Tsotili Blogger
Τρίτη 28 Ιουλίου 2026
Ήλιος: Πώς να προστατέψετε τα παιδιά.
Σαν σήμερα... 28 Ιουλίου.
Εορτή της Οσίας Ειρήνης της Χρυσοβαλάντου.
Δευτέρα 27 Ιουλίου 2026
Εορτάζοντες την 28ην του μηνός Ιουλίου
Εορτάζοντες την 28ην του μηνός Ιουλίου
ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΠΡΟΧΟΡΟΣ, ΝΙΚΑΝΩΡ, ΤΙΜΩΝ και ΠΑΡΜΕΝΑΣ οι Απόστολοι και Διάκονοι
Ο ΑΓΙΟΣ ΕΥΣΤΑΘΙΟΣ, που μαρτύρησε στην Άγκυρα
Ο ΑΓΙΟΣ ΑΚΑΚΙΟΣ
Η ΑΓΙΑ ΔΡΟΣΙΣ
Η ΟΣΙΑ ΕΙΡΗΝΗ, η Χρυσοβαλάντου
ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΤΟΥ ΝΑΟΥ ΤΗΣ ΥΠΕΡΑΓΙΑΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ εν τοις Διακονίσσης
Ο ΟΣΙΟΣ ΠΑΥΛΟΣ, ο Ξηροποταμινός
Ο ΑΓΙΟΣ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ, που μαρτύρησε στη Θεσσαλονίκη
Ο ΑΓΙΟΣ ΑΥΞΕΝΤΙΟΣ, ο εν Λαοδικεία Φρυγίας, μάρτυρας.
Αναλυτικά
ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΠΡΟΧΟΡΟΣ, ΝΙΚΑΝΩΡ, ΤΙΜΩΝ και ΠΑΡΜΕΝΑΣ οι Απόστολοι και Διάκονοι
Ος εάν θέλη εν ημίν μέγας γενέσθαι, έσται υμών διάκονος"1. Όποιος, δηλαδή, θέλει να γίνει μέγας μεταξύ σας, είπε ο Κύριος, ας είναι υπηρέτης σας και ας μαθαίνει να γίνεται εξυπηρετικός στους άλλους. Σ' αυτή την κατηγορία ανθρώπων άνηκαν και οι απόστολοι - από τους 70 μαθητές του Κυρίου - Πρόχορος, Νικάνωρ, Τίμων και Παρμένος. Αυτοί ήταν μεταξύ των επτά εκλεγμένων διακόνων της πρώτης χριστιανικής Εκκλησίας των Ιεροσολύμων (Πράξ. στ' 5). Το έργο τους ήταν να υπηρετούν και να επιστατούν στη διατροφή των απόρων μελών της Εκκλησίας, ιδιαίτερα των ορφανών και των χηρών. Αλλά υπηρετούσαν και στη διάδοση του θείου λόγου. Έτσι αργότερα, ο μεν Πρόχορος ακολούθησε τον ευαγγελιστή Ιωάννη στη Μικρά Ασία, όπου έγινε επίσκοπος Νικομήδειας και αναδείχθηκε τέλειος διάκονος του επισκοπικού καθήκοντος, ο δε Τίμων υπέστη μαρτυρικό θάνατο στη Βόστρα της Αραβίας, όπου είχε σταλεί να υπηρετήσει το Ευαγγέλιο. Οι άλλοι δύο, ο Νικάνωρ και ο Παρμένος, πέθαναν στην Ιερουσαλήμ, εκτελώντας το διακονικό τους έργο. Κηδεύθηκαν από τους ίδιους τους Αποστόλους, κάτω από το πένθος όλης της Εκκλησίας, την οποία υπηρέτησαν με τόσο ζήλο και επιτυχία. Έτσι, ο καθένας χωριστά, αναδείχθηκε "πιστός διάκονος εν Κυρίω"2. Δηλαδή πιστός διάκονος στο έργο του Κυρίου.
1, Ευαγγέλιο Ματθαίου, κ' 26 .
2. Επιστολή προς Έφεσίους, στ' 21.
Απολυτίκιο. Ήχος δ'. Ταχύ προκατάλαβε.
Ως θείοι συνέκδημοι, των Αποστόλων Χριστού, θεόθεν έκρίθητε διακονείν εύσεβώς, τω θείω πληρώματι, Πρόχορε θεηγόρε, συν Νικάνορι άμα, Τίμων ο θεοκήρυξ. Παρμένος τε ο θείος, πρεσβεύοντες τω Κυρίω, υπέρ των ψυχών ημών.
Ο ΑΓΙΟΣ ΕΥΣΤΑΘΙΟΣ, που μαρτύρησε στην Άγκυρα
Γεννήθηκε στην πόλη Άγκυρα και είναι από τα λαμπρά στολίσματα της Εκκλησίας. Θαρραλέος κήρυκας του Ευαγγελίου και ακούραστος εργάτης των εντολών του, καταγγέλθηκε στον έπαρχο Κορνήλιο. Στην ανάκριση που του έκαναν, επέμεινε στην ομολογία του Χριστού και καταδικάστηκε στην πιο βάρβαρη ποινή. Του τρύπησαν τους αστραγάλους και έπειτα, αφού τον έδεσαν από τις τρύπες των πληγών του με σχοινί, τον έσυραν στον ποταμό Σάγαρι, στα νερά του οποίου τον έριξαν. Διασώθηκε όμως από τη θεία χάρη και βγήκε έξω. Αλλά μετά από λίγες μέρες, όταν έμαθε αυτό ο έπαρχος, ντροπιασμένος, σκότωσε τον Ευστάθιο με το δικό του μαχαίρι. Έτσι ο Ευστάθιος παρέδωσε την αγία του ψυχή, στεφανωμένος με το στεφάνι του μαρτυρίου.
Ο ΑΓΙΟΣ ΑΚΑΚΙΟΣ
Μαρτύρησε στα χρόνια του βασιλιά Λικινίου (318). Καταγόταν από την Απολλωνία και διακρινόταν για τη θερμότητα της πίστης και το θάρρος του στο κήρυγμα του Ευαγγελίου. Καταγγέλθηκε και υπέστη σειρά θανατηφόρων βασανιστηρίων, από τα όποια ο Θεός τον διαφύλαξε θαυματουργικά. Έτσι δεν έπαθε τίποτα όταν τον έριξαν μέσα σε καζάνι με βραστό νερό και διασώθηκε από την αγριότητα λιονταριού, που άφησαν εναντίον του, για να τον κατασπαράξει. Βλέποντας αυτά ο έπαρχος Τερέντιος, τον άφησε ελεύθερο. Κατόπιν ο Άγιος πήγε στη Μίλητο, όπου συνέχισε το κήρυγμα του Ευαγγελίου. Τότε συνελήφθη και οδηγήθηκε στο ναό των ειδώλων να προσφέρει θυσία. Αλλά ο Άκάκιος δια της προσευχής συνέτριψε τα αγάλματα των ειδώλων. Με λύσσα οι άρχοντες (Ποσειδώνιος) και οι Ιερείς των ειδώλων τον αποκεφάλισαν. Το άγιο λείψανό του εναποτέθηκε στην πόλη των Συνάδων από τον πρεσβύτερο Λεόντιο.
Η ΑΓΙΑ ΔΡΟΣΙΣ
Μαρτύρησε, αφού την έριξαν μέσα σε χωνευτήριο χρυσού.
Η ΟΣΙΑ ΕΙΡΗΝΗ, η Χρυσοβαλάντου
Υπήρξε στα χρόνια της βασίλισσας Θεοδώρας που αναστήλωσε τις άγιες εικόνες. Η Ειρήνη καταγόταν από την Καππαδοκία και διακρινόταν όχι μόνο για την ευσέβεια της, αλλά και για τη σωματική ωραιότητά της και για την ευγενή ανατροφή της. Είχε ζητηθεί, λοιπόν, σε γάμο από διακεκριμένο άνδρα του παλατιού και ξεκίνησε για το Βυζάντιο. Στη διαδρομή όμως, πέρασε από τη Μονή του Χρυσοβαλάντου και τόσο ελκύστηκε από τη συναναστροφή των καλογριών, ώστε πήρε τη μεγάλη απόφαση να παραμείνει μαζί τους. Έτσι απέρριψε τις κοσμικές δόξες, γύρισε στην πατρίδα της, πούλησε τα υπάρχοντά της βοηθώντας πολλούς φτωχούς και τα υπόλοιπα χρήματα τα εναπόθεσε στη Μονή. Έγινε μοναχή και η ζωή της μέσα στο μοναστήρι υπήρξε πολύ ασκητική και αγία. Όταν πέθανε η ηγουμένη, η Ειρήνη, παρά την άρνησή της, ορίστηκε διάδοχός της. Από τη νέα της θέση, επιτέλεσε τα καθήκοντα της άριστα. Ο Θεός μάλιστα, την προίκισε με το προφητικό και θαυματουργικό χάρισμα. Έτσι δια της προσευχής της, απάλλαξε πολλούς από τα δαιμόνια. Προαισθάνθηκε το θάνατό της και απεβίωσε ειρηνικά, γεμάτη χαρά για το ευχάριστο ουράνιο ταξίδι της.
Απολυτίκιο. 'Ηχος πλ. α'. Τον συνάναρχον Λόγον.
Βασιλείας γήινους πάλαι ουκ έτυχες, αλλ' άφθαρτων στεφάνων νυν σε ήξίωσεν, ο Νυμφίος σου Χριστός ο ωραιότατος ω καθιέρωσας σαύτήν, όλη καρδία και ψυχή, Ειρήνη Όσία Μήτερ, Χρυσοβαλάντου η δόξα, ημών δε προσφυγή και βοήθεια.
ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΤΟΥ ΝΑΟΥ ΤΗΣ ΥΠΕΡΑΓΙΑΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ εν τοις Διακονίσσης
Ο ΟΣΙΟΣ ΠΑΥΛΟΣ, ο Ξηροποταμινός
Σύμφωνα με τον Σ. Εύστρατιάδη η βιογραφία του οσίου Παύλου, που βρίσκεται στο Νέον Έκλόγιον, είναι τελείως φανταστική. Σ' αυτό φέρεται σα γιος του Βασιλιά Μιχαήλ Α' του Ραγκαβέ (811-813) και Προκόπιος, θυγατέρας του Αυτοκράτορα Νικηφόρου του Γενικού. Ευνουχίστηκε σε παιδική ηλικία και έφτασε σε μεγάλα ύψη φιλοσοφίας. Απαρνήθηκε τον κόσμο και πήγε στο Άγιον Όρος, όπου έκτισε τη Μονή Ξηροποτάμου, της οποίας και έγινε ηγούμενος. Η αγιορείτικη παράδοση όμως, τον θέλει σύγχρονο του αγίου Αθανασίου, ιδρυτή της Λαύρας. Του οσίου αυτού Παύλου, σώζονται στη Μονή Ξηροποτάμου έξι Κανόνες στους Αγίους 40 μάρτυρες, κανόνας ιαμβικός στον τίμιο σταυρό και λόγος στα Εισόδια της Θεοτόκου.
Απολυτίκιο. Ήχος πλ. α'. Τον συνάναρχον Λόγον.
Βασιλείου αξία άνταλλαξάμενος, τον θεούφαντον τρίβωνα της όσιας ζωής, ως αστήρ έωθινός εν Άθω έλαμψας, και οδηγείς φωτιστικώς, Μοναζόντων τους χορούς, προς κτήσιν την των κρειττόνων, Παύλε Πατέρων άκρατης, και πρεσβευτά ημών προς Κύριον.
Ο ΑΓΙΟΣ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ, που μαρτύρησε στη Θεσσαλονίκη
Ο νεομάρτυρας Χριστόδουλος γεννήθηκε σ' ένα χωριό της Κασσάνδρας, που ονομαζόταν Βαλτά. Σε νεαρή ηλικία ήλθε στη Θεσ/νίκη, όπου έκανε το επάγγελμα του ράφτη. Πληροφορήθηκε ότι κάποιος χριστιανός Βούλγαρος ετοιμαζόταν ν' αρνηθεί τον Χριστό. Τότε ο Χριστόδουλος προμηθεύτηκε έναν μικρό σταυρό και πήγε στο καφενείο, όπου θα γινόταν η περιτομή του αρνησίχριστου. Διέσχισε το πλήθος των γενιτσάρων και ενώ χτυπούσαν τα τύμπανα, πλησίασε τον αρνησίχριστο, παρουσίασε τον σταυρό και του είπε: "Αδελφέ τι έπαθες, να η πίστη μας, να ο Χριστός, που σταυρώθηκε για την αγάπη μας, συ γιατί αφήνεις τον Χριστό τον σωτήρα σου και γίνεσαι Τούρκος;". Εξαγριωμένοι οι Τούρκοι, όρμησαν και συνέλαβαν τον Χριστόδουλο και με χτυπήματα τον οδήγησαν στον κριτή, όπου απαίτησαν το θάνατό του. Στην προτροπή του κριτή ν' αρνηθεί τον Χριστό, ο Μάρτυρας με θάρρος απάντησε: "... και συ άφησε το μωαμεθανισμό και γίνε Χριστιανός". Αποδεικνύοντας έτσι την ακλόνητη πίστη του, παραδόθηκε στους δήμιους, οι οποίοι τον κρέμασαν κοντά στο ναό του Άγιου Μηνά στη Θεσ/νίκη, στις 28 Ιουλίου 1777. Το λείψανο του αγίου με καρφωμένο τον σταυρό στην πλάτη του, παρέμεινε γυμνό κρεμασμένο για δύο μέρες. Κατόπιν οι Χριστιανοί, αγόρασαν το λείψανό του αντί 600 γροσιών και το έθαψαν με τιμές.
Ο ΑΓΙΟΣ ΑΥΞΕΝΤΙΟΣ, ο εν Λαοδικεία Φρυγίας, μάρτυρας.
ΔΕΛΤΙΟ ΚΑΙΡΟΥ για Τρίτη 28 Ιουλίου.
Αίθριος καιρός με τοπικές νεφώσεις στα ορεινά τις θερμές ώρες της ημέρας. Περαιτέρω άνοδος της θερμοκρασίας. Άνεμοι έως 4-5 μποφόρ και τοπικά στα νότια πελάγη έως 6 μποφόρ.
Πιο αναλυτικά, την Τρίτη 28 Ιουλίου, αναμένεται αίθριος γενικά καιρός με τοπικές νεφώσεις στα ορεινά τις θερμές ώρες της ημέρας. Στα ηπειρωτικά ορεινά υπάρχει μικρή πιθανότητα για τοπικές μπόρες ή και καταιγίδες τις θερμές ώρες της ημέρας.
Η θερμοκρασία θα κυμανθεί στη Δυτική Μακεδονία από 14 έως 34 βαθμούς Κελσίου, στην υπόλοιπη Μακεδονία και στη Θράκη από 15 έως 38 βαθμούς Κελσίου, στην Ήπειρο από 15 έως 35 βαθμούς Κελσίου, στη Θεσσαλίας από 17 έως 38 βαθμούς Κελσίου, στα υπόλοιπα ηπειρωτικά από 17 έως 38-40 βαθμούς Κελσίου, στην Κρήτη από 18 έως 35-36 βαθμούς Κελσίου (στα νότια του νησιού έως 40-42 βαθμούς Κελσίου), στα Επτάνησα από 18 έως 35 βαθμούς Κελσίου, στα νησιά του Βόρειου και Βορειοανατολικού Αιγαίου από 19 έως 37 βαθμούς Κελσίου και στα υπόλοιπα νησιωτικά τμήματα του Αιγαίου από 19 έως 37 βαθμούς Κελσίου (τοπικά στη Ρόδο έως 40-41 βαθμούς Κελσίου).
Οι άνεμοι στο Ιόνιο και στο Αιγαίο θα πνέουν από βόρειες-βορειοδυτικές γενικά διευθύνσεις με εντάσεις έως 4-5 μποφόρ και τοπικά στο Νότιο Αιγαίο έως 6 μποφόρ.
Στην Αττική αναμένεται αίθριος καιρός. Οι άνεμοι θα πνέουν από βόρειες γενικά διευθύνσεις με εντάσεις έως 3-4 μποφόρ. Η θερμοκρασία θα κυμανθεί από 23 έως 36-38 βαθμούς Κελσίου.
Στη Θεσσαλονίκη αναμένεται αίθριος καιρός. Οι άνεμοι θα πνέουν από διάφορες διευθύνσεις με εντάσεις έως 2-3 μποφόρ. Η θερμοκρασία θα κυμανθεί από 25 έως 36 βαθμούς Κελσίου.
Ανεκδοτάκι...
Πέντε φυσικοί τρόποι να κρατήσετε τα κουνούπια μακριά.
Σαν σήμερα... 27 Ιουλίου.
Εορτή του Αγίου Παντελεήμονος.
Κυριακή 26 Ιουλίου 2026
ΔΕΛΤΙΟ ΚΑΙΡΟΥ για Δευτέρα 27 Ιουλίου.
Ηλιοφάνεια θα επικρατήσει την Δευτέρα στα περισσότερα τμήματα της χώρας με τοπικές βροχές στα ορεινά ηπειρωτικά της Βόρειας Ελλάδας. Περαιτέρω άνοδο θα σημειώσει η θερμοκρασία με τη μέγιστη τιμή της να φτάνει τους 38οC. Ασθενείς και τοπικά μέτριοι άνεμοι θα πνέουν στα πελάγη.
Πιο αναλυτικά, τη Δευτέρα 27 Ιουλίου, ηλιοφάνεια θα επικρατήσει στα περισσότερα τμήματα της χώρας, με λίγες τοπικές βροχές στα ορεινά της Ηπείρου, της Ανατολικής και ίσως και της Δυτικής Μακεδονίας κατά τις μεσημβρινές ώρες. Μέτριες συγκεντρώσεις σκόνης αναμένονται στην ατμόσφαιρα κυρίως στην Κεντρική και Βόρεια Ελλάδα.
Η θερμοκρασία θα κυμανθεί στη Δυτική Μακεδονία από 21 έως 35 βαθμούς, στην υπόλοιπη Μακεδονία και στη Θράκη από 21 έως 37 βαθμούς, στην Ήπειρο από 20 έως 33 βαθμούς, στη Θεσσαλίας από 21 έως 38 βαθμούς, στη Στερεά Ελλάδα και στην Εύβοια από 21 έως 38 βαθμούς, στην Πελοπόννησο από 22 έως 37 βαθμούς, στην Κρήτη από 22 έως 36 βαθμούς, στα Επτάνησα από 24 έως 33 βαθμούς, στα νησιά του Βόρειου και Βορειοανατολικού Αιγαίου από 24 έως 37 βαθμούς και στα υπόλοιπα νησιωτικά τμήματα του Αιγαίου από 23 έως 37 βαθμούς Κελσίου.
Οι άνεμοι θα πνέουν από δυτικές-βορειοδυτικές διευθύνσεις με εντάσεις 3-4 μποφόρ και τοπικά έως και 5 μποφόρ στο Νότιο Αιγαίο. Στο Βόρειο Αιγαίο, οι άνεμοι θα πνέουν κυρίως από νότιες διευθύνσεις 3-4 μποφόρ. Στο Ιόνιο θα πνέουν από νότιες-νοτιοδυτικές διευθύνσεις με εντάσεις 3-4 μποφόρ και τοπικά έως 5 μποφόρ.
Στην Αττική αναμένεται ηλιοφάνεια. Οι άνεμοι θα πνέουν ασθενείς 2-3 μποφόρ κυρίως από νοτιοδυτικές διευθύνσεις, ενώ τις βραδινές ώρες θα στραφούν σε βορειοδυτικούς. Η θερμοκρασία θα κυμανθεί από 25 έως 36 βαθμούς Κελσίου.
Στη Θεσσαλονίκη ηλιοφάνεια θα επικρατήσει κατά τη διάρκεια της ημέρας με λίγες μόνο αραιές νεφώσεις τις μεσημβρινές ώρες. Οι άνεμοι θα πνέουν από νότιες-νοτιοανατολικές διευθύνσεις με εντάσεις 2-3 μποφόρ και τοπικά έως 4 μποφόρ. Η θερμοκρασία θα κυμανθεί από 24 έως 36 βαθμούς Κελσίου.
Εορτάζοντες την 27ην του μηνός Ιουλίου.
Εορτάζοντες την 27ην του μηνός Ιουλίου

Ο ΑΓΙΟΣ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΩΝ, ο Μεγαλομάρτυς και Ιαματικός
Ο ΑΓΙΟΣ ΤΥΦΛΟΣ
Η ΟΣΙΑ ΑΝθΟΥΣΑ, η όμολογήτρια
ΟΙ ΑΓΙΟΙ 153 ΜΑΡΤΥΡΕΣ από τη Θράκη
Ο ΟΣΙΟΣ ΜΑΝΟΥΗΛ
Ο ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ του Νόβγκοροντ (Ρώσος)
Αναλυτικά
Ο ΑΓΙΟΣ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΩΝ, ο Μεγαλομάρτυς και Ιαματικός
Έζησε στα χρόνια του αυτοκράτορα Διοκλητιανού και καταγόταν από τη Νικομήδεια. Τον πατέρα του έλεγαν Ευστόργιο και τη μητέρα του, που ήταν ευσεβέστατη χριστιανή, Ευβούλη. Ο Παντελεήμων γρήγορα στερήθηκε τις φροντίδες της μητέρας του, διότι πέθανε πρόωρα. Αλλά ο Θεός τον αξίωσε να διδαχθεί τη χριστιανική πίστη από ένα διακεκριμένο λειτουργό της Εκκλησίας, τον Ιερέα Ερμόλαο. Τότε, ο Παντελεήμων είχε τελειώσει τις ιατρικές του σπουδές, κοντά στο φημισμένο γιατρό Ευφρόσυνο. Την επιστήμη του χρησιμοποίησε ιδιαίτερα για τους απόρους ασθενείς και έτρεχε με μοναδική προθυμία στις καλύβες τους, βοηθώντας τους όχι μόνο ιατρικά, αλλά και χρηματικά. Σε κάθε σπίτι που έμπαινε δίδασκε το Ευαγγέλιο και έφερνε σ' αυτό πολλές ψυχές. Ήταν ευσπλαχνικός σε ακρότατο βαθμό για όλους τους πάσχοντες, γι' αυτό και ο Θεός του δώρισε το χάρισμα να θεραπεύει ασθενείς μόνο με την προσευχή του. Έτσι θεράπευσε πολλούς, μεταξύ αυτών και ένα τυφλό, που έγινε αφορμή να συλλάβει ο Διοκλητιανός και τον Άγιο. Τον τυφλό τον θανάτωσε, διότι πίστεψε στον Χριστό και τον Παντελεήμονα υπέβαλε σε φρικτά βασανιστήρια, ώσπου στο τέλος τον αποκεφάλισε. Ο Παντελεήμων, όμως, ανήκει σ' αυτούς για τους οποίους ο Κύριος είπε: "μακάριοι οι ελεήμονες, ότι αυτοί έλεηθήσονται"1. Μακάριοι, δηλαδή, είναι οι ευσπλαχνικοί που συμπονούν στη δυστυχία του πλησίον, διότι αυτοί θα ελεηθούν από το Θεό την ήμερα της Κρίσεως.
1. Ευαγγέλιο Ματθαίου, ε' 7.
Απολυτίκιο. Ήχος γ'.
Αθλοφόρε Άγιε και Ιαματικέ Παντελεήμον, πρέσβευε τω έλεήμονι Θεώ, ίνα πταισμάτων άφεσιν, παράσχη ταις ψυχαίς ημών.
Ο ΑΓΙΟΣ ΤΥΦΛΟΣ
Αυτός γιατρεύτηκε από τον Άγιο Παντελεήμονα, ομολόγησε τον Χριστό και μαρτύρησε δια ξίφους.
Η ΟΣΙΑ ΑΝθΟΥΣΑ, η ομολογήτρια
Έζησε στα χρόνια του αυτοκράτορα Κωνσταντίνου του Κοπρώνυμου (741 μ. Χ.). Οι γονείς της, Στρατήγιος και Φεβρωνία, διακρίνονταν για την ευσέβειά τους και με όμοιο τρόπο ανέθρεψαν και τη θυγατέρα τους. Η Ανθούσα παρόλες τις προτάσεις για γάμο, η θέλησή της εκδηλώθηκε από την αρχή σταθερά. Και όταν πέθαναν οι γονείς της, δε μετέβαλλε την απόφαση της. Έμεινε παρθένος και αφιέρωσε την περιουσία της σε φιλανθρωπικούς και ιερούς σκοπούς. Στην Ανθούσα οφείλεται η ανέγερση δύο μονών. Αυτή του Μαντινέου, με ναό αφιερωμένο στην αγία Άννα, και αυτή των αγίων Αποστόλων, που χρησιμοποιήθηκε σα γυναικεία Μονή. Όταν από τον αυτοκράτορα Κων/νο Κοπρωνυμο διατάχθηκε σκληρός διωγμός κατά των αγίων εικόνων και των υποστηρικτών τους, το μοναστήρι της όσιας Ανθούσας υπήρξε από τα πιο ένθερμα κέντρα της Ορθοδοξίας. Γι' αυτό και η οσία στην αρχή βασανίστηκε. Αλλά όταν προέβλεψε ότι η άρρωστη βασίλισσα θα διέφευγε το θάνατο και θα γεννούσε δίδυμα, τότε αγαπήθηκε πολύ απ' αυτή και υποστήριξε ποικιλοτρόπως το μοναστήρι της όσιας Ανθούσας, η οποία αδιατάρακτη πλέον συνέχισε το έργο της. Η οσία Ανθούσα πέθανε ειρηνικά.
ΟΙ ΑΓΙΟΙ 153 ΜΑΡΤΥΡΕΣ από τη Θράκη
Μαρτύρησαν δια πνιγμού μέσα στη θάλασσα.
Ο ΟΣΙΟΣ ΜΑΝΟΥΗΛ
Απεβίωσε ειρηνικά.
Ο ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ του Νόβγκοροντ (Ρώσος)
Ο περίπατος είναι το καλύτερο φάρμακο για το μυαλό και τη διάθεση μας.
Σαν σήμερα...26 Ιουλίου.
Εορτή της Αγίας Παρασκευής.
Σάββατο 25 Ιουλίου 2026
Απόστολος και Ευαγγέλιο Κυριακή 26/7/2026
Εὐαγγελικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 26 Ἰουλίου 2026, Κυριακή Η΄ Ματθαίου (Ματθ. ιδ΄ 14-22)
14 Καὶ ἐξελθὼν ὁ Ἰησοῦς εἶδε πολὺν ὄχλον, καὶ ἐσπλαγχνίσθη ἐπ᾿ αὐτοῖς καὶ ἐθεράπευσε τοὺς ἀρρώστους αὐτῶν. 15 ὀψίας δὲ γενομένης προσῆλθον αὐτῷ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ λέγοντες· ἔρημός ἐστιν ὁ τόπος καὶ ἡ ὥρα ἤδη παρῆλθεν· ἀπόλυσον τοὺς ὄχλους, ἵνα ἀπελθόντες εἰς τὰς κώμας ἀγοράσωσιν ἑαυτοῖς βρώματα. 16 ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς· οὐ χρείαν ἔχουσιν ἀπελθεῖν· δότε αὐτοῖς ὑμεῖς φαγεῖν. 17 οἱ δὲ λέγουσιν αὐτῷ· οὐκ ἔχομεν ὧδε εἰ μὴ πέντε ἄρτους καὶ δύο ἰχθύας. 18 ὁ δὲ εἶπε· φέρετέ μοι αὐτοὺς ὧδε. 19 καὶ κελεύσας τοὺς ὄχλους ἀνακλιθῆναι ἐπὶ τοὺς χόρτους, λαβὼν τοὺς πέντε ἄρτους καὶ τοὺς δύο ἰχθύας, ἀναβλέψας εἰς τὸν οὐρανὸν εὐλόγησε, καὶ κλάσας ἔδωκε τοῖς μαθηταῖς τοὺς ἄρτους, οἱ δὲ μαθηταὶ τοῖς ὄχλοις. 20 καὶ ἔφαγον πάντες καὶ ἐχορτάσθησαν, καὶ ἦραν τὸ περισσεῦον τῶν κλασμάτων δώδεκα κοφίνους πλήρεις. 21 οἱ δὲ ἐσθίοντες ἦσαν ἄνδρες ὡσεὶ πεντακισχίλιοι χωρὶς γυναικῶν καὶ παιδίων. 22 Καὶ εὐθέως ἠνάγκασεν ὁ Ἰησοῦς τοὺς μαθητὰς αὐ-τοῦ ἐμβῆναι εἰς τὸ πλοῖον καὶ προάγειν αὐτὸν εἰς τὸ πέραν, ἕως οὗ ἀπολύσῃ τοὺς ὄχλους.
ΕΡΜΗΝΕΙΑ Π. Ν. ΤΡΕΜΠΕΛΑ
14 Ὅταν λοιπόν ὁ Ἰησοῦς βγῆκε ἀπό τό ἐρημικό καταφύγιό του, εἶδε πολύ λαό, καί τούς σπλαχνίσθηκε καί θεράπευσε τούς ἀρρώστους τους. 15 Καθώς ὅμως πλησίαζε νά βραδιάσει, τόν πλησίασαν οἱ μαθητές του καί τοῦ εἶπαν: Εἶναι ἔρημος ὁ τόπος καί ἡ ὥρα πλέον πέρασε. Δῶσε διαταγή νά διαλυθοῦν τά πλήθη τοῦ λαοῦ, γιά νά πᾶνε στά χωριά καί νά ἀγοράσουν γιά τούς ἑαυτούς τους τροφές νά φᾶνε. 16 Ὁ Ἰησοῦς ὅμως τούς εἶπε: Δέν εἶναι ἀνάγκη νά φύγουν καί νά ἀγοράσουν τρόφιμα. Δῶστε τους ἐσεῖς νά φᾶνε. 17 Ἀλλά ἐκεῖνοι τοῦ εἶπαν: Δέν ἔχουμε ἐδῶ τίποτε ἄλλο παρά μόνο πέντε ψωμιά καί δύο ψάρια. 18 Ὁ Κύριος τότε εἶπε: Φέρτε τά μου ἐδῶ. 19 Κι ἀφοῦ παρακίνησε τά πλήθη τοῦ λαοῦ νά ἀνακλιθοῦν στήν πρασινάδα, πῆρε τά πέντε ψωμιά καί τά δύο ψάρια, σήκωσε τά μάτια του στόν οὐρανό κι εὐχαρίστησε καί ἐπικαλέστηκε τόν Πατέρα του. Κι ἀφοῦ ἔκοψε τά ψωμιά, τά ἔδωσε στούς μαθητές καί οἱ μαθητές στά πλήθη τοῦ λαοῦ. 20 Κι ἔφαγαν ὅλοι καί χόρτασαν, καί μάζεψαν ὅσα κομμάτια εἶχαν περισσέψει, δώδεκα δηλαδή κοφίνια γεμάτα. 21 Ἐκεῖνοι μάλιστα πού ἔφαγαν ἦταν περίπου πέντε χιλιάδες ἄνδρες, χωρίς νά συνυπολογίζονται στόν ἀριθμό αὐτό οἱ γυναῖκες καί τά παιδιά. 22 Κι ἀμέσως ὁ Ἰησοῦς, γιά νά μήν παρασυρθοῦν οἱ μαθητές του ἀπό τόν ἐνθουσιασμό τοῦ πλήθους πού ἤθελε νά τόν ἀνακηρύξει βασιλιά, τούς ἀνάγκασε νά μποῦν στό πλοῖο καί νά περάσουν πρίν ἀπ’ αὐτόν στό ἀπέναντι μέρος τῆς λίμνης, ὡσότου αὐτός διαλύσει τά πλήθη τοῦ λαοῦ.
Ἀποστολικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 26 Ἰουλίου 2026, Ἑορτή τῆς Ἁγίας Παρασκευῆς (Γαλ. γ΄ 23 – δ΄ 5)
Α δελφοί, πρὸ τοῦ ἐλθεῖν τὴν πίστιν ὑπὸ νόμον ἐφρουρούμεθα συγκεκλεισμένοι εἰς τὴν μέλλουσαν πίστιν ἀποκαλυφθῆναι. ὥστε ὁ νόμος παιδαγωγὸς ἡμῶν γέγονεν εἰς Χριστόν, ἵνα ἐκ πίστεως δικαιωθῶμεν· ἐλθούσης δὲ τῆς πίστεως οὐκέτι ὑπὸ παιδαγωγόν ἐσμεν. πάντες γὰρ υἱοὶ Θεοῦ ἐστε διὰ τῆς πίστεως ἐν Χριστῷ ᾿Ιησοῦ· ὅσοι γὰρ εἰς Χριστὸν ἐβαπτίσθητε, Χριστὸν ἐνεδύσασθε. οὐκ ἔνι ᾿Ιουδαῖος οὐδὲ Ἕλλην, οὐκ ἔνι δοῦλος οὐδὲ ἐλεύθερος, οὐκ ἔνι ἄρσεν καὶ θῆλυ· πάντες γὰρ ὑμεῖς εἷς ἐστε ἐν Χριστῷ ᾿Ιησοῦ. εἰ δὲ ὑμεῖς Χριστοῦ, ἄρα τοῦ ᾿Αβραὰμ σπέρμα ἐστὲ καὶ κατ᾿ ἐπαγγελίαν κληρονόμοι. Λέγω δέ, ἐφ᾿ ὅσον χρόνον ὁ κληρονόμος νήπιός ἐστιν, οὐδὲν διαφέρει δούλου, κύριος πάντων ὤν, ἀλλὰ ὑπὸ ἐπιτρόπους ἐστὶ καὶ οἰκονόμους ἄχρι τῆς προθεσμίας τοῦ πατρός. οὕτω καὶ ἡμεῖς, ὅτε ἦμεν νήπιοι, ὑπὸ τὰ στοιχεῖα τοῦ κόσμου ἦμεν δεδουλωμένοι· ὅτε δὲ ἦλθε τὸ πλήρωμα τοῦ χρόνου, ἐξαπέστειλεν ὁ Θεὸς τὸν υἱὸν αὐτοῦ, γενόμενον ἐκ γυναικός, γενόμενον ὑπὸ νόμον, ἵνα τοὺς ὑπὸ νόμον ἐξαγοράσῃ, ἵνα τὴν υἱοθεσίαν ἀπολάβωμεν.
ΣΚΕΨΕΙΣ – ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ – ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ
1. Ἔνδυμά μας ὁ Χριστὸς
Στὶς ἑορτὲς τῶν μεγάλων Μαρτύρων καὶ ὁσίων γυναικῶν ἡ Ἐκκλησία μας συνηθίζει νὰ ἀναγινώσκει πρὸς τιμήν τους μία συγκεκριμένη περικοπὴ ἀπὸ τὴν πρὸς Γαλάτας ἐπιστολὴ τοῦ ἀποστόλου Παύλου. Γι᾿ αὐτὸ καὶ σήμερα, ποὺ τιμοῦμε τὴ μνήμη τῆς ἁγίας ἔνδοξης ὁσιομάρτυρος Παρασκευῆς, αὐτὴ ἡ περικοπὴ ἀναγινώσκεται. Μᾶς περιγράφει ἐκεῖ ὁ Ἀπόστολος σὲ ποιά κατάσταση ἤμασταν οἱ ἄνθρωποι πρὸ Χριστοῦ καὶ ποιές μεγάλες δωρεὲς ἔφερε ὁ Κύριος μὲ τὴν ἔλευσή του στὸν κόσμο. Μεταξὺ τῶν ἄλλων σημειώνει: «Ὅσοι εἰς Χριστὸν ἐβαπτίσθητε, Χριστὸν ἐνεδύσασθε». Ὅσοι βαπτισθήκατε στὸ ὄνομα τοῦ Χριστοῦ, ἐνδυθήκατε τὸν Χριστὸ καὶ ἑνωθήκατε μαζί Του.
Ὁ δημιουργὸς Θεὸς εἶχε προικίσει τοὺς πρωτόπλαστους ἀνθρώπους στὸν παράδεισο τῆς Ἐδὲμ μὲ ἔνδυμα πνευματικό, μὲ τὴ θεοΰφαντη στολὴ τῆς θείας Χάριτος. Μετὰ τὴν παρακοή τους ὅμως διασαλεύθηκε ἡ κοινωνία τους μὲ τὸν Θεὸ καὶ οἱ Πρωτόπλαστοι ἔχασαν τὸν θεϊκὸ αὐτὸ χιτώνα. Ἀπόλεσαν τὴν κλίση πρὸς τὴν ἀρετή. Ἔνιωσαν ντροπὴ ἀπὸ τὴν ἔλλειψη τοῦ ἐνδύματος αὐτοῦ καὶ προσπάθησαν νὰ καλύψουν τὸ σῶμα τους μὲ περιζώματα ἀπὸ φύλλα συκῆς. Ἀπὸ τότε ὁ ἄνθρωπος ἔμενε ὑποδουλωμένος στὴν ἁμαρτία καὶ εἶχε τὴ ροπὴ πρὸς τὸ κακό.
Ὁ Κύριος, ὡστόσο, μὲ τὴν ἐνανθρώπηση καὶ τὴ σταυρικὴ θυσία του μᾶς καθάρισε ἀπὸ τοὺς ρύπους τῆς ἁμαρτίας καὶ μᾶς ἐνέδυσε «τὴν στολὴν τὴν πρώτην» (Λουκ. ιε΄ 22)· τὴ στολὴ ποὺ εἴχαμε οἱ ἄνθρωποι πρὶν ἀπὸ τὴν πτώση. Μὲ τὸ ἅγιο Βάπτισμα μᾶς ἀποκαθιστᾶ στὸ πρωτόκτιστο κάλλος καὶ γίνεται Ἐκεῖνος τὸ βασιλικὸ ἔνδυμά μας. «Χιτῶνά μοι παράσχου φωτεινόν, ὁ ἀναβαλλόμενος φῶς ὡς ἱμάτιον», ψάλλουμε στὴν ἀκολουθία τοῦ ἁγίου Βαπτίσματος. Ντύσε με, Κύριε, μὲ τὸν φωτεινὸ χιτώνα τῆς Χάριτός σου, Ἐσὺ ποὺ φέρεις ὡς ἔνδυμά σου τὸ φῶς. Μέσα στὴν Ἐκκλησία ὁ κάθε πιστὸς μπορεῖ νὰ περιβάλλεται τὸν ἴδιο τὸν Κύριο καὶ μὲ τὴ θεάρεστη ζωή του νὰ διατηρεῖ διαρκῶς τὸν πάλλευκο πνευματικὸ χιτώνα, ποὺ ἔλαβε κατὰ τὸ ἅγιο Βάπτισμα, δηλαδὴ τὴ Χάρι τοῦ Θεοῦ, τὸν ἴδιο τὸν Χριστό.
2. Ἡ αἰώνια κληρονομιὰ τῶν πιστῶν
Στὴ συνέχεια τῆς περικοπῆς ὁ ἀπόστολος Παῦλος ἐπισημαίνει ὅτι οἱ Χριστιανοὶ ποὺ ἦταν πρώην εἰδωλολάτρες, ἑπομένως καὶ ὅλοι ὅσοι ἀνήκουμε στὸν Χριστό, εἴμαστε πνευματικοὶ ἀπόγονοι τοῦ Ἀβραάμ, σύμφωνα δὲ μὲ τὴν ὑπόσχεση ποὺ εἶχε δώσει ὁ Θεὸς στὸν πατριάρχη Ἀβραάμ, εἴμαστε «κατ᾿ ἐπαγγελίαν κληρονόμοι». Εἴμαστε κι ἐμεῖς κληρονόμοι τῆς ἴδιας εὐλογίας. Ὅπως μᾶς πληροφορεῖ τὸ βιβλίο «Γένεσις» τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης, ὁ Θεὸς ὑποσχέθηκε ὅτι θὰ χαρίσει ἀναρίθμητους ἀπογόνους στὸν Ἀβραὰμ καὶ ὅτι θὰ κληρονομήσουν τὴ Γῆ τῆς Ἐπαγγελίας ὁ ἴδιος καὶ οἱ ἀπόγονοί του.
Ὁ Θεὸς ἐκπλήρωσε τὶς ἐπαγγελίες του. Πνευματικοὶ ἀπόγονοι τοῦ Ἀβραὰμ εἴμαστε ὅλοι οἱ πιστοὶ Χριστιανοί, τὰ μέλη τῆς Ἐκκλησίας. Γῆ τῆς Ἐπαγγελίας εἶναι ἡ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ, ἡ ἄρρητη εὐφροσύνη τοῦ Παραδείσου, ἡ ἐπουράνια Ἱερουσαλήμ. Ὁ Θεὸς ἑτοίμασε γιὰ τὸν Ἀβραὰμ καὶ τοὺς πνευματικοὺς ἀπογόνους του «κληρονομίαν ἄφθαρτον καὶ ἀμίαντον καὶ ἀμάραντον, τετηρημένην ἐν οὐρανοῖς» (Α΄ Πέτρ. α΄ 4)· κληρονομιὰ ποὺ δὲν φθείρεται καὶ δὲν μολύνεται, οὔτε μαραίνεται, ἀλλὰ εἶναι φυλαγμένη γιὰ ἐμᾶς στοὺς οὐρανούς.
Αὐτὴ τὴν κληρονομιὰ χαρίζει ὁ Θεὸς στοὺς πιστούς του. Αὐτὴ χάρισε καὶ στὴν ἁγία Παρασκευή, τὴν ὁποία ἑορτάζουμε σήμερα. Ἡ νεαρὴ κόρη ὁμολόγησε τὴν ἀγάπη της στὸν Χριστὸ καὶ θυσίασε γιὰ Ἐκεῖνον ὄχι ἁπλῶς κάποιες ἐπίγειες ἀνέσεις, ἀλλὰ κάτι ἀσύγκριτα περισσότερο, τὴν ἴδια τὴ ζωή της. Ὑπέστη φοβερὰ βασανιστήρια καὶ γιὰ μεγάλο χρονικὸ διάστημα: Φόρεσαν πυρακτωμένη σιδερένια περικεφαλαία στὴν τίμια κεφαλή της, τὴ μαστίγωσαν, ἔκαψαν τὰ μέλη τοῦ σώματος, τὴν ἔριξαν σὲ μεγάλο λέβητα, στὸν ὁποῖο ἔβραζε λάδι καὶ πίσσα, τὴν πέταξαν σ’ ἕνα λάκκο, ὅπου ὑπῆρχε ἕνα μεγάλο δηλητηριῶδες φίδι. Ἡ Ἁγία ὡστόσο παρέμενε ἀβλαβής! Ταπεινωμένοι τότε οἱ εἰδωλολάτρες τὴν ἀποκεφάλισαν. Ἡ νεαρὴ Μάρτυς συνάντησε τελικὰ τὸν Κύριο, Ἐκεῖνον ποὺ τόσο ἀγάπησε. Καὶ ἀπὸ Ἐκεῖνον κληρονόμησε Βασιλεία, ὄχι ἐπίγεια ἀλλὰ οὐράνια· ὄχι προσωρινὴ ἀλλὰ αἰώνια· ὄχι ἀνθρώπινη ἀλλὰ θεϊκή.
Αὐτὴ τὴν οὐράνια κληρονομιὰ ἔχει ἑτοιμάσει καὶ γιὰ ἐμᾶς ὁ Θεός. Γι᾿ αὐτὴ τὴν αἰώνια εὐφροσύνη τῆς Βασιλείας του εἴμαστε πλασμένοι. Γιὰ νὰ τὴν ἀπολαύσουμε ὅμως, πρέπει κι ἐμεῖς νὰ εἴμαστε «τοῦ Χριστοῦ», ὅπως ἐπισήμανε ὁ Ἀπόστολος· νὰ ἀνήκουμε στὸν Χριστό· νὰ ζοῦμε καὶ νὰ πορευόμαστε στὴ ζωὴ ὅπως εὐαρεστεῖται Ἐκεῖνος. Αὐτὴ τὴν κληρονομιὰ εἴθε νὰ μᾶς χαρίσει ὁ Κύριος, μὲ τὶς πρεσβεῖες τῆς ἁγίας Παρασκευῆς. Εἴθε ἐκεῖ νὰ συναντήσουμε καὶ τὴν ἴδια, ἔνδοξη καὶ λαμπρή, μέσα στὸ ἀνέσπερο φῶς τοῦ Χριστοῦ!













