Οι περισσότεροι συνδέουν την οστεοπόρωση με τις γυναίκες μέσης ή μεγαλύτερης ηλικίας
Πρόκειται ωστόσο για πάθηση που μπορεί να εμφανιστεί ακόμη και σε ένα παιδί. Οι γονείς των παιδιών που εμφανίζουν πολλαπλά κατάγματα ή διαστρέμματα μετά από φαινομενικά ήπιους τραυματισμούς, πρέπει να επισκέπτονται ένα γιατρό για να εκτιμήσει την κατάσταση του παιδιού τους. Η συχνότερη αιτία παιδικής οστεοπόρωσης είναι η ατελής οστεογένεση, μια γενετική διαταραχή που επηρεάζει το κολλαγόνο, σημαντικό στοιχείο των οστών. Η ατελής οστεογένεση είναι μια ομάδα συγγενών ανωμαλιών, που έχουν ως κοινό χαρακτηριστικό την ελαττωματική σύνθεση του κολλαγόνου από τους ινοβλάστες και τους οστεοβλάστες, με αποτέλεσμα τη σημαντική ευθραυστότητα των οστών και τα πολλά αναίτια κατάγματα. Γενετικά έχουν έως σήμερα εντοπιστεί τουλάχιστον 200 ελαττωματικά γονίδια που σχετίζονται με την κακή σύνθεση του κολλαγόνου τύπου Ι. Ο τρόπος μεταβίβασής τους ποικίλλει και εξαρτάται από τον τύπο του νοσήματος. Το νόσημα παρουσιάζεται σε μία στις 20.000-50.000 γεννήσεις. Τα περισσότερα κατάγματα γίνονται κατά τη διάρκεια της σκελετικής ανάπτυξης, ενώ μετά την ηλικία των 16 ετών αναμένεται στις περισσότερες περιπτώσεις μεγάλη μείωση της συχνότητας αυτών των καταγμάτων. Η θεραπεία στην ατελή οστεογένεση αφορά κυρίως την αντιμετώπιση των παθολογικών καταγμάτων και τις συνεπαγόμενες σκελετικές παραμορφώσεις. πηγή:onmed.gr
Σήμερα 12 Ιουλίου εορτάζουμε την μνήμη του Αγίου Παϊσίου. Ο Άγιος Παΐσιος ήταν ένα δώρο του Θεού στους ανθρώπους. Ένα δώρο για όλη την ανθρωπότητα. Όπως είχε πει και ο Άγιος Πορφύριος: «Τέτοιους αγίους, σαν τον γέροντα Παΐσιο, στέλνει ο Θεός στην γη κάθε 400 χρόνια»... Να παρακαλούμε όλοι μας τον Άγιο Παΐσιο από εκεί που είναι να πρεσβεύει για την πατρίδα μας και για όλη την Οικουμένη»
927: Μετά από μία μακρά διαδικασία προσαρτήσεων, ιδρύεται το Βασίλειο της Αγγλίας από τον βασιλιά Έθελσταν.
1470: Οι Οθωμανοί καταλαμβάνουν την κατεχόμενη από τους Ενετούς Χαλκίδα και προβαίνουν σε άγριες σφαγές των Χριστιανών.
1789: Διαδηλώσεις στο Παρίσι για την απόλυση του υπουργού Οικονομικών Νεκέρ.
1827: Ο τσάρος Νικόλαος Α' αποδέχεται την παραίτηση του Ιωάννη Καποδίστρια από τη θέση του υπουργού Εξωτερικών της Ρωσίας, προκειμένου να αναλάβει κυβερνήτης της Ελλάδας.
1843: Με Βασιλικό Διάταγμα παρέχεται το δικαίωμα εκδόσεως τραπεζογραμματίων στην Εθνική Τράπεζα.
1906: Ο Άλφρεντ Ντρέιφους, γάλλος αξιωματικός πυροβολικού, ο οποίος έχει κατηγορηθεί άδικα για προδοσία, παίρνει χάρη κι επιστρέφει στο σύνταγμά του με το βαθμό του. Προηγήθηκε αναψηλάφηση της υπόθεσης, μετά το δριμύ Κατηγορώ του Εμίλ Ζολά εναντίον του στρατιωτικού κατεστημένου.
1913: Αγήματα του Ελληνικού Στόλου υπό τον Πλοίαρχο Γκίνη, απελευθερώνουν την Αλεξανδρούπολη. Ο Ελληνικός Στρατός (VIII Μεραρχία) απελευθερώνει την Ξάνθη.
1920: Ο Ελληνικός Στρατός (3/40 Σύνταγμα Ευζώνων) απελευθερώνει την Αδριανούπολη.
1930: Έλληνες εργαζόμενοι διαμαρτύρονται για την ανεργία. Η μεγάλη οικονομική κρίση του 1929 είχε ως αποτέλεσμα την εκρηκτική αύξηση της ανεργίας σε παγκόσμιο επίπεδο. Από το 1930 στην Ελλάδα άρχισαν να κλείνουν επιχειρήσεις. Η βιομηχανική παραγωγή και η οικοδομική δραστηριότητα μειώθηκαν. Την ίδια στιγμή πολλά εργοστάσια λειτουργούσαν μόνο για κάποιους μήνες το χρόνο. Εκρηκτικές ήταν οι συνθήκες καθώς δεν ήταν μόνο η μείωση της απασχόλησης, τα χαμηλά μεροκάματα και η έλλειψη οποιασδήποτε πρόνοιας για τους ανέργους από την πλευρά του κράτους, αλλά η ανέχεια και το επιτακτικό ζήτημα επιβίωσης. Στα 1930-1931 ξεσπούν οι πρώτες μεγάλες απεργίες που έβαζαν στα αιτήματά τους επιτακτικά το θέμα της ανεργίας, ζητώντας την εξασφάλιση εργασίας, τη χορήγηση επιδομάτων ανεργίας. Πλάι στα σωματεία, η έκταση της ανεργίας έκανε επιτακτική την οργάνωση των ίδιων των ανέργων με αποτέλεσμα να «ξεφυτρώνουν» επιτροπές ανέργων όχι μόνο ανά κλάδο, αλλά και ανά πόλη ή γειτονιά.
1962: Οι Rolling Stones δίνουν την πρώτη τους συναυλία, στο Marquee Club του Λονδίνου.
1965: Οι Beach Boys κυκλοφορούν τη μεγάλη επιτυχία τους «Callifornian Girls».
1975: Το κράτος του Σάο Τομέ και Πρίνσιπε κηρύσσει την ανεξαρτησία του. Την ίδια εποχή ο Μανουέλ Πίντο ντα Κόστα ανήλθε στην προεδρία του Σάο Τομέ και Πρίνσιπε.
1976: Διεξάγεται στο κλειστό της Γλυφάδας ο πρώτος τελικός του Κυπέλλου Ελλάδας στο μπάσκετ. Το κατακτά o Ολυμπιακός, που νικάει την ΑΕΚ με 81-69.
1979: Λήγει η μεγάλης διάρκειας απεργία των ελλήνων τραπεζοϋπαλλήλων, με επιστράτευση των απεργών.
1994: Ο παλαιστίνιος ηγέτης Γιάσερ Αραφάτ εγκαθίσταται στη Λωρίδα της Γάζας, μετά από 27 χρόνια.
1997: Ομάδα εμπειρογνωμόνων στη Βολιβία ανακοινώνει επίσημα ότι ανακαλύφθηκαν τα οστά του Τσε Γκεβάρα σε ομαδικό τάφο της Βαλιεγράντε.
1998: Η Εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Γαλλίας κερδίζει στον τελικό του Παγκοσμίου πρωταθλήματος ποδοσφαίρου στο Παρίσι τη Βραζιλία με 3-0 και στέφεται παγκόσμια πρωταθλήτρια.
1999: Ο Γκι Φερχόφστατ, διορίζεται πρωθυπουργός του Βελγίου.
2004: Καθιερώθηκε η σημαία του Μαυροβουνίου από το Κοινοβούλιο της χώρας. Την ίδια εποχή ο Πέδρο Σαντάνα Λόπες διορίζεται Πρωθυπουργός της Πορτογαλίας και ο Βάλντας Άνταμκους ορκίστηκε Πρόεδρος της Λιθουανίας.
2005: Ο Αλβέρτος Β' ανέλαβε αρχηγός του Πριγκιπάτου του Μονακό.
2006: Στον Πόλεμο του Λιβάνου το 2006 η Χεζμπολάχ ξεκίνησε την Επιχείρηση «Αληθινή Υπόσχεση».
2009: Ο Ντενί Σασού Νγκουέσσο κέρδισε τις εκλογές που διεξήχθησαν στη Δημοκρατία του Κονγκό και εκλέγεται και πάλι πρόεδρος της χώρας. Η Ντάλια Γκριμπαουσκάιτε ανέλαβε πρόεδρος της Λιθουανίας. Έγινε έτσι η πρώτη γυναίκα πρόεδρος στη χώρα.
Γεννήσεις
1596 - Μιχαήλ Φιοντόροβιτς Ρομάνοβ, ο πρώτος τσάρος της δυναστείας των Ρομάνοβ
1817 - Χένρι Ντέιβιντ Θορό, Αμερικανός συγγραφέας
1854 - Τζωρτζ Ήστμαν, Αμερικανός εφευρέτης, ιδρυτής της «Κόντακ»
1884 - Αμεντέο Μοντιλιάνι, Ιταλός ζωγράφος και γλύπτης
1904 - Πάμπλο Νερούντα, Χιλιανός ποιητής και νομπελίστας
1913 - Γουίλις Λαμ, Αμερικανός φυσικός, βραβείο Νόμπελ 1955
Τη μνήμη του Οσίου Παϊσίου του Αγιορείτου τιμά σήμερα, 12 Ιουλίου, η Εκκλησία μας.
Ο Όσιος πατήρ Παΐσιος ο Αγιορείτης γεννήθηκε από ευλαβείς γονείς, τον Πρόδρομος και την Ευλαμπία Ενζεπίδη, στα Φάρασα της Καππαδοκίας στις 25 Ιουλίου του 1924 μ.Χ., λίγες μέρες πριν από τη φυγή των Φαρασιωτών από την πατρώα γη για την Ελλάδα.
Στη βάπτισή του, ο Όσιος Αρσένιος ο Καππαδόκης, ο πλήρης ημερών και αγιότητος βίου κοσμούμενος ιερέας των Φαράσων, τον ονόμασε Αρσένιο, «για να τον αφήσει καλόγερο στο πόδι του», όπως χαρακτηριστικά είπε.
Στην Ελλάδα, η οικογένεια του μικρού Αρσενίου εγκαταστάθηκε στην Κόνιτσα της Ηπείρου, όπου ο ίδιος πέρασε τα παιδικά και νεανικά του χρόνια. Γαλουχούμενος με τις διηγήσεις για το θαυμαστό βίο του Αγίου Αρσενίου, έλεγε ότι θα γίνει μοναχός από την ηλικία των 5 ετών! Και αφού έμαθε να διαβάζει, αγαπημένη του ασχολία υπήρξε η ανἀγνωση των βίων των Αγίων, των οποίων εμιμείτο τους ασκητικούς αγώνες με θερμό ζήλο.
Μετά από τις εγκύκλιες σπουδές του δε θέλησε να συνεχίσει στα γράμματα, αλλά προτίμησε να μιμηθεί το Χριστό και μαθήτευσε στην τέχνη του ξυλουργού, την οποία άσκησε με επιμέλεια και δεξιοσύνη. Στην ηλικία των 15 ετών αξιώθηκε της θέας του Κυρίου, για ένα μόνο φιλότιμο λογισμό, μέσω του οποίου απέκρουσε μία δαιμονική προσβολή του πειρασμού της απιστίας. Από τότε φούντωσε μέσα του ακόμη περισσότερο η φλόγα της αγάπης του Θεού και ο πόθος για τη μοναχική ζωή.
Ακολούθησαν καιροί ταραχής και αναστάτωσης για την Ελλάδα, λόγω της ξένης Κατοχής και του εμφυλίου πολέμου.Ο Όσιος όμως, τόσο ως πολίτης όσο και ως στρατιώτης κατά τη θητεία του (1945 - 1949 μ.Χ.), επέδειξε απαράμιλλο θάρρος και αυτοθυσία. Ήταν πρόθυμος να δώσει κάθε στιγμή και τη ζωή του ακόμα για τη σωτηρία των άλλων. Ευρισκόμενος μάλιστα συχνά μέσα στον καταιγισμό των φονικών πυρών, συνέβη να σώσει με τις θερμές προσευχές του πολλούς στρατιώτες, αλλά να σωθεί και ο ίδιος με τρόπο θαυμαστό.
Επειδή το μεγαλύτερο διάστημα της στρατιωτικής του θητείας το υπηρέτησε με την ειδικότητα του ασυρματιστή, πολλές εκδόσεις αφιερωμένες στη ζωή του Γέροντα τον αναφέρουν ως «Ασυρματιστή του Θεού». Μάλιστα, ο Γέροντας φέροντας ως παράδειγμα την ειδικότητα του στον στρατό, απάντησε σε κάποιον που αμφισβητούσε τη χρησιμότητα της μοναχικής ζωής ότι οι μοναχοί είναι «ασυρματιστές του Θεού», εννοώντας την θερμή τους προσευχή και την έγνοια τους για την υπόλοιπη ανθρωπότητα.
Ύστερα και από αυτές τις περιπέτειες, θέλησε να καταταγεί στο αγγελικό τάγμα των μοναχών, με τα φτερά που δίνει ο θείος έρωτας. Έτσι, μετέβη στο Άγιο Όρος, αναζητώντας έναν οδηγό για τη ζωή της κατά Θεόν ησυχίας. Δεν κατάφερε όμως να εκπληρώσει αμέσως τον πόθο του. Παράλληλα, οι δικοί του βρέθηκαν την ίδια περίοδο σε μεγάλη οικονομική δυσκολία, οπότε τον κάλεσαν να τους βοηθήσει. Έτσι, επέστρεψε στην Κόνιτσα και εργάστηκε ως μαραγκός. Μετά από 3 χρόνια όμως (1953 μ.Χ.), σε ηλικία 29 ετών πλέον, εγκατέλειψε τα πράγματα του κόσμου και επέστρεψε στην Αθωνική Πολιτεία.
Αφού περιήλθε σκήτες και καλύβες, ακολούθησε τελικά τη συμβουλή ενός σεβάσμιου γέροντα και εντάχθηκε στην αδελφότητα της Ιερά Μονή Εσφιγμένου, γνωστής τότε για την αυστηρή της τάξη. Εκεί έζησε μέσα στην ολοτελή υπακοή και επιδόθηκε σε υπέρμετρη άσκηση, υπερβάλλοντας σε κόπους για χάρη του Χριστού και των αδελφών του. Έτσι, στις 27 Μαρτίου 1954 μ.Χ. εκάρη μοναχός. Έλαβε ρασοευχή και το όνομα Αβέρκιος. Έχοντας όμως άσβεστο μέσα του τον πόθο για τον ησύχιο και απράγμονα βίο, πήρε την ευλογία του Ηγουμένου και πήγε να μονάσει στην Ιερά Μονή Φιλοθέου, που ήταν τότε σε κατάσταση ιδιόρρυθμη. Εκεί προετοιμάστηκε για τη ζωή του ερημίτη, κάτω από την καθοδήγηση ενός διακριτικού και σοφού γέροντα, του γέροντα Συμεών. Στις 12 Μαρτίου 1956 μ.Χ., εκάρη μικρόσχημος μοναχός και έλαβε το όνομα «Παΐσιος», χάρη στο Μητροπολίτη Καισαρείας Παΐσιο τον β΄, ο οποίος ήταν και συμπατριώτης του.
Τον Αύγουστο του 1958 μ.Χ., υπακούοντας σε θεία βουλή, δεν εγκαταστάθηκε στην έρημο, για την οποία προετοιμαζόταν, αλλά στην κατεστραμμένη Ιερά Μονή της Παναγίας του Στομίου, που βρίσκεται κοντά στην Κόνιτσα. Σε αυτήν έζησε 4 χρόνια, ζώντας ισάγγελο βίο, παλεύοντας με τους πειρασμούς, ευεργετώντας τους ανθρώπους της περιοχής, σώζοντας πολλούς από τις διδασκαλίες των προτεσταντικών ομάδων που δρούσαν εκεί, και ανακαινίζοντας με πολύ μόχθο το Μοναστήρι.
Τo 1962 μ.Χ., όταν και ολοκληρώθηκε το έργο της ανακαίνισης και ο κίνδυνος από τις ετερόδοξες ομάδες εξέλιπε, ο Όσιος παρακαλούσε μέσα στους πειρασμούς, που καθημερινά τον πολιορκούσαν, θερμά το Θεό να του δείξει το δρόμο που έπρεπε να ακολουθήσει. Έτσι, δέχθηκε ως θεόσταλτη την πρόσκληση κάποιου ιεροδιακόνου να τον συνοδεύσει στο θεοβάδιστο Όρος του Σινά. Πάνω σε κείνον τον άνυδρο και ξερό τόπο, στο κελί των Αγίων Γαλακτίωνος και Επιστήμης, έζησε επιτέλους αυτό που χρόνια ποθούσε, την προς Θεόν μόνωση.
Αγωνιζόμενος με πολλή ταπείνωση, διαρκή νηστεία, ακατάπαυστη αγρυπνία και αδιάλειπτη προσευχή, κατάφερε να υπερνικήσει τις παγίδες του μισόκαλου εχθρού, και να απολαύσει την ένωση με το Θεό. Γεμάτος από τη χάρη της θείας παρακλήσεως, απολάμβανε την κατά Θεόν ευφρόσυνη μέσα στο καμίνι της απαράκλητης ερήμου. Έγινε μάλιστα ιδιαίτερα αγαπητός στους Βεδουίνους, δίνοντάς τους τρόφιμα με χρήματα από την πώληση στους προσκυνητές ξύλινων σταυρών που έφτιαχνε ο ίδιος.
Δεν θα υπήρχε, έτσι, κανένας λόγος να εγκαταλείψει το στάδιο εκείνο της αρετής, εάν – φεύ! – δεν ενέσκηπτε η σωματική ασθένεια από το τραχύ κλίμα, η οποία τον ανάγκασε να επιστρέψει στην κατά σάρκα πατρίδα του. Επανερχόμενος στο Άγιο Όρος το 1964 μ.Χ., δεν ελάττωσε το πλήθος των ασκητικών αγώνων του, παρά την καταβολή του σώματος, καθώς στο πνεύμα διατηρούσε την πρότερη ζέση του. Ζώντας λοιπόν ως ξένος και παρεπίδημος στη γη, έφτασε να γίνει πολίτης του ουρανού.
Έχοντας, συνεπώς, την πράξη ως την «επίβασιν» της θεωρίας, έφτασε σε υψηλά μέτρα και έγινε κοινωνός θείων μυστηρίων. Εντρύφησε έτσι και στην ωραιότητα του Κυρίου, ενώ επιπλέον έτυχε και της Θεομητορικής ευλογίας. Συνομίλησε με αγίους που εμφανίστηκαν μπροστά του, βίωσε την όραση του Άγγελου Φύλακά του, άκουσε αγγελικούς ύμνους και καταυγάσθηκε από το ουράνιο φως.
Το 1966 μ.Χ. ασθένησε σοβαρά και εισήχθη στο Κέντρο Νοσημάτων Θώρακος Βορείου Ελλάδας (Νοσοκομείο Παπανικολάου). Υποβλήθηκε σε εγχείρηση, με αποτέλεσμα μερική αφαίρεση των πνευμόνων. Στο διάστημα μέχρι να αναρρώσει και να επιστρέψει στο Άγιο Όρος φιλοξενήθηκε στο Ιερό Ησυχαστήριο Αγίου Ιωάννου του Ευαγγελιστού στη Σουρωτή. Επέστρεψε στο Άγιο Όρος μετά την ανάρρωσή του και το 1967 μ.Χ. μετακινήθηκε στα Κατουνάκια, και συγκεκριμένα στο Λαυρεώτικο κελί του Υπατίου (Βλάχικα).
Στις 12 Αυγούστου 1968 μ.Χ. ο Όσιος Παΐσιος, εισήλθε στην Ιερά Μονή Σταυρονικήτα και μόνασε στο κελί του Τιμίου Σταυρού.
Το 1979 μ.Χ. αφήνει τον Τίμιο Σταυρό και αναζητώντας κελί πηγαίνει στην εγκαταλελειμμένη «Παναγούδα». Εκεί ο Όσιος εργάστηκε σκληρά για να δημιουργήσει ένα κελί με «ομόλογο», όπου και έμεινε μέχρι και το τέλος τη ζωής του. Από την εποχή που εγκαταστάθηκε στην Παναγούδα πλήθος λαού τον επισκεπτόταν. Ήταν μάλιστα τόσο το πλήθος ώστε να υπάρχουν και ειδικές σημάνσεις που επεσήμαναν τον δρόμο προς το κελί του, ώστε να μην ενοχλούν οι επισκέπτες τους υπολοίπους μοναχούς. Επίσης δεχόταν πάρα πολλές επιστολές. Όπως έλεγε ο γέροντας στενοχωρείτο πολύ, γιατί από τις επιστολές μάθαινε μόνο για διαζύγια και ασθένειες ψυχικές ή σωματικές. Παρά το βεβαρημένο πρόγραμμά του, συνέχιζε την έντονη ασκητική ζωή, σε σημείο να ξεκουράζεται ελάχιστα, 2 με 3 ώρες την ημέρα. Εξακολούθησε όμως να δέχεται και να προσπαθεί να βοηθήσει τους επισκέπτες. Συνήθιζε επίσης να φτιάχνει «σταμπωτά» εικονάκια τα οποία χάριζε στους επισκέπτες σαν ευλογία.
Σε όλη αυτήν την καθημερινή κούραση του γέροντος Παϊσίου έρχονται να προστεθούν και τα προβλήματα υγείας που τον ταλαιπωρούσαν. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του οι πόνοι από τις διάφορες αρρώστιες όπως κολίτιδα, η οποία του άφησε μόνιμα δυσπεπτικά, βουβωνοκήλη και κυρίως από τον καρκίνο που του είχε διαγνωσθεί, γίνονταν όλο και περισσότεροι. Παρ' όλ' αυτα όμως αυτός ήταν ήρεμος και υπέμενε χωρίς να διαμαρτύρεται καθόλου. Αντιθέτως συνέχιζε να προσεύχεται για όλους.
Μετά το 1993 μ.Χ. παρουσίαζε αιμορραγίες για τις οποίες αρνούνταν να νοσηλευτεί λέγοντας ότι «όλα θα βολευτούν με το χώμα». Το Νοέμβριο του ίδιου έτους βγήκε για τελευταία φορά από το Άγιον Όρος και πήγε στη Σουρωτή, στο Ησυχαστήριο του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου για τη γιορτή του Αγίου Αρσενίου (10 Νοεμβρίου). Εκεί έμεινε για λίγες μέρες και ενώ ετοιμαζόταν να φύγει ασθένησε και μεταφέρθηκε στο Θεαγένειο, όπου έγινε διάγνωση για όγκο στο παχύ έντερο. Θεώρησε τον καρκίνο εκπλήρωση αιτήματός του προς το Θεό και ωφέλιμο για την πνευματική του υγεία. Στις 4 Φεβρουαρίου του 1994 μ.Χ. χειρουργήθηκε. Παρότι η ασθένεια δεν έπαυσε, αλλά παρουσίασε μεταστάσεις στους πνεύμονες και στο ήπαρ, ο γέροντας ανακοίνωσε την επιθυμία του να επιστρέψει στο Άγιο Όρος στις 13 Ιουνίου. Ο υψηλός πυρετός όμως και η δύσπνοια τον ανάγκασαν να παραμείνει.
Στο τέλος του Ιουνίου οι γιατροί του ανακοίνωσαν ότι τα περιθώρια ζωής του ήταν δύο με τρεις εβδομάδες το πολύ. Τη Δευτέρα 11 Ιουλίου (γιορτή της Αγίας Ευφημίας) κοινώνησε για τελευταία φορά γονατιστός μπροστά στο κρεβάτι του. Τις τελευταίες μέρες της ζωής του αποφάσισε να μην παίρνει φάρμακα ή παυσίπονα, παρά τους φρικτούς πόνους της ασθένειάς του. Κοιμήθηκε την Τρίτη 12 Ιουλίου 1994 μ.Χ. και ώρα 11:00 και ενταφιάστηκε στο Ιερό Ησυχαστήριο του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου στη Σουρωτή Θεσσαλονίκης.
Στις 13 Ιανουαρίου 2015 συνήλθε η Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινούπόλεως και αποφάσισε την κατάταξη του Οσίου Παϊσίου του Αγιορείτου στο Αγιολόγιο της Ορθόδοξης Εκκλησίας.
Απολυτίκιον Ήχος α ́. Της ερήμου πολίτης. Των Φαράσων τον γόνον, και του Άθωνος κλέισμα, και των απ᾿ αιώνος οσίων, μιμητήν και ισότιμον, Παΐσιον τιμήσωμεν πιστοί, το σκεύος χαρισμάτων το μεστόν, ως φυλάσσοντα εκ πάντων των λυπηρών, τους πίστει ανακράζοντας, δόξα τω δεδωκότι σοι ισχύν, δόξα τω σε στεφανώσαντι, δόξα τω ενεργούντι διά σού, πάσιν ιάματα.
ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΠΡΟΚΛΟΣ και ΙΛΑΡΙΟΣ Οι Άγιοι αυτοί έζησαν στα χρόνια του αυτοκράτορα Τραϊανού, στις αρχές του δευτέρου μετά Χριστόν αιώνα. Η καταγωγή τους ήταν από ένα χωριό κοντά στην Άγκυρα που ονομαζόταν Καλλίπποι. Ο Πρόκλος είχε ανεψιό τον Ιλάριο και ήταν ενωμένοι όχι μόνο με το συγγενικό δεσμό, αλλά και με την κοινή θερμή πίστη και αγάπη τους στον Χριστό. Εργάζονταν αδιάκοπα για την καλύτερη πνευματική οικοδομή του εαυτού τους και για το φωτισμό των Ιουδαίων και ειδωλολατρών. Διότι πίστευαν ότι "αυτού εσμέν ποίημα, κτισθέντες εν Χριστώ Ιησού επί έργοις αγαθοίς, ους προητοίμασεν ο Θεός ίνα εν αυτοίς περιπατήσωμεν. Δηλαδή, σαν αναγεννημένοι χριστιανοί είμαστε ποίημα Χριστού, που δημιουργηθήκαμε να μένουμε ενωμένοι με τον Ιησού Χριστό για να πράττουμε έργα αγαθά, για τα όποια μας προετοίμασε ο Θεός, για να ζήσουμε την υπόλοιπη ζωή μας με αυτά. Οι δραστηριότητες των δύο Αγίων έγιναν αιτία να συλληφθεί ο Πρόκλος και να οδηγηθεί μπροστά στον έπαρχο Μάξιμο που με σύντομη διαδικασία τον καταδίκασε σε θάνατο. Στο δρόμο για την εκτέλεση, τον συνάντησε ο Ιλάριος, που δήλωσε στον επικεφαλής του αποσπάσματος ότι και αυτός είναι χριστιανός. Τότε, τον μεν Πρόκλο σκότωσαν με βέλη, τον δε Ιλάριο με αποκεφαλισμό. 1. Προς Εφεσίους, 6' 10.
Απολυτίκιο. Ήχος α'. Της ερήμου πολίτης. Σταυρού την πανοπλίαν ιερώς ένδυσάμενοι, Ιλάριε και Πρόκλε, υπέρ φύσιν ηθλήσατε, και δόξης ουρανίου κοινωνοί, εδείχθητε ως μέτοχοι Χριστού· δια τούτο χαρισμάτων ταις δωρεαίς, πυρσεύετε τους κράζοντας· δόξα τω ενισχύσαντι υμάς, δόξα τω στεφανώοαντι, δόξα τω ενεργούντι δι' υμών πάσιν ιάματα.
Ο ΑΓΙΟΣ ΣΕΡΑΠΙΩΝ ο νέος Ο άγιος Σεραπίων έζησε στα χρόνια του βασιλιά Σεβήρου (103 μ. Χ.) και ήταν άνδρας θεοσεβής και αγαθός στην προαίρεση. Συνελήφθη από τον άρχοντα Ακύλα και όταν ρωτήθηκε ποιας θρησκείας είναι, ομολόγησε με θάρρος ότι πιστεύει και σέβεται τον Χριστό. Τότε τον έριξαν στη φωτιά και τον έκαψαν ζωντανό, λαμβάνοντας έτσι το αμαράντινο στεφάνι του μαρτυρίου
ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΑΝΔΡΕΑΣ ο Στρατηλάτης, ΗΡΑΚΛΕΙΟΣ, ΦΑΥΣΤΟΣ, ΜΗΝΑΣ και η συνοδεία τους Μάρτυρες χωρίς να γνωρίζουμε κανένα βιογραφικό τους στοιχείο.
Ο ΑΓΙΟΣ ΜΑΜΑΣ πέραν εν τω Σίγματι Ίσως πρόκειται για τον ίδιο Μάρτυρα που η μνήμη του γίνεται την 2α Σεπτεμβρίου.
Ο ΟΣΙΟΣ ΜΙΧΑΗΛ, ο Μαλείνος, πνευματικός πατέρας του Αγ. Αθανασίου του Αθωνίτη. Έζησε στα χρόνια των βασιλέων Κων/νου Ζ' και μέχρι των χρόνων του Βασιλείου Β' του Βουλγαροκτόνου. Γεννήθηκε στην Καππαδοκία από γονείς ευσεβείς και πλούσιους, τον Ευδόκιμο και την Αναστασώ. Ο παππούς του από τον πατέρα του, Ευστάθιος, κατείχε το αξίωμα του πατρικίου. Ο δε παππούς του από τη μητέρα του, Αδράλεστος, είχε το αξίωμα του Στρατηλάτη της Ανατολής. Ο Μανουήλ - αυτό ήταν το κατά κόσμο όνομά του - ανατράφηκε μέσα στ' ανάκτορα, αλλά γρήγορα κατάλαβε την ματαιότητα των εγκόσμιων τιμών και αγαθών και γι' αυτό κατέφυγε στο όρος του Κύμινα. Εκεί, βρήκε κάποιο μοναχό γέροντα μεγάλης αρετής, τον Ιωάννη, που τον παρεκάλεσε να μείνει κοντά του. Ο γέροντας με επιφύλαξη τον δέχτηκε, αλλά μετά από λίγο ο πατέρας του εντόπισε που βρίσκεται και με διάφορες παρακλήσεις τον έφερε στο σπίτι. Ωστόσο, μετά από λίγους μήνες και με την άδεια αυτή τη φορά των γονέων του, επέστρεψε στο γέροντά του που τον δέχτηκε με χαρά μεγάλη. Μετά τρία έτη δοκιμασίας, ο Μανουήλ έγινε μοναχός με το όνομα Μιχαήλ. Αργότερα, όταν πέθανε ο γέροντάς του, Ιωάννης, ο Μιχαήλ, με τη μεγάλη πατρική κληρονομιά που απόκτησε, υπήρξε μεγάλος δωρητής των φτωχών και των πασχόντων. Επίσης, ίδρυσε την περίφημη μεγάλη Λαύρα του Κύμινα, όπου σχηματίστηκε πολυάριθμη αδελφότητα, την οποία ο Μιχαήλ οργάνωσε κοινοβιακά και την συνέδεσε με αδελφική αγάπη. Απ' αυτή τη Μονή πέρασαν πολλές εκλεκτές ψυχές, μεταξύ των οποίων και ο Άγιος Αθανάσιος ο Αθωνίτης, ιδρυτής της μεγίστης Λαύρας του Άγιου Όρους. Η μονή του Κύμινα διακρίθηκε για τους καλλιγράφους της και αντιγραφείς Ιερών βιβλίων. Σε ηλικία προχωρημένη, αλλά ακμαίος στην πίστη και το πνεύμα, ο Μιχαήλ παρέδωσε ειρηνικά την αγία του ψυχή στον Θεό.
Η ΑΓΙΑ ΒΕΡΟΝΙΚΗ, η αιμορροούσα Τη θεραπεία της αιμορροούσης γυναικός, που κατά την παράδοση ονομαζόταν Βερονίκη, μπορεί να διαβάσει ο αναγνώστης στο κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο κεφάλαιο Θ' στ. 20-22, στο κατά Μάρκον κεφάλαιο Ε' στ. 25-34 και στο κατά Λουκάν κεφάλαιο Η' στ. 43-49. Ο Συναξαριστής του αγίου Νικόδημου του Αγιορείτου αναφέρει ότι η αγία αυτή καταγόταν από την πόλη Πανεάδα. Όταν τη γιάτρεψε ο Κύριος από την ασθένεια της αιμορραγίας, αυτή για να Τον ευχαριστήσει, φιλοτέχνησε τον ανδριάντα Του και τον έστησε μπροστά στο σπίτι της για να προσκυνείται απ' όλους. Μάλιστα στη βάση του ανδριάντα, φύτρωσε βότανο που θεράπευε διάφορες ασθένειες. Αργότερα, η Βερονίκη έγινε μέλος της πρώτης Εκκλησίας, και αφού έζησε αγία ζωή, ειρηνικά παρέδωσε το πνεύμα της.
.Την Κυριακή 12 Ιουλίου 2026 αναμένεται γενικά αίθριος καιρός. Σχετικά υψηλές για την εποχή θερμοκρασίες. Άνεμοι έως 5 μποφόρ στα πελάγη.
Πιο αναλυτικά, αναμένεται ηλιοφάνεια και τοπικές νεφώσεις το μεσημέρι και απόγευμα, κυρίως στα ορεινά και στα βορειοανατολικά ηπειρωτικά. Στις ίδιες περιοχές και ώρες υπάρχει πιθανότητα τοπικών βροχών.
Η θερμοκρασία στη Δυτική Μακεδονία θα κυμανθεί από 16 έως 33 βαθμούς Κελσίου, στην υπόλοιπη Μακεδονία και στη Θράκη από 18 έως 36, στη Θεσσαλία από 22 έως 39, στην Ήπειρο από 16 έως 32, στη Στερεά από 21 έως 37, στην Πελοπόννησο από 18 έως 38, στα νησιά του Ιονίου από 17 έως 32, στα νησιά του Βορείου και Ανατολικού Αιγαίου από 18 έως 37, στις Κυκλάδες και στα Δωδεκάνησα από 22 έως 35, και στην Κρήτη από 19 έως 34 βαθμούς Κελσίου.
Οι άνεμοι στο Βόρειο Αιγαίο θα πνέουν από βόρειες διευθύνσεις 2 έως 4 μποφόρ όμως από το μεσημέρι στον Θερμαϊκό και πέριξ των Σποράδων, της Χαλκιδικής και της Θάσου θα γίνουν νότιοι ίδιας έντασης. Στο Κεντρικό Αιγαίο οι άνεμοι θα πνέουν από βορειοδυτικές έως βόρειες διευθύνσεις 3 έως 5 μποφόρ. Στο Νότιο Αιγαίο οι άνεμοι θα πνέουν από δυτικές έως βορειοδυτικές διευθύνσεις 3 έως 5 μποφόρ. Στο Ιόνιο οι άνεμοι θα πνέουν αρχικά από μεταβαλλόμενες διευθύνσεις έως 3 μποφόρ όμως από το πρωί θα γίνουν δυτικοί έως βορειοδυτικοί 3 έως 5 μποφόρ.
Στην Αττική αναμένεται ηλιοφάνεια. Οι άνεμοι θα πνέουν από μεταβαλλόμενες διευθύνσεις έως 3 μποφόρ. Η θερμοκρασία στο κέντρο των Αθηνών θα κυμανθεί από 26 έως 35 βαθμούς Κελσίου.
Στον νομό Θεσσαλονίκης αναμένεται ηλιοφάνεια όμως από το μεσημέρι θα αναπτυχθούν τοπικές νεφώσεις και προς το βράδυ υπάρχει πιθανότητα πρόσκαιρων, ασθενών βροχών τοπικού χαρακτήρα. Οι άνεμοι θα πνέουν από μεταβαλλόμενες διευθύνσεις έως 3 μποφόρ όμως το μεσημέρι και απόγευμα θα γίνουν πρόσκαιρα νότιοι 2 έως 4 μποφόρ. Η θερμοκρασία στο κέντρο της Θεσσαλονίκης θα κυμανθεί από 23 έως 34 βαθμούς Κελσίου.
Όταν η χοληστερίνη παίρνει την ανιούσα υπάρχουν τρόποι, διαμορφώνοντας ανάλογα τη διατροφή σας, για να τη μειώσετε.
Οι βασικοί κανόνες μείωσης της χοληστερίνης είναι απλοί. Καταναλώνοντας λιγότερο κρέας και αντικαθιστώντας το με περισσότερα φρούτα, λαχανικά και προϊόντα ολικής άλεσης η χοληστερίνη αυτόματα μειώνεται κατά περίπου 25% ή και παραπάνω.
Επίσης, αφαιρώντας τα κορεσμένα λιπαρά (που περιέχουν το κρέας και τα γαλακτοκομικά) καθώς και τα τρανς λιπαρά από το διατροφικό σας πλάνο, τα επίπεδα χοληστερίνης μειώνονται από 5-10%. Δεν θέλει κόπο λοιπόν, απλά τρόπο…
Τα 4 βήματα μείωσης της χοληστερίνης μέσω της διατροφής
1. Καταναλώνετε ακόρεστα λιπαρά και αποφεύγετε κορεμένα και τρανς λιπαρά.
Οι τροφές που περιέχουν καλά λιπαρά περιλαμβάνουν λιπαρά ψάρια καθώς και ξηρούς καρπούς όπως τα καρύδια, σπόρους κ.ά. Εντάξτε τες στη διατροφή σας και ελαττώστε την πρόσληψη τροφών με υψηλή περιεκτικότητα σε κορεσμένα και τρανς λιπαρά τα οποία περιέχουν τροφές στις οποίες έχουν χρησιμοποιηθεί μερικώς υδρογονωμένα λιπαρά.
2. Καταναλώνετε περισσότερες διαλυτές ίνες.
Περιέχονται σε τροφές όπως βρώμη αλλά και στα φρούτα. Αυτός ο τύπος φυτικών ινών μπορεί να μειώσει τα επίπεδα χοληστερίνης όταν παράλληλα ακολουθείτε μια ισορροπημένη δίαιτα που περιλαμβάνει καλά λιπαρά.
3. Καταναλώνετε φυτικές στερόλες.
Οι φυτικές στερόλες υπάρχουν σε μικρές ποσότητες στα φυτικά έλαια, στους ξηρούς καρπούς, στους σπόρους, στα δημητριακά, στα φρούτα και στα λαχανικά. Κλινικές μελέτες αποδεικνύουν ότι μειώνουν τη χοληστερίνη γιατί δρουν ελέγχοντας μερικώς την απορρόφηση της χοληστερίνης από το έντερο. Αυτή η διαδικασία μειώνει την ποσότητα της χοληστερίνης που εισέρχεται στην κυκλοφορία του αίματος.
4. Μιλήστε με διαιτολόγο για να βρείτε ποια δίαιτα είναι κατάλληλη για εσάς.
Μία δίαιτα μείωσης της χοληστερίνης που είχε αποτελέσματα σε κάποιον άλλο δεν είναι απόλυτα σίγουρο ότι θα έχει τα ίδια αποτελέσματα και για εσάς. Ίσως μάλιστα να χρειαστεί να δοκιμάσετε διάφορες δίαιτες προκειμένου να καταλήξετε στο ποια έχει τα κατάλληλα αποτελέσματα σε εσάς.
1533: O Πάπας Kλήμης Z' απειλεί με αφορισμό τον βασιλιά της Αγγλίας Ερρίκο H', αν δεν ξανατελέσει τον γάμο του με την Αικατερίνη της Αραγονίας, που ακυρώθηκε από τον αρχιεπίσκοπο του Kαντέρμπουρι, Tόμας Kράνμερ. Άμεση ήταν η αντίδραση του Ερρίκου, που αναγορεύει τον εαυτό του επικεφαλής της Αγγλικανικής Εκκλησίας που αποσχίστηκε από το Βατικανό.
1536: Πεθαίνει ο Δεσιδέριος Eρασμος. Φιλόλογος και ανθρωπιστής, πολέμησε κάθε απόλυτο, καυτηρίασε εστεμμένους και κληρικούς και αφοσιώθηκε στον αγώνα για την απελευθέρωση του πνεύματος από τις προκαταλήψεις και τους δογματισμούς. Αριστουργήματα ύφους στη λατινική γλώσσα είναι τα έργα του «Mωρίας εγκώμιο» και «Συνομιλίες». Θεωρείται ότι άνοιξε τον δρόμο για τη μεταρρύθμιση. Γεννήθηκε στο Pότερνταμ της Oλλανδίας το 1467.
1767: Γεννιέται ο Tζον Kουίνσι Άνταμς, Aμερικανός πολιτικός. Έγινε o έκτος πρόεδρος των HΠA από το 1825 και ο μοναδικός έως το 2000 γιος προηγούμενου προέδρου: O πατέρας του, Tζον Aνταμς, ήταν o δεύτερος πρόεδρος το 1797. O πατέρας πέθανε το 1826, ο γιος το 1848.
1789: Γαλλική Επανάσταση: Ο Λουδοβίκος ΙΣΤ' απολύει τον υπουργό Νεκέρ.
1867: Οι Κρήτες Οπλαρχηγοί Κωσταράς και Κριάρης Μαντακάκης με τους Μανιάτες υπό τον Λ. Πετροπουλάκη, σε σφοδρή μάχη στην Αράδαινα των Σφακίων, αποκρούουν επίθεση 10.000 Τούρκων στρατιωτών του Ρεσίτ Πασά.
1895: Οι αδελφοί Λιμιέρ προβάλουν την πρώτη ταινία τους σε ομάδα επιστημόνων.
1921: H Mογγολία διακηρύσσει την ανεξαρτησία της ως Λαϊκή Δημοκρατία.
1935: Πεθαίνει ο Άλφρεντ Nτρέιφους, Γαλλοεβραίος αξιωματικός στρατού. H καταδίκη του εξαιτίας μιας αβάσιμης κατηγορίας προδοσίας το 1894 έγινε το επίκεντρο της αντιπαράθεσης που ταλαιπώρησε τη γαλλική κοινωνία για δεκαετίες. Eίχε γεννηθεί το 1859.
1940: Ο Λέοναρντ Μπέρνσταϊν στην πρώτη του εμφάνιση ως μαέστρος διευθύνει την Ορχήστρα Ποπς της Βοστόνης στο Πρελούδιο της Α' Πράξης της όπερας του Βάγκνερ «Οι αρχιτραγουδιστές της Νυρεμβέργης».
1947: Ίδρυση της «Πρόνοιας Βορείων Επαρχιών της Ελλάδος», το οποίο εξελίχθηκε στο Βασιλικού Ιδρύματος Πρόνοιας.
1970: Το σάουντρακ της ταινίας Woodstock ανεβαίνει στο Νο1 του αμερικανικού πίνακα επιτυχιών.
1974: Κάνει πρεμιέρα στην ΕΡΤ η τηλεοπτική σειρά «Λούνα Παρκ». Θα αποδειχθεί αρκετά δημοφιλής και θα διαρκέσει έως τις 7 Μαΐου 1981. Το θρυλικό «Λούνα Παρκ» ήταν ταυτόχρονα σίριαλ, μουσικό σώου και τηλεπαιχνίδι.
1975: Κινέζοι αρχαιολόγοι ανακαλύπτουν ένα μεγάλο νεκροταφείο, μέσα στο οποίο βρίσκουν 6.000 πήλινα αγάλματα πολεμιστών που χρονολογούνται από το 221 π.Χ.
1982: Η Ιταλία κατακτά για τρίτη φορά το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου, νικώντας στον τελικό της Μαδρίτης τη Δυτική Γερμανία με 3-1.
1988: Μακελειό στο ελληνικό κρουαζιερόπλοιο «City of Poros», στον Σαρωνικό Κόλπο. Τρεις ένοπλοι με αυτόματα άνοιξαν πυρ με αποτέλεσμα τουλάχιστον 10 άτομα να σκοτωθούν, 98 να τραυματιστούν και η γέφυρα του πλοίου να υποστεί πλήρη καταστροφή. Το City of Poros επέστρεφε στον Πειραιά ύστερα από ολοήμερη κρουαζιέρα στον Κόλπο της Θεσσαλονίκης όταν ένας νεαρός άνδρας έβγαλε από το σακίδιο ένα πολυβόλο και άνοιξε πυρ εναντίον των επιβατών. Στη συνέχεια έριξε χειροβομβίδα και έναν ισχυρό εκρηκτικό μηχανισμό με αποτέλεσμα να ξεσπάσει φωτιά στο πλοίο. Εννέα άνθρωποι σκοτώθηκαν, μεταξύ των οποίων τρεις Γάλλοι. Η έρευνα έδειξε ότι πίσω από την επίθεση ήταν η οργάνωση Φατάχ-Επαναστατικό Συμβούλιο του Αμπού Νιντάλ, ο οποίος πέθανε το 2002.
1995: Οι Σέρβοι της Βοσνίας καταλαμβάνουν τη μουσουλμανική πόλη της Σρεμπρένιτσα και σκοτώνουν 8.000 κατοίκους της. (Η σφαγή της Σρεμπρένιτσα)
2006: Μουσουλμάνοι του Kασμίρ ανατινάσσουν επτά βαγόνια πρώτης θέσης ισάριθμων συρμών στη Bομβάη. Oι νεκροί ξεπερνούν τους 200 και οι τραυματίες τους 600.
2011: Σημειώνεται φονική έκρηξη κατασχεθέντων πυρομαχικών, αποθηκευμένων σε εμπορευματοκιβώτια στην ναυτική βάση «Αντιστράτηγος Ευάγγελος Φλωράκης» του Κυπριακού Ναυτικού στο Μαρί. Δεκατρία άτομα χάνουν τη ζωή τους (4 αξιωματικοί του ναυτικού εκ των οποίων και ο διοικητής Πλοίαρχος Ανδρέας Ιωαννίδης, τρεις κληρωτοί ναύτες και έξι πυροσβέστες της ΕΜΑΚ) ενώ καταστράφηκε μεγάλο μέρος του ηλεκτροπαραγωγικού σταθμού του Βασιλικού. Θεωρείται μία από τις μεγαλύτερες τραγωδίες της σύγχρονης ιστορίας της Κύπρου. Η εκδίκαση της φονικής έκρηξης αναβλήθηκε για τις 16 Ιουλίου 2012 ενώ οι έξι κατηγορούμενοι υπέγραψαν προσωπικές εγγυήσεις, ύψους 150.000 ευρώ.
Γεννήσεις
154 - Βαρδεσάνης, Ασσύριος επιστήμονας και λόγιος
1274 - Ροβέρτος Α', βασιλιάς της Σκωτίας
1767 - Τζον Κουίνσι Άνταμς, 6ος πρόεδρος των Η.Π.Α.
