Κυριακή 10 Μαΐου 2026
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗΣ – "ΣΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ ΤΗΝ ΚΕΧΡΙΑ".
Τα ποιήματα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη.
ΑΠΑΝΤΑ ΤΟΜΟΣ ΠΕΜΠΤΟΣ, ΚΡΙΤΙΚΗ ΕΚΔΟΣΗ Ν. Δ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΠΟΥΛΟΣ, ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΔΟΜΟΣ
Γλυκειὰ Παρθέν᾿, ἀξίωσέ με
νά ᾿ρθω καὶ πάλι στὸ ναό σου,
ὅπου φυσᾷ γλυκὰ ἡ αὔρα
στὰ πλατάνια τὰ θεόρατα
κάτω στὸ ρέμα, ποὺ ἡ πηγὴ κελαρύζει
κ᾿ ἐπάνω θροΐζ᾿ ἡ αὔρα μαλακά.
νά ᾿ρθω καὶ πάλι στὸ ναό σου,
ὅπου φυσᾷ γλυκὰ ἡ αὔρα
στὰ πλατάνια τὰ θεόρατα
κάτω στὸ ρέμα, ποὺ ἡ πηγὴ κελαρύζει
κ᾿ ἐπάνω θροΐζ᾿ ἡ αὔρα μαλακά.
Ὅλος ὁ ἥλιος λάμπει στὸ θόλο
τοῦ ὡραίου ναοῦ σου μὲ τὰ πιατάκια τὰ ποικιλμένα
κ᾿ εὐωδιάζ᾿ ἡ μύρτος κ᾿ ἡ δάφνη
ὁλόγυρα κ᾿ ἡ βρύση κελαδεῖ
στὴν αὐλὴ ποὺ ἀνθεῖ ὁ λιβανωτὸς κ᾿ .
τοῦ ὡραίου ναοῦ σου μὲ τὰ πιατάκια τὰ ποικιλμένα
κ᾿ εὐωδιάζ᾿ ἡ μύρτος κ᾿ ἡ δάφνη
ὁλόγυρα κ᾿ ἡ βρύση κελαδεῖ
στὴν αὐλὴ ποὺ ἀνθεῖ ὁ λιβανωτὸς κ᾿ .
Στὰ νιάημερα τ᾿ ἀγαπημένα
τῆς δοξασμένης μεταστάσεώς σου
ἤθελα νά ᾿μαι νὰ ψάλω τὸ «Πεποικιλμένη»
στὸ πανηγύρι τὸ σεμνό.
τῆς δοξασμένης μεταστάσεώς σου
ἤθελα νά ᾿μαι νὰ ψάλω τὸ «Πεποικιλμένη»
στὸ πανηγύρι τὸ σεμνό.
Νὰ βλέπω, νὰ θαυμάζω τὴ χλωμὴ μορφή σου,
μὲ τὰ ματάκια τὰ κλειστά,
μὲ τὰ χεράκια σταυρωμένα,
κι ὁ Υἱός σου νὰ κρατῇ τὴν ἄμωμη ψυχή σου
ὡς τρυγόνα στὰ χεράκια.
μὲ τὰ ματάκια τὰ κλειστά,
μὲ τὰ χεράκια σταυρωμένα,
κι ὁ Υἱός σου νὰ κρατῇ τὴν ἄμωμη ψυχή σου
ὡς τρυγόνα στὰ χεράκια.
Κι Ἀπόστολοι ἐκ περάτων
στὰ σύννεφα ἐπάνω πετώντας
κι Ἄγγελοι μὲ σταυρωμένα χέρια
βλέπουν τὸ θάμα τὸ φριχτό!
στὰ σύννεφα ἐπάνω πετώντας
κι Ἄγγελοι μὲ σταυρωμένα χέρια
βλέπουν τὸ θάμα τὸ φριχτό!
Ψηλὰ ἐπάνω ἀπ᾿ τὸ δῶμα, ἀπὸ δυὸ παραθυράκια
μὲ τὶς κουκοῦλες δυὸ καλογεράκια
προβάλλουν καὶ τείνουν ἀπὸ ἕνα τόμον ἀνοιχτό!
Κι ὁ ἕνας γράφει: «θνητὴ γυναίκα τοῦ Θεοῦ Μητέρα»
κι ὁ ἄλλος: «τ᾿ οὐρανοῦ εἶσαι πλατυτέρα
ὡς ἔμψυχος ναὸς καὶ Θρόνος τοῦ Θεοῦ…»
μὲ τὶς κουκοῦλες δυὸ καλογεράκια
προβάλλουν καὶ τείνουν ἀπὸ ἕνα τόμον ἀνοιχτό!
Κι ὁ ἕνας γράφει: «θνητὴ γυναίκα τοῦ Θεοῦ Μητέρα»
κι ὁ ἄλλος: «τ᾿ οὐρανοῦ εἶσαι πλατυτέρα
ὡς ἔμψυχος ναὸς καὶ Θρόνος τοῦ Θεοῦ…»
Γλυκειὰ Παρθέν᾿, ἀξίωσέ με
νά ᾿ρθω καὶ πάλι στὸ ναό σου,
ὅπου φυσᾷ γλυκὰ ἡ αὔρα
στὸ ρέμα στὰ πλατάνια μυστικά!
νά ᾿ρθω καὶ πάλι στὸ ναό σου,
ὅπου φυσᾷ γλυκὰ ἡ αὔρα
στὸ ρέμα στὰ πλατάνια μυστικά!
(1920)
Φτιάξτε σπιτική λεμονάδα...Είναι πανεύκολο, δροσιστικό και με πολλαπλά οφέλη για τον οργανισμό.
δροσιστική, είναι πλούσια σε βιταμίνες και θρεπτικά συστατικά και βοηθάει στην καλύτερη λειτουργία του οργανισμού, αλλά και στην προστασία του από ασθένειες και λοιμώξεις.
Το νερό με λεμόνι θεωρείται το καλύτερο φυσικό τονωτικό. Το πρωί ο οργανισμός είναι αφυδατωμένος και χρειάζεται νερό για να διώξει τις τοξίνες και να αναζωογονήσει τα κύτταρα. Η σπιτική «λεμονάδα» απομακρύνει τις τοξίνες και βοηθάει στη σωστή λειτουργία των νεφρών, καθώς είναι φυσικό διουρητικό.
Η λεμονάδα βοηθάει επίσης, τη λειτουργία του πεπτικού συστήματος, καθώς έχει κιτρικό οξύ που διευκολύνει την πέψη. Ανακουφίζει από την καούρα και το φούσκωμα.
Συμβάλλει στην απώλεια βάρους. Αυτό συμβαίνει γιατί τα λεμόνια περιέχουν πηκτίνη, που μειώνει την αίσθηση της πείνας.
Έρευνες έχουν δείξει την ισχυρή αντικαρκινική του δράση. Εκτιμάται ότι μπορεί να καταστρέψει τα καρκινογόνα κύτταρα 12 τύπων καρκίνων, μεταξύ των οποίων είναι ο καρκίνος του εντέρου, του στήθους, του προστάτη και των πνευμόνων.Οι ερευνητές παρατήρησαν ότι ο χυμός λεμονιού καταστρέφει μόνον τα καρκινογόνα κύτταρα, χωρίς να επηρεάζει αρνητικά τα υγιή.
Η καθημερινή κατανάλωση χυμού από λεμόνι βοηθάει επίσης, στη μείωση της αρτηριακής πίεσης μέχρι και 10%. Αυτό οφείλεται στην υψηλή περιεκτικότητα του λεμονιού σε κάλιο.
Καταπολεμάει λοιμώξεις του αναπνευστικού, τον πονόλαιμο και την αμυγδαλίτιδα, καθώς έχει αντιμικροβιακή και αντιφλεγμονώδη δράση.
Ο χυμός λεμονιού δυναμώνει τα ούλα, κάνει καλό στις αρθρώσεις και μειώνει τους μυοσκελετικούς πόνους.
Το λεμόνι βοηθάει και στην καλύτερη απορρόφηση του ασβεστίου και του σιδήρου στον οργανισμό.
Θεωρείται επίσης, «φάρμακο» για το κρυολόγημα και τη γρίπη. Ρίχνει τον πυρετό και σταματάει την εφίδρωση.
Η βιταμίνη C του λεμονιού βελτιώνει και την όψη του δέρματος.
Μπορείτε πανεύκολα και γρήγορα να φτιάξετε μόνοι σας λεμονάδα, σαφώς καλύτερη από οποιαδήποτε έτοιμη μπορεί να βρείτε στο εμπόριο.
Υπάρχουν πολλές συνταγές. Εμείς σας προτείνουμε την εξής απλούστατη:
Χυμός από 4 μέτρια λεμόνια.
Τον βάζετε σε μια κανάτα νερό.
Βάζετε 6-8 κουταλιές ζάχαρη. Το δοκιμάσαμε με φρουκτόζη και ήταν ακόμη πιο ελαφριά και με λιγότερες θερμίδες.
Ανακατέψτε καλά.
Αν θέλετε βάλτε και πολύ λίγο αλάτι, ίσως μισό κουταλάκι του γλυκού.
Την κάνει ακόμη καλύτερη και ανεβάζει τους ηλεκτρολύτες.
Προσθέστε δυόσμο ή μέντα.
Σερβίρεται παγωμένη.
Πηγή
Σαν σήμερα... 10 Μαΐου.
Τα σημαντικότερα γεγονότα της 10ης Μαΐου
1267: Η Εκκλησία της Βιέννης διατάζει όλους τους Εβραίους να φορούν ένα διακριτικό σήμα. Το διακριτικό σήμα ήταν για τους άνδρες κίτρινος σκούφος και για τις γυναίκες κίτρινο μαντήλι κεφαλής ή μία στρόγγυλη κίτρινη κονκάρδα.
1329: Ο βυζαντινός αυτοκράτορας Ανδρόνικος Γ', κατά την εκστρατεία του εναντίον των Τούρκων του Ορχάν, ηττάται στη μάχη του Πελεκάνου, στην ασιατική ακτή της Προποντίδος.
1503: Ο Χριστόφορος Κολόμβος φτάνει στα Νησιά Καϊμάν και τα ονομάζει «Λας Τορτούγας» δηλαδή «οι Χελώνες» εξαιτίας των πολλών θαλάσσιων χελώνων που υπήρχαν εκεί. Τα νησιά ανακαλύφθηκαν στο τέταρτο και τελευταίο του ταξίδι στο Νέο Κόσμο. Τα νησιά μαζί με την Τζαμάικα τέθηκαν υπό αγγλική κυριαρχία το 1670, μετά την Συνθήκη της Μαδρίτης.
1534: Ο Γάλλος εξερευνητής Ζακ Καρτιέ επισκέπτεται τη Νέα Γη.
1768: Ο Τζων Ουίλκς φυλακίζεται για τη συγγραφή ενός άρθρου στην εφημερίδα «North Briton», όπου ασκούσε κριτική εναντίον του βασιλιά Γεώργιου Γ'. Το γεγονός προκαλεί ταραχές στο Λονδίνο.
1774: Ο Λουδοβίκος ΙΣΤ' γίνεται βασιλιάς της Γαλλίας.
1775: Αμερικανικός επαναστατικός πόλεμος: Οι αντιπρόσωποι από 13 αποικίες των Ηνωμένων Πολιτειών βρίσκονται στη Φιλαδέλφεια και συγκεντρώνουν τον ηπειρωτικό στρατό για τον πόλεμο με τη Βρετανία. Τοποθετούν το Τζωρτζ Ουάσιγκτον, από τη Βιρτζίνια, επικεφαλής αυτού του στρατού.
1796 : Πρώτος συνασπισμός: Ο Ναπολέων Βοναπάρτης κερδίζει μια αποφασιστική νίκη ενάντια στις αυστριακές δυνάμεις στη γέφυρα Λοντί (Lodi) πέρα από τον ποταμό Άντα (Adda) στην Ιταλία. Οι Αυστριακοί χάνουν περίπου 2.000 άτομα.
1859: Σημειώνονται συγκρούσεις στην Αθήνα μεταξύ φοιτητών και αστυνομίας. Είναι τα λεγόμενα Σκιαδικά. Έτσι έμειναν στην ιστορία τα επεισόδια μεταξύ της μαθητικής νεολαίας και της Χωροφυλακής. Ήταν ένα φαινομενικά άσχετο γεγονός, που οδήγησε τρία χρόνια αργότερα στην έξωση του βασιλιά Όθωνα.
1877: Η Ρουμανία κηρύσσει την ανεξαρτησία της από την Τουρκία.
1902: Ιατρικό επίτευγμα στην Αθήνα. Ο χειρουργός κ. Μαγγίνας αφαιρεί με επιτυχία από ασθενή του ολόκληρο το δεξιό νεφρό του. Η εγχείρηση αυτή έχει ποσοστό επιτυχίας στο εξωτερικό μόλις ένα τοις χιλίοις.
1908: Γιορτάζεται για πρώτη φορά η Γιορτή της Μητέρας, στις Η.Π.Α., στη Δυτική Βιρτζίνια. Ολα ξεκίνησαν από την Anna Reeves Jarvis που είχε χάσει τη μητέρα της και θέλησε να ορίσει μια μέρα που να είναι αφιερωμένη στις μητέρες.
1924: Ο Έντγκαρ Χούβερ γίνεται επικεφαλής του FBI.
1925: Η Κύπρος ανακηρύσσεται από την Αγγλία αποικία του Βρετανικού Στέμματος.
1940: Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος: Η Γερμανία εισβάλλει στο Βέλγιο, το Λουξεμβούργο και την Ολλανδία. Την ίδια χρονιά ο Ουίνστον Τσόρτσιλ αναλαμβάνει την πρωθυπουργία του Ηνωμένου Βασιλείου. Ο Τσόρτσιλ με το πεισματάρικο χαμόγελο, ανθρώπινη ενσάρκωση του σκληροτράχηλου, βρετανικού μπουλντόγκ, που σχηματίζει το σήμα της νίκης με το χέρι, την ώρα που δαγκώνει ένα από τα αγαπημένα του πούρα, είναι μια από τις πιο εμβληματικές εικόνες με τις οποίες έχουμε συνδέσει, στη συλλογική μας συνείδηση, τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Το πάθος του Τσόρτσιλ για τα πούρα Αβάνας αρχίζει το 1895, όταν η τυχοδιωκτική φύση του τον φέρνει, σε ηλικία 20 ετών, στον πόλεμο της Κούβας, η οποία πασχίζει να αποτινάξει τον ισπανικό ζυγό.
Το πάθος του Τσόρτσιλ για τα πούρα Αβάνας αρχίζει το 1895, όταν η τυχοδιωκτική φύση του τον φέρνει, σε ηλικία 20 ετών, στον πόλεμο της Κούβας, η οποία πασχίζει να αποτινάξει τον ισπανικό ζυγό.
1947: Ψηφίζεται από την αμερικανική βουλή το Σχέδιο Τρούμαν για την παροχή οικονομικής βοήθειας προς την Ελλάδα.
1955: Εισάγεται το πάγιο τέλος στους λογαριασμούς του ΟΤΕ, της ΔΕΗ και της ΟΥΛΕΝ.
1956: Εκτελούνται από τις βρετανικές αρχές οι αγωνιστές της ΕΟΚΑ Μιχαήλ Καραολής και Ανδρέας Δημητρίου, οι οποίοι ανέρχονται στην αγχόνη ψάλλοντες τον εθνικό ύμνο και ζητωκραυγάζοντες υπέρ της Ενώσεως.
1981: Ο Φρανσουά Μιτεράν γίνεται ο πρώτος σοσιαλιστής πρόεδρος της Γαλλίας. Ο μοναδικός σοσιαλιστής πρόεδρος της 5ης Γαλλικής Δημοκρατίας, Φρανσουά Μιτεράν απεβίωσε στις 8 Ιανουαρίου 1996 καθώς έπασχε από καρκίνο. Μόλις δέκα ημέρες μετά το θάνατό του, ο πρώην γιατρός του αποκάλυψε ότι η ασθένεια του Μιτεράν είχε στην πραγματικότητα εντοπιστεί από το 1981 και ότι ο πρόεδρος τον είχε υποχρεώσει να πλαστογραφεί τα δελτία υγείας του.
1988: Ο Μισέλ Ροκάρ αναλαμβάνει την πρωθυπουργία της Γαλλίας.
1991: Η Ελένη Γλύκατζη- Αρβελέρ, πρόεδρος του Εθνικού Κέντρου Τεχνών και Πολιτισμού Ζορζ Πομπιντού, ανακηρύσσεται πρέσβειρα καλής θελήσεως της UNICEF.
1994: Ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι ορκίζεται για πρώτη φορά πρωθυπουργός της Ιταλίας.
2002: Ο πράκτορας του FBI, Ρόμπερτ Χάνσεν, καταδικάζεται σε ισόβια κάθειρξη χωρίς δικαίωμα αποφυλάκισης, επειδή πούλησε μυστικά των ΗΠΑ στη Μόσχα, έναντι 1,4 εκατομμυρίων δολαρίων σε μετρητά και διαμάντια.
2005: Στην Τιφλίδα της Γεωργίας ο Βλαντιμίρ Αρουτιάν επιχειρεί να δολοφονήσει τον πρόεδρο των ΗΠΑ Τζορτζ Μπους που βρίσκεται στη χώρα. Πετά χειροβομβίδα που πέφτει 20 μέτρα μακριά από τον Αμερικανό πρόεδρο αλλά δεν σκάει.
2010: Συγκαλείται σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών για την οικονομική κρίση, υπό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Κάρολο Παπούλια. Δεν συμμετέχουν ΚΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ.
Γεννήσεις
1265 - Φουσίμι, αυτοκράτορας της Ιαπωνίας
1641 - Ντάντλεϊ Νορθ, Άγγλος οικονομολόγος
1727 - Αν Ρομπέρ Τιργκό, Γάλλος πολιτικός
1760 - Γιόχαν Πέτερ Χέμπελ, Γερμανός ποιητής
1770 - Λουί Νικολά Νταβό, Γάλλος στρατιωτικός
1788 - Αυγουστίνος Φρενέλ, Γάλλος φυσικός
1838 - Τζον Ουίλκς Μπουθ, Αμερικανός ηθοποιός, δολοφόνος του Αβραάμ Λίνκολν
1841 - Τζέιμς Γκόρντον Μπένετ ο νεότερος, Αμερικανός εκδότης
1866 - Λέων Μπακστ, Ρώσος καλλιτέχνης
1872 - Μαρσέλ Μο, Γάλλος κοινωνιολόγος
1878 - Γκούσταβ Στρέσεμαν, καγκελάριος της Γερμανίας και νομπελίστας
1878 - Κωνσταντίνος Παρθένης, Έλληνας ζωγράφος
1886 - Καρλ Μπαρθ, Ελβετός θεολόγος
1946 - Ντόνοβαν, Σκωτσέζος μουσικός και τραγουδιστής
1955 - Μαρκ Ντέιβιντ Τσάπμαν, Αμερικανός δολοφόνος του Τζον Λένον
1957 - Σιντ Βίσιους, Άγγλος μουσικός, μέλος των Sex Pistols
1960 - Πολ Ντέιβιντ Χιούσον, Ιρλανδός τραγουδιστής, μέλος των U2, γνωστός ως Μπόνο.
1965 - Λίντα Ευαγκελίστα, Καναδή φωτομοντέλο
1966 - Τζόναθαν Έντουαρντς, Άγγλος αθλητής στίβου
1969 - Ντένις Μπέργκαμπ, Ολλανδός ποδοσφαιριστής
1974 - Σιλβάν Βιλτόρ, Γάλλος ποδοσφαιριστής
1975 - Χέλιο Καστρονέβες, Βραζιλιάνος οδηγός αγώνων
1976 - Αγγελική Τσιολακούδη, Ελληνίδα αθλήτρια στίβου
1977 - Νικ Χάιντφελντ, Γερμανός οδηγός της Φόρμουλα 1
Θάνατοι
1034 - Μιέζκο Β', βασιλιάς της Πολωνίας
1290 - Ροδόλφος Β', δούκας της Αυστρίας
1424 - Γκο Καμεγιάμα, αυτοκράτορας της Ιαπωνίας
1482 - Πάολο νταλ Πότσο Τοσκανέλι, Ιταλός μαθηματικός και αστρονόμος
1493 - Κόλιν Κάμπελ, Σκωτσέζος πολιτικός
1521 - Σεμπάστιαν Μπραντ, Αλσατός ανθρωπιστής
1775 - Σαμουήλ Χαντζερής, Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως
1787 - Ουίλιαμ Ουότσον, Άγγλος γιατρός
1960 - Γιούρι Ολέσα, Ρώσος λοχοτέχνης
1977 - Τζόαν Κρόφορντ Αμερικανίδα ηθοποιός
2003 - Μίλαν Βούξεβιτς, Γιουγκοσλάβος επιστήμονας και σκακιστής
2009 - Διαμαντής Πατέρας, Έλληνας εφοπλιστής και γενικός αρχηγός του Παναθηναϊκού.
Εορτή του Αγίου και Αποστόλου Σίμωνος του Ζηλωτού.
Τη μνήμη του Αγίου και Αποστόλου Σίμωνος του Ζηλωτού τιμά σήμερα, 10 Μαΐου, η Εκκλησία μας.
Ο Απόστολος Σίμων ήταν ένας από τους δώδεκα Μαθητές του Κυρίου και ήταν αδελφός του Ιούδα του Λεββαίου.
Ο Άγιος Απόστολος Σίμων ονομάσθηκε ζηλωτής, λόγω της θέρμης και του ζήλου με τον οποίο κήρυττε το λόγο του Ευαγγελίου. Καταγόταν από την Κανά της Γαλιλαίας και είναι γνωστός ως Σίμων ο Κανανίτης (ή Ναθαναήλ ή Βαρθολομαίος - υιός του Θολομαίου). Μετά την ανάληψη του Χριστού και τη χάρη της Πεντηκοστής, ο Σίμων επιδόθηκε σε ένα ευρύ ιεραποστολικό έργο.
Δίδαξε το Ευαγγέλιο στην Περσία, όπου αφού γκρέμισε το μύθο της πολυθεΐας, φανέρωσε σε πλήθος κόσμου το φως της Ευαγγελικής αλήθειας. Στη συνέχεια μετέβη στην Αφρική, όπου κήρυξε το ζωογόνο Λόγο του αληθινού Θεού και Σωτήρος, από την Αίγυπτο έως τη Μαυριτανία.
Ο τελευταίος τόπος της θαυμαστής ιεραποστολικής του δράσης ήταν η Βρετανία. Εκεί αφού δίδαξε στο λαό τη χριστιανική πίστη, συνελήφθη από τους ειδωλολάτρες βασανίστηκε και υπέστη σταυρικό θάνατο.
Απολυτίκιο:
Ήχος γ'. Θείας πίστεως.
Ζήλος ένθεος, καταλαβών σε, του γνωσθέντος σοι, σαρκός εν είδει, ζηλωτήν εν Αποστόλοις ανέδειξε και του Δεσπότου ζηλώσας τον θάνατον, διά Σταυρού προς αυτόν εξεδήμησας, Σίμων ένδοξε, Χριστόν τον Θεόν ικέτευε, δωρήσασθαι ημίν το μέγα έλεος.
Ήχος γ'. Θείας πίστεως.
Ζήλος ένθεος, καταλαβών σε, του γνωσθέντος σοι, σαρκός εν είδει, ζηλωτήν εν Αποστόλοις ανέδειξε και του Δεσπότου ζηλώσας τον θάνατον, διά Σταυρού προς αυτόν εξεδήμησας, Σίμων ένδοξε, Χριστόν τον Θεόν ικέτευε, δωρήσασθαι ημίν το μέγα έλεος.
Σάββατο 9 Μαΐου 2026
ΔΕΛΤΙΟ ΚΑΙΡΟΥ για Κυριακή 10 Μαϊου.
Hlλιοφάνεια με βροχές στα ηπειρωτικά ορεινά. Άνεμοι μέχρι 5 μποφόρ και θερμοκρασία στους 26 με 28 βαθμούς.
Πιο αναλυτικά: Την Κυριακή 10 Μαΐου 2026 προβλέπεται ηλιοφάνεια με λίγες νεφώσεις στα ηπειρωτικά το μεσημέρι και το απόγευμα, οπότε και θα εκδηλωθούν μπόρες στα ορεινά. Ευνοείται η μεταφορά αφρικανικής σκόνης στα νότια. Η ορατότητα τις πρωινές και τις βραδινές ώρες θα είναι τοπικά περιορισμένη.
Η θερμοκρασία θα κυμανθεί στη Δυτική Μακεδονία από 9 έως 23 βαθμούς, στην υπόλοιπη Μακεδονία και τη Θράκη από 12 έως 27, στην Ήπειρο από 11 έως 24, στη Θεσσαλία από 15 έως 29, στη Στερεά από 15 έως 29, στην Πελοπόννησο από 13 έως 28, στα Επτάνησα από 14 έως 25, στα νησιά του Βόρειου και Ανατολικού Aιγαίου από 12 έως 27, στις Κυκλάδες και τα Δωδεκάνησα από 13 έως 26 βαθμούς και στην Κρήτη από 15 έως 28 βαθμούς Κελσίου.
Οι άνεμοι θα πνέουν από βόρειες και σταδιακά από νότιες διευθύνσεις 3 με 5 μποφόρ.
Στην Αττική προβλέπεται ηλιοφάνεια με λίγη συννεφιά. Οι άνεμοι νότιοι 2 με 4 μποφόρ. Η θερμοκρασία θα κυμανθεί από 15 έως 28 βαθμούς Κελσίου.
Στη Θεσσαλονίκη προβλέπεται ηλιοφάνεια με αυξημένες νεφώσεις κατά διαστήματα. Οι άνεμοι νοτιοανατολικοί μέχρι 4 μποφόρ. Η θερμοκρασία θα κυμανθεί από 13 έως 27 βαθμούς Κελσίου.
Εορτάζοντες την 10ην του μηνός Μαΐου.
Εορτάζοντες την 10ην του μηνός Μαΐου
Ο ΑΓΙΟΣ ΣΙΜΩΝ ο Απόστολος, ο ΖηλωτήςΟΙ ΑΓΙΟΙ ΑΛΦΕΙΟΣ, ΦΙΛΑΔΕΛΦΟΣ, ΚΥΠΡΙΝΟΣ (ή κατ' άλλους ΚΥΡΙΝΟΣ ή ΚΥΠΡΙΑΝΟΣ), ΟΝΗΣΙΜΟΣ, ΕΡΑΣΜΟΣ και άλλοι 14 Μάρτυρες
Ο ΟΣΙΟΣ ΗΣΥΧΙΟΣ ο Ομολογητής
ΟΙ ΟΣΙΟΙ ΠΑΣΣΑΡΙΩΝ ο πρεσβύτερος, ΦΙΛΗΜΩΝ και ΑΓΑΠΙΟΣ
Ο ΟΣΙΟΣ ΛΑΥΡΕΝΤΙΟΣ
Ο ΟΣΙΟΣ ΣΥΜΕΩΝ (Ρώσος) επίσκοπος Σουζδαλίας
Ο ΑΓΙΟΣ COMGALL (Ιρλανδός)
Αναλυτικά
Ο ΑΓΙΟΣ ΣΙΜΩΝ ο Απόστολος, ο Ζηλωτής
Ζήλο πολύ και αγάπη θερμή έτρεφε προς τον Κύριο του και διδάσκαλο του ο Απόστολος Σίμων ο Κανανίτης. Ήταν από την Κανά της Γαλιλαίος και συμπλήρωσε τη δωδεκάδα των μαθητών του Χριστού. Με τη χάρη του Αγίου Πνεύματος, ο Σίμων επιδόθηκε σε ένα ευρύ πεδίο Ιεραποστολικής δράσης. Δίδαξε το Ευαγγέλιο στην Περσία και, αφού γκρέμισε το μύθο της πολυθεΐας, φανέρωσε σε πολύ λαό το φως της ευαγγελικής αλήθειας. Κατόπιν, κάτω από τον καυτό ήλιο της Αφρικής, κήρυξε το λόγο του αληθινού Θεού, από την Αίγυπτο ως τη Μαυριτανία. Στους τόπους αυτούς, μάλιστα, υπέστη και σταυρικό θάνατο. ο ζήλος αυτός του Αποστόλου Σίμωνα έρχεται να μας υπενθυμίσει το θεόπνευστο λόγο του 'Απ. Παύλου, πού λέει: "Ούτω και υμείς έπεί ζηλωταί έστε πνευμάτων, προς την οικοδομήν της εκκλησίας ζητείτε ίνα περισσεύητε"1, Έτσι, δηλαδή και σεις, αφού με πολύ ζήλο επιδιώκετε τα πνευματικά χαρίσματα, ζητάτε να σας δώσει ο Θεός περίσσια εκείνα τα χαρίσματα πού συντελούν στο να οικοδομείται ή Εκκλησία.
1. Α' προς Κορινθίους, ιδ'Ί 2.
Απολυτίκιο. Ήχος γ'. Θείας πίστεως.
Ζήλος ένθεος, καταλαβών σε, του γνωσθέντος σοι, σαρκός εν είδει, ζηλωτήν εν Άποστόλοις ανέδειξε· και του Δεσπότου ζηλώσας τον θάνατον, δια Σταυρού προς αυτόν έξεδήμησας· Σίμων ένδοξε, Χριστόν τον Θεόν ικέτευε, δωρήσασθαι ημίν το μέγα έλεος.
ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΑΛΦΕΙΟΣ, ΦΙΛΑΔΕΛΦΟΣ. ΚΥΠΡΙΝΟΣ (ή κατ' άλλους ΚΥΡΙΝΟΣ ή ΚΥΠΡΙΑΝΟΣ), ΟΝΗΣΙΜΟΣ, ΕΡΑΣΜΟΣ και άλλοι 14 Μάρτυρες
ΟΙ τρεις πρώτοι ήταν αδέλφια μεταξύ τους και ήταν γιοι κάποιου άρχοντα Βιταλίου, από τη χώρα των Βασκάνων και εκ πόλεως Πρεφεκτών. Έζησαν στα τέλη του τρίτου αιώνα μετά Χριστόν, και ήταν όχι μόνο μεταξύ τους αδέλφια κατά σάρκα, αλλά και στο πνεύμα. Διδάχτηκαν την χριστιανική πίστη από έναν άγιο άνδρα, τον Ονήσιμο, και αφού βαπτίστηκαν απ' αυτόν, κήρυτταν τον Χριστό. Καταγγέλθηκαν σαν χριστιανοί, βασανίστηκαν ποικιλοτρόπως, αλλά χωρίς να αποσπαστούν από την ιερή ομολογία τους. Όταν στάλθηκε με βασιλικά γράμματα από τη Ρώμη ο 'Ανηγγελίων για να καταδιώξει τους χριστιανούς, έξετασθέντες οι μάρτυρες αυτοί, απεστάλησαν στη Ρώμη προς τον Λικίνιο. Αυτός τους παρέπεμψε να τους εξετάσει ο Βαλλεριανός και αυτός πάλι τους έστειλε στους Ποτιόλους στον ηγεμόνα Διομήδη. ο δε Διομήδης στον άρχοντα της Σικελίας Τέρτυλο, ο όποιος και τους καταδίκασε σε θανατική ποινή. Και ο μεν Αλφειός αποκεφαλίστηκε, ο δε Φιλάδελφος κάηκε, αφού τον άπλωσαν πάνω σε πυρακτωμένη σχάρα, με παρόμοιο τρόπο κέρδισε το μαρτυρικό στεφάνι και ο τρίτος αδελφός Κυπρίνος. Τον Ονήσιμο θανάτωσαν με λιθοβολισμό και τον Έρασμο, μαζί με άλλους 14, αποκεφάλισαν.
Ο ΟΣΙΟΣ ΗΣΥΧΙΟΣ ο Ομολογητής
Καταγόταν από την πόλη Άνδραπα της Γαλατίας και ήταν άνθρωπος αγαθός και πράος. Καθώς το όνομα του ήταν Ησύχιος, έτσι όμοια, είχε ήσυχη και τη ζωή του. Δια θεϊκής αποκαλύψεως, προστάχθηκε να κατεβεί στα μέρη της θάλασσας και να κατοικήσει σε κάποιο όρος, πού ονομαζόταν Μαΐωνος. Εκεί ασκήτευσε για πολλά χρόνια. Έπειτα, αναχώρησε από εκεί και πήγε κοντά σε μια πηγή, οπού έκτισε μικρή εκκλησία στο όνομα του Αγίου Ανδρέα, και αφού έζησε την υπόλοιπη ζωή του με υπομονή και άσκηση, απεβίωσε ειρηνικά. Έκανε μάλιστα και πολλά θαύματα.
ΟΙ ΟΣΙΟΙ ΠΑΣΣΑΡΙΩΝ ο πρεσβύτερος, ΦΙΛΗΜΩΝ και ΑΓΑΠΙΟΣ
Ό Πασσαρίων ήταν ένας από τους διασημότερους ασκητές της Παλαιστίνης και έκανε δάσκαλος του Μεγάλου Ευθυμίου και ήταν σύγχρονος του Πατριάρχη Ιεροσολύμων Ίουβενάλιου (420-458). Έγινε Ιδρυτής γηροκομείου στην Ιερουσαλήμ, όπου υπήρχε και ναός στο όνομα του, και κάθε 21η Νοεμβρίου γιορταζόταν ή μνήμη του. ΟΙ δε άλλοι δύο, Φιλήμων και Αγάπιος, μάλλον ήταν μαθητές και συνασκητές του Πασσαρίωνα. Ή μνήμη και των τριών αναφέρεται στο Ίεροσολυμιτικό Κανονάριο (σελ. 90, έκδ. Αρχιμανδρίτη Κάλλιστου).
Ο ΟΣΙΟΣ ΛΑΥΡΕΝΤΙΟΣ
Ό όσιος Λαυρέντιος έγινε μοναχός στη Μεγίστη Λαύρα του Αγίου Όρους, άλλ' επειδή επικράτησε το Άγιο Όρος, και κυρίως στη Λαύρα, ή αίρεση του Βαρλαάμ και Ακίνδυνου, αναχώρησε από εκεί και πήγε στην περιοχή του Βόλου, στο χωριό Άγιος Λαυρέντιος, όπου άρχισε να κτίζει Μοναστήρι. Τότε βασίλευε ο ευσεβής βασιλιάς Αλέξιος ο Κομνηνός, πού έστειλε στον Όσιο χρυσόβουλο (σώζεται στη Βιβλιοθήκη του Βατικανού στη Ρώμη), καθώς και τον απαιτούμενο χρυσό και Ιερά σκεύη, για την οικοδομή του Ναού, πού αποπερατώθηκε το 1378. ο ίδιος όσιος Λαυρέντιος, ίδρυσε και Σκήτη στο όνομα της Μεταμόρφωσης του Χριστού και του Προφήτη Ηλία. ο όσιος Λαυρέντιος απεβίωσε ειρηνικά.
Ο ΟΣΙΟΣ ΣΥΜΕΩΝ (Ρώσος) επίσκοπος Σουζδαλίας
εν τω Σπηλαίω ή Σπηλαιώτου.
Ο ΑΓΙΟΣ COMGALL (Ιρλανδός)
Λεπτομέρειες για τη ζωή αυτού του αγίου της ορθοδοξίας, μπορεί να βρει ο αναγνώστης στο βιβλίο "ΟΙ Άγιοι των Βρεττανικών Νήσων", του Χριστόφορου Κων. Κομμοδάτου, επισκόπου Τελμησσού, Αθήναι 1985.
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗΣ – "Ὁ Ξεπεσμένος Δερβίσης".
Μικρά διηγήματα.
ΑΠΑΝΤΑ ΤΟΜΟΣ ΤΡΙΤΟΣ, ΚΡΙΤΙΚΗ ΕΚΔΟΣΗ Ν. Δ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΠΟΥΛΟΣ, ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΔΟΜΟΣ
Δύο, τρεῖς, πέντε, δέκα σταλαγμοί.
Ὅμοιοι μὲ τὸ μονότονον βῆμα τοῦ ἀγρύπνου ναύτου φρουροῦ εἰς τὴν κουβέρταν. Πλέει εἰς μαῦρα πέλαγα καὶ βλέπει οὐρανὸν καὶ θάλασσαν ἀγρίως χορεύουσαν, καὶ τυλιγμένος εἰς τὴν καπόταν του διασχίζει ἀκαριαίως τὸ σκότος μὲ τὴν ἐξανάπτουσαν καὶ ὑποσβήνουσαν λαμπυρίδα τοῦ τσιγάρου του.
Οἱ πετεινοὶ δὲν εἶχαν λαλήσει τὸ τρίτον λάλημα. Ἴσως εἶχαν τρομάξει ἀπὸ τὴν βαθεῖαν, θρηνώδη φωνὴν τοῦ σαλεπτσῆ, ὅστις εἶχεν ἀρχίσει τὸ φθινόπωρον, νύκτα, βαθιά, νὰ κράζῃ. Ἦτο ὡς κρωγμὸς ἀγνώστου ὀρνέου, τὸ ὁποῖον εἶχε χάσει τὸν ἀέρα του, καὶ εἶχεν ἐνσκήψει μέσα εἰς τὴν πόλιν, κ᾽ ἐζήτει ἁρπάγματα νὰ σπαράξῃ.
― Ζεστό! Βράζει!…
Ἔβραζεν, ἔβραζε, νύκτα, βαθιά. Ζεστὸν τὸ σαλέπι, πολὺ ζεστότερον τὸ στρῶμα. Μόνον ἡ φωνὴ τοῦ σαλεπτσῆ ἐτρόμαζε τοὺς πετεινούς.
Εἶχε βρέξει ὀλίγον, εἶτα ᾐθρίασε. Σταλαγμοί, σταλαγμοὶ ἔπεφταν ἀργὰ-ἀργά, ἀπὸ τὴν ὑδρορρόην ἐντὸς τῆς αὐλῆς.
*
* *
* *
― Ἔ! καὶ ποῦ, σ᾽ αὐτὸν τὸν κόσμο;
Ἡ ἐπιφώνησις ἠκούσθη εἰς τὸ σκότος ἀπὸ τὸ στόμα τοῦ σαλεπτσῆ.
Τὸ παράθυρον ἔτριξε, κράκ! ἀπὸ τὸ χαμηλὸν δωμάτιον τὸ βλέπον πρὸς τὸν δρόμον. Ἄνθρωπος προέκυψε τυλιγμένος μὲ σάλι. Ἔτεινε μέγαν κύαθον πρὸς τὸν σαλεπτσήν, ἀλλ᾽ οὗτος ἠργοπόρει.
Ὁ ἄνθρωπος ἔκυψε νὰ ἰδῇ.
Ὑψηλὴ μορφή, μὲ λευκὸν σαρίκι, μὲ μαύρην χλαῖναν καὶ χιτῶνα χρωματιστόν, εἶχε σταθῆ ἐνώπιον τοῦ σαλεπτσῆ.
― Ποῦ, σ᾽ αὐτὸν τὸν κόσμο;
― Μποὺ ντουνιὰ τσὰρκ φιλέκ*.
― Ἂσκ ὀλσούν*… ὑπεψιθύρισεν ὁ σαλεπτσής.
Δὲν εἶχε γνωρίσει τὸν ἄνθρωπον, ἀλλὰ τὸ ἔνδυμα. Κάθε ἄλλος θὰ τὸν ἐξελάμβανεν ὡς φάντασμα. Ἀλλ᾽ αὐτὸς δὲν ἐπτοήθη. Ἦτο ἀπ᾽ ἐκεῖνα τὰ χώματα.
*
* *
* *
Εἶχεν ἀναφανῆ. Πότε; Πρὸ ἡμερῶν, πρὸ ἑβδομάδων. Πόθεν; Ἀπὸ τὴν Ρούμελην, ἀπὸ τὴν Ἀνατολήν, ἀπὸ τὴν Σταμπούλ. Πῶς; Ἐκ ποίας ἀφορμῆς; Ποῖος;
Ἦτον Δερβίσης; Ἦτον βεκτασής*, χόντζας, ἰμάμης; Ἦτον οὐλεμάς*, διαβασμένος; Ὑψηλός, μελαψός, συμπαθής, γλυκύς, ἄγριος. Μὲ τὸ σαρίκι του, μὲ τὸν τσουμπέν* του, μὲ τὸν δουλαμάν* του.
Ἦτο εἰς εὔνοιαν, εἰς δυσμένειαν; Εἶχεν ἀκμάσει, εἶχεν ἐκπέσει, εἶχεν ἐξορισθῆ; Μποὺ ντουνιὰ τσὰρκ φιλέκ. Αὐτὸς ὁ κόσμος εἶναι σφαῖρα καὶ γυρίζει.
Ἐκείνην τὴν βραδιὰν τὸν εἶχε προσκαλέσει μία παρέα. Ἑπτὰ ἢ ὀκτὼ φίλοι ἀχώριστοι. Ἀγαποῦσαν τὴν ζωήν, τὰ νιᾶτα. Ὁ ἕνας ἀπ᾽ αὐτοὺς ἔβαλλε γιουβέτσι κάθε βράδυ. Οἱ ἄλλοι ἔτρωγαν.
Ἦτον λοταρτζὴς κ᾽ ἐκέρδιζε δέκα ἢ δεκαπέντε δραχμὰς τὴν ἡμέραν. Τί νὰ τὰς κάμῃ; Τοὺς ἔβαλλε γιουβέτσι καὶ τοὺς ἐφίλευε. Ἦσαν λοτοφάγοι, μὲ ὀμικρὸν καὶ μὲ ὠμέγα.
Ἀγαποῦσαν τὰ τραγούδια, τὰ ὄργανα. Ὁ Δερβίσης δὲν ἔπινε κρασί, ἔπινε μαστίχαν. Δερβισάδες ἦσαν κι αὐτοί. Τοῦ εἶπαν νὰ τραγουδήσῃ. Ἐτραγούδησε. Τοῦ εἶπαν νὰ παίξῃ τὸ νάϊ. Ἔπαιξε.
Δὲν τοὺς ἤρεσε. Ὤ, αὐτὸς δὲν ἦτον ἀμανές.
Δὲν ἦτον, ὅπως τὸν ἤξευραν αὐτοί. Ἀλλ᾽ ὁ Δερβίσης τοὺς ἔλεγε τὸν καθ᾽ αὑτὸ ἀμανέν.
*
* *
* *
Ἐπανῆλθεν εἰς τὸ καφενεῖον. Τὸ καφενεῖον ἀντικρὺ τοῦ Θησείου. Ἡ ταβέρνα δίπλα εἰς τὸ καφενεῖον. Καὶ τὰ δύο ἀντικρὺ τοῦ παλαιοῦ σταθμοῦ Α. Π. Παραπέρα ἀπὸ τὸ καφενεῖον, ἡ σῆραγξ ἐσκάπτετο, εἶχε σκαφῆ. Φθινόπωρον τῆς χρονιᾶς ἐκείνης.
Ὁ Δερβίσης ἐκάθητο ἐκεῖ κ᾽ ἔπινε μαστίχαν, ὅποιος τὸν ἐκερνοῦσε. Μὲ τὸ σαρίκι του, μὲ τὰ κατσαρὰ ψαρὰ γένεια του, μὲ τὸ τσιμπούκι του. Ἄνω τῶν 50 ἐτῶν ἡλικίας.
*
* *
* *
Ἐκεῖ διενυκτέρευεν ἀπὸ ἡμερῶν. Ἄστεγος, ἀνέστιος, φερέοικος. Τὸ μικρὸν καφενεῖον εἶχε τὴν ἄδειαν νὰ μένῃ ἀνοικτὸν ὅλην τὴν νύκτα.
Ἤρχοντο ἀπὸ τοὺς τζόγους, ἀπὸ τὰ θέατρα, θαμῶνες. Ἤρχοντο ἀπὸ τὸ λαχανοπάζαρον. Ἔπιναν ρούμι καὶ φασκόμηλον.
Ὁ Δερβίσης ἔπαιζε κάποτε τὸ νάϊ. Ὁ κλήτωρ ὁ ἀστυνομικὸς διεσκέδαζεν. Ἀγαποῦσε ν᾽ ἀκούῃ.
Καλὸς ἄνθρωπος. Πρὸ ἐτῶν, ὅταν πρωτοδιωρίσθη, ἦτον γεμᾶτος ζῆλον.
Ἅμα εἶδε καυγάν, ἔτρεξεν ἀμέσως νὰ τοὺς χωρίσῃ. Εἷς παλαιὸς συνάδελφός του τὸν ᾤκτειρεν.
―Ὅταν βλέπῃς καυγά, νὰ τρέχῃς ἀπὸ τὸ πλαγινὸ σοκάκι, ν᾽ ἀργοπορῇς, ὣς ποὺ νὰ περάσῃ ἡ φούρια, καὶ τότε νὰ παρουσιάζεσαι.
Καὶ ἄλλην συμβουλὴν τοῦ ἔδωκε:
― Στὸν καυγά, πάντοτε νὰ βλέπῃς ποιὸς εἶναι δυνατώτερος καὶ νὰ φυλάγεσαι. Νὰ μαλώνῃς τὸν πιὸ ἀδύνατον, νὰ τοῦ τραβᾶς κ᾽ ἕνα χαστούκι, καὶ νὰ ἐπαναφέρῃς τὴν τάξιν. Ἔτσι θὰ βγαίνῃς λάδι.
Καὶ ἀκόμη:
― Κάθε καινούργιος ἀνώτερος ποὺ διορίζεται τὴν πρώτη μέρα εἶναι γεμᾶτος αὐστηρότητα. Τὸ κάνει γιὰ νὰ τοὺς πάρῃ τὸν ἀέρα. Τὴν δεύτερη μέρα κρυώνει, καὶ τὴν τρίτη μέρα παραδίνεται. Ἐσὺ νὰ συμμορφώνεσαι σύμφωνα μὲ τὸν προϊστάμενον, καὶ νὰ παραπανίζῃς* μάλιστα, αὐτὲς τὲς τρεῖς μέρες.
Πολύτιμοι ὑποθῆκαι.
*
* *
* *
Τὰς ἡμέρας ἐκείνας εἶχε διορισθῆ νέος ἀστυνόμος.
Διὰ νὰ δείξῃ τὸν ζῆλόν του, διέταξε νὰ κλείσῃ τὸ καφενεῖον, τὴν νύκτα ἐκείνην.
Αὔριον ἢ μεθαύριον θὰ ἐπέτρεπε πάλιν νὰ μένῃ ἀνοικτόν. Ἀλλ᾽ ἡ νὺξ ἐκείνη εἶχε πέσει εἰς τὸν λαχνόν, ἦτο πεπρωμένη νύξ.
Ὁ καλὸς κλήτωρ, ἐνθυμεῖτο τὰς συμβουλὰς τοῦ συναδέλφου του. Ἀνάγκη νὰ βιάσῃ τὸν καφετζὴν νὰ κλείσῃ. Δὲν ἐπετράπη εἰς τὸν βοηθὸν νὰ μείνῃ ἐντός, διὰ νὰ μὴ σηκωθῇ καὶ ἀνοίξῃ εἰς ὅσους ἦτο πιθανὸν νὰ ἔλθουν νὰ κρούσωσι τὴν θύραν. Δὲν ἐπετράπη εἰς τὸν Δερβίσην, τὸν ἀνέστιον, τὸν πλάνητα, νὰ μείνῃ, ἐπὶ τῇ προφάσει ὅτι ἔπαιζε τὸ νάϊ, κ᾽ ἐμάζωνε κόσμον, καὶ δὲν ἄφηνε τοὺς γείτονας νὰ κοιμηθοῦν. Ὁ Δερβίσης μὲ τὸ σαρίκι του, μὲ τὸν τσουμπέν του, μὲ τὸν δουλαμάν του, ἐπῆρε τὸ τσιμπούκι του, τὸ νάϊ του, κ᾽ ἔφυγε.
Ποῦ νὰ ὑπάγῃ;
Ἔκαμεν ὀλίγα βήματα ἀσκόπως, πέριξ τοῦ καφενείου.
Παρέκει ἦτο ἡ σῆραγξ. Ἐσκάπτετο, ἦτο σκαμμένη.
Ἔκαμνε ψύχραν, νυκτερινὸν ἀπόγειον. Μία μετὰ τὰ μεσάνυκτα.
Ὁ κλήτωρ ὁ σκοπὸς περιεφέρετο ὑποκάτω εἰς τὸ κιόσκι, τὸ τσιγκοσκεπές, τῶν ἐκεῖ μαγαζείων.
Ὁ Δερβίσης ὁ πλάνης κατῆλθεν εἰς τὸ βάθος τῆς σήραγγος. Ἴσως ἤλπιζε νὰ εὕρῃ περισσότερον ἀπάγκειο ἐκεῖ.
Ἐκάθισεν, ἀκούμβησεν.
Ἐσκέπτετο τὸ ἄστατον τῶν ἀνθρωπίνων πραγμάτων. Ἂσκ ὀλσοὺν τσιβιρινέκ. Χαρὰ σ᾽ ἐκεῖνον ποὺ ξέρει νὰ τὸν γυρίζῃ, τὸν κόσμον αὐτόν.
*
* *
* *
Παρῆλθεν ὥρα. Ὁ κλήτωρ, ὅστις ἐπεριπάτει ἐκεῖ τριγύρω, ἐσκέπτετο τί νὰ εἶχε γίνει ὁ Δερβίσης, τὸν ὁποῖον εἶχεν ἰδεῖ νὰ καταβαίνῃ εἰς τὴν σήραγγα.
Ποῦ νὰ εἶναι;
Εἰς τὴν ἐρώτησιν αὐτὴν τὴν ἄφωνον ἀπήντησε φωνή, ἦχος, μέλος γλυκύ.
Ὁ ξένος μουσουλμάνος εἶχε παγώσει ἐκεῖ ὅπου ἐκάθητο κ᾽ ἐνύσταζε. Διὰ νὰ ζεσταθῇ, ἔβγαλε τὸ νάϊ του καὶ ἤρχισε νὰ παίζῃ τὸν τυχόντα ἦχον, ὅστις τοῦ ἦλθε κατ᾽ ἐπιφορὰν εἰς τὴν μνήμην.
Νάϊ, νάϊ, γλυκύ.
Νάζι ― κατὰ ἓν ζῆτα ἐλαττοῦται.
Αὔρα, οὐρανός, ᾆσμα γλυκερόν, μελιχρόν, ἁβρόν, μεθυστικόν.
Νάϊ, νάϊ.
Κατὰ δύο κοκκίδας, διαφέρει διὰ νὰ εἶναι τὸ Ναί, ὁποὺ εἶπεν ὁ Χριστός.
Τὸ Ναὶ τὸ ἥμερον, τὸ ταπεινόν, τὸ πρᾷον, τὸ Ναὶ τὸ φιλάνθρωπον.
Κάτω εἰς τὸ βάθος, εἰς τὸν λάκκον, εἰς τὸ βάραθρον, ὡς κελάρυσμα ρύακος εἰς τὸ ρεῦμα, φωνὴ ἐκ βαθέων ἀναβαίνουσα, ὡς μύρον, ὡς ἄχνη, ὡς ἀτμός, θρῆνος, πάθος, μελῳδία, ἀνερχομένη ἐπὶ πτίλων αὔρας νυκτερινῆς, αἰρομένη μετάρσιος, πραεῖα, μειλιχία, ἄδολος, ψίθυρος, λιγεῖα, ἀναρριχωμένη εἰς τὰς ριπάς, χορδίζουσα τοὺς ἀέρας, χαιρετίζουσα τὸ ἀχανές, ἱκετεύουσα τὸ ἄπειρον, παιδική, ἄκακος, ἑλισσομένη, φωνὴ παρθένου μοιρολογούσης, μινύρισμα πτηνοῦ χειμαζομένου, λαχταροῦντος τὴν ἐπάνοδον τοῦ ἔαρος.
Τὰ βαρέα τείχη καὶ οἱ ὀγκώδεις κίονες τοῦ Θησείου, ἡ στέγη ἡ μεγαλοβριθής, δὲν ἐξεπλάγησαν πρὸς τὴν φωνήν, πρὸς τὸ μέλος ἐκεῖνο. Τὴν ἐνθυμοῦντο, τὴν ἀνεγνώριζον. Καὶ ἄλλοτε τὴν εἶχον ἀκούσει. Καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῆς δουλείας καὶ εἰς τοὺς χρόνους τῆς ἀκμῆς.
Ἡ μουσικὴ ἐκείνη δὲν ἦτο τόσον βάρβαρος, ὅσον ὑποτίθεται ὅτι εἶναι τὰ ἀσιατικὰ φῦλα. Εἶχε στενὴν συγγένειαν μὲ τὰς ἀρχαίας ἁρμονίας, τὰς φρυγιστὶ καὶ λυδιστί.
*
* *
* *
Ἔφυγαν αἱ βαθεῖαι ὧραι, καὶ νὺξ ἦτο ἀκόμη, πεπρωμένη νύξ.
Ἀκόμη ἥπλωνεν αὕτη τὰ σκότη της, καὶ ὁ σαλεπτσὴς ἔκρωζε διὰ νὰ πωλήσῃ τὸ ἐμπόρευμά του, καὶ οἱ πετεινοὶ ἐζάρωναν εἰς τὸν ὀρνιθῶνα. Τὸ μικρὸν παράθυρον ἔτριζε, καὶ ὁ σαλεπτσὴς ἐξηκολούθει τουρκιστὶ τὸν διάλογόν του μὲ τὸν Δερβίσην, τὸν ἄστεγον, τὸν ὑπερόριον.
Πρὸ ὥρας ἤδη εἶχε σιγήσει τὸ ᾆσμα τὸ μυστηριῶδες καὶ μελιχρόν, τὸ νάϊ εἶχε πέσει ἀπὸ τὴν χεῖρα. Ὁ οὐρανός, συννεφώδης, εἶχεν ἀρχίσει νὰ βρέχῃ, ἔβρεξεν ἐπ᾽ ὀλίγα λεπτά, εἶτα ἔπαυσεν. Ὁ κλήτωρ εἶχε γίνει ἄφαντος. Αἱμωδιασμένος, βρεγμένος, κρυωμένος, ὁ Δερβίσης ἀνέβη εἰς τὸν ἐπάνω κόσμον.
Ἐπῆρεν ἕνα δρομίσκον, κατέμπροσθεν τοῦ ἱεροῦ βήματος τῶν Ἁγίων Ἀσωμάτων. Δρομίσκον τὸν ὁποῖον ἡ σεβαστὴ ἐπιτροπὴ εἶχεν ὀνοματίσει, δηλαδὴ εἶχε γράψει ἐπὶ πινακίδος ὅτι εἶναι ὁδὸς Λεπενιώτου.
Ὁ ἴδιος ὁ Λεπενιώτης ὁ λεοντόκαρδος, ὅσον καὶ ἂν ἔτρεφε φιλέκδικον πάθος διὰ τὸν φόνον τοῦ μεγάλου ἥρωος, τοῦ ἀδελφοῦ του, ἀνίσως τὸ πνεῦμά του περιεφοίτα ἐκεῖ, καὶ ἠδύνατο νὰ ἴδῃ τὸν ἄμοιρον Δερβίσην, διωγμένον, ἐξωρισμένον, ἀνέστιον, ριγοῦντα ἀνὰ τὴν στενωπόν, ἕρποντα ἀναμέσον δύο σειρῶν παλαιῶν οἰκίσκων, θὰ τὸν ἐσπλαγχνίζετο.
Καὶ ὁ σαλεπτσὴς τὸν ἐλυπήθη, καὶ ἀντὶ πενταλέπτου τοῦ ἔδωκε νὰ πίῃ σαλέπι διπλοῦν, μισὸ κουλούρι νὰ βουτήξῃ, καὶ ἄφησε τὸν γείτονα μὲ τὸ σάλι, τὸν σηκωθέντα πρὸ μικροῦ ἀπὸ τὴν ζεστὴν κλίνην, νὰ κρυώνῃ περιμένων εἰς τὸ μικρὸν παράθυρον.
―Ἔλα, σαλεπτσή, ποὺ νὰ πάρῃ…
― Μποὺ ντουνιά…
*
* *
* *
Τὴν πρωίαν ἐκείνην ἔπιεν ὁ Δερβίσης σαλέπι, ἔφαγε καὶ κουλούρι. Ὅλην τὴν ἡμέραν τὸν ἔπαιρνεν ὁ ὕπνος ὅπου ἐτύχαινε νὰ καθίσῃ.
Τὰς ἄλλας ἡμέρας, ἐξενυχτοῦσεν ἀκόμη εἰς τὸ ὁλονύκτιον καφενεῖον, διὰ τὸ ὁποῖον εἶχε περάσει ἡ πεπρωμένη νύξ. Ἔπινε μαστίχαν κ᾽ ἐκάπνιζε τὸ τσιμπούκι του. Πότε-πότε ἔπαιζεν ἀκόμη τὸ νάϊ.
Ὕστερον, μετ᾽ ὀλίγας ἡμέρας, ἔγινεν ἄφαντος καὶ δὲν τὸν εἶδε πλέον κανείς. Ζῇ, ἀπέθανε, περιπλανᾶται εἰς ἄλλα μέρη, ἀνεκλήθη ἀπὸ τῆς ἐξορίας, ἐπανέκαμψεν εἰς τὸν τόπον του;
Κανεὶς δὲν ἠξεύρει.
Ἴσως τὴν ὥραν ταύτην ν᾽ ἀνέκτησε τὴν εὔνοιαν τοῦ ἰσχυροῦ Παδισάχ, ἴσως νὰ εἶναι μέγας καὶ πολὺς μεταξὺ τῶν Οὐλεμάδων τῆς Σταμπούλ, ἴσως νὰ διαπρέπῃ ὡς ἰμάμης εἰς κανὲν ἐξακουστὸν τζαμίον.
Ἴσως νὰ εἶναι εὐνοούμενος τοῦ Χαλίφη, ἀρχιουλεμάς, σεϊχουλισλάμης*.
Μποὺ ντουνιὰ τσὰρκ φιλέκ.
(1896)
Άγιος Χριστόφορος… ο προστάτης των οδηγών.
Ο Άγιος Χριστόφορος, η μνήμη του οποίου τιμάται στις 9 Μαΐου, λεγόταν κυνοπρόσωπος κι αυτό είχε σαν αποτέλεσμα, όπως γράφει ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης, να απεικονισθεί από μερικούς αμαθείς ζωγράφους με μορφή σκύλου, ενώ η λέξη κυνοπρόσωπος σήμαινε ότι το πρόσωπο του Αγίου Χριστοφόρου ήταν άγριο, άσχημο και άμορφο.
Ο Άγιος Νικόδημος συνεχίζει, προσπαθώντας να διαλύσει αυτόν τον μύθο, αναφέροντας ξεκάθαρα ότι ο Άγιος Χριστόφορος είχε ανθρώπινο πρόσωπο, όπως όλοι οι άνθρωποι, αλλά η όψη του ήταν φοβερή, αγριωπή και άσχημη. Το γεγονός ότι στη χώρα καταγωγής του Αγίου υπήρχαν φυλές ανθρωποφάγων μάλλον βοήθησε την ανάπτυξη των δεισιδαιμονιών απ’ τους αφελείς.
Σύμφωνα με την παράδοση, υπήρχε κάποτε -τον 3ο αιώνα μ.Χ. ένας ειδωλολάτρης που τον έλεγαν Ρέπροβο και ήταν αληθινός γίγαντας στο σώμα και στη δύναμη. Ξαφνικά γεννήθηκε μεσ’ τη καρδιά του μια παράξενη επιθυμία. «Το καλλίτερο που έχω να κάνω-σκέφτηκε- είναι να βρω ποιος είναι ο δυνατότερος άρχοντας του κόσμου και να γίνω υπηρέτης του» κι άρχισε να ψάχνει με ζήλο και να ρωτά γνωστούς και αγνώστους. Ο δυνατότερος άρχοντας, του είπε κάποιος, είναι ο βασιλιάς. Ο μετέπειτα Άγιος Χριστόφορος τον άκουσε και μ’ όλη του την όρεξη αφοσιώθηκε στην υπηρεσία του βασιλιά, μέχρι μια μέρα που κάποιος μουσικός τραγούδησε μπροστά στο βασιλιά ένα τραγούδι που υμνούσε τη δύναμη του Σατανά.
Ο βασιλιάς ακούγοντάς το κατατρόμαξε. Τότε ο Ρέπροβος σκέφτηκε, ότι υπάρχει κι από το βασιλιά πιο δυνατός, ο Σατανάς.Έτσι χωρίς να χάσει καιρό άρχισε να τον υπηρετεί.
Ακολουθώντας τώρα τον καινούργιο του αφέντη, έτυχε να περάσουν απο ένα μέρος που υπήρχε ένας τεράστιος Εσταυρωμένος. Στη θέα του Εσταυρωμένου, ο Σατανάς άρχισε να τρέμει και με βία άλλαξε δρόμο. Βλέποντας ο Χριστοφόρος την ταραχή του Σατανά, σκέφτηκε ότι ο Εσταυρωμένος πρέπει να είναι ισχυρότερος.
Χωρίς να χάσει καιρό έτρεξε κοντά του και ρώτησε έναν μοναχό που ήταν εκεί μπροστά γονατισμένος: Πώς μπορώ να υπηρετήσω κι εγώ τον Εσταυρωμένο;
Να προσεύχεσαι αδιάκοπα.
Τι είναι αυτό που μου λες. Δεν έχω ιδέα. Αφού δεν ξέρεις τι είναι προσευχή, να νηστεύεις.
Και πώς θα ζήσει ένα σώμα σαν το δικό μου, αν νηστέψω;
Να προσεύχεσαι αδιάκοπα.
Τι είναι αυτό που μου λες. Δεν έχω ιδέα. Αφού δεν ξέρεις τι είναι προσευχή, να νηστεύεις.
Και πώς θα ζήσει ένα σώμα σαν το δικό μου, αν νηστέψω;
Ε τότε, αδελφέ μου, να κάθεσαι εδώ στην όχθη του ποταμού και να βοηθάς αυτούς που θέλουν να περάσουν απέναντι. Είσαι πολύ κατάλληλος για αυτή τη δουλειά.
Έτσι ο Χριστοφόρος αφοσιώθηκε σ’αυτή τη δουλειά και χρόνια πολλά βοηθούσε τους ανθρώπους που ταξίδευαν.
Ένα βράδυ που ήταν στο κελί του, άκουσε τότε κλάματα ενός μικρού παιδιού και όταν βγήκε έξω άκουσε το παιδί που έκλαιγε και Τον φώναζε να τον περάσει πέρα, για να μην πεθάνει από το κρύο και την βροχή. Πήρε λοιπόν ο Άγιος ένα μεγάλο ξύλο, έκαμε το σταυρό του και μπήκε στο ποτάμι. Πέρασε πέρα και πήρε στον ώμο του το παιδί. Όταν μπήκε στο ποτάμι, το παιδί του φαινότανε, πως βάραινε διαρκώς. Στηριζόταν με δύναμη στο ξύλο, για να περάσει και να μη παρασυρθεί από το φουσκωμένο ποτάμι. Η δοκιμασία ήταν μεγάλη.
Όσο προχωρούσε όμως, τόσο βαρύτερο του φαινόταν το φορτίο. Νόμιζε ότι ποτέ δεν είχε σηκώσει κάτι βαρύτερο. Με αφάνταστη προσπάθεια έφτασε στη μέση κι έλεγε ότι θα του ήταν αδύνατο να περάσει και το υπόλοιπο διάστημα. Έβαλε όλες του τις δυνάμεις και κατάφερε τέλος πάντων να περάσει και με κομμένη αναπνοή απόθεσε το παιδάκι κάτω και του είπε:
Παιδί μου, ολόκληρο τον κόσμο να σήκωνα δε θα ήταν βαρύτερος από εσένα.
Τότε το παιδί του απάντησε:
– Και όμως! του είπε το παιδί. Μετέφερες όχι μόνον τον κόσμο όλον, αλλά Εκείνον, που έπλασε τον κόσμο. Είμαι ο Βασιλεύς Χριστός, τον Οποίον εδώ υπηρετείς. Έπειτα από τα λόγια αυτά, το παιδί έγινε άφαντο.
Για το λόγο αυτό, ο Άγιος Χριστόφορος ζωγραφίζεται περνώντας το ποτάμι, στηριζόμενος στο ξύλο και με το παιδίον – Χριστό στον ώμο.
Τότε το παιδί του απάντησε:
– Και όμως! του είπε το παιδί. Μετέφερες όχι μόνον τον κόσμο όλον, αλλά Εκείνον, που έπλασε τον κόσμο. Είμαι ο Βασιλεύς Χριστός, τον Οποίον εδώ υπηρετείς. Έπειτα από τα λόγια αυτά, το παιδί έγινε άφαντο.
Για το λόγο αυτό, ο Άγιος Χριστόφορος ζωγραφίζεται περνώντας το ποτάμι, στηριζόμενος στο ξύλο και με το παιδίον – Χριστό στον ώμο.
Επειδή μετέφερε τον Χριστό ονομάστηκε, κατόπιν όταν βαπτίσθηκε, από Ρέπροβος, Χριστοφόρος.
Από το περιστατικό αυτό, που μετέφερε τον Χριστό, είναι και ο προστάτης των μεταφορών. Είναι ο προστάτης των οδηγών, αεροπόρων, των αυτοκινητιστών, των ταξιδιωτών και όλων των επαγγελμάτων, που απαιτούν μεγάλες δυνάμεις.
Από το περιστατικό αυτό, που μετέφερε τον Χριστό, είναι και ο προστάτης των μεταφορών. Είναι ο προστάτης των οδηγών, αεροπόρων, των αυτοκινητιστών, των ταξιδιωτών και όλων των επαγγελμάτων, που απαιτούν μεγάλες δυνάμεις.
Το ιερό λείψανο του Αγίου Χριστοφόρου φυλάσσεται στον ιερό ναό Αγίας Φιλοθέης Δήμου Φιλοθέης – Ψυχικού.
Σαν σήμερα... 9 Μαΐου.
Τα σημαντικότερα γεγονότα της 9ης Μαΐου
328: Ο διάκονος Αθανάσιος, μετέπειτα Άγιος Αθανάσιος, εκλέγεται Πατριάρχης Αλεξανδρείας.
1364: Οι Βενετοί καταστέλλουν την Επανάσταση του Αγίου Τίτου στην Κρήτη. Πρόκειται για αποστασία των Βενετών φεουδαρχών του νησιού, που αρνήθηκαν να πληρώσουν φόρους στη Μητρόπολη και ζήτησαν τη βοήθεια του ντόπιου πληθυσμού.
1886: Τμήματα του ελληνικού στρατού, που δυσφορούν για τον «ατιμωτικό ναυτικό αποκλεισμό της Ελλάδος από τις Μεγάλες Δυνάμεις» εισβάλλουν στην Τουρκία από τα Θεσσαλικά σύνορα, για να δημιουργήσουν τετελεσμένα γεγονότα στη νέα κυβέρνηση του Χαρίλαου Τρικούπη. Το αποτέλεσμα είναι να μην καταφέρουν τίποτα και τρεις μέρες αργότερα συνάπτεται ανακωχή.
1901: Ιδρύεται στη Μελβούρνη το πρώτο Κοινοβούλιο της Αυστραλίας.
1908: Μία από τις πιο φρικτές ανθρωποκτονίες, που έχουν καταγραφεί στα ελληνικά εγκληματολογικά χρονικά, αποκαλύπτεται στον Πειραιά. Η Μαρία Παπαδάκη τεμαχίζει το εκτός γάμου παιδί της λεχούσας κόρης της. Βράζει τα κομμάτια και τα πετά.
1936: Μετά τη μεγάλη απεργία των καπνεργατών στη Θεσσαλονίκη οι αστυνομικές δυνάμεις και ο στρατός αναλαμβάνουν μια επιχείρηση καταστολής που οδηγεί σε λουτρό αίματος. Δέκα διαδηλωτές πέφτουν νεκροί εκείνο το απόγευμα. Σύμφωνα με μαρτυρίες ιστορικών, το βράδυ ο λαός είναι η μόνη εξουσία στην πόλη ενώ ο μεγάλος ποιητής Γιάννης Ρίτσος γράφει ένα από τα καλύτερα ποιήματά του, τον «Επιτάφιο».
1945: Πρώτη μέρα ειρήνης μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Η 9η Μαΐου ανακηρύσσεται ως ημέρα της Αντιφασιστικής Νίκης.
1945: Ο αμερικανικός στρατός προχωράει στη σύλληψη του εγκληματία πολέμου Χέρμαν Γκέρινγκ.
1948: Ο Αμερικανός δημοσιογράφος Τζορτζ Πολκ φτάνει στη Θεσσαλονίκη, προκειμένου να προωθηθεί στο αρχηγείο του «Δημοκρατικού Στρατού» και να πάρει συνέντευξη από τον αρχηγό του Μάρκο Βαφειάδη. Μία εβδομάδα αργότερα εντοπίζεται δολοφονημένος.
1949: Ο Ρενιέ Γ' στέφεται πρίγκιπας του Μονακό.
1955: Η Δυτική Γερμανία γίνεται μέλος του ΝΑΤΟ.
1974: Ο νεαρός Μπρους Σπρίνγκστιν εμφανίζεται σε συναυλία στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ και ο δημοσιογράφος Τζον Λάντο γράφει στο περιοδικό «Rolling Stone»: «Είδα το μέλλον του ροκ και ονομάζεται Μπρους Σπρίνγκστιν».
1980: Ο Γεώργιος Ράλλης αναλαμβάνει πρωθυπουργός της Ελλάδας. Η Κυβέρνηση Γεωργίου Ράλλη προέκυψε από την Κυβέρνηση Κωνσταντίνου Γ. Καραμανλή 1977 με τον τότε πρωθυπουργό Κωνσταντίνο Καραμανλή να αναλαμβάνει την Προεδρία της Δημοκρατίας. Τότε, ο Γεώργιος Ράλλης, διορίστηκε πρωθυπουργός ως αρχηγός του κόμματος. Καταλαμβάνεται από μία μετριοπαθή πολιτική σκέψη, ενώ στα χαρακτηριστικά της περιόδου κατατάσσονται τα αλλεπάλληλα εσωτερικά προβλήματα της κυβέρνησης, οι συνεχιζόμενες επιπτώσεις της διεθνούς οικονομικής ύφεσης. Η αδιάπτωτη επιμονή του Ράλλη, στην επικράτηση ήπιου πολιτικού κλίματος και στον πλήρη σεβασμό των κανόνων του κοινοβουλευτισμού δεν άρκεσε για να βελτιώσει την εικόνα της ΝΔ
1994: Ο Νέλσον Μαντέλα ανακηρύσσεται ως ο πρώτος μαύρος πρόεδρος της Νότιας Αφρικής. Πρόκειται για ένα από τα πλέον αναγνωρίσιμα σύμβολα προάσπισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων της εποχής μας, είναι ένας άνθρωπος που η αφοσίωσή του στις ελευθερίες του λαού του ενέπνευσαν υπέρμαχους των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε όλο τον κόσμο.
1998: Η Ισραηλινή τρανσέξουαλ Ντάνα Ιντερνάσιοναλ κερδίζει το πρώτο βραβείο στο Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision με το τραγούδι «Diva». Πρόκειται για την τρίτη και πλέον αμφιλεγόμενη νίκη στο Διαγωνισμό στο Μπέρμιγχαμ καθώς το τραγούδι που ερμήνευσε η τρανσέξουαλ τραγουδίστρια Ντάνα Ιντερνάσιοναλ προκάλεσε την οργή πολλών φανατικών Εβραίων στη χώρα της.
2000: Ο Κώστας Καραμανλής διαγράφει από τη ΝΔ τον βουλευτή Γιώργο Καρατζαφέρη. Αφορμή, οι σκληρές δηλώσεις του τόσο για τον πρόεδρο της ΝΔ, όσο και για τον εκπρόσωπο Τύπου του κόμματος Άρη Σπηλιωτόπουλο.
2002: Στο Κασπίσκ της Ρωσίας μια βόμβα που πυροδοτήθηκε με τηλεχειριστήριο σκοτώνει 43 άτομα και τραυματίζει 130 κατά τη διάρκεια παρέλασης.
2009: «Έφυγε» ο Ευγένιος Σπαθάρης, ο άνθρωπος που δίδαξε στους Έλληνες την παράδοση του Καραγκιόζη. Στις 6 Μαΐου του 2009 και ενώ βρισκόταν στο Ινστιτούτο Γκαίτε Αθηνών για να παραστεί σε εκδήλωση προς τιμήν του, έχασε την ισορροπία του και έπεσε από σκάλες, με αποτέλεσμα να υποστεί πολλά κατάγματα και να δημιουργηθεί σοβαρό αιμάτωμα στον εγκέφαλο, με την κατάστασή του να χαρακτηριστεί ως κρίσιμη. Τελικά, στις 9 Μαΐου, ύστερα από τρεις ημέρες νοσηλείας απεβίωσε, σε ηλικία 85 ετών. Η κηδεία έγινε στις 13 Μαΐου του 2009, στο Μαρούσι, με δημόσια δαπάνη.
2012: Αεροσκάφος Sukhoi συντρίβεται στην Ινδονησία σκοτώνοντας 45 ανθρώπους.
Γεννήσεις
1860 - Τζέιμς Μάθιου Μπάρι, Σκωτσέζος συγγραφέας
1883 - Χοσέ Ορτέγα Υ Γκασέτ, Ισπανός φιλόσοφος
1892 - Ζίτα των Βουρβόνων της Πάρμας, αυτοκράτειρα της Αυστρίας
1936 - Γκλέντα Τζάκσον, Αγγλίδα ηθοποιός και πολιτικός
1940 - Τζέιμς Λ. Μπρουκς, Αμερικανός σκηνοθέτης, παραγωγός και σεναριογράφος
1976 - Χρίστος Μαραγκός, Κύπριος ποδοσφαιριστής
1981 - Ευάγγελος Τσιώλης, Έλληνας ποδοσφαιριστής
Θάνατοι
1315 - Ούγος Ε', δούκας της Βουργουνδίας
1707 - Ντήτριχ Μπουξτεχούντε, Γερμανός συνθέτης
1805 - Φρίντριχ Σίλερ, Γερμανός ποιητής και ιστορικός
1931 - Άλμπερτ Αβραάμ Μάικελσον, Γερμανός φυσικός
1976 - Ουλρίκε Μάινχοφ, Γερμανίδα αγωνίστρια
1978 - Άλντο Μόρο, Ιταλός πολιτικός
2009 - Ευγένιος Σπαθάρης, Έλληνας καλλιτέχνης του θεάτρου σκιών
2009 - Θόδωρος Έξαρχος, Έλληνας ηθοποιός και συγγραφέας
2009 - Γιώργος Ρουσόπουλος, Έλληνας ποδοσφαιριστής και προπονητής
http://www.newsbeast.gr
Εορτή του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Χριστοφόρου.
Τη μνήμη του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Χριστοφόρου τιμά σήμερα, 9 Μαΐου, η Εκκλησία μας.
Ο Άγιος Μεγαλομάρτυς Χριστόφορος καταγόταν από ημιβάρβαρη φυλή και ονομαζόταν Ρεμπρόβος, που σημαίνει αδόκιμος, αποδοκιμασμένος, κολασμένος. Πιθανότατα έζησε κατά τους χρόνους του αυτοκράτορα Δεκίου (249 - 251 μ.Χ.), όταν στην Αντιόχεια Επίσκοπος ήταν ο Άγιος Ιερομάρτυς Βαβύλας.
Ο Άγιος ως προς την εξωτερική εμφάνιση ήταν τόσο πολύ άσχημος, γι' αυτό και αποκαλείτο «κυνοπρόσωπος».
Η μεταστροφή του στον Χριστό έγινε με τρόπο θαυμαστό. Συνελήφθη αιχμάλωτος σε μάχη, που διεξήγαγε το έθνος του με τα Ρωμαϊκά αυτοκρατορικά στρατεύματα. Κατατάγηκε στις Ρωμαϊκές λεγεώνες και πολέμησε κατά των Περσών, επί Γορδίου και Φιλίππου.
Όταν ήταν ακόμη κατειχούμενος, για να ευχαριστήσει τον Χριστό, εγκαταστάθηκε σε επικίνδυνη δίοδο ποταμού και μετέφερε δωρεάν επί των ώμων του εκείνους που επιθυμούσαν να διέλθουν τον ποταμό. Μια μέρα παρουσιάσθηκε προς αυτόν μικρό παιδί, το οποίο τον παρακάλεσε να τον περάσει στην απέναντι όχθη.
Ο Ρεμπρόβος πρόθυμα το έθεσε επί των ώμων του και στηριζόμενος επί της ράβδου του εισήλθε στον ποταμό. Όσο όμως προχωρούσε, τόσο το βάρος του παιδιού αυξανόταν, ώστε με μεγάλο κόπο κατόρθωσε να φθάσει στην απέναντι όχθη. Μόλις έφθασε στον προορισμό του, κατάκοπος είπε στο παιδί ότι και όλο τον κόσμο να σήκωνε δεν θα ήταν τόσο βαρύς. Το παιδί του απάντησε: «Μην απορείς, διότι δεν μετέφερες μόνο τον κόσμο όλο, αλλά και τον πλάσαντα αυτόν.
Είμαι Εκείνος στην υπηρεσία του Οποίου έθεσες τις δυνάμεις σου και σε απόδειξη αυτού φύτεψε το ραβδί σου και αύριο θα έχει βλαστήσει», και αμέσως εξαφανίσθηκε. Ο Ρεμπρόβος φύτεψε την ράβδο και την επομένη την βρήκε πράγματι να έχει βλαστήσει. Μετά το περιστατικό αυτό βαπτίσθηκε Χριστιανός από τον Άγιο Ιερομάρτυρα Βαβύλα, ο οποίος τον μετονόμασε σε Χριστόφορο. Η άκτιστη θεία Χάρη, που έλαβε την ώρα του βαπτίσματος και του Χρίσματος, μεταμόρφωσε όλη του την ύπαρξη. Και αυτή ακόμα η δύσμορφη όψη του φαινόταν φωτεινότερη και ομορφότερη.
Στην Ορθόδοξη αγιογραφία ο Άγιος εικονίζεται να μεταφέρει στον ώμο του τον Χριστό. Εξ' αφορμής ίσως του γεγονότος αυτού θεωρείται προστάτης των οδηγών και στο Μικρόν Ευχολόγιον και συγκεκριμένα στην Ακολουθία «επί ευλογήσει νέου οχήματος» υπάρχει, πρώτο στη σειρά, το απολυτίκιό του.
Κατά τον τότε εναντίον των Χριστιανών διωγμό, λίγο μετά την βάπτισή του, είδε Χριστιανούς να κακοποιούνται από τους ειδωλολάτρες. Από αγανάκτηση επενέβη και έκανε δριμύτατες παρατηρήσεις προς αυτούς, διέφυγε δε τη σύλληψη χάρη στο γιγαντιαίο του παράστημα και την ηράκλεια δύναμή του. Καταγγέλθηκε όμως στον αυτοκράτορα και διατάχθηκε η σύλληψή του.
Για τον σκοπό αυτό απεστάλησαν διακόσιοι στρατιώτες. Αυτοί, αφού ερεύνησαν σε διάφορα μέρη, τον βρήκαν κατά την στιγμή την οποία ετοιμαζόταν να γευματίσει ένα κομμάτι ξερό ψωμί. Κατάκοποι οι στρατιώτες και πεινασμένοι ζήτησαν από τον Άγιο Χριστόφορο να τους δώσει να φάγουν και ως αντάλλαγμα του υποσχέθηκαν ότι δεν θα τον κακομεταχειρίζονταν. Ένας από τους στρατιώτες, βλέποντας ότι πλην του ξερού άρτου δεν υπήρχε καμία άλλη τροφή, ειρωνευόμενος τον Χριστόφορο, του είπε ότι ευχαρίστως θα γινόταν Χριστιανός, εάν είχε την δύναμη να τους χορτάσει όλους με το κομμάτι εκείνο του άρτου.
Τότε ο Άγιος, αφού γονάτισε, άρχισε να παρακαλεί τον Χριστό να πολλαπλασιάσει το κομμάτι εκείνο του άρτου, όπως πολλαπλασίασε τους πέντε άρτους στην έρημο, για να χορτάσουν οι πεινώντες στρατιώτες και να φωτισθούν στην αναγνώριση και ομολογία Αυτού. Η παράκληση του Αγίου εισακούσθηκε και το τεμάχιο του άρτου πολλαπλασιάσθηκε. Βλέποντας οι στρατιώτες το θαύμα αυτό, προσέπεσαν στα πόδια του Αγίου και τον παρακαλούσαν να τους γνωρίσει καλύτερα τον Θεό του.
Ο Άγιος εξέθεσε με απλότητα τη Χριστιανική διδασκαλία και αφού όλοι εξέφρασαν την επιθυμία να γίνουν Χριαστιανοί, τους οδήγησε προς τον Επίσκοπο Αντιοχείας Βαβύλα, ο οποίος, αφού τους κατήχησε, τους βάπτισε. Όταν ο αυτοκράτορας Δέκιος πληροφορήθηκε το γεγονός, τους μεν στρατιώτες συνέλαβε και αποκεφάλισε, τον δε Χριστόφορο προσπάθησε με υποσχέσεις και κολακείες να μεταπείσει, αλλά οι προσπάθειές του προσέκρουσαν στην επίμονη άρνηση αυτού.
Κατόπιν τούτου έστειλε προς αυτόν δύο διεφθαρμένες γυναίκες, την Ακυλίνα και την Καλλινίκη, ελπίζοντας ότι με τα θέλγητρά τους θα τον σαγήνευαν και θα τον παρέσυραν. Οι δύο γυναίκες, αφού άκουσαν την προτροπή του Αγίου, για να επανέλθουν στον δρόμο της αγνότητας και της αρετής, έγιναν Χριστιανές και, αφού παρουσιάσθηκαν ενώπιον του αυτοκράτορα Δεκίου, ομολόγησαν τον Χριστό. Γι' αυτό και βρήκαν μαρτυρικό θάνατο.
Στη συνέχεια ο Άγιος Χριστόφορος υποβλήθηκε σε φρικτά βασανιστήρια και τέλος υπέστη τον δι' αποκεφαλισμού θάνατο το 251 μ.Χ.
Η Σύναξη αυτού ετελείτο στο Μαρτύριο αυτού κοντά στο ναό του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου στο Κυπαρίσσιον και στο ναό του Αγίου Μάρτυρος Πολυεύκτου, πλησίον της Αγίας Ευφημίας των Ολυβρίου.
Σημείωση: Το δίστιχο του Αγίου Χριστοφόρου (όπως και τους περισσότερους ιαμβικούς στίχους που διαβάζετε) τους έχει γράψει ο Xριστόφορος ο Πατρίκιος. Γι' αυτό και το δίστιχο του ξεκινάει (σε μετάφραση): «εγώ σε ξέρω Xριστοφόρον συνώνυμόν μου.....».
Απολυτίκιο:
Ήχος δ'. Ταχύ προκατάλαβε.
Στολαίς ταίς εξ αίματος, ωραϊζόμενος, Κυρίω παρίστασαι, τώ Βασιλεί ουρανών, Χριστοφόρε αοίδιμε όθεν σύν Ασωμάτων, καί Μαρτύρων χορείαις, άδεις τή τρισαγίω, καί φρικτή μελωδία, διό ταίς ικεσίαις ταίς σαίς, σώζε τούς δούλους σου.
Ήχος δ'. Ταχύ προκατάλαβε.
Στολαίς ταίς εξ αίματος, ωραϊζόμενος, Κυρίω παρίστασαι, τώ Βασιλεί ουρανών, Χριστοφόρε αοίδιμε όθεν σύν Ασωμάτων, καί Μαρτύρων χορείαις, άδεις τή τρισαγίω, καί φρικτή μελωδία, διό ταίς ικεσίαις ταίς σαίς, σώζε τούς δούλους σου.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
