Οι Άγιοι και θαυματουργοί Ανάργυροι Κοσμάς και Δαμιανός εκ της Ασίας.

 

Οἱ Ἅγιοι αὐτοὶ κατάγονταν ἀπὸ τὴν Ἀσία. Οἱ γονεῖς τους ἦταν ἄριστο πρότυπο χριστιανῶν συζύγων. Ὅταν ἡ μητέρα τους Θεοδότη ἔμεινε χήρα, ἀφιέρωσε κάθε προσπάθειά της στὴν χριστιανικὴ ἀνατροφὴ τῶν δύο παιδιῶν της, Κοσμᾶ καὶ Δαμιανοῦ.

Τοὺς δύο ἀδελφοὺς διέκρινε μεγάλη εὐφυΐα καὶ ἐπιμέλεια, γι’ αὐτὸ καὶ σπούδασαν πολλὲς ἐπιστῆμες. Ἰδιαίτερα ὅμως, ἐπιδόθηκαν στὴν ἰατρικὴ ἐπιστήμη, τὴν ὁποία ἐξασκοῦσαν σὰν διακονία φιλανθρωπίας πρὸς τὸν πλησίον. Θεράπευαν τὶς ἀσθένειες τῶν ἀνθρώπων, καὶ ἰδιαίτερα τῶν φτωχῶν, χωρὶς νὰ παίρνουν χρήματα, γι’ αὐτὸ καὶ ὀνομάστηκαν Ἀνάργυροι.

Πολλοὶ ἀσθενεῖς ποὺ θεραπεύθηκαν ἤθελαν νὰ τοὺς εὐχαριστήσουν. Ἀλλὰ αὐτοί, δὲν δέχονταν τὶς εὐχαριστίες καὶ ἀπαντοῦσαν μὲ τὸν ὀρθὸ λόγο τῆς Ἁγίας Γραφῆς:«Ἡ εὐλογία καὶ ἡ δόξα καὶ ἡ σοφία καὶ ἡ εὐχαριστία καὶ ἡ τιμὴ καὶ ἡ δύναμης καὶ ἡ ἰσχὺς τῷ Θεῷ ἡμῶν εἰς τοὺς αἰώνας τῶν αἰώνων». Δηλαδή, ὅλος ὁ ὕμνος καὶ ἡ δόξα καὶ ἡ σοφία καὶ ἡ εὐχαριστία καὶ ἡ τιμὴ καὶ ἡ δύναμη καὶ ἡ ἰσχύς, ἀνήκει στὸ Θεό μας, στοὺς αἰῶνες τῶν αἰώνων.

Ἔτσι ταπεινὰ ἀφοῦ διακόνησαν σὲ ὅλη τους τὴ ζωὴ τὸν πλησίον, πέθαναν εἰρηνικὰ καὶ ἐτάφησαν στὴν τοποθεσία Φερεμά.

Η μνήμη τους εορτάζεται την 1η Νοεμβρίου.

«Θαυμαστός ο Θεός εν τοις αγίοις αυτού». 
Τα όσα γράφονται αφιερώνονται προς δόξαν και τιμήν των Αγίων Αναργύρων ιατρών Κοσμά και Δαμιανού. Για δυο χρόνια (1943-45) ήμουν άρρωστος από «ίλιγγο». Όταν ξυπνούσα έπρεπε να κάθομαι 3-5 λεπτά ακίνητος στο κρεβάτι και μετά να σηκωθώ, να ντυθώ και να κάνω τα πρώτα βήματα με πολλή προσοχή για να μην πέσω κάτω από πονοκέφαλο. Εάν έστρεφα το βλέμμα μου απότομα προς την οροφή του δωματίου ή σε ένα σημείο ψηλότερο μου φαινόταν ότι στριφογύριζε οτιδήποτε έβλεπα και κινδύνευα να πέσω κάτω στο πάτωμα χάνοντας την ισορροπία μου.

Πολλές φορές από τη ζάλη αισθανόμουν ανακάτωμα στο στομάχι με πόνους με αποτέλεσμα να κάνω εμετό. Όταν αυτό συνέβαινε δύο φορές την ημέρα βρισκόμουν σε κατάσταση ατονίας.

Μεταχειρίστηκα διάφορα θεραπευτικά μέσα, ρώτησα και ιατρούς αλλά και μετά την εφαρμογή των συμβουλών τους δεν είδα βελτίωση. Η κατάσταση αυτή συνεχιζόταν για δύο χρόνια.

Κατά την αγρυπνία της 1ης Νοεμβρίου 1945 των Αγίων Αναργύρων, που επιτελεί η Μονή αφού έψαλλα ότι μπορούσα, κατά την λειτουργία, κατέβηκα στο παρεκκλήσι των Αγίων Αναργύρων, που είχα την επιμέλεια, για να ανάψω τα καντήλια. Επικαλούμενος τότε νοερά τη βοήθεια των Αγίων Ιατρών, ω του θαύματος! Μετά από αυτό, σταμάτησε όλη ακαταστασία της ασθένειας μου, που την διαπίστωσα μετά την παρέλευση μιας εβδομάδας.
Από τότε και μέχρι σήμερα, που γράφω τις γραμμές αυτές, 4 Δεκεμβρίου 1954, ουδέποτε επανήλθε η ασθένεια. Γι’ αυτό ευχαριστώ και ευγνωμονώ τους Αγίους ιατρούς και θεράποντές μου, Κοσμάν και Δαμιανόν εις αιώνα τον άπαντα. Αμήν.

2. Άλλο θαύμα  από τους Αγίους Αναργύρους.

Θα αφηγηθώ άλλο θαύμα που έγινε σε μένα πρόσφατα (1954). Κατά το έτος 1916 προσβλήθηκα από ελονοσία. Ήμουν τότε αρχάριος μοναχός και εργαζόμουν ως κελλάρης στο μετόχι της Μονής μας, που λεγόταν Δεβελήκια, στην περιφέρεια Γομάτι Χαλκιδικής
Τόσον εξασθένησε ο οργανισμός μου, ώστε κατάντησα σχεδόν σε ημιπαραλυσία. Με την πάροδο του χρόνου έγινα καλά  αλλά προσβλήθηκα  από ρευματική πολυαρθρίτιδα  στην κνήμη του δεξιού μου ποδιού, στο οποίο και σχηματίσθηκαν κιρσοί από φλεβίτιδα. Η κατάστασή μου μέρα με τη μέρα χειροτέρευε, οι πόνοι πολλαπλασιάζονταν και η κνήμη έγινε κατακόκκινη από εσωτερική φλόγωση. Διέκοψα περισσότερο από ένα μήνα τις ακολουθίες  στην εκκλησία, επειδή δεν μπορούσα να σταθώ ούτε όρθιος, ούτε καθήμενος· μόνον ξαπλωμένος στο κρεβάτι ανακουφιζόμουν και δεν πονούσα.

Έφθασε η εορτή των Αγίων Αναργύρων της 1ης Νοεμβρίου 1954, κατά την οποίαν έκαμα κουράγιο και ανέβηκα  στο Καθολικό για να παρακολουθήσω την αγρυπνία. Καθ΄ όλην τη διάρκεια της ακολουθίας οι πόνοι διαρκώς με ενοχλούσαν. Σουβλιές δυνατές από το γόνατο μέχρι το κάτω άκρο της κνήμης και γύρω από αυτήν.

Μετά την ακολουθία του όρθρου, ο πνευματικός παπα-Διονύσιος τέλεσε τη λειτουργία στο παρεκκλήσι των Αγίων Αναργύρων με μεγάλη ευλάβεια και λαμπρότητα, οι δε αδελφοί Ιωακείμ και Θεόκλητος έψαλλαν με πολλή κατάνυξη και φαιδρότητα.

Κατόπιν επακολούθησε πανηγυρικό κέρασμα με τα συνηθισμένα: κονιάκ, λουκούμι, καφές, κόλλυβα. Μετά, με την βοήθεια του Θεού, αποσυρθήκαμε για τρεις ώρες στα κελιά μας για ξεκούραση μέσρι την ώρα του φαγητού.
«Θαυμαστός ο Θεός εν τοις Αγίοις αυτού»  πρέπει να φωνάξω δυνατά! Οι Άγιοι Ανάργυροι λόγω της μεγάλης τους ευσπλαχνίας και αγάπης, αόρατα με επισκέφτηκαν και με θεράπευσαν τελείως. Από την ώρα που άρχισε η θεία λειτουργία, δεν αισθάνθηκα ούτε τον ελάχιστον πόνο πλέον. Οι συνηθισμένες σουβλιές εξαφανίσθηκαν, το πόδι μου ήλθε στη φυσική του κατάσταση, έφυγε, χάθηκε η κοκκινίλα, ξεπρίσθηκαν οι φλέβες και επανήλθα πάλιν στην προηγουμένη υγιή κατάσταση με τη βοήθεια και επίσκεψη των Αγίων Ιατρών μου, Κοσμά και Δαμιανού, τους οποίους από ψυχής και καρδίας ευχαριστώ.
Συνέθεσα δε προς τιμήν τους και το ακόλουθο μεγαλυνάριο, που πολλές φορές το ψάλλω μπροστά στην αγία εικόνα τους με ευλάβεια και ευγνωμοσύνη όσες φορές ανάβω τα κανδήλια.
«Από των εγκάτων μου της ψυχής, ο πτωχός οικέτης, ευγνωμόνως ευχαριστώ, υμάς τους Αναργύρους Κοσμάν Δαμιανόν τε,διά την θεραπείαν ην μοι παρέσχετε».

Η Εκκλησία μας τιμά την μνήμη τους την 1η του μηνός Νοεμβρίου .

(Σημείωση : Ἐπειδή ἔχουμε τρία ζεύγη ἁγίων Ἀναργύρων μὲ τὸ ὄνομα Κοσμᾶς καὶ Δαμιανός πρός ἀποφυγήν συγχύσεως, ὅταν ἀκοῦμε τὰ ὀνόματά τους, καλό εἶναι νὰ κάνουμε μὶα σύντομη διευκρίνηση. Μία συζυγία εἶναι, λοιπόν, οἱ ἅγιοι Ἀνάργυροι Κοσμᾶς καὶ Δαμιανός οἱ ἐκ τῆς Ἀσίας, πού ἑορτάζουν τὴν 1η Νοεμβρίου, ἄλλη συζυγία εἶναι οἱ ἅγιοι Κοσμᾶς καὶ Δαμιανός οἱ ἐκ τῆς Ἀραβίας, πού ἐορτάζουν τὴν 17ην Ὀκτωβρίου καὶ ἡ τρίτη συζυγία εἶναι οἱ ἅγιοι Ἀνάργυροι Κοσμᾶς καὶ Δαμιανός οἱ ἐκ τῆς Ρώμης, οἱ ὁποίοι ἑορτάζουν τήν 1η Ἰουλίου).

http://ayioi-pantes.blogspot.gr/

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Νοέμβρης...ο κρασομηνάς, ο παχνιστής, ο μεσοσπορίτης.

 

Τελευταίος μήνας του Φθινόπωρου, ο Νοέμβριος, είναι κι ο βασικός προάγγελος του χειμώνα. Το μήνα αυτό, του Αγίου Φιλίππου, αρχίζει το σαραντάημερο και η προετοιμασία των πιστών με νηστεία και προσευχή για τη μεγάλη γιορτή της χριστιανοσύνης, τα Χριστούγεννα. Ο μήνας αυτός έχει πολλές δουλειές για τους ανθρώπους της υπαίθρου που πρέπει γρήγορα να τελειώσουν

λόγω του επερχόμενου χειμώνα, γι αυτό του έχουν δοθεί και πολλά χαρακτηριστικά ονόματα. Τον λένε «Βροχάρη» για τις πολλές του βροχές, «Νιαστή» για τα τελευταία νεάσματα ή υνάσματα (οργώματα) της γης, «Παχνιαστή» για το κλείσιμο των ζώων στο παχνί, και«Χαμένο» για το λίγο χρόνο δουλειάς που μένει, επειδή η μέρα τώρα είναι πολύ μικρή και πάει χαμένη. Λόγω των γιορτών του, τον λένε και «Αϊστράτηγο» ή «Αϊταξιάρχη», «Αϊφίλιππα» και «Αγιαντριά» ή «Αντριά». Τον λένε ακόμα και «Μεσοσπορίτη» από τη γιορτή της Παναγίας της Μισοσπορίτισσας στις 21. Την Παναγία αυτή  τη λενε και «Αρχισπειρίστρα» ή «Αποσοδειά».Εκτός από τις θρησκευτικές γιορτές έχουμε και δυό γιορτές εθνικού χαρακτήρα. Η πρώτη στις 17 Νοεμβρίου που εορτάζουμε την επέτειο της εξέργεσης του Πολυτεχνείου και στις 25 Νοεμβρίου ημέρα αφιερωμένη στην Εθνική Αντίσταση, ημέρα επίσης εορτής της Αγίας Αικατερίνης.
Στις 8 Νοεμβρίου  ημέρα των Παμμεγίστων Ταξιαρχών Μιχαήλ και Γαβριήλ, γιορτάζει η πολεμική μας αεροπορία αφούν οι ταξιάρχες είναι οι προστάτες της.Το μήνα αυτόν, στις περισσότερες περιοχές της πατρίδας μας, άντρες και γυναίκες ξεχύνονται στους απέραντους ελαιώνες για να μαζέψουν τον ευλογημένο καρπό της ελιάς.Ασ δούμε μερικές  παροιμίες για το Νοέμβριο: Το Νοέμβρη και Δεκέμβρη φύτευε καταβολάδες. Οποίος σπείρει τον Νοέμβρη ούτε σπόρο δεν θα πάρει. Ο άη- Μηνάς εμήνυσε, πούλια μη ξημερώσει.Άι- Μηνάς εμήνυσε του πάππου του χειμώνα:-Έρχομαι ή δεν έρχομαι και τ’ Άι- Φιλίππου αυτού είμαι. 
Στη συλλογή της βιβλιοθήκης υπάρχουν βιβλία σχετικά με τις εποχές και τους μήνες. Ενδεικτικά παραθέτουμε τα εξής:
      1. Λουτάρη Άννα:  Οι 12 μήνες του χρόνου:παραμύθια,έθιμα,γιορτές , Εκδ.Ντουντούμη, 2000
      2. Πέτροβιτς- Ανδρουτσοπούλου Λότη: Τα παιδιά του Φθινοπώρου , Εκδ. Πατάκη,1993
      3. Χρυσοχόος Βασίλης : Φθινόπωρο, Εκδ΄Λαβύρινθος,1999
      4. Πρωτογερελλής Μίλτος : Οι εποχές μου,Εκδ. Ύψιλον, 1994




 [tags]Βέροια,Δημόσια Βιβλιοθήκη Βέροιας,εποχές,λαογραφία, μήνες,χρόνος,βιβλία [/tags]

 http://www.libver.gr

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Αεργίτες...Ο Νοέμβριος στον Πόντο.

 

 Στον ελλαδικό χώρο έχει πολλές ονομασίες, όπως Βροχάρης για τις πολλές βροχές που φέρνει, Νιαστής για τα οργώματα, Παχνιστής, Χαμένος, Αιστράτηγος και Αιταξιάρχης (8 Νοεμβρίου), Αιφίλιππα (14 Νοεμβρίου), Μεσοσποτίτη (21 Νοεμβρίου), και Αντριά ή Αγιαντριά από τον Αγ. Ανδρέα (30 Νοεμβρίου).

Στον Πόντο λεγόταν Αεργίτες απο την γιορτή του Αγ Γεωργίου του εν Λύδδη, που εορταζόταν στις 3 Νοεμβρίου στον Πόντο.

Στην Κερασούντα ονομαζόταν Αγιγιωργίτης και Αγιγιωργίτες, στη Σινώπη Αιγιωργίτης, και σε Όφη, Σάντα, Τραπεζούντακαι Χαλδία λεγόταν Αεργίτες, λέξη που παράγεται από το όνομα του Αγ. Γεωργίου.

Στα Κοτύωρα λεγόταν Γότζ-αγης, δηλ, μήνας της αναπαραγωγής των κριαριών.

Στην Τρίπολη λεγόταν Νοέμβριος και στην Δέσμαινα του Πόντου είχε την ονομασία Παρτάλ.

Στη Ροδόπολη ονομαζόταν Αεργίτες λόγω του τέλους των γεωργικών ασχολιών και της αρχής των αργιών.

Μάλιστα οι Τούρκοι τον ονόμαζαν αβαράν, (άεργον).

Επί εποχής του Μεγ. Κωνσταντίνου, ευλαβείς Χριστιανοί ανήγειραν χαριέστατον ναόν άμα και κάλλιστον στη Λύδδα, (Διόσπολις της Παλαιστίνης), προς τιμήν του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου του Τροπαιοφόρου. Εκεί μετέφεραν και κατέθεσαν το πολύαθλο σώμα του μάρτυρος, από ένα άσημο μέρος όπου το είχε θάψει ο Πασικράτης (ο θεράπων του Αγίου). Η ανακομιδή των λειψάνων του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου Του Τροπαιοφόρου συμπίπτει με την ημέρα των εγκαινίων του ιερού ναού, έτσι δίκαια οι Πόντιοι μετονόμασαν το Νοέμβριο σε Αεργίτεν εις ένδειξη τιμής στο πρόσωπο του αγίου τον οποίο πολύ ευλαβούντο.

Στα Κοτύωρα Αγιωργίτα ονόμαζαν τους μήνες Απρίλιο και Νοέμβριο, προς τιμήν του Αγ Γεωργίου. Τότε μάλιστα έστρωναν τα στρωσίδια για το χειμώνα, χαλιά παπλώματα κτλ, και έλεγαν το δίστιχο: "Αγιωργίτα στρώσον - Αγιωργίτα σ΄ κώσον."

Δηλαδή του Αγίου Γεωργίου το Νοέμβριο στρώσε για το χειμώνα και του Αγίου Γεωργίου τον Απρίλιο μάζεψε τα για την Άνοιξη.

Στην Ινέπολη συνέπιπτε η αρχή του Χειμώνα με τη γιορτή του Αγίου Φιλίππου (14 Νοεμβρίου) και λεγόταν το δίστιχο: "Καλώς τονε τον Φίλιππα, τα χιόνια φορτωμένος"

Στο Σταυρίν λεγόταν το: "Αεργίτες μουρδουλίζ΄ σο ραχίν ανθρώπ΄ς φουρκίζ", δίστιχο αποτρεπτικό για τους ανθρώπους να ανέβουν στα βουνά.

Σε Κρώμνη και Ίμερα προέτρεπαν όλους να φροντίσουν τα κρεβάτια τους, όπως επίσης και στη Ματσούκα, με τα δίστιχα:

- "Αεργίτα το κρεβάτι σ΄, πάντα ας κεζατεύ΄ τ΄ ομμάτι σ΄".
(κεζατεύω = προσέχω)

- "Αεργίτα σο κρεβάτι σ΄, πάντα ας στοχεύ, τ΄ ομμάτι σ΄."
(στοχεύω = επιμελούμαι)

Στο Ακ Ντάγ Ματέν και στα 32 του χωριά χιόνιζε πάρα πολύ κατά τα μέσα του Αεργίτε, το χιόνι έφτανε το ένα μέτρο και κρατούσε έως ένα μήνα.

Για τα πολλά νερά που έφερνε ο Αεργίτες λεγόταν και το δίστιχο: "Αεργίτες έν' ζαγκίντς, φέρ κρύα νερά και πίντς."

Στα δε Σούρμενα για τα πολλά χαψία του Αεργίτε έλεγαν το δίστιχο: "Τ' Αεργίτα ας' σο λιμάν', τα χαψία σο τηγάν'," προτρεπτικός στοίχος του λαού για να ρίξουν τα ψάρια από το λιμάνι κατ' ευθείαν στο τηγάνι.

Στον Πόντο κατά τον μήνα Αεργίτεν εορτάζονταν οι παρακάτω γιορτές:

α) Την 1 η Νοεμβρίου οι Αγιοι Ανάργυροι Κοσμάς και Δαμιανός
β) Την 8 η Νοεμβρίου ημέρα μνήμης των Παμμεγίστων Ταξιαρχών Μιχαήλ και Γαβριήλ
γ) Στις 12 Νοεμβρίου του Οσίου Πατρός ημών Νείλου του Σοφού (368-452).
Καταγόταν από το Κοτύωρα του Πόντου, έζησε 48 χρόνια στην έρημο του Σινά και άφησε 1061 δογματικούς και ψυχωφελείς λόγους.
δ) Στις 13 Νοεμβρίου του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου
ε) Στις 21 Νοεμβρίου τα εισόδια της Θεοτόκου
ζ) Στις 26 Νοεμβρίου του Οσίου Στυλιανού (301-400) από το Στέφι του αρχαίου Πόντου, προστάτου των παιδιών.
η) Στις 26 Νοεμβρίου του Οσίου Νίκωνα του Μετανοείται από το Ζεφύρι Τραπεζούντας
θ) Στις 30 Νοεμβρίου τέλος, εορταζόταν η μνήμη του Αγίου Ανδρέα.

του Βασίλη Πολατίδη

Πηγή: Kotsari

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Νοέμβρης μήνας ταξιδεύει...Παντελής Θαλασσινός.

 

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ...ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ.

 

Το όνομά του προέρχεται από το λατινικό novem = 9 γιατί ήταν ο 9^ος  μήνας του ρωμαϊκού νουμιανού ημερολογίου. Με το Νοέμβρη αντιστοιχεί ο αρχαίος μήνας Νημακτηρίων, ο αρχαίος αιγυπτιακός Αιθήρ και η περίοδος μεταξύ Μπριμέρ Φριμέρ της Γαλλικής επανάστασης. Οι Ρωμαίοι τον είχαν αφιερώσει στον Ποσειδώνα και γιόρταζαν τα Ποσειδώνια. Ο λαός τον αποκαλεί Βροχάρη (γιατί πέφτουν πολλές βροχές), Χαμένο (γιατί έχει τις μικρότερες σε διάρκεια ημέρες), Ανακατεμένο (από τον άστατο καιρό), Σκιγιάτης (σκιά, νύχτα), Κρασομηνάς (επειδή τότε άνοιγαν τα καινούρια κρασιά), Αγιομηνάς (του Αγ. Μηνά), Φιλιππιάτης (του Αγ. Φιλίππου), Αντριάς (του Αγ. Ανδρέα), Αϊ-Ταξιάρχης, Αρχαγγελίτης ή Αρχαγγελιάτης, Αϊ-Στράτης, Αϊ-Στράτηγος και Σποριάς  (μιας κι είναι ο καταλληλότερος μήνας για τησπορά των σιτηρών) ή Μεσοσπορίτης (τότε οι περισσότεροι γεωργοί βρίσκονται στο μέσο της σποράς). Αυτόν τον μήνα αρχίζει το μάζεμα των ελιών.                ΕΡΓΑΣΙΕΣ:
                Μάζεμα ελιών.
                Σπορά οσπρίων & σιτηρών.
                «Ξελάκωμα» στ’ αμπέλια.
                Υλοτομία.
                Καίνε τις ξερές μπαμπακιές.
                Μεταφέρονται οι κυψέλες στις οριστικές θέσεις τους για τον χειμώνα.                ΕΘΙΜΑ-ΠΡΟΛΗΨΕΙΣ:
                ΜΑΖΕΜΑ ΕΛΙΑΣ: Στην Αγιάσο της Λέσβου, στο τέλος της συγκομιδής, γινόταν ολόκληρη γιορτή. Ένας από τους ραβδιστές μπήγει ανάποδα το ραβδί του στη γη και του βάζει φωτιά, πιστεύοντας πως όταν λυγίσει το μακρύ ραβδί, θα λυγίσουν και οι ελιές του χρόνου από το βάρος των καρπών.
                Οι γυναίκες στύβουν τις ελιές, με το μαύρο ζουμί τους, αλείφουν το πρόσωπό τους και χορεύουν γύρω από τη φωτιά, πετώντας τα καλάθια τους με ευχές στο νοικοκύρη, να έχει του χρόνου περισσότερο καρπό και στις ανύπαντρες να παντρευτούν.
                Στις 3/11 Αίνο Θράκης, δεν άφηναν τα παπούτσια τους έξω από το σπίτι, όπως συνηθιζόταν αλλά τα έπαιρναν μέσα, «ίνα μη ιδών αυτά ο αρχιστράτηγος Μιχαήλ, ενθυμηθεί αυτούς και αναλάβει εκ της ζωής»
                Στις 11/11 (του Αγ. Μηνά), οι τσοπάνηδες τον επικαλούνται για να βρουν ζώα που έχουν χάσει.
                Οι γυναίκες δεν ανοίγουν ψαλίδι, με τη μαγικοδεισιδαιμονική σκέψη «να’ ναι το στόμα του λύκου κλειστό», ή στο σπίτι του τσοπάνη έκαναν ένα σπάγκο από μαλλί του προβάτου και το έδεναν 3 φορές. Έτσι πίστευαν ότι ο λύκος δε θα έκανε κακό στο κοπάδι τους. Αλλά έτσι «έραβαν» και τα κακά στόματα του χωριού.                Στις 26/11 (του Αγ. Στυλιανού), στον Βώλακα Δράμας, οι γυναίκες (όσες είχαν παιδιά) δεν δούλευαν, αλλά έβραζαν σιτάρι και το πήγαιναν στην εκκλησία και το μοίραζαν για υγεία, για να ζήσουν τα παιδιά.                Στις 30/11 (του Αγ. Ανδρέα), οι γυναίκες στο Βόιο Κοζάνης, έκαναν τηγανίτες (λαγγίτες), «για να μην τρυπήσει το τηγάνι». Απ’ αυτές έτρωγαν όλοι και έδιναν και στα ζωντανά τους.                 ΓΙΟΡΤΕΣ:
                «ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ» (17/11). Το «ξεφάντωμα της… ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ».                «ΤΑ ΕΙΣΟΔΙΑ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ» (21/11). Η ανάδειξη του θεϊκού γυναικείου στοιχείου στον Χριστιανισμό.                ΠΑΡΟΙΜΙΕΣ:
                «Νοέμβρη οργώματα κι ελιές, δεν απολείπουν οι δουλειές».                «Το Νοέμβρη και Δεκέμβρη φύτευε καταβολάδες».                «Η Πούλια βασιλεύοντας, το μήνυμά της στέλνει. Ούτε τσοπάνος στα βουνά ούτε ζευγάς στους κάμπους». 
                «Άι- Μηνάς εμήνυσε του πάππου του χειμώνα: -Έρχομαι ή δεν έρχομαι και τ' Άι- Φιλίππου αυτού είμαι».
                «Αν τ' Άη Φιλίππου λείπω, τ' Άγια, των Αγιών δε λείπω».
                «Ο άη- Μηνάς εμήνυσε, πούλια μη ξημερώσει».
                «Ο Νοέμβρης έκλεισε, τα ζευγάρια είν΄ στο στάβλο κι ούτε ζευγάς στον κάμπο».
                «Ο Νοέμβρης σαν θα έλθει τα γομάρια μέσα κλείνει».
                «Οποίος σπείρει τον Νοέμβρη ούτε σπόρο δεν Θα πάρει».
                «Όταν έρθει ο Νοέμβρης σιγομπαίνει ο χειμώνας».
                «Σ' τσι τριάντα, τ' Αγι-Αντριός, αντριεύεται το κρύο».
                «Της ελιάς το φύλλο κι αν χαθεί, πάλι θε να ξαναβρεθεί».
                «Τον Οκτώβρη τα κουδούνια, το Νοέμβρη παραμύθια».
                «Του Σαρανταμέρου η μέρα «καλημέρα» - «καλησπέρα».

http://users.sch.gr

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Σαν σήμερα... 1 Νοεμβρίου.

 

Τα σημαντικότερα γεγονότα της 1ης Νοεμβρίου

451: Ολοκληρώνεται η Δ' Οικουμενική Σύνοδος της Χαλκηδόνας. Καθόρισε το ορθόδοξο δόγμα σχετικά με τις δύο φύσεις του Χριστού και καταδίκασε τον Μονοφυσιτισμό.

1512: Για πρώτη φορά εκτίθεται στο κοινό η οροφή της Καπέλα Σιστίνα, που έχει φιλοτεχνηθεί από τον Μιχαήλ Άγγελο.

1530: Από πλημμύρες στην Ολλανδία, χάνουν τη ζωή τους περίπου 400 χιλιάδες άτομα.

1604: Πρεμιέρα του έργου «Οθέλλος» του Σαίξπηρ.

1755: Καταστροφικός σεισμός πλήττει την Πορτογαλία, με αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους 90.000 άνθρωποι ή το 1/3 του πληθυσμού της χώρας.

1895: Κυκλοφορεί το «The Horseless Age», το πρώτο περιοδικό, που είναι αφιερωμένο στον μηχανοκίνητο αθλητισμό

1897: Μια ομάδα μαθητών του λυκείου D Azeglio του Τορίνο αποφασίζουν να ιδρύσουν μια ομάδα ποδοσφαίρου, που στην τύχη ονομάζουν Γιουβέντους. Ο πρώτος πρόεδρος είναι ο Enrico Cantari, ενώ στις 24/7/1923 ο Εντουάρντο Ανιέλι, γιος του ιδρυτή της Fiat, θα ψηφιστεί πρόεδρος της ομάδας και θα διαδεχτεί τον ποιητή και συγγραφέα Κοραντίνο Κοραντίνι, που έγραψε τον ύμνο της ομάδας. Το 1947, ο Τζιοβάνι , γιος του Εντουάρτνο, ο οποίος θα σκοτωθεί σε αεροπορικό δυστύχημα, θα αναλάβει την προεδρία.

1903: Η Ορέστεια του Αισχύλου ανεβαίνει στο Βασιλικό Θέατρο Αθηνών για πρώτη φορά στη Δημοτική. Το γεγονός προκαλεί συμπλοκές, με αποτέλεσμα να υπάρξουν και τρία θύματα. (Ορεστειακά)

1912: Η Ελλάδα καταλαμβάνει τη Σαμοθράκη.

1920: Εκλογική ήττα του Ελευθέριου Βενιζέλου, που φεύγει απογοητευμένος απ' την Ελλάδα. Το αποτέλεσμα των εκλογών εκείνων ήταν συντριπτικό. Το κόμμα των Φιλελευθέρων σαρώνεται. Ο Βενιζέλος δεν εκλέγεται ούτε βουλευτής. Δεν αντέχει την συντριβή και ακούγοντας τα αποτελέσματα αναφωνεί: «Θεέ μου... ώστε τόσο μεγάλο κακό έκανα στον ελληνικό λαό και δεν το είχα αντιληφθεί...;». Τρεις μέρες αργότερα παραιτείται από την πολιτική και εγκαταλείπει την Ελλάδα. Ο Κωνσταντίνος, ο μεγάλος αντίπαλός του, επιστρέφει.

1962: Η Ελλάδα υποβάλλει αίτηση για να ενταχθεί στην Ευρωπαϊκή Κοινή Αγορά.

1968: Πεθαίνει ο Γεώργιος Παπανδρέου, ο επονομαζόμενος και «Γέρος της Δημοκρατίας», πολιτικός που διετέλεσε και πρωθυπουργός.

1974: Ο προϊστάμενος της εισαγγελίας Εφετών Αθηνών ασκεί ποινική δίωξη εναντίον του Γεώργιου Παπαδόπουλου, του Στυλιανού Παττακού, του Νικόλαου Μακαρέζου και 62 ακόμη πραξικοπηματιών για εσχάτη προδοσία.

2003: Ο Ζαν Κλοντ Τρισέ από τη Γαλλία αναλαμβάνει Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας.

2013: Δολοφονική επίθεση λαμβάνει χώρα στα γραφεία του Βορείου Τομέα του «Λαϊκού Συνδέσμου - Χρυσή Αυγή», στο Νέο Ηράκλειο. Δυο άγνωστοι άνοιξαν πυρ κατά μελών της Χ. Α., έξω από τα γραφεία του Λαϊκού Συνδέσμου στο Νέο Ηράκλειο, τραυματίζοντας θανάσιμα τα μέλη της Χρυσής Αυγής: Γιώργο Φουντούλη και Μανώλη Καπελώνη και σοβαρά τον Αλέξανδρο Γέροντα. Την ευθύνη της επίθεσης ανέλαβε η πρωτοεμφανιζόμενη τρομοκρατική οργάνωση «Μαχόμενες Λαϊκές Επαναστατικές Δυνάμεις».

Γεννήσεις

846 - Λουδοβίκος ο Τραυλός, βασιλιάς της Δυτικής Φραγκίας

1636 - Νικολά Μπουαλό, συγγραφέας

1661 - Φλοράν Καρτόν Ντανκούρ, Γάλλος ηθοποιός και δραματουργός

1778 - Γουσταύος Δ΄ Αδόλφος, Βασιλιάς της Σουηδίας

1798 - Χένρι Λι Γκίνες, ζυθοποιός, δημιουργός της γνωστής μπύρας

1865 - Γουόρεν Χάρντινγκ, Πρόεδρος των ΗΠΑ (1921-23)

1871 - Στίβεν Κρέιν, Αμερικανός ποιητής, ένας από τους πρώτους υπέρμαχους του νατουραλισμού

1880 - Άλφρεντ Βέγκενερ, Γερμανός γεωφυσικός

1892 - Αλεξάντερ Αλιέχιν, Ρώσος παγκόσμιος πρωταθλητής του σκακιού

1911 - Ανρί Τρουαγιά, Γάλλος συγγραφέας

1919 - Σερ Χέρμαν Μπόντι, Βρετανός μαθηματικός και κοσμολόγος, αυστριακής καταγωγής. Μαζί με τους Φρεντ Χόιλ και Τόμας Γκολντ διατύπωσε τη θεωρία του σταθερού σύμπαντος.

1923 - Βικτόρια ντε λος Άνχελες, σοπράνο

1923 - Γκόρντον Ντίκσον, Καναδός συγγραφέας βιβλίων επιστημονικής φαντασίας

1929 - Μπέτσι Πάλμερ, ηθοποιός

1934 - Ουμπέρτο Ανιέλι, επιχειρηματίας

1939 - Μπερνάρ Κουσνέρ, Γάλλος γιατρός, ιδρυτής και Πρόεδρος της οργάνωσης Γιατροί χωρίς Σύνορα», διοικητής στο Κόσοβο (1999-2001)

1939 - Μπάρμπαρα Μπόσον, Αμερικανίδα ηθοποιός

1940 - Κίμων Κουλούρης, Έλληνας πολιτικός

1942 - Ραλφ Κλάιν, Καναδός πολιτικός, Πρωθυπουργός της Αλμπέρτας

1942 - Λάρι Φλιντ, Αμερικανός εκδότης

1943 - Σαλβατόρε Αντάμο, Ιταλοβέλγος τραγουδιστής

1944 - Όσκαρ Τεμαρού, Πρόεδρος της Γαλλικής Πολυνησίας (2004, 2005-06, 2007-)

1946 - Μαρίνα Αμπράμοβιτς, καλλιτέχνιδα από τη Σερβία

1948 - Αμάνι Αμπέιντ Καρούμε, Πρόεδρος της Ζανζιβάρης (2000-)

1950 - Ρόμπερτ Λάφλιν, Νομπελίστας (1998) Αμερικανός φυσικός

1951 - Φριτς Γκέντγκεντραγκ, Κυβερνήτης στις Ολλανδικές Αντίλλες (2002)

1952 - Φαμπρίς Λουσινί, Γάλλος θεατρικός ηθοποιός

1954 - Κλάους Ερνστ, Γερμανός συνδικαλιστής και πολιτικός

1956 - Ίαν Λιούις, μπασίστας, μέλος του συγκροτήματος της ρέγκε Inner Circle, που έκαναν (1993) επιτυχία με το τραγούδι Sweat («A La La La La Long»)

1957 - Λάιλ Λόβετ, τραγουδιστής

1962 - Άντονι Κίντις, τραγουδιστής

1962 - Μάγκνε Φουρουχόλμεν, Νορβηγός τραγουδιστής, κιμπορντίστας και πιανίστας στο νορβηγικό pop συγκρότημα a-ha

1963 - Ρικ Άλεν, ντραμίστας, μέλος του συγκροτήματος «Ντεφ Λέπαρντ»

1964 - Ντάραν Νόρις, Αμερικανός ηθοποιός

1967 - Σόφι Χόκινς, μουσικός

1968 - Λίνα Τσεργιάζοβα, αθλήτρια από το Ουζμπεκιστάν, ολυμπιονίκης (1994, χρυσό στο άλμα στον αέρα)

1972 - Τόνι Κολέτ, Αυστραλέζα ηθοποιός

1973 - Αϊσουάργια Ράι, Ινδή ηθοποιός

1974 - Γιασμίλα Σμπάνιτς, σκηνοθέτιδα από τη Βοσνία και Ερζεγοβίνη , που κέρδισε τη Χρυσή Άρκτο το 2006 στο Κινηματογραφικό Φεστιβάλ του Βερολίνου με την ταινία «Grbavica»

1975 - Καμίλ Εσομπέντο, Αμερικανός μουσικός

1976 - Ματ Τσάπμαν, Αμερικανός κομίστας και ηθοποιός

1978 - Μαντζού Γουάριαρ, Ινδή ηθοποιός

1978 - Αμπντελσλάμ Ουαντού, Μαροκινός ποδοσφαιριστής (Ρεν, Ολυμπιακός)

1984 - Χρήστος Πιπίνης, ποδοσφαιριστής (εθνική ελπίδων, Ακράτητος)

Θάνατοι

Νοέμβριος 284 - (δεν είναι γνωστή η ημερομηνία), Νουμεριανός, Ρωμαίος Αυτοκράτορας, δολοφονείται

Νοέμβριος ή Δεκέμβριος 567- Σαριμπέρ Α΄ , 50;, Βασιλιάς των Φράγκων (561-67)

Νοέμβριος 602- Μαυρίκιος, 63, Αυτοκράτορας του Βυζαντίου (582-602) , δολοφονείται στη διάρκεια ανταρσίας του στρατού

1296 - Γκιγιόμ Ντιράν ή Ντουράντους ή Ντουράντι, 66; , Γάλλος υμνωδός και θρησκευτικός συγγραφέας

1391 - Αμεδαίος Ζ΄, 31, Κόμης της Σαβοΐας από το 1383 ως το 1391

1399 - Ιωάννης Ε΄ της Βρετάννης, 60, Δούκας της Βρετάννης, που ονομάστηκε Κατακτητής

1520 - Διονύσιος, οσιομάρτυρας, εκτελείται από τους Τούρκους

1520 - Ιάκωβος ο διάκονος, νεομάρτυρας, εκτελείται από τους Τούρκους

1520 - Ιάκωβος ο εκ Καστορίας, οσιομάρτυρας, εκτελείται από τους Τούρκους

1535 - Φραντσέσκο Σφόρτσα, Ιταλός ηγεμόνας του Μιλάνου

1546 - Τζούλιο Ρομάνο, 47;, Ιταλός ζωγράφος

1588 - Ζαν Ντορά, 80, Γάλλος ποιητής

1596 - Πιερ Πιτού, 57, Γάλλος δικηγόρος και λόγιος, την ημέρα των γενεθλίων του

1642 - Ζαν Νικολέ, 44, Γάλλος περιηγητής , που εξερεύνησε το Βορειοδυτικό Διαμέρισμα στον Καναδά, πνίγεται στη διάρκεια καταιγίδας.

1676 - Γκισμπέρτους Βοέτιους, 87, Ολλανδός θεολόγος, γνωστός και ως Voet.

1678 - Ουίλιαμ Κόντιγκτον, 77, πρώτος Κυβερνήτης του Ρόουντ Άιλαντ

1700 - Κάρολος Β΄ της Ισπανίας, 39, Βασιλιάς της Ισπανίας (1665-1700), o τελευταίος της δυναστείας των Αψβούργων.

1750 - Γκούσταβ βαρόνος φον Ίμχοφ, 45, Κυβερνήτης των Ολλανδικών Ανατολικών Ινδιών (1743-50)

1783 - Κάρολος Λινναίος ο νεότερος, 42, Σουηδός φυσιοδίφης, γιος του διάσημου βοτανολόγου, Κάρολου Λινναίου.

1865 - Τζον Λίντλεϊ, 66, Βρετανός βοτανολόγος ο οποίος το 1830 πραγματοποίησε την πρώτη συστηματική ταξινόμηση στις ορχιδέες.

1888 - Νικολάι Πρεζεβάλσκι, 48, Ρώσος εξερευνητής, που ανακάλυψε τον ομώνυμο ίππο, στην Κεντρική Ασία. Ο εν λόγω ίππος είναι το τελευταίο γνωστό άλογο που έχει πλέον εξαφανιστεί.

1894 - Αλέξανδρος Γ΄ της Ρωσίας , 49, Αυτοκράτορας της Ρωσίας (1881-94)

1903 - Τέοντορ Mόμσεν, Γερμανός λογοτέχνης (βραβείο Νόμπελ 1902)

1916 - Διονύσιος Στεφάνου, 80, πολιτικός, πρώην ΥΠΕΞ.

1929 - Σιρ Γκιγιάν, Πρωθυπουργός του Αφγανιστάν (1929)

1940 - Αλέξανδρος Διάκος, υπολοχαγός, σκοτώνεται πολεμώντας ηρωικά

1942 - Ούγκο Ντίστλερ, 34, Γερμανός συνθέτης

1947 - Μαν Ο Γουόρ, διάσημο άλογο ιπποδρομιών

1956 - Λάγιος Αζτάλος, 67, Διεθνής Μάστερ στο σκάκι (1950)

1962 - Ρικάρντο Ροντρίγκεζ, 20, Μεξικανός οδηγός της Φόρμουλας 1, σκοτώνεται σε δυστύχημα στη διάρκεια αγώνα στην Πόλη του Μεξικού

1963 - Έλσα Μάξγουελ, Αμερικανίδα κοσμικογράφος και κοσμική

1968 - Γεώργιος Παπανδρέου (πρεσβύτερος), 80, ο «γέρος της Δημοκρατίας», πρωθυπουργός της Ελλάδας (1944, 1963, 1964-65) ιδρυτής της Ενώσεως Κέντρου .

1972 - Έζρα Πάουντ, 87, Αμερικανός ποιητής

1979 - Έϊμι Αϊζενχάουερ, 82, Πρώτη Κυρία των ΗΠΑ (σύζυγος του Άικ την περίοδο 1953-61)

1982 - Κινγκ Βίντορ, 88, μεγάλος Αμερικανός σκηνοθέτης

1982 - Τζέιμς Μπρόντερικ, 55, Αμερικανός ηθοποιός

1983 - Άντονι φον Χόμποκεν, 96, Ολλανδός μουσικολόγος

1984 - Νίκος Παντελίδης, 77, Κύπριος ηθοποιός

1984 - Νόρμαν Κράσνα, 74, βραβευμένος με Όσκαρ συγγραφέας

1985 - Πολυχρόνης Πολυχρονίδης, 77, πρώην υπουργός

1985 - Φιλ Σίλβερς, 74, Αμερικανός κωμικός ηθοποιός

1986 - Σαμιουέλ Μπον Μποβί, 75, Ελβετός μουσικολόγος

1987 - Βάσω Δεβετζή, 60, πιανίστρια, στο Παρίσι

1987 - Ρενέ Λεβέκ, 65, Πρωθυπουργός του Κεμπέκ (1976-85)

1993 - Ιωάννης Γεωργάκης, 77, ακαδημαϊκός, υπηρεσιακός Υπουργός Εσωτερικών το 1993

1993 - Σέβερο Οχόα, 88, Νομπελίστας (1959) Αμερικανός βιολόγος ισπανικής καταγωγής, ο ιδρυτής της μοριακής Βιολογίας

1996 - Τζούνιους Τζαβαγιάρντενε, 90, Πρόεδρος της Σρι Λάνκα (1978-89)

1996 - Μαατί Μπουαμπίντ, Πρωθυπουργός του Μαρόκου (1979-83)

1997 - Βίκτορ Μιλς, 100, Αμερικανός χημικός μηχανικός, που επινόησε τις πάνες μιας χρήσης για βρέφη (Pampers)

1998 - Στανισλάβ Ζουκ, 63, φημισμένος Ρώσος προπονητής καλλιτεχνικού πατινάζ

1999 - Πάρις Πρέκας, 73, ζωγράφος

1999 - Ζαν Κουτού, 74, Γαλλοκαναδός ηθοποιός

1999 - Γουόλτερ Πέιτον, 45, θρύλος του αμερικανικού ποδοσφαίρου, μέλος του Hall of Fame του αμερικάνικου ποδοσφαίρου και μεγαλύτερος rusher , από μία σπάνια ασθένεια στο συκώτι

1999 - Μανουέλ Τόρεζ, 23, διεθνής Βολιβιανός τερματοφύλακας , σκοτώνεται σε τροχαίο δυστύχημα όταν χάνει τον έλεγχο του αυτοκινήτου του στην επαρχία Ταρίγια της Βολιβίας

1999 - Πρίγκιπας Μπεκίμπι Ντλαμίνι, 75, Πρωθυπουργός της Σουαζιλάνδης (1983-86)

2000 - Σερ Στήβεν Ράνσιμαν, 97, κορυφαίος Βρετανός βυζαντινολόγος

2001 - Κώστας Αλεξανδρής, 55, παλαίμαχος ποδοσφαιριστής του ΟΦΗ

2002 - Κέτε Γένικε, ηθοποιός

2004 - Μέι Μάντισον, 89, Αμερικανίδα ηθοποιός

2004 - Μακ Ντρε, 34, Αμερικανός καλλιτέχνης της ραπ, σκοτώνεται από πυροβολισμούς στο Κάνσας του Μιζούρι

2005 - Μάικλ Πίλερ, 57, Αμερικανός σεναριογράφος της τηλεόρασης και παραγωγός, γνωστός για τη συνεισφορά του στη σειρά Star Trek

2005 - Διονύσης Λιβανός, 71, πρώην βουλευτής και Υπουργός Τουρισμού (1993-95)

2005 - Σκιτς Χέντερσον, 77, αγγλικής καταγωγής μπαντλίντερ

2006 - Γουίλιαμ Στάιρον, 81, Αμερικανός συγγραφέας («Η εκλογή της Σοφί»), βραβευμένος με Πούλιτζερ

http://www.newsbeast.gr

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Εορτή των Αγίων Αναργύρων Κοσμά και Δαμιανού.

 

 Τη μνήμη των Αγίων Κοσμά και Δαμιανού, των Αναργύρων, τιμά σήμερα, 1 Νοεμβρίου, η Εκκλησία μας.

Οι Άγιοι Κοσμάς και Δαμιανός κατάγονταν από την Ασία. Οι γονείς τους ήταν άριστο πρότυπο χριστιανών συζύγων. Όταν η μητέρα τους Θεοδότη έμεινε χήρα, αφιέρωσε κάθε προσπάθεια της στη χριστιανική ανατροφή των δυο παιδιών της, Κοσμά και Δαμιανού.

Τους δύο αδελφούς διέκρινε μεγάλη ευφυΐα και επιμέλεια, γι' αυτό και σπούδασαν πολλές επιστήμες. Ιδιαίτερα όμως, επιδόθηκαν στην ιατρική επιστήμη, την οποία εξασκούσαν σαν διακονία φιλανθρωπίας προς τον πλησίον.

Θεράπευαν τις ασθένειες των ανθρώπων, και ιδιαίτερα των φτωχών, χωρίς να παίρνουν χρήματα, γι' αυτό και ονομάστηκαν Ανάργυροι. Πολλοί ασθενείς που θεραπεύθηκαν ήθελαν να τους ευχαριστήσουν.

Αλλά αυτοί, δε δέχονταν τις ευχαριστίες και απαντούσαν με τον ορθό λόγο της Αγίας Γραφής: «Η ευλογία και η δόξα και η σοφία και η ευχαριστία και η τιμή και η δύναμις και η ισχύς τω Θεώ ημών εις τους αιώνας των αιώνων» (Αποκάλυψη Ιωάννου, ζ' 12). Δηλαδή, όλος ο ύμνος και η δόξα και η σοφία και η ευχαριστία και η τιμή και η δύναμη και η ισχύς, ανήκει στο Θεό μας, στους αιώνες των αιώνων.

Έτσι ταπεινά αφού διακόνησαν σε όλη τους τη ζωή τον πλησίον, πέθαναν ειρηνικά και ετάφησαν στην τοποθεσία Φερεμά.

Απολυτίκιο:
Ήχος πλ δ'.
Άγιοι Ανάργυροι και θαυματουργοί, επισκέψασθε τας ασθενείας ημών, δωρεάν ελάβετε, δωρεάν δότε ημίν.

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Απόστολος και Ευαγγέλιο, Κυριακή 1/11/2026

Εὐαγγελικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 1 Νοεμβρίου 2026, Κυριακὴ Ε΄ Λουκᾶ (Λουκ. ις΄ 19-31)

19 Ἄνθρωπος δέ τις ἦν πλούσιος, καὶ ἐνεδιδύσκετο πορφύραν καὶ βύσσον εὐ­φ­ραινόμενος καθ᾿ ἡμέραν λαμπρῶς. 20 πτωχὸς δέ τις ἦν ὀνό­ματι Λάζαρος, ὃς ἐβέβλητο πρὸς τὸν πυλῶνα αὐτοῦ ἡλ­κωμένος 21 καὶ ἐπιθυμῶν χορτασθῆ­­ναι ἀπὸ τῶν ψιχίων τῶν πιπτόντων ἀπὸ τῆς τραπέζης τοῦ πλουσίου· ἀλλὰ καὶ οἱ κύνες ἐρχόμενοι ἀπέλειχον τὰ ἕλκη αὐτοῦ. 22 ἐγένετο δὲ ἀποθανεῖν τὸν πτωχὸν καὶ ἀπενεχθῆ­ναι αὐτὸν ὑπὸ τῶν ἀγγέλων­ εἰς τὸν κόλπον Ἀβρα­άμ· ἀπέθανε δὲ καὶ ὁ πλούσιος καὶ ἐτάφη. 23 καὶ ἐν τῷ ᾅδῃ ἐπάρας τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ, ὑ­­πάρχων ἐν βασάνοις, ὁρᾷ τὸν Ἀβραὰμ ἀπὸ μακρόθεν καὶ Λάζαρον ἐν τοῖς κόλποις αὐτοῦ. 24 καὶ αὐτὸς φωνήσας εἶ­πε·­ πάτερ Ἀβραάμ, ἐλέη­σόν με καὶ πέμψον Λάζαρον ἵ­να βά­ψῃ τὸ ἄκρον τοῦ δακτύλου αὐτοῦ ὕδατος καὶ καταψύξῃ τὴν γλῶσσάν μου, ὅτι ὀδυ­νῶμαι ἐν τῇ φλογὶ ταύτῃ. 25 εἶπε δὲ Ἀβραάμ· τέκνον, μνήσθητι ὅτι ἀπέλαβες σὺ τὰ ἀγαθά σου ἐν τῇ ζω­­ῇ σου, καὶ Λάζαρος ὁ­­­μοίως­ τὰ κακά· νῦν δὲ ὧ­­δε πα­ρακαλεῖται, σὺ δὲ ὀδυ­νᾶ­σαι· 26 καὶ ἐπὶ πᾶσι τούτοις με­ταξὺ ἡμῶν καὶ ὑμῶν χάσμα μέγα ἐστήρικται, ὅπως οἱ θέλοντες διαβῆναι ἔνθεν πρὸς ὑμᾶς μὴ δύνωνται, μη­δὲ οἱ ἐκεῖθεν πρὸς ἡμᾶς δια­περῶσιν. 27 εἶπε δέ· ἐρωτῶ οὖν σε, πάτερ, ἵνα πέμψῃς αὐτὸν εἰς τὸν οἶκον τοῦ πατρός μου· 28 ἔχω γὰρ πέντε ἀδελ­φούς· ὅπως διαμαρτύρηται­ αὐτοῖς, ἵνα μὴ καὶ αὐτοὶ ἔλ­θωσιν εἰς τὸν τόπον τοῦ­τον τῆς βασάνου. 29 λέγει αὐτῷ Ἀβραάμ· ἔ­­χουσι Μωϋσέα καὶ τοὺς προφήτας· ἀκουσάτωσαν αὐ­τῶν. 30 ὁ δὲ εἶπεν· οὐχί, πάτερ Ἀβραάμ, ἀλλ᾿ ἐάν τις ἀπὸ νεκρῶν πορευθῇ πρὸς αὐ­τούς, μετανοήσουσιν. 31 εἶπε δὲ αὐτῷ· εἰ Μωϋσέως καὶ τῶν προφητῶν οὐκ ἀκούουσιν, οὐδὲ ἐάν τις ἐκ νεκρῶν ἀναστῇ πεισθή­σον­ται.

ΕΡΜΗΝΕΙΑ Π. Ν. ΤΡΕΜΠΕΛΑ

19 Συνεχίζοντας ὁ Κύριος τή διδασκαλία του γιά τήν κα­λή χρησιμοποίηση τοῦ πλούτου, εἶπε καί τήν ἀκό­λου­θη παραβολή: Ὑπῆρχε κάποιος πλούσιος ἄνθρωπος, ὁ ὁποῖ­ος φοροῦσε βασιλικά ἐνδύματα. Ἀπ’ ἔξω φοροῦσε ἕνα μάλ­λινο κόκκινο καί πανάκριβο ροῦχο, κι ἀπό μέσα φο­ροῦσε λευκό χιτώνα πολυτελή ἀπό λεπτό αἰγυπτια­κό λινάρι. Καί διασκέδαζε σέ πλούσια συμπόσια κά­θε μέρα μέ μεγαλοπρέπεια. 20 Ἦταν ὅμως καί κάποιος φτωχός πού λεγόταν Λάζαρος, ὁ ὁποῖος ἦταν γεμάτος πληγές καί παραπεταμένος κοντά στήν ἐξώ­πορ­τα τοῦ πλουσίου. 21 Καί προσπαθοῦσε νά χορτάσει ἀπό τά ψίχουλα πού ἔπεφταν ἀπό τό τραπέζι τοῦ πλουσίου. Ἀλλά σά νά μήν τοῦ ἔφτανε ἡ στέρησή του αὐτή, καθώς ἦταν καί σχεδόν γυ­μνός, ἔρχονταν καί οἱ σκύλοι καί ἔγλειφαν τίς πληγές του. Παρόλα αὐτά ὅμως ὁ Λάζαρος δέν ἔβγαζε ἀπό τό στόμα του οὔτε τήν παραμικρή λέξη παραπόνου ἐ­να­ν­τί­ον τοῦ πλουσίου ἤ κάποιο γογγυσμό ἐναντίον τοῦ Θε­οῦ. 22 Κάποτε λοιπόν πέθανε ὁ φτωχός, καί οἱ ἄγγελοι τοῦ Θεοῦ τόν μετέφεραν στήν ἀγκαλιά τοῦ Ἀβραάμ, γιά νά βρεῖ ἀνάπαυση ἐκεῖ μέσα στόν παράδεισο. Πέθανε κάποτε καί ὁ πλούσιος, καί οἱ ἄνθρωποι τόν ἔθαψαν μέ μεγαλοπρέπεια. Πουθενά ὅμως δέν φάνηκαν γι’ αὐτόν οἱ ἄγγελοι τοῦ Θεοῦ. 23 Καί στόν τόπο τοῦ Ἅδη, καθώς βασανιζόταν, σήκωσε τά μάτια του καί εἶδε ἀπό μακριά τόν Ἀβραάμ καί τόν Λάζαρο νά εἶναι στήν ἀγκαλιά του. 24 Αὐτός λοιπόν πού στή γῆ τά εἶχε ὅλα καί δέν παρα­καλοῦσε κανένα νά τόν βοηθήσει, φώναξε τώρα καί εἶπε: Πατέρα μου Ἀβραάμ, σπλαχνίσου με. Λυπήσου με καί στεῖλε τόν Λάζαρο νά βρέξει μέ νερό τήν ἄκρη τοῦ δακτύλου του καί νά δροσίσει τή γλώσσα μου, διότι βασανίζομαι καί ὑποφέρω μέσα σ’ αὐτή τή φωτιά. 25 Ὁ Ἀβραάμ ὅμως τοῦ ἀπάντησε: Παιδί μου, θυμήσου ὅτι ἐσύ ἀπόλαυσες μέ τό παραπάνω τά ἀγαθά σου ὅταν ζοῦσες στή γῆ. Ἐνῶ ὁ Λάζαρος ἀντίστοιχα ἀπόλαυσε τά κακά τῆς δυστυχίας καί τῆς ἀσθένειας. Τώρα ὅμως ἐδῶ ὁ Λάζαρος παρηγορεῖται γι’ αὐτά πού ὑπέφερε τότε συνεχῶς, ἐνῶ ἐσύ ὑποφέρεις καί βασα­νί­ζεσαι χωρίς διακοπή, ὅπως ἀδιάκοπη καί συνεχής ἦταν ἡ εὐτυχία σου πά­νω στή γῆ. 26 Κι ἐκτός ἀπ’ ὅλα αὐτά ὑπάρχει ἀνάμεσά μας μεγάλο χάσμα, ὥστε αὐτοί πού θέλουν νά διαβοῦν ἀπό ἐδῶ σέ σᾶς νά μήν μποροῦν, ἀλλά οὔτε κι ὅσοι εἶναι ἀπό ἐκεῖ νά μποροῦν νά περάσουν ἀπέναντι σέ μᾶς. 27 Εἶπε πάλι ὁ πλούσιος: Ἀφοῦ κάθε ἄνθρωπος πού ἔμεινε ἀμετανόητος στήν ἐπίγεια ζωή του, μετά τό θάνατό του δέν ἔχει πλέον καμία ἐλπίδα, σέ παρακαλῶ λοιπόν, πάτερ, στεῖλε τόν Λάζαρο στό σπίτι τοῦ πατέρα μου. 28 Διότι ἔχω πέντε ἀδελφούς. Στεῖλε τον νά τούς βεβαιώσει ὡς αὐτόπτης μάρτυρας γιά ὅσα συμβαίνουν ἐδῶ, γιά νά μήν ἔλθουν κι αὐτοί στόν τόπο αὐτό τῆς τιμωρίας καί τῶν βασάνων πού βρίσκομαι ἐγώ. 29 Τοῦ λέει ὁ Ἀβραάμ: Ἔχουν τόν Μωυσῆ καί τούς προ­φῆτες πού τούς βεβαιώνουν γι’ αὐτά. Ἄς ἀκούσουν ἐκεί­νους. 30 Ἐκεῖνος τότε τοῦ εἶπε: Ὄχι, πάτερ Ἀβραάμ, δέν θά ὑπακούσουν στό Μωυσῆ καί στούς προφῆτες. Ἐάν ὅμως πάει σ’ αὐτούς κάποιος ἀπό τούς νεκρούς, θά με­τανοήσουν. 31 Τοῦ εἶπε τότε ὁ Ἀβραάμ: Ἐάν δέν ἔχουν τήν κα­λή δι­ά­θεση νά ὑπακούσουν στό Μωυσῆ καί στούς προ­φῆ­τες, δέν θά πεισθοῦν, ἀκόμη κι ἄν ἀναστηθεῖ κάποιος ἀπό τούς νεκρούς. Διότι, ὅταν ἀτονήσει ἡ πρώτη τους ἐντύπωση ἀπό τήν ἀνάσταση, θά ἐπανέλθουν πά­λι στήν προηγούμενή τους σκληρότητα.

 Ἀποστολικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 1 Νοεμβρίου 2026, Τῶν Ἁγίων Ἀναργύρων (Α΄Κορ. ιβ΄ 27 – ιγ΄ 8)

Ἀδελφοί, ὑμεῖς ἐστε σῶμα Χρι­­στοῦ καὶ μέλη ἐκ μέρους. Καὶ οὓς μὲν ἔθετο ὁ Θεὸς ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ πρῶτον ἀποστόλους, δεύτερον προφήτας, τρίτον δι­δασκάλους, ἔπειτα δυνάμεις, εἶτα χαρίσματα ἰαμάτων, ἀντιλήψεις, κυβερ­νήσεις, γένη γλωσσῶν. μὴ πάντες ἀπόστολοι; μὴ πάντες προ­φῆται; μὴ πάντες διδάσκαλοι; μὴ πάν­τες δυνάμεις; μὴ πάντες χαρίσματα ἔχουσιν ἰαμάτων; μὴ πάντες γλώσσαις λαλοῦσι; μὴ πάντες διερμηνεύουσι; ζη­λοῦτε δὲ τὰ χαρίσματα τὰ κρείττονα. καὶ ἔτι καθ᾽ ὑπερβολὴν ὁδὸν ὑμῖν δεί­κνυμι. Ἐὰν ταῖς γλώσσαις τῶν ἀν­θρώπων λαλῶ καὶ τῶν ἀγγέλων, ἀ­γά­πην δὲ μὴ ἔχω, γέγονα χαλκὸς ἠχῶν ἢ κύμβαλον ἀλαλάζον. καὶ ἐὰν ἔχω προφητείαν καὶ εἰδῶ τὰ μυστήρια πάν­τα καὶ πᾶσαν τὴν γνῶσιν, καὶ ἐὰν ἔχω πᾶσαν τὴν πίστιν, ὥστε ὄρη με­θιστάνειν, ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, οὐδέν εἰμι. καὶ ἐὰν ψωμίσω πάντα τὰ ὑπάρχοντά μου, καὶ ἐὰν παραδῶ τὸ σῶμά μου ἵνα καυθήσομαι, ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, οὐδὲν ὠφελοῦμαι. Ἡ ἀγάπη μακροθυμεῖ, χρη­­στεύεται, ἡ ἀγάπη οὐ ζηλοῖ, ἡ ἀ­γάπη οὐ περπερεύεται, οὐ φυσιοῦται, οὐκ ἀσχημονεῖ, οὐ ζητεῖ τὰ ἑαυτῆς, οὐ παροξύνεται, οὐ λογίζεται τὸ κακόν, οὐ χαίρει ἐπὶ τῇ ἀδικίᾳ, συγχαίρει δὲ τῇ ἀληθείᾳ· πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ἐλπίζει, πάντα ὑπομένει. ἡ ἀ­γάπη οὐδέποτε ἐκπίπτει.

ΣΚΕΨΕΙΣ – ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ – ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ

1. Τὸ πολυτιμότερο χάρισμα

Ἡ ἀποστολικὴ περικοπὴ τῆς σημερινῆς Κυριακῆς ἀναγινώσκεται πρὸς τιμὴν τῶν ἁγίων Ἀναργύρων Κοσμᾶ καὶ Δαμιανοῦ, τὴ μνήμη τῶν ὁποίων ἑορτάζουμε. Περιλαμβάνει ἕνα τμῆμα τοῦ θαυμάσιου ὕμνου τῆς ἀγάπης, ποὺ συνέταξε ὁ ἀπόστολος Παῦλος στὴν Α΄ πρὸς Κορινθίους Ἐπιστολή του. Ὁ θεόπνευστος Ἀπόστολος ἀναφέρει στὴν ἀρχὴ τὰ ποικίλα χαρίσματα, τὰ ὁποῖα διανέμει ὁ Θεὸς στοὺς πιστούς, γιὰ νὰ ὑπηρετοῦν τὸ σῶμα τῆς Ἐκκλησίας: τὸ χάρισμα τῆς προφητείας, τῆς διδασκαλίας, τῆς προστασίας τῶν ἀδυνάτων, τῆς διοικήσεως τῆς Ἐκκλησίας καὶ ἄλλα. Καὶ μᾶς προτρέπει νὰ μὴν ζηλεύουμε καὶ ἐπιζητοῦμε τὰ ἐντυπωσιακὰ χαρίσματα, ἀλλὰ τὰ πιὸ ὠφέλιμα γιὰ τὴν Ἐκκλησία καὶ τοὺς πιστούς. Καταλήγει δὲ στὸ ἀνώτερο καὶ πολυτιμότερο ἀπὸ ὅλα τὰ χαρίσματα, ποὺ εἶναι τὸ χάρισμα τῆς ἀγάπης, γιὰ νὰ τονίσει κατόπιν τὴν ἀξία καὶ τὰ γνωρίσματά της. Ἀκόμη καὶ ὅλα τὰ ὑπόλοιπα χαρίσματα νὰ ἔχει κανεὶς σὲ ὑπερθετικὸ βαθμό, ἂν τοῦ λείπει ἡ ἀγάπη δὲν ὠφελεῖται σὲ τίποτε. Ἡ ἀγάπη, λοιπόν, εἶναι ἡ βασίλισσα τῶν ἀρετῶν.

Εἴπαμε ὅτι ἀναγινώσκεται ἡ συγκεκριμένη ἀποστολικὴ περικοπὴ πρὸς τιμὴν τῶν ἁγίων Ἀναργύρων. Διότι ἡ ἀγάπη ἦταν τὸ ἰδιαίτερο χαρακτηριστικό τους. Οἱ λαμπροὶ καὶ καταξιωμένοι αὐτοὶ γιατροὶ ἔλαβαν ἀπὸ τὸν Θεὸ τὸ ἰδιαίτερο χάρισμα νὰ θεραπεύουν θαυματουργικὰ κάθε εἴδους ἀσθένεια, ἀκόμη καὶ ἐκεῖ ποὺ ἡ ἐπιστήμη ἀδυνατοῦσε νὰ φέρει τὴν ἴαση. Ἐπιπλέον παρεῖχαν δωρεὰν τὶς ὑπηρεσίες τους στοὺς ἀσθενεῖς. Ὄχι μόνο δὲν λάμβαναν χρήματα, ἀλλὰ ἐνίσχυαν οἰκονομικὰ τοὺς φτωχοὺς καὶ πάσχοντες συνανθρώπους τους. Γι᾿ αὐτὸ ἡ Ἐκκλησία μας τοὺς ὀνόμασε τιμητικὰ Ἀναργύρους: διότι προσέφεραν δωρεὰν τὶς ὑπηρεσίες τους στοὺς πονεμένους ἀνθρώπους· θυσία στὸν βωμὸ τῆς ἀγάπης. Μᾶς διδάσκουν λοιπὸν μὲ τὸ παράδειγμά τους οἱ Ἅγιοι ὅτι ἡ ἀγάπη εἶναι τὸ ἀνώτερο χάρισμα, ἡ πολυτιμότερη ἀρετή. Αὐτὴν ὀφείλουμε νὰ καλλιεργοῦμε κι ἐμεῖς στὸ περιβάλλον μας.

2. Γνώρισμα τῆς ἀγάπης ἡ ὑπομονὴ

Στὴ συνέχεια τῆς περικοπῆς ὁ ἀπόστολος Παῦλος μᾶς περιγράφει τὰ χαρακτηριστικὰ γνωρίσματα τῆς ἀληθινῆς, τῆς γνήσιας ἀγάπης. Ἕνα ἀπὸ τὰ γνωρίσματα αὐτὰ εἶναι ἡ ὑπομονή. Γράφει ὁ θεόπνευστος Ἀπόστολος: «Ἡ ἀγάπη πάντα ὑπομένει». Δηλαδή, αὐτὸς ποὺ ἔχει ἀγάπη κάνει σὲ ὅλα ὑπομονὴ ἀπέναντι στὸν συνάνθρωπό του. Εἶναι ὄντως ἀπαραίτητη ἡ ὑπομονή, διότι ὅλοι οἱ ἄνθρωποι ἔχουμε ἀδυναμίες, ἀτέλειες, ἐλαττώματα, ἰδιοτροπίες. Κανεὶς δὲν εἶναι τέλειος. Κάποιος γιὰ παράδειγμα εἶναι ὀξύθυμος καὶ ξεσπάει στὴν οἰκογένειά του. Ἄλλος εἶναι ἀνικανοποίητος, ὅλα τοῦ φταῖνε. Ἄλλος ἀπαισιόδοξος, ὅλα τὰ βλέπει μαῦρα. Ἄλλος φλύαρος, δὲν σταματάει νὰ μιλάει.

Τὰ ἐλαττώματα αὐτὰ ποὺ ἔχουν οἱ συν­άνθρωποί μας, μᾶς δυσκολεύουν κάποτε, μᾶς κουράζουν, μᾶς στενοχωροῦν. Ὑπάρχει ὁ κίνδυνος νὰ ὁδηγήσουν σὲ ἐντάσεις, σὲ προστριβὲς καὶ τελικὰ σὲ μεγάλη ψυχικὴ ἀπόσταση. Πόσες οἰκογένειες δυστυχῶς διαλύονται στὶς ἡμέρες μας, ἐπειδὴ δὲν μποροῦν νὰ συμφωνήσουν μεταξύ τους οἱ σύζυγοι! Ἄλλοτε ψυχραίνονται τὰ ἀδέλφια καὶ δὲν μιλιοῦνται. Ἄλλοτε διασπῶνται φιλίες πολυετεῖς γιὰ ἀσήμαντους λόγους. Κι αὐτὰ συμβαίνουν ἐπειδὴ λείπει ἡ ὑπομονή.

Εἶναι ἀπαραίτητη, συνεπῶς, ἡ ὑπομονὴ στὶς σχέσεις μὲ τοὺς συνανθρώπους μας, προκειμένου νὰ συμβιώνουμε ἁρμονικὰ μαζί τους. «Ἀλλήλων τὰ βάρη βαστάζετε» (Γαλ. ς΄ 2), μᾶς προτρέπει ἀλλοῦ ὁ ἀπόστολος Παῦλος. Νὰ ὑπομένουμε, δηλαδή, ὁ ἕνας τὰ ἐλαττώματα, τὶς ἐλλείψεις τοῦ ἄλλου. Νὰ δείχνουμε συμπάθεια στὶς ἀδυναμίες του. Νὰ τὸν ἀνεχόμαστε μὲ πραότητα. Νὰ κάνουμε ὑπομονή. Ὄχι νὰ ἀντιδροῦμε μὲ ἀγανάκτηση καὶ γογγυσμό. «Ἡ ἀγάπη πάντα ὑπομένει» ἐνσυνείδητα, γενναία, καρτερικά.

Τότε θὰ ἔρθει ἡ εἰρήνη στὸ σπίτι μας, ἡ ἠρεμία στὴν ἐργασία μας, ἡ ἑνότητα στὴν οἰκογένειά μας, ἡ χαρὰ στὴν ψυχή μας. Ὅταν κάνουμε ὑπομονὴ ὁ ἕνας στὶς ἀδυναμίες τοῦ ἄλλου, τότε εἶναι ὁμαλὲς οἱ σχέσεις μας, ἑνωμένες οἱ καρδιές μας. Ἡ ὑπομονὴ βεβαιώνει τὴν ὕπαρξη τῆς ἀγάπης. Ἄλλωστε, εἶναι τὸ χαρακτηριστικὸ γνώρισμα τῆς γνήσιας, τῆς ἀληθινῆς ἀγάπης. Αὐτὸ σημαίνει ὅτι δὲν ὑπάρχει ἀληθινὴ ἀγάπη, ὅταν δὲν ὑπάρχει ὑπομονή. Ἀπὸ ἐκεῖ μποροῦμε νὰ ἀντιληφθοῦμε ἂν ἀγαπᾶμε πραγματικὰ τοὺς οἰκείους μας.

Μὲ τὶς πρεσβεῖες τῶν ἁγίων Ἀναργύρων, ἂς κάνουμε κι ἐμεῖς ὑπομονὴ στὶς δυσκολίες ποὺ συναντοῦμε στὴ συνεργασία ἢ στὴ συμβίωση μὲ τοὺς οἰκείους μας. Ὑπομονὴ μέχρι τέλους, ὥστε ν᾿ ἀξιωθοῦμε νὰ συναντήσουμε τοὺς Ἁγίους μας στὸ ἀκύμαντο λιμάνι τοῦ οὐρανοῦ, στὴ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ. Διότι «ὁ ὑπομείνας εἰς τέλος, οὗτος σωθήσεται» (Ματθ. κδ΄ 13), σύμφωνα μὲ τὴν ὑπόσχεση τοῦ Κυρίου. Ἐκεῖνος ποὺ θὰ κάνει ὑπομονὴ μέχρι τὸ τέλος, ἐκεῖνος τελικὰ θὰ σωθεῖ.

Read more » Διαβάστε Περισσότερα