Εορτάζοντες την 27ην του μηνός Ιανουαρίου

 

Εορτάζοντες την  27ην του μηνός  Ιανουαρίου   ΑΝΑΚΟΜΙΔΗ ΛΕΙΨΑΝΩΝ ΑΓ. ΙΩΑΝΝΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥΗ ΑΓΙΑ ΜΑΡΚΙΑΝΗ ή βασίλισσα Ο ΟΣΙΟΣ ΚΛΑΥΔΙΝΟΣ Ο ΟΣΙΟΣ ΠΕΤΡΟΣ ο Αιγύπτιος Ο ΟΣΙΟΣ ΚΛΗΜΗΣ ο Στυλίτης πού ασκήτευσε στο όρος Σάγματα της Βοιωτίας Ο ΑΓΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ο εν Κων/πόλει Ο άγιος Δημητριανός της Ταμασού, ο θαυματουργός   Αναλυτικά   ΑΝΑΚΟΜΙΔΗ ΛΕΙΨΑΝΩΝ ΑΓ. ΙΩΑΝΝΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ Είναι γνωστός ο μαρτυρικός θάνατος του μεγάλου διδασκάλου της Εκκλησίας Ιωάννου του Χρυσοστόμου. Από το ένα μέρος οι σκοτεινοί και μοχθηροί επίσκοποι πού δεν άντεχαν την υπεροχή και τη δόξα του, από το άλλο οι αυλικές ραδιουργίες και εμπάθειες με πρωταγωνίστρια τη βασίλισσα Ευδοξία, | επέφεραν τελικά την εξορία του. Κατά τη διάρκεια δε αυτής, οι εχθροί του πήραν όλα τα ωμά μέτρα για να πολλαπλασιάσουν τίς θλίψεις του. Τελικά, μ' αυτό το σκληρό τρόπο επέφεραν το θάνατο του. Ετάφη σε μια εκκλησία του χωριού Κόμανα της Καππαδοκίας. Το λείψανο του έμεινε τριάντα ολόκληρα χρόνια εκεί, οπού ήταν και ο τελικός τόπος της εξορίας και υπέφερε τόσες δοκιμασίες. Άλλα "πάσα παιδεία προς μεν το παρόν ου δοκεί χαράς είναι, αλλά λύπης, ύστερον δε καρπόν ειρηνικόν τοις δι αυτής γεγυμνασμένοις άποδίδωσι δικαιοσύνης"1. Κάθε, δηλαδή, δοκιμασία προς το παρόν δε φαίνεται πρόξενος χαράς, αλλά λύπης. Ύστερα, όμως, ανταμείβει εκείνους πού δοκιμάστηκαν, με καρπό ειρηνικό, πού είναι δικαιοσύνη και αγιότητα. Πράγματι, έτσι έγινε και με τον Ιωάννη το Χρυσόστομο. Στίς 27 Ιανουαρίου 438, όταν Πατριάρχης ήταν ο μαθητής του Πρόκλος και αυτοκράτωρ ο Θεοδόσιος ο Β', μεταφέρεται με συγκινητική πομπή το λείψανο του στην Κων/πολη. Τίθεται στο νάο των Αγίων Αποστόλων και ο πολυπληθής λαός, έξαλλος από χαρά, φώναζε: "απόλαβε τον θρόνον σου, Αγιε!". 1. Προς Εβραίους, ιβ' 11. Απολυτίκιο. Ήχος πλ. δ'. Ή του στόματος σου καθάπερ πυρσός, έκλάμψασα χάρις την οικουμένην έφώτισεν, άφιλαργυρίας τω κόσμω θησαυρούς έναπέθετο, το ύψος ήμίν, της ταπεινοφροσύνης υπέδειξεν. Άλλα σοις λόγοις παιδεύων. Πάτερ Ιωάννη Χρυσόστομε, πρέσβευε τω Λόγω Χριστώ τω Θεώ, σωθήναι τάς ψυχάς ημών. Η ΑΓΙΑ ΜΑΡΚΙΑΝΗ ή βασίλισσα Ηταν ή ευσεβέστατη σύζυγος του Ίουστίνου Α' του γέροντος (518-527), πρώτα μεν ονομαζόταν Λουπικία, έπειτα δε Ευφημία. Έλαμψε με τα αγαθά της έργα και αφού όσιακά έζησε, απεβίωσε ειρηνικά και τάφηκε στον ναό των Αγίων Αποστόλων στην Κων/πολη. Ο ΟΣΙΟΣ ΚΛΑΥΔΙΝΟΣ Απεβίωσε ειρηνικά. Ο ΟΣΙΟΣ ΠΕΤΡΟΣ ο Αιγύπτιος Υπήρξε μαθητής του Άββά Λώτ. Απεβίωσε ειρηνικά σε πολύ βαθιά γεράματα. Ο ΟΣΙΟΣ ΚΛΗΜΗΣ ο Στυλίτης πού ασκήτευσε στο όρος Σάγματα της Βοιωτίας Τον ασκητή αυτό αγνοούν οι Συναξαριστές και τα Μηναία. Ή μνήμη του μαζί με την Ακολουθία του, βρίσκεται στους Λαυριωτικούς Κώδικες Ε 152 φ. 332 α και Γ 12φ. 82 β. Στήν Ακολουθία του υμνολογείται σαν "πνευματοφόρος επί στύλου υψηλού άναβάς και άσκητικώτατος φανείς, ως στύλος των μοναζόντων άκλινής, ως μοναστών το στήριγμα έργα φωτός διαπραξάμενος". Στό δε Κοντάκιο δηλώνεται, ότι "άνδρείας ψυχής εις όρος Σαγμάτειον εν στύλω στενώ μονάσας, προθυμότατα τον χορόν έκόσμησας των οσίων, Κλήμη όσιώτατε". Ο ΑΓΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ο εν Κων/πόλει Ήταν όμορφος στην όψη, δυνατός στο σώμα και σεμνός στα ήθη. Εικοσιπέντε χρονών, εργαζόταν στον Γαλατά της Κωνσταντινούπολης σ' ένα οινοπωλείο, πού άνηκε στον Χριστιανό Χατζή Παναγιώτη. Κάποιοι από τους θαμώνες του οινοπωλείου, μωαμεθανοί από τον Πόντο, προσπάθησαν να παρασύρουν στον Μωαμεθανισμό τον Δημήτριο. Κάποια μέρα λοιπόν, μετά από πολύωρη οινοποσία, οι Τουρκοπόντιοι αυτοί διώχτηκαν από τον οινοπώλη με τη βοήθεια του ρωμαλέου Δημητρίου κακήν κακώς. Κατά τη συμπλοκή αύτη, τραυματίστηκε κάποιος άπ' αυτούς τους Τούρκους, οι όποιοι κατάγγειλαν σαν δράστη τον Δημήτριο. Έτσι ο Δημήτριος οδηγήθηκε στον βεζίρη και επειδή δεν μπόρεσε να αποδείξει την αθωότητα του, του ετέθη το έξης δίλημμα: ή να γίνει μωαμεθανός ή θα πεθάνει. Άλλ' ο Δημήτριος σθεναρά επέμενε στην χριστιανική πίστη. Μπροστά στη σταθερή εμμονή του Δημητρίου, ο βεζίρης διέταξε τον αποκεφαλισμό του. Προ της εκτελέσεως, οδηγήθηκε και πάλι μπροστά στον βεζίρη, αλλά και πάλι ο Δημήτριος δεν υπέκυψε στις κολακείες, τίς υποσχέσεις και τα βασανιστήρια των Τούρκων, και ειδικά αυτά των ιδίων των κατηγόρων του. Έτσι ο Δημήτριος, στις 27 Ιανουαρίου 1784, αποκεφαλίστηκε μπροστά στο οινοπωλείο πού εργαζόταν.

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

ΔΕΛΤΙΟ ΚΑΙΡΟΥ για Τρίτη 27/1

 

ΔΕΛΤΙΟ ΚΑΙΡΟΥ για Τρίτη 27/1

Την Τρίτη 27 Ιανουαρίου 2026 αναμένονται βροχές και καταιγίδες. Σχετικά υψηλές για την εποχή θερμοκρασίες κατά τόπους. Άνεμοι έως 7 μποφόρ στο Αιγαίο.

Πιο αναλυτικά, αναμένονται βροχές και καταιγίδες οι οποίες σταδιακά θα περιοριστούν στα ανατολικά τμήματα της χώρας και από το απόγευμα στο Ανατολικό Αιγαίο, στα Δωδεκάνησα, και στα ορεινά της Κρήτης και της Πελοποννήσου. Χιονοπτώσεις θα σημειωθούν στα βορειοδυτικά ορεινά έως το μεσημέρι. Οι συγκεντρώσεις σκόνης θα είναι αυξημένες στα νοτιοανατολικά.

Η θερμοκρασία στη Δυτική Μακεδονία θα κυμανθεί από 0 έως 8 βαθμούς Κελσίου στην υπόλοιπη Μακεδονία και στη Θράκη από 4 έως 13, στη Θεσσαλία από 6 έως 14, στην Ήπειρο από 2 έως 13, στην Στερεά και στην Πελοπόννησο από 5 έως 16, στα νησιά του Ιονίου από 7 έως 13, στα νησιά του Βορείου και Ανατολικού Αιγαίου από 7 έως 14, στις Κυκλάδες από 10 έως 14, στα Δωδεκάνησα από 11 έως 15 και στην Κρήτη από 10 έως 18 βαθμούς Κελσίου. Σημειώνεται ότι στην Ήπειρο, στη Μακεδονία, στη Θράκη και στο Βόρειο Αιγαίο η ελάχιστη αναμένεται προς το τέλος του εικοσιτετραώρου.

Οι άνεμοι στο Αιγαίο θα πνέουν αρχικά από νοτιοδυτικές διευθύνσεις 5 έως 7 μποφόρ όμως σταδιακά έως το απόγευμα θα στραφούν σε βορειοδυτικούς 5 έως 7 μποφόρ. Στο Ιόνιο οι άνεμοι θα πνέουν από βορειοδυτικές διευθύνσεις 4 έως 6 μποφόρ.

Στην Αττική αναμένονται νεφώσεις κατά διαστήματα ενώ βροχές θα σημειωθούν έως το πρωί, κυρίως στα νότια του νομού. Οι άνεμοι θα πνέουν αρχικά από νοτιοδυτικές διευθύνσεις 2 έως 4 μποφόρ όμως σταδιακά έως το απόγευμα θα στραφούν σε βορειοδυτικούς ίδιας έντασης. Η θερμοκρασία στο κέντρο των Αθηνών θα κυμανθεί από 10 έως 16 βαθμούς Κελσίου.

Στον νομό Θεσσαλονίκης αναμένονται νεφώσεις ενώ βροχές θα σημειωθούν έως το απόγευμα. Οι άνεμοι θα πνέουν αρχικά από βορειοδυτικές διευθύνσεις 2 έως 4 μποφόρ. Η θερμοκρασία στο κέντρο της Θεσσαλονίκης θα κυμανθεί από 7 έως 11 βαθμούς Κελσίου, με την ελάχιστη να αναμένεται προς το τέλος του εικοσιτετραώρου.

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗΣ – "Οἱ Λίρες τοῦ Ζάχου".

Μικρά διηγήματα

ΑΠΑΝΤΑ ΤΟΜΟΣ ΤΕΤΑΡΤΟΣ, ΚΡΙΤΙΚΗ ΕΚΔΟΣΗ Ν. Δ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΠΟΥΛΟΣ, ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΔΟΜΟΣ

Εἰς τὴν γειτονιάν μας, γωνιὰν μὲ γωνιὰν μὲ τὴν πατρῴαν μου οἰκίαν, εἶχε κατοικήσει τῷ 18… ὁ Ζάχος τῆς Στάμαινας, πρῴην ναυτικός, ὡς 45 χρόνων, πρὸ ὀλίγων μηνῶν γυρίσας ἀπὸ τὴν Ἀμερικήν. Ἐκατοίκησε μαζὶ μὲ μίαν νεαράν, ἰσχνήν, κοντὴν γυναῖκα, τὴν ὁποίαν εἶχε πάρει ἀπὸ τὸ προάστιον τοῦ Πέρα Μώλου, ἀπὸ τὴν νῆσον τὴν ἀντικρινήν. Πρὸ ὀλίγων μόλις ἑβδομάδων, ἐντούτοις, εἶχε στεφανωθῆ εἰς τὸ χωρίον μὲ μίαν ἄλλην· πλὴν τὸ συνοικέσιον αὐτό, καθὼς ἐλέχθη, ἐναυάγησε…

Ἐνθυμούμην παιδιόθεν τὸν Ζάχον, τὸν θορυβοποιὸν καὶ οἰνοπότην καὶ καλόκαρδον. Κατήγετο ἀπὸ τὴν οἰκογένειαν τῆς Πασσίνας· οὕτω συνήθως ἐκαλεῖτο ἡ μάννα του. Θαρρῶ πὼς ἦτον αὕτη δευτέρα ἐξαδέλφη τοῦ πατρός μου.

Ἦτο πράγματι ἁπλοϊκὴ γυνή, καὶ εἶχεν ἀποθάνει μὲ πολλοὺς καημοὺς εἰς τὸ στῆθος. Εἶχε πολλοὺς καλογήρους εἰς τὴν οἰκογένειάν της. Ὁ ἀδελφός της παπα-Γεράσιμος, ἐγκαταβιώσας εἰς μονύδριον τοῦ τόπου μας, ἔφαγέ ποτε, καθὼς ἔχω ἀκούσει, σαράντα βότσια* καλαμπόκια ὠμά, ἀγνοῶ ἂν κατόπιν στοιχήματος ἢ χωρὶς στοίχημα. Ὁ παπα-Καισάριος, ἄλλος ἀδελφός της, εἶχε χρηματίσει ἐπὶ μακρὰ ἔτη Προηγούμενος εἰς τὴν Μεγάλην Λαύραν τὴν ἐν Ἄθῳ. Οὗτος, ἂν καὶ ὡς προεστὼς Ἰδιορρύθμου μοναστηρίου1 εἶχεν ἰδίαν περιουσίαν, ἠρνεῖτο νὰ δίδῃ χρήματα εἰς τοὺς συγγενεῖς του, λέγων ὅτι «τὰ καλογηρικὰ γρόσια γίνονται φίδια καὶ σᾶς τρῶνε…»

Ὁ ὀλίγον μετ᾿ αὐτὴν ἐπιζήσας σύζυγός της, ὁ μπαρμπα-Στάμος τῆς Στάμαινας, εἶχε σκαρώσει ποτὲ ἑταιρικῶς γολέταν μαζὶ μ᾿ ἕνα φίλον του, καπετὰν Κοσμᾶν, εἰς τὸν Πίσω Ἀρσανάν, στοῦ Τσίφερη, κάτω ἀπὸ τὰ ἐρημικὰ καὶ ἀνεμοδαρμένα Μνημούρια τοῦ χωρίου, εἰς τὸ ρίζωμα τοῦ βράχου τοῦ θαλασσοπλήκτου. Ἀλλὰ τὸν ἔβγαλεν ἀπ᾿ ἔξω ὁ συνέταιρός του, καὶ δὲν τὸν ἀνεγνώρισεν ὡς συμμέτοχόν του εἰς τὸ σκάφος, ἅμα ἐπιστρέψαντα ἀπὸ τὴν φυλακήν, ὅπου εἶχεν ὑπάγει ἰδοὺ ἐκ ποίας ἀφορμῆς.

Ὁ μπαρμπα-Στάμος εἶχεν ἀνακαλύψει εἰς ἕνα γιαλόν, ὣς ἓν μίλιον ἀντικρύ, κοντὰ στὴν Καναπίτσα, 12 ὣς 15 βαρέλια χωμένα εἰς τὴν ἄμμον, γεμᾶτα ἐκλεκτὸν ἀγγλικὸν ρώμι, ἀναμειγνύον τὴν νύκτα τὸ ἄρωμά του μὲ τὸ ἰώδιον τοῦ γιαλοῦ. Ἐκεῖ τὰ εἶχε κρύψει προσωρινῶς ὁ γερο-Τσαρούχας, κυβερνήτης μεγάλης τρεχαντήρας. Ὁ γερο-Στάμος, μὴ ἔχων καρδιὰν νὰ προδώσῃ, ἐβουλήθη νὰ γίνῃ μοιραστὴς καὶ μεριδιοῦχος εἰς τὰ βαρέλια, κ᾿ ἐκύλισεν ἢ ἔσπρωξεν ἕως τὴν βάρκαν του, μὲ τὴν ὁποίαν εἶχε πλεύσει ἕως ἐκεῖ, ὅσα κομμάτια ἠμπόρεσεν αὐτὸς καὶ ὁ κωπηλάτης του. Πλὴν τότε οὗτος, ὁ Στεφανὴς ὁ καλούμενος Γροῦτσος, τοῦ λέγει:

― Νὰ σ᾿ πῶ, νὰ σ᾿ πῶ, μπαρμπα-Στάμο, μποροῦμε νὰ δέσουμε μὲ τὸ σκοινί, τὸ σκοινὶ καμπόσα ρωμ… ρωμ… ρωμιοβάρελ᾿ ἀκόμα;

― Τί λές, βρὲ παιδί;

― Αὐτὸ π᾿ σ᾿ λέω, σ᾿ λέω, μπα… μπαρμπα-Στάμο. Μποροῦν νὰ πλέ… νὰ πλέψουνε τὰ βαρέλια κ… κ… κοντὰ ᾽π᾿ τ᾿ βάρκα.

Ὁ μπαρμπα-Στάμος τὸ εἶχε σκεφθῆ ἀκόμη πρωτύτερα, πρὶν τὸ εἴπῃ ὁ βραδύγλωσσος ὁ Στεφανής. Ἀλλὰ δὲν θὰ τὸ ἔκαμνεν, ἂν δὲν τοῦ τὸ ἔλεγεν ἄλλος.

― Μὰ θὰ βουλιάξουν, βρὲ παιδί, εἶπεν ἀκόμη. Γεμᾶτα τὰ βαρέλια θὰ πᾶν στὸν πάτο.

―Ἕνα, δυό, ἀπήντησεν ὁ Στεφανής, θὰ τὰ δέ… τὰ δέσουμε σφ… σφ… σφιχτά, σιμὰ κοντὰ [καὶ] τς μπ… μπάντες τς β… τς βάρκας. Τὰ πᾶμε πίσω ἀπὸ τὸ Μύτικα, στὸ Σκλ… Σκλ… στὸ Σκληθρί.

Κ᾿ ἐδείκνυε τὴν μικρὰν προβλῆτα, τὸ ἀκρωτήριον τῆς μικρᾶς τοῦ αἰγιαλοῦ ἀγκάλης.

― Κεῖ θὰ πᾶμε, νὰ τὰ φουντάρουμε, εἶπε. Στὸ κ… κ… στὸ κατατόπι ποὺ ξέρω ἐγώ… νὰ τὰ δέσουμε σύρριζα… σφ… σφιχτά, κοντὰ τς μπάντες.

― Θὰ τὰ φουντάρουμε ἢ θὰ μᾶς φουντάρουν; εἶπε στενάξας ὁ γερο-Στάμος.

Εὑρίσκετο ἀρκετὸν σχοινὶ ὑπὸ τὴν πλώρην τῆς βάρκας. Εἶχαν ὑπάγει διὰ νὰ κατεβάσουν δύο ἢ τρία στραβόξυλα* ἀπὸ τὸ βουνόν, ἀκόμη καὶ διὰ νὰ παραλάβουν δύο γίδια ἀπὸ τὸ κοπάδι τοῦ Ντανάκια, βόσκοντος εἰς ἐκεῖνα τὰ μέρη. Ἀλλ᾿ ἀφοῦ ἀνεκάλυψαν τυχαίως τὰ βαρελάκια, ἐν τῷ μεταξὺ ἐξέχασαν καὶ τὴν ξυλείαν καὶ τὰ βοσκήματα.

Ἐκοπίασαν πολὺ νὰ ἐκτελέσουν τὸ πείραμα, τὸ ὁποῖον εἶχεν ὑποβάλει ὁ Στεφανής, ἀλλ᾿ οὐδὲν κατώρθωσαν. Τέλος, ὕστερον ἀπὸ τόσας ἀργοπορίας, τοὺς ἐπῆρ᾿ ἡ μέρα, ἀνεκαλύφθησαν καὶ ὕστερον ἀπὸ ὑποδικίαν μηνῶν κατεδικάζοντο εἰς μακρὰν φυλάκισιν, ὁ γερο-Τσαρούχας, ὁ Στάμος κι ὁ Στεφανὴς ὁ Γροῦτσος.

Ὅταν ἐβγῆκεν ὁ Στάμος ἀπὸ τὴν φυλακήν, ὁ σύντροφός του δὲν τὸν ἀνεγνώρισε πλέον ὡς συνιδιοκτήτην τῆς σκούνας. Κ᾿ ἐκεῖνος εἶχεν ἀδελφὸν καλόγηρον ― τὸν παπα-Διονύσιον, Προηγούμενον εἰς τὴν Μονὴν τοῦ Δοχειαρίου.

*
* *

Κοντὰ εἰς τὸν παπα-Καισάριον, εἰς τὰς ὑπωρείας τοῦ ἱεροῦ Ἄθωνος, εἶχεν ὑπάγει νεανίσκος ὁ ἀνεψιός του Γιάννης, πρωτότοκος υἱὸς τῆς Πασσίνας. Οὗτος, ὁ παπα-Γιάσαφος ὀνομασθείς, ἀνεδείχθη μέγας Κελλιώτης καὶ πραγματευτὴς εἰς τὰς Καρυάς, πλούσιος, ταξιδευτής, καὶ ζῶν ἐν πολυτελείᾳ. Οὗτος, ἀφοῦ εἶχε δώσει ἀρκετὰ εἰς τὸν πατέρα του, ἐχορήγησεν ὄχι ὀλίγα εἰς τοὺς δύο ἀδελφούς του. Εἰς τὸν Χρῆστον, τὸν δευτερότοκον, ἔδωκε διὰ νὰ κάμῃ βρατσέραν ν᾿ ἀρμενίζῃ, καὶ εἰς τὸν Ζάχον, τὸν νεώτερον, ἔδωκε διὰ νὰ κάμῃ μαγούναν* νὰ ξεφορτώνῃ τὰ καράβια. Ἐντὸς ὀλίγου χρόνου ὁ Χρῆστος ἔφαγε τὴν βρατσέραν, καὶ ὁ Ζάχος ἔφαγε τὴν μαγούναν ―ἴσως διότι ἐφοβήθησαν μὴ φαγωθοῦν ἀπ᾿ αὐτὰ τὰ δύο πράγματα, κατὰ τὴν προφητείαν τοῦ θείου των, κ᾿ ἐπρόλαβαν νὰ τὰ φάγουν― πράγματα ἄψυχα, κατὰ τὸ φαινόμενον, ἀλλὰ κινούμενα καὶ τρίζοντα φοβερά. Καὶ μετ᾿ ὀλίγον, ὅταν ὁ παπα-Γιάσαφος ἀπέθανε νέος ἀκόμη, ὁ Χρῆστος ἦτο εἰς τὴν φυλακήν, νομίζω, διὰ χρέη, ὁ δὲ Ζάχος, ἀφοῦ ἐξέκαμε τὴν μαγούναν, ἐπῆγεν εἰς τὴν Ἀμερικήν.

*
* *

Μετὰ χρόνους ὕστερον, ἰδοὺ ὁ Ζάχος ἐγύρισεν ἀπὸ τὴν Ἀμερικήν. Γεροντοπαλλήκαρον, ἀκμαῖος ἀκόμη, καὶ φέρων τὸ στίλβωμα ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ὅλοι οἱ δικοί μας προσλαμβάνουν, ὅταν διατρίψουν ὀλίγα ἔτη εἰς τὰς χώρας ἐκείνας. Ἐπανελθὼν εὗρε τὴν πατρῴαν οἰκίαν εἰς τὴν θέσιν ποὺ εὑρίσκει ὁ ἀγρότης τὸ χωράφι του κατόπιν αἰφνιδίας πλημμύρας, ἀφοῦ ὁ ἴδιος ἐκοιμήθη εἰς τὴν σπηλιάν· τὰ σύνορα παραμερισμένα, τὸ χῶμα προσαμμωμένον*, τὰ φύτρα ξερριζωμένα. Ἡ μόνη διαφορὰ ἦτον ὅτι ὁ Ζάχος εἶχεν ἰδεῖ τὰ σημεῖα τῆς ὀργῆς νὰ στίζουν τὸν ὁρίζοντα, καὶ εἶχεν ἰδεῖ τοὺς οἰωνοὺς τῆς καταιγίδος νὰ περιίπτανται εἰς τὸν ἀέρα, καὶ θὰ ἔπρεπε νὰ μαντεύσῃ τὴν θεομηνίαν, πρὶν ὑπάγῃ νὰ κοιμηθῇ εἰς τὴν σπηλιάν. Ἀλλὰ δὲν εἶχε δύναμιν νὰ τὴν μαντεύσῃ.

*
* *

Εἶχεν ἀκουσθῆ ὅτι εἶχε φέρει λίρες ἀπὸ τὴν Ἀμερικήν, ὅπως καὶ δολλάρια, ὁ Ζάχος. Καὶ ἠκούετο τῷ ὄντι εἰς ὅλην τὴν ἀγοράν, καὶ δὲν ἐβράδυνε ν᾿ ἀκουσθῇ εἰς ὅλον τὸ χωρίον, ὁ μεταλλικὸς κρότος. Ὁ νέος ἔκαμε παρέαν μὲ μερικοὺς φίλους του, παλαιοὺς καὶ νέους ― καφεπώλας, κουρεῖς καὶ καπήλους. Ἔπαιρναν ὅλα τὰ μαγαζιὰ ἀράδα, διὰ νὰ μὴν ἀφήσουν κανένα παραπονεμένον ― τὰ δικά τους καὶ τὰ ξένα. Πιοτά, κρασιά, καφέδες, λεμονάδες· βιολιά, λαλούμενα*. Τέσσαρα πακέτα καπνὸν τὴν ἡμέραν, καὶ πολλοὺς ναργιλέδες, ὅλα ὁ Ζάχος. Οἱ δύο φοῦρνοι τῆς παραθαλασσίας ἀγορᾶς, ὁ τοῦ μπαρμπα-Μάρκου τοῦ Βούργαρη, καὶ τῆς Κουτσοστέργαινας, ἦσαν γεμᾶτοι ἀπὸ τὰ γιουβέτσια καὶ 〈τὰ〉 σπληνάντερα τοῦ Ζάχου καὶ τῆς παρέας του.

Τέλος ἡ φήμη ἔσχε τὴν ἠχώ της· ὁ κρότος ἔφερε τὸν ἀντίκτυπόν του. Μία γεροντοκόρη ἀπὸ τὸν Ἐπάνω Μαχαλάν, ἀρχοντοξεπεσμένη, καπετανοπούλα, ὀρφανή, ὁποὺ ἡ οἰκογένειά της εἶχεν ἰδεῖ ἄλλοτε εὐτυχίας, ἤκουσε προτάσεις πανδρολόγων, προξενητριῶν καὶ φίλων, ὁποὺ τῆς παρίστανον μὲ μιμικὸν τρόπον ὁποῖός τις ἦτο ὡς ἔγγιστα ὁ ἦχος τῶν λιρῶν τοῦ παλιννοστήσαντος ἀπὸ τὴν Ἀμερικὴν Ζάχου. Ἐκείνη τὸν ἤξευρε μόνον ἀπὸ τὰς ἀναμνήσεις καὶ τὰς περιγραφὰς τῆς μητρός της.

Μετ᾿ οὐ πολὺ ἡ κόρη ―ἢ μᾶλλον ἡ μάννα της― ἀπεφάσισε «νὰ κατεβῇ ἀπὸ τὴν σκάλαν* της», καὶ νὰ δεξιωθῇ τὸν ἐρχόμενον ὄψιμον γαμβρόν. Ὁ ἀρραβὼν συνήφθη, τὰ «μβασίδια»* τοῦ ἀρραβωνιαστικοῦ ἔγιναν ―οἱ λίρες τῆς Ἀμερικῆς ἐβαστοῦσαν ἀκόμη― καὶ μετὰ τρεῖς ἑβδομάδας ἐτελέσθη ὁ γάμος. Γάμος μεγαλοπρεπής, καίτοι νυκτερινός ―πανηγυρικὸς καὶ θορυβώδης― ὅπως ἐσυνήθιζαν εἰς τὸν Μαχαλὰν τῶν παλαιῶν εὐπόρων ἐμποροπλοιάρχων. Ὅλοι οἱ καλεσμένοι ἐξεφάντωσαν, ἐχόρευσαν, ἐπήδησαν ὣς τὸ πρωί, ἐτραγούδησαν, μὲ δύο ζυγιὲς βιολιὰ καὶ λαγοῦτα. Ἀλλ᾿ ὅταν τὴν χαραυγήν, μετὰ ἕνα γῦρον ἔξω, περὶ τὴν μικρὰν πλατεῖαν καὶ τὸν βράχον, ἡ παρέα ἐγύρισε κατὰ τὸ σπίτι διὰ νὰ ψάλῃ τὰ «πιστρόφια»*, δύο ἐκ τῶν ζωηροτέρων, οἵτινες προηγοῦντο τῶν μουσικῶν οἱονεὶ σημαιοφόροι, βλέπουν μίαν σκιὰν νὰ κρύπτεται δειλῶς ὄπισθεν τῆς γωνίας ἑνὸς χαλάσματος οἰκίας, ὡς φάντασμα. Ὁ πρῶτος τῶν δύο τὸν ἀνεγνώρισεν. Ἦτον ὁ Ζάχος.

― Τί τρέχει, γαμπρέ;

― Τίποτε, ἀπήντησεν ἐκεῖνος συστελλόμενος ὄπισθεν τοῦ ἐρειπίου. Ἔτσι βγῆκα.

― Δέν ἐπλαγιάσατε;

―Ἀκόμα.

Ὁ Ζάχος ἐκινήθη ὡς νὰ ἔβαινε πρὸς τὴν οἰκίαν τῆς νύμφης. Εἶτα, ὅταν ἐκρύφθη ὄπισθεν ἑνὸς κτιρίου, ἐτράπη ἄλλην ὁδόν. Ἡ παρέα τῶν καλεσμένων ὠπισθοδρόμησε πρὸς τὸν κατήφορον τοῦ βράχου, εἶτα διελύθη.

*
* *

Τρεῖς μῆνας ὕστερον, ὁ Ζάχος ἐλθὼν ἐκατοίκησεν εἰς τὴν γειτονικήν μας οἰκίαν. Ἡ γυναικούλα τὴν ὁποίαν εἶχε φέρει ἀπὸ τὸν Πέρα Μῶλον ἦτο ἁπλῆ, μειλιχία, ἐντροπαλή. Ἔλεγε καλημέρα εἰς τὶς γειτόνισσες, καὶ δὲν ἔπιανεν ἄλλην ὁμιλίαν.

Ποικίλαι διηγήσεις εἶχον κυκλοφορήσει ὡς πρὸς τὴν περίπτωσιν καὶ τὸ ἐπεισόδιον, τὸ ἐπακολουθῆσαν εὐθὺς μετὰ τὸν γάμον τοῦ Ζάχου. Σχεδὸν κανεὶς δὲν εἶπεν ὅτι αὐτὸς δὲν ἠθέλησε τὴν νύμφην. Ἐπιστεύθη μᾶλλον ὅτι ἡ κόρη τὸν ἔδιωξε, πλὴν κανεὶς δὲν ἤξευρε τὸ διατί.

Ὄχι ὠτακουστὴς ἀλλὰ διαβάτης, ὀλίγας ἑβδομάδας πρὶν ἀποθάνῃ ὁ Ζάχος ―διότι ὁ Ζάχος ἀρρώστησε κι ἀπέθανε κ᾿ ἡ ξένη γυναικούλα, ἀφοῦ τὸν προέπεμψε πενθοῦσα μέχρι τοῦ τάφου, ἐμάζωξε τὰ φορέματά της, ἡ πτωχή, κ᾿ ἐπέστρεψεν εἰς τὸν τόπον της, εἰς τὸν Πέρα Μῶλον― ἁπλοῦς, λέγω, διαβάτης συνέβη μίαν ἑσπέραν ν᾿ ἀκούσῃ, καὶ ἂν ἤθελε καὶ ἂν δὲν ἤθελε, τὸν ἑξῆς διάλογον μεταξὺ τοῦ Ζάχου κ᾿ ἑνὸς μπαρμπέρη φίλου του ἐκ τῆς παλαιᾶς παρέας, ἀνάμεσα εἰς ἓν στενὸν μεταξὺ δύο οἰκιῶν, εἰς τὴν ἀμυδρὰν ἀνταύγειαν τοῦ μεμακρυσμένου φανοῦ, τὸν ὁποῖον μᾶς ἔβαλε τὸν χειμῶνα ἐκεῖνον ὁ πρωτόβγαλτος Δήμαρχός μας.

― Μὰ γιατί, καημένε Ζάχο; ἠρώτα ὁ μπαρμπέρης, ὁ ὁποῖος ἐφαίνετο κάπως πιωμένος.

― Γιὰ τς γάτας τ᾿ αὐτί, ἀπήντα ὁ Ζάχος, ὅστις ἐφαίνετο ἕνα βαθμὸν περισσότερον 〈πιωμένος〉 ἀπὸ τὸν φίλον του.

― Μὰ θὰ μοῦ πῇς! ἐπέμεινεν ὁ φίλος. Ὁ κόσμος τό ᾽χει τούμπανο. Ἔλα, δά, καημένε.

―Ὁ κόσμος… νὰ σκάσῃ! εἶπε μετὰ θυμοῦ ὁ Ζάχος. Καὶ τί ξέρει ὁ κόσμος τί τοῦ γίνεται;

― Τί ἔτρεξε λοιπόν;

― Τί νὰ τρέξῃ…

Ὁ Ζάχος ἐσταμάτησεν ἀποτόμως, καὶ ἤρχισε νὰ ὁμιλῇ ταχέως καὶ μὲ σιγανὴν φωνήν:

―Ἀκοῦς, βρὲ ἀδελφέ! Αὐτή, πρὶν πλαγιάσουμε, ἤθελε, κατάλαβες, νὰ τῆς δώσω τὶς λίρες! Νὰ πιάσῃ τὶς λίρες, νὰ τὶς μετρήσῃ καὶ νὰ τὶς κρατήσῃ, νὰ τὶς ἔχῃ στὰ χέρια της. Γιὰ τὶς λίρες μου, κατάλαβες, μὲ εἶχε πάρει. Μά, ποῦ λίρες; Οἱ λίρες εἶχαν στραγγίσει, πρὶν γίνῃ ὁ γάμος. Μήπως ἦτο βρύση, μαθές;

― Λοιπόν;

― Τὸ λοιπόν, σὰ δὲν εἶχα λίρες, μ᾿ ἔδιωξε. Αὐτὸ ἦτον ὅλο.

Ὁ φίλος ἔσεισε μετ᾿ οἴκτου τὴν κεφαλήν. Εἶτα μυστηριωδῶς ἠρώτησε:

― Καὶ δὲ μοῦ λές, αὐτὴ ποὺ ἔχεις τώρα, τὴν ἔχεις μὲ στεφάνι;

Ὁ Ζάχος ἀνυπόμονος ἀπήντησε:

― Μὴ ρωτᾷς!…

(1908)

1. Ἰδιόρρυθμα λέγονται ὅσα δὲν εἶναι Κοινόβια.

http://www.papadiamantis.org/works/58-narration/388-04-38-oi-lires-toy-zaxoy-1908

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Σαν σήμερα...26 Ιανουαρίου.

 

Τα σημαντικότερα γεγονότα της 26ης Ιανουαρίου

1531: Ισχυρός σεισμός συγκλονίζει τη Λισαβόνα της Πορτογαλίας και αφήνει πίσω του 30.000 νεκρούς.

1699: Υπογράφεται στην Κροατία η Συνθήκη του Κάρλοβιτς, με την οποία τερματίζεται ο Αυστρο-οθωμανικός πόλεμος. Η συνθήκη θα σημαδέψει την αρχή της Οθωμανικής παρακμής και την ανάδειξη της Αυστρίας σε κυρίαρχη δύναμη της κεντρικής Ευρώπης.

1700: Μεγάλος σεισμός, που υπολογίζεται στα 9 Ρίχτερ, σημειώνεται στα ανοικτά των Δυτικών ακτών του Καναδά. Θεωρείται ο πιο ισχυρός στην ιστορία της χώρας. Προκαλεί τσουνάμι, που θάβει πολλά παράκτια χωριά ιθαγενών, ενώ προκαλεί θύματα και εκτεταμένες ζημιές στην Ιαπωνία.

1785: Ο Βενιαμίν Φραγκλίνος, από τους ιδρυτές - πατέρες του αμερικανικού έθνους, σε επιστολή προς την κόρη του εκφράζει την αντίθεσή του για την επιλογή του αετού ως συμβόλου των ΗΠΑ. Ο ίδιος προτιμούσε τη γαλοπούλα.

1788: Αρχίζει η ευρωπαϊκή αποίκηση της Αυστραλίας με την άφιξη στόλου 11 πλοίων στο λιμάνι του Σίδνεϊ. Αυτός ο πρώτος στόλος με αρχηγό τον άγγλο Άρθουρ Φίλιπ, καπετάνιο στο Βασιλικό Ναυτικό, φέρνει 1500 ανθρώπους, συμπεριλαμβανομένων 750 κατάδικων, στη νέα αποικία. Ο Φίλιπ και οι άνδρες του αποβιβάζονται στην ανατολική πλευρά της Αυστραλίας και ιδρύουν το Σίδνεϊ, την πρώτη μόνιμη ευρωπαϊκή αποικία λευκών στην ήπειρο. Η ημέρα αυτή εορτάζεται ως «Η Ημέρα της Αυστραλίας».

1808: Λαμβάνει χώρα το πρώτο και μοναδικό στρατιωτικό πραξικόπημα στην ιστορία της Αυστραλίας (Rum Rebellion).

1821: Αρχίζει η διάσκεψη της Βοστίτσας (Αίγιο). Στο σπίτι του Αντρέα Λόντου, ο Παπαφλέσσας παρουσιάζει στους προύχοντες πληρεξούσια γράμματα του Αλέξανδρου Υψηλάντη και τους διαβάζει διαταγή να ετοιμάσουν 25.000 άνδρες. Ανακοινώνει στους προκρίτους ότι η επανάσταση εναντίον των Οθωμανών έχει οριστεί για τις 25 Μαρτίου.

1825: Υπογράφεται στο Λονδίνο από τους εκπροσώπους της ελληνικής κυβέρνησης Ιωάννη Ορλάνδο και Ανδρέα Λουριώτη και τον Οίκο Ρικάρδο, το δεύτερο δάνειο της Ανεξαρτησίας. Το ονομαστικό κεφάλαιο του δανείου είναι 2.000.000 λίρες, από τις οποίες το καθαρό ποσό περιορίζεται στις 816.000 λίρες.

1828: Ο Ιωάννης Καποδίστριας ορκίζεται στο Μητροπολιτικό Ναό της Αίγινας, προσωρινή έδρα της κυβέρνησής του, ως ο πρώτος Κυβερνήτης του Ελεύθερου Ελληνικού Κράτους.

1837 :Το Μίσιγκαν γίνεται η 26η Πολιτεία των ΗΠΑ.

1838: Το Τενεσί επικυρώνει τον πρώτο νόμο για την ποτοαπαγόρευση στην ιστορία των ΗΠΑ.

1841: Το Ηνωμένο Βασίλειο καταλαμβάνει το Χονγκ Κονγκ.

1870: Η Βιρτζίνια γίνεται και πάλι πολιτεία των Η.Π.Α.

1871: Ιδρύεται στο Λονδίνο το Rugby Football Union. Σκοπός της δημιουργίας του είναι η διαφοροποίηση του ράγκμπι από το ποδόσφαιρο.

1936: Το ΚΚΕ μπαίνει για πρώτη φορά στη Βουλή με το σχήμα του «Παλλαϊκού Μετώπου». Λαμβάνει 15 έδρες και 73.411 ψήφους. Οι Φιλελεύθεροι καταλαμβάνουν 126 έδρες και το Λαϊκό κόμμα 72.

1939: Οι δυνάμεις του στρατηγού Φράνκο καταλαμβάνουν τη Βαρκελώνη, κατά τη διάρκεια του ισπανικού εμφύλιου πολέμου.

1941: Αρχίζει η μάχη της Τρεμπεσίνας. Ο ελληνικός στρατός κυριεύει τις ανατολικές πλαγιές του όρους.

1952: «Μαύρο Σάββατο» στο Κάιρο. Οι μαζικές διαδηλώσεις των Αιγυπτίων επεκτείνονται στο Κάιρο, με εκτεταμένους εμπρησμούς εκατοντάδων κτιρίων, βρετανικών κυρίως συμφερόντων. Με σύνθημα «η Αίγυπτος στους Αιγυπτίους» οι επαναστάτες καίνε ξένες τράπεζες, γραφεία εταιρειών, ξενοδοχεία, κινηματογράφους και κέντρα διασκέδασης.

1956: Τελετή έναρξης των 7ων Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων στην Κορτίνα Ντ' Αμπέτσο της Ιταλίας.

1957: Η ηθοποιός Λιζ Τέιλορ παίρνει το δεύτερο διαζύγιό της, αυτή την φορά από τον συνάδελφό της, Μάικλ Γουάιλντινγκ.

1980: Το Ισραήλ και η Αίγυπτος συνάπτουν διπλωματικές σχέσεις.

1992: Η ταινία του Θόδωρου Αγγελόπουλου «Το Μετέωρο Βήμα του Πελαργού» παίρνει το πρώτο Κρατικό Βραβείο Κινηματογράφου.

1995: Ο υπουργός Εξωτερικών, Κάρολος Παπούλιας, ματαιώνει την επίσκεψή του στο Άουσβιτς, ύστερα από την επιμονή της Πολωνίας να αναρτηθεί η σκοπιανή σημαία με τον Ήλιο της Βεργίνας, κατά τη διάρκεια των εκδηλώσεων για τα 50 χρόνια από την απελευθέρωση των κρατουμένων του ναζιστικού στρατοπέδου.

1998: Ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Μπιλ Κλίντον, αρνείται σε απευθείας τηλεοπτική συνέντευξη από το Λευκό Οίκο, ότι είχε οποιαδήποτε σεξουαλική σχέση με τη μαθητευόμενη υπάλληλο, Μόνικα Λεβίνσκι.

2001: Ισχυρός σεισμός μεγέθους 7,9 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ ισοπεδώνει το μεγαλύτερο μέρος του ινδικού κρατίδιου Γκουχαράτ, σκοτώνοντας περί τις 20.000 άτομα.

2005: Η Κοντολίζα Ράις γίνεται η πρώτη έγχρωμη, που αναλαμβάνει το Υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ.

2007: Νέος πρόεδρος της UEFA εκλέγεται ο παλαίμαχος Γάλλος ποδοσφαιριστής, Μισέλ Πλατινί.

2015: Το Ισλαμικό Κράτος εκδιώκεται από το Κομπάνι, στη συρο-τουρκική μεθόριο, έπειτα από τετράμηνες συγκρούσεις με τις κουρδικές δυνάμεις υποστηριζόμενες από τα αεροπορικά πλήγματα του υπό τις ΗΠΑ διεθνούς συνασπισμού.

Γεννήσεις

1763 - Κάρολος ΙΔ' Ιωάννης βασιλιάς Σουηδίας και Νορβηγίας, προηγουμένως στρατάρχης της Γαλλίας (με όνομα Ζαν Μπατίστ Ζυλ Μπερναντότ).

1918 - Νικολάε Τσαουσέσκου, Ρουμάνος δικτάτορας

1925 - Πωλ Νιούμαν, Αμερικανός ηθοποιός και σκηνοθέτης.

1928 - Ροζέ Βαντίμ, Γάλλος δημοσιογράφος, συγγραφέας, ηθοποιός, σεναριογράφος και σκηνοθέτης

1946 - Ζιν Σίσκελ, κριτικός κινηματογράφου.

1949 - Τζόναθαν Κάρολ, Αμερικανός συγγραφέας.

1953 - Άντερς Φογκ Ρασμούσεν, πρωθυπουργός της Δανίας.

1955 - Έντι Βαν Άλεν, Ολλανδός κιθαρίστας, και ιδρυτής του μουσικού σχήματος Βαν Άλεν.

1963 - Ζοζέ Μουρίνιο, Πορτογάλος προπονητής ποδοσφαίρου (Ρεάλ Μαδρίτης).

1988 - Δημήτρης Χονδροκούκης, Έλληνας παγκόσμιος πρωταθλητής του στίβου (2012) στο άλμα εις ύψος.

Θάνατοι

1824 - Ζαν-Λουί-Τεοντόρ Ζερικώ, γάλλος ζωγράφος

1891 - Νίκολαους Όττο, γερμανός μηχανικός

1895 - Αχιλλέας Παράσχος, ποιητής

1962 - Λάκι Λουτσιάνο, κακοποιός και μέλος της ιταλοαμερικανικής μαφίας, γνωστός για την έντονη εγκληματική του δράση.

1973 - Έντουαρντ Ρόμπινσον, ρουμανικής καταγωγής θεατρικός και κινηματογραφικός ηθοποιός.

1977 - Φιλοποίμην Φίνος, ιδρυτής της «Φίνος Φιλμς»

1980 - Στρατής Τσίρκας, Έλληνας λογοτέχνης.

1992 - Χοσέ Φερέρ, Πορτορικανός σκηνοθέτης και ηθοποιός.

1993 - Ζαν Σοβέ, Καναδή πολιτικός και η πρώτη γυναίκα που έφτασε στο αξίωμα του Γενικού Κυβερνήτη του Καναδά.

2000 - Α. Ε. βαν Βογκτ, Ολλανδός συγγραφέας βιβλίων επιστημονικής φαντασίας.

2000 - Ντον Μπατζ, Σκωτσέζος τενίστας που το περιοδικό Tennis Magazine συγκατέλεξε ανάμεσα στους 20 πιο σημαντικούς του 20ου αιώνα.

http://www.newsbeast.gr

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Εορτή του Αγίου Ξενοφώντος.

 

Τη μνήμη των Αγίων Ξενοφώντος, της συμβίου του Μαρίας και των δύο τέκνων τους Αρκαδίου και Ιωάννου τιμά σήμερα, 26 Ιανουαρίου, η Εκκλησία μας.

Ο Όσιος Ξενοφών κατοικούσε στην Κωνσταντινούπολη κατά τους χρόνους των αυτοκρατόρων Ιουστίνου Α’ (518 - 527 μ.Χ.) και Ιουστινιανού (527 - 565 μ.Χ.). Ήταν πλούσιος συγκλητικός και διακρινόταν για την βαθιά ευσέβειά του προς τον Θεό.

Είχε δύο παιδιά, τον Αρκάδιο και τον Ιωάννη. Μόλις αυτά τελείωσαν τα εγκύκλια γράμματα, τα έστειλε στη Βηρυτό της Φοινίκης για να μελετήσουν και να σπουδάσουν τη νομική επιστήμη. Καθ’ οδόν το πλοίο με το οποίο ταξίδευαν ναυάγησε. Διασώθηκαν όμως και μετέβησαν στα Ιεροσόλυμα όπου έγιναν μοναχοί.

Οι γονείς τους, Ξενοφών και Μαρία, τους αναζήτησαν και πληροφορήθηκαν ότι διάγουν στην έρημο ασκητικό βίο, δόξασαν τον Θεό και αποταξάμενοι τον κόσμο, ακολούθησαν και αυτοί το μοναχικό βίο.

Ο Ξενοφών, η γυναίκα του και τα παιδιά τους πρόκοψαν τόσο πολύ στην αρετή και στη φιλανθρωπία, ώστε τους αξίωσε ο Θεός να επιτελούν και θαύματα. Έτσι η θεία αυτή οικογένεια έζησε θεοφιλώς και κοιμήθηκε με ειρήνη.

Απολυτίκιο:
Ήχος δ'. Ο υψωθείς εν τω Σταυρώ.
Ως γενεά ευλογητή τω Κυρίω, της ουρανίου ηξιώθησαν δόξης, ασκητικώς δοξάσαντες Χριστόν επί της γης. Ξενοφών ο Όσιος, και η τούτου συμβία, συν τοις αριστεύσασιν, ιεροίς αυτών τέκνοις, ους ευφημούντες είπωμεν φαιδρώς χαίροις Οσίων χορεία τετράριθμε.

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Εορτάζοντες την 26ην του μηνός Ιανουαρίου

 Εορτάζοντες την  26ην του μηνός  Ιανουαρίου

---

 

• Ο ΟΣΙΟΣ ΞΕΝΟΦΩΝ μετά της συμβίας του ΜΑΡΙΑΣ και των τέκνων τους ΑΡΚΑΔΙΟΥ και ΙΩΑΝΝΗ

• ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΣΕΙΣΜΟΥ

• Ο ΟΣΙΟΣ ΣΥΜΕΩΝ ο Παλαιός

• ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΑΝΑΝΙΑΣ ο Πρεσβύτερος, ΠΕΤΡΟΣ ο δεσμοφύλακας και οί μαζί μ' αυτούς ΕΠΤΑ ΣΤΡΑΤΙΩΤΕΣ

• Ο ΟΣΙΟΣ ΑΜΜΩΝΑΣ

• Ο ΟΣΙΟΣ ΓΑΒΡΙΗΛ

• Ο ΟΣΙΟΣ ΞΕΝΟΦΩΝ

• ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΔΥΟ ΜΑΡΤΥΡΕΣ οί εν Φρυγία

• Ο ΟΣΙΟΣ ΚΛΗΜΗΣ

• ΑΝΑΚΟΜΙΔΗ ΛΕΙΨΑΝΟΥ ΑΓΙΟΥ ΘΕΟΔΩΡΟΥ του Στουδίτου

 

Αναλυτικά

 

Ο ΟΣΙΟΣ ΞΕΝΟΦΩΝ μετά της συμβίας του ΜΑΡΙΑΣ και των τέκνων τους ΑΡΚΑΔΙΟΥ και ΙΩΑΝΝΗ
Ό λόγος του Θεού ειδικά για τους πλουσίους παραγγέλλει: "Τοις πλουσίοις εν τω νυν αιώνι παράγγελλε μη ύψηλοφρονείν, μηδέ ήλπικέναι επί πλούτου άδηλότητι, άλλ' εν τω Θεώ τω ζώντι, τω παρέχοντι ήμίν πάντα πλουσίως εις άπόλαυσιν''. Πες, δηλαδή, στους πλουσίους, σ' αυτή την πρόσκαιρη ζωή να μην ύψηλοφρονοϋν, ούτε να έχουν στηριγμένες τίς ελπίδες τους στον αβέβαιο υλικό πλούτο, αλλά να ελπίζουν στο ζωντανό Θεό, πού όλα μας τα δίνει πλούσια για να τα απολαμβάνουμε. Αυτή την παραγγελία, ο όσιος Ξενοφών με τη γυναίκα του Μαρία και τα παιδιά τους 'Αρκάδιο και Ιωάννη, πού ήταν πολύ πλούσια οικογένεια στην Κων/πολη την εποχή του Ιουστινιανού (518-527-565 μ.Χ.), θα δούμε ότι τη διαφυλάττουν μέχρι τέλους. Τί κάνουν; Ο,τι και πάλι παραγγέλλει για τους πλουσίους ο λόγος του Θεού: "Αγαθοεργείν, πλουτείν εν έργοις καλοίς, εύμεταδότους είναι, κοινωνικούς". Δηλαδή, να αγαθοεργούν, να γίνονται πλούσιοι σε καλά έργα, να είναι πρόθυμοι να δίνουν και σε άλλους από τα αγαθά τους, να είναι απλοί και καταδεκτικοί. Πράγματι, ή πόρτα του Ξενοφώντος ήταν πάντα ανοικτή στους φτωχούς και όλη ή οικογένεια εργαζόταν με γνήσιο πνεύμα χριστιανικής φιλανθρωπίας. Οι ίδιοι αναζητούσαν τους πάσχοντες και έτρεχαν να περιθάλψουν και να παρηγορήσουν ορφανά. Μεγάλα δε ποσά αφιέρωναν για την απελευθέρωση αιχμαλώτων. Προκειμένου όμως να μορφώσουν περισσότερο τα παιδιά τους, τα έστειλαν στη Βηρυττό για να διδαχθούν νομικά. Άλλα καθ όδόν ναυάγησαν και αφού διασώθηκαν πήγαν στην Ιερουσαλήμ, όπου έγιναν μοναχοί. "Οταν οι γονείς τους έμαθαν για τα γεγονότα πού συνέβησαν στα παιδιά τους, δόξασαν τον Θεό και, αφού διαμοίρασαν τα υπάρχοντα τους στους φτωχούς, έφυγαν και αυτοί. ο μεν Ξενοφών στην έρημο σαν μοναχός ασκητής, ή δε γυναίκα του Μαρία, σαν μοναχή σε γυναικεία μονή. Εζησαν όσιακά και αφού έκαναν θαύματα, απεβίωσαν ειρηνικά προς Κύριον.
1. Α' προς Τιμόθεον, στ'17-18.

Απολυτίκιο. Ήχος δ'. ο υψωθείς εν τω Σταυρώ.
Ως γενεά εύλογητή τω Κυρίω, της ουρανίου ήξιώθησαν δόξης, άσκητικώς δοξάσαντες Χριστόν επί της γης. Ξενοφών ο Όσιος, και ή τούτου συμβία, συν τοις άριστεύσασιν, ίεροις αυτών τέκνοις· ους εύφημούντες είπωμεν φαιδρώς' χαίροις Όσίων χορεία τετράριθμε.

ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΣΕΙΣΜΟΥ
Εις τους τελευταίους χρόνους της βασιλείας Θεοδοσίου του Μικρού εν ημέρα; Κυριακή ώρα δευτέρα, έγινε σεισμός εις την Κωνσταντινούπολιν τόσον μέγας, ώστε εκρημνίσθησαν τα τείχη αυτής και πολλά μέρη και πολλοί οικίαι της πόλεως, έξαιρέτως όμως από το έμβασμα, το καλούμενον Τρωαδίσιον, έως το χάλκινον Τετράπυλον. Έσυνέχισε δε ο τοιούτος σεισμός μήνας τρεις. Τότε ο βασιλεύς ποιών λιτανείαν, μεθ' όλου του λάου, έλεγε ταύτα δακρύων προς τον Θεόν "Ρϋσαι ημάς, Κύριε, της δικαιας σου οργής και δός συγχώρησιν των αμαρτιών ημών. Επειδή δια τάς αμαρτίας ημών έσάλευσας την γήν και συνετάραξας αυτήν, ίνα σε δοξάζωμεν τον μόνον αγαθόν Θεόν ημών και φιλάνθρωπον".

Ο ΟΣΙΟΣ ΣΥΜΕΩΝ ο Παλαιός
Τη βιογραφία του έγραψε ο Κύρου Θεοδώρητος (βλ. Φιλόθεος Ιστορία αριθμ. 6). ο όσιος Συμεών λοιπόν, από την παιδική του ηλικία είχε έφεση προς την άσκηση και γι' αυτό αποσύρθηκε στο ορός Άμανόν και ζούσε μέσα σε μια σπηλιά. Ή ζωή του εκεί ήταν πολύ ασκητική και δεν έτρωγε ούτε καν λίγο ψωμί. Τρεφόταν με χορτάρια της ερήμου. Από την έρημο πήγε στο όρος Σινά, για να προσκυνήσει τους τόπους όπου κατέβηκε ο Θεός. Εκεί κλείστηκε σε μια σπηλιά, όπου κρύφτηκε ο Μωϋσής, και έμεινε μπρούμυτα επτά μέρες, νηστικός και προσευχόμενος. Σηκώθηκε μόνο όταν άκουσε φωνή να του λέει να σηκωθεί και να φάει τρία μήλα, πού ήλθαν μπροστά του με θαυματουργικό τρόπο. Όταν επέστρεψε στο Σινά, έκτισε δύο μοναστήρια και απεβίωσε ειρηνικά.

0Ι ΑΓΙΟΙ ΑΝΑΝΙΑΣ ο Πρεσβύτερος, ΠΕΤΡΟΣ ο δεσμοφύλακας και οι μαζί μ' αυτούς ΕΠΤΑ ΣΤΡΑΤΙΩΤΕΣ
Οι Άγιοι αυτοί ήταν στα χρόνια του βασιλιά Διοκλητιανού και Μαξίμου ηγεμόνα της Φοινίκης (295 μ.Χ.). Όταν λοιπόν συνελήφθη ο Ιερέας Ανανίας, και επειδή ομολόγησε τον Χριστό και γκρέμισε δια της προσευχής τα είδωλα, ο Μάξιμος διέταξε και τον μαστίγωσαν ανελέητα και έκαψαν τις πλευρές του με πυρωμένα σουβλιά. Έπειτα επάνω στα κομμένα μέλη του, έριξαν ξύδι και αλάτι. Μετά από αυτά τον έβαλαν στη φυλακή, όπου δια θαύματος, μέρες ολόκληρες, τρεφόταν από τον Θεό. Το θαύμα αυτό είλκυσε στην πίστη του Χριστού, τον δεσμοφύλακα Πέτρο και άλλους επτά στρατιώτες, τους οποίους, μαζί με τον Άνανία, ο ηγεμόνας έπνιξε στη θάλασσα. Έτσι όλοι μαζί πήραν από τον στεφανοδότη Κύριο, τα στεφάνια της αθλήσεως.

Ο ΟΣΙΟΣ ΑΜΜΩΝΑΣ
Έζησε στα χρόνια του Μεγάλου Αντωνίου, ο όποιος έτρεφε μεγάλη υπόληψη προς αυτόν. Σπάνια άνθρωπος έγινε τόσο κύριος του εαυτού, ώστε να είναι ανώτερος από τις βρισιές, ευλογώντας μάλιστα και ευεργετώντας τους υβριστές του. Ιδιαίτερη επίσης προσπάθεια κατέβαλε ο Άγιος για το φωτισμό και την επιστροφή στην αρετή, δυστυχισμένων γυναικών, πού είχαν βγει από το δρόμο της τιμής. Ενώ ο κόσμος τον κακολογούσε, αυτός συμβούλευε και παρακαλούσε, Και πετύχαινε. Πολλές παράτησαν την αμαρτία και ήλθαν μέσω αυτού στην ευσέβεια και τη σωφροσύνη. Επίσης εδώ αναφέρεται στο Λαυσαϊκό και ένας άλλος όσιος Άμμωνάς, πού ήταν ιερέας.

Ο ΟΣΙΟΣ ΓΑΒΡΙΗΛ
Απεβίωσε ειρηνικά.

Ο ΟΣΙΟΣ ΞΕΝΟΦΩΝ
Κτίτωρ ομώνυμης Μονής Αγ. Όρους

ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΔΥΟ ΜΑΡΤΥΡΕΣ οί εν Φρυγία
"Βάκλοις τυπτόμενοι έτελειώθησαν".

Ο ΟΣΙΟΣ ΚΛΗΜΗΣ
ό εν τω Όρει Σαγματίω άσκησας
Ασκησε στο όρος Σάγματα της Βοιωτίας, Τον ασκητή αυτόν αγνοούν οι Συναξαριστές και τα Μηναία. Ή μνήμη του, μαζί με την ακολουθία του, βρίσκεται στους Λαυριωτικούς Κώδικες Ε 152 φ. 334α και Π 2 φ82β. Στην ακολουθία του υμνολογείται ως πνευματοφόρος επί στύλου υψηλού άναβάς και άσκητικώτατος φανείς, ως στύλος των μοναζόντων ακλινής, ως μοναστών το στήριγμα, έργα φωτός διαπραξάμενος. (Νομίζω όμως, ότι εδώ περιττώς αναφέρεται ή μνήμη του από ορισμένους Συναξαριστές, διότι οι περισσότερες αγιολογικές πηγές, αναφέρουν τη μνήμη του Αγίου αυτού την 27η Ιανουαρίου),

ΑΝΑΚΟΜΙΔΗ ΛΕΙΨΑΝΟΥ ΑΓΙΟΥ ΘΕΟΔΩΡΟΥ του Στουδίτου
Ή ανακομιδή αυτή έγινε από την Πρίγκηπο στην Ί. Μονή Στουδίου, επί Πατριάρχου Μεθοδίου το 844 μ.Χ.

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

ΔΕΛΤΙΟ ΚΑΙΡΟΥ για Δευτέρα 26 Ιανουαρίου.

 

ΔΕΛΤΙΟ ΚΑΙΡΟΥ για Δευτέρα 26/1

Βροχές και καταιγίδες κατά τόπους ισχυρές. Πτώση της θερμοκρασίας. Τοπικά θυελλώδεις άνεμοι.

Πιο αναλυτικά τη Δευτέρα 26/01, προβλέπονται βροχές και καταιγίδες κατά τόπους ισχυρές στα δυτικά, τα βόρεια, τα ανατολικά ηπειρωτικά, την Εύβοια, τις Κυκλάδες, τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου και τα Δωδεκάνησα. Χιονοπτώσεις θα σημειωθούν στα ορεινά της δυτικής και βόρειας χώρας.

Η θερμοκρασία θα κυμανθεί στη Δυτική Μακεδονία από 3 έως 10 βαθμoύς, στην υπόλοιπη Μακεδονία και τη Θράκη από 10 έως 14-15, στην Ήπειρο από 11 έως 17 βαθμούς, στη Θεσσαλία από 7 έως 14, στη Στερεά από 11 έως 14 βαθμούς, στην Πελοπόννησο από 6 έως 14 βαθμούς, στα Επτάνησα από 10 έως 17, στα νησιά του Βόρειου Αιγαίου από 12 έως 15 βαθμούς, στα υπόλοιπα νησιωτικά τμήματα του Αιγαίου από 12 έως 14-15 βαθμούς και στην Κρήτη από 14 έως 17 βαθμούς Κελσίου.

Οι άνεμοι θα πνέουν δυτικοί νοτιοδυτικοί στα ανατολικά νοτιοανατολικοί και βαθμιαία νοτιοδυτικοί 4 με 6, στα νότια και το Αιγαίο τοπικά 7 και στο Ανατολικό Αιγαίο μέχρι το μεσημέρι πρόσκαιρα 8 μποφόρ.

Στην Αττική προβλέπονται αυξημένες νεφώσεις με βροχές και καταιγίδες. Οι άνεμοι νοτιοδυτικοί και βαθμιαία νοτιοανατολικοί 3 με 5 μποφόρ. Η θερμοκρασία θα κυμανθεί από 9 έως 15 βαθμούς.

Στη Θεσσαλονίκη θα εκδηλωθούν βροχές και καταιγίδες. Οι άνεμοι θα πνέουν από μεταβλητές διευθύνσεις 2 με 4 και το Θερμαϊκό 5 μποφόρ. Η θερμοκρασία θα κυμανθεί από 9 έως 15 βαθμούς.

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Κυριακή ΙΕ’ Λουκά: Εμείς ψάχνουμε το Χριστό;

 

Στο σημερινό επεισόδιο, που περιγράφει ο Ευαγγελιστής Λουκάς, ο Χριστός δεν είχε ως στόχο να πάει σε μία πόλη, αλλά να συναντήσει έναν συγκεκριμένο άνθρωπο.

Περνούσε ο Χριστός, μάς λέει ο Ευαγγελιστής, μέσα από την πόλη της Ιεριχούς. Στην πόλη εκείνη, ήταν κάποιος άνθρωπος, Ζακχαίος ονομαζόταν, και ήταν τελώνης· θα λέγαμε ο σημερινός εφοριακός. Άκουσε ότι θα περνούσε ο Χριστός από την πόλη και είχε την επιθυμία να Τον δει από κοντά. Λόγω του κοντού αναστήματός του και της πολυκοσμίας δεν μπορούσε να δει και έτρεξε να ανέβει σε μία μουριά. Όταν πέρασε ο Χριστός από εκεί, σήκωσε τα μάτια Του και είδε τον Ζακχαίο, και είπε: «Ζακχαῖε, σπεύσας κατάβηθι· σήμερον γὰρ ἐν τῷ οἴκῳ σου δεῖ με μεῖναι», («Ζακχαῖε, κατέβα γρήγορα, διότι πρέπει νὰ μείνω στὸ σπίτι σου σήμερα. Κατέβηκε γρήγορα για να υποδεχτεί το Χριστό στο σπίτι του»).

Όμως, όταν είδαν οι παρευρισκόμενοι το συγκεκριμένο γεγονός, παραπονέθηκαν λέγοντας ότι στο σπίτι του αμαρτωλού πηγαίνει να μείνει. Ακούγοντας ο Ζακχαίος λέει στο Χριστό: «ἰδοὺ τὰ ἡμίση τῶν ὑπαρχόντων μου, Κύριε, δίδωμι τοῖς πτωχοῖς, καὶ εἴ τινός τι ἐσυκοφάντησα, ἀποδίδωμι τετραπλοῦν», («Τὸ ἥμισυ τῆς περιουσίας μου δίνω, Κύριε, εἰς τοὺς πτωχοὺς καὶ ἐὰν μὲ δόλιον τρόπον ἐπῆρα ἀπὸ κάποιον τίποτε, θὰ τοῦ τὸ ἀποδώσω τέσσερις φορὲς περισσότερον»). Τότε, ο Χριστός λέει: «σήμερον σωτηρία τῷ οἴκῳ τούτῳ ἐγένετο, καθότι καὶ αὐτὸς υἱὸς Ἀβραάμ ἐστιν. Ἦλθε γὰρ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ζητῆσαι καὶ σῶσαι τὸ ἀπολωλό», («Σήμερα ἔγινε σωτηρία σὲ τοῦτο τὸ σπίτι, διότι καὶ ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς εἶναι ἀπόγονος τοῦ Ἀβραάμ, καὶ ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἦλθε νὰ ἀναζητήσῃ καὶ νὰ σώσῃ τὸ ἀπολωλός»).

Σήμερα, βλέπουμε ένα παράδειγμα μετανοίας ανθρώπου. Ένας άνθρωπος που έκλεβε νόμιμα, δηλ. με τη βοήθεια του κράτους, κατάφερε να αλλάξει τρόπο σκέψης. Από εκεί που σκεφτόταν πως να κλέβει περισσότερο από τους ανθρώπους, τώρα σκέφτεται πως να δώσει στους ανθρώπους.

Αυτός ο άνθρωπος είχε μία επιθυμία· να δει το Χριστό. Να μπορέσει μέσα στο πλήθος να δει με τα μάτια του το Χριστό, τον Άνθρωπο που θα άλλαζε η ζωή του, αλλά και τόσα που άκουσε για Αυτόν· θεραπείες σε ανθρώπους, καινούργια διδασκαλία κλπ. Ξεπερνάει τίτλους και αξιώματα, και σαν μικρό παιδί ανεβαίνει πάνω σε ένα δέντρο για να Τον δει καλύτερα.

Εμείς, σήμερα, έχουμε αυτή την επιθυμία; Έχουμε επιθυμία να δούμε το Χριστό; Μάλλον όχι. Γιατί βολευτήκαμε στη ζωή μας, βολευτήκαμε σε αυτά που κάνουμε και δεν θέλουμε να αλλάξουμε.

Αλλά, κάποιος άλλος θα ρωτούσε· μα πού μπορώ να συναντήσω το Χριστό; Στην Εκκλησία και στην Αγία Γραφή μπορούμε να έχουμε μία σχέση με το Χριστό.

Ο Ζακχαίος, λοιπόν, ανεβαίνει, σε ένα δέντρο. Τι συμβολίζει το δέντρο;

Την Εκκλησία· που χρειάζεται να μπούμε μέσα. Να εισέλθουμε για να αλλάξουμε. Να αλλάξουμε πρώτα εμείς, και έπειτα να αλλάξουμε τους άλλους.

Συνήθως, μάς πιάνει ένας οίστρος να αλλάξουμε τους ανθρώπους και να τους φέρουμε κοντά στην εκκλησία. Το πραγματικό ερώτημα είναι, εμείς είμαστε ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ κοντά στην εκκλησία; Οι άνθρωποι δεν αλλάζουν με λόγια, αλλάζουν με πράξεις. Δηλαδή; Χρειάζεται να ζήσουμε εμείς κατά Χριστόν και αυτοί θα μας προσεγγίσουν για να μάθουν περισσότερα.

Για αυτό, λοιπόν, ας προσπαθήσουμε να ανακαλύψουμε το Θεό. Ένας Άγιος λέει: «Όταν ψάχνεις να βρεις τον Θεό, νομίζεις πως ψάχνεις. Αλλά στην πραγματικότητα Τον έχεις κιόλας βρει. Γιατί ο Θεός βρίσκεται μέσα στην καρδιά σου». Να καταλάβουμε ποιοι αληθινά είμαστε, να αναζητήσουμε και να βάλουμε το Θεό στη ζωή μας. Ας προσπαθήσουμε, να πολεμήσουμε την αμαρτία, κατά το λόγο του Χριστού. Αμαρτία δεν είναι μόνο η κλοπή του Ζακχαίου· είναι αυτό που σκέφτομαι για τον άλλον, είναι η ζήλεια μου για τον άλλον, είναι η κατάκριση που κάνω για τον άνθρωπο.

«Ἦλθε γὰρ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ζητῆσαι καὶ σῶσαι τὸ ἀπολωλό», με αυτή τη φράση φαίνεται ο λόγος που ήρθε ο Χριστός στη γη. Να σώσει τον καθένα από εμάς από τις αμαρτίες μας. Ας του δώσουμε τη δυνατότητα, να αλλάξει και τη δική μας τη ζωή· φτάνει, μόνο, να Τον ψάξουμε.

Σωτήριος Θεολόγου

ΠΗΓΗ

• 
  

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Σαν σήμερα... 25 Ιανουαρίου.

 

Τα σημαντικότερα γεγονότα της 25ης Ιανουαρίου

1815: Ο Μπετόβεν συνοδεύει στο πιάνο την τενόρο Φραντς Βιλντ σε εκδήλωση για τα γενέθλια της Τσαρίνας, κατά τη διάρκεια του Συνεδρίου της Βιέννης. Είναι η τελευταία δημόσια εμφάνιση του Μπετόβεν ως πιανίστα.

1822: Απεσταλμένοι της Υψηλής Πύλης δολοφονούν τον Αλή Πασά στη Μονή Αγίου Παντελεήμονα, στη νησίδα της λίμνης των Ιωαννίνων. Το πτώμα του αποκεφαλίζεται και το κεφάλι του στέλνεται ταριχευμένο στην Κωνσταντινούπολη.

1833: Αποβιβάζεται στο Ναύπλιο από τη βρετανική φρεγάτα «Μαδαγασκάρη», ο πρώτος βασιλιάς της Ελλάδας, Όθων, σε ηλικία 17 ετών εν μέσω λαϊκών επευφημιών, συνοδευόμενος από τριμελή Αντιβασιλεία Βαυαρών (που θα κυβερνήσει μέχρι την ενηλικίωσή του το 1835) και πολυμελή βαυαρικό τακτικό στρατό (3.850 στρατιώτες). Την ίδια μέρα, ο Σπυρίδων Τρικούπης διορίζεται πρωθυπουργός (ως Πρόεδρος του Υπουργικού Συμβουλίου) και υπουργός Εξωτερικών του Βασιλείου της Ελλάδος. Ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος διορίζεται υπουργός Οικονομικών.

1835: Αρχίζει η ισχύς του Οργανισμού των Δικαστηρίων. Είχε εκδοθεί ως νόμος το 1834.

1847: Μουσουρικά: Σοβαρό επεισόδιο ανάμεσα στον Όθωνα και στον πρεσβευτή της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στην Αθήνα, Κωστάκη Μουσούρο Μπέη. Ο Μουσούρος αρνείται να χορηγήσει διαβατήριο στον υπασπιστή του βασιλιά Όθωνα, Τσάμη Καρατάσο, με την αιτιολογία ότι είχε συμμετάσχει στο κίνημα της Mακεδονίας. Αποτέλεσμα ήταν η διακοπή των διπλωματικών σχέσεων μεταξύ των δύο χωρών για ένα έτος.

1858: Το γαμήλιο εμβατήριο του Φέλιξ Μέντελσον ακούγεται για πρώτη φορά στο γάμο της πριγκίπισσας της Αγγλίας Βικτώριας και του πρίγκιπα της Πρωσίας, Φρειδερίκου.

1897: Οι επαναστάτες των Χανίων, μεταξύ των οποίων ηγετική θέση είχε ήδη ο Ελευθέριος Βενιζέλος, υπογράφουν στο Ακρωτήρι ψήφισμα, με το οποίο κηρύσσουν την κατάλυση της τουρκικής κατοχής της Κρήτης και την ένωση με την Ελλάδα και καλούν το βασιλιά Γεώργιο Α' να καταλάβει το νησί.

1902: Η Ρωσία καταργεί τη θανατική ποινή.

1919: Η Διάσκεψη Ειρήνης των Παρισίων, η οποία επιδιώκει μια μόνιμη ειρήνη μετά το τέλος του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, εγκρίνει την πρόταση δημιουργίας της Κοινωνίας των Εθνών.

1935: Ο ποιητής Ανδρέας Εμπειρίκος δίνει μία ιστορικά σημαντική διάλεξη «Περί σουρρεαλισμού» στη Λέσχη Καλλιτεχνών, εισάγοντας ουσιαστικά τον υπερρεαλισμό στον ελληνικό χώρο.

1937: Η δικτατορία Μεταξά θεσπίζει μεταξύ άλλων τον Αναγκαστικό Νόμο 445 «Περί κινηματογράφων» για τον συνολικό έλεγχο της βιομηχανίας του κινηματογράφου και τον Αναγκαστικό Νόμο 446 «Περί θεάτρου» για το συνολικό έλεγχο του θεατρικού κυκλώματος και την υποβολή του σε αυστηρή λογοκρισία.

1945: Β' Παγκόσμιος Πόλεμος: Με νίκη των Συμμάχων τελειώνει η Μάχη των Αρδεννών.

1962: Παραιτείται ο νέος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών, Ιάκωβος Βαβανάτσος, σε βάρος του οποίου υπάρχουν φήμες για διαβλητή ηθική συμπεριφορά.

1971: Πραξικόπημα στην Ουγκάντα: Ο αντιστράτηγος Ίντι Αμίν Νταντά, αρπάζει την εξουσία και ανακηρύσσει τον εαυτό του δικτάτορα. Ο πρόεδρος, Μίλτον Ομπότε, δε βρίσκεται στη χώρα, όταν οι επαναστάτες ανατρέπουν την κυβέρνησή του. Οι αντάρτες με επικεφαλής τον Αμίν Νταντά, επιδίδονται σε λουτρό αίματος, σκοτώνοντας όλους τους στρατιώτες και αστυνομικούς, που είναι πιστοί στον Ομπότε. Την ίδια μέρα, στις ΗΠΑ, ο Τσαρλς Μάνσον κρίνεται ένοχος φόνου εκ προμελέτης της ηθοποιού Σάρον Τέιτ, συζύγου του σκηνοθέτη Ρομάν Πολάνσκι κι άλλων έξι ατόμων στο σπίτι της στο Μπέβερλι Χιλς, τον Αύγουστο του 1969, καθώς και του ζεύγους Λα Μπιάνκα, στο Λος Άντζελες.

1991: Τέσσερις βόμβες εκρήγνυνται στα υποκαταστήματα της τράπεζας Citibank στο Χαλάνδρι, και την Αγία Παρασκευή, στην τράπεζα Barclay's στο Μαρούσι και στο γραφείο του γάλλου στρατιωτικού ακόλουθου στο Mετς. Την ευθύνη αναλαμβάνει η «17 Νοέμβρη».

1996: Η κρίση των Ιμίων: Ο δήμαρχος της Καλύμνου Δημήτρης Διακομιχάλης, θορυβημένος από το γεγονός ότι η Τουρκία εγείρει εδαφικές αξιώσεις στα Ίμια, υψώνει την ελληνική σημαία στις βραχονησίδες Ίμια, συνοδευόμενος από τον αστυνομικό διευθυντή Καλύμνου, τον ιερέα και δύο κατοίκους του νησιού. Την ίδια μέρα, η Ρωσία γίνεται δεκτή στους κόλπους του Συμβουλίου της Ευρώπης.

2006: Η «Χαμάς», που αποτελεί «κόκκινο πανί» για τη Δύση, κερδίζει την πλειοψηφία των εδρών στο νέο Παλαιστινιακό Κοινοβούλιο.

2010: Εκτελείται δια απαγχονισμού στο Ιράκ ο Άλι Χάσαν αλ Ματζίντ, ξάδελφος του Σαντάμ Χουσεΐν, ο επονομαζόμενος και «Χημικός Άλι».

2015 - Εκλογές για κυβέρνηση Ελλάδος τις οποίες κέρδισε για ο ΣΥΡΙΖΑ. Επρόκειτο για πρόωρες εκλογές,  οι οποίες προκλήθηκαν από την αδυναμία εκλογής προέδρου της δημοκρατίας από τη Βουλή των Ελλήνων. Ο ΣΥΡΙΖΑ υπό την ηγεσία του Αλέξη Τσίπρα κέρδισε τη νίκη στις εκλογές και μετά από συνεννόηση του Αλέξη Τσίπρα με τον αρχηγό των Ανεξαρτήτων Ελλήνων, Πάνο Καμμένο, συμφωνήθηκε η δημιουργία κυβέρνησης συνασπισμού αποτελούμενη από τα δύο κόμματα.

Γεννήσεις

1615 - Χόφερτ Φλινκ, Ολλανδός ζωγράφος της μπαρόκ εποχής

1627 - Ρόμπερτ Μπόιλ, Ιρλανδός χημικός

1736 - Ζοζέφ Λουί Λαγκράνζ, Ιταλός μαθηματικός

1874 - Γ. Σόμερσετ Μομ, Άγγλος συγγραφέας

1925 - Γιώργος Ζαμπέτας, Έλληνας συνθέτης του λαϊκού ρεπερτορίου

1938 - Έτα Τζέιμς, Αμερικανίδα τραγουδίστρια

1942 - Εουσέμπιο (ντα Σίλβα Φερέιρα), ποδοσφαιριστής από τη Μοζαμβίκη, που με τη φανέλα της Μπενφίκα και της Εθνικής Πορτογαλίας έγραψε χρυσές σελίδες στην ιστορία του αθλήματος

1974 - Αδάμ Μπουσδούκος, Έλληνας ηθοποιός

1979 - Κατερίνα Παπουτσάκη, Ελληνίδα ηθοποιός

1981 - Τόσε Πρόεσκι, Σλαβομακεδόνας τραγουδιστής

1985 - Τίνα Κάρολ, Ουκρανίδα τραγουδίστρια

Θάνατοι

389 - Γρηγόριος ο Θεολόγος, πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως, άγιος και εκ των Μεγάλων Πατέρων της Εκκλησίας

1822 - Αλή πασάς, Τουρκαλβανός πασάς των Ιωαννίνων

1884 - Περικλής Πανταζής, Έλληνας ιμπρεσιονιστής ζωγράφος

1985 - Ηλίας Ηλιού, Έλληνας νομικός και πολιτικός της Αριστεράς

http://www.newsbeast.gr

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Εορτή του Αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου.

 

Τη μνήμη του Αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου τιμά σήμερα, 25 Ιανουαρίου, η Εκκλησία μας.

Ο Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος γεννήθηκε το 329 μ.Χ. στην Αριανζό, κωμόπολη της Καππαδοκίας, από τον Γρηγόριο, επίσκοπο Ναζιανζού και την Νόννα. Έχει δύο αδέρφια: τον Καισάρειο και τη πασίγνωστη για την ευσέβειά της αδερφή Γοργονία.

Στη Ναζιανζό, διδάσκεται τη στοιχειώδη εκπαίδευση, ενώ τη μέση στη Καισάρεια, όπου γνωρίζεται με το συμμαθητή του Μέγα Βασίλειο. Έπειτα, πηγαίνει κοντά σε περίφημους διδασκάλους της ρητορικής στη Παλαιστίνη και στην Αλεξάνδρεια και, τέλος, στα Πανεπιστήμια της Αθήνας. Οι σπουδές του διήρκεσαν 13 ολόκληρα χρόνια (από 17 έως 30 ετών).

Μετά τις σπουδές στην Αθήνα ο Γρηγόριος επιστρέφει στη πατρίδα του μονολότι του πρόσφεραν έδρα Καθηγητή Πανεπιστημίου. Εκεί, ο πατέρας του, επίσκοπος Ναζιανζού, τον χειροτονεί πρεσβύτερο. Αλλά ο Άγιος Γρηγόριος προτιμά την ησυχία του αναχωρητηρίου στο Πόντο, κοντά στο φίλο του Βασίλειο, για περισσότερη άσκηση στη πνευματική ζωή.

Μετά, όμως, από θερμές παρακλήσεις των δικών του, επιστρέφει στην πατρίδα του και μπαίνει στην ενεργό δράση της Εκκλησίας. Στα 43 του χρόνια ο Θεός τον ανύψωσε στο επισκοπικό αξίωμα. Έδρα του ορίστηκε η περιοχή των Σασίμων την οποία ποτέ δεν ποίμανε λόγω των Αρειανών κατοίκων της.

Όμως, ο θάνατος έρχεται να πληγώσει τη ψυχή του, με αλλεπάλληλους θανάτους συγγενικών προσώπων. Πρώτα του αδερφού του Καισαρείου, έπειτα της αδερφής του Γοργονίας, μετά του πατέρα του και, τέλος, της μητέρας του Νόννας. Μετά απ’ αυτές τις θλίψεις, η θεία Πρόνοια τον φέρνει στην Κωνσταντινούπολη (378 μ.Χ.), όπου υπερασπίζεται με καταπληκτικό τρόπο την Ορθοδοξία και χτυπά καίρια τους Αρειανούς, που είχαν πλημμυρίσει την Κωνσταντινούπολη.

Η κατάσταση ήταν πολύ δύσκολη. Όλοι οι ναοί της Βασιλεύουσας ήταν στα χέρια των αιρετικών. Όμως ο Άγιος δεν απελπίζεται. Μετατρέπει ένα δωμάτιο στο σπίτι που τον φιλοξενούσαν σε ναό και του δίνει συμβολικό όνομα.Ονομάζει το ναό Αγία Αναστασία δείγμα ότι πίστευε στην ανάσταση της Ορθόδοξης Πίστης.

Οι αγώνες είναι επικίνδυνοι. Οι αιρετικοί ανεβασμένοι πάνω στις σκεπές των σπιτιών του πετούν πέτρες και έτσι ο Άγιος Γρηγόριος δοκιμάζεται πολύ. Στο ναό της Αγίας Αναστασίας εκφωνεί τους περίφημους πέντε θεολογικούς λόγους που του έδωσαν δίκαια τον τίτλο του Θεολόγου.

Μετά το σκληρό αυτό αγώνα, ο Μέγας Θεοδόσιος τον αναδεικνύει Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως (381 μ.Χ.). Η Β’ Οικουμενική Σύνοδος τον αναγνώρισε ως Πρόεδρό της. Όμως μια μερίδα επισκόπων τον αντιπολιτεύεται για ευτελή λόγο. Τότε ο Γρηγόριος, αηδιασμένος, δηλώνει τη παραίτησή του, αναχωρεί στη γενέτειρά του Αριανζό και τελειώνει με ειρήνη τη ζωή του, το 390 μ.Χ.

Ο Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος άφησε μεγάλο συγγραφικό έργο. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα φιλοσοφημένα 408 ποιήματά του 18.000 περίπου στίχων. Είναι από τα μεγαλύτερα πνεύματα του Χριστιανισμού και από τους λαμπρότερους αθλητές της ορθόδοξης πίστης.

Η τίμια κάρα του φυλάσσεται στην Ιερά Μονή Βατοπεδίου, στο Άγιο Όρος.

Απολυτίκιο:
Ήχος α'.
Ο ποιμενικός αυλός της θεολογίας σου, τας των ρητόρων ενίκησε σάλπιγγας, ως γαρ τα βάθη του Πνεύματος εκζητήσαντι, και τα κάλλη του φθέγματος προσετέθη σοι. Αλλά πρέσβευε Χριστώ τω Θεώ, Πάτερ Γρηγόριε, σωθήναι τας ψυχάς ημών.

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Απόστολος και Ευαγγέλιο Κυριακή 25-1-2026

 

Εὐαγγελικὸ Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 25 Ἰανουαρίου 2026, Κυριακὴ ΙE΄ Λουκᾶ (Λουκ ιθ΄ 1-10)

Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, διήρχετο ὁ ᾿Ιησοῦς τὴν ῾Ιεριχώ· καὶ ἰδοὺ ἀνὴρ ὀνόματι καλούμενος Ζακχαῖος, καὶ αὐτὸς ἦν ἀρχιτελώνης, καὶ οὗ­τος ἦν πλούσιος, καὶ ἐζήτει ἰδεῖν τὸν ᾿Ιησοῦν τίς ἐστι, καὶ οὐκ ἠδύνατο ἀπὸ τοῦ ὄχλου, ὅτι τῇ ἡλικίᾳ μι­κρὸς ἦν. καὶ προδρα­μὼν ἔμπροσ­θεν ἀνέβη ἐπὶ συκομορέαν, ἵνα ἴδῃ αὐτόν, ὅτι ἐ­κείνης ἤμελλε διέρχεσθαι. καὶ ὡς ἦλθεν ἐπὶ τὸν τόπον, ἀ­να­βλέψας ὁ ᾿Ιησοῦς εἶδεν αὐ­τὸν καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν· Ζακχαῖε, σπεύσας κατάβηθι· σήμερον γὰρ ἐν τῷ οἴκῳ σου δεῖ με μεῖ­ναι. καὶ σπεύσας κατέβη, καὶ ὑπεδέξατο αὐτὸν χαίρων. καὶ ἰδόν­τες πάντες διεγόγγυζον λέγοντες ὅτι παρὰ ἁ­μαρτωλῷ ἀνδρὶ εἰσῆλθε κα­τα­λῦσαι. σταθεὶς δὲ Ζακχαῖος εἶπε πρὸς τὸν Κύριον· ἰδοὺ τὰ ἡμίση τῶν ὑ­παρχόντων μου, Κύριε, δίδωμι τοῖς πτωχοῖς, καὶ εἴ τινός τι ἐ­συκοφάντησα, ἀποδίδωμι τετραπλοῦν. εἶπε δὲ πρὸς αὐτὸν ὁ ᾿Ιησοῦς ὅτι σήμερον σωτηρία τῷ οἴ­κῳ τούτῳ ἐγένετο, καθότι καὶ αὐτὸς υἱὸς Ἀβραάμ ἐστιν. ἦλθε γὰρ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ζητῆσαι καὶ σῶσαι τὸ ἀπολωλός.

ΕΡΜΗΝΕΙΑ Π. Ν. ΤΡΕΜΠΕΛΑ

Ἔπειτα ἀπό λίγο ὁ Ἰησοῦς μπῆκε στήν Ἱεριχώ, καί περνοῦσε μέσα ἀπό τήν πόλη. 2 Ἐκεῖ ὑπῆρχε ἕνας ἄνθρωπος πού ὀνο­μαζόταν Ζακ­χαῖ­ος. Αὐτός ἦταν ἀρχιτελώνης καί πολύ πλούσιος. 3 Καί προσπαθοῦσε νά δεῖ τόν Ἰησοῦ ποιός εἶναι, ἀλλά δέν μποροῦσε. Διότι ὑπῆρχε μεγάλη συρροή λαοῦ, καί αὐτός ἦταν κοντός στό ἀνάστημα καί σκεπαζόταν ἀπό τό πλῆθος. 4 Ἔτρεξε λοιπόν μπροστά ἀπό τό πλῆθος πού συνό­δευε τόν Ἰησοῦ καί ἀνέβηκε σάν νά ἦταν μικρό παιδί σέ μία συκομουριά γιά νά τόν δεῖ, διότι ἀπό τό δρόμο ἐκεῖ­νο στόν ὁποῖο βρισκόταν τό δέντρο αὐτό θά περ­νοῦ­σε ὁ Ἰησοῦς. 5 Ἀμέσως μόλις ἔφθασε ὁ Ἰησοῦς στό σημεῖο ἐκεῖνο, σήκωσε τά μάτια του καί τόν εἶδε· καί χωρίς νά τόν γνω­ρίζει ἀπό παλαιότερα τόν φώναξε μέ τό ὄνομά του καί τοῦ εἶπε: Ζακχαῖε, κατέβα γρήγορα, διότι σήμερα πρέπει νά μείνω στό σπίτι σου, σύμφωνα μέ τή θεία βουλή πού προετοιμάζει τή σωτηρία σου. 6 Τότε ὁ Ζακχαῖος κατέβηκε γρήγορα καί τόν ὑποδέ­χθηκε στό σπίτι του μέ χαρά. 7 Ὅλοι ὅμως, ὅταν εἶδαν ὅτι ὁ Ἰησοῦς προτίμησε τό σπί­τι τοῦ Ζακχαίου, μουρμούριζαν μεταξύ τους μέ ἀ-γανάκτηση καί σχολίαζαν περιφρονητικά τόν Ἰησοῦ λέγοντας ὅτι μπῆκε νά μεί­νει καί νά ἀναπαυθεῖ στό σπίτι ἑνός ἁμαρτωλοῦ ἀνθρώπου. 8 Ὁ Ζακχαῖος ὅμως στάθηκε μπροστά στόν Κύριο καί τοῦ εἶπε: Ἰδού, Κύριε, τά μισά ἀπό τά ὑπάρχοντά μου τά δίνω ἐλεημοσύνη στούς φτωχούς, κι ἄν τυχόν ὡς τελώνης μεταχειρίστηκα συκοφαντίες, ψεύτικες καταγγελίες καί ἀναφορές γιά νά ἀδικήσω κάποιον σέ κάτι, τοῦ τό γυρίζω πίσω τετραπλάσιο. 9 Τότε ὁ Ἰησοῦς στράφηκε πρός αὐτόν καί εἶπε: Σήμερα μέ τήν ἐπίσκεψή μου στό σπίτι αὐτό ἦλθε ἡ σωτηρία τόσο στόν οἰκοδεσπότη ὅσο καί στούς δικούς του. Καί ἔπρεπε νά σωθεῖ καί ὁ ἀρχιτελώνης αὐ­τός, διότι κι αὐτός εἶναι γιός καί ἀπόγονος τοῦ Ἀβραάμ, ὅπως κι ἐσεῖς πού διαμαρτύρεσθε. Καί σ’ αὐτόν λοιπόν ἔδωσε ὁ Θεός τήν ὑπόσχεση τῆς σωτηρίας. 10 Ἔπρεπε λοιπόν νά συντελέσω στή σωτηρία αὐτή τοῦ Ζακχαίου, διότι ὁ υἱός τοῦ ἀνθρώπου ἦλθε ἀπό τόν οὐ­ρανό στή γῆ γιά ν’ ἀναζητήσει καί νά σώσει ὅλη τήν ἀν­θρω­πό­τη­τα, πού σάν χαμένο πρόβατο κινδύνευε νά πεθάνει μέ­σα στήν ἁμαρτία.

Αποστολικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 25 Ἰανουαρίου 2026, ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου (Ἑβρ. ζ΄ 26 – η΄ 2)

Ἀδελφοί, τοιοῦτος ἡ­­­­μῖν ἔπρεπεν ἀρχι­ερεύς, ὅσιος, ἄκα­κος, ἀμίαντος, κεχω­ρισμένος ἀπὸ τῶν ἁμαρτωλῶν καὶ ὑψηλότερος τῶν οὐρανῶν γενόμενος, ὃς οὐκ ἔχει καθ᾿ ἡμέραν ἀνάγκην, ὥσπερ οἱ ἀρχιερεῖς, πρότερον ὑπὲρ τῶν ἰδίων ἁμαρτιῶν θυσίας ἀναφέρειν, ἔπειτα τῶν τοῦ λαοῦ· τοῦτο γὰρ ἐποίησεν ἐφάπαξ ἑαυτὸν ἀνενέγκας. ὁ νόμος γὰρ ἀνθρώπους καθίστησιν ἀρχιερεῖς ἔχοντας ἀσθένειαν, ὁ λόγος δὲ τῆς ὁρκωμοσίας τῆς μετὰ τὸν νόμον υἱὸν εἰς τὸν αἰῶνα τετελειωμένον. Κεφάλαιον δὲ ἐπὶ τοῖς λεγομένοις, τοιοῦτον ἔχομεν ἀρχιερέα, ὃς ἐκάθισεν ἐν δεξιᾷ τοῦ θρόνου τῆς μεγαλωσύνης ἐν τοῖς οὐρανοῖς, τῶν Ἁγίων λειτουργὸς καὶ τῆς σκηνῆς τῆς ἀληθινῆς, ἣν ἔπηξεν ὁ Κύριος, καὶ οὐκ ἄνθρωπος.

ΣΚΕΨΕΙΣ – ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ – ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ

1. Κατὰ τὸ παράδειγμα τοῦ Μεγάλου Ἀρχιερέα

Στὶς 25 Ἰανουαρίου ἡ Ἐκκλησία μας ἑορτάζει τὴ μνήμη ἑνὸς πολὺ μεγάλου Ἁγίου, σπουδαίου Πατέρα τῆς Ἐκκλησίας μας καὶ στύλου τῆς Ὀρθοδοξίας, τοῦ ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου. Στὴν ἀποστολικὴ περικοπὴ ποὺ ἀναγινώσκεται πρὸς τιμήν του, ἀπὸ τὴν πρὸς Ἑβραίους Ἐπιστολή, παρουσιάζεται ἡ ἀσύγκριτη ἀνωτερότητα τοῦ Μεγάλου Ἀρχιερέα, Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ, σὲ σχέση μὲ τοὺς ἀρχιερεῖς τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης. Ἀναφέρεται ὅτι ὁ Κύριος εἶναι «ὅσιος, ἄκακος, ἀμίαντος, κεχωρισμένος ἀπὸ τῶν ἁμαρτωλῶν καὶ ὑψηλότερος τῶν οὐρανῶν γενόμενος»· εἶναι Ἅγιος, ἀπαλλαγμένος ἀπὸ κάθε κακία καὶ πονηρία, ἀμόλυντος, ἀπόλυτα ἀνέγγιχτος ἀπὸ τὴν ἁμαρτία. Ἀνυψώθηκε δὲ πάνω ἀπὸ τοὺς οὐρανούς, στὰ δεξιὰ τοῦ Θεοῦ.

Ἐπιλέγεται εἰδικὰ σήμερα ἡ συγκεκριμένη περικοπὴ πρὸς τιμὴν τοῦ ἑορταζόμενου Ἁγίου, διότι τὸ παράδειγμα τοῦ αἰώνιου Ἀρχιερέα ἀκολούθησε καὶ ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος. Διετέλεσε Ἀρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως σὲ μία πολὺ κρίσιμη ἐποχὴ γιὰ τὴν Ἐκκλησία, κάτω ἀπὸ τὴν ἀπειλὴ δύο μεγάλων αἱρέσεων, τῶν Ἀρειανῶν καὶ τῶν Πνευματομάχων. Ὑπερασπίσθηκε μὲ σθένος τὸ ὀρθὸ δόγμα. Ὑπῆρξε πραγματικὰ «ὅσιος, ἄκακος, ἀμίαντος», κατὰ τὸ δυνατόν, ἱεράρχης δηλαδὴ τελείως ἀφοσιωμένος στὸν Θεό· «ὅσιος», χωρὶς δόλο καὶ πονηρία, μὲ ἐσωτερικὴ καθαρότητα καὶ σωφροσύνη· πλούσιος σὲ κοσμικὴ σοφία καὶ γνώση, ἀφοῦ εἶχε σπουδάσει στὰ σημαν­τικότερα πανεπιστήμια τῆς ἐποχῆς. Αὐτὸ ὅμως ποὺ πρωτίστως τὸν διέκρινε, ἦταν ἡ «κατὰ Θεὸν» σοφία, ἡ ἁγιότητα. Ἀκτινοβολοῦσε ἡ ἀρετὴ τοῦ ἁγίου Γρηγορίου. Μὲ αὐτὴν κυρίως δίδασκε τοὺς πιστοὺς καὶ εἵλκυε στὴν Ἐκκλησία τοὺς αἱρετικοὺς καὶ τοὺς ἄπιστους.

Ἦταν ἐπίσης «κεχωρισμένος ἀπὸ τῶν ἁμαρτωλῶν», χωρισμένος ἀπὸ τὸν κόσμο τῆς ἁμαρτίας. Ἀναφέρεται ἀπὸ τοὺς βιογράφους του ὅτι κατὰ τὴν ἐποχὴ ποὺ σπούδαζε ὡς νέος στὸ πανεπιστήμιο τῆς Ἀθήνας μαζὶ μὲ τὸν ἀχώριστο φίλο του Βασίλειο τὸν Μέγα, ἦταν ἔντονες ἀκόμη οἱ ἐπιρροὲς τῆς εἰδωλολατρίας, εἰδικὰ στὶς παρέες τῶν νέων. Οἱ δύο Ἅγιοι ὅμως ἔμειναν τελείως ἀνεπηρέαστοι ἀπὸ τοὺς κινδύνους αὐτούς. Στὰ χρόνια τῆς παραμονῆς τους στὴν Ἀθήνα δὲν γνώριζαν ἄλλους δρόμους ἐκτὸς ἀπὸ αὐτοὺς ποὺ ὁδηγοῦσαν στὸ πανεπιστήμιο καὶ στὴν ἐκκλησία. Αὐτὴ τὴν καθαρότητα διατήρησε ὁ Γρηγόριος καὶ σὲ ὅλη τὴ μετέπειτα ζωή του.

Ἀναφέρεται καὶ ὡς «ὑψηλότερος τῶν οὐρανῶν γενόμενος». Μὲ τὴν πύρινη προσευχή του ἀνυψωνόταν στὸν θρόνο τοῦ Θεοῦ. «Διὰ τῆς προσευχῆς πρὸς τὸν Θεὸν ἐκδημοῦμεν» (ΒΕΠΕΣ 59, 216), τονίζει ὁ ἴδιος σὲ κάποιο λόγο του. Μὲ τὴν προσευχὴ ἀφήνουμε πίσω μας τὰ γήινα καὶ ἀποδημοῦμε, καταφεύγουμε πρὸς τὸν Θεό. Ἐκεῖ ζοῦσε ὁ Ἅγιος. Γι᾿ αὐτὸ καὶ ὑπῆρξε ὑπόδειγμα ἁγίου λειτουργοῦ, ἄξιου ἀρχιερέα.

2. Στὰ δεξιὰ τοῦ Θεοῦ

Στὸ τέλος τῆς περικοπῆς ὁ θεόπνευστος Ἀπόστολος ἐπισημαίνει ἕνα ἀκόμη χαρακτηριστικὸ τοῦ μεγάλου Ἀρχιερέα Χριστοῦ. «Ἐκάθισεν ἐν δεξιᾷ τοῦ θρόνου τῆς μεγαλωσύνης ἐν τοῖς οὐρανοῖς», γράφει. Δηλαδή, κάθισε στὰ δεξιὰ τοῦ θρόνου τῆς θείας μεγαλειότητος στοὺς οὐρανούς, γιὰ νὰ δοξάζεται καὶ ὡς ἄνθρωπος, μετὰ τὴν προσφορὰ τῆς μεγάλης ἀρχιερατικῆς θυσίας του, τῆς σταυρικῆς θυσίας. Μὲ τὴν Ἀνάληψή του στοὺς οὐρανοὺς συνανυψώνει τὴν ἀνθρώπινη φύση. Ὁ Ἀρχιερέας Χριστὸς προσάγει στὸν οὐράνιο Πατέρα τοὺς πιστούς, ὡς μέλη τοῦ μυστικοῦ Σώματός του, τῆς Ἐκκλησίας του. Ἀνεβάζει στὸν δικό του βασιλικὸ θρόνο τοὺς ἐκλεκτούς του, ὅσους ζοῦν κατὰ τὸ θέλημά του. Τοὺς καθιστᾶ δὲ συμβασιλεῖς στὴν οὐράνια Βασιλεία του. Ὅπως ἄλλωσ­τε τὸ ἔχει ὑποσχεθεῖ: «Ὁ νικῶν, δώσω αὐτῷ καθίσαι μετ᾿ ἐμοῦ ἐν τῷ θρόνῳ μου» (Ἀποκ. γ΄ 21). Δηλαδή, σὲ ὅποιο νικήσει, θὰ δώσω ὡς ἀνταμοιβὴ νὰ καθίσει μαζί μου στὸν ἔνδοξο θρόνο μου. Ἀλήθεια, τί τιμὴ μᾶς ἔχει ἑτοιμάσει ὁ Κύριος!

Ἐκεῖ βρίσκονται καὶ οἱ Ἅγιοι τῆς Ἐκ­κλησίας μας. Ἐκεῖ, μέσα στὸν χορὸ τῶν Ἁγίων, στὸν θρόνο τοῦ Κυρίου, βρίσκεται καὶ ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος. Σ’ αὐτὸ τὸν θρόνο ἄλλωστε θέλησε νὰ βρεθεῖ. Δὲν τὸν εἵλκυσαν οἱ ἐ­πίγειες τιμές, οὔτε κι αὐτὸς ὁ ἀρχιεπισκοπικὸς θρόνος τῆς Κωνσταντινουπόλεως. Γι᾿ αὐτὸ δὲν δίστασε νὰ παραιτηθεῖ ἀπὸ Ἀρχιεπίσκοπος καὶ ἀπὸ τὴν προεδρία τῆς Β΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου, ὅταν διέκρινε τὸν φθόνο καὶ τὶς ραδιουργίες κάποιων ἐπισκόπων, ποὺ ἐπιβουλεύον­ταν τὴ θέση του καὶ τὸν συκοφάντησαν. Ἀποσύρθηκε κατόπιν στὴν ἀγαπημένη του ἡσυχία καὶ ἐπιδόθηκε ἐκ νέου στὴν προσευχή. Παραιτήθηκε ἀπὸ τὸν ἐπίγειο θρόνο· κέρδισε ὅμως τὸν οὐράνιο, στὴ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ. Ἀπὸ ἐκεῖ πρεσβεύει γιὰ ἐμᾶς καὶ γιὰ ὅλη τὴ στρατευ­όμενη Ἐκκλησία. Εἴθε μὲ τὶς πρεσβεῖες του νὰ ἀκολουθήσουμε τὸ παράδειγμα τῆς ἁγίας ζωῆς του. Νὰ εἴμαστε δέ, κατὰ τὸ δυνατόν, «ὅσιοι, ἄκακοι, ἀμίαντοι, κεχωρισμένοι ἀπὸ τῶν ἁμαρτωλῶν», γιὰ νὰ ἀξιωθοῦμε νὰ βρεθοῦμε κι ἐμεῖς ἐκεῖ, στὸν θρόνο τοῦ Κυρίου, στὸν χορὸ τῶν Ἁγίων, στὴν αἰώνια χαρὰ τοῦ οὐρανοῦ.

Read more » Διαβάστε Περισσότερα