Η Προσευχή των παιδιών του 1940.

 

Στον καιρό που η Πατρίδα μας πολεμούσε κατά του Άξονα (1940) ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος Χρύσανθος είχε συντάξει την ακόλουθη προσευχή, για να τη μάθουν απ’ έξω και να τή λένε οι μικροί μαθητές της πατρίδας μας στον καιρό του ελληνοϊταλικού πολέμου.

ΠΡΟΣΕΥΧΗ

Κύριε Ιησού Χριστέ, που αγαπάς τόσο πολύ όλα τά παιδιά τον κόσμου, Σε παρακαλούμε άκουσε την προσευχή μας:

Δέξου τις ευχαριστίες μας, γιατί γεννηθήκαμε από Χριστιανούς γονείς και είμαστε Έλληνες και γιατί έστειλες κοντά μας, εκτός απ’ τους γονείς μας, ανθρώπους πού μας αγαπούν και μας φροντίζουν.

Σε ευχαριστούμε γιά τις ομορφιές πού έχει η φύση, το λαμπρό ήλιο, τόν καθαρό αέρα, τά ώραία λουλούδια. Σε ευχαριστούμε γιά τήν τροφή πού τρώμε, τά ρούχα πού φοράμε, τά γράμματα πού μαθαίνουμε. Σέ ευχαριστούμε γιά τή δύναμη και τή βοήθεια πού δίνεις στό Στρατό μας και Σέ παρακαλούμε νά είσαι πάντα μαζί τον και νά τόν προστατεύεις.

Σέ παρακαλούμε, συγχώρεσε μας, αν Σέ κάνουμε καμιά φορά να λυπάσαι γιατί δεν είμαστε τόσο καλοί, όσο Εσύ θά επιθυμούσες, και βοήθησε μας νά κάνουμε μέ χαρά τό θέλημα τό δικό Σου.

Σέ παρακαλούμε, στις ημέρες αυτές του πολέμου, φύλαξε από κάθε κακό τους γονείς μας, τους δασκάλους μας, τους συμμαθητές μας, τό μέρος πού μένουμε και ολόκληρη τήν Ελλάδα μας. βοήθησε, Κύριε, τήν πατρίδα μας νά τελειώσει τόν αγώνα μας με ΝΙΚΗ, και χάρισε σε ολόκληρο τόν κόσμο Σου τήν ειρήνη, τή δικαιοσύνη, τήν αγάπη. ΑΜΗΝ

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Το χωριό που γεφύρωσε τον ορμητικό Αλιάκμονα με κάρα για να περάσει ο στρατός το ’40. Το άγνωστo έπος των κατοίκων της Πεντάβρυσου Καστοριάς.

 

ΤΟ οχηρό ΟΧΙ στον Ιταλό εισβολέα έφερε στην πρώτη γραμμή χιλιάδες στρατιώτες και κύμα ενθουσιασμού στο λαό που ξεσηκώθηκε για να συνδράμει τον αγώνα στο μέτωπο. Η υπεροπλία του αντιπάλου δεν φόβισε τους άνδρες των ελληνικών μονάδων, αλλά κυρίως ο άσχημος καιρός  στα βουνά της Ηπείρου και της Δυτικής Μακεδονίας. Όταν δόθηκε η εντολή να προωθηθούν οι μονάδες της Καστοριάς, τα τμήματα του στρατού έπρεπε να ξεπεράσουν ένα αντικειμενικό εμπόδιο. Τα ξεχειλισμένα ποτάμια. Στην Πεντάβρυσο οι κάτοικοι έγραψαν ιστορία με τα κάρα τους. Οι βροχές ήταν καταρρακτώδεις και το κρύο θέριζε, όταν έφτασε στο χωριό της Καστοριάς ένα τμήμα του πεζοπόρου Σύνταγματος  της Στρατιάς Δυτικής Μακεδονίας. Οι κάτοικοι του χωριού, Πόντιοι πρόσφυγες του 1922, ήξεραν ότι η ελευθερία τους περνούσε μέσα από τον αγώνα κατά του εισβολέα. Είχαν ριζωμένο το αίσθημα του καθήκοντος για την πατρίδα και το απέδειξαν. Όταν αντίκρισαν τους εξαθλιωμένους και βρεγμένους μέχρι το κόκκαλο στρατιώτες τους προσέφεραν καταφύγιο στα σπίτια τους.  Τους βοήθησαν να στεγνώσουν τα ρούχα και να ξεκουραστούν. Σχεδόν για μια εβδομάδα, όλο το χωριό τους βοήθησε με οποιοδήποτε τρόπο.

Αυτοσχέδια καρογέφυρα

 

Οι έντονες βροχοπτώσεις είχαν φουσκώσει τον Αλιάκμονα, έξω από την Πεντάβρυσο. Η στάθμη είχε ξεπεράσει το ένα μέτρο και τα νερά παρέσερναν τα πάντα. Εκείνη την εποχή δεν είχε χτιστεί ακόμη γέφυρα και έτσι ήταν αδύνατο για το πεζοπόρο τμήμα που κουβαλούσε πυροβόλα και άλλο στρατιωτικό εξοπλισμό να περάσει απέναντι και να συνεχίσει την πορεία προς τα ελληνοαλβανικά σύνορα. Τότε την λύση έδωσαν οι κάτοικοι με την εφευρετικότητα και την αυτοθυσία τους. Με πρωτοβουλία του προέδρου της κοινότητας οργανώθηκε μια δύσκολη επιχείρηση γεφύρωσης του ποταμού. Οι κάτοικοι πήραν τα κάρα τους, που τα έσερναν βόδια και τα έβαλαν μέσα στο ποτάμι, ώστε να σχηματιστεί μια αυτοσχέδια γέφυρα μήκους 153 μέτρων για να περάσουν οι στρατιώτες. Η δύναμη των νερών ήταν τέτοια ώστε κάποιοι χρειάστηκαν να μπουν μέσα στο νερό για να οδηγήσουν τα ζώα στις θέσεις τους και να μην παρασυρθούν. Περίπου εκατό εθελοντές, ηλικίας 15 έως 45 χρόνων βούτηξαν στα παγωμένα νερά του Αλιάκμονα. Άλειψαν τα κορμιά τους με χοιρινό λίπος για να παραμείνουν ζεστοί και να μην λυγίσουν από την υποθερμία. Με τα γυμνά τους χέρια κρατούσαν ενωμένα τα κάρα όσο ο ελληνικός στρατός περνούσε στην απέναντι όχθη. Επειδή υπήρχε κίνδυνος να τους εντοπίσουν τα ιταλικά αεροπλάνα και να τους βομβαρδίσουν, το πέρασμα του στρατού έγινε τις βραδινές και τις πρώτες πρωινές ώρες. Έτσι το τάγμα διέσχισε τον Αλιάκμονα μαζί με τον οπλισμό του χωρίς να βραχεί καθόλου. Μάλιστα κάποιοι Πενταβρυσιώτες έστειλαν τα κάρα τους γεμάτα με τρόφιμα και εξοπλισμό στο μέτωπο. Οι κάτοικοι της Πενταβρύσου βοήθησαν καθοριστικά τον ελληνικό στρατό την εποχή του πολέμου, όταν δεν είχε χτιστεί ακόμη η γέφυρα που περνούσε πάνω από τον Αλιάκμονα ποταμό «Γι’ αυτόν τον ηρωικό λαό πάμε να πολεμήσουμε» Οι κάτοικοι της Πεντάβρυσου Καστοριάς αψήφησαν τα ορμητικά νερά του Αλιάκμονα και βοήθησαν καθοριστικά το πεζοπόρο Σύνταγμα. Πριν την αναχώρησή τους για το μέτωπο, όλοι μαζί έψαλαν τον Εθνικό Ύμνο και ο Διοικητής του Συντάγματος στράφηκε στους άνδρες του και τους είπε : «Γι’ αυτόν τον ηρωικό λαό πάμε λοιπόν αδέρφια να πολεμήσουμε και να υπερασπιστούμε αυτούς και την πατρίδα μας». Στο Αλβανικό Μέτωπο οι μονάδες της Στρατιάς Δυτικής Μακεδονίας κατάφεραν μετά την ελληνική αντεπίθεση να φτάσουν μέχρι την Κορυτσά, αφού πρώτα έκαμψε την σθεναρή αντίσταση των Ιταλών στα υψώματα Ιβάν και Μοράβα. Εκεί πολλοί από αυτούς σκοτώθηκαν…

http://www.mixanitouxronou.gr/to-xorio-pou-gefyrose-ton-ormitiko-aliakmona-me-kara-gia-na-perasei-o-stratos-to-40-to-agnosto-epos-ton-katoikon-tis-pentavrysou-kastorias-sti-mixani-tou-xronou-neo-epeisodio-vinteo/

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Για ποιο λόγο γιορτάζουμε σήμερα την Αγία Σκέπη της Παναγίας.

 

 Η 28η Οκτωβρίου είναι διπλή γιορτή για την Ελλάδα και την Ορθόδοξη Εκκλησία. Γιορτάζουμε το ιστορικό «ΟΧΙ» του Ιωάννη Μεταξα στους Ιταλούς αλλά και την Αγία Σκέπη της Παναγίας. 

Στις 28 Οκτωβρίου 1940, απεστάλη στην Ελλάδα τελεσίγραφο δια του τότε Ιταλού πρέσβη στην Αθήνα, με το οποίο απαιτούσε την ελεύθερη διέλευση του ιταλικού στρατού από την ελληνοαλβανική μεθόριο προκειμένου να καταλάβει λιμάνια και αεροδρόμια της χώρας τα οποία θα διευκόλυναν τη μετέπειτα προώθηση του στην Αφρική. Ο Μεταξάς αρνήθηκε κατηγορηματικά. Δυο ώρες μετά ξεκίνησε ο πόλεμος με την εισβολή των ιταλικών στρατευμάτων στην Ήπειρο.

Το λεγόμενο «Έπος του Σαράντα» και οι νίκες του ελληνικού στρατού γιορτάζονται κάθε χρόνο στις 28 Οκτωβρίου.

Η ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΣΚΕΠΗΣ

Σύμφωνα με την παράδοση, στα χρόνια του Λέοντα του Μεγάλου ζούσε στην Κωνσταντινούπολη ο Όσιος Ανδρέας. Μια νύχτα που γινόταν αγρυπνία στον ναό της Παναγίας των Βλαχερνων ο Όσιος Ανδρέας μαζί με το μαθητή του Επιφάνιο είδαν την Παναγία να μπαίνει στον Ναό. Τη συνόδευαν ο Ιωάννης ο Προδρομος , ο Ιωάννης ο Θεολόγος και πλήθος αγγέλων. Αφού τελείωσε την προσευχή της, άπλωσε το ωμοφόριο της στους πιστούς για να τους σκεπάσει και να τους προστατέψει. Χάρη σ’ αυτό το γεγονός η Εκκλησία μας καθιέρωσε τη γιορτή της Αγίας Σκέπης προς τιμήν της Παναγίας η οποία προστατεύει τους πιστούς.

Η γιορτή αυτή μετατέθηκε από την 1η Οκτωβρίου που εορταζόταν, στην 28η του ίδιου μηνός, ως ένδειξη ευγνωμοσύνης προς τη μητέρα του Ιησού για την προστασία της στον αγώνα των Ελλήνων στον πόλεμο.

Οι Έλληνες πολεμιστές κατά τη διάρκεια του πολέμου εμπιστεύθηκαν τον αγώνα τους στα χέρια της Παναγίας. Ζήτησαν την βοήθεια και την προστασία της για να αντεπεξέλθουν στις δυσκολίες του πολέμου και να φέρουν τη νίκη.

dogma

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

«Η ΣΤΙΓΜΗ ΕΠΕΣΤΗ» ... ΤΟ ΔΙΑΓΓΕΛΜΑ ΤΟΥ ΙΩΑΝΝΗ ΜΕΤΑΞΑ ΤΗΝ 28Η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940...!

 

Διάγγελμα Πρωθυπουργού, Ιωάννη Μεταξά, 28/10/1940

"Η στιγμή επέστη που θα αγωνισθώμεν διά την ανεξαρτησίαν της Ελλάδος, την ακεραιότητα και την τιμήν της.

Μολονότι ετηρήσαμεν την πλέον αυστηράν ουδετερότητα και ίσην προς όλους, η Ιταλία μη αναγνωρίζουσα εις ημάς να ζήσωμεν ως ελεύθεροι Έλληνες, μου εζήτησε σήμερον την 3ην πρωινήν ώραν την παράδοσιν τμημάτων του Εθνικού εδάφους κατά την ιδίαν αυτής βούλησιν και ότι προς κατάληψιν αυτών η κίνησις των στρατευμάτων της θα ήρχιζε την 6ην πρωινήν. Απήντησα εις τον Ιταλόν Πρεσβευτήν ότι θεωρώ και το αίτημα αυτό καθ' εαυτό και τον τρόπον με τον οποίον γίνεται τούτο ως κήρυξιν πολέμου της Ιταλίας κατά της Ελλάδος.

Έλληνες

Τώρα θα αποδείξωμεν εάν πράγματι είμεθα άξιοι των προγόνων μας και της ελευθερίας την οποίαν μας εξησφάλισαν οι προπάτορές μας. Όλον το Έθνος θα εγερθή σύσσωμον. Αγωνισθήτε διά την Πατρίδα, τας γυναίκας, τα παιδιά μας και τας ιεράς μας παραδόσεις. Νυν υπέρ πάντων ο αγών.

Ιωάννης Μεταξάς

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Σαν σήμερα... 28 Οκτωβρίου.

 

Τα σημαντικότερα γεγονότα της 28ης Οκτωβρίου

306: Ο Μαξέντιος ανακηρύσσεται ρωμαίος αυτοκράτορας.

312: Ο ρωμαίος αυτοκράτορας, Μέγας Κωνσταντίνος, νικά το στρατό του διεκδικητή του θρόνου Μαξέντιου στη μάχη της Μιλβίας Γεφύρας στη δεξιά όχθη του Τίβερη. Την προηγούμενη μέρα είχε δει ως όραμα στον ουρανό ένα σταυρό με τις λέξεις «Εν τούτο νίκα». Ο Μαξέντιος πέφτει στο νερό και πνίγεται. Ετσι ο Μέγας Κωνσταντίνος μένει ο μοναδικός Ρωμαίος Αυτοκράτορας.

1492: Ο Χριστόφορος Κολόμβος φτάνει στην Κούβα.

1533: Η Αικατερίνη των Μεδίκων παντρεύεται τον πρίγκηπα Ερρίκο Β' γιο του βασιλιά της Γαλλίας Φραγκίσκου Α'. Είναι και οι δύο δεκατεσσάρων ετών.

1636: Ιδρύεται το Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ, με πράξη του Γενικού Δικαστηρίου της αποικίας του κόλπου της Μασαχουσέτης.

1886: Γίνονται τα αποκαλυπτήρια του Αγάλματος της Ελευθερίας στη Νέα Υόρκη από τον πρόεδρο Γκρόβερ Κλίβελαντ. Είναι δώρο της Γαλλίας για τη 100η επέτειο της αμερικανικής ανεξαρτησίας.

1918: Α' Παγκόσμιος Πόλεμος: Η Τσεχοσλοβακία κηρύσσει επίσημα την ανεξαρτησία της από την Αυστροουγγαρία.

1919: Ξεκινά στις ΗΠΑ η Ποτοαπαγόρευση. Το αμερικανικό Κογκρέσο εγκρίνει την ποτοαπαγόρευση, παρακάμπτοντας το βέτο, που είχε θέσει ο πρόεδρος Γούντροου Γουίλσον μια μέρα πριν.

192: Η συνδιάσκεψη των Μεγάλων Δυνάμεων μετά από ιταλικές πιέσεις κατακυρώνει ολόκληρη την Βόρειο Ήπειρο στην Αλβανία.

1923: Η κυβέρνηση του Μουσταφά Κεμάλ ανακηρύσσει τη δημοκρατία της Τουρκίας.

1940: Β' Παγκόσμιος Πόλεμος: Η φασιστική Ιταλία επιτίθεται κατά της Ελλάδας. Το «ΟΧΙ» των Ελλήνων. Στις 3 π.μ. επιδίδεται από τον πρέσβη της Ιταλίας στην Αθήνα Εμμανουέλε Γκράτσι στον έλληνα πρωθυπουργό τελεσίγραφο με το οποίο η ιταλική κυβέρνηση ζητά «το δικαίωμα να καταλάβει δια των ενόπλων αυτής δυνάμεων ορισμένα στρατηγικά σημεία του ελληνικού εδάφους». Ο Μεταξάς αρνείται και απαντά, «λοιπόν, έχουμε πόλεμο». Στις 5:30 το πρωί αρχίζει στην Πίνδο η ιταλική επίθεση.

1941: Β' Παγκόσμιος Πόλεμος: Παρά τα τρομοκρατικά μέτρα ασφαλείας των δυνάμεων κατοχής οι Αθηναίοι γιορτάζουν την πρώτη επέτειο του ιστορικού ΟΧΙ. Το μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη καλύπτεται από δάφνες.

1944: Β' Παγκόσμιος Πόλεμος: Οι Γερμανοί ανατινάζουν κατά την υποχώρησή τους τη σήραγγα και το γεφύρι του Μπράλλου, καθώς και το γεφύρι της Παπαδιάς.

1954: Το Βασίλειο των Κάτω Χωρών (Ολλανδία) επανιδρύεται ως ομοσπονδιακή μοναρχία.

1958: Εγκαινιάζονται τα φράγματα του Αξιού και του Αλιάκμονα στη Μακεδονία.

1959: Τιθεται σε λειτουργία το μεγάλο ατμοηλεκτρικό εργοστάσιο της ΔΕΗ στην Πτολεμαΐδα.

1962: Λήγει η «Κρίση των Πυραύλων» στην Κούβα, που έφερε στα πρόθυρα πυρηνικού πολέμου ΗΠΑ και ΕΣΣΔ. Ο σοβιετικός ηγέτης Νικίτα Χρουστσόφ διατάσσει την απόσυρση των σοβιετικών πυραύλων από την Κούβα, με αντάλλαγμα τη μη επέμβαση των ΗΠΑ στην Κούβα.

1969: Η κοινοβουλευτική διάσκεψη του ΝΑΤΟ καλεί την Ελλάδα να επανέλθει στη Δημοκρατία.

1971: Η βρετανική Βουλή των Κονοτήτων εγκρίνει την είσοδο της Μεγάλης Βρετανίας στην ΕΟΚ, δίνοντας λύση σε ένα πρόβλημα που κράτησε 14 χρόνια.

1982: Το Σοσιαλιστικό Κόμμα του Φελίπε Γκονζάλες κερδίζει τις βουλευτικές εκλογές στην Ισπανία με απόλυτη πλειοψηφία (201 έδρες επί συνόλου 350).

1993: Στη Βρετανία, ανοίγει ο δρόμος για τη χειροτονία γυναικών κληρικών, ύστερα από δικαστική απόφαση.

Γεννήσεις

1017 - Ερρίκος Γ', αυτοκράτορας της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας

1466 - Έρασμος, Ολλανδός θεολόγος και ιερέας

1866 - Ραμόν ντελ Βάγιε-Ινκλάν, Ισπανός συγγραφέας

1914 - Τζόνας Σολκ, Αμερικανός βιολόγος και ιατρός

1916 - Μπιλ Χάρις, Αμερικανός τρομπονίστας

1930 - Μπέρνι Έκλεστοουν, Άγγλος επιχειρηματίας

1932 - Σπύρος Κυπριανού, Κύπριος πολιτικός

1933 - Γκαρίντσα, Βραζιλιάνος ποδοσφαιριστής

1940 - Πόλυ Πάνου, Ελληνίδα τραγουδίστρια

1955 - Μπιλ Γκέιτς, Αμερικανός επιχειρηματίας, συνιδρυτής της Microsoft

1956 - Μαχμούτ Αχμεντινετζάντ, Ιρανός πολιτικός

1967 - Τζούλια Ρόμπερτς, Αμερικανίδα ηθοποιός

1971 - Λεωνίδας Σαμπάνης, Έλληνας αρσιβαρίστας

1973 - Μοντέλ Βοντέιβιους Πόρτερ, Αμερικανός παλαιστής

1974 - Χοακίν Φίνιξ, Αμερικανός ηθοποιός

1976 - Παναγιώτης Κατσούρης, Έλληνας ποδοσφαιριστής

Θάνατοι

312 - Μαξέντιος, Ρωμαίος αυτοκράτορας

1704 - Τζων Λοκ, Άγγλος φιλόσοφος

1740 - Άννα Ιβάνοβνα, αυτοκράτειρα της Ρωσίας

1917 - Δημήτριος Βότσης, Έλληνας πολιτικός

1943 - Κωνσταντίνος Δημητριάδης, Έλληνας γλύπτης και αθλητής

1957 - Ερνστ Γκραίφενμπεργκ, Γερμανός ιατρός και επιστήμονας

1959 - Καμίλο Σιενφουέγος, Κουβανός επαναστάτης

1985 - Ιωάννης Τραυλός, Έλληνας αρχιτέκτονας και αρχαιολόγος

1987 - Αντρέ Μασόν, Γάλλος ζωγράφος

1998 - Τεντ Χιουζ, Άγγλος ποιητής

1999 - Αντώνης Κατινάρης, Έλληνας συνθέτης

2006 - Τρέβορ Μπέρμπικ, Τζαμαϊκανός πυγμάχος

2007 - Τζίμης Μακούλης, Έλληνας τραγουδιστής

2010 - Γιάννης Σακελλαράκης, Έλληνας αρχαιολόγος

2014 - Μάικλ Σάτα, πρόεδρος της Ζάμπιας

http://www.newsbeast.gr

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Εορτή του Οσίου Στεφάνου, του Σαββαΐτου.

 

Γιορτάζουμε σήμερα 28 Οκτωβρίου, ημέρα μνήμης του Οσίου Στεφάνου, του Σαββαΐτου.

Λόγιος μοναχός ο όσιος Στέφανος στη Λαύρα του αγίου Σάββα, έζησε τον 8ο αιώνα μ.Χ. Η ασκητική του ζωή, συνοδευόταν από μεγάλη αγάπη στη μελέτη και από την αξιόλογη επιδεξιότητα της Ιερής ποίησης. Αγαπούσε τους αγώνες για την ορθόδοξη αλήθεια, και πρόθυμα μετείχε στον πόλεμο κατά των αιρέσεων.

Συχνά απέφευγε κάθε λογής ανθρώπινης επικοινωνίας και ζούσε εντελώς μόνος σε διάφορα ερημικά μέρη. Εκεί αγαπούσε να παρατηρεί τη φύση και να μεταρσιώνεται με την προσευχή. Επίσης χάιδευε τα ελάφια, που τον πλησίαζαν συναισθανόμενα και αυτά την αγαθότητα και την παιδική αφέλεια της ψυχής του.

Τέλος ο ερημοπολίτης Στέφανος ο Σαββαΐτης, βάσταξε και τα βάρη του επισκόπου, μετά από επίμονες παρακλήσεις. Πέθανε διδάσκοντας και οικοδομώντας το λαό με το χρηστό, άμεμπτο και φιλάνθρωπο παράδειγμα του.

Στους εορτάζοντες και στις εορτάζουσες, χρόνια πολλά και ευάρεστα στο Θεό !!!

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

ΔΕΛΤΙΟ ΚΑΙΡΟΥ για Τετάρτη 28 Οκτωβρίου.

 Την Τετάρτη 28 Οκτωβρίου 2026 αναμένονται φαινόμενα σε σημαντικό μέρος της χώρας. Χαμηλές για την εποχή θερμοκρασίες. Άνεμοι έως 7 μποφόρ στο Ιόνιο.

Πιο αναλυτικά, αρχικά αναμένονται βροχές και καταιγίδες κυρίως στη Χαλκιδική, στα ανατολικά και νοτιοανατολικά ηπειρωτικά, στο Αιγαίο και στην Κρήτη. Από τις πρώτες πρωινές ώρες βροχές και καταιγίδες αναμένονται και σε τμήματα της Μακεδονίας και της Θράκης. Σχετική εξασθένηση των φαινόμενων αναμένεται από αργά το βράδυ. Αξίζει να σημειωθεί ότι από τις πρώτες πρωινές ώρες έως και τις πρώτες βραδινές ώρες τα φαινόμενα στις Σποράδες, στις Κυκλάδες, στα Δωδεκάνησα και ενδεχομένως στην Εύβοια και στην Κρήτη θα είναι κατά τόπους ισχυρά. Χιονοπτώσεις θα σημειωθούν σε περιοχές με υψόμετρο άνω των 1200 μέτρων της Κεντρικής και Δυτικής Μακεδονίας, της Θεσσαλίας και τμημάτων της Κεντρικής και Ανατολικής Στερεάς και Εύβοιας.

Η θερμοκρασία στη Δυτική Μακεδονία θα κυμανθεί από 1 έως 12 βαθμούς Κελσίου, στην υπόλοιπη Μακεδονία και στη Θράκη από 7 έως 18, στη Θεσσαλία από 5 έως 13, στην Ήπειρο από 5 έως 17, στην Στερεά και στην Πελοπόννησο από 7 έως 17, στα νησιά του Ιονίου από 9 έως 18, στα νησιά του Βορείου και Ανατολικού Αιγαίου από 12 έως 16, στις Κυκλάδες από 12 έως 18, και στα Δωδεκάνησα από 16 έως 20 και στην Κρήτη από 12 έως 20 βαθμούς.

Οι άνεμοι στο Αιγαίο θα πνέουν από βόρειες διευθύνσεις 4 έως 6 μποφόρ. Στο Ιόνιο οι άνεμοι θα πνέουν από βόρειες διευθύνσεις 4 έως 6 μποφόρ και το μεσημέρι και απόγευμα στα βόρεια τμήματά του πρόσκαιρα έως 7 μποφόρ.

Στην Αττική αναμένονται βροχές και ενδεχομένως σποραδικές καταιγίδες. Οι άνεμοι θα πνέουν από βόρειες διευθύνσεις 3 έως 5 μποφόρ. Η θερμοκρασία στο κέντρο των Αθηνών θα κυμανθεί από 12 έως 15 βαθμούς Κελσίου.

Στον νομό Θεσσαλονίκης αναμένονται νεφώσεις με πρόσκαιρες τοπικές βροχές. Οι άνεμοι θα πνέουν από βορειοδυτικές διευθύνσεις 2 έως 4 μποφόρ. Η θερμοκρασία στο κέντρο της Θεσσαλονίκης θα κυμανθεί από 9 έως 13 βαθμούς Κελσίου.

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Ιστορίες του πολέμου του 1940 για τα παιδιά.

 

Α΄.

Ο μικρός Γιώργος Μαυράκης, απ’ το 52ο δημοτικό σχολείο Ηρακλείου Κρήτης, διηγείται για τον παππού του, που ήταν κι αυτός στον πόλεμο του 1940. Ζούσε στο Καστέλλι Πεδιάδος και όπως και οι άλλοι έπρεπε να κάνει πολλά πράγματα για να ζήσει.

Έτσι λοιπόν μια μέρα, που ο παππούς ο Κώστας μαζί με άλλους τρεις πήγαιναν να δουλέψουν στο εργοστάσιο, έπεσαν ξαφνικά σε μια ομάδα από Γερμανούς. Οι Γερμανοί νόμισαν ότι οι Έλληνες εργάτες τούς είχαν κλέψει τρόφιμα, γι’ αυτό τους συνέλαβαν. Επειδή κανένας δεν μιλούσε, τους οδήγησαν στο χώρο της εκτέλεσης.

Ο παππούς από μέσα του προσευχόταν. Οι Γερμανοί τους σταμάτησαν έξω από την εκκλησία του Άη Γιάννη του Τρεμουλιάρη. Ο αξιωματικός έβγαλε το όπλο του και σκότωσε 14 ανθρώπους. Την ώρα που έφταναν στον παππού, που δε σταμάτησε να προσεύχεται στον άγιο, ο αξιωματικός σταμάτησε. Είπε στον διερμηνέα του να τους πει να φύγουν.

Όσα χρόνια έζησε ο παππούς δεν έλειψε ποτέ απ’ τη γιορτή του Άη Γιάννη.

Να λοιπόν που όσο δύσκολα κι αν είναι τα πράγματα, δεν χωράει απελπισία. Μπορείς να φωνάξεις τον μεγάλο σύμμαχο και βοηθό σου, τον Θεό.

Πηγή: http://52primaryschool.blogspot.gr

 

***

Β΄.

Ο Πάνος Δημ. Ντούμας, από τα Λουσικά Αχαΐας, θυμάται και διηγείται ιστορίες που έζησε, όταν ήταν παιδί, στα δύσκολα χρόνια της γερμανικής κατοχής…

Υπήρχε τόση πείνα τις μέρες εκείνες, που για να καταφέρει ο πεινασμένος κόσμος να βρει κάτι να φάει , άρχιζε και πούλαγε τα υπάρχοντά του.

Βγαίναν στους δρόμους και την πλατεία του χωριού και πουλούσαν ό,τι μπορεί να φανταστεί ο άνθρωπος. Κουστούμια, γούνες (οι μεγαλοκυρίες), εσώρουχα, ραπτομηχανές, γραμμόφωνα, κεντήματα , σερβίτσια κλπ.

Ορισμένοι που έφταναν σε πολύ μεγάλη ανάγκη, πουλούσαν ακόμα και τα σπίτια τους για λίγα τσουβάλια στάρι.

Μια ημέρα που ήμουν στο στέκι όπου πουλούσα χόρτα, μου λέει ο μπακάλης που είχε μαγαζί δίπλα:

–  Ρε Παναγιώτη, αυτό το σπίτι απέναντι είναι του κουνιάδου μου και το πουλάει για 500 οκάδες στάρι. Πες το στον πατέρα σου, να το πάρετε εσείς που σας έχουμε συμπαθήσει, να μην το πάρουν ξένοι.

Ήταν ένα όμορφο σπίτι, διώροφο νεοκλασικό. Το βράδυ που ήρθα σπίτι και το είπα στους γονείς μου, η μητέρα μου άρχισε να κλαίει. Μου λέει:

–  Αυτό, παιδάκι μου, μη διανοηθείς ποτέ να το κάνεις (δηλ. το να εκμεταλλεύεσαι τον άλλον πάνω στην ανάγκη του και να παίρνεις την περιουσία του για μια μπουκιά ψωμί). Αύριο λοιπόν θα βάλεις 10 οκάδες στάρι σε μια σακούλα, θα πας σ’ αυτό το σπίτι, θα χτυπήσεις το κουδούνι, και όταν σου ανοίξουν, θ’ αφήσεις τη σακούλα από μέσα γρήγορα και θα εξαφανιστείς χωρίς να σε πάρει είδηση κανένα μάτι.

Αυτά τα διδάγματα νομίζω ότι με βάλανε σε καλό δρόμο στη ζωή.

Να τι θα πει γονιός, άνθρωπος, Έλληνας, Χριστιανός!

(Η οκά ήταν μονάδα βάρους, ίση με 400 δράμια ή 1.282 γραμμάρια).

***

Γ΄.

Στο χωριό μου, συνεχίζει ο Πάνος Ντούμας,  περνούσαν κάθε μέρα δεκάδες άνθρωποι διαφόρων ηλικιών ζητιανεύοντας μια φέτα ψωμί. Σε ποιον να πρωτοδώσεις;

Μια μέρα που όργωνα στο χωράφι μας για να σπείρουμε αργότερα αραποσίτι (καλαμπόκι), κάθισα για να φάω 50 μέτρα μέσα από το δρόμο, να μη φαίνομαι. Τότε έρχεται μια γυναίκα ηλικιωμένη, φορτωμένη στην πλάτη τα φτωχικά της πράγματα.

Πιάνεται από το φράχτη και με κοιτούσε που έτρωγα, χωρίς να μου μιλάει.

Εγώ άργησα να καταλάβω ότι για να με κοιτάει έτσι αυτή, θα πείναγε. Παίρνω τότε το ψωμί και το τυρί που μου είχαν μείνει και της τα πάω.

Αυτή δεν τα παίρνει αμέσως, αλλά πρώτα γονατίζει, σηκώνει τα χέρια ψηλά και λέει:

Αν υπάρχει Θεός, το χωράφι τούτο να θησαυρίσει (να βγάλει δηλ. μεγάλη, πλούσια σοδειά).

Και είναι αλήθεια, ότι χωρίς να βρέξει την άνοιξη, το αραποσίτι θησαύρισε.

Μπορεί να χαθεί ποτέ ο τόπος που βγάζει τέτοιους ανθρώπους!

Πηγή: http://www.musicheaven.gr/

 

Διασκευή-επιμέλεια: Αντιύλη, Ι. Ν. Αγ. Βασιλείου, Πρέβεζα.

E-mail: antiyli.gr@gmail.com

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Η 28ⁿ Οκτωβρίου μέσα από τις σελίδες του παλιού Αναγνωστικού.

 

 Σὲ κάθε σπίτι ἀνεμίζει σήμερα καὶ μιὰ σημαία. Μικροὶ καὶ μεγάλοι εἶναι ὅλο χαρά. Οἱ καμπάνες κτυποῦν. Ἑορτάζει ἡ πατρίδα μας.

Στὴν ἐκκλησία τοῦ μικροῦ χωριοῦ, εἶναι μαζεμμένος ὅλος ὁ κόσμος. Θὰ ψάλουν τὴ δοξολογία. Ἐκεῖ εἶναι καὶ τὸ σχολεῖο μὲ τὴ σημαία του. Τὴν κρατεῖ τὸ πιὸ ψηλὸ παιδί, ὁ Λιάκος. Αὐτὸς εἶναι ὁ σημαιοφόρος. Τραγουδοῦν καὶ τραγούδια ἡρωικά.

Ἐπάνω στὸ Δεσποτικὸ εἶναι γραμμένο ἕνα ΟΧΙ. Καὶ πιὸ κάτω μιὰ ἄλλη ἐπιγραφή:

28 Ὀκτωβρίου 1940

 

Ὁ παπᾶς φορεῖ τὰ ἱερὰ ἄμφια καὶ βάζει «εὐλογητός». Οἱ ψάλτες ψάλλουν. Τὸ ἐκκλησίασμα κάνει τὸ σταυρό του.

Ὅταν ἦλθεν ἡ ὥρα, ὁ δάσκαλος ἀνέβηκε στὸ Δεσποτικὸ νὰ βγάλῃ λόγο. Ἡ φωνή του εἶναι βροντερή. Τὰ μάτια του σὰν νὰ πετοῦν φλόγες. Μιλεῖ γιὰ τὴν πατρίδα. Γιὰ τὸν πόλεμο, ποὺ ἔγινε τὸ 1940. Σ’ αὐτὸν εἶχε πολεμήσει καὶ ὁ ἴδιος.

Μιλεῖ γιὰ τοὺς ἐχθρούς μας, ποὺ ἦλθαν νὰ μᾶς πολεμήσουν. Νὰ ὑποδουλώσουν τὴν πατρίδα μας. Νὰ ἁρπάξουν τὰ χωριά μας καὶ τὶς πολιτεῖές μας, τὶς θάλασσες καὶ τὰ νησιά μας. Σὰν ἕνας ἄνθρωπος τότε ἐσηκωθήκαμε ὅλοι οἱ ῞Ελληνες. Στὸν πόλεμο αὐτὸν ὁ κόσμος ὅλος μᾶς ἐθαύμασε. Ἄς ἦταν οἱ ἐχθροί μας πολλοί. Ἑμεῖς τοὺς ἐνικήσαμε. Τοὺς ἐνικήσαμε ὅπου καὶ ἂν ἐπολεμήσαμε: Στὴ στεριά, στὸν ἀέρα, στὴ θάλασσα.

Μαζὶ μὲ τοὺς ἄλλους, ποὺ ἦταν στὴν ἐκκλησία, ἦταν καὶ ἕνας τραυματίας. Ὁ καημένος εἶχε χάσει τὸ χέρι του γιὰ τὴν πατρίδα. Μὲ τί συμπάθεια τὸν ἐκοίταζεν ὁ κόσμος! Καὶ πόσο αὐτὸς ἦταν ὑπερήφανος, ποὺ ἔκαμε αὐτὴ τὴ θυσία γιὰ τὴν πατρίδα!

Ὕστερα ὅλοι μαζὶ μὲ τὸ σχολεῖο ἐπῆραν στεφάνια ἀπὸ δάφνες καὶ μυρτιὲς καὶ ἐστεφάνωσαν τὸ μνημεῖο τῶν πεσόντων, στὴν πλατεῖα.

Ὅταν ἐγύρισαν τὰ παιδιὰ στὸ σχολεῖο, εἶπαν ἐνθουσιασμένα στὸ δάσκαλο:

– Κι ἐμεῖς, κύριε, ὅταν θὰ γίνωμε στρατιῶτες, θὰ πολεμήσωμε καὶ θὰ μεγαλώσωμε τὴν πατρίδα μας, ὅπως ἔκαμαν κι οἱ γονεῖς μας.

ΒΑΣΙΛ. Γ. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΟΥ
ΑΝΑΓΝΩΣΤΙΚΟΝ Β΄ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ 
ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΕΚΔΟΣΕΩΣ ΔΙΔΑΚΤΙΚΩΝ ΒΙΒΛΙΩΝ 
ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ 1963

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Άγιος Νέστωρ..προστάτης των προπονητών και των αθλητών. Νεαρός Λεγεωνάριος που νίκησε τον μονομάχο Λυαίο († 27 Οκτωβρίου)

 

Μάρτυρας της Χριστιανοσύνης από τη Θεσσαλονίκη. Έζησε κατά τους χρόνους του Ρωμαίου αυτοκράτορα Μαξιμιανού (286-304) και ήταν φίλος του μεγαλομάρτυρα Αγίου Δημητρίου. Η μνήμη του τιμάται στις 27 Οκτωβρίου. 

Το 296 μ.Χ ο Μαξιμιανός (Τετράρχης και μετέπειτα Αυτοκράτορας Γαλέριος Μαξιμιανός) συνέλαβε τον Άγιο Δημήτριο και τον κρατούσε φυλακισμένο σε ένα δημόσιο λουτρό κοντά στον ιππόδρομο, επειδή ο Άγιος Δημήτριος έκανε κήρυγμα και έφερνε πολλούς εθνικούς στη πίστη του Χριστού. Εκείνη την εποχή ο αυτοκράτορας Διοκλητινιανός είχε εκδώσει διάταγμα μετά από παρότρυνση του Μαξιμιανού που με αυτό ξεκινούσε άλλον ένα διωγμό ενάντια των Χριστιανών.

Στη Θεσσαλονίκη τον καιρό τη σύλληψης του Αγίου Δημητρίου, γίνονταν αγώνες στον ιππόδρομο για να εορταστεί η νίκη των Ρωμαίων ενάντια στους Σκύθες. Εκεί ο Λυαίος ένας ειδωλολάτρης παλαιστής και μονομάχος περηφανεύονταν για το μέγεθος του σώματος του και τη δύναμη του και προκαλούσε τους θεατές του σταδίου να τον αντιμετωπίσουν. Ο Νέστωρ ένας 20 χρόνος Λεγεωνάριος ο οποίος ήταν και μαθητής του Αγίου Δημητρίου πήγε στη φυλακή και ζήτησε την ευχή και την ενίσχυση του αγίου Δημητρίου, για να βγει και να ταπεινώσει τον υβριστή και βλάσφημο Λυαίο.

Ο άγιος Δημήτριος σφράγισε με το σημείο του Σταυρού το Νέστορα και του είπε• «Και τον Λυαίο θα νικήσεις και για το Χριστό θα μαρτυρήσεις». Αλλ’ αυτός ο λόγος δεν ήταν μόνο για το Νέστορα, αλλά και για τον ίδιο τον άγιο Δημήτριο, γιατί κι οι δυό ύστερα μαρτύρησαν για το Χριστό. Ο Νέστορας, καταλαβαίνοντας μέσα του δύναμη Θεού, έτρεξε στο στάδιο και όρμησε για να παλέψει με το Λυαίο, κάνοντας αυτή την προσευχή• «Ο Θεός Δημητρίου, βοήθει μοι». Και μ’ ένα καινούριο κτύπημα ξάπλωσε κάτω νεκρό τον μέχρι τότε αήττητο βάρβαρο και βλάσφημο παλαιστή Λυαίο.

Αλλά ο Νέστορας δεν σκότωσε μόνο το Λυαίο, μα και τραυμάτισε βαριά τον Μαξιμιανό, που ήταν συμβασιλέας του Διοκλητιανού στην Ανατολή και παρακολουθούσε τώρα τον αγώνα στο στάδιο Θεσσαλονίκης. Ήταν ο προστάτης του Λυαίου, που τον έφερνε μαζί του, για να παλεύει στο στάδιο, να σκοτώνει αθώους ανθρώπους και να διασκεδάζει ο λαός. Ήταν η εποχή εκείνη, που οι άνθρωποι ήσαν ευχαριστημένοι όταν είχαν «άρτον και θεάματα». Πολλοί χριστιανοί τότε κατασπαράχθηκαν στα στάδια από τα θηρία, κι οι εξαγριωμένοι όχλοι διασκέδαζαν αλαλάζοντας. Τόσο φτηνή ήταν η ζωή των ανθρώπων.

Ο Μαξιμιανός, μετά τη νίκη του Νέστορα και τη δίκαιη τιμωρία του Λυαίου, έβγαλε απόφαση κι έδωκε διαταγή ο Δημήτριος κι ο Νέστορας να θανατωθούν. Τότε ο Δημήτριος στη φυλακή κατατρυπήθηκε με τις στρατιωτικές λόγχες κι ο Νέστορας αποκεφαλίσθηκε, κι έτσι, με το μαρτυρικό τους θάνατο, έλαβαν κι οι δυό μαζί το στεφάνι της νίκης. Στην Παλαιά Διαθήκη διαβάζομε και το ακούμε στον Εσπερινό, όταν είναι εορτή αγίων Μαρτύρων• «Έδοξαν εν οφθαλμοίς αφρόνων τεθνάναι, οι δε εισίν εν ειρήνη», φάνηκαν στα μάτια των ανόητων πως πέθαναν, όμως αυτοί έχουν ειρήνη• εκείνη την ειρήνη, που αισθάνονται όλοι που πεθαίνουν επάνω στο χρέος των, για να ζήσουν αιώνια μαζί με το Θεό.

Η μονομαχία του αγίου Νέστορα με το γίγαντα παλαιστή και μονομάχο Λυαίο ομοιάζει πολύ με τη μονομαχία του Δαβίδ με τον πάνοπλο Γολιάθ, για την οποία διαβάζομε στο 17 κεφάλαιο της πρώτης Βασιλειών στην Παλαιά Διαθήκη. Έτσι και τότε• ο Γολιάθ καυχιότανε και απειλούσε γη και ουρανό, και το τσοπανόπουλο ο Δαβίδ τον έριξε κάτω με μια σφενδόνα. Το ίδιο και τώρα• ο αγέρωχος υβριστής Λυαίος προκαλούσε και φοβέριζε όλο τον κόσμο, κι ο Νέστορας τον νίκησε με το σημείο του Σταυρού. Μεγάλα θαύματα κάνει ο Θεός διά μέσου των Αγίων και δείχνει τη δύναμη του στον κόσμο, καθώς το λέγει ο Ψαλμός, ότι «θαυμαστός ο Θεός εν τοις αγίοις αυτού».

Ο Άγιος Νέστωρ είναι προστάτης των προπονητών και των αθλητών.

Ἀπολυτίκιον (Κατέβασμα)Ἦχος πλ. α’. Τὸν συνάναρχον Λόγον.

Ἀθλητὴς εὐσεβείας ἀκαταγώνιστος, ὡς κοινωνὸς καὶ συνήθης τοῦ Δημητρίου ὀφθεῖς, ἠγωνίσω ἀνδρικῶς Νέστωρ μακάριε, τὴ θεϊκὴ γὰρ ἀρωγή, τὸν Λυαῖον καθελῶν, ὡς ἄμωμον ἱερεῖον, σφαγιασθεὶς προσηνέχθης, τῷ Ἀθλοθέτῃ καὶ Θεῶ ἠμῶν.

πηγή: pneymatiko.wordpress.com

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

27 Οκτωβρίου 312 μ.Χ. – «Εν Τούτω Νίκα».

 

 Στις 27 Οκτωβρίου του 312 ο Μέγας Κωνσταντίνος είδε το όραμα του Σταυρού στον ουρανό και το θεϊκό πρόσταγμα «ἐν τούτῳ νίκα», για να νικήσει στη συνέχεια τον Μαξέντιο στη μάχη στην Μουλβία γέφυρα, έξω από την Ρώμη.

Σύμφωνα με το θρύλο, ο Κωνσταντίνος Α΄ (Φλάβιος Βαλέριος Κωνσταντίνος, 27 Φεβρουαρίου 272 – 22 Μαΐου 337) ενέκρινε αυτή την ελληνική φράση, «ἐν τούτῳ νίκα» (με αυτό νίκα) ως σύνθημα μετά το όραμά του με ένα Χι Ρο στον ουρανό λίγο πριν την μάχη της Μουλβίας Γέφυρας εναντίον του Μαξεντίου στις 28 Οκτωβρίου 312.

Το παλαιοχριστιανικό σύμβολο αποτελείται από ένα μονόγραμμα που αποτελείται από τα Ελληνικά γράμματα ‘X’ και ‘P’, τα δύο πρώτα γράμματα του ονόματος του Χριστού.

Η απόδοση στα λατινικά του «ἐν τούτῳ νίκα» είναι “In hoc signo vinces”.

ΤΟ ΟΡΑΜΑ ΤΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

Δύο από τις κύριες πηγές που έχουμε για τη μάχη, ο Ευσέβιος της Καισάρειας (περ. 275 – 339 μ.Χ.) και ο Λακτάντιος (240 – 327 μ. Χ.), περιγράφουν ένα “όραμα” που φέρεται να είδε ο Κωνσταντίνος την παραμονή της μάχης ή ακόμη πρωτύτερα και το οποίο σύμφωνα με τους χριστιανούς ιστορικούς ήταν “σημάδι Κυρίου”, μία θεϊκή παρέμβαση ώστε να καταφέρει να νικήσει ο Κωνσταντίνος τη μάχη.

Σύμφωνα με την εκδοχή του Λακτάντιου, ο οποίος ήταν σύγχρονος του Κωνσταντίνου και δάσκαλος του γιου του Κρίσπου, όπως αναφέρεται στο έργο του «De mortibus persecutorum» (Ο θάνατος των διωκτών), τη βραδιά πριν από τη μάχη, ο Κωνσταντίνος είδε σε ένα όραμα μία θεϊκή παρουσία να τον παροτρύνει να θέσει ένα ουράνιο σύμβολο επί των ασπίδων των ανδρών του.

Ο Λακτάντιος σημειώνει ότι ο Κωνσταντίνος υπάκουσε στην θεία προσταγή και έβαλε τους άνδρες του να ζωγραφίσουν επί των ασπίδων τους ένα “σταυρόγραμμα”, δηλαδή έναν ρωμαϊκό σταυρό (σε σχήμα “X”) με μία απόληξη στο πάνω μέρος η οποία κύρτωνε σχηματίζοντας ένα “Ρ”. Η περιγραφή του Λακτάντιου σήμερα δεν είναι εξίσου δημοφιλής με την αντίστοιχη του Ευσέβιου.

Το παράξενο είναι ότι ο Ευσέβιος της Καισάρειας παραδίδει δύο εκδοχές της μάχης. Στην πρώτη, που έγραψε στο πλαίσιο της “Εκκλησιαστικής Ιστορίας” του και είναι μία συνοπτική αναφορά των γεγονότων, αν και αναφέρει ότι ο Θεός βοήθησε τον Κωνσταντίνο να νικήσει, δεν κάνει την παραμικρή νύξη σε κάποιο όραμα ή στη χρήση κάποιου συμβόλου.

Αντίθετα, στη δεύτερη περιγραφή, που περιέχεται στο βίο του Κωνσταντίνου, ο Ευσέβιος όχι μόνο αναφέρει το όραμα, αλλά προσφέρει όλες τις λεπτομέρειες που θεωρούνται σήμερα ως η επίσημη εκδοχή του γεγονότος.

Σύμφωνα λοιπόν με τον Ευσέβιο, που αναφέρει τον ίδιο τον Κωνσταντίνο ως πηγή του, καθώς ο στρατός του μελλοντικού μονοκράτορα της Ρώμης βάδιζε κάτω από λιοπύρι πηγαίνοντας προς τη Ρώμη, ο Κωνσταντίνος κοίταξε προς τον ήλιο. Αυτό που είδε τον αποσβόλωσε – πάνω από τον ήλιο βρισκόταν ένας σταυρός από φως και από κάτω του τρεις λέξεις στα Ελληνικά: Εν Τούτω Νίκα.

Αν και δεν αντιλήφθηκε άμεσα τι ακριβώς σημαίνει το όραμα, ένα όνειρο που είδε την επόμενη νύχτα τον καθοδήγησε σχετικά με το τι πρέπει να κάνει: να δημιουργήσει ένα νέο λάβαρο, που θα φέρει το σύμβολο Χι-Ρο (τα δύο γράμματα σε συνδυασμό) και να βάλει την ίδια επιγραφή πάνω στις ασπίδες των στρατιωτών του.

Υπάρχουν αρκετές ασάφειες και ανακρίβειες σε όλα αυτά. Είναι γεγονός ότι ο Κωνσταντίνος χρησιμοποίησε το Χι-Ρο κατά τη διάρκεια της βασιλείας του. Βρίσκουμε την παράσταση αυτή πάνω σε νομίσματα που έκοψε αργότερα στη Ρώμη, ενώ γνωρίζουμε επίσης ότι κατά τη διάρκεια της δεύτερης εκστρατείας ενάντια στον Λικίνιο, που έλαβε τη χροιά θρησκευτικού πολέμου πολύ περισσότερο από την σύγκρουση με τον Μαξέντιο, όντως τα λάβαρα του Κωνσταντίνου έφεραν το Χι-Ρο, ενδεχομένως και οι ασπίδες κάποιων εκ των ανδρών του.

Ωστόσο, ο Κωνσταντίνος δεν χρησιμοποίησε μόνο αυτό το σύμβολο. Τα περισσότερα νομίσματα που έκοψε φέρουν την παράσταση του Sol Invictus, του Θεού-Ήλιου, που ήταν ιδιαίτερα δημοφιλής στη Δύση εκείνη την εποχή. Επίσης, δεν φαίνεται να υπήρξε χρήση του Χι-Ρο ως συμβόλου κατά τη διάρκεια της εκστρατείας ενάντια στο Μαξέντιο.

Η φημισμένη φράση υπήρχε σε ορισμένα βυζαντινά ασημένια νομίσματα μεταξύ 977 και 989 μ.Χ.

Το ΕΝ ΤΟΥΤΩ ΝΙΚΑ αναγραφόταν στην τρίχρωμη σημαία του Ιερού Λόχου (κόκκινο για τον πατριωτισμό, λευκό για την αδελφοσύνη και μαύρο για τη θυσία). Μαζί με το ΕΝ ΤΟΥΤΩ ΝΙΚΑ υπήρχε η εικόνα των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης, ενώ στην άλλη πλευρά υπήρχε η εικόνα του Φοίνικα αναγεννόμενου από τις φλόγες και αναγραφόταν ΕΚ ΤΗΣ ΣΤΑΚΤΗΣ ΜΟΥ ΑΝΑΓΕΝΝΩΜΑΙ. Ο Ιερός Λόχος ήταν η πρώτη οργανωμένη στρατιωτική μονάδα της Ελληνικής Επανάστασης του 1821.

Ένα στρατιωτικό σώμα που ιδρύθηκε από τον πρίγκιπα Αλέξανδρο Υψηλάντη στη Φωξάνη, πόλη στα όρια της Μολδαβίας με τη Βλαχία, στα μέσα Μαρτίου του 1821 και συγκροτήθηκε από εθελοντές σπουδαστές των ελληνικών παροικιών της Μολδοβλαχίας και της Οδησσού. Το όνομα ήταν εμπνευσμένο από το κλασικό όνομα του Ιερού Λόχου των Θηβών.

Βρίσκεται στο έμβλημα της 22ης Ταξιαρχίας Τεθωρακισμένων (XXII ΤΘΤ).

Υπήρχε ως έμβλημα του Jan III Sobieski (Γιάν Γ΄ Σομπιέσκι, 1629 – 1696) του βασιλιά της Πολωνίας, μέγα δούκα της Λιθουανίας και στρατάρχη, ο οποίος πήρε μέρος στην δεύτερη πολιορκία της Βιέννης και έφερε την σωτήρια νίκη εναντίον των Μουσουλμάνων στις 12 Σεπτεμβρίου 1683.

Χρησιμοποιήθηκε ως σύνθημα της πορτογαλικής μοναρχίας.

Εμφανίζεται στο έμβλημα τεσσάρων από τα έξι συντάγματα της ιρλανδικής ταξιαρχίας που υπηρέτησε στο στρατό της Γαλλίας το 1690-1792.

Το χρησιμοποίησαν οι Δυνάμεις του Λιβάνου, μια Λιβανέζικη χριστιανική αντιστασιακή οργάνωση.

Το “In hoc signo vinces” είναι το μότο της βρετανικής αντι-ισλαμικής English Defence League (EDL).

Το “In hoc signo vinces” εμφανίζεται και στο έμβλημα του Τεκτονικού Τάγματος των «Ναϊτών Ιπποτών», που είναι επηρεασμένο από το ιστορικό Τάγμα των Ιπποτών του Ναού.

redskywarning

apocalypsejohn

Read more » Διαβάστε Περισσότερα