Τετάρτη 21 Οκτωβρίου 2026

Καστανογιορτή Δαμασκηνιάς... Κυριακή 25 Οκτωβρίου.


 

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

19ο Καστανοπάζαρο Πενταλόφου... Κυριακή 25 Οκτωβρίου.


 

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Τα παιδιά μέσα στη χριστιανική οικογένεια.


 Μοναχός Μωυσής Αγιορείτης (†)

~ Ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, ως πρότυπο της συζυγικής αγάπης, αναφέρει τη σχέση του Χριστού προς την Εκκλησία.

Σκοπό του γάμου αναφέρει τη θέωση των συζύγων. Την παιδοποιΐα συνδυάζει με την καλλιτεκνία. Τον γάμο θεωρεί λιμάνι, σχολείο, στίβο, παλαίστρα και μεγάλο μυστήριο. Εγκωμιάζει την τεκνογονία και δίνει μεγάλη σημασία στην καλή ανατροφή των παιδιών.

Στο πνεύμα του θείου και ιερού Χρυσοστόμου μιλούν και σύγχρονοι Αγιορείτες Γέροντες: Παΐσιος Αγιορείτης, Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης ως και Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης.

Ο Γέροντας Παΐσιος μίλησε, έγραψε και προσευχήθηκε για τη σύγχρονη ελληνική οικογένεια και βοήθησε έτσι πολύ στη λύση διαφόρων προβλημάτων. Ο αγιασμός, συχνά λέει, είναι ο κύριος σκοπός όλης της οικογένειας. Οι γονείς πολύ βοηθούν τα παιδιά τους με το παράδειγμά τους. Η σιωπηλή παραίνεση των γονέων και ιδιαίτερα της αγαθής μητέρας έχει μεγάλη απήχηση στις ψυχές των παιδιών. Οι διαφορές των συζύγων είναι προς αλληλοσυμπλήρωση και αλληλοβοήθεια και όχι για συνεχείς διαπληκτισμούς, που πολύ κουράζουν τα παιδιά. Με τη φιλάρετη ζωή έρχεται η αλληλοκατανόηση και ο αλληλοσεβασμός, που επηρεάζει τα παιδιά και τα μαθαίνει να αγωνίζονται, να ταπεινώνονται, να θυσιάζονται, να αγαπούν. Την Εκκλησία θα πρέπει να ακολουθούν αβίαστα, με το άγιο φιλότιμο, με πόθο και λαχτάρα. Η ευλάβεια, η ευσέβεια και μεγαλοκαρδία των γονέων αποτυπώνονται στις καρδιές των παιδιών. Όλα αυτά είναι πολύτιμη περιουσία, που αξίζει να τους κληρονομήσουν. Η καλή ατμόσφαιρα στο σπίτι κάνει τα παιδιά να μείνουν σε αυτό. Δεν θα συγκρατηθούν τα παιδιά με την αυστηρή πειθαρχία αλλά με την καλωσύνη, την υπομονή και τη θυσιαστικότητα.

Συνεχίζοντας ο Γέροντας Πορφύριος έλεγε πως, αν οι γονείς είναι μπερδεμένοι, θα είναι μπερδεμένα και τα παιδιά. Η αγωγή, έλεγε, αρχίζει από την περίοδο της κυήσεως. Ο αυταρχισμός στην οικογένεια δημιουργεί υποκρισίες, τιμωρίες και ενοχές. Τα παιδιά θέλουν πιο πολύ τους γονείς κοντά τους, να μιλούν και να παίζουν μαζί τους, παρά τα όποια πλούσια δώρα τους. Τα παιδιά δεν μας ανήκουν εξουσιαστικά, αλλά είναι του Θεού. Δεν τους επιβαλλόμαστε δυναστικά, αλλά τα εμπνέουμε να βρούνε την κλήση τους. Δεν βοηθούν τόσο οι συνεχείς απειλές και αυστηρές απαγορεύσεις όσο το βιωμένο παράδειγμα. Μία παιδαγωγική σιωπής, προσευχής, υπομονής, ανοχής θα μπορούσε να φέρει πολύ καλύτερα αποτελέσματα.

Ο Γέροντας Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης μιλούσε συχνά στους γονείς για τη μεγάλη κατανόηση που έπρεπε να έχουν όχι μόνο στις σωματικές αλλά και στις ψυχολογικές ανάγκες των παιδιών. Ιδιαίτερα η μητέρα συνδράμει σημαντικά στην ολοκλήρωση της προσωπικότητος των παιδιών. Οι χριστιανοί γονείς δεν θα πρέπει να καταπιέζουν τα παιδιά τους, αλλά με ωραίο και ελεύθερο τρόπο να τους προσφέρουν ορθή και υγιή διαπαιδαγώγηση. Οι δεσμοί με την οικογένεια, την Εκκλησία και την πατρίδα θα πρέπει να παρουσιασθούν όμορφα, δίχως ακρότητες και φανατισμούς. Θα πρέπει να γίνει μία διακριτική επιστροφή στους αρχαίους ιερούς θεσμούς. Η οικογενειακή εστία είναι λίκνο και θα πρέπει να διαφυλαχθεί αλώβητο από μοντέρνες ιδέες, ανόσιου και ανούσιου εκσυγχρονισμού.

*****

Σήμερα δυστυχώς, θα πρέπει να ομολογήσουμε, ότι δεν τα μεγαλώνει τα παιδιά τόσο η μοναδική τρυφερότητα της μητέρας, η υπομονή της καλοκάγαθης γιαγιάς, αλλά η αλλοδαπή υπηρεσία και η ασίγαστη τηλεόραση. Δεν μπορεί συνεχώς να καυγαδίζουν, να γκρινιάζουν, να φωνάζουν, να παραπονούνται οι γονείς και να θέλουν τα παιδιά τους να είναι ήσυχα, ήρεμα, γαλήνια και φρόνιμα. Η αρετή ή η κακία που έχουν οι γονείς θα περάσει και στις καρδιές των μικρών παιδιών τους, που τους μιμούνται σε όλα.

Τα παιδιά θέλουν πιο πολύ να έχουν, το ξαναλέμε, λίγο από τον χρόνο μας παρά τις όποιες άλλες προσφορές μας. Συχνά τα εισάγουμε στον υπερκαταναλωτισμό και στο πνεύμα του θεοποιημένου ευδαιμονισμού από πολύ νωρίς. Δεν είχαμε ποτέ άλλοτε τόσο νευρικά, ατίθασα, θλιμμένα και μελαγχολικά παιδιά από ό,τι στον καιρό μας. Η ψυχολογία αδυνατεί να ερμηνεύσει το φαινόμενο. Ταπεινά φρονούμε πως έχουμε έξαρση εγωισμού, φλεγμονή υπερηφάνειας, άνοδο έπαρσης, επιδημία ατομισμού. Πρέπει να ξαναδούμε τα παιδιά μας με μεγαλύτερη συμπάθεια, κατανόηση, υπομονή και αγάπη.

Θα χαρώ πολύ, αν μάθω, ότι οι ταπεινοί μου αυτοί λόγοι βοήθησαν σε κάτι, έστω και ελάχιστα. Στον Θεό ανήκει πάντοτε η δόξα. Ταπεινά εύχομαι η Παναγία μας και όλοι οι άγιοι να πρεσβεύουν πάντοτε υπέρ ενισχύσεως της ελληνικής οικογένειας, που δυστυχώς κλυδωνίζεται επικίνδυνα. Σίγουρα όμως υπάρχουν ηρωικοί γονείς και εκλεκτά παιδιά.

Από το βιβλίο: Μοναχού Μωυσέως Αγιορείτου, Οικογένεια, Γονείς και Παιδιά. Ιερά Μητρόπολις Αιτωλίας και Ακαρνανίας, Μεσολόγγι 2009, σελ. 13.

πηγή: koinoniaorthodoxias

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Σαν σήμερα... 21 Οκτωβρίου.

 

Τα γεγονότα της 21ης Οκτωβρίου


1520: Ο πορτογάλος θαλασσοπόρος Φερδινάνδος Μαγγελάνος ανακαλύπτει το Στενό των 1000 Παρθένων και καταφέρνει να περάσει από τον πορθμό μεταξύ της Νότιας Αμερικής και του νησιού της Γης του Πυρός. Με το "Στενό του Μαγγελάνου" γίνεται πλέον εφικτό το πέρασμα από το νότιο Ατλαντικό στο νότιο Ειρηνικό.
1774: Πόλεμος της Αμερικανικής Ανεξαρτησίας: Στο Τόντον της Μασαχουσέτης υψώνεται για πρώτη φορά σημαία με τη λέξη Ελευθερία.
1805: Ναυμαχία του Τραφάλγκαρ: Το Βρετανικό Βασιλικό Ναυτικό υπό τις διαταγές του ναύαρχου Οράτιου Νέλσον κατατροπώνει τον γαλλοισπανικό στόλο στις ισπανικές ακτές. Ο Νέλσον, όμως, τραυματίζεται και πεθαίνει σε ηλικία 47 ετών.
1825: Δημοσιεύεται για πρώτη φορά στη «Γενική Εφημερίδα της Ελλάδος» το ποίημα του Διονυσίου Σολομού «Ύμνος εις την Ελευθερία», που μετά την απελευθέρωση θα γίνει ο Εθνικός Ύμνος της χώρας.
1858: Εγκαινιάζεται στο Παρίσι το περίφημο καμπαρέ «Καν-Καν».
1879: Δοκιμάζεται με επιτυχία από τον Τόμας Έντισον ο πρώτος ηλεκτρικός λαμπτήρας πυράκτωσης (διήρκεσε 13,5 ώρες προτού σβήσει).
1895: Καταρρέει η Δημοκρατία της Φορμόζας, καθώς εισβάλλουν οι δυνάμεις της Ιαπωνίας.
1912: Ο ελληνικός στρατός Ηπείρου απελευθερώνει την Πρέβεζα και αφοπλίζει την τουρκική φρουρά δυνάμεως 810 ανδρών.
1918: Πραγματοποιείται το πρώτο εργατικό συνέδριο στην Ελλάδα, στο φουαγιέ του "Βασιλικού Θεάτρου" στην Αθήνα, που θα οδηγήσει στην ίδρυση της ΓΣΕΕ.
1922: Συγκροτείται το έκτακτο στρατοδικείο, που θα δικάσει τους υπαίτιους της Μικρασιατικής Καταστροφής, στην περίφημη "Δίκη των Εξ". Η σύνθεση του αποτελείται από τους Αλ. Οθωναίο, ως πρόεδρο και Βούλγαρη, Πεπονή, Ζουρίδη, Γεωργιάδη και Γρηγοριάδη ως μέλη.
1929: Σκάνδαλο με το ψωμί ξεσπά στην Ελλάδα, όταν γίνεται γνωστό ότι οι αλευροβιομηχανίες εισάγουν σιτάρι κατώτερης ποιότητας και το πουλούν πανάκριβα ως εκλεκτής ποιότητας.
1931: Οκτωβριανή Εξέγερση στην Κύπρο: Ο Ελληνισμός της Κύπρου εξεγείρεται εναντίον της αγγλικής αποικιοκρατίας, ζητώντας την ένωση με την Ελλάδα. Στη Λευκωσία, το πλήθος κρατώντας ξύλα και πέτρες κατευθύνεται προς το Κυβερνείο και το πυρπολεί. Σε πόλεις και χωριά άοπλος ο λαός συγκρούεται με την Αστυνομία. Ο απολογισμός είναι 15 Κύπριοι νεκροί και 60 τραυματίες.
1948: Στην Ουάσιγκτον γίνεται η πρώτη επίδειξη αποστολής τηλεομοιοτυπίας, γνωστότερη ως φαξ.
1950: Εισβάλλουν και καταλαμβάνουν το Θιβέτ στρατιωτικές δυνάμεις της Κομμουνιστικής Κίνας.
1952: Από τη Μόσχα, ο Γενικός Γραμματέας του ΚΚΕ, Νίκος Ζαχαριάδης, λέει το περίφημο: "Τι Πλαστήρας, τι Παπάγος… άσπρος σκύλος, μαύρος σκύλος, όλοι οι σκύλοι μια γενιά!" και δηλώνει, ότι η ΕΔΑ πρέπει να κατέλθει ανεξάρτητη στις εκλογές.
1959: Ανοίγει τις «πύλες» του το περίφημο Μουσείο Γκουγκενχάιμ στη Νέα Υόρκη.
1964: Ο αιθίοπας Αμπέμπε Μπικίλα γίνεται ο πρώτος δρομέας που κερδίζει 2ο συνεχόμενο χρυσό ολυμπιακό μετάλλιο στον Μαραθώνιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Τόκιο με 2:12.11.2 (το πρώτο ήταν το 1960), όπου αυτή τη φορά τρέχει με παπούτσια, ενώ 5 εβδομάδες πριν είχε υποβληθεί σε εγχείρηση σκωληκοειδίτιδας.
1972: Αεροπλάνο της «Ολυμπιακής» που εκτελεί το δρομολόγιο Κέρκυρα - Αθήνα πέφτει στη θάλασσα, έξω από το Ελληνικό. Νεκροί 37 επιβάτες του.
1979: Η Ομοσπονδιακή Βουλή εκλέγει τον πρώην δήμαρχο του Βερολίνου, Βίλι Μπραντ, ως τον πρώτο σοσιαλδημοκράτη Καγκελάριο της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας.
1980: Επανεντάσσεται η Ελλάδα στο στρατιωτικό σκέλος του ΝΑΤΟ, μετά την αποχώρηση της το 1974, διαμαρτυρόμενη για την εισβολή του Αττίλα στην Κύπρο.
1981: Ορκίζεται ενώπιον του Προέδρου της Δημοκρατίας Κωνσταντίνου Καραμανλή η νέα κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου.
1983: Γίνεται ο ορισμός του μέτρου με βάση την ταχύτητα του φωτός στη γενική διάσκεψη μέτρων και σταθμών
1992: Την παραίτησή του από βουλευτής της ΝΔ ανακοινώνει ο πρώην υπουργός Εξωτερικών, Αντώνης Σαμαράς, μετά τη διαφωνία του με την κυβέρνηση στο θέμα των Σκοπίων.
1993: Στο Μπουρούντι, στρατιωτικές δυνάμεις ανατρέπουν και δολοφονούν τον πρόεδρο, Μαλτσιόρ Νταντάγιε, τερματίζοντας το τρίμηνο πείραμα εκδημοκρατισμού της χώρας.
1994: Εννέα νεκροί, πλημμυρισμένες κατοικίες και μαγαζιά και πρωτοφανείς καταστροφές σε δρόμους και αυτοκίνητα είναι ο τραγικός απολογισμός των καταρρακτωδών βροχοπτώσεων, που πλήττουν περιοχές της Αθήνας.
2003: Φωτογραφίζεται για πρώτη φορά ο πλανήτης νάνος Έρις.

Γεννήσεις

1790 - Αλφόνς ντε Λαμαρτίν, Γάλλος συγγραφέας
1833 - Άλφρεντ Νομπέλ, Σουηδός χημικός που θέσπισε τα βραβεία Νομπέλ
1907 - Νίκος Εγγονόπουλος, Έλληνας ζωγράφος, σκηνογράφος και ποιητής
1917 - Ντίζι Γκιλέσπι,Αμερικάνος τρομπετίστας, μουσικός της τζαζ.
1957 - Τζούλιαν Κόουπ, Βρεττανός τραγουδιστής, μουσικός και συγγραφέας
1957 - Βόλφγκανγκ Κέτερλε, Γερμανός φυσικός, βραβείο Νόμπελ 2001
1968 - Αλέκος Αλεξανδρής, Έλληνας ποδοσφαιριστής

Θάνατοι

1221 - Αλίκη, δούκισσα της Βρετάνης
1422 - Κάρολος ΣΤ', βασιλιάς της Γαλλίας
1494 - Τζαν Γκαλεάτσο Σφόρτσα, δούκας του Μιλάνου
1556 - Πιέτρο Αρετίνο, Ιταλός συγγραφέας
1805 - Οράτιος Νέλσον, Άγγλος αντιναύαρχος
1931 - Άρθουρ Σνίτσλερ, Αυστριακός συγγραφέας
1969 - Τζακ Κέρουακ, Αμερικανός συγγραφέας
1980 - Χανς Άσπεργκερ, Αυστριακός παιδίατρος
1984 - Φρανσουά Τρυφώ, Γάλλος σκηνοθέτης
1996 - Γεώργιος Ζωιτάκης, Έλληνας στρατιωτικός
http://www.newsbeast.gr
Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Εορτή του Οσίου Ιλαρίωνος του Μέγα.

 

 

Τη μνήμη του Οσίου Ιλαρίωνος του Μέγα τιμά σήμερα, 21 Οκτωβρίου, η Εκκλησία μας.
Ο Όσιος Ιλαρίων ο Μέγας γεννήθηκε το 333 μ.Χ., στα χρόνια του Μεγάλου Κωνσταντίνου. Η κωμόπολη στην οποία ανατράφηκε ονομαζόταν Θαβαθά, πέντε μίλια μακριά από τη Γάζα. Οι γονείς του ήταν πλούσιοι ειδωλολάτρες. Στην επιθυμία τους να σπουδάσουν όσο γίνεται καλύτερα το γιο τους, έστειλαν αυτόν στην Αλεξάνδρεια.
Εκεί, ο Ιλαρίων γνώρισε τη χριστιανική πίστη, την αγάπησε και βαπτίσθηκε χριστιανός. Έγινε μιμητής του Μέγα Αντωνίου και έμεινε αρκετό καιρό κοντά του. Όταν πέθαναν οι γονείς του, γύρισε στην πατρίδα του, διαμοίρασε στους φτωχούς όλη του την κληρονομιά και πήγε στην έρημο.
Εκεί κάποτε συνάντησε ληστές, με τους οποίους είχε τον έξης διδακτικό διάλογο: «Εάν σε συναντούσαν κλέφτες, τον ρώτησαν, τί θα έκανες;» Εκείνος απάντησε: «Τί έχει να φοβηθεί ο γυμνός;». Έπειτα του είπαν: «Αλλά αν σε σκότωναν;». Ο Ιλαρίων απάντησε: «Τόσο το καλύτερο. ο σωματικός θάνατος κλείνει τη νύκτα της παρούσας ζωής και εισάγει στην ανατολή της μέλλουσας ζωής». Οι απαντήσεις του Ιλαρίωνα είχαν σαν αποτέλεσμα τη μετάνοια των ληστών. Ο Ιλαρίων, έλαβε από το Θεό και το χάρισμα να κάνει θαύματα.
Αφού περιόδευσε σε πολλούς τόπους και χώρες, παρέδωσε στο Θεό την ψυχή του, ογδόντα χρονών. Ο Όσιος Ιλαρίων ο Μέγας έζησε τα τελευταία πέντε χρόνια της ζωής του στην Επισκοπή της Πάφου.
Το λείψανο του Οσίου δεν έμεινε για καιρό στην Κύπρο. Οι χριστιανοί της Παλαιστίνης, σαν έμαθαν τον θάνατο του οσίου, έστειλαν εδώ τον μαθητή του Ησύχιο, ο οποίος με τρόπο ανέσκαψε τον τάφο. Χωρίς να τον αντιληφθεί κανένας πήρε τα ιερά λείψανα και τα μετέφερε στην Παλαιστίνη. Εκεί οι χριστιανοί τα εναπέθεσαν με ξεχωριστές τιμές στη Μονή του Μαϊουμά.
Απολυτίκιο:
Ήχος α'. Της ερήμου πολίτης.
Εγκρατείας τη αίγλη λαμπρυνθείς την διάνοιαν, ήστραψας θαυμάτων ακτίνας Ιλαρίων Πατήρ ημών, και γεγονός φωστήρ περιφανής, και στύλος ευσέβειας θεαυγής, καταυγάζων τη ενθέω σου βιοτή, τους πίστει προσιόντας σοι. Δόξα τω δεδωκότι σοι ισχύν, δόξα τω σε στεφανώσαντι, δόξα τω ενεργούντι διά σου, πάσιν ιάματα.
Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Τρίτη 20 Οκτωβρίου 2026

Εορτάζοντες την 21ην του μηνός Οκτωβρίου

 Εορτάζοντες την  21ην του μηνός Οκτωβρίου


 

  • Ο ΟΣΙΟΣ ΙΛΑΡΙΩΝ, ο Μέγας

  • ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΓΑΪΟΣ, ΔΑΣΙΟΣ & ΖΩΤΙΚΟΣ

  • Ο ΟΣΙΟΣ ΦΙΛΟΘΕΟΣ, που ασκήτευσε στον Άθω

  • ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΑΝΔΡΕΑΣ, ΣΤΕΦΑΝΟΣ, ΠΑΥΛΟΣ και ΠΕΤΡΟΣ

  • Ο ΑΓΙΟΣ ΖΑΧΑΡΙΑΣ, ο Οσιομάρτυρας

  • Η ΑΓΙΑ ΘΕΟΔΟΤΗ & Ο ΑΓΙΟΣ ΣΩΚΡΑΤΗΣ, ο Πρεσβύτερος

  • Ο ΑΓΙΟΣ ΕΥΚΡΑΤΗΣ (ή Εύκρατος), ο Οσιομάρτυρας

  • Ο ΟΣΙΟΣ ΒΑΡΟΥΧ

  • Ο ΑΓΙΟΣ ΑΖΗΣ

  • Ο ΑΓΙΟΣ ΠΛΑΝΤΙΝΟΣ

  • Ο ΟΣΙΟΣ ΙΑΚΩΒΟΣ

  • Ο ΑΓΙΟΣ ΣΩΚΡΑΤΗΣ, ο ιερομάρτυρας

  • Ο ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ, ο Νεομάρτυρας από τη Μονεμβασιά

  • Η ΑΝΑΚΟΜΙΔΗ ΤΟΥ ΛΕΙΨΑΝΟΥ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ, του Θαυματουργού

  • Η ΑΝΑΚΟΜΙΔΗ ΤΩΝ ΛΕΙΨΑΝΩΝ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΙΛΑΡΙΩΝΑ, Επισκόπου Μεγληνίας (Ρώσος)

  • [Ο ΟΣΙΟΣ ΦΙΛΙΠΠΟΣ]

  • Οι όσιοι θεοφόροι πατέρες ημών Βαρνάβας και Ιλαρίων, οι θαυματουργοί

  • Η ΑΓΙΑ URSULA (Βρεταννίδα)

  • Ο ΑΓΙΟΣ FINAN (Ιρλανδός)

 

Αναλυτικά

Ο ΟΣΙΟΣ ΙΛΑΡΙΩΝ, ο Μέγας
Γεννήθηκε το 333 μ. Χ. στα χρόνια του Μ. Κωνσταντίνου. Η κωμόπολη στην οποία ανατράφηκε ονομαζόταν Θαβαθά, πέντε μίλια μακριά από τη Γάζα. Οι γονείς του ήταν πλούσιοι ειδωλολάτρες. Στην επιθυμία τους να σπουδάσουν όσο γίνεται καλύτερα το γιο τους, τον έστειλαν στην Αλεξάνδρεια. Εκεί, ο Ιλαρίων γνώρισε τη χριστιανική πίστη, την αγάπησε και βαπτίσθηκε χριστιανός. Έγινε μιμητής του Μ. Αντωνίου και έμεινε αρκετό καιρό κοντά του. Όταν πέθαναν οι γονείς του, γύρισε στην πατρίδα του, διαμοίρασε στους φτωχούς όλη του την κληρονομιά και πήγε στην έρημο. Εκεί κάποτε συνάντησε ληστές, με τους οποίους είχε τον έξης διδακτικό διάλογο: "Εάν σε συναντούσαν κλέφτες, τον ρώτησαν, τί θα έκανες;" Εκείνος απάντησε: "Τί έχει να φοβηθεί ο γυμνός;". Έπειτα του είπαν: "Αλλά αν σε σκότωναν;" ο Ιλαρίων απάντησε: "Τόσο το καλύτερο. Ο σωματικός θάνατος κλείνει τη νύκτα της παρούσας ζωής και εισάγει στην ανατολή της μέλλουσας ζωής". Οι απαντήσεις του Ιλαρίωνα είχαν σαν αποτέλεσμα τη μετάνοια των ληστών. Ο Ιλαρίων, έλαβε από το Θεό και το χάρισμα να κάνει θαύματα. Αφού περιόδευσε σε πολλούς τόπους και χώρες, παρέδωσε στο Θεό τη ψυχή του σε ηλικία ογδόντα χρονών.

 


Απολυτίκιο. 'Ηχος α'. Της ερήμου πολίτης.
Εγκρατείας τη αίγλη λαμπρυνθείς την διάνοιαν, ήστραψας θαυμάτων ακτίνας Ίλαρίων Πατήρ ημών, και γεγονός φωστήρ περιφανής, και στύλος ευσέβειας θεαυγής, καταυγάζων τη ένθέω σου βιοτή, τους πίστει προσιόντας σοι. Δόξα τω δεδωκότι σοι ίσχύν, δόξα τω σε στεφανώσαντι, δόξα τω ένεργούντι δια σου, πάσιν ιάματα.

Περισσότερα στο αφιέρωμα για τους Κυπρίους Αγίους


ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΓΑΪΟΣ, ΔΑΣΙΟΣ & ΖΩΤΙΚΟΣ
Οι Άγιοι αυτοί βρίσκονταν στη Νικομήδεια και εμπνεόμενοι από θείο ζήλο, πήγαν και γκρέμισαν τα είδωλα των Ελλήνων μέσα στους ναούς. Έπειτα φανερώθηκαν μόνοι τους και υπέστησαν φοβερά βασανιστήρια. Τους κρέμασαν επάνω σε ξύλα και έτριψαν τις σάρκες τους με πανιά υφασμένα από τρίχες κατσίκας. Έπειτα, αφού έδεσαν πέτρες στο λαιμό τους, τους έριξαν στη θάλασσα και έτσι όλοι έλαβαν μαρτυρικό τέλος.

Ο ΟΣΙΟΣ ΦΙΛΟΘΕΟΣ, που ασκήτευσε στον Άθω
Γεννήθηκε κατά τον 14ο αιώνα στη Χρυσούπολη της Μακεδονίας (κοντά στην Καβάλα), οι γονείς του ήταν από κάποια επαρχία της Μ. Ασίας και συγκεκριμένα από την πόλη Έλατεία. Για το φόβο των Αγαρηνών ήλθαν στην Χρυσούπολη, όπου πέθανε ο πατέρας, αφού γέννησε δύο παιδιά. Τα παιδιά αυτά τα άρπαξαν οι Τούρκοι και ο πόνος της μάνας τους Ευδοκίας ήταν μεγάλος και για να τον ελαφρύνει, κλείστηκε σε γυναικείο μοναστήρι. Κάποτε όμως, σε μια πανήγυρη ενός ανδρικού μοναστηριού συνάντησε τα δύο παιδιά της και με μεγάλη συγκίνηση άκουσε την ιστορία της σωτηρίας των παιδιών της, από τα χείλη του ηγούμενου. Ο Θεόφιλος, έτσι ήταν το πρώτο του όνομα, έδειξε μεγάλη προθυμία στο μοναστήρι αυτό και εκάρη μοναχός με το όνομα Φιλόθεος. Κατόπιν πήγε στο Άγιον Όρος, όπου οι ασκητικοί του αγώνες έγιναν παράδειγμα σε πολλούς αδελφούς. Πέθανε ειρηνικά σε ηλικία 84 χρονών, αφού μόρφωσε πνευματικά στον τόπο εκείνο πολλούς μοναχούς.


ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΑΝΔΡΕΑΣ, ΣΤΕΦΑΝΟΣ, ΠΑΥΛΟΣ και ΠΕΤΡΟΣ
Στους Συναξαριστές ονομάζονται νεοφανείς Άγιοι και μαρτύρησαν επί Κων/νου του Κοπρώνυμου. Απ' αυτούς ο Ανδρέας ήταν μοναχός από την Κρήτη και αφού έλεγξε τον Κοπρώνυμο αποκεφαλίστηκε και τάφηκε "εν τη Κρίσει" (17 Οκτωβρίου). Οι υπόλοιποι τρεις, μάλλον μοναχοί και αυτοί, αφού υπερασπίστηκαν με σθένος τους ορθόδοξους Ιερούς κανόνες, αποκεφαλίστηκαν από τον Κοπρώνυμο.


Ο ΑΓΙΟΣ ΖΑΧΑΡΙΑΣ, ο Οσιομάρτυρας
Μαρτύρησε δια πνιγμού μέσα στη θάλασσα.


Η ΑΓΙΑ ΘΕΟΔΟΤΗ & Ο ΑΓΙΟΣ ΣΩΚΡΑΤΗΣ, ο Πρεσβύτερος
Έζησαν τον 3ο αιώνα μ. Χ., όταν βασιλιάς ήταν ο Αλέξανδρος ο Σεβήρος, και μαρτύρησαν στην Άγκυρα. Η Θεοδότή, από ευγενική οικογένεια, ήταν θαρραλέα στην πίστη και όπου και αν βρισκόταν μιλούσε για το Ευαγγέλιο και προσπαθούσε να αυξάνει τον αριθμό των αφοσιωμένων στη λατρεία του Χριστού. Ο πρεσβύτερος Σωκράτης, ήταν ιερέας από εκείνους που δεν λειτουργούν μόνο, αλλά και φωτίζουν και οικοδομούν, στην ανάγκη μάλιστα είναι έτοιμοι να θυσιαστούν για την πίστη και το ποίμνιό τους. Στην εργασία του αυτή ο Σωκράτής, είχε πολύτιμο βοηθό την ευσεβή Θεοδότή, που με τη διδασκαλία της, προπαρασκεύαζε ειδωλολάτρισσες γυναίκες στη γνώση των αληθειών της πίστης και στην αποδοχή του αγίου βαπτίσματος. Έτσι λοιπόν, καταγγέλθηκαν και οι δύο για τις ενέργειές τους αυτές, συνελήφθησαν και με απειλές και μαρτύρια τους εξανάγκαζαν να θυσιάσουν στα είδωλα. Αλλά η γυναίκα και ο ιερέας, απέκρουσαν με αγανάκτηση την ασεβή πρόταση και σφράγισαν την ομολογία της πίστης τους με το αίμα τους, αφού υπέστησαν θάνατο με αποκεφαλισμό.


Ο ΑΓΙΟΣ ΕΥΚΡΑΤΗΣ (ή Εύκρατος), ο Οσιομάρτυρας
Μαρτύρησε δια ξίφους. (Ίσως να πρόκειται για τον πιο πάνω άγιο Σωκράτη και κατά την αντιγραφή, από λάθος, να έγινε Εύκρατης)·


Ο ΟΣΙΟΣ ΒΑΡΟΥΧ
Απεβίωσε ειρηνικά.


Ο ΑΓΙΟΣ ΑΖΗΣ

Μαρτύρησε δια πυρός.


Ο ΑΓΙΟΣ ΠΛΑΝΤΙΝΟΣ
Η μνήμη του αναφέρεται στο Ιεροσολυμιτικό Κανονάριο σελ. 115, συνοδευμένη με αυτή της αγίας Ειρήνης και αγίας Μαρίνας της Ραϊθού.


Ο ΟΣΙΟΣ ΙΑΚΩΒΟΣ
Άγνωστος στον Συναξαριστή του Αγίου Νικόδημου. Η μνήμη του φέρεται στον Συναξαριστή του Delehaye, χωρίς βιογραφικά στοιχεία, παρά μόνο με την έξης φράση: "Μνήμη του οσίου Ιακώβου του γενομένου οικονόμου της Μονής του σωτήρος Χριστού του Βαθέος Ρύακος, ός ώρμητο εκ της δευτέρας των Καππαδόκων επαρχίας".


Ο ΑΓΙΟΣ ΣΩΚΡΑΤΗΣ, ο ιερομάρτυρας
Η μνήμη του αναφέρεται επιγραμματικά στο "Μικρόν Ευχολόγιον ή Αγιασματάριον" έκδοση "Αποστολικής Διακονίας" 1956, χωρίς άλλες πληροφορίες. Πουθενά άλλου δεν αναφέρεται η μνήμη του αυτή τη μέρα. (Ίσως είναι ο ίδιος με τον προηγούμενο, που εορτάζεται μαζί με την αγία Θεοδότη).


Ο ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ, ο Νεομάρτυρας από τη Μονεμβασιά
Ήταν γιος Ιερέα και γεννήθηκε στο χωριό Γεράκι της Μονεμβασιάς. Το 1770 όταν οι Αλβανοί ήλθαν στην Πελοπόννησο, έσφαξαν τον πατέρα του, και αυτόν μαζί με τη μητέρα του απήγαγαν στη Λάρισα. Ήταν τότε ο Ιωάννης 15 χρονών. Εκεί πουλήθηκε μαζί με τη μητέρα του σε κάποιο Τούρκο. Επειδή όμως ο Τούρκος αυτός δεν είχε παιδιά, θέλησε να υιοθετήσει τον Ιωάννη, αφού τον εξισλαμίσει. Οι τεράστιες και ποικίλες προσπάθειες του Τούρκου για να εξισλαμίσει τον Ιωάννη, δεν έφεραν κανένα καρπό. Ο νέος με υψηλό φρόνημα, διαρκώς έλεγε: "εγώ Τούρκος δεν γίνομαι, εγώ είμαι χριστιανός και χριστιανός θέλω να πεθάνω". Τότε ο Τούρκος, μέσα στο σπίτι του, άρχισε να βασανίζει σκληρά τον Ιωάννη. Την περίοδο του δεκαπενταύγουστου τον πίεζε να καταλύσει, και μάλιστα είχε βάλει και τη μητέρα του να τον παρακαλέσει να φάει από τα δελεαστικά φαγητά. Αλλά ο Ιωάννης απάντησε: "εγώ είμαι γιος παπά και πρέπει να φυλάττω καλύτερα από τους γιους των λαϊκών τους νόμους και τα έθιμα της Αγίας μας Εκκλησίας". Εξαγριωμένος ο σκληρός Τούρκος από τη στάση του Ιωάννη, τον μαχαίρωσε στην καρδιά, με αποτέλεσμα να πεθάνει στις 21 Οκτωβρίου 1773.


Απολυτίκιο. Ήχος γ'. Θείας πίστεως.
Θείον γόνον σε, Μονεμβασία, άνεβλάστησε, καρποφορούντα, Ιωάννη τας της πίστεως χάριτος' των γαρ πατρώων θεσμών άντεχόμενος, τους εκ της ΄Αγαρ άθλήσας κατήσχυνας. Μάρτυς ένδοξε, Χριστόν τον Θεόν ικέτευε, δωρήσασθαι ήμίν το μέγα έλεος.


Η ΑΝΑΚΟΜΙΔΗ ΤΟΥ ΛΕΙΨΑΝΟΥ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ, του Θαυματουργού
Βλέπε βιογραφικό του σημείωμα την 16η Μαρτίου.


Η ΑΝΑΚΟΜΙΔΗ ΤΩΝ ΛΕΙΨΑΝΩΝ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΙΛΑΡΙΩΝΑ Επισκόπου Μεγληνίας (Ρώσος)


[Ο ΟΣΙΟΣ ΦΙΛΙΠΠΟΣ]

 

Οι όσιοι θεοφόροι πατέρες ημών Βαρνάβας και Ιλαρίων, οι θαυματουργοί

Περισσότερα στο αφιέρωμα για τους Κυπρίους Αγίους


Η ΑΓΙΑ URSULA (Βρεταννίδα)
Λεπτομέρειες για τη ζωή αυτής της αγίας της ορθοδοξίας, μπορεί να βρει ο αναγνώστης στο βιβλίο "Οι Άγιοι των Βρεττανικών Νήσων", του Χριστόφορου Κων. Κομμοδάτου, επισκόπου Τελμησσοϋ, Αθήναι 1985.


Ο ΑΓΙΟΣ FINAN (Ιρλανδός)
Λεπτομέρειες για τη ζωή αυτού του αγίου της ορθοδοξίας, μπορεί να βρει ο αναγνώστης στο βιβλίο "Οι Άγιοι των Βρεττανικών Νήσων", του Χριστόφορου Κων. Κομμοδάτου, επισκόπου Τελμησσοϋ, Αθήναι 1985.

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

ΔΕΛΤΙΟ ΚΑΙΡΟΥ για Τετάρτη 21 Οκτωβρίου.

Την Tετάρτη 21 Οκτωβρίου ο καιρός θα είναι αίθριος στο μεγαλύτερο μέρος της χώρας, με βροχές από το απόγευμα. Η θερμοκρασία στα ίδια επίπεδα. Νότιοι άνεμοι μέχρι 7 μποφόρ στο Ιόνιο.

Πιο αναλυτικά, σε ολόκληρη τη χώρα αναμένεται ηλιοφάνεια με νεφώσεις στα δυτικά οι οποίες θα πυκνώσουν προς το βράδυ και θα εκδηλωθούν βροχές και μεμονωμένες καταιγίδες. Τις βραδινές ώρες θα επηρεαστεί και η Κεντρική Στερεά, η Δυτική και Βόρεια Πελοπόννησος και η Θεσσαλία. Τη νύχτα και νωρίς το πρωί η ορατότητα θα είναι περιορισμένη και κατά τόπους θα σχηματιστούν ομίχλες.

Η θερμοκρασία θα κυμανθεί στη Δυτική Μακεδονία από 7 έως 22 βαθμούς, στην υπόλοιπη Μακεδονία και στη Θράκη από 9 έως 22-24 βαθμούς, στην Ήπειρο από 9 έως 24, στη Θεσσαλία από 10 έως 24 βαθμούς, στη Στερεά από 10 έως 24-25 βαθμούς, στην Πελοπόννησο από 8 έως 23-25 βαθμούς, στα Επτάνησα από 16 έως 22-24 βαθμούς, στα νησιά του Βόρειου και Βορειοανατολικού Αιγαίου από 12 έως 24 βαθμούς και στα υπόλοιπα νησιωτικά τμήματα του Αιγαίου και στην Κρήτη από 13 έως 24, στα Δωδεκάνησα έως 26 βαθμούς Κελσίου.

Οι άνεμοι, θα πνέουν από νότιες διευθύνσεις και στο Νοτιοανατολικό Αιγαίο από βορειοδυτικές διευθύνσεις 3 με 5 και στο Ιόνιο 6 τοπικά έως 7 μποφόρ.

Στην Αττική αναμένεται ηλιοφάνεια με νεφώσεις το πρωί και από το απόγευμα, οπότε το βράδυ πιθανώς να εκδηλωθούν ασθενείς βροχές. Τη νύχτα και νωρίς το πρωί η ορατότητα ενδέχεται να είναι τοπικά περιορισμένη. Οι άνεμοι νότιοι 2 με 4 μποφόρ. Η θερμοκρασία θα κυμανθεί από 11 έως 23 βαθμούς Κελσίου.

Στη Θεσσαλονίκη προβλέπονται νεφώσεις με τοπικές βροχές τη νύχτα. Τη νύχτα και νωρίς το πρωί η ορατότητα θα είναι περιορισμένη. Οι άνεμοι νοτιοανατολικοί 2 με 4 μποφόρ. Η θερμοκρασία στο κέντρο της Θεσσαλονίκης θα κυμανθεί από 11 έως 22 βαθμούς Κελσίου.

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Ευδοκία – Η Βυζαντινή αυτοκράτειρα που καθιέρωσε το Χριστιανισμό.

 


Η Αιλία Ευδοκία (401 – 20 Οκτωβρίου 460), ή και Αγία Ευδοκία, ήταν σύζυγος του αυτοκράτορα Θεοδόσιου Β´ και μία εξέχουσα ιστορική προσωπικότητα με σημαντική συμβολή στην καθιέρωση του Χριστιανισμού κατά την έναρξη της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.

Φωτογραφία: Έγχρωμη πέτρα σε μάρμαρο που απεικονίζει την Αιλία ως Αγία Ευδοκία, 10ος -11ος αιώνας, πριν στη Μονή του Λιβός, σήμερα στο Αρχαιολογικό Μουσείο Κωνσταντινούπολης.
Αρχικώς ονομαζόταν Αθηναΐς. Καταγόταν από την Αθήνα και ήταν κόρη του Λεοντίου, καθηγητή της ρητορικής στην Φιλοσοφική Σχολή των Αθηνών. Η Αθηναΐς, όπως και ο πατέρας της, ήταν εθνική (ειδωλολάτρις) στο θρήσκευμα και έλαβε αξιόλογη μόρφωση, αφού είχε διδαχθεί τον Όμηρο, τους τραγικούς, το Λυσία και το Δημοσθένη, νεοπλατωνική φιλοσοφία, αστρονομία και γεωμετρία.
Μετά τον θάνατο του πατέρα της, φαίνεται ότι αδικήθηκε από τα αδέλφια της στην διανομή της πατρικής περιουσίας και κατέφυγε στην Κωνσταντινούπολη το έτος 420 ή 421 για να διεκδικήσει το δίκαιό της. Φαίνεται ότι για τον λόγο αυτό ζήτησε την συνδρομή της αυγούστας Πουλχερίας, η οποία επιτρόπευε τότε τον αδελφό της Θεοδόσιο τον Β´ και αναζητούσε την εποχή εκείνη την κατάλληλη σύζυγο για τον μέλλοντα αυτοκράτορα. Η Πουλχερία, εκτιμώντας τα πολλά προσόντα της Αθηναΐδος, την θεώρησε ιδανική σύζυγο για τον αδελφό της. Αργότερα όμως οι δύο γυναίκες, αμφότερες ισχυροί χαρακτήρες, ήλθαν σε αντιπαράθεση.
Αφού η Αθηναΐς κατηχήθηκε και βαπτίσθηκε χριστιανή, μετονομασθείσα εις Ευδοκία, παντρεύτηκε τον Θεοδόσιο το 421 στην Κωνσταντινούπολη. Το 422, όταν γέννησε την πρώτη της θυγατέρα, την Ευδοξία, ονομάστηκε Αυγούστα. Τόσον η θέση της όσον και η μόρφωση και η ευφυΐα της της εξασφάλιζαν την δυνατότητα για την προώθηση της ελληνικής γλώσσας στην παιδεία, στην διοίκηση και στην δικαιοσύνη.
Στην νέα αυτοκράτειρα φαίνεται να οφείλεται η ίδρυση του Πανδιδακτηρίου το 425. Η ανώτερη σχολή της Κωνσταντινούπολης αναδιοργανώθηκε, προωθήθηκαν η ελληνική γλώσσα και ρητορική και μειώθηκαν αντίστοιχα οι ώρες της λατινικής γλώσσας και ρητορικής. Δημιουργήθηκαν συγκεκριμένα δεκαπέντε έδρες για την ελληνική φιλολογία, δεκατρείς για την λατινική και μία έδρα φιλοσοφίας.
Κατά την ίδια περίοδο η Ευδοκία φαίνεται να ασκεί την επιρροή της ώστε, διά διατάγματος πλέον, οι διαθήκες να συντάσσονται στην ελληνική γλώσσα, ενώ ήδη έχουμε τις πρώτες γνωστές δικαστικές αποφάσεις στην ελληνική. Ταυτοχρόνως, η ελληνική χρησιμοποιείται προοδευτικά και σε ορισμένους τομείς της διοικήσεως.
Η Ευδοκία έδειξε ιδιαίτερο ενδιαφέρον και αφοσίωση στην χριστιανική πίστη, μετά δε τον γάμο της κόρης της Ευδοξίας με τον αυτοκράτορα της Δύσης Ουαλεντινιανό Γ´ το έτος 437, μετέβη χάριν προσκυνήσεως στα Ιεροσόλυμα, όπου και παρέμεινε επί δύο χρόνια. Κατά το ταξίδι της στάθμευσε στην Αντιόχεια, όπου και καυχήθηκε για την ελληνικότητά της. Κατόρθωσε δε να πείσει τον αυτοκράτορα να ανεγείρει διάφορα χρήσιμα για την πόλη έργα.
Η Ευδοκία επανήλθε στην Κωνσταντινούπολη περί το τέλος του 439 και βοήθησε τον έπαρχο Κύρο να προαχθεί σε ύπαρχο. Ο πανίσχυρος όμως ευνούχος Χρυσάφιος κατηύθυνε τον Θεοδόσιο Β´ με πανουργία και δημιουργούσε προβλήματα στις σχέσεις του με την Ευδοκία, η οποία συκοφαντήθηκε ότι διατηρούσε αθέμιτες σχέσεις με τον ανώτατο αξιωματούχο του παλατιού Παυλίνο. Μάλιστα ο Παυλίνος καταδικάσθηκε για τον λόγο αυτό σε θάνατο.
Η Ευδοκία διεπίστωσε ότι η παραμονή της στην Κωνσταντινούπολη θα συνεπάγετο συνεχείς τριβές με τον αυτοκράτορα αλλά και με την αυγούστα Πουλχερία, αγανακτισμένη δε κατέφυγε και πάλιν στους Αγίους Τόπους το 443, όπου και παρέμεινε μέχρι τον θάνατό της το 460. Δεν επέστρεψε δε στην Βασιλεύουσα ούτε μετά τον θάνατο του Θεοδοσίου το 450. Κατά την διάρκεια της δεκαεπταετούς παραμονής της στους Αγίους Τόπους επεδόθη στην ανέγερση ναών, μονών και κοινωφελών ιδρυμάτων στα Ιεροσόλυμα, ενώ παράλληλα αφιερώθηκε στην μελέτη και την συγγραφή. Φαίνεται δε ότι κατά το διάστημα αυτό παρασύρθηκε από μονοφυσιτικούς κύκλους, αλλά με την βοήθεια των μοναχών Συμεών του Στυλίτου και Ευθυμίου του Μεγάλου επέστρεψε στην Ορθοδοξία.
Η Ευδοκία έγραψε αρκετά έργα, τα πλείστα των οποίων απωλέσθησαν. Μεταξύ των σωζόμενων περιλαμβάνονται στίχοι για τη νίκη του Θεοδοσίου Β´ εναντίον των Περσών, παράφραση της Οκτατεύχου και των προφητών Ζαχαρία και Δανιήλ, ευαγγελική ιστορία σε ομηρικούς στίχους και τρία βιβλία περί του μάγου Κυπριανού του Αντιοχέως.
Η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά την Ευδοκία ως αγία και εορτάζει τη μνήμη της στις 13 Αυγούστου, αν και αναφέρεται σε λεπτομερή Συναξάρια και όχι στο συναξάριο των μηνιαίων.
Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Αρκάς...

 

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Σαν σήμερα...20 Οκτωβρίου.

 ΚΑΝΤΑΦΙ

Τα σημαντικότερα γεγονότα της 20ης Οκτωβρίου 


1820: Ο πρίγκιπας Αλέξανδρος Κ. Υψηλάντης και οι «Φιλικοί» αποφασίζουν να κηρύξουν επανάσταση στη Μολδοβλαχία.
1827: Σημειώνεται η Ναυμαχία του Ναβαρίνου, όπου ο στόλος των Μεγάλων Δυνάμεων υπό τους ναυάρχους Δεριγνύ, Κόδριγκτον και Χέιντεν, υπερισχύει του τουρκοαιγυπτιακού στόλου του Ιμπραήμ.
1888: Εγκαινιάζεται το Ζάππειο Μέγαρο στην Αθήνα.
1912: Κατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, ο ελληνικός στρατός διαβαίνοντας το Σαραντάπορο, μπαίνει θριαμβευτής στα οχυρωμένα Γιαννιτσά, μετά από διήμερη μάχη. Οι Τούρκοι υποχωρούν προς τη Θεσσαλονίκη, όπου είναι και ο προορισμός των Ελλήνων, οι οποίοι θέλουν να προλάβουν τους Βουλγάρους.
1921: Ο γάλλος πρεσβευτής Φρανκλέν Μπουγιόν υπογράφει με τον Κεμάλ Ατατούρκ τη Συμφωνία της Άγκυρας, η οποία προβλέπει αναγνώριση του Κεμαλικού καθεστώτος, εμπορικές συναλλαγές, αποχώρηση των γαλλικών στρατευμάτων από τις κατεχόμενες περιοχές και χορήγηση όπλων.
1944: Ο Σοβιετικός Στρατός και Γιουγκοσλάβοι Παρτιζάνοι, απελευθερώνουν το Βελιγράδι, πρωτεύουσα της Γιουγκοσλαβίας. Την ίδια ημέρα, κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, οι Αμερικανοί καταλαμβάνουν το Ααχεν. Πρόκειται για την πρώτη μεγάλη γερμανική πόλη, που πέφτει στα χέρια των συμμάχων.
1950: Εκλέγεται ομόφωνα Αρχιεπίσκοπος Κύπρου απ' την "Εκλογική Σύνοδο" ο Μητροπολίτης Κιτίου Μακάριος.
1968: Ο Αριστοτέλης Ωνάσης παντρεύεται στο Σκορπιό την Τζάκι Κένεντι. Κάτω από το μελαγχολικό φθινοπωρινό ψιλόβροχο η πρώην πρώτη κυρία των ΗΠΑ Ζακλίν Μπουβιέ-Κένεντι, είδωλο για εκατομμύρια Αμερικανούς, παντρευόταν τον Έλληνα «κροίσο». Εκείνη ήταν 39 ετών και εκείνος 62. Οι ελάχιστοι καλεσμένοι είχαν φτάσει μέσα σε καταιγίδα την προηγούμενη ημέρα. Παρόντες από την πλευρά της Τζάκι ήταν τα παιδιά της, Καρολίνα και Τζον-Τζον, η μητέρα της, Τζάνετ Νόρτον Λι, ο πατριός της, Χιου Οτσινχλος και η αδερφή της Λι Ράτζβιλ. Εκεί ήταν και τα παιδιά του Αριστοτέλη Ωνάση από τον πρώτο του γάμο με την Τίνα Λιβανού, ο Αλέξανδρος και η Χριστίνα, που δεν ήταν καθόλου ευχαριστημένα με την εξέλιξη.
1973: Οι Rolling Stones ανεβαίνουν για έβδομη φορά στο Νο1 του αμερικάνικου πίνακα επιτυχιών με το τραγούδι τους «Angie», κομμάτι που οι φήμες θέλουν να το έχει γράψει ο Τζάγκερ για τη γυναίκα του Μπάουι. Την ίδια μέρα, ανοίγει επίσημα τις πόρτες της, μετά από 15 χρόνια, που κατασκευαζόταν, η Όπερα του Σίδνεϋ, παρουσία της Βασίλισσας της Αγγλίας Ελισάβετ Β'.
1977: Σε συμπλοκή με την αστυνομία στου Ρέντη, σκοτώνεται ο αναρχικός Χρήστος Κασσίμης, που προσπαθούσε να τοποθετήσει εκρηκτικό μηχανισμό στις εγκαταστάσεις της γερμανικής εταιρίας AEG.
1981: Ορκίζεται ενώπιον του Προέδρου της Δημοκρατίας, Κωνσταντίνου Καραμανλή η νέα κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου.
2011: Την τελευταία του πνοή στον «Ευαγγελισμό» άφησε ο 53χρονος γραμματέας του Παραρτήματος Οικοδόμων του Βύρωνα, Δημήτρης Κοτσαρίδης, ύστερα από ανακοπή καρδιάς που υπέστη κατά των διαδηλώσεων κατά των κυβερνητικών μέτρων. Όπως ανακοινώθηκε από το νοσοκομείο μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο χωρίς σφυγμούς και δεν έφερε κανένα τραύμα. Ο άτυχος οικοδόμος αισθάνθηκε αδιαθεσία και δύο-τρεις συνάδελφοί του που βρίσκονταν στο σημείο τον μετέφεραν στην Αίγλη Ζαππείου. Ειδοποιήθηκε το ΕΚΑΒ και μεταφέρθηκε στον Ευαγγελισμό με σοβαρά αναπνευστικά προβλήματα. Παρά τις φιλότιμες προσπάθειες των γιατρών να τον κρατήσουν στη ζωή ο άτυχος 53χρονος κατέληξε.
2011: Νεκρός ο Καντάφι. Μετά από πολύμηνες συγκρούσεις με τις πιστές στον άλλοτε ισχυρό ηγέτη της Λιβύης, Μουαμάρ Καντάφι, οι αντικαθεστωτικοί κατάφεραν να τον εντοπίσουν και να τον σκοτώσουν στη γενέτειρά του τη Σύρτη.

Γεννήσεις

1496 - Κλαύδιος της Λωρραίνης, 1ος δούκας του Γκιζ
1854 - Αρθούρος Ρεμπώ, Γάλλος ποιητής
1859 - Τζον Ντιούι, Αμερικανός φιλόσοφος και παιδαγωγός
1882 - Μπέλα Λουγκόζι, Ούγγρος ηθοποιός
1946 - Ελφρίντε Γέλινεκ, Αυστριακή συγγραφέας
1950 - Ζόρζε Κάρλος Φονσέκα, πολιτικός του Πράσινου Ακρωτηρίου (Πρόεδρος 2011-)
1969 - Λάμπρος Παπακώστας, Έλληνας αθλητής
1981 - Δημήτρης Παπαδόπουλος, Έλληνας ποδοσφαιριστής

Θάνατοι

460 - Ευδοκία, Βυζαντινή αυτοκράτειρα
1187 - Πάπας Ουρβανός Γ΄
1438 - Γιάκοπο ντελλα Κουέρτσια, Ιταλός γλύπτης
1538 - Φραντσέσκο Μαρία Α΄ ντέλλα Ρόβερε, Ιταλός στρατιωτικός
1740 - Κάρολος ΣΤ', αυτοκράτορας της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
1910 - Ντέιβιντ Μπ. Χιλ, Αμερικανός πολιτικός
1926 - Ευγένιος Ντεμπς, Αμερικανός πολιτικός
1932 - Τζιοβάννι Μπαττίστα Πιρέλλι, Ιταλός επιχειρηματίας
1936 - Άννα Σάλιβαν, Αμερικανίδα παιδαγωγός
1964 - Χέρμπερτ Χούβερ, 31ος πρόεδρος των Η.Π.Α.
1977 - Ρόνι Βαν Ζαντ, Αμερικανός μουσικός
1984 - Πολ Ντιράκ, Άγγλος φυσικός
1989 - Άντονι Κουέιλ, Άγγλος ηθοποιός
1994 - Μπαρτ Λάνκαστερ, Αμερικανός ηθοποιός
1994 - Σεργκέι Μπονταρτσούκ, Σοβιετικός σκηνοθέτης
2006 - Τζέιν Γουάιατ, Αμερικανίδα ηθοποιός
2010 - Τζορτζ Μόλετ, γενικός κυβερνήτης της Αγίας Λουκίας
2011 - Μουαμάρ αλ Καντάφι, Λίβυος πολιτικός
2014 - Σπύρος Ζαγοραίος, Έλληνας τραγουδιστής
2014 - Όσκαρ ντε λα Ρέντα, Δομινικανός σχεδιαστής μόδας
2014 - Κριστόφ ντε Μαρζερί, Γάλλος επιχειρηματίας
http://www.newsbeast.gr
Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Εορτή του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Αρτεμίου.

 

 

Τη μνήμη του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Αρτεμίου τιμά σήμερα, 20 Οκτωβρίου, η Εκκλησί μας.
Ο Άγιος Αρτέμιος ήταν διακεκριμένος πολιτικός του Βυζαντίου και ευσεβέστατος χριστιανός. Ο Μέγας Κωνσταντίνος, εκτιμώντας τα ηθικά και πολιτικά του χαρίσματα, του έδωσε το αξίωμα του πατρικίου και τον διόρισε Δούκα και Αυγουστάλιο της Αλεξανδρείας.
Το 357 μ.Χ. πηγαίνει στην Πάτρα, κατ' εντολή του Αυτοκράτορα Κωνσταντίου, γιου του Μεγάλου Κωνσταντίνου, για να παραλάβει τα σεπτά λείψανα του Αγίου Ανδρέα και να τα ανακομίσει στον νεόκτιστο Ναό των Αγίων αποστόλων στην Κωνσταντινούπολη (3 Μαρτίου 357 μ.Χ.).
Κατά την διαμονή του στην Πάτρα και με την επίβλεψη του κατασκεύασε υδραγωγείο. Στρατοπεδευμένος στην περιοχή της Μονής Γηροκομείου ελεούσε και βοηθούσε πλήθος αναξιοπαθούντων και κυρίως γερόντων, γεγονός που δικαιολογεί την τοπωνυμία Γηροκομείο.
Όταν, το 363 μ.Χ., ο Αρτέμιος άκουσε ότι ο Ιουλιανός ο Παραβάτης βασάνιζε τους χριστιανούς στην Αντιόχεια, ήλθαν στα χείλη του τα λόγια του ψαλμωδού Δαβίδ προς το Θεό: «Κύριε, πνεύματι ηγεμονικώ στήριξόν με» (Ψαλμός Ν' (50), στ. 14). Κύριε, στήριξε με με σκέψεις σταθερές και θέληση ισχυρή, που να κυριαρχεί μέσα μου και να με κατευθύνει στην υπεράσπιση του αγαθού με θάρρος.
Πράγματι, ο Αρτέμιος, με τη δύναμη που του έδωσε ο Θεός, πήγε αμέσως στην Αντιόχεια και με παρρησία ήλεγξε ευθέως τον Ιουλιανό για τις παρανομίες του κατά των χριστιανών. Ο Ιουλιανός, που δεν περίμενε τέτοια στάση από αξιωματούχο, τον συνέλαβε και τον μαστίγωσε αλύπητα.
Έπειτα του έσπασε τα κόκαλα με πέτρες, και τελικά τον αποκεφάλισε. Το Ιερό λείψανο του Αρτεμίου παρέλαβε κάποια διακόνισσα, η Αρίστη, που το μετέφερε στην Κωνσταντινούπολη, στο ναό του προφήτου Προδρόμου.
Απολυτίκιο:
Ήχος πλ. α'. Τον συνάναρχον Λόγον.
Ευσέβειας τοις τρόποις καλλωπιζόμενος, αθλητικής αγλαίας ώφθης σοφέ κοινωνός, προς αγώνας ανδρικούς παραταξάμενος· όθεν ως λύχνος φωταυγής, των θαυμάτων τας βολάς, εκλάμπεις τη οικουμένη, Αρτέμιε Αθλοφόρε, προς σωτηρίαν των ψυχών ημών.
Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Δευτέρα 19 Οκτωβρίου 2026

Εορτάζοντες την 20ην του μηνός Οκτωβρίου

 Εορτάζοντες την  20ην του μηνός Οκτωβρίου


 

  • Ο ΑΓΙΟΣ ΑΡΤΕΜΙΟΣ, ο Μεγαλομάρτυρας

  • ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΕΒΟΡΗΣ & ΕΝΟΗΣ

  • Η ΟΣΙΑ ΜΑΤΡΩΝΑ ή Χιοπολίτιδα, η θαυματουργή (Κυρά - Κυρατσώ - Κερασιά)

  • Ο ΟΣΙΟΣ ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ο νέος ασκητής, ο Πελοποννήσιος (Μνήμη ανακομιδής ιερών λειψάνων του)

  • ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΖΕΒΙΝΑΣ, ΓΕΡΜΑΝΟΣ, ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ και ΑΝΤΩΝΙΟΣ (ή Άντωνίνος)

  • Η ΑΓΙΑ ΜΑΝΑΘΩ, η παρθένος

  • Ο ΑΓΙΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ, επίσκοπος Τραπεζούντας

 

Αναλυτικά

Ο ΑΓΙΟΣ ΑΡΤΕΜΙΟΣ, ο Μεγαλομάρτυρας
Ήταν διακεκριμένος πολιτικός του Βυζαντίου και ευσεβέστατος χριστιανός. Ο Μέγας Κωνσταντίνος, εκτιμώντας τα ηθικά και πολιτικά του χαρίσματα, του έδωσε το αξίωμα του πατρικίου και τον διόρισε Δούκα και Αυγουστάλιο της Αλεξανδρείας. Όταν ο Αρτέμιος άκουσε ότι ο Ιουλιανός ο Παραβάτης βασάνιζε τους χριστιανούς στην Αντιόχεια, ήλθαν στα χείλη του τα λόγια του ψαλμωδού Δαβίδ προς το Θεό: "Κύριε, πνεύματι ηγεμονικοί στήριξαν με"1. Κύριε, στήριξέ με με σκέψεις σταθερές και θέληση ισχυρή, που να κυριαρχεί μέσα μου και να με κατευθύνει στην υπεράσπιση του αγαθού με θάρρος. Πράγματι, ο Αρτέμιος, με τη δύναμη που του έδωσε ο Θεός, πήγε αμέσως στην Αντιόχεια και με παρρησία ήλεγξε ευθέως τον Ιουλιανό για τις παρανομίες του κατά των χριστιανών. Ο Ιουλιανός, που δεν περίμενε τέτοια στάση από αξιωματούχο, τον συνέλαβε και τον μαστίγωσε αλύπητα. Έπειτα του έσπασε τα κόκαλα με πέτρες και τελικά τον αποκεφάλισε. Το Ιερό λείψανο του Αρτεμίου παρέλαβε κάποια διακόνισσα, η Αρίστη, που το μετέφερε στην Κωνσταντινούπολη, στο ναό του προφήτου Προδρόμου. Ψαλμός Ν' (50), στ. 14.

 


Απολυτίκιο. Ήχος πλ. α'. Τον συνάναρχον Λόγον.
Ευσέβειας τοις τρόποις καλλωπιζόμενος, αθλητικής αγλαΐας ώφθης σοφέ κοινωνός, προς αγώνας ανδρικούς παραταξάμενος· όθεν ως λύχνος φωταυγής, των θαυμάτων τας βολάς, εκλάμπεις τη οικουμένη, Αρτέμιε Αθλοφόρε, προς σωτηρίαν των ψυχών ημών.

Περισσότερα στο αφιέρωμα για τους Κυπρίους Αγίους


ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΕΒΟΡΗΣ & ΕΝΟΗΣ
Μαρτύρησαν δια λιθοβολισμού. (Ορισμένοι Συναξαριστές τους αναφέρουν σαν Αγίες Έβόρη και Ένόη. Αλλά μάλλον, πρόκειται περί των μαθητών του Άγιου Μίλου, Εβόρη και Σενοεί. Βλέπε σχετικά την
10η Νοεμβρίου).


Η ΟΣΙΑ ΜΑΤΡΩΝΑ η Χιοπολίτιδα, η θαυματουργή  (Κυρά - Κυρατσώ - Κερασία)

Περισσότερα στο αφιέρωμα Δεξί κλικ....αποθήκευση προορισμού ώς.... 


Ονομαζόταν Μαρία και γεννήθηκε στο χωριό Βολισσός της Χίου από γονείς ευσεβείς και πλουσίους, τον Λέοντα και την Άννα. Έξι άλλες αδελφές της Μαρίας, μεγαλύτερές της, παντρεύτηκαν η μια μετά την άλλη, περιζήτητες νύφες για την ομορφιά, την ανατροφή και για την καλή προίκα τους. Η μικρότερη αφοσιώθηκε στη μελέτη των θείων και ασχολείτο θερμά με φιλανθρωπικά καθήκοντα. Έτσι θέλησε να ακολουθήσει άλλο δρόμο. Η τακτική επαφή της με τις καλογριές των γυναικείων μοναστηριών του νησιού, έκανε τη Μαρία να ποθήσει την αγνή μοναχική ζωή. Αλλά η αγάπη προς τους γονείς της, τη συγκρατούσε στο πατρικό της σπίτι. Όταν όμως αυτοί πέθαναν, η Μαρία δοκίμασε τη μοναχική ζωή κοντά σε μια ευσεβή χήρα, που ασκήτευε με τις δύο θυγατέρες της. Μετά απ' αυτή τη μοναχική εμπειρία, αποφάσισε να προσχωρήσει στις μοναχικές τάξεις. Χειροτονήθηκε λοιπόν μοναχή και μετονομάσθηκε Ματρώνα. Η διαγωγή της μέσα στη μικρή αδελφότητα ήταν άριστη. Η διάθεσή της πάντοτε αγαθή, φιλάδελφη, ταπεινή και εγκάρδια. Μάλιστα, από τα έσοδα της πώλησης της περιουσίας της, κτίστηκε στο μοναστήρι ωραιότατος ναός. Μετά από κάποιο χρόνο, πέθανε η γυναίκα που κοντά της η Ματρώνα γυμνάστηκε στη μοναχική ζωή. Τότε όλες οι μοναχές από κοινού, εξέλεξαν ηγουμένη -παρά τη θέλησή της- τη Ματρώνα. Υπό τις οδηγίες της, η αδελφότητα ζούσε με πολλή εγκράτεια, υπακοή και ευσέβεια. Το 1462 η Ματρώνα πέθανε, αφού έζησε ζωή πραγματικά αγία. [Άλλες πηγές υπολογίζουν το χρόνο κοιμήσεως της Αγίας 100 περίπου χρόνια πριν το 1462, διότι η πρώτη βιογραφία της γράφτηκε από τον Μητροπολίτη Ρόδου, Νείλο (1357)].

 


Απολυτίκιο. Ήχος γ'. Την ωραιότητα.
Χρίστου τοις ίχνεσιν, άκολουθήσασα, κόσμου τερπνότητα, Όσία έλιπε, και έμιμήσω εν σαρκί, Αγγέλων την πολιτείαν όθεν ταις του Πνεύματος, δωρεαίς κατεφαίδρυνας, την ένεγκαμένην σε, νήσον Χίον πανεύφημε· διό χαρμονικώς έκβοά σοι χαίροις Ματρώνα πανολβία.


Ο ΟΣΙΟΣ ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ο νέος ασκητής, ο Πελοποννήσιος (Μνήμη ανακομιδής ιερών λειψάνων του)
Γεννήθηκε το 1509 στα Τρίκαλα της Κορινθίας. Καταγόταν από την επίσημη οικογένεια των Νοταράδων και ήταν γιος του Δημητρίου και της Καλής. Από μικρός έλαβε χριστιανική και αρχοντική ανατροφή και διακρινόταν στο σχολείο για την ευστροφία και την ευφυΐα του μυαλού του. Ευγενική ψυχή ο Γεράσιμος, συμπαθούσε τους φτωχούς συμμαθητές του και τους βοηθούσε με κάθε τρόπο. Όταν έφτασε σε ώριμη ηλικία, περιηγήθηκε σε διάφορα μέρη, όπως την Ζάκυνθο, την Κωνσταντινούπολη και τα γύρω απ' αυτή, το Άγιον Όρος, διάφορες Μονές της Ανατολής, για να μείνει τελικά στην Ιερουσαλήμ. Εκεί υπηρέτησε σαν νεωκόρος για ένα χρόνο στον Ναό της Αναστάσεως και χειροτονήθηκε Διάκονος και αργότερα Πρεσβύτερος, από τον Πατριάρχη Ιεροσολύμων Γερμανό. Κατόπιν έφυγε και από κει και κατέληξε στην τοποθεσία Ομαλά της Κεφαλονιάς, όπου έκτισε γυναικείο Μοναστήρι και το ονόμασε Νέα Ιερουσαλήμ. Στη Μονή αυτή αφού έζησε ασκητικά και ανέπτυξε μεγάλες αρετές, βοηθώντας πνευματικά και υλικά τους κατοίκους της Κεφαλονιάς, απεβίωσε ειρηνικά στις 15 Αυγούστου του 1579, σε ηλικία περίπου 70 ετών. (Κυρίως αυτή τη μέρα, εορτάζεται η μνήμη της ανακομιδής των Ιερών λειψάνων του 1580-81).

 


Απολυτίκιο. Ήχος α'. Αυτόμελον.
Των Ορθοδόξων προστάτην και εν σώματι άγγελον, και θαυματουργών θεοφόρον νεοφανέντα ημίν, έπαινέσωμεν πιστοί θείον Γεράσιμον ότι άξίως παρά Θεού άπείληφεν, Ίαμάτων την αέναον χάριν ρώννυσι τους νοσούντας και δαιμονώντας ιάται. Διό και τοις τιμώσιν αυτόν, βρύει ιάματα.


ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΖΕΒΙΝΑΣ, ΓΕΡΜΑΝΟΣ, ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ και ΑΝΤΩΝΙΟΣ (ή Αντωνίνος)
Οι Άγιοι αυτοί μαρτύρησαν επί Μαξιμιανού (286-305). Και ο μεν Άντωνίνος ήταν γέροντας, οι δε υπόλοιποι τρεις, νέοι. Συνελήφθησαν επειδή ήταν χριστιανοί, από κάποιον Μάζο στην Καισαρεία και αποκεφαλίστηκαν. (Η μνήμη τους επαναλαμβάνεται και την 12η Νοεμβρίου, μαζί με την πιο κάτω Αγία, που εσφαλμένα εκεί αναφέρεται ως Μαραθώ).


Η ΑΓΙΑ ΜΑΝΑΘΩ, η παρθένος
Μαρτύρησε και αυτή στα χρόνια του Μαξιμιανού (286-305). Συνελήφθη επειδή ήταν χριστιανή στη Σκυθούπολη της Παλαιστίνης, και αφού την έσυραν γυμνή μέσα στην πόλη, τελικά την έκαψαν ζωντανή.


Ο ΑΓΙΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ, επίσκοπος Τραπεζούντας
Άγνωστος στους Συναξαριστές, γνωστός όμως στην εκκλησία της Τραπεζούντας, στην οποία κάθε χρόνο αυτή τη μέρα γιόρταζαν τη μνήμη του με ασματική Ακολουθία, που βρήκε ο Κεραμεύς Παπαδόπουλος σε χειρόγραφο στην Τραπεζούντα, όπως γράφει στα Βυζαντινά Χρονικά (σ.12, 143). Ο Βασίλειος έζησε επί βασιλείας Λέοντος του Σοφού και Κων/νου Προφυρογέννητου. Για την αγιότητα της ζωής του, κατατάχθηκε στους Αγίους της εκκλησίας της Τραπεζούντας.
 

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

ΔΕΛΤΙΟ ΚΑΙΡΟΥ για Τρίτη 20 Οκτωβρίου.

 

Την Τρίτη 20 Οκτωβρίου ο καιρός θα είναι αίθριος στο μεγαλύτερο μέρος της χώρας. Η θερμοκρασία θα σημειώσει άνοδο. Οι άνεμοι ασθενείς έως μέτριοι.

Πιο αναλυτικά, σε ολόκληρη τη χώρα αναμένεται ηλιοφάνεια με λίγες μόνο τοπικές νεφώσεις στα νότια, τα δυτικά και τα βόρεια. Τη νύχτα και νωρίς το πρωί η ορατότητα σε πολλές ηπειρωτικές περιοχές θα είναι περιορισμένη και κατά τόπους θα σχηματιστούν ομίχλες.

Η θερμοκρασία θα κυμανθεί στη Δυτική Μακεδονία από 4 έως 22 βαθμούς, στην υπόλοιπη Μακεδονία και στη Θράκη από 6 έως 22-23 βαθμούς, στην Ήπειρο από 6 έως 24, στη Θεσσαλία από 8 έως 24 βαθμούς, στα υπόλοιπα ηπειρωτικά από 8 έως 23-24 βαθμούς, στα Επτάνησα από 10 έως 22-24 βαθμούς, στα νησιά του Βόρειου και Βορειοανατολικού Αιγαίου από 9 έως 21-23 βαθμούς και στα υπόλοιπα νησιωτικά τμήματα του Αιγαίου και στην Κρήτη από 11 έως 24 βαθμούς Κελσίου.

Οι άνεμοι, θα πνέουν στα δυτικά από νότιες διευθύνσεις, στο Αιγαίο από ανατολικές νοτιοανατολικές και στο Νότιο Αιγαίο από βορειοδυτικές διευθύνσεις 2 με 4 μποφόρ.

Στην Αττική αναμένεται ηλιοφάνεια με λίγες αραιές νεφώσεις. Τη νύχτα και νωρίς το πρωί η ορατότητα ενδέχεται να είναι τοπικά περιορισμένη. Οι άνεμοι θα είναι μεταβλητοί ασθενείς. Η θερμοκρασία θα κυμανθεί από 13 έως 23 βαθμούς Κελσίου.

Στη Θεσσαλονίκη αναμένεται ηλιοφάνεια με λίγες νεφώσεις. Τη νύχτα και νωρίς το πρωί η ορατότητα θα είναι περιορισμένη. Οι άνεμοι μέχρι το πρωί θα πνέουν από βορειοδυτικές διευθύνσεις και σταδιακά από νοτιοανατολικές 2 με 4 μποφόρ. Η θερμοκρασία στο κέντρο της Θεσσαλονίκης θα κυμανθεί από 12 έως 22 βαθμούς Κελσίου.

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Γουρνοχαρά στο Δίλοφο Βοϊου... Σάββατο 24 Οκτωβρίου.


 

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Μάχη των Γιαννιτσών – Η ΤΕΡΑΣΤΙΑ νίκη των ελληνικών όπλων επί των Οθωμανών.

 


 Η σπουδαιότερη σε σημασία μάχη του Α’ Βαλκανικού Πολέμου, που διεξήχθη στις 19 και 20 Οκτωβρίου 1912 στην τότε Γενιτσά (Γενιτζέ ι Βαρντάρ για τους Τούρκους) του σημερινού νομού Πέλλας, ανάμεσα στον ελληνικό στρατό υπό τον αρχιστράτηγο Κωνσταντίνο και τον οθωμανικό στρατό υπό τον στρατηγό Χασάν Ταξίν Πασά. Η νίκη των ελληνικών όπλων άνοιξε διάπλατα το δρόμο για την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης (26 Οκτωβρίου).

Μετά την απροσδόκητη νίκη του στο Σαραντάπορο, ο ελληνικός στρατός διασφάλισε τον έλεγχο της Δυτικής Μακεδονίας και άρχισε να προελαύνει για την απελευθέρωση της Κεντρικής Μακεδονίας και της Θεσσαλονίκης. Προ του διαγραφομένου μεγάλου κινδύνου, ο Τούρκος στρατηγός Χασάν Ταξίν Πασάς αποφάσισε να αντιτάξει την άμυνά του στην ιερή για τους ντόπιους μουσουλμάνους πόλη των Γιαννιτσών, επειδή εκεί είχε ταφεί ο Γαζή Εβρενός, ένας διακεκριμένος Οθωμανός στρατηγός του 14ου αιώνα.
Η περιοχή παρείχε σημαντικά στρατιωτικά πλεονεκτήματα. Περικλειόταν βόρεια από το βουνό Πάικο και νότια από τη βαλτώδη λίμνη των Γιαννιτσών (αποξηράνθηκε το 1932), γνωστή από τον Μακεδονικό Αγώνα και από το μυθιστόρημα της Πηνελόπης Δέλτα «Τα μυστικά του Βάλτου».
Στις 18 Οκτωβρίου ο στρατός του Ταξίν Πασά, αποτελούμενος από πέντε μεραρχίες ελλιπούς σύνθεσης (13 τάγματα πεζικού και 8 ίλες ιππικού) και επτά πυροβολαρχίες με 30 πυροβόλα, είχε οχυρωθεί σ’ ένα ύψωμα 130 μέτρων, από το οποίο μπορούσαν να ελέγχουν την πεδιάδα. Το βράδυ της ίδιας ημέρας ο προελαύνων ελληνικός στρατός, αποτελούμενος από πέντε μεραρχίες και μία ταξιαρχία ιππικού, συνολικά γύρω στους 80.000 άνδρες, είχε μέτωπο προς τα βορειοανατολικά.
Το πρωί της 19ης Οκτωβρίου, η 2η και 3η Μεραρχία επιτέθηκαν μετωπικά κατά του εχθρού, ενώ η 4η και η 5η υπερκερωτικά εναντίον του δεξιού πλευρού του τουρκικού στρατού. Η κατά μέτωπον επίθεση παρακωλύθηκε από τα πυρά του εχθρικού πυροβολικού, που εμπόδισαν τη διάβαση της γέφυρας Μπαλίντζα, επί της οδού Βοδενών (Έδεσσας) – Γενιτσών, που αποτελούσε και τη μοναδική διάβαση. Αλλά η επιτυχημένη υπερκέραση του εχθρού από τις δύο άλλες μεραρχίες έκριναν τελικά την έκβαση της μάχης.
Βλέποντας την επικείμενη περικύκλωση του στρατού του, ο Χασίν Ταξίν Πασάς διέταξε υποχώρηση και άφησε στο πεδίο της μάχης τις πυροβολαρχίες του κι ένα μικρό τμήμα πεζικού, για να παρενοχλούν τους επιτιθέμενους και να διευκολύνουν την υποχώρηση του κυρίου όγκου του στρατού του. Άλλα και η οπισθοφυλακή αυτή υποχώρησε προ του εφορμούντος ελληνικού στρατού, το πρωί της 20ης Οκτωβρίου, ολοκληρώνοντας την ήττα του τουρκικού στρατού. Η 1η Μεραρχία ανέλαβε την καταδίωξη του εχθρού, αλλά δεν κατόρθωσε να καταλάβει τις γέφυρες του Αξιού και να τον εγκλωβίσει μακριά από τη Θεσσαλονίκη.
Στις 11 το πρωί της 20ης Οκτωβρίου οι πρώτες ελληνικές μονάδες εισήλθαν στην πόλη των Γιαννιτσών, που είχε μικτό πληθυσμό, μουσουλμανικό και χριστιανικό (ελληνόφωνο και σλαβόφωνο). Αμέσως παρέδωσε στις φλόγες τη μουσουλμανική συνοικία της πόλης, ενώ άφησε άθικτη τη χριστιανική.
Στο τέλος της ημέρας, οι ελληνικές απώλειες είχαν ανέλθει σε 188 νεκρούς και 785 τραυματίες, ενώ οι τουρκικές σε 250 νεκρούς, 1.000 τραυματίες και 3.000 αιχμαλώτους. Στα ελληνικά χέρια περιήλθαν 11 κανόνια του εχθρού και πολεμικές σημαίες. Η μάχη των Γιαννιτσών έγινε κάτω από καταρρακτώδη βροχή και οι Έλληνες στρατιώτες χρειάστηκε πολλές φορές να πραγματοποιήσουν επιθέσεις με τις λόγχες για να καταλάβουν τις εχθρικές οχυρώσεις.
Την επομένη, αρχιστράτηγος Κωνσταντίνος στην ημερήσια διαταγή του σημείωνε μεταξύ άλλων:
«Η νίκη των Γιαννιτσών συμπληροί την του Σαρανταπόρου και αποτελεί δια τον Ελληνικόν Στρατόν νέον τίτλον τιμής και δόξης».
Ο απεσταλμένος της αθηναϊκής εφημερίδας «Σκριπ» σχολίαζε ότι η «Μάχη των Γενιτσών δύναται να χαρακτηρισθή ως η μεγαλειτέρα, η πεισματωδεστέρα των μέχρι τούδε μαχών», ενώ βασιλιάς Γεώργιος χαρακτήρισε την μάχη «πρωτοφανή εις μεγαλοπρέπειαν, πείσμα και ανδρείαν».

 

Read more » Διαβάστε Περισσότερα