο Ομολογητής Πατριάρχης Κωνσταντινούπολης

• ΟΙ ΑΓΙΟΙ 38 ΜΑΡΤΥΡΕΣ

• Η ΑΓΙΑ ΜΗΤΕΡΑ και τα ΑΓΙΑ ΤΡΙΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΗΣ

• Ο ΟΣΙΟΣ ΕΡΑΣΜΟΣ ο Ιερομάρτυρας

• ΟΙ ΑΓΙΟΙ 20.000 ΜΑΡΤΥΡΕΣ

• Ο ΟΣΙΟΣ ΜΑΡΙΝΟΣ ο Βαάνης

• Ο ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ο εν Ασπροκάστρω, ο Νεομάρτυρας

• Ο ΑΓΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ από τη Φιλαδέλφεια Νεομάρτυρας

• Ο ΑΓΙΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ο έξ Αγαρηνών.

• Ο ΑΓΙΟΣ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΡΑΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ο Νέος πού μαρτύρησε στο Βελιγράδι (Ρώσος)

• Ο ΑΓΙΟΣ ΑΛΚΙΒΙΑΔΗΣ ο εν Λουγδούνω (+ 177)

• [Ο ΑΓΙΟΣ ΛΕΑΝΔΡΟΣ μάρτυρας ο Ηπειρώτης]

 

Αναλυτικά

 

Ο ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ ο Ομολογητής Πατριάρχης Κωνσταντινούπολης
Πατρίδα του η Κωνσταντινούπολη (γεννήθηκε εκεί το 758). Οi γονείς του, Θεόδωρος και Ευδοκία, άνηκαν στην επίσημη και ευγενική κοινωνική τάξη. Ιδιαίτερα ο πατέρας του διακρινόταν για την ειλικρινή αφοσίωση του στην Ορθοδοξία. Γι' αυτό και πέθανε εξόριστος στη Νίκαια από τον εικονομάχο αυτοκράτορα Κων/νο Κοπρώνυμο. Στα χνάρια του πατέρα του βάδισε και ο Νικηφόρος, ο όποιος απέκτησε μεγάλη ευσέβεια και ανάλογη ορθόδοξη παιδεία. Για αρκετό χρόνο έκανε αρχιγραμματέας στα ανάκτορα, αλλά έπειτα αποσύρθηκε σ' ένα κτήμα του, κοντά στο Βόσπορο, όπου αφοσιώθηκε στη μελέτη και την άσκηση. Όμως, ο βασιλιάς Νικηφόρος τον υποχρέωσε να αναλάβει τη διεύθυνση του μεγάλου πτωχοκομείου της Κων/πολης. Και από τη θέση αυτή, κρίθηκε κατάλληλος για Πατριάρχης. Αφού πέρασε σύντομα  όλους τους Ιερατικούς βαθμούς, την Κυριακή του Πάσχα (806 μ. Χ.) ανέβηκε στον Πατριαρχικό θρόνο. Άλλα από δω άρχισε και ο Γολγοθάς του Νικηφόρου. Έδωσε σκληρούς αγώνες για τη διατήρηση της τιμητικής προσκύνησης των εικόνων με την αλλοπρόσαλλη βασιλική ηγεσία. Υπέστη πολλές ταλαιπωρίες και διωγμούς. Εννιά χρόνια έκανε στην Πατριαρχεία και δεκατρία στην εξορία. Τελικά, πολύ ταλαιπωρημένος, στις 2 Ιουνίου του 822 παρέδωσε το πνεύμα του στο Θεό, αμετακίνητο στις πεποιθήσεις του, όπως προστάζει το άγιο Θέλημά Του: "Εδραίοι γίνεσθε, αμετακίνητοι"1. Δηλαδή, γίνεσθε στερεοί και αμετακίνητοι στην πίστη σας.
1. Α' πρός Κορινθίους, ιέ' 58.

Απολυτίκιο. Ήχος γ'. Θείας πίστεως.
Νίκην ήνεγκε, τη Εκκλησία, ή ση ένθεος, ομολογία, Νικηφόρε Ίεράρχα θεόληπτε· την γαρ Εικόνα του Λόγου σεβόμενος, ύπερορία αδίκως ώμίλησας. Πάτερ Όσιε, Χριστόν τον Θεόν ικέτευε, δωρήσασθαι ημίν το μέγα έλεος.

ΟΙ ΑΓΙΟΙ 38 ΜΑΡΤΥΡΕΣ
Μαρτύρησαν, αφού τους έριξαν μέσα στο λουτρό και σφράγισαν την πόρτα.

Η ΑΓΙΑ ΜΗΤΕΡΑ και τα ΑΓΙΑ ΤΡΙΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΗΣ
Μαρτύρησαν δια ξίφους.

Ο ΟΣΙΟΣ ΕΡΑΣΜΟΣ ο Ιερομάρτυρας
Καταγόταν από την Αντιόχεια της Συρίας και έζησε στα χρόνια των αυτοκρατόρων Διοκλητιανού και Μαξιμιανού. Έγινε κληρικός (ίσως και επίσκοπος) και διέπρεψε στη μέριμνα υπέρ των φτωχών και στο κήρυγμα του ευαγγελίου. Από τον πόθο να ελκύσει όσο γίνεται περισσότερες ψυχές στη ζωή του Χριστού επιδόθηκε σε ακατάπαυστες περιοδείες, στη διάρκεια των οποίων δίδασκε με ζήλο το λόγο του Θεού, που συνοδευόταν με θαύματα. Κάποτε είχε φτάσει στη σημερινή Αχρίδα, όπου είδε να κηδεύουν ένα παιδί. Το θέαμα τον συγκίνησε, διότι ο πατέρας του το είχε μονάκριβο και θρηνούσε πολύ. Πλησίασε λοιπόν το φέρετρο, προσευχήθηκε, και αφού έπιασε το χέρι του, το ανέστησε. Το θαύμα κατέπληξε τους παρευρισκόμενους, και είχε σαν αποτέλεσμα πολλοί απ' αυτούς, μαζί με το παιδί και τον πατέρα, να βαπτιστούν χριστιανοί. Κατόπιν, δήλωσε στον αυτοκράτορα Μαξιμιανό ότι άλλους θεούς, εκτός από τον αληθινό Θεό Ιησού Χριστό, δε γνωρίζει. Τότε υποβλήθηκε σε σκληρά μαρτύρια και ρίχτηκε στη φυλακή. Αργότερα όμως ελευθερώθηκε και εξακολούθησε την αποστολική του διακονία, μέχρι τα βαθιά γεράματα. Πέθανε ειρηνικά στην πόλη Χερμελία και αξιώθηκε μάλιστα να δει πριν πεθάνει, σε όραμα, στεφάνι υπέρλαμπρο που κατέβαινε από τον ουρανό προς αυτόν.

ΟΙ ΑΓΙΟΙ 20.000 ΜΑΡΤΥΡΕΣ
Όλοι αυτοί οι Άγιοι, πίστεψαν δια του Αγίου Εράσμου στον Χριστό και μαρτύρησαν δια ξίφους.

Ο ΟΣΙΟΣ ΜΑΡΙΝΟΣ ο Βαάνης
Η μνήμη του αγνοείται από τους Συναξαριστές και αναγράφεται από τον Γεδεών στο Βυζαντινό Εορτολόγιο (σελ. 110). Εκεί αναφέρεται ότι γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη από γονείς επίσημους, τον δρουγγάριο Νικηφόρο και τη Μαρία. Ανατράφηκε με ευσέβεια στη Βιζύη τη Θράκης και εκάρει μοναχός από τον αδελφό του Συμεών, κατεβαίνοντας από τον Κυμηνά. Ήταν ευσεβής, ελεήμων και ασκητικότατος. Αφού έζησε οσιακά, απεβίωσε ειρηνικά και το τίμιο λείψανό του κατατέθηκε στη Μονή της Θεοτόκου της Κορώνης.

Ο ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ο εν Άσπροκάστρω, ο Νεομάρτυρας
Βλέπε βιογραφία του στις 12 Ιουνίου.

 

Ο ΑΓΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ από τη Φιλαδέλφεια Νεομάρτυρας
Γεννήθηκε στη Φιλαδέλφεια της Μικράς Ασίας, από γένος επίσημο. Ο πατέρας του ήταν Ιερέας και ονομαζόταν Δόγκας. Όταν πέθανε ο πατέρας του, η μητέρα του εξακολούθησε να τον ανατρέφει εν παιδεία και νουθεσία Κυρίου. Σεμνός και ωραίος καθώς ήταν, κίνησε το φθόνο των Τούρκων, που εκμεταλλευόμενοι το νεαρό της ηλικίας του - ήταν 13 ετών- τον εξισλάμισαν. Μπήκε στην υπηρεσία κάποιου πρόκριτου Τούρκου της Φιλαδέλφειας και απόκτησε μέσα σε λίγο χρόνο μεγάλη περιουσία. Για τη φήμη της ανδρείας του στους πολέμους μαζί με τους Τούρκους, δέχτηκε την πρόταση να παντρευτεί την κόρη ενός Τούρκου επισήμου. Αλλά λίγο πριν το γάμο, αισθάνθηκε τύψεις συνειδήσεως για την εξωμοσία του και έτσι αποφάσισε να επανέλθει στη χριστιανική πίστη. Σε ηλικία λοιπόν 25 ετών, παρουσιάστηκε επίσημα μπροστά στον Τούρκο διοικητή και παρουσία πολλών Τούρκων επισήμων, δήλωσε ότι θεωρεί απάτη τη μωαμεθανική θρησκεία και γι' αυτό την αρνείται και αποδέχεται τον Χριστό. Τότε, όλοι όσοι ήταν εκεί όρμησαν και τον έδειραν ανελέητα και με διαταγή του διοικητή, τον φυλάκισαν. Κατά τη διάρκεια της νύχτας ο διοικητής έστειλε Ιεροδιδασκάλους, που με συμβουλές και άλλους τρόπους προσπάθησαν να επαναφέρουν τον Δημήτριο στον μωαμεθανισμό. Ο Δημήτριος ποθώντας το μαρτύριο έμεινε αμετάπειστος στην απόφαση του. Ο διοικητής, επειδή δεν ήθελε το θάνατο του Δημητρίου, τον αποφυλάκισε. Ο Δημήτριος, όμως, για να εξιλεωθεί από το αμάρτημα της αποστασίας του, μπήκε σ' ένα καφενείο και άρχισε να ελέγχει μπροστά σε πλήθος Τούρκων, μία προς μία τις πλάνες της μωαμεθανικής θρησκείας. Κατόπιν έβγαλε το λευκό σαρίκι από το κεφάλι και το πράσινο τούρκικο ρούχο του και τα ποδοπάτησε λέγοντας: "καθώς καταπατώ αυτά που είναι σημάδια της δίκης σας πίστης, έτσι καταπατώ και την πίστη και το νόμο σας και αρνούμαι αυτή και την αποστρέφομαι". Εξοργισμένοι οι Τούρκοι από τα λόγια αυτά του Δημητρίου, όρμησαν επάνω του και αφού τον έριξαν στο έδαφος, άρχισαν να τον χτυπούν με πέτρες και ξύλα. Οι Τούρκοι νόμισαν ότι ήταν νεκρός και αποφάσισαν να τον ρίξουν στη φωτιά. Αλλ' ο Δημήτριος συνήλθε από τη λιποθυμία και είπε στους βασανιστές του "έχω χρήματα να σας δώσω να αγοράσετε ξύλα να με κάψετε". Ακόμα πιο οργισμένοι οι Τούρκοι από τα λόγια αυτά, άρχισαν να τον χτυπούν με μαχαίρια, μέχρι που ο μάρτυρας παρέδωσε το πνεύμα του την 2α Ιουνίου 1657. Γεμάτοι θυμό οι Τούρκοι, προσπάθησαν να κάψουν το λείψανο του μάρτυρα. Επειδή όμως δεν το κατάφεραν, το διαμέλισαν χτυπώντας το με βαριά σίδερα.

Ο ΑΓΙΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ο έξ Αγαρηνών.
Καταγόταν από Μουσουλμάνους γονείς και γεννήθηκε στο χωριό Ψιλομέτωπο της Μυτιλήνης. Μαζί με τη μητέρα και τ' αδέλφια του ήλθε στη Μαγνησία και αργότερα στη Σμύρνη, όπου βοηθούσε τ' αδέλφια του στο οπωροπωλείο, πηγαίνοντας στα σπίτια των ευγενών αυτά που αγόραζαν από το μαγαζί τους. Πηγαίνοντας όμως συχνά στη Μητρόπολη της Σμύρνης, άκουγε και έμαθε την ελληνική γλώσσα και τη χριστιανική θρησκεία. Έφυγε, λοιπόν, στο Άγιον Όρος αλλά κανείς δεν τον δεχόταν. Τότε, ο εκεί εξόριστος Πατριάρχης Γρηγόριος ο Ε', στη Μ. Λαύρα, αφού τον δοκίμασε, τον βάπτισε χριστιανό στα Καυσοκαλύβια, με το όνομα Κωνσταντίνος. Στη Σκήτη του Τιμίου Προδρόμου, προσκύνησε τα τίμια λείψανα των νεοφανών μαρτύρων και τον κατέλαβε ο πόθος να μιμηθεί την πράξη τους. Αφού πέρασε με νηστεία και προσευχή κοντά σε πνευματικό, αποφάσισε να πάει στη Μαγνησία, για να βαπτίσει την αδελφή του χριστιανή. Μετά όμως από συμβουλή των Πατέρων, απέπλευσε από το Άγιον Όρος και αποβιβάστηκε στις Κυδωνιές. Εκεί αναγνωρίστηκε από κάποιο Τούρκο και οδηγήθηκε στον Αγά. Εκεί ομολόγησε τον Χριστό και έπειτα φανέρωσε την καταγωγή του. Οπότε φυλακίστηκε και βασανίστηκε σκληρά. Όταν τον ανέκριναν πάλι, ο Κων/νος έκανε μπροστά τους το σημείο του Σταυρού, αποδεικνύοντας έτσι το αμετάθετο της πίστης του. Τότε ξανά τον φυλάκισαν και τον βασάνισαν με φρικτό τρόπο. Αλλά βλέποντας ο ηγεμόνας ότι κάθε προσπάθειά του πήγαινε χαμένη, τον έστειλε στην Κων/πολη. Αφύ και εκεί τον υπέβαλαν σε σκληρά βασανιστήρια, τελικά τον απαγχόνισαν στις 2 Ιουνίου 1819. Χειρόγραφη Ακολουθία του βρίσκεται στην Καλύβη του Άγιου Ιωάννη του Θεολόγου στα Καυσοκαλύβια και στη Μονή του Αγίου Παντελεήμονα στο Άγιον Όρος.

Ο ΑΓΙΟΣ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΡΑΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ο Νέος πού μαρτύρησε στο Βελιγράδι (Ρώσος)

Ο ΑΓΙΟΣ ΑΛΚΙΒΙΑΔΗΣ ο εν Λουγδούνω (+ 177)

Ίσως είναι ο ίδιος μ' αυτόν της 16ης Αυγούστου.

[Ο ΑΓΙΟΣ ΛΕΑΝΔΡΟΣ μάρτυρας ο Ηπειρώτης]

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

ΔΕΛΤΙΟ ΚΑΙΡΟΥ για Τρίτη 2/6

 

ΔΕΛΤΙΟ ΚΑΙΡΟΥ για Τρίτη 2/6

Αίθριος καιρός με τοπικές βροχές και καταιγίδες τις θερμές ώρες της ημέρας στα ορεινά ηπειρωτικά. Άνεμοι έως 5 μποφόρ στα πελάγη.

Πιο αναλυτικά, την Τρίτη 02 Ιουνίου 2026, αναμένεται γενικά αίθριος καιρός. Τις θερμές ώρες της ημέρας αναμένονται τοπικές βροχές και καταιγίδες στα ηπειρωτικά ορεινά.

Η θερμοκρασία θα κυμανθεί στη Δυτική Μακεδονία από 10 έως 29 βαθμούς Κελσίου, στην υπόλοιπη Μακεδονία και στη Θράκη από 13 έως 32-33 βαθμούς Κελσίου, στην Ήπειρο από 9 έως 28 βαθμούς Κελσίου, στη Θεσσαλία από 12 έως 33-34 βαθμούς Κελσίου, στα υπόλοιπα ηπειρωτικά από 11 έως 32 βαθμούς Κελσίου, στα νησιωτικά τμήματα του Αιγαίου και στη Κρήτη από 11 έως 29 βαθμούς Κελσίου.

Οι άνεμοι στο Αιγαίο και στο Ιόνιο θα πνέουν από νότιες-νοτιοδυτικές γενικά διευθύνσεις με εντάσεις έως 3-4 μποφόρ και τοπικά έως 5 μποφόρ.

Στην Αττική αναμένεται αίθριος καιρός. Οι άνεμοι θα πνέουν από νότιες γενικά διευθύνσεις με εντάσεις έως 2-3 μποφόρ. Η θερμοκρασία θα κυμανθεί από 18 έως 30-31 βαθμούς Κελσίου.

Στη Θεσσαλονίκη αναμένεται αίθριος γενικά καιρός. Οι άνεμοι θα πνέουν από διάφορες διευθύνσεις με εντάσεις έως 2-3 μποφόρ. Η θερμοκρασία θα κυμανθεί από 19 έως 30-31 βαθμούς Κελσίου.

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Παραδόσεις και παροιμίες για τον μήνα Ιούνιο.

 … τον Θεριστή όπως λέγαμε στα χωριά μας! 

ΕΙΝΑΙ γνωστό ότι ο Ιούνιος είναι ο έκτος μήνας του έτους. Πιθανό να ονομάστηκε έτσι προς τιμή του υπάτου της Ρώμης Λευκίου Ιουνίου Βρούτου ή από τη ρωμαϊκή θεά Juno, αντίστοιχη της ελληνικής Ήρας. Είναι ο μήνας Πάναμος των αρχαίων Μακεδόνων.

Από λαογραφικής πλευράς ο μήνας Ιούνιος λέγεται Θεριστής, γιατί τότε σε πολλά μέρη θερίζουν τα σπαρτά, Αϊ-Γιάννης και Αϊγιαννίτης και Κλήδονας, γιατί τότε (24 Ιουνίου) είναι η γιορτή του Αϊ-Γιάννη, που γίνεται ο Κλήδονας. Άλλα ονόματά του: Κερασάρης, γιατί τότε ωριμάζουν τα κεράσια, Ορνιαστής, στην Άνδρο, γιατί τότε γίνεται η επικονίαση-γονιμοποίηση (όρνιασμα) των σύκων.

Επειδή μοιάζουν τα ονόματα του Ιουνίου και του Ιουλίου, ο λαός τον πρώτο τον ονομάζει Πρωτογιούλη και το δεύτερο Δευτερογιούλη.

Οι μέρες του Ιουνίου είναι μεγάλες (η 22η είναι η μεγαλύτερη μέρα του έτους) και η δουλειά είναι πολύωρη και κοπιαστική για τους αγρότες.

Ευκαιρία, λοιπόν, να διαβάσουμε ορισμένες παροιμίες που λένε για τον μήνα Ιούνιο ή Θεριστή:

• Από την αρχή του Θεριστή*, του δρεπανιού μας η γιορτή.
• Από το θέρος ως τις ελιές, δεν απολείπουν οι δουλειές.
• Γενάρη πίνουν το κρασί, το Θεριστή το ξίδι. [δηλ. Το κρασί που μπαίνει στα βαρέλια τον Οκτώβρη , ωριμάζει το Γενάρη αλλά τον Ιούνιο έχει γίνει πια ξίδι]
• «Θέρος, τρύγος, πόλεμος» [έγεται για κάτι που δεν επιδέχεται αναβολή].
• Θέρος , τρύγος , πόλεμος ….και στο αλώνισμα χαρές!
• Θέρος, τρύγος, πόλεμος, αποσταμό δεν έχουν.
• Θέρος, τρύγος, πόλεμος, στασιό δεν έχουν. [δηλ. Ο θερισμός, ο τρύγος και ο πόλεμος δεν επιτρέπουν ξεκούραση, μέχρι να τελειώσουν]
• Μάρτης έβρεχε, Θεριστής εχαίρονταν.
• Μάρτης έβρεχε, Θεριστής τραγούδαγε.
• Μη σε γελάσει ο βάτραχος και το χελιδονάκι, αν δε λαλήσει ο τζίτζικας, δεν είν’ καλοκαιράκι.
• Πρωτόλη (Ιούνιε), Δευτερόλη (Ιούλιε) μου, φτωχολογιάς ελπίδα.
• Το τραγούδι του Θεριστή, η χαρά του Αλωνιστή.
• Τον Ιούνιο αφήνουν το δρεπάνι και σπέρνουν το ρεπάνι.
——————————–
* θεριστής
ο, θηλ. θερίστρια και θερίστρα (ΑΜ θεριστής) [θερίζω]· αυτός που θερίζει, που εκτελεί τον θερισμό· || (νεοελλ.) 1. αυτός που φονεύει ομαδικά, που κάνει αθρόες εκτελέσεις, ο εξολοθρευτής («ο χάρος ο θεριστής»)· 2. λαϊκή ονομασία τού μήνα Ιουνίου, επειδή κατ’ αυτόν γίνεται ο θερισμός· || (αρχ.) (στον πληθ.) Θερισταί· τίτλος σατυρικού έργου τού Ευριπίδη.

[agiameteora.net/

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗΣ- ΦΩΝΗ ΑΥΡΑΣ ΛΕΠΤΗΣ.

 Από την ενότητα «ΜΟΥΣΙΚΟΛΟΓΙΚΑ»

ΑΠΑΝΤΑ ΤΟΜΟΣ ΠΕΜΠΤΟΣ, ΚΡΙΤΙΚΗ ΕΚΔΟΣΗ Ν. Δ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΠΟΥΛΟΣ, ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΔΟΜΟΣ

«Αὔρα πραεῖα ὑπέδειξε, καὶ λεπτοτάτη Κύριον σοὶ Ἠλιού, Θεῷ ζηλοῦντι παντοκράτορι, οὐχὶ πνεῦμα βίαιον, οὐ συσσεισμός, οὐδὲ πῦρ ἐκδειματοῦν· διὸ Ἰησοῦ τῷ πράῳ ψάλλομεν…»

Ἐπειδὴ «οὐδεὶς δύναται θεῖναι ἄλλον θεμέλιον λίθον, παρὰ τὸν κείμενον, ὅς ἐστιν ὁ Χριστός», κ᾿ ἐπειδὴ οἱ ἄνθρωποι, μὲ τὸ λογικόν των, ἀδυνατοῦσι νὰ βάλωσι θεμελιώδη ἰδέαν εἰς τὸν ἐγκέφαλόν των, ἐπάνω εἰς τὴν ὁποίαν νὰ κτίσωσι τὸ οἰκοδόμημα τῶν σκέψεών των, ὁ Θεὸς ἄρα ἔμελλε νὰ φανερωθῇ εἰς τοὺς ἀνθρώπους, καὶ ἐφανερώθη. Ἀλλ᾿ ὡς τί, καὶ ὑπὸ ποῖον σχῆμα θὰ ἐφανερώνετο; Μήπως μὲ ἀνθρώπινα μεγαλεῖα καὶ ματαιότητας, μήπως ὡς ἐγκόσμιος δυνάστης καὶ κατακτητής, ὡς Ταμερλάνος καὶ ὡς Ναπολέων, ἢ ὡς μυριόπλουτος Κροῖσος, ἢ ὡς ἐπιστήμων καὶ σοφὸς Ἀρχιμήδης;

Ὅλα ταῦτα εἶναι ὡς μηδὲν ἐνώπιον τῆς θείας μεγαλειότητος, ὁ δὲ Θεὸς ηὐδόκησε νὰ φανερωθῇ κ᾿ ἐφανερώθη ὡς πρᾶος ταπεινὸς Ἰησοῦς. Τοῦτο προεσήμαινεν ἡ θεοφάνεια ἡ γενομένη εἰς τὸν Θεσβίτην Ἠλίαν ἐπὶ τοῦ ὄρους Χωρήβ. Ὁ Θεὸς ἐφανερώθη εἰς τὸν Προφήτην ὄχι ἐν τῷ πνεύματι τῷ βιαίῳ, ὄχι ἐν τῷ συσσεισμῷ, ὄχι ἐν πυρί, ἀλλ᾿ ἐν φωνῇ αὔρας λεπτῆς. Καὶ ἡ φωνὴ τῆς αὔρας τῆς λεπτῆς εἶναι ἡ φωνὴ τοῦ πράου Ἰησοῦ, εἶναι ἡ φωνὴ τοῦ Εὐαγγελίου.

Διὰ τοῦτο, λέγει ὁ μελῳδός, «Ἰησοῦ τῷ πρᾴῳ ψάλλομεν». Καὶ διὰ τοῦτο, θαρρούντως ἐπιφέρομεν ἡμεῖς, ὀφείλομεν νὰ ψάλλωμεν ἐν Ἐκκλησίᾳ μὲ πραείας φωνάς, μὲ φωνὴν αὔρας λεπτῆς, καὶ ὄχι μὲ πολυφωνίας καὶ παραφωνίας, αἵτινες ὁμοιάζουν μὲ τὸ πνεῦμα τοῦ ἀνέμου τὸ βίαιον καὶ μὲ τὸν συσσεισμόν, μέσῳ τῶν ὁποίων δὲν ἐφανερώθη ὁ Θεός.

«Οὐκ ἐν τῷ συσσεισμῷ, Κύριος… οὐκ ἐν τῷ πυρὶ Κύριος· καὶ μετὰ τὸ πῦρ, φωνὴ αὔρας λεπτῆς· καὶ ἐκεῖ Κύριος».

«Ἀναξιφόρμιγγες ὕμνοι,
τίνα Θεόν, τίν᾿ ἥρωα,
τίν᾿ ἄνδρα κελαδήσομεν;»

Τοὺς ὕμνους, τοὺς ἀνάσσοντας τῆς φόρμιγγος, ἐπικαλεῖται ὡς ἀνωτέρω ὁ ὑψιπέτης Πίνδαρος, προσωποποιῶν θεσπεσίως τούτους, καὶ ἐρωτῶν τίνα θεόν, ἥρωα ἢ ἄνδρα πρέπει ὁμοῦ νὰ ψάλωσι.

Ἴσως θὰ ἠδύνατό τις νὰ εἴπῃ ὅτι μέγιστος λυρικὸς τῆς ἀρχαιότητος, διὰ τῆς ἀνωτέρω ἐπικλήσεως, οἱονεὶ προφητεύει. Ἡ δὲ πρόρρησίς του πληροῦται εἰς τοὺς ὕμνους τῆς Ὀρθοδόξου ἡμῶν Ἐκκλησίας. Διότι τίς ἄλλος εἶναι ἀληθὴς Θεός, τὸν ὁποῖον ἔπρεπε νὰ κελαδῶσιν οἱ ὕμνοι, εἰμὴ ὁ Χριστός; Καὶ τίς ἥρως εἶναι μεγαλύτερος τοῦ Χριστοῦ, τοῦ πατάξαντος τὸν ἀρχέκακον ἐχθρόν, καὶ νικήσαντος διὰ τοῦ Σταυροῦ τὸν θάνατον; Καὶ τίς εἶναι ἀνήρ, τίς ἄνθρωπος, ἀληθέστερος ἀπὸ τὸν Υἱὸν τοῦ Ἀνθρώπου, «ὃς ἐν μορφῇ Θεοῦ ὑπάρχων… ἑαυτὸν ἐκένωσε μορφὴν δούλου λαβών, ἐν ὁμοιώματι ἀνθρώπων γενόμενος»;

Διὰ τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἄρα μουσικῆς, οἱ ὕμνοι, οἱ ἀναξιφόρμιγγες τοῦ Πινδάρου, ὑμνοῦσι τὸν ἀληθῆ Θεόν, ἥρωα καὶ ἄνδρα, τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν. Θεραπεύεται δὲ καὶ ἡ ἀμηχανία τοῦ Πινδάρου, ὡς καὶ παντὸς ψάλτου ἢ ποιητοῦ, εὑρίσκοντος, εἰς ἓν καὶ τὸ αὐτὸ πρόσωπον, ἡνωμένας τὰς τρεῖς ἰδιότητας τοῦ Θεοῦ, τοῦ ἥρωος καὶ τοῦ ἀνθρώπου. Τοιοῦτος Θεός, ἥρως καὶ ἄνθρωπος οὐδεὶς ἄλλος ὑπάρχει, εἰμὴ ὁ Ἰησοῦς Χριστός.

(1901)

http://www.papadiamantis.org/works/88-epiloipa/470-6-moysikologika

 

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Κερασινός...Ο Ιούνιος στον Πόντο.

 

Ο Κερασινόν φέρ΄ τον ήλον...

- Ο Ιούνιος στον Πόντο λεγόταν Κερασινός ή και Κερασάρτς, καθ’ ότι στη διάρκεια του ωριμάζαν τα κεράσια. Τα ξακουστά κεράσια του Πόντου!

Άλλωστε την Κερασούντα τη θεωρούσαν πατρίδα της κερασιάς. Μάλιστα για τη γυναίκα που είχε χείλη σαν κεράσια, έλεγαν πως ήταν «κερασόχειλος».

Η γενική του μήνα Κερασινού απέκτησε επιρρηματική ση­μασία και δηλώνει: κατά τη διάρκεια του Κερασινού (Ιουνίου). Έχουμε και αρκετές λέξεις στα διάφορα μέρη, με πρώτο συνθετικό τη λέξη Κερασινός...

Έτσι στην Τραπεζούντα και Σάντα έχουμε το επίθετο ουδετέρου γένους το κερασινέσιν και κερασινέσ’, που παράγεται από το κερασινός και την κατάληξη -εσιν, που σημαίνει αυτό που παράγεται κατά το μήνα Ιούνιο, π.χ. κερασινέσ’ βούτορον.

Στη Χαλδία υπήρχε και το όνομα η Κεράσα και συνώνυμο η Κερασία. Όνομα που δίνανε σε αγελάδες που γεννήθηκαν τον μήνα Ιούνιο.

Επίσης λέγανε το κερασάπιν, από το κερασινάπιν, που παράγεται από το κερασινός και άπιον (αρχαίο ουσιαστικό, που σημαίνει αχλάδι), δηλ. όχι μόνο το αχλάδι που ωριμάζει τον Ιούνιο αλλά και το δέντρο.

Το κεράσιν (πληθ. τα κεράσα) είναι το δέντρο κερασιά και ο καρπός. Υποκοριστικό το κερασόπον. πρβλ. και:

«Ούμπαν ακούς πολλά κεράσα,
μικρόν καλάθ’ έπαρ’ κι άμε (πήγαινε)»

Οι Έλληνες του Πόντου κάνανε τραγούδι τις ιδιότητες του μήνα αυτού, λέγοντας:

«Ο Κερασινόν φέρ’ τον ήλον, κοκκινίζ’ κ’ ευτάει σε μήλον»

Σε άλλες παραλλαγές έλεγαν:

στην Κρώμνη:
«Ο Κερασινόν φέρ’ ήλιον και μαραίν’τσε άμον μήλον»

στο Σταυρί:
«Έρθεν ο Κερασινόν, έγκεν φύλλον πράσινον»

στα Σούρμενα:
«Έρθεν ο Κερασινός, ο καιρός έν’ κόκκινος»

Του Αγίου Πνεύματος

Μέσα στον Ιούνιο τύχαινε συνήθως και η κινητή γιορτή - όπως τη λέγανε στα Κοτύωρα - του Αγίου Πνεύματος...

Τ’ Αε-Πνευμάτ’ ή τ’ Α-Πνεμάτ’ ή τα’ Αε-Πνεύματονος

Αυτή την ημέρα δεν κοιμόντουσαν, για να μη γίνουν υπνοσάκουλα! Επίσης δεν ανέβαιναν σε δέντρα, ούτε λούζονταν στη θάλασσα, γιατί πίστευαν πως η μέρα αυτή έχει την κακή της ώρα.

Ταφικό Έθιμο

Επίσης, σε κάποιες περιοχές του Πόντου, του Αγίου Πνεύματος λάμβανε χώρα το επονομαζόμενο και Ταφικό Έθιμο. Συγγενείς και φίλοι των νεκρών, επισκέπτονταν τα νεκροταφεία και τρώγανε μαζί με τους πεθαμένους...

Τ’ Αε Πνευμάτ’ επέναμε ’ς σα ταφία και έτρωγαμε με τ’  αποθαμέντς

Τα μνήματα πλένονταν και αφού γινόντουσαν τα τρισάγια από τον Ιερέα, κατόπιν έστρωναν γιορτινό τραπέζι, προσφέροντας ποικιλία Ποντιακών εδεσμάτων και κερνώντας κρασί ή οποιοδήποτε άλλο ποτό… θα ήθελε ο μακαρίτης!

www.lelevose.gr

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Τον έκτο μήνα τον καλό.

 

 

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Ιούνιος...Καλό μήνα, υγεία και δύναμη να έχουμε. Και καλό καλοκαίρι!

 Ο Ιούνιος πήρε το όνομά του από την σύζυγο του Δία την Ήρα, η οποία στα λατινικά ονομάζονταν Juno. Είναι ο δέκατος μήνας κατά το Εκκλησιαστικό ημερολόγιο που αρχίζει τον Σεπτέμβριο, και ο τέταρτος κατά το παλαιό ρωμαϊκό ημερολόγιο. Στο αττικό ημερολόγιο ήταν ο δωδέκατος μήνας και ονομάζονταν Σκιροφοριών διάρκειας 29 ημερών και αντιστοιχεί με το χρονικό διάστημα από 24 Μαΐου έως 22 Ιουνίου. Σε άλλες πόλεις της αρχαίας Ελλάδας τελευταίος μήνας του χρόνου θεωρούνταν ο Ποσειδεών ο οποίος στην Αθήνα λογίζονταν ως ο έκτος μήνας του έτους.

Ο ΙΟΎΝΙΟΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΉ ΛΑΟΓΡΑΦΊΑ

Σε διαφορετικές περιοχές της Ελλάδος ο Ιούνιος έχει την δική του ξεχωριστή ονομασία. Στα Γρεβενά αναφέρεται ως Κερασάρης και στον Πόντο Κερασινός επειδή ωριμάζουν τα κεράσια, ενώ λόγω του «ερινασμού» ή «ορνιασμού» (τεχνητή γονιμοποίηση με ορνούς ή καρπούς άγριας συκιάς) των ήμερων σύκων ονομάζεται Ορνιαστής στην Άνδρο, Ρινιστής στην Πάροκαι Απαρνιαστής σε διάφορα άλλα μέρη. Είναι όμως κυρίως γνωστός ως Θεριστής: «αρχές του Θεριστή, του δρεπανιού μας η γιορτή» αφού συνδέεται άμεσα με την ωρίμανση και τον θερισμό των δημητριακών. Το θέρισμα γίνεται με το δρεπάνι αρχίζοντας από το μέρος που έχει λυγίσει τα στάχυα ο αέρας.

Το έθιμο με τις φωτιές τ' Αϊ-Γιάννη στις 23 του μήνα είναι ευρέως διαδεδομένο και σε άλλους λαούς όπου συνδέεται με το Θερινό Ηλιοστάσιο.

Μεταξύ των εθίμων του θερισμού αυτά που σχετίζονται με τα τελευταία στάχυα έχουν πολλά κοινά στοιχεία με άλλους ινδοευρωπαϊκούς λαούς. Σε μερικά μέρη άφηναν αθέριστα τα τελευταία στάχυα, ενώ σε άλλα έπλεκαν μια δέσμη, σε σχήμα σταυρού, που την έλεγαν χτένι, ψαθί ή σταυρό, και την τοποθετούσαν στο εικονοστάσι του σπιτιού. Την εποχή της σποράς τα έτριβαν κι ανακάτευαν τους κόκκους τους με το καινούργια σπόρο. Το αθέριστο κομμάτι ήταν τα γένια του νοικοκύρη,«αφήνω του ζευγολάτη τα γένια» έλεγαν, ενώ σε άλλες περιοχές ονομάζονταν «τα γένια του Θεού». Στο τρίτο δεκαήμερο τουΙουνίου συμβαίνει το θερινό ηλιοστάσιο ή η θερινή τροπή του Ήλιου, το επονομαζόμενο «λιοτρόπι» από τον λαό μας, εξ ου και η ονομασία του Ιουνίου ως «Λιοτρόπης».

Στις 24 του μήνα έχουμε την γενέθλια εορτή του Αϊ-Γιάννη του Πρόδρομου: «Τ’ Αϊ-Γιαννιού του Λαμπαδάρη», εξ ου και το όνομα που δίνεται στον Ιούνιο «Αϊ-γιαννίτης» ή«Αγιογιαννίτης». Η γιορτή του είναι ταυτισμένη με δύο κύκλους εθίμων: με τον Κλήδονααλλά και με τις φωτιές που ανάβονται την παραμονή της εορτής, απ' όπου προέρχονται και οι προσωνυμίες «Φανιστής» και «Ριζικάρης», αλλά και «Ριγανάς» επειδή εκείνη την ημέρα μάζευαν ρίγανη.
Αν και τα έθιμα αυτά της υπαίθρου, που τα κρατούσε ζωντανά στην πόλη η «γειτονιά», σιγά-σιγά λησμονιούνται, οι παλαιότεροι δεν μπορούν να ξεχάσουν τις παιδικές αναμνήσεις και τα πηδήματα πάνω από τις φωτιές τ’ Αϊ-Γιάννη. Αναμνήσεις που αναβιώνουν κάθε φορά που ακούγονται τραγούδια όπως εκείνο του Λευτέρη Παπαδόπουλου για ‘κείνο το Σάββατο κι απόβραδο στην Αριστοτέλους που «φωτιές ανάβανε στους απάνω δρόμους/ τ' Αϊ-Γιάννη θα 'τανε θαρρώ’.» Ή εκείνο το άλλο του Μάνου Ελευθερίου: «Ανάβουνε φωτιές στις γειτονιές,/ του Άη Γιάννη/ Αχ πόσα τέτοια ξέρεις και μού λες/ που ‘χουν πεθάνει;»

ΤΟ ΘΕΡΙΝΌ ΗΛΙΟΣΤΆΣΙΟ

Στις 21-22 Ιουνίου ο Ήλιος φτάνει στο βορειότερο σημείο της τροχιάς του.

Ο φωτισμός της Γης από τον Ήλιο την ημέρα τωνηλιοστασίων.

Στις 21-22 Ιουνίου ο Ήλιος φτάνει στο βορειότερο σημείο της εκλειπτικής και αρχίζει να κατέρχεται και πάλι «τρεπόμενος»προς τον ουράνιο ισημερινό. Το σημείο αυτό, ονομάζεται θερινό τροπικό σημείο ή απλά θερινή τροπή, επειδή ο Ήλιοςτρέπεται και πάλι προς τον ισημερινό, και από την ημέρα αυτή αρχίζει το καλοκαίρι. Επειδή, μάλιστα, για μερικές ημέρες πριν και μετά τη θερινή τροπή ο Ήλιος φαίνεται να αργοστέκει πάνω στην εκλειπτική, σαν να είναι έτοιμος να σταματήσει, το θερινό τροπικό σημείο ονομάζεται επίσης και θερινό ηλιοστάσιο.
Πριν από 2.000 χρόνια το σημείο του θερινού ηλιοστάσιου βρίσκονταν στον αστερισμό του Καρκίνου γι’ αυτό και ο Βόρειος Τροπικός Κύκλος ο οποίος διέρχεται από το σημείο αυτό ονομάστηκε «Τροπικός του Καρκίνου». Μετά τη θερινή τροπή, ο Ήλιος αρχίζει να κατεβαίνει προς το Νότο, άρα «καρκινοβατεί», κάνει δηλαδή μια οπισθοδρομική κίνηση σαν τον κάβουρα. Φυσικά, σήμερα, λόγω της μετάπτωσης των ισημεριών, το σημείο του θερινού ηλιοστάσιου βρίσκεται στον αστερισμό τωνΔιδύμων, ενώ ο Ήλιος εισέρχεται στον αστερισμό του Καρκίνου στις 21 Ιουλίου και παραμένει εκεί επί 21 ημέρες μέχρι τις 11 Αυγούστου.
Η αναβίωση του εθίμου του «Κλήδονα». Πρόκειται για ένα έθιμο που έχει τις ρίζες του στην αρχαιότητα και του οποίου η πρώτη γραπτή περιγραφή ανέρχεται στους βυζαντινούς χρόνους. Ο «Κλήδονας» είναι μια λαϊκή μαντική διαδικασία, από τις πιο τελετουργικές όλων των παραδόσεων του τόπου μας, σύμφωνα με τον οποίο αποκαλύπτεται στις άγαμες κοπέλες η ταυτότητα του μελλοντικού τους συζύγου. Η ίδια η λέξη υπάρχει από την εποχή του Ομήρου, «κλήδων» ονομαζόταν ο προγνωστικός ήχος, και κατ' επέκταση το άκουσμα σιωνισμού ή προφητείας, ο συνδυασμός τυχαίων και ασυνάρτητων λέξεων ή πράξεων κατά τη διάρκεια μαντικής τελετής, στον οποίο αποδιδόταν προφητική σημασία. Την παραμονή του Αη-Γιαννιού, οι ανύπανδρες κοπέλες μαζεύονται σε ένα από τα σπίτια του χωριού, όπου αναθέτουν σε κάποιο μέλος της συντροφιάς, συνήθως σε μια «Μαρία» (στη Θράκη ο ρόλος αυτός δίνεται στην ονομαζόμενη «Καλλινίτσα»), της οποίας και οι δύο γονείς είναι εν ζωή, να φέρει από το πηγάδι ή την πηγή το «αμίλητο νερό». Η ονομασία αυτή οφείλεται στο γεγονός ότι η εν λόγω κοπέλα και η συνοδεία της πρέπει να ολοκληρώσουν την αποστολή αυτή, τηρώντας απόλυτη σιωπή. Επιστρέφοντας στο σπίτι όπου τελείται ο κλήδονας, το νερό αδειάζεται σε πήλινο -ως επί το πλείστον- δοχείο, στο οποίο η κάθε κοπέλα ρίχνει ένα αντικείμενο, το λεγόμενο ριζικάρι. Συνήθως, πρόκειται για κάποιο προσωπικό αντικείμενο, συχνά μάλιστα πολύτιμο. Στη συνέχεια, το δοχείο σκεπάζεται με κόκκινο ύφασμα «κλειδώνεται» και τοποθετείται σε ανοιχτό χώρο. «Κλειδώνουμε τον κλήδονα με τ' Αγιαννιού τη χάρη, κι όποια 'χει καλό ριζικό να δώσει να τον πάρει». Εκεί παραμένει όλη τη νύχτα υπό το φως των άστρων, για να «ξαστριστεί». Οι κοπέλες επιστρέφουν ύστερα στα σπίτια τους. Λέγεται ότι τη νύχτα αυτή θα δουν στα όνειρα τους το μελλοντικό τους σύζυγο. Την παραμονή της γιορτής των γενεθλίων του Αγίου Ιωάννη, εκτός από την τέλεση του κλήδονα, οι κάτοικοι του χωριού ανάβουν φωτιές, τις λεγόμενες «μπουμπούνες». Μια μεγάλη φωτιά στήνεται στην πλατεία του χωριού ή σ' ένα μέρος ανοιχτό, ώστε να φαίνεται από παντού. Άλλες μικρότερες φωτιές ανάβουν σε όλους τους μαχαλάδες προσπαθώντας ο κάθε ένας να ανάψει την μεγαλύτερη φωτιά, πάνω από τις οποίες πηδάνε όλοι οι κάτοικοι του χωριού. Έλεγαν ότι αν πηδούσαν 3 φορές θα έφευγαν οι ψύλλοι και οι κοριοί. Ανήμερα του Αϊ-Γιαννιού, αλλά πριν βγει ο ήλιος - ώστε να μην εξουδετερωθεί η μαγική επιρροή των άστρων-, η υδροφόρος νεαρή της προηγουμένης φέρνει μέσα στο σπίτι το αγγείο. Το μεσημέρι, ή το απόγευμα, συναθροίζονται πάλι οι ανύπανδρες κοπέλες. Αυτήν τη φορά όμως στην ομήγυρη μπορούν να συμμετέχουν και παντρεμένες γυναίκες, συγγενείς και γείτονες και των δύο φύλων, καλεσμένοι για να παίξουν το ρόλο μαρτύρων της μαντικής διαδικασίας. Καθισμένη στο κέντρο της συντροφιάς, η «Μαρία» ανοίγει τον κλήδονα. «Ανοίγουμε τον κλήδονα με τ' Αγιαννιού την χάρη, και όποια έχει καλό ριζικό σήμερα ναν το πάρει». Και ανασύρει ένα-ένα από το αγγείο τα αντικείμενα, που αντιστοιχούν στο «ριζικό» κάθε κοπέλας, απαγγέλλοντας ταυτόχρονα δίστιχα, είτε όπως τα θυμάται, είτε από συλλογή τραγουδιών ή ακόμη από ημεροδείκτες. Το δίστιχο που αντιστοιχεί στο αντικείμενο της κάθε κοπέλας θεωρείται ότι προμηνύει το μέλλον της και σχολιάζεται από τους υπόλοιπους, που προτείνουν τη δική τους ερμηνεία σε σχέση με την ενδιαφερόμενη. Προς το σούρουπο, όταν τελειώσει η μαντική διαδικασία, η κάθε κοπέλα γεμίζει το στόμα της με μια γουλιά αμίλητο νερό και στέκεται μπροστά σε ανοιχτό παράθυρο, έως ότου ακούσει το πρώτο ανδρικό όνομα. Λυτό πιστεύεται ότι θα είναι και το όνομα του άνδρα που θα παντρευτεί. Μετά το τέλος όλης αυτής της διαδικασίας στήνεται μεγάλο γλέντι στο οποίο συμμετέχει όλο το χωριό.

 http://el.wikipedia.org

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Σαν σήμερα...1 Ιουνίου.

 

Τα σημαντικότερα γεγονότα της 1ης Ιουνίου

1495: Η πρώτη καταγεγραμμένη παραγωγή σκοτσέζικου ουίσκι γίνεται από τον μοναχό Τζον Κορ.

1913: Υπογράφεται η ελληνο-σερβική συμφωνία συμμαχίας, που θα οδηγήσει προς το Β’ Βαλκανικό Πόλεμο.

1919: Εντοπίζεται στη Γερμανία, το πτώμα της Ρόζας Λούξεμπουργκ και συγκεκριμένα στο Κανάλι Λάντβερ.

1920: Πραγματοποιείται συλλαλητήριο του αθηναϊκού λαού που εκδηλώνει την ευγνωμοσύνη του προς τους Συμμάχους για τις υπηρεσίες τους προς την Ελλάδα.

1930: Ο Παναθηναϊκός νικά 8-2 τον Ολυμπιακό, στη μεγαλύτερης έκτασης νίκη που έχει πετύχει ποτέ επί του αιώνιου αντιπάλου του.

1938: Προστατευτικά κράνη φοριούνται για πρώτη φορά στο μπέιζμπολ στον αγώνα Springfield Greys- House of David στη Νέα Υόρκη.

1939: Σοβαρές σεισμικές δονήσεις σημειώνονται στην περιοχή των Καλαβρύτων.

1941: Οι βρετανικές δυνάμεις αποσύρονται από την Κρήτη με βαριές απώλειες. Περίπου 3.000 Αυστραλοί χάνουν την ζωή τους κατά την εκκένωση του νησιού.

1943: Ο ηθοποιός Λέσλι Χάουαρντ, ο Άσλεϊ Γουίλκς του Όσα παίρνει ο άνεμος, σκοτώνεται στα 50 του χρόνια όταν το αεροπλάνο στο οποίο επέβαινε καταρρίπτεται από Γερμανούς επιδρομείς στην Ευρώπη.

1962: Θεμελιώνεται το νέο αεροδρόμιο του Ελληνικού.

1965: Στην Ιαπωνία, σημειώνεται έκρηξη σε ορυχείο όπου τραγικό θάνατο βρίσκουν 236 άνθρωποι.

1967: Κυκλοφορεί το αριστουργηματικό άλμπουμ των Beatles Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band. Την ίδια μέρα το καθεστώς των συνταγματαρχών απαγορεύει την πώληση δίσκων του Μίκη Θεοδωράκη, καθώς και την αναμετάδοση της μουσικής του.

1969: Ο Τζον Λένον και η Γιόκο Όνο ηχογραφούν το Give Peace a Chance, κατά τη διάρκεια του δεύτερου Bed-In για την Ειρήνη.

1972: Ο Ντούσαν Μπάγιεβιτς σημειώνει πέντε γκολ με την εθνική ομάδα της Γιουγκοσλαβίας στο 10-0 επί της Βενεζουέλας. Έχει φορέσει 42 φορές την φανέλα της Γιουγκοσλαβίας και είναι ο τρίτος σκόρερ στο γιουγκοσλαβικό πρωτάθλημα μετά τους Stradic και Pancev.

1973: Η Χούντα των Συνταγματαρχών προχωρεί στην κατάργηση της μοναρχίας στην Ελλάδα.

1973: Υπογράφεται η Συμφωνία σύνδεσης Κύπρου - ΕΟΚ.

1974: Έκρηξη σε εργοστάσιο χημικών στη Βρετανία σκοτώνει 28 άτομα.

1980: Βγαίνει στον αέρα το CNN.

1991: Μεταφέρεται από τις ΗΠΑ στην Αθήνα και στη συνέχεια στις φυλακές Κορυδαλλού ο Γιώργος Κοσκωτάς, ο οποίος κατηγορείται για υπεξαίρεση και πλαστογραφία. Το Σκάνδαλο Κοσκωτά θεωρείται ένα πολιτικό και οικονομικό σκάνδαλο το οποίο κυριάρχησε στην ελληνική πολιτική σκηνή κατά τα τέλη της δεκαετίας του 1980 και στο ξεκίνημα της δεκαετίας του 1990. Την ίδια στιγμή σηματοδότησε τον αγώνα για τον έλεγχο των Μ.Μ.Ε. και των τραπεζών. Κεντρικό πρόσωπο του σκανδάλου, ο τραπεζίτης Γιώργος Κοσκωτάς, όμως ενεπλάκησαν σ΄ αυτό και κορυφαία κυβερνητικά στελέχη της τότε κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ. Σε δίκη παραπέμφθηκαν ο Ανδρέας Παπανδρέου, πρώην Πρωθυπουργός, ο Παναγιώτης Ρουμελιώτης, τέως Υπουργός Εθνικής Οικονομίας, ο Μένιος Κουτσόγιωργας, πρώην Υπουργός Δικαιοσύνης, ο Δημήτρης Τσοβόλας, πρώην Υπουργός Οικονομικών και ο Γιώργος Πέτσος, πρώην Υφυπουργός Βιομηχανίας, Έρευνας και Τεχνολογίας. Από αυτούς, ο Ανδρέας Παπανδρέου κρίθηκε αθώος σε όλες τις κατηγορίες, ο Παναγιώτης Ρουμελιώτης δεν δικάστηκε γιατί είχε ήδη εκλεγεί Ευρωβουλευτής και το Ευρωκοινοβούλιο δεν ήρε την ασυλία του, ενώ ο Μένιος Κουτσόγιωργας πέθανε από εγκεφαλικό επεισόδιο κατά τη διάρκεια της δίκης. Ο Δημήτρης Τσοβόλας και ο Γιώργος Πέτσος κρίθηκαν ένοχοι για παράβαση του νόμου περί ευθύνης υπουργών. Οι ποινές τους ήταν 2,5 χρόνια (εξαγοράσιμη) για τον πρώτο και 10 μήνες με αναστολή για τον δεύτερο, με αφαίρεση των πολιτικών δικαιωμάτων και των δύο, για τρία και δύο χρόνια αντίστοιχα.

1995: Εκτελούν εν ψυχρώ δύο ληστές, τον ταμία του Γενικού Κρατικού Νοσοκομείου Νίκαιας Δημήτρη Μαντούβαλο μέσα στους χώρους του νοσοκομείου και του αποσπούν δύο τσάντες με 146 εκατ. δρχ., που προορίζονταν για τη μισθοδοσία του προσωπικού.

1997: Ολοκληρώνονται οι αγώνες του 10ου FINA CUP (Παγκοσμίου Κυπέλλου Πόλο) στην Αθήνα. Η Ελλάδα κατατάσσεται δεύτερη στον κόσμο αφού χάνει στον τελικό από τις ΗΠΑ με 5-8. Την ίδια εποχή πεθαίνει σε ηλικία 71 ετών από καρκίνο ο εφοπλιστής και ιδιοκτήτης του μεγαλύτερου εμπορικού στόλου, Γεώργιος Λιβανός.

1998: Ιδρύεται η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα με έδρα στην Φρανκφούρτη.

2001: Η Εθνική Ελλάδας βόλεϊ νικά για πρώτη φορά στην ιστορία της τη Ρωσία εκτός έδρας (1-3) στα πλαίσια του World League. Επίσης, ο βραβευμένος με Νόμπελ μαθηματικός Τζον Νας (η ζωή του οποίου έγινε ταινία με τον τίτλο Ένας υπέροχος άνθρωπος) παντρεύεται για δεύτερη φορά τη γυναίκα του Αλίσια από την οποία είχε πάρει διαζύγιο 1963. Την ίδια εποχή πεθαίνει ο Χανκ Κέτσαμ, πατέρας του Ντένις του Τρομερού.

2005: Απορρίπτεται με δημοψήφισμα στην Ολλανδία το σχέδιο της Συνταγματικής Συνθήκης για την Ευρώπη, με ποσοστό 61,6%.

2007: «Ημέρα Αμαλίας» η 1η Ιουνίου για όλους τους bloggers της Ελλάδας.

2009: Αεροπορικό δυστύχημα στην πτήση 447 της Air France. Το αεροπλάνο συνετρίβη στον Ατλαντικό Ωκεανό. Την ίδια μέρα η General Motors δηλώνει πτώχευση. Είναι η τέταρτη μεγαλύτερη πτώχευση εταιρείας στην ιστορία των ΗΠΑ.

2011: Οι Αγανακτισμένοι Μοτοσυκλετιστές πραγματοποιούν την πρώτη μοτοπορεία τους. Από τότε πραγματοποιούν περισσότερες από 40 μοτοπορείες, με συμμετοχές σε πάμπολλες εκδηλώσεις διαμαρτυρίας και συμπαράστασης στην πλατεία Συντάγματος, εντός αλλά και εκτός Αττικής.

Γεννήσεις

1787 - Κωνσταντίνος Τάττης, φιλικός

1796 - Νικολά Σαντί Καρνό, Γάλλος μαθηματικός και φυσικός

1815 - Όθων, πρώην βασιλιάς της Ελλάδας

1817 - Ουίλιαμ Νάουλς, Αμερικανός χημικός και νομπελίστας

1907 - Φρανκ Χουίτλ, Βρετανός εφευρέτης του κινητήρα τζετ

1926 - Άντι Γκρίφιθ, Αμερικανός ηθοποιός

1926 - Μέριλιν Μονρό, Αμερικανίδα ηθοποιός

1934 - Πατ Μπουν, Αμερικανός τραγουδιστής

1937 - Μόργκαν Φρίμαν, Αμερικανός ηθοποιός

1940 – Κατερίνα Γώγου, Ελληνίδα ηθοποιός και ποιήτρια

1944 - Ρόμπερτ Πάουελ, Βρετανός ηθοποιός

1947 - Τζόναθαν Πράις, Βρετανός ηθοποιός

1965 - Νάιτζελ Σορτ, Βρετανός σκακιστής

1968 - Τζέισον Ντόνοβαν, Αυστραλός τραγουδιστής και ηθοποιός

1974 - Αλάνις Μόρισετ, Καναδή τραγουδίστρια

1974 - Άκης Ζήκος, Έλληνας ποδοσφαιριστής

Θάνατοι

193 - Δίδιος Ιουλιανός, Ρωμαίος αυτοκράτορας

1943 - Λέσλι Χάουαρντ, Άγγλος ηθοποιός

1946 - Ίον Αντονέσκου, πρωθυπουργός της Ρουμανίας

1959 - Σαξ Ρόμερ, Βρετανός συγγραφέας

1968 - Έλεν Κέλερ, Αμερικανίδα τυφλή και κωφάλαλη ανθρωπίστρια

1977 - Βασίλης Ρώτας, Έλληνας συγγραφέας

1979 - Βέρνερ Φόρσμαν, Γερμανός φυσικός και νομπελίστας

1980 - Στέλιος Δρυγιαννάκης υποδηματοποιός

1981 - Χρήστος Σύρπος, Έλληνας τραγουδιστής

1997 - Γεώργιος Λιβανός, Έλληνας εφοπλιστής και ιδιοκτήτης του μεγαλύτερου εμπορικού στόλου

2001 - Χανκ Κέτσαμ, Αμερικανός εικονογράφος, «πατέρας» του «Ντένις του Τρομερού»

2001 - Μπιρέντρα, βασιλιάς του Νεπάλ

http://www.newsbeast.gr

Read more » Διαβάστε Περισσότερα