Κυριακή 22 Νοεμβρίου 2026

Σαν σήμερα... 22 Νοεμβρίου.

 ΞΕΝΟΦΩΝ ΖΟΛΩΤΑΣ

Τα σημαντικότερα γεγονότα της 22ας Νοεμβρίου 


1247: Σύμφωνα με το θρύλο, πεθαίνει ο Ρομπέν των Δασών, μεγάλος υπερασπιστής των φτωχών και των αδυνάτων. Οι φτωχοί του Νότιγχαμ θρηνούν την απώλεια του.
1354: Ο Αυτοκράτωρ του Βυζαντίου Ιωάννης ΣΤ' Καντακουζηνός παραιτείται από κάθε εξουσία και κλείνεται σε μοναστήρι, όπου θα ζήσει ως απλός μοναχός έως το 1383 και θα γράψει την περίφημη ιστορία του.
1821: Ο Γιουσούφ Σελίμ πασάς πυρπολεί την Πάτρα.
1897: Μετά τον Ελληνοτουρκικό Πόλεμο του 1897 υπογράφεται η ταπεινωτική συνθήκη ειρήνης μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας στην Κωνσταντινούπολη. Η Ελλάδα υποχρεώνεται να εκκενώσει την περιοχή ανάμεσα στον Όλυμπο και τα Καμβούνια Όρη. Η συνθήκη επιβάλλει στην Ελλάδα Διεθνή Οικονομικό Έλεγχο και την υποχρέωση να καταβάλλει στην Τουρκία 4.000.000 τουρκικές λίρες, ως πολεμική αποζημίωση. Με την ίδια συνθήκη, η Κρήτη αποκτά την αυτονομία της.
1906: Τα αρχικά S.O.S. καθιερώνονται ως διεθνές σήμα κινδύνου, στο Διεθνές Συνέδριο Ασύρματης Τηλεγραφίας του Βερολίνου. Θα ταυτιστεί με τα αρχικά της φράσης «Save Our Souls» (σώστε τις ψυχές μας).
1920: Διενεργείται δημοψήφισμα από την κυβέρνηση Δημητρίου Ράλλη για την επάνοδο του Κωνσταντίνου, ο οποίος είχε αναγκαστεί από τις δυνάμεις της Ανταντ να εγκαταλείψει το θρόνο το 1916.
1940: Β' Παγκόσμιος Πόλεμος: Οι Έλληνες μπαίνουν νικητές στην Κορυτσά.
1943: Β' Παγκόσμιος Πόλεμος: Αρχίζει η Διάσκεψη του Καΐρου. Ο Αμερικανός πρόεδρος Φρανκλίνος Ρούσβελτ, ο βρετανός πρωθυπουργός Ουίνστον Τσόρτσιλ και ο Κινέζος ηγέτης Τσάνγκ Κάι Σεκ συναντώνται προκειμένου να βρουν τρόπο να νικήσουν την Ιαπωνία.
1956: Τελετή έναρξης των 16ων Ολυμπιακών Αγώνων στη Μελβούρνη της Αυστραλίας.
1957: Απαραίτητο γίνεται το απολυτήριο του Δημοτικού για οποιαδήποτε εργασία στην Ελλάδα. Πολλαπλασιάζονται τα νυχτερινά σχολεία για την αντιμετώπιση του αναλφαβητισμού.
1963: Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Τζον Φιτζέραλντ Κένεντι δολοφονείται στο Ντάλας του Τέξας από τον Λι Χάρβεϊ Όσβαλντ. Ο αντιπρόεδρος Λίντον Τζόνσον ορκίζεται 36ος πρόεδρος των ΗΠΑ, μέσα στο προεδρικό αεροσκάφος Air Force One.
1977: Το υπερηχητικό επιβατικό αεροπλάνο «Concorde» εκτελεί την παρθενική εμπορική πτήση του, από το Λονδίνο στη Νέα Υόρκη.
1989: Οι τρεις πολιτικοί αρχηγοί, Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, Ανδρέας Παπανδρέου και Χαρίλαος Φλωράκης, κατά την τέταρτη φάση των διερευνητικών συνομιλιών με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Χρήστο Σαρτζετάκη, αποφασίζουν τη σύσταση οικουμενικής Κυβέρνησης, υπό τον ακαδημαϊκό Ξενοφώντα Ζολώτα. Την ίδια μέρα, βόμβα εκρήγνυται στη δυτική Βηρυτό, κοντά στην αυτοκινητοπομπή του λιβανέζου προέδρου, Ρενέ Μουαβάντ. Ο πρόεδρος πέφτει νεκρός.
1990: Η βρετανίδα πρωθυπουργός Μάργκαρετ Θάτσερ ανακοινώνει την παραίτησή της, έπειτα από 11 χρόνια, όταν αμφισβητείται από την ηγεσία των Συντηρητικών.
2002: Περισσότεροι από 100 άνθρωποι σκοτώνονται σε ταραχές, ζητώντας να μη γίνει ο διαγωνισμός ομορφιάς Μις Κόσμος στη Νιγηρία. Οι ταραχές προκαλούνται από μουσουλμάνους, οι οποίοι εισβάλλουν και καίνε τα γραφεία εφημερίδας που είχε γράψει ότι - αν ζούσε ο προφήτης Mωάμεθ ίσως να είχε παντρευτεί μια από τις διαγωνιζόμενες στα καλλιστεία για τη Mις Κόσμος. Πάνω από 100 νεκροί, 200 τραυματίες, 12.000 άστεγοι, 22 κατεστραμμένες εκκλησίες και 8 κατεστραμμένα τζαμιά είναι ο τραγικός απολογισμός των ταραχών. Τελικά, ο διαγωνισμός θα διεξαχθεί στο Λονδίνο, με νικήτρια την Τουρκάλα υποψήφια.
2005: Η Αγκέλα Μέρκελ γίνεται η πρώτη γυναίκα καγκελάριος της Γερμανίας. Επίσης είναι η πρώτη πρώην πολίτης της Γερμανικής Λαϊκής Δημοκρατίας που υπήρξε ηγέτης της επανενωμένης Γερμανίας. Το Νοέμβριο του 2007 της απονεμήθηκε το Βραβείο Καρλομάγνος για το έτος 2008, ενώ έχει συμπεριληφθεί στη λίστα που εξέδωσε το περιοδικό Time για τα «Πρόσωπα με τη Μεγαλύτερη Επιρροή Παγκοσμίως» για το έτος 2012.

Γεννήσεις

1890 - Σαρλ ντε Γκωλ, Γάλλος στρατηγός και πολιτικός
1934 - Ρίτα Σακελλαρίου, Ελληνίδα τραγουδίστρια
1976 - Βίλε Βάλο, Φινλανδός τραγουδιστής, ιδρυτικό μέλος των HIM
1987 - Μαρουάν Φελαϊνί, Βέλγος ποδοσφαιριστής
1993 - Ευδοκία Τουμπανάκη,Φοιτήτρια Βιολογικού Κρήτης,(Πήγε Κρήτη επειδή ήταν το αγόρι της)

Θάνατοι

365 - Αντιπάπας Φήλιξ Β΄
1617 - Αχμέτ Α', Οθωμανός σουλτάνος
1718 - Έντουαρντ Τιτς, Άγγλος πειρατής, περισσότερο γνωστός ως Μαυρογένης
1944 - Άρθουρ Στάνλεϋ Έντινγκτον, Βρετανός αστροφυσικός
1963 - Κλάιβ Στέιπλς Λιούις, Βρετανός συγγραφέας
1963 - Τζον Κένεντι, πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής
2008 - Ιμπραχίμ Ναζίρ, 82, πρόεδρος των Μαλδίβων (1968-1978)
http://www.newsbeast.gr
Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Σάββατο 21 Νοεμβρίου 2026

Εορτή των Αγίων Φιλήμωνος του Αποστόλου, Αρχίππου, Ονησίμου και Απφιάς.

 

Τη μνήμη των Αγίων Φιλήμωνος του Αποστόλου, Αρχίππου, Ονησίμου και Απφιάς τιμά σήμερα, 22 Νοεμβρίου, η Εκκλησία μας.
Οι Άγιοι Φιλήμων, Άρχιππος, Ονήσιμος και Απφία ήταν μαθητές του Αποστόλου Παύλου (περί το 54 μ.Χ.) και τους αναφέρει ο Απόστολος Παύλος στην προς Φιλήμονα επιστολή του. Ο Φιλήμων και η σύζυγος του Απφία ήταν χριστιανοί στην πόλη των Κολοσσών, με ανεπτυγμένο αίσθημα φιλανθρωπίας.
Χρησιμοποιούσαν δε τα πλούτη τους με προθυμία για την ανακούφιση φτωχών, ασθενών και για την ανάπτυξη του έργου του Χριστού. Στο χριστιανισμό προσήλθαν δια του Αποστόλου Παύλου, όταν αυτός είχε έλθει στην πόλη τους.
Μάλιστα, για τις αγαθοεργίες του Φιλήμονα γράφει συγκεκριμένα: «Χάριν έχομεν πολλήν και παράκλησιν επί την αγάπη σου ότι τα σπλάγχνα των αγίων αναπέπαυται διά σού, αδελφέ» (Προς Φιλήμονα, 7). Δηλαδή, έχουμε πολλή χαρά και παρηγοριά για την αγάπη σου, διότι οι καρδιές των αδελφών χριστιανών έχουν βρει ανάπαυση με τις ευεργεσίες και αγαθοεργίες σου, αδελφέ.
Για τον Άρχιππο λέγεται ότι ήταν συγγενής, ίσως και γιος του Φιλήμονα και της Απφίας. Ο Παύλος, επειδή ο Άρχιππος είχε μεγάλη αφοσίωση στη διάδοση του Ευαγγελίου, στην προς Φιλήμονα επιστολή του τον ονομάζει στρατιώτη.
Ο Ονήσιμος ήταν υπηρέτης του Φιλήμονα, από τον όποιο απέδρασε και πήγε στη Ρώμη. Εκεί έπεσε στα δίχτυα του Αποστόλου Παύλου, που τον έστειλε πίσω στο Φιλήμονα, χριστιανό πλέον. Και παρακαλεί τον Φιλήμονα να δεχθεί τον Ονήσιμο, όχι σαν υπηρέτη, αλλά σαν αδελφό.
Κατά την παράδοση, όλοι μαρτύρησαν για τη διάδοση του Ευαγγελίου.
Να σημειώσουμε τέλος, ότι ο Aπόστολος Oνήσιμος εορτάζεται χωριστά στις 15 Φεβρουαρίου και ο Aπόστολος Άρχιππος εορτάζεται χωριστά στις 19 Φεβρουαρίου. Σήμερα, εορτάζεται κυρίως ο Άγιος Aπόστολος Φιλήμων και η Aπφία.
Απολυτίκιο:
Ήχος δ'. Ταχύ προκατάλαβε.
Tετράς η θεοσύλλεκτος των αποστόλων Χριστού Φιλήμων και Άρχιππος και συν Απφία ομού, ο θείος Ονήσιμος, λάμψαντες τοις εν σκότει αληθείας την γνώσιν, ήθλησαν ομοφρόνως και την πλάνην καθείλον, και νυν εξευμενίζονται πάσι τον Κύριον.



Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Ευαγγέλιο και Απόστολος, Κυριακή 22 Νοεμβρίου 2026



 Εὐαγγελικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 22 Νοεμβρίου 2026, Κυριακὴ Θ΄ Λουκᾶ (Λουκ. ιβ΄ 16-21)

16 Εἶπε δὲ παραβολὴν πρὸς αὐτοὺς λέγων· ἀνθρώπου τινὸς πλουσίου εὐφόρησεν ἡ χώρα· 17 καὶ διελογίζετο ἐν ἑαυτῷ λέγων· τί ποιήσω, ὅτι οὐκ ἔχω ποῦ συνάξω τοὺς καρπούς μου; 18 καὶ εἶπε· τοῦτο ποιήσω· καθελῶ μου τὰς ἀποθήκας καὶ μείζονας οἰκοδομήσω, καὶ συνάξω ἐκεῖ πάντα τὰ γενήματά μου καὶ τὰ ἀγαθά μου, 19 καὶ ἐρῶ τῇ ψυχῇ μου· ψυχή, ἔχεις πολλὰ ἀγαθὰ κείμενα εἰς ἔτη πολλά· ἀναπαύου, φάγε, πίε, εὐφραίνου. 20 εἶπε δὲ αὐτῷ ὁ Θεός· ἄφρον, ταύτῃ τῇ νυκτὶ τὴν ψυχήν σου ἀπαιτοῦσιν ἀπὸ σοῦ· ἃ δὲ ἡτοίμασας τίνι ἔσται; 21 οὕτως ὁ θησαυρίζων ἑαυτῷ, καὶ μὴ εἰς Θεὸν πλουτῶν.

ΕΡΜΗΝΕΙΑ Π. Ν. ΤΡΕΜΠΕΛΑ

16 Τούς εἶπε μάλιστα καί μία παραβολή: Κάποιου πλου­­σίου ἀνθρώπου τά ἐκτεταμένα του χωράφια ἀπέδωσαν ἄφθονη σοδειά καί μεγάλη παραγωγή. 17 Ἀντί ὅμως νά εὐχαριστήσει τόν Θεό καί νά εὐχα­ριστηθεῖ κι ὁ ἴδιος γιά τήν εὐφορία αὐτή, συλλογιζόταν μέ­­σα του, ἀγωνιοῦσε κι ἀναστατωνόταν λέγοντας: Τί νά κάνω, διότι δέν ἔχω ποῦ νά μαζέψω τούς καρπούς τῶν χω­ρα­φιῶν μου πού μοῦ περισσεύουν; Θέλω νά γί­­­­­νουν ὅλοι δικοί μου, γιά νά τούς ἀπολαύσω μόνος μου. 18 Τελικά, ὕστερα ἀπό μεγάλη σκέψη καί συλλογισμό, εἶπε: Αὐτό θά κάνω: Θά γκρεμίσω τίς ἀπο­θῆκες μου καί θά κτίσω μεγαλύτερες καί πιό εὐρύχωρες. Καί θά μαζέψω ἐκεῖ ὅλη τή σοδειά μου καί τά ἀγαθά μου, 19 καί σάν ἄνθρωπος πού μόνο τίς ἀπολαύσεις τῆς κοι­λι­ᾶς γνώρισα θά πῶ στήν ψυχή μου: Ψυχή, ἔχεις πολλά ἀγαθά, πού εἶναι ἀποθηκευμένα καί σοῦ φτάνουν γιά πολλά χρόνια. Μή σκοτίζεσαι πλέον γιά τίποτε, ἀλλά ἀπό­­λαυσε μιά ζωή ἀναπαυτική· φάε, πιές, γέμισε χαρά. 20 Ἀφοῦ ὅμως τά ἑτοίμασε ὅλα, πρίν ἀκόμη προφθάσει νά πεῖ στήν ψυχή του τά ὅσα σχεδίαζε, τοῦ εἶπε ὁ Θεός εἴτε μέσα ἀπό τή συνείδησή του εἴτε στόν ὕπνο του: Ἄμυαλε καί ἀνόητε ἄνθρωπε, πού στήριξες τήν εὐτυχία σου μόνο στίς ἀπολαύσεις τῆς κοιλιᾶς καί νόμισες ὅτι ἡ μακροζωία σου ἐξαρτιόταν ἀπό τά πλούτη σου καί ὄχι ἀπό μένα· τή νύχτα αὐτή, πού ἐδῶ καί πολύ καιρό ὀνειρευόσουν ὡς νύχτα εὐτυχίας καί νόμιζες ὅτι θά ἄρχιζε ἀπό δῶ καί πέρα ἡ ἀναπαυτική καί ἀπολαυστική ζωή σου, οἱ φοβεροί δαίμονες ἀπαιτοῦν νά πάρουν τήν ψυχή σου. Σέ λίγο θά πεθάνεις. Αὐτά λοιπόν πού ἑτοίμασες καί ἀποθήκευσες σέ ποιόν θά ἀνήκουν καί σέ ποιούς κληρονόμους θά περιέλθουν; 21 Ἔτσι θά τήν πάθει καί τέτοιο τέλος θά ἔχει ἐκεῖνος πού θησαυρίζει γιά τόν ἑαυτό του, γιά νά ἀπολαμβάνει ἐγωιστικά αὐτός καί μόνο τά ἀγαθά τῆς γῆς, καί δέν ἀπο­ταμιεύει μέ τά ἔργα τῆς ἀγάπης στόν οὐρανό θη­σαυ­ρούς πνευματικούς. Μόνο σ’ αὐτούς τούς θησαυρούς εὐ­α­ρε­στεῖται ὁ Θεός.

Ἀποστολικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 22 Νοεμβρίου 2026, ΚE΄ Κυριακὴ Ἐπιστολῶν (Ἐφεσ. δ΄ 1-7)

Ἀδελφοί, παρακαλῶ ὑμᾶς ἐγὼ ὁ δέσμιος ἐν Κυρίῳ ἀξίως περιπατῆσαι τῆς κλήσεως ἧς ἐκλήθητε, μετὰ πάσης ταπεινοφροσύνης καὶ πρᾳότητος, μετὰ μακροθυμίας, ἀνεχόμενοι ἀλλήλων ἐν ἀγάπῃ, σπουδάζοντες τηρεῖν τὴν ἑνότητα τοῦ Πνεύματος ἐν τῷ συνδέσμῳ τῆς εἰρήνης. ἓν σῶμα καὶ ἓν Πνεῦμα, καθὼς καὶ ἐκλήθητε ἐν μιᾷ ἐλπίδι τῆς κλήσεως ὑμῶν· εἷς Κύριος, μία πίστις, ἓν βάπτισμα· εἷς Θεὸς καὶ πατὴρ πάντων, ὁ ἐπὶ πάντων, καὶ διὰ πάντων, καὶ ἐν πᾶσιν ἡμῖν. ῾Ενὶ δὲ ἑκάστῳ ἡμῶν ἐδόθη ἡ χάρις κατὰ τὸ μέτρον τῆς δωρεᾶς τοῦ Χριστοῦ.

ΣΚΕΨΕΙΣ – ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ – ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ

1. Ἀνταπόκριση στὴν κλήση τοῦ Θεοῦ
Ἁλυσοδεμένος ὁ ἀπόστολος Παῦ­λος στὴ φυλακὴ τῆς Ρώμης, γράφει στοὺς πιστοὺς τῆς Ἐφέσου ὅσα ἀκούσαμε στὴ σημερινὴ ἀποστολικὴ περικοπή. Ταλαιπωρημένος, ἐξουθενωμένος, μὲ ἀβέβαιο τὸ μέλλον του, τοὺς ἀπευθύνει μία παράκληση, μία θερμὴ ἱκεσία. Δὲν παρακαλεῖ, ὡστόσο, ὅπως θὰ περίμενε κανείς, νὰ τοῦ ἀποστείλουν κάποια βοήθεια γιὰ τὶς στερήσεις ποὺ ἀντιμετώπιζε στὸ δεσμωτή­ριο· οὔτε νὰ τὸν ἐλευθερώσουν ἀπὸ τὰ δεσμὰ ἢ νὰ τὸν ἀθωώσουν. Δὲν παρακαλεῖ γιὰ τὸν ἑαυτό του. Κάτι ἄλλο τὸν ἀπασχολεῖ πολὺ περισσότερο. «Παρακαλῶ ὑμᾶς ἐγὼ ὁ δέσμιος ἐν Κυρίῳ ἀξίως περιπατῆσαι τῆς κλήσεως ἧς ἐκλήθητε», τοὺς γράφει. Σᾶς παρακαλῶ ἐγώ, ποὺ εἶμαι φυλακισμένος γιὰ τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου, νὰ πορευθεῖτε καὶ νὰ ζήσετε μὲ τρόπο ἄξιο τῆς ὑψηλῆς κλήσεως ποὺ σᾶς ἔκανε ὁ Θεός. Σὰν νὰ τὸν ἐνδιαφέρει ἡ πνευματικὴ προκοπή τους περισσότερο ἀπὸ τὶς δυσκολίες, ποὺ ὁ ἴδιος ἀντιμετώπιζε, ἢ ἀπὸ τὸ ἐνδεχόμενο μαρτύριό του. Αὐτὸ ποὺ τὸν ἀπασχολεῖ εἶναι νὰ ἀνταποκριθοῦν στὴν κλήση τοῦ Θεοῦ, νὰ πορευθοῦν σύμφωνα μὲ τὸ Εὐαγγέλιο.
Ἀντίστοιχη κλήση ἔχει ἀπευθύνει καὶ σ᾿ ἐμᾶς ὁ Κύριος. Μᾶς ἔβαλε μέσα στὴν ἁγία Ἐκκλησία του καὶ μᾶς ἔχει καλέσει νὰ Τὸν ἀκολουθήσουμε· νὰ πορευθοῦμε ὡς Χριστιανοί, νὰ ζήσουμε σύμφωνα μὲ τὸ Εὐαγγέλιό του, νὰ γίνουμε Ἅγιοι. Εἶναι ὑψηλή, ἱερὴ ἡ κλήση αὐτή. Καλούμαστε νὰ ἀνταποκρινόμαστε στὴν κλήση αὐτὴ ὄχι μόνο κάποιες στιγμὲς τῆς ζωῆς μας, ἢ σὲ ὅσα μᾶς φαίνονται εὔκολα, ἀλλὰ ὅλη μας ἡ ζωὴ νὰ εἶναι μιὰ ἔμπρακτη ἐφαρμογὴ τοῦ Εὐαγγελίου. Ἀλήθεια, ἐμεῖς ζοῦμε ἀντάξια πρὸς τὴν κλήση τοῦ Θεοῦ;
2. Ὁδοδεῖκτες στὴν πνευματικὴ πορεία
Γιὰ νὰ ἀνταποκριθοῦν στὴν κλήση τοῦ Θεοῦ οἱ πιστοί, ὁ Ἀπόστολος τοὺς ἀπευθύνει στὴ συνέχεια καὶ πιὸ συγκεκριμένες προτροπές. Τοὺς συνιστᾶ νὰ ζήσουν «μετὰ πάσης ταπεινοφροσύνης καὶ πρᾳότητος, μετὰ μακροθυμίας, ἀνεχόμενοι ἀλλήλων ἐν ἀγάπῃ». Δηλαδή, σὲ κάθε περίσταση νὰ φέρονται μὲ ταπεινοφροσύνη καὶ πραότητα, μὲ μακροθυμία καὶ ἐπιείκεια· νὰ ἀνέχονται μὲ ἀγάπη καὶ ὑπομονὴ ὁ ἕνας τὰ ἐλαττώματα τοῦ ἄλλου.
Ταπεινοφροσύνη, πραότητα, μακροθυμία, ὑπομονή. Φαίνονται πολὺ ἁπλὲς καὶ πρακτικὲς οἱ συμβουλὲς τοῦ Ἀποστόλου. Ἔχουν ὅμως πολὺ μεγάλη σημασία. Στὶς ἀρετὲς αὐτὲς θεμελιώνεται ἡ ἁρμονικὴ συνύπαρξη τῶν ἀνθρώπων. Σὲ αὐτὲς κρύβεται τελικὰ ἡ εὐτυχία τῆς ζωῆς. Αὐτὲς οἱ ἀρετὲς ἀξίζουν πολὺ περισσότερο ἀπὸ ἄλλα ἐντυπωσιακὰ χαρίσματα καὶ ἔνδοξα κατορθώματα. Εἶναι ὁδοδεῖκτες στὴν πνευματικὴ πορεία καὶ ὁδηγοῦν τὸν ἄνθρωπο στὸν οὐράνιο προορισμό του.
Στὴ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ, λοιπόν, δὲν φθάνει κανεὶς μόνο μὲ τοὺς μεγάλους ἀγῶνες τῶν ὁσίων ἀσκητῶν, ἢ τὰ ὀδυνηρὰ παθήματα τῶν μεγαλομαρτύρων τῆς Ἐκκλησίας μας. Μπορεῖ νὰ φθάσει καὶ μὲ τὶς καθημερινές, ἀφανεῖς ἀρετές· μὲ τὴν ὑπομονὴ στὶς ἀδυναμίες τῶν ἄλλων, τὴν πραότητα στὴ συμπεριφορά, τὴν ἀνοχὴ στὸν δύστροπο ἢ στὴ δύστροπη σύζυγο, στὸν ἄδικο συγγενή, στὸν ἰδιόρρυθμο γείτονα. Ἔτσι πορεύεται καν­εὶς στὴν ὁδὸ τῶν Ἁγίων, ἀποβλέπον­τας στὴν αἰώνια χαρὰ τοῦ οὐρανοῦ.
3. Ἡ κοινὴ ἐλπίδα τῶν πιστῶν
Ὁ Ἀπόστολος στὴν Ἐπιστολή του κάνει λόγο ἐπίσης γιὰ τὴν ἀξία τῆς ἑνότητας στὸ σῶμα τῆς Ἐκκλησίας. Ἀναφέρει λοιπόν: Οἱ πιστοὶ ἀποτελεῖτε ἕνα σῶμα, τὴν Ἐκκλησία, καὶ τὸ ἴδιο Ἅγιο Πνεῦμα ζωοποιεῖ τὸ σῶμα αὐτό. Ἐπιπλέον ὅλοι σας μία ἐλπίδα ἔχετε: «Ἐκλήθητε ἐν μιᾷ ἐλπίδι τῆς κλήσεως ὑμῶν». Ὁ Θεὸς σᾶς κάλεσε ὅλους γιὰ τὴν ἴδια οὐράνια Βασιλεία, γιὰ τὰ ἴδια αἰώνια ἀγαθά. Ἡ κοινὴ αὐτὴ ἐλπίδα ἑνώνει τοὺς πιστούς.
Συμβαίνει βεβαίως πολλὲς φορὲς ἡ ἐλπίδα σὲ ἐπίγεια ἀγαθὰ νὰ μὴν ἑνώνει τοὺς ἀνθρώπους. Οἱ ἐπίγειες προσδοκίες κάποτε δημιουργοῦν ἀνταγωνισμὸ καὶ ἀπόσταση. Γιὰ παράδειγμα, δύο ἄνθρωποι προσπαθοῦν νὰ καταλάβουν τὸ ἴδιο ἀξίωμα· δύο φοιτητὲς τὴν ἴδια τιμητικὴ διάκριση ἢ ὑποτροφία στὸ Πανεπιστήμιο. Ἔτσι συχνὰ δημιουργοῦνται ἀντιζηλίες καὶ διχόνοιες.
Δὲν συμβαίνει ὅμως τὸ ἴδιο μὲ τὴν ἐλπίδα στὰ οὐράνια ἀγαθά, γιὰ τὰ ὁποῖα μᾶς ἔχει καλέσει ὁ Θεός. Ὅλοι μποροῦν νὰ τὰ ἀπολαύσουν στὴν πληρότητά τους, χωρὶς αὐτὰ νὰ ἐξαντλοῦνται· χωρὶς νὰ ὑπάρξει κάποιος, ὁ ὁποῖος θὰ τὰ στερηθεῖ, ἐπειδὴ τὰ ἀπόλαυσαν οἱ ἄλλοι. «Ὁ Θεὸς ἐπὶ τοῖς αὐτοῖς ἐκάλεσεν, οὐδὲν ἑτέρῳ πλέον ἀπένειμε τοῦ ἑτέρου, πᾶσιν ἀθανασίαν, πᾶσι δόξαν ἀθάνατον ἐχαρίσατο» (PG 62, 79), γράφει ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος. Ὁ Θεὸς κάλεσε ὅλους στὰ ἴδια οὐράνια ἀγαθά. Δὲν ἔδωσε στὸν ἕνα τίποτε περισσότερο ἀπὸ τὸν ἄλλο. Σὲ ὅλους χάρισε τὴν ἀθανασία καὶ τὴν ἀθάνατη δόξα.
Ἡ κοινὴ λοιπὸν αὐτὴ ἐλπίδα μας στὴν αἰώνια ζωὴ δὲν δημιουργεῖ ἀνταγωνισμοὺς καὶ διαιρέσεις μεταξύ μας, ἀλλὰ μᾶς φέρνει κοντά. Μᾶς ἑνώνει, ὥστε ἀπὸ κοινοῦ νὰ ἀγωνιζόμαστε οἱ πιστοὶ γιὰ τὴν ἀπόλαυσή τους καὶ νὰ βρεθοῦμε ὅλοι μαζὶ ἐκεῖ, στὴν ἄληκτη μακαριότητα τοῦ οὐρανοῦ, αἰώνια ἑνωμένοι μὲ τὸν Κύριο καὶ Θεό μας.

https://www.osotir.org/
Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Εορτάζοντες την 22αν του μηνός Νοεμβρίου

 Εορτάζοντες την  22αν του μηνός Νοεμβρίου


 

  • ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΦΙΛΗΜΩΝ ο Απόστολος, ΑΡΧΙΠΠΟΣ, ΟΝΗΣΙΜΟΣ & ΑΠΦΙΑ

  • ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΚΙΚΙΛΙΑ, ΒΑΛΕΡΙΑΝΟΣ & ΤΙΒΟΥΡΤΙΟΣ

  • Ο ΑΓΙΟΣ ΜΑΞΙΜΟΣ, ο Καπιτουλάριος

  • ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΜΑΡΚΟΣ, ΣΤΕΦΑΝΟΣ & ΜΑΡΚΟΣ

  • Ο ΑΓΙΟΣ ΠΡΟΚΟΠΙΟΣ, ο Παλαιστίνιος

  • Ο ΑΓΙΟΣ ΜΕΝΙΓΝΟΣ, ο κναφέας

  • Ο ΟΣΙΟΣ ΑΒΒΑΣ

  • Ο ΟΣΙΟΣ ΚΑΛΛΙΣΤΟΣ ο Β', Πατριάρχης Κωνσταντινούπολης

  • ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ & ΕΥΦΗΜΙΑ

  • ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΘΑΛΛΕΛΑΙΟΣ & ΑΝΘΙΜΟΣ

  • Ο ΑΓΙΟΣ ΘΑΔΔΑΙΟΣ

  • Ο ΑΓΙΟΣ ΑΓΑΠΙΩΝ (ο Ρωμαίος)

  • Ο ΑΓΙΟΣ ΑΓΑΠΙΟΣ

  • Ο ΑΓΙΟΣ ΣΙΣΙΝΙΟΣ, ο Ιερομάρτυρας

  • Ο ΑΓΙΟΣ ΚΛΗΜΗΣ, ο Θαυματουργός επίσκοπος Αχρίδας της Βουλγαρίας

  • Η ΚΟΙΜΗΣΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΜΙΧΑΗΛ Δούκα Τφερίας (Ρώσος)

  • Ο ΟΣΙΟΣ ΓΕΡΜΑΝΟΣ Ιδρυτής Ιεράς Μονής Εικοσιφοινίσσης

 

Αναλυτικά

ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΦΙΛΗΜΩΝ ο Απόστολος, ΑΡΧΙΠΠΟΣ, ΟΝΗΣΙΜΟΣ & ΑΠΦΙΑ
Και για τους τέσσερις Αγίους αναφέρεται ο Απ. Παύλος στην προς Φιλήμονα επιστολή του. Ο Φιλήμων και η σύζυγός του, Απφία, ήταν χριστιανοί στην πόλη των Κολοσσών, με ανεπτυγμένο αίσθημα φιλανθρωπίας. Χρησιμοποιούσαν τα πλούτη τους με προθυμία για την ανακούφιση φτωχών, ασθενών και για την ανάπτυξη του έργου του Χριστού. Στο χριστιανισμό προσήλθαν δια του Απ. Παύλου, όταν αυτός είχε έλθει στην πόλη τους. Μάλιστα, για τις αγαθοεργίες του Φιλήμονα γράφει συγκεκριμένα: "Χάριν έχομεν πολλήν και παράκλησιν επί τη αγάπη σου ότι τα σπλάγχνα των αγίων άναπέπαυται δια σου, αδελφέ"1. Δηλαδή, έχουμε πολλή χαρά και παρηγοριά για την αγάπη σου, διότι οι καρδιές των αδελφών χριστιανών έχουν βρει ανάπαυση με τις ευεργεσίες και αγαθοεργίες σου, αδελφέ. Για τον Άρχιππο λέγεται ότι ήταν συγγενής, ίσως και γιος του Φιλήμονα και της Απφίας. Ο Παύλος, επειδή ο Άρχιππος είχε μεγάλη αφοσίωση στη διάδοση του Ευαγγελίου, στην προς Φιλήμονα επιστολή του τον ονομάζει στρατιώτη. Ο Ονήσιμος ήταν υπηρέτης του Φιλήμονα, από τον όποιο απέδρασε και πήγε στη Ρώμη. Εκεί έπεσε στα δίχτυα του Απ. Παύλου, που τον έστειλε πίσω στο Φιλήμονα, χριστιανό πλέον. Και παρακαλεί τον Φιλήμονα να δεχθεί τον Ονήσιμο, όχι σαν υπηρέτη, αλλά σαν αδελφό. Κατά την παράδοση, όλοι μαρτύρησαν για τη διάδοση του Ευαγγελίου.

1. Προς Φιλήμονα, 7.


Απολυτίκιο. Ήχος δ'. Ταχύ προκατάβαλε.
Τετράς η θεόλεκτος, των Αποστόλων Χριστού, Φιλήμων και Άρχιππος, και συν Άπφία ομού, ο θείος Όνήσιμος, λάμψαντες τοις έν σκότει, άληθείας την γνώσι, ήθλησαν όμοφρόνως, και την πλάνην καθείλον. Και νυν έξευμενίζονται, πάσι τόν Κύριον.

 



ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΚΙΚΙΛΙΑ, ΒΑΛΕΡΙΑΝΟΣ & ΤΙΒΟΥΡΤΙΟΣ
Έζησαν τον 3ο αιώνα μετά Χριστόν. Οι γονείς της Κικιλίας ήταν ειδωλολάτρες, από τους πιο ευγενείς και επισήμους. Αλλά η κόρη τους άκουσε τη διδασκαλία του Χριστού, την αγάπησε και βαπτίστηκε. Μετά από λίγο την πάντρεψαν με τον Βελεριανό, νέο με ευγενικά αισθήματα που με την επίδραση της εκλεκτής συζύγου, ασπάσθηκε και αυτός την χριστιανική θρησκεία. Κατόπιν μάλιστα, και οι δύο μαζί, έφεραν στο χριστιανισμό και τον αδελφό του Βαλεριανού, Τιβούρτιο. Κατά το διωγμό εναντίον των χριστιανών επί Διοκλητιανού, απειράριθμοι υπήρξαν αυτοί που ακολούθησαν το δρόμο του μαρτυρίου. Έτσι και η Κικιλία, ο Βαλεριανός και ο Τιβούρτιος δεν φρόντισαν να κρυφτούν. Φανερά παρηγορούσαν τις χήρες και συντηρούσαν τα ορφανά των μαρτύρων, ακόμα και περισυνέλεγαν τα λείψανά τους και τα έθαβαν με ευλάβεια. Όταν τους έπιασαν για το έργο που έκαναν, ομολόγησαν με θάρρος την πίστη τους και θανατώθηκαν με αποκεφαλισμό. Η εκκλησία της Ρώμης θρήνησε τη μεγάλη απώλεια και έθαψε τα λείψανά τους με μεγάλη ευλάβεια.

 

Απολυτίκιο. Ήχος γ’. Θείας πίστεως.
Θείων τρόπων σου, τη επιλάμψει, προς αείζωον, είλκυσας φέγγος, την αυτάδελφον δυάδα και σύναυλον και συν αυτοίς Κικιλία αθλήσασα, της θείας δόξης ομού ηξιώθητε. Μεθ' ων πρέσβευε, δοθήναι τοις ευφημούσι σε, πταισμάτων ιλασμόν και μέγα έλεος.

 

Κοντάκιον. Ήχος δ’. Ο υψωθείς εν τω Σταυρώ.

Την νυμφευθείσαν, τω Χριστώ εκουσίως, και στολισθείσαν, αρεταίς την καρδίαν, θεοπρεπώς υμνήσωμεν Πιστών η πληθύς, αύτη γάρ κατήσχυνεν, Αλμακίου το θράσος, λάμψασα ως ήλιος, μέσον των εκζητούντων, και μετά ταύτα ώφθη τοις εν γη, στήριγμα θείον, την πίστιν κρατύνασα.

 



Ο ΑΓΙΟΣ ΜΑΞΙΜΟΣ, ο Καπιτουλάριος
Ήταν δεσμοφύλακας κάποιας φυλακής της Ρώμης, πίστεψε στον Χριστό δια των Άγιων Βαλεριανού και Κικιλίας (βλέπε πιο πάνω), ομολόγησε την πίστη του και υπέστη μαρτυρικό θάνατο (αίκισθείς τελειούται).

 



ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΜΑΡΚΟΣ, ΣΤΕΦΑΝΟΣ & ΜΑΡΚΟΣ
Μαρτύρησαν στα χρόνια του βασιλιά Διοκλητιανού και ηγεμόνα Μάγου το έτος 290 μ. Χ. Κατάγονταν από την Αντιόχεια της Πισιδίας και επειδή ομολόγησαν τον Χριστό σαν αληθινό Θεό, αποκεφαλίστηκαν.

 



Ο ΑΓΙΟΣ ΠΡΟΚΟΠΙΟΣ, ο Παλαιστίνιος
Υπήρξε ασκητής διάσημος, αλλά και πολυμαθής θεολόγος και φιλόσοφος. Εγκαταστάθηκε στη Σκυθόπολη της Παλαιστίνης και επιτελούσε τα καθήκοντα του αναγνώστη και κήρυκα. Καταγγέλθηκε όμως ότι είλκυε πλήθη ειδωλολατρών στη Χριστιανική θρησκεία, συνελήφθη και οδηγήθηκε δέσμιος στην Καισαρεία της Παλαιστίνης. Εκεί προσπάθησαν να τον πείσουν ότι η αλήθεια βρίσκεται στο Πολυθεϊκό θρήσκευμα. Εκείνος, ανατρέποντας τα επιχειρήματα των αντιπάλων του, παρέθεσε μεταξύ άλλων και την Ομηρική φράση: "Ουκ αγαθόν πολυκοιρανίη, εις κοίρανος έστω". Επιμένοντας έτσι στην αληθινή πίστη του, καταδικάστηκε σε θάνατο δια ξίφους.

 



Ο ΑΓΙΟΣ ΜΕΝΙΓΝΟΣ, ο κναφέας
Μαρτύρησε στα χρόνια του βασιλιά Δεκίου (251) και γεννήθηκε στην πόλη Πάριο της Κολωνίας στον Ελλήσποντο, μεταξύ Κυζίκου και Λαμψάκου. Όταν σηκώθηκε ο διωγμός, ο Μένιγνος, αψηφώντας τις σκληρές τιμωρίες, ομολόγησε στη μέση της αγοράς τον Ιησού και προέτρεψε τους χριστιανούς να σταθούν ισχυροί απέναντι των ασεβών αυτοκρατορικών διαταγμάτων και να μείνουν ασάλευτοι στη χριστιανική πίστη. Συνελήφθη και επειδή δεν θέλησε να προσκυνήσει τα είδωλα, οδηγήθηκε στον τόπο του αποκεφαλισμού. Όταν το πληροφορήθηκε η σύζυγός του έτρεξε κοντά του και τον παρακολουθούσε κλαίγοντας. Εκείνος, παρηγορώντας την, της έλεγε ότι ο θάνατός του θα εξασφάλιζε την παντοτινή τους ένωση. Διότι, μόνο όσοι μένουν με τον Θεό ενωμένοι, δεν είναι δυνατό να χωριστούν ποτέ. Μετά από λίγο το κεφάλι του έπεφτε και τάφηκε εκεί στον τόπο του μαρτυρίου του.

 



Ο ΟΣΙΟΣ ΑΒΒΑΣ
Αυτός προηγουμένως ήταν Αγαρηνός και πίστεψε στον Χριστό μέσω ενός μονάχου, για να γίνει στη συνέχεια και ο ίδιος μοναχός. Με τη συνοδεία του μοναχού λοιπόν, που τον έκανε χριστιανό, πήγε στον μεγάλο ασκητή Ευσέβεια (15 Φεβρουαρίου), που ασκήτευε πάνω σ' ένα βουνό κοντά στο χωριό Ασιχά και έμεινε κοντά του. Μετά το θάνατο του Ευσεβείου, ο Αββάς τον διαδέχτηκε στην επιστασία της δημιουργηθείσας Μονής και υπήρξε τύπος αυστηρού ασκητή στους υφισταμένους του. Έζησε με μεγάλη σκληραγωγία, πολλή εγκράτεια και απεβίωσε ειρηνικά.

 



Ο ΟΣΙΟΣ ΚΑΛΛΙΣΤΟΣ ο Β', Πατριάρχης Κωνσταντινούπολης
Ανέβηκε στον πατριαρχικό θρόνο το έτος 1397. Διακρίθηκε για τη ζωντανή ευσέβεια και φιλανθρωπία του. Άφησε όμως την πατριαρχεία, επειδή τα χρόνια εκείνα ήταν πολύ ταραγμένα και αποσύρθηκε σε Μονή, όπου και ασκητεύοντας απεβίωσε.

 



ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ & ΕΥΦΗΜΙΑ
Μαρτύρησαν δια ξίφους. (Μάλλον οι ίδιοι με αυτούς της 19ης Νοεμβρίου).

 



ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΘΑΛΛΕΛΑΙΟΣ & ΑΝΘΙΜΟΣ
Μαρτύρησαν δια ξίφους. (Μάλλον οι ίδιοι με αυτούς της 19ης Νοεμβρίου).

 



Ο ΑΓΙΟΣ ΘΑΔΔΑΙΟΣ
"Εν τροχώ δεθείς και κατά πρανούς αφεθείς τελειούται".

 



Ο ΑΓΙΟΣ ΑΓΑΠΙΩΝ (ο Ρωμαίος)
Επειδή ομολόγησε τον Χριστό, τον έριξαν για τροφή στα άγρια θηρία. Θαυματουργικά όμως βγήκε αβλαβής και απεβίωσε ειρηνικά.

 



Ο ΑΓΙΟΣ ΑΓΑΠΙΟΣ
Μαρτύρησε δια ξίφους. (Στον Παρισινό Κώδικα 1578 σημειώνεται ότι ήταν από την Καππαδοκία).

 



Ο ΑΓΙΟΣ ΣΙΣΙΝΙΟΣ ο Ιερομάρτυρας
Μαρτύρησε δια ξίφους.

 



Ο ΑΓΙΟΣ ΚΛΗΜΗΣ ο Θαυματουργός, επίσκοπος Αχρίδας της Βουλγαρίας
Καταγόταν από τη Βουλγαρία και έζησε στα χρόνια του βασιλιά Μιχαήλ (842-867), γιου του βασιλιά Θεοφίλου του εικονομάχου. Από μικρός είχε τη μοναχική κλίση και έτσι κατέφυγε σε μοναστήρι, όπου ασκήτευε στην πνευματική ζωή και μελετούσε συστηματικά την Άγια Γραφή. Για τις ευαγγελικές του αρετές χειροτονήθηκε από τον ιερό Μεθόδιο επίσκοπος Βουλγαρίας, και μέχρι το τέλος της ζωής του αποστολικά ποίμανε. Απεβίωσε ειρηνικά. Το ιερό λείψανό του, κατατέθηκε στη Μονή του Αγίου Παντελεήμονα, που ο ίδιος έκτισε, στην Αχρίδα της Βουλγαρίας.

 



Η ΚΟΙΜΗΣΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΜΙΧΑΗΛ Δούκα Τφερίας (Ρώσος)

 



Ο ΟΣΙΟΣ ΓΕΡΜΑΝΟΣ Ιδρυτής Ιεράς Μονής Είκοσιφοινίσσης

(έζησε το 880).

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

ΔΕΛΤΙΟ ΚΑΙΡΟΥ για Κυριακή 22 Νοεμβρίου.

 

Τοπικές βροχές στα δυτικά και βόρεια μετά τις απογευματινές ώρες. Μικρή περαιτέρω πτώση της θερμοκρασίας στα ανατολικά και βόρεια. Άνεμοι έως 5 μποφόρ στα πελάγη.

Πιο αναλυτικά, την Κυριακή 22 Νοεμβρίου 2026, αναμένονται παροδικές νεφώσεις τοπικά πιο αυξημένες κυρίως στα δυτικά και βόρεια, με τοπικές βροχές στα δυτικά και στα βόρεια μετά τις απογευματινές ώρες. Τις βραδινές ώρες προς πρώτες πρωινές ώρες της Δευτέρας αναμένονται και τοπικές καταιγίδες στα δυτικά. Τις νυχτερινές και πρωινές ώρες η ορατότητα θα είναι κατά τόπους περιορισμένη.

Η θερμοκρασία θα κυμανθεί στη Δυτική Μακεδονία από 0 έως 14-15 βαθμούς, στην υπόλοιπη Μακεδονία και στη Θράκη από -1 έως 17 βαθμούς, στην Ήπειρο από 4 έως 18 βαθμούς, στη Θεσσαλία από 2 έως 18 βαθμούς, στα υπόλοιπα ηπειρωτικά από 4 έως 19-20 βαθμούς, στην Κρήτη από 7 έως 20-21 βαθμούς, στα Επτάνησα από 9 έως 18, στα νησιά του Βόρειου και Βορειοανατολικού Αιγαίου από 7 έως 17-18 βαθμούς και στα υπόλοιπα νησιωτικά τμήματα του Αιγαίου από 12 έως 21 βαθμούς Κελσίου.

Οι άνεμοι στο Αιγαίο και στο Ιόνιο θα πνέουν αρχικά από βορειοδυτικές γενικά διευθύνσεις με εντάσεις έως 3-4 μποφόρ, ενώ από τις απογευματινές ώρες θα στραφούν σε νοτιοδυτικούς με εντάσεις έως 4-5 μποφόρ με τάση περαιτέρω ενίσχυσης προς τις πρώτες πρωινές ώρες της Δευτέρας.

Στην Αττική αναμένονται παροδικές νεφώσεις. Οι άνεμοι θα πνέουν αρχικά από βορειοδυτικές γενικά διευθύνσεις με εντάσεις έως 3-4 μποφόρ, ενώ από τις απογευματινές ώρες θα στραφούν σε νοτιοδυτικούς με παρόμοιες εντάσεις. Η θερμοκρασία θα κυμανθεί από 12 έως 19 βαθμούς Κελσίου.

Στη Θεσσαλονίκη αναμένεται παροδικές νεφώσεις. Τις βραδινές ώρες υπάρχει πιθανότητα για πρόσκαιρες τοπικές βροχές. Οι άνεμοι θα πνέουν από διάφορες διευθύνσεις με εντάσεις έως 2-3 μποφόρ. Η θερμοκρασία θα κυμανθεί από 10 έως 17-18 βαθμούς Κελσίου.

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Τα Εισόδια της Θεοτόκου- δώδεκα χρόνια στο Ναό! (διήγηση για παιδιά)

 

-Γιαγιά, ποιο είναι αυτό το μικρό κοριτσάκι που προχωρεί με απλωμένα τα χεράκια του ; ρώτησε η μικρή Δέσποινα κοιτάζοντας την εικόνα των Εισοδίων της Θεοτόκου που είχε μόλις τοποθετήσει η γιαγιά στο εικονοστάσι του σπιτιού.

Αύριο είναι η γιορτή των Εισοδίων, το ξέρει αυτό η Δέσποινα γιατί είναι και η μέρα που γιορτάζει η ίδια! Και την περιμένει με τόση χαρά και ανυπομονησία αυτή την γιορτή! Όμως δεν ξέρει και πολλά για το γεγονός αυτό… ευκαιρία τώρα, που βρίσκεται η γιαγιά στο σπίτι, να λύσει τις απορίες της. Γιατί η γιαγιά διαβάζει πολύ και σίγουρα θα ξέρει και για την γιορτή αυτή…

– Η μικρή Παναγία είναι, κοριτσάκι μου, απάντησε η γιαγιά. Η μικρή Μαριάμ που την προσέφεραν ως δώρο οι γονείς της στο Ναό και την αφιέρωσαν στην υπηρεσία του. Ήταν μόλις τριών χρονών, λίγο μικρότερη από εσένα, Δεσποινούλα μου.

–Και γιατί , γιαγιά, ένα τόσο μικρό κοριτσάκι , το αφιέρωσαν οι γονείς του στον Θεό;… δεν θα τους έλειπε;… εκείνο δεν θα στεναχωρούνταν μακριά από την μανούλα του και τον μπαμπά του;… και ποιος θα το πρόσεχε εκεί στον Ναό;

-Θέλεις να καθήσουμε εδώ, δίπλα στο τζάκι, και σου διηγηθώ όλη την ιστορία; Πες και στα αδελφάκια σου να έρθουν, σίγουρα θα τους αρέσει και θα την βρουν ενδιαφέρουσα…. γιατί πολλά απ΄ αυτά που θα σας διηγηθώ δεν τα γράφουν τα βιβλία και πολλοί λίγοι τα γνωρίζουν. Τα διάβασα σε ένα πολύ όμορφο βιβλίο που περιγράφει με λεπτομέρειες όλη την ζωή την Παναγίας μας.

 

Με πολλή προθυμία μαζεύτηκαν τα αδελφάκια γύρω από την γιαγιά, μπροστά  στο αναμμένο τζάκι, και κάθησαν στο χαλί περιμένοντας με πολύ ενδιαφέρον την διήγηση της γιαγιάς. Πάντα τους αρέσουν οι ιστορίες που τους διηγείται, κρέμονται από τα χείλη της όλα τα παιδιά, από το μεγαλύτερο μέχρι το μικρότερο.

.

-Θυμάστε, παιδιά, που στις αρχές του Σεπτεμβρίου γιορτάσαμε την Γέννηση, το Γενέθλιο της Θεοτόκου; Τότε είχαμε πει ότι η μικρή Μαριάμ γεννήθηκε από τους ηλικιωμένους γονείς της μετά από σαράντα χρόνια ατεκνίας!

Τόσα χρόνια κι όμως περίμεναν… η ελπίδα τους στο Θεό ήταν πολύ δυνατή και η προσευχή τους έφερε τον γλυκύτερο καρπό: την Γέννηση της μικρής Μαριάμ, της χαριτωμένης παιδούλας που έμελλε να γίνει μητέρα του Θεού!…

Οι γονείς της Μαριάμ, λοιπόν, οι ενάρετοι και ευλαβείς Ιωακείμ και Άννα , είχαν δώσει υπόσχεση στον Θεό: αν τους χαρίσει παιδάκι, εκείνοι να το αφιερώσουν στην υπηρεσία Του, στον Ναό του Σολόμωντος. Ο ναός αυτός βρισκόταν στα Ιεροσόλυμα και εκεί συγκεντρώνονταν οι Ισραηλίτες για να λατρεύσουν τον Θεό.

Το τάμα του έπρεπε  να εκπληρωθεί… Η αγάπη τους για τον Θεό στάθηκε πιο δυνατή από την λαχτάρα για τον κοριτσάκι τους και σκέπασε την λύπη του αποχωρισμού… το δώρο που ο Θεός τους χάρισε, σε Εκείνον ανήκε…

Όταν η μικρή Μαριάμ έφτασε στην ηλικία των τριών ετών, έκριναν ότι ήταν η κατάλληλη στιγμή να την αφιερώσουν στον Ναό του Θεού.

Την ημέρα που κίνησαν για τον Ναό, μπροστά του προπορεύονταν κοπέλες που κρατούσαν αναμμένες λαμπάδες και έψελναν ύμνους. Με τέτοια συνοδεία θα πρόσφεραν την μικρή κόρη στον Θεό… μέχρι την στιγμή αυτή είχε μεγαλώσει μέσα σε  αγιασμένο περιβάλλον, με πολλή φροντίδα και επιμέλεια για την ψυχούλα της… και τώρα, ως δώρο καθαρό και αμόλυντο, θα την απέδιδαν στο Θεό, εκπληρώνοντας το τάξιμό τους.

.

Στην είσοδο του Ναού την περίμεναν με δώρα οι ιερείς και ο Αρχιερεύς Ζαχαρίας. Δεκαπέντα σκαλοπάτια τους χώριζαν από την μικρή Μαριάμ. Σε κάθε σκαλοπάτι που θα ανέβαινε, θα έψαλλαν και ένα ψαλμό.

Όμως η μικρή τους χάλασε τα σχέδια! Μόλις πάτησε το πρώτο σκαλοπάτι, ανέβηκε μόνη της, χοροπηδώντας τα υπόλοιπα και βρέθηκε στην κορφή!

-Πω, πω! Θαυμαστό σημείο! Ένα μικρό κοριτσάκι να φεύγει από τους γονείς του και να τρέχει προς αγνώστους με χαρά! παρατήρησε η Μαρία.

-Ναι, Μαρία μου, συμφώνησε η γιαγιά. Είναι να θαυμάζει κανείς… Ακούστε και την θαυμαστή συνέχεια:

Ο Αρχιερέας την αγκάλισε με πολλή χαρά  και απευθύνθηκε στους γονείς της με αυτά τα λόγια:

«Ω πρόξενοι της σωτηρίας μου! Πώς να σας καλωσορίσω; Τι να πρωτοπώ για εσάς; Είστε μακάριοι που γίνατε γονείς μια τέτοιας κόρης! Είστε ευλογημένοι που προσφέρατε ένα τέτοιο δώρο στον Κύριο!

Έλα και εσύ, παιδί μου, που θα γίνεις «Υψηλοτέρα των Ουρανών. Έλα εντός του Ναού!»

Και ο Αρχιερεύς οδήγησε την Μαριάμ στον ιερότερο χώρο του Ναού, στα Άγια των Αγίων! Εκεί που έμπαινε μόνο ο Αρχιερεύς… την οδήγησε εκεί μέσα, γιατί είχε τον φωτισμό από τον Θεό και κατάλαβε ότι η μικρή αυτή κόρη θα γινόταν η Μητέρα του Θεού !

.

Απορεί κανείς πώς ένα τόσο μικρό κοριτσάκι, μόλις τριών χρονών, έφυγε από μόνο του από την αγκαλιά των γονιών του και βρέθηκε με χαρά σε έναν άγνωστο γι αυτό χώρο. …Αυτό το μεγαλείο  οφειλόταν στους γονείς της. Εκείνοι πάντα της έλεγαν: «Πρώτα ο Θεός, μετά εμείς. Πρώτα ο Ναός, μετά το σπίτι σου». Και έτσι συνέβη αυτό το θαυμαστό γεγονός των Εισοδίων της Θεοτόκου.

.

Επέστρεψαν, λοιπόν, οι γονείς στο σπίτι τους …είχαν πόνο στην καρδιά τους για τον αποχωρισμό από την κορούλα τους… όμως η αγάπη τους για τον Θεό και η χαρά της αφιερώσεως του παιδιού τους σε Εκείνον, ήταν πιο μεγάλες από την λύπη …και η καρδιά τους σκιρτούσε από μια παράξενη χαρά, λες και ένιωθαν από τώρα ότι θα γινόταν παππούδες στου Χριστού μας, του Σωτήρα του κόσμου!

.

-Και πού έμεινε η μικρή Μαριάμ τόσα χρόνια, γιαγιά; ρώτησε με απορία  η Δέσποινα.

-Γύρω από το Ναό υπήρχαν ξενώνες όπου φιλοξενούνταν οι προσκυνητές, οι ιερείς, οι αφιερωμένες χήρες που υπηρετούσαν στο Ναό και άλλοι. Εκεί  έμεναν και οι κοπέλες που για ορισμένο χρονικό διάστημα αφιερώνονταν στην υπηρεσία του Ναού. Μαζί με εκείνες έμεινε και η τρίχρονη Μαριάμ.

Έμεινε στο Ναό από τριών έως δεκαπέντε χρονών! Όλη την παιδική της ηλικία!

.

Οι κοπέλες αυτές που έμενα στο Ναό ήταν σαν μια αδελφότητα, σαν ένα γυναικείο μοναστήρι. Καταγινόνταν  στην προσευχή, στην μελέτη, και είχαν κοινή τράπεζα και διακονήματα (δηλ. εργασίες).

Παρόλο που η Μαριάμ ήταν η πιο μικρή στην ηλικία, ζούσε την πιο αυστηρή και πειθαρχημένη ζωή.

Ξυπνούσε κατά τις έξι το πρωί. Και το πρώτο που έκανε , ήταν προσευχή. Προσευχόταν ένα τρίωρο στα άγια των Αγίων. Κατόπιν (9 π.μ.-3 μ.μ.) ασχολείτο με το εργόχειρο. Οι μεγαλύτερες την μάθαιναν να ράβει, να κεντά και να υφαίνει. Έμαθε τόσο γρήγορα την τέχνη, ώστε όλα την εθαύμαζαν.

Οι ιερείς, από σεβασμό στο πρόσωπό της , της ανέθεταν να φτιάχνει ό,τι χρειαζόταν ο ναός (καλύμματα, άμφια κ.α.).

Παράλληλα ασχολείτο και με την εκμάθηση της εβραϊκής γλώσσης. Οι μεγαλύτερες την μάθαιναν να γράφει και να διαβάζει. Και εδώ η Μαρία ήταν ταχύτατη στην μάθηση.

Και πάλι, οι μεγαλύτερες της έλεγαν διηγήσεις από την Παλαιά Διαθήκη και άλλες αγιογραφικές διδασκαλίες. Όταν κάποια ημέρα άκουσε, πως θα γεννηθεί ο Χριστός εκ Παρθένου παρακάλεσε τον Θεό: «Θεέ μου! Αξίωσέ με να Τον υπηρετήσω!»

Κατά την ενάτη ώρα (3 μ,μ,) ακολουθούσε η κοινή τράπεζα. Όλες οι παρθένες ( και η Μαριάμ) συνέτρωγαν. Κατόπιν πήγαιναν στα κελλιά τους για ανάπαυση.

.

Η Μαρία είχε ήδη γευτεί τι σημαίνει προσευχή. Έτσι, αντί να πηγαίνει στο κελλί της για ανάπαυση από την πολύωρη διακονία, πήγαινε για προσευχή στα Άγια των Αγίων.

Εδώ στα Άγια των Αγίων την επισκεπτόταν ο Αρχάγγελος Γαβριήλ και της έφερνε τροφή.

Εδώ ο αρχιερέας Ζαχαρίας την είδε να συνομιλεί με αγγέλους του Θεού. Θα ήταν δώδεκα χρονών , όταν μια νύκτα προσευχόταν στον ιερότατο αυτό χώρο , και άστραψε ολόκληρος. Ταυτόχρονα άκουσε φωνή εξ ουρανού που έλεγε: «Τέξη τον Υιόν μου».

Ήταν το προμήνυμα του Ευαγγελισμού.

.

Αυτά, λοιπόν, συνέβησαν κατά τα Εισόδια της Θεοτόκου και έτσι έζησε δώδεκα χρόνια η Μαριάμ στο Ναό. Όλα αυτά τα χρόνια ετοίμαζε την ψυχή της για να δεχτεί το μήνυμα του Ευαγγελισμού και να γίνει η Μητέρα του Χριστού, κατέληξε η γιαγιά.

-Τι όμορφη ιστορία, γιαγιά! είπαν όλα τα εγγονάκια μαζί.

-Πόσα μάθαμε από την διήγησή σου… συνέχισε η Μαρία. Σε ευχαριστούμε πολύ, γιαγιά!

–Εύχομαι, παιδάκια μου, εσείς που είστε μικρά ακόμα ,να διατηρήσετε την καθαρότητα της ψυχής και του σώματός σας και να έχετε ως πρότυπο την μικρή Μαριάμ ,που από τόσο μικρή ηλικία ζούσε μια ζωή δοσμένη στην αγάπη του Θεού και γι΄ αυτό αξιώθηκε να γίνει και Μητέρα Του.

.

 Αλεξία- momyof6 για το ιστολόγιο «Αντέχουμε…»


.

(για την διήγηση αυτή λήφθηκαν στοιχεία από το βιβλίο: Χαίρε Κεχαριτωμένη, του Αρχιμανδρίτου Βασιλείου Μπακογιάννη, εκδόσεις Θαβώρ, σ. 29-32)

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Η Θεοτόκος εισερχόμενη στον Ναό έγινε η μεγαλύτερη ησυχάστρια κι αποτελεί πρότυπο και έμπνευση για όλους μας.

 


 Εισόδια της Θεοτόκου – Εορτάζει στις 21 Νοεμβρίου

Καλλίστου (Γουέαρ) Μητροπολίτου Διοκλείας

…Η Μαρία πέρασε στον Ναό ως χρόνο προπαρασκευής, κατά τον οποίο ετοιμάστηκε για το μελλοντικό Της έργο ως Θεοτόκου. Αλλά, θα μπορούσαμε να ρωτήσουμε, ποια συγκεκριμένη μορφή πήρε αυτή η προετοιμασία; Προετοιμάσθηκε, απαντά ο Παλαμάς, αποκτώντας το εσωτερικό εκείνο βάθος το οποίο επιδαψιλεύει η σιωπή. Ο Παλαμάς τη βλέπει ως τη μεγαλύτερη ησυχάστρια, Εκείνη η οποία επέτυχε περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον την αληθινή ησυχία ή σιωπή της καρδιάς.

Εισερχόμενη στον Ναό, διέκοψε όλους τους δεσμούς με τα εγκόσμια και γήινα πράγματα, παραιτούμενη από τον κόσμο «Θεῷ ζῶσα μόνῳ, Θεῷ βλεπομένη μόνῳ»· επέλεξε την κεκρυμμένη βιοτή, την αόρατη για τα μάτια των έξω, μια «ζωή ησυχίας». Κατοικούσε στα Άγια των Αγίων και η ζωή Της έμοιαζε με τη ζωή των ερημιτών και των ασκητών που κατοικούν εν «ὄρεσι καὶ σπηλαίοις καὶ ταῖς ὀπαῖς τῆς γῆς» (Εβρ. 11:38). Η περίοδος που έζησε στον Ναό ήταν έτσι μια εμπειρία «ερήμου», μια προτύπωση του μοναχισμού. Εκεί έμαθε να υποτάσσει τον «ἡγεμόνα νοῦν» στον Θεό, ζώντας «τὴν κατ᾿ ἀγγέλους πολιτείαν», επιτυγχάνοντας την θεωρία και ασκώντας την αδιάλειπτη προσευχή: «συνῆψε τὸν νοῦν τῇ πρὸς ἑαυτὸν στροφῇ καὶ προσοχῇ καὶ τῇ ἀδιαλείπτῳ θείᾳ προσευχῇ». Μεταμορφούμενη από το θείο φως, είδε τον άκτιστο Θεό να αντανακλάται στο κάτοπτρο της καθαρότητος της καρδιάς Της. Και τα μέσα της προσβάσεώς της σε όλα αυτά τα μυστήρια της εσωτερικής προσευχής ήταν ακριβώς η ησυχία:

«Τὴν ἱερὰν ἡσυχίαν εὑρίσκει χειραγωγόν· ἡσυχίαν τὴν νοῦ καὶ κόσμου στάσιν, τὴν λήθην τῶν κάτω, τὴν μύησιν τῶν ἄνω, τὴν τῶν νοημάτων ἐπὶ τὸ κρεῖττον ἀπόθεσιν· αὔτη πρᾶξις ὡς ἀληθῶς ἐπίβασις τῆς ὡς ἀληθῶς θεωρίας ἢ θεοπτίας. {…} Μόνη γὰρ ἀπάντων, ἐξ οὕτω πάνυ παιδὸς ὑπερφυῶς ἡσυχάσασα {…} καινὴν καὶ ἀπόρρητον ὁδὸν εἰς οὐρανοὺς ἐδείματο τήν, ἵν᾿ οὕτως εἵπω, νοητὴν σιγήν».

Ησυχία ή σιωπή της καρδιάς δεν είναι ουσιαστικά τίποτε άλλο παρά μια στάση προσεκτικής ακρόασης. «Σχολάσατε καὶ γνῶτε ὅτι ἐγώ εἰμι ὁ Θεός» (Ψαλμ. 45:10): η φράση του Ψαλμωδού συγκεφαλαιώνει την ουσία της σιωπής. Όταν σιωπώ εν προσευχή σημαίνει ότι αφουγκράζομαι τον Θεό. 

Αυτό λοιπόν είναι το συμβολικό της εορτής των Εισοδίων της Θεοτόκου στον Ναό. μας μιλά για τη χαρά: Ο Χριστιανισμός, μας υπενθυμίζει, ήρθε στον κόσμο ως άγγελμα «χαράς μεγάλης» (Λουκ. 2:10) κι αν αυτή τη μεγάλη χαρά δεν τη νιώθουμε μέσα μας, τότε δεν είμαστε αληθινοί Χριστιανοί. Ωστόσο, σ’ ένα βαθύτερο επίπεδο, μας μιλά για τη δημιουργική σιωπή. «Να κατανοείς δια της ησυχίας», λέει ο Dag Hammarskjöld, «να ενεργείς δια της ησυχίας, να κατακτάς εν ησυχία». Αυτό ακριβώς είναι το μάθημα που έχουμε να μάθουμε από την παρούσα εορτή.

Η Μαρία είναι η ανθρώπινη εικόνα και το παράδειγμά μας. Μέσα απ’ όσα έκανε με τη σιωπή της -αυτή τη σιωπή που η ιστορία των παιδικών της χρόνων στον Ναό προβάλλει ενώπιόν μας συμβολικά- αποτελεί πρότυπο και έμπνευση για όλους μας.

iconandlight

Read more » Διαβάστε Περισσότερα