Δευτέρα 14 Σεπτεμβρίου 2026

Σαν σήμερα...14 Σεπτεμβρίου.


Τα σημαντικότερα γεγονότα της 14ης Σεπτεμβρίου

Γεγονότα

81 – Ο Δομιτιανός γίνεται αυτοκράτορας της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας μετά το θάνατο του αδελφού του, Τίτου.

628 – Ο αυτοκράτορας Ηράκλειος εισέρχεται θριαμβευτικά στην Κωνσταντινούπολη μετά τη νίκη του επί της αυτοκρατορίας των Σασσανιδών.

786 – «Η νύχτα των τριών Χαλίφηδων»: ο Χαρούν αλ Ρασίντ γίνεται χαλίφης του Χαλιφάτου των Αββασιδών μετά το θάνατο του αδερφού του, αλ-Χαντί. Την ίδια μέρα γεννιέται ο γιος του Χαρούν, Αλ-Μαμούν.

1741 – Ο Γκέοργκ Φρήντριχ Χαίντελ ολοκληρώνει το ορατόριο Μεσσίας.

1752 – Η Βρετανική Αυτοκρατορία υιοθετεί το Γρηγοριανό ημερολόγιο, παρακάμπτοντας 11 ημέρες (η προηγούμενη ημέρα ήταν 2 Σεπτεμβρίου).

1812 – Ναπολεόντειοι Πόλεμοι: η γαλλική Μεγάλη Στρατιά μπαίνει στη Μόσχα, όπου ξεσπά πυρκαγιά αμέσως μετά την εγκατάλειψη της πόλης από τα ρωσικά στρατεύματα.

1814 – Ιδρύεται η Φιλική Εταιρεία.

1829 – Η Οθωμανική Αυτοκρατορία υπογράφει τη Συνθήκη της Αδριανούπολης, τερματίζοντας έτσι τον Ρωσοτουρκικό Πόλεμο.

1901 – Ο πρόεδρος των Η.Π.Α. Ουίλλιαμ ΜακΚίνλεϊ πεθαίνει μετά από την απόπειρα δολοφονίας της 6ης Σεπτεμβρίου. Τον διαδέχεται ο αντιπρόεδρος Θεόδωρος Ρούζβελτ.

1917 – Η Ρωσία ανακηρύσσεται επίσημα δημοκρατία.

1943 – Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος: η Βέρμαχτ ξεκινά τριήμερη επιχείρηση αντιποίνων έχοντας ως στόχο ελληνικά χωριά της Βιάννου. Από την επιχείρηση αυτή βρήκαν το θάνατο περισσότερα από 500 άτομα.

1960 – Ιδρύεται ο Οργανισμός Πετρελαιοεξαγωγών Κρατών (ΟΠΕΚ), από τα κράτη: Ιράκ, Ιράν, Κουβέιτ, Σαουδική Αραβία και Βενεζουέλα.

1960 – Κρίση στο Κονγκό: με τη βοήθεια της CIA, ο Μομπούτου Σέσε Σέκο παίρνει την εξουσία με στρατιωτικό πραξικόπημα, αναστέλλοντας το σύνταγμα και το κοινοβούλιο.

1998 – Προβάλλεται για πρώτη φορά στην τηλεόραση του CBBC, η σειρά κινουμένων σχεδίων Τα μικρά τερατάκια, βασισμένη στα βιβλία του Τόνι Γκαρθ.

2000 – Ο βουλευτής Γεώργιος Καρατζαφέρης ιδρύει το κόμμα ΛΑΟΣ.

Γεννήσεις

208 – Διαδουμενιανός, Ρωμαίος αυτοκράτορας

786 – Αλ-Μαμούν, χαλίφης των Αββασιδών

1384 – Άγιος Εφραίμ της Νέας Μάκρης

1580 – Φρανθίσκο δε Κεβέδο, Ισπανός συγγραφέας

1760 – Λουίτζι Κερουμπίνι, Ιταλός συνθέτης

1769 – Αλεξάντερ φον Χούμπολτ, Γερμανός γεωγράφος και εξερευνητής

1784 – Καρλ φον Νόρμαν-Έρενφελς, Γερμανός στρατιωτικός

1877 – Σωκράτης Κουγέας, Έλληνας συγγραφέας

1878 – Ίων Δραγούμης, Έλληνας διπλωμάτης και συγγραφέας

1889 – Μαρία Καποβίγια, υπεραιωνόβια από τον Ισημερινό

1891 – Ιβάν Βινογκράντοφ, Ρώσος μαθηματικός

1891 – Γιώργος Τσιμπίδαρος-Φτέρης, Έλληνας δημοσιογράφος και συγγραφέας

1898 – Χαλ Ουόλις, Αμερικανός κινηματογραφικός παραγωγός

1902 – Γιώργος Παπασιδέρης, Έλληνας τραγουδιστής

1908 – Μιχαήλ, πρίγκιπας του Μαυροβουνίου

1910 – Γιάννης Λάτσης, Έλληνας επιχειρηματίας

1917 – Ετόρε Σότσας, Αυστριακός αρχιτέκτονας και σχεδιαστής

1925 – Ουίνστον Σίνακ, πρωθυπουργός της Αγίας Λουκίας

1925 – Μεθόδιος Φούγιας, Έλληνας μητροπολίτης

1928 – Αλμπέρτο Κόρντα, Κουβανός φωτογράφος

1933 – Χιλέβι Ρόμπιν, Σουηδέζα μις Υφήλιος 1955

1937 – Ρέντσο Πιάνο, Ιταλός αρχιτέκτονας

1950 – Πωλ Κοσσόφ, Άγγλος κιθαρίστας

1956 – Κώστας Καραμανλής, Έλληνας πολιτικός

1960 – Μελίσα Λίο, Αμερικανίδα ηθοποιός

1965 – Ντμίτρι Μεντβέντεφ, Ρώσος πολιτικός

1969 – Κώστας Κουκοδήμος, Έλληνας αθλητής και πολιτικός

1973 – Nas, Αμερικανός πολυβραβευμένος ράπερ

1974 – Χισάμ Ελ Γκερούζ, Μαροκινός δρομέας

1976 – Κέβιν Λιτλ, τραγουδιστής από τον Άγιο Βικέντιο

1981 – Miyavi, Ιάπωνας τραγουδιστής, κιθαρίστας και ηθοποιός

1983 – Έιμι Γουάινχαουζ, Αγγλίδα τραγουδίστρια

1989 – Λόγκαν Χέντερσον, Αμερικανός τραγουδιστής και ηθοποιός

Θάνατοι

258 – Κυπριανός, επίσκοπος Καρχηδόνας

407 – Ιωάννης ο Χρυσόστομος, Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως

685 – Κωνσταντίνος Δ΄, Βυζαντινός αυτοκράτορας

775 – Κωνσταντίνος Ε΄ Κοπρώνυμος, Βυζαντινός αυτοκράτορας

891 – Πάπας Στέφανος Ε΄

1146 – Ιμαντεντίν Ζενγκί, Τούρκος ατάμπεης

1321 – Δάντης Αλιγκέρι, Ιταλός συγγραφέας

1425 – Κωνσταντία της Γαλλίας (1078-1126)

1435 – Ιωάννης του Λάνκαστερ, 1ος δούκας του Μπέντφορντ

1498 – Τζοβάνι των Μεδίκων ο Ποπολάρος, Ιταλός ευγενής

1523 – Πάπας Αδριανός ΣΤ΄

1550 – Φραγκίσκη του Αλανσόν, Γαλλίδα ευγενής

1712 – Τζιοβάνι Ντομένικο Κασίνι, Ιταλός μαθηματικός, αστρονόμος και μηχανικός

1851 – Τζέιμς Φένιμορ Κούπερ, Αμερικανός συγγραφέας

1901 – Ουίλλιαμ ΜακΚίνλεϊ, 25ος πρόεδρος των Η.Π.Α.

1905 – Άρμεν Κούπτσιος, Έλληνας μακεδονομάχος

1916 – Χοσέ Ετσεγαράι ι Εϊθαγίρρε, Ισπανός συγγραφέας

1927 – Χούγκο Μπαλ, Γερμανός ποιητής

1927 – Ισιδώρα Ντάνκαν, Αμερικανίδα χορεύτρια

1936 – Έρβιν Θάλμπεργκ, Αμερικανός κινηματογραφικός παραγωγός

1937 – Τόμας Μάζαρικ, Τσέχος πολιτικός

1943 – Βασίλης Λάσκος, Έλληνας στρατιωτικός

1960 – Μ. Καραγάτσης, Έλληνας συγγραφέας

1966 – Τζεμάλ Γκιουρσέλ, Τούρκος στρατιωτικός και πολιτικός

1967 – Γιώργος Τσιμπίδαρος-Φτέρης, Έλληνας δημοσιογράφος και συγγραφέας

1972 – Γεώργιος Πετρακογεώργης, Έλληνας πολιτικός

1976 – Παύλος, πρίγκιπας της Γιουγκοσλαβίας

1980 – Χοσέ Μαρία Χιλ Ρόμπλες ι Κινιόνες, Ισπανός πολιτικός

1982 – Γκρέις Κέλι, Αμερικανίδα ηθοποιός

1982 – Μπασίρ Τζεμαγιέλ, Λιβανέζος πολιτικός

1984 – Τζάνετ Γκέινορ, Αμερικανίδα ηθοποιός

1987 – Δημήτριος Παπανικολόπουλος, Έλληνας στρατιωτικός

1989 – Ζιλ Αντριαμαχαζό, στρατιωτικός και πολιτικός από τη Μαδαγασκάρη

1994 – Μαρίκα Κρεβατά, Ελληνίδα ηθοποιός

1999 – Περικλής Θεοχάρης, Έλληνας πολιτικός

1999 – Γιάννος Κρανιδιώτης, Κύπριος πολιτικός

2001 – Στέλιος Καζαντζίδης, Έλληνας τραγουδιστής

2005 – Ρόμπερτ Γουάιζ, Αμερικανός σκηνοθέτης

2006 – Μίκι Χάργκιτεϊ, Ούγγρος ηθοποιός

2009 – Πάτρικ Σουέιζι, Αμερικανός ηθοποιός, τραγουδιστής και χορευτής

2011 – Ρούντολφ Μέσμπαουερ, Γερμανός φυσικός

2014 – Γιώργος Σκαλενάκης, Έλληνας σκηνοθέτης

2019 – Τάκης Σπυριδάκης, Έλληνας ηθοποιός και σεναριογράφος

2022 – Ειρήνη Παπά, Ελληνίδα ηθοποιός

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Χαίρε Σταυρέ, οικουμένης φύλαξ• χαίρε, η δόξα της Εκκλησίας.


 Σῶσον Κύριε τὸν λαόν σου καὶ εὐλόγησον τὴν κληρονομίαν σου, νίκας τοῖς Βασιλεῦσι κατὰ βαρβάρων δωρούμενος καὶ τὸ σὸν φυλάττων διὰ τοῦ Σταυροῦ σου πολίτευμα.

Σήμερα η Εκκλησία εορτάζει την παγκόσμια ύψωση του τιμίου και ζωοποιού Σταυρού. Η γιορτή είναι αρχαιότατη και μια από τις Δεσποτικές γιορτές, τις γιορτές δηλαδή τις αφιερωμένες στο Δεσπότη Χριστό. Η γιορτή συνδέεται με μεγάλα ιστορικά γεγονότα της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, γι’ αυτό έχει πανηγυρικό χαρακτήρα. Συγχρόνως όμως αναφέρεται στη σταύρωση και το θάνατο του Κυρίου, γι΄ αυτό και τιμάται με αυστηρή νηστεία, όπως η Μεγάλη Παρασκευή. Το Ευαγγέλιο, που διαβάζεται στη θεία Λειτουργία, είναι το ίδιο που διαβάζεται και τη Μεγ. Παρασκευή.

Με την καθιέρωση της εορτής της Παγκοσμίου Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού διαιωνίζεται στο διηνεκές η επαλήθευση του ψαλμικού στίχου: ¨υψωθήσομαι εν τοις έθνεσιν, υψωθήσομαι εν τοις λαοίς¨(ψαλμ. 45,11). Και πράγματι υψώθηκε ο Ιησού διότι σταυρώθηκε σε μέρος υψηλόν και επηρμένον, ώστε να είναι ορατός από όλο το πλήθος των ανθρώπων.

Η Παγκόσμια Ύψωση του Τιμίου Σταυρού αποτελεί έναν σπουδαίο εορτολογικό σταθμό του εκκλησιαστικού έτους. Στις 14 Σεπτεμβρίου λιπών σύμπασα η Ορθοδοξία τιμά τον Σταυρό του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, ο οποίος χαρακτηρίζεται ως το «καύχημά» Της και η «δόξα» Της.

Πηγές της εκκλησιαστικής μας ιστορίας αναφέρουν ότι η εορτή της Παγκόσμιας Ύψωσης είχε καθιερωθεί από τα αρχαία χρόνια, ίσως μάλιστα να είχε καθιερωθεί και από αυτόν τον Μέγα Κωνσταντίνο, κατά προτροπή προφανώς της μητέρας του αγίας Ελένης, αμέσως μετά την εύρεση του Τιμίου Ξύλου στα Ιεροσόλυμα, γύρω στο 330 μ.Χ.

Οι ορθόδοξοι πιστοί τιμούμε με ιδιαίτερο τρόπο την αγία ημέρα της Υψώσεως του Σταυρού του Κυρίου μας. Ο Σταυρός του Κυρίου παραμένει μέτρο της αγάπης και της συγχώρεσης του Σωτήρος Χριστού, αλλά και μέτρο της δικής μας υπομονής, αγάπης και συγχώρεσης προς τον κάθε συνάνθρωπό μας.

Γνωρίζουμε πολύ καλά ότι η τιμή και η προσκύνηση του Σταυρού είναι προσκύνηση του Ίδιου του Εσταυρωμένου Λυτρωτή μας Χριστού και όχι ειδωλολατρική πράξη, όπως κακόβουλα μας κατηγορούν οι ποικιλώνυμοι αιρετικοί. Ο Σταυρός του Κυρίου μας είναι το καύχημά μας, το νικηφόρο λάβαρο κατά του μεγαλύτερου εχθρού μας, του διαβόλου, το αήττητο όπλο κατά του πολυπρόσωπου κακού.

Ιστορική προσέγγιση της γιορτής,

Η Αγία Ελένη αναζήτησε τον Τίμιο του Κυρίου Σταυρό και με την βοήθεια του Κυρίου τον βρήκε παραχωμένο μέσα στη γη, ανέσυρε τρεις σταυρούς και απορία όλων ήταν ποιος ήταν ο Σταυρός του Κυρίου. Ο Πατριάρχης Μακάριος έδωσε την λύση: πλησίασε με τους τρεις σταυρούς το φέρετρο μιας νεκρής. Μόλις ακούμπησε πάνω της το Τίμιο Ξύλο εκείνη ανεστήθη . Έτσι όταν τελείωσε ο Ναός της Αναστάσεως και με κάθε λαμπρότητα έγιναν τα εγκαίνιά του στις 14 Σεπτεμβρίου του 336.

Ο Πατριάρχης επειδή το πλήθος του λαού ήταν πολύ, για να δουν όλοι και να προσκυνήσουν τον Τίμιο του Κυρίου Σταυρό, ανέβηκε στον άμβωνα του ήταν στη μέση του Ναού και ύψωσε το Τίμιο Ξύλο και οι πιστοί προσκυνούσαν κράζοντας: ΄Κύριε ελέησον΄. Από τότε καθιερώθηκε η εορτή της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού και η εκκλησία στη μέση του Ναού υψώνει τον Σταυρό μέσα σε βασιλικό γιατί ήταν το φυτό που είχε φυτρώσει στο σημείο εκείνο που εκρύπτετο ο Σταυρός. Αυτή ουσιαστικά ήταν η δεύτερη Ύψωση.

 «Σταυρός, ο φύλαξ πάσης της οικουμένης. Σταυρός, η ωραιότης της Εκκλησίας. Σταυρός, βασιλέων το κραταίωμα. Σταυρός, πιστών το στήριγμα. Σταυρός, αγγέλων η δόξα και των δαιμόνων το τραύμα».

ΠΗΓΗ

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Παγκόσμια Ύψωση του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού (14 Σεπτεμβρίου)

 

Σῶσον Κύριε τὸν λαόν σου καὶ εὐλόγησον τὴν κληρονομίαν σου, νίκας τοῖς Βασιλεῦσι κατὰ βαρβάρων δωρούμενος καὶ τὸ σὸν φυλάττων διὰ τοῦ Σταυροῦ σου πολίτευμα.
 Σήμερα η Εκκλησία εορτάζει την παγκόσμια ύψωση του τιμίου και ζωοποιού Σταυρού. 
Η γιορτή είναι αρχαιότατη και μια από τις Δεσποτικές γιορτές, τις γιορτές δηλαδή τις αφιερωμένες στο Δεσπότη Χριστό. 
Η γιορτή συνδέεται με μεγάλα ιστορικά γεγονότα της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, γι’ αυτό έχει πανηγυρικό χαρακτήρα. Συγχρόνως όμως αναφέρεται στη σταύρωση και το θάνατο του Κυρίου, γι΄ αυτό και τιμάται με αυστηρή νηστεία, όπως η Μεγάλη Παρασκευή. 
Το Ευαγγέλιο, που διαβάζεται στη θεία Λειτουργία, είναι το ίδιο που διαβάζεται και τη Μεγ. Παρασκευή. Μέχρι πριν λίγα χρόνια η εορτή της Υψώσεως του τιμίου Σταυρού ήταν ημέρα γενικής αργίας, αλλά μετά τον πόλεμο οι εργάσιμες ημέρες της εβδομάδας, ενώ από έξη έγιναν πέντε, η εορτή του Σταυρού είναι εργάσιμη ημέρα. 
Το 326, ένα χρόνο μετά την πρώτη οικουμενική Σύνοδο, η αγία Ελένη πήγε στα Ιεροσόλυμα, να προσκυνήσει τους αγίους τόπους και να ευχαριστήσει το Θεό, για τις νίκες και τις θριαμβευτικές επιτυχίες του παιδιού της και πρώτου χριστιανού αυτοκράτορα Κωνσταντίνου. Τότε έκτισε διάφορους ναούς, όπως στο όρος των Ελαιών και στο σπήλαιο της Βηθλεέμ. 
Με διαταγή του Κωνσταντίνου ανέλαβε να κτίσει μεγάλο ναό στο λόφο του Γολγοθά, εκεί που σταυρώθηκε ο Ιησούς Χριστός. Εκεί, πριν από διακόσια χρόνια, ο αυτοκράτορας Αδριανός, για να εμποδίσει τους χριστιανούς να προσκυνούν τον άγιο τόπο, είχε αναγείρει ναό αφιερωμένο στην Αφροδίτη. 
Η άγια Ελένη κατεδάφισε τον ειδωλολατρικό ναό, ξεκαθάρισε τον τόπο, εξακρίβωσε τη θέση που σταυρώθηκε ο Κύριος και βρήκε τον τίμιο Σταυρό. 
Η είδηση ότι βρέθηκε ο τίμιος Σταυρός διαδόθηκε σ’ όλο τον τότε χριστιανικό κόσμο. 
Έτρεξαν λοιπόν όλοι, και μάλιστα οι πιστοί της Παλαιστίνης, για να προσκυνήσουν το τίμιο ξύλο.
 Όταν τελείωσε ο ναός της Αναστάσεως, που έκτισε η αγία Ελένη πάνω στο λόφο του Γολγοθά, στις 14 Σεπτεμβρίου του 336 έγιναν επίσημα και με κάθε λαμπρότητα τα εγκαίνια. Τότε ο Πατριάρχης των Ιεροσολύμων Μακάριος, επειδή το πλήθος του λαού ήταν πολύ, για να δουν όλοι και να προσκυνήσουν, ανέβηκε στον άμβωνα, που ήταν στη μέση του ναού και ύψωσε τον τίμιο Σταυρό. 
Οι πιστοί προσκυνούσαν, κάνοντας το σταυρό τους κι έλεγαν «Κύριε, ελέησον». 
Αυτή λοιπόν την ύψωση του τιμίου Σταυρού γιορτάζει σήμερα η Εκκλησία και υψώνει τον τίμιο Σταυρό στη μέση του ναού. 
Ύστερα από 280 περίπου χρόνια, το 614, οι Πέρσες κυρίευσαν τα Ιεροσόλυμα, έκαναν μεγάλες καταστροφές, πήραν αιχμάλωτο τον Πατριάρχη Ζαχαρία και μαζί τη μεγάλη ασημένια λειψανοθήκη, στην οποία η αγία Ελένη είχε φυλάξει τον τίμιο Σταυρό. 
Ο αυτοκράτορας Ηρά­κλειος, ύστερα από 14 χρόνια, έκανε εκστρατεία, έφτασε νικητής ως την πρωτεύουσα της Περσίας, ελευθέρωσε τους αιχμαλώτους χριστιανούς, πήρε τον τίμιο Σταυρό και τον Πατριάρχη Ζαχαρία και γύρισε στην Κωνσταντινούπολη. 
Από εκεί κατέβηκε στα Ιεροσόλυμα, έβγαλε το βασιλικό στέμμα και ανυπόδητος, σηκώνοντας το κιβώτιο με το τίμιο ξύλο το έφερε στο Γολγοθά. 
Εκεί, πάλι στις 14 Σεπτεμβρίου και στο ναό της Αναστάσεως, ο Πατριάρχης Ζαχαρίας ύψωσε στον άμβωνα τον Σταυρό κι ο λαός έψαλλε «Σώσον, Κύριε, τον λαόν σον…», Η ανεύρεση του τιμίου Σταύρου από την αγία Ελένη και η δεύτερη ύψωσή του στον άμβωνα από τον Πατριάρχη Ζαχαρία συνοδεύονται με δύο θαύματα. 
Το πρώτο θαύμα είναι η θεραπεία μιας ετοιμοθάνατης γυναίκας. Η αγία Ελένη βρήκε τρεις σταυρούς· οι άλλοι δύο ήσαν των δύο ληστών. Γεννήθηκε λοιπόν απορία ποιός ήταν ο Σταυρός του Κυρίου. 
Εκεί κοντά βέβαια βρέθηκε η επιγραφή του Πιλάτου «Ιησούς ο Ναζωραίος ο Βασιλεύς των Ιουδαίων», αλλά ο Πατριάρχης Μακάριος άγγιξε την ετοιμοθάνατη γυναίκα με το τίμιο Ξύλο κι η άρρωστη αμέσως έγινε καλά. 
Το δεύτερο θαύμα είναι ότι, ανεβαίνοντας με το τίμιο Ξύλο προς το Γολγοθά, ο αυτοκράτορας Ηράκλειος σταμάτησε και δεν μπορούσε να προχωρήσει.
 Τότε ο Πατριάρχης Ζα­χαρίας του είπε κι έβγαλε το βασιλικό στέμμα και τα υποδήματά του.
 Κι αμέσως ξεκίνησε. Η Εκκλησία, τιμά και προσκυνεί τιμητικά τα ιερά λείψανα των Αγίων και τα άμφια της υπεραγίας Θεοτόκου. 
Πολύ περισσότερο τον τίμιο Σταυρό του Κυρίου, που είναι «ο φύλαξ πάσης της οικουμένης, η ωραιότης της Εκ­κλησίας και πιστών το στήριγμα».
 Από τότε που η αγία Ελένη βρήκε τον τίμιο Σταυρό στα Ιεροσόλυμα, είναι μεγάλο απόκτημα και θησαυρός για κάθε πόλη και μοναστήρι, που μπορεί να έχει ένα ελάχιστο κομμάτι από το τίμιο Ξύλο. «Χριστός ο αληθινός Θεός ημών… δυνάμει του τιμίου και ζωοποιού Σταυρού… ελεήσαι και σώσαι ημάς». Αμήν. Μητροπ. Σερβίων Και Κοζάνης +Διονυσίου, «Εικόνες Έμψυχοι» 
ΠΗΓΗ
Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Αρκάς...

 

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Τα φρούτα του φθινοπώρου.

 

Μπορεί η φθινοπωρινή σοδειά να μην είναι τόσο πλούσια, όσο η καλοκαιρινή, αλλά έχει και αυτή τα καλούδια της. Μήλα, αχλάδια, πορτοκάλια, ρόδια και άλλα “ταπεινά” φρούτα είναι τώρα στο φόρτε τους και έχουν την πρώτη θέση στο καλάθι των αγορών μας. 

• Αχλάδια. Τα αχλάδια συλλέγονται έως το τέλος Σεπτεμβρίου και μετά συντηρούνται στα ψυγεία των παραγωγών για να τα απολαμβάνουμε και τον χειμώνα.
 Η καλύτερη στιγμή τους είναι αναμφίβολα τον Σεπτέμβριο, όταν είναι φρεσκοκομμένα από το δέντρο και διατηρούν τους χυμούς και το άρωμά τους. 
Είναι πλούσια σε φυτικές ίνες και βιταμίνη C και τα χρησιμοποιούμε για κομπόστες, γλυκό του κουταλιού, μαρμελάδα και chutney.

 • Μήλα. Το φρούτο που κάνει “πέρα κάθε γιατρό”, καθώς περιέχει αρκετές φυτικές ίνες, βιταμίνη C, αντιοξειδωτικά και μέταλλα, γνωρίζει τις δόξες του από τα μέσα Σεπτεμβρίου. Οι συνταγές με μήλα είναι δεκάδες, από φρουτοσαλάτες, μηλόπιτες, κομπόστες και γλυκό του κουταλιού, μέχρι μήλα ψητά, πουρέ και αλμυρές μαρμελάδες.

 • Πορτοκάλια. Τι μπορεί να πει κανείς για τα πορτοκάλια; Το πιο δημοφιλές φρούτο διεθνώς περιέχει βιταμίνη Α, Β και C και είναι καλή πηγή φολικού οξέως, καλίου, ασβεστίου, σιδήρου, ιωδίου, φωσφόρου, μαγγανίου, νατρίου και ψευδαργύρου. Φρέσκο και σε χυμό, μας συντροφεύει από τα πρώτα χρόνια της ζωής μας, το ξύσμα του αρωματίζει πολλά γλυκά, ενώ πρωταγωνιστεί και στα περισσότερα εορταστικά γλυκά. Πάει πολύ με σοκολάτα, κάνει υπέροχες μαρμελάδες και γλυκό του κουταλιού.
• Γκρέιπφρουτ. Έχει συνδεθεί με τη δίαιτα και όχι τυχαία, αφού συμβάλει στην απώλεια βάρους και τη μείωση της χοληστερίνης. Το γκρέιπφρουτ, ως γνήσιο εσπεριδοειδές, αποτελεί καλή πηγή βιταμίνης C και, επιπλέον, περιέχει βιταμίνες Α και Β, ασβέστιο, μαγγάνιο, σίδηρο, κάλιο, μαγνήσιο και φώσφορο. Αν δεν αντέχετε την πικρίλα τους, δοκιμάστε να τα συνδυάσετε σε χυμό μαζί με πορτοκάλι. Ο χυμός τους γίνεται επίσης πολύ καλή μαρινάδα για κρέας. 

• Φραγκόσυκα. Το καθάρισμά του θα σας παιδέψει, ωστόσο αν αναλογιστείτε τα οφέλη, αξίζει τον κόπο. 
Τα φραγκόσυκα είναι πλούσια σε βιταμίνες C και Α, σίδηρο, κάλιο, ασβέστιο, μαγγάνιο, κ.α.. Δοκιμάστε τα, εκτός από φρέσκα σε μαρμελάδες και κομπόστες. 

• Ρόδια. Προς το τέλος του Σεπτεμβρίου, κάνουν την εμφάνισή τους τα ρόδια, τα φρούτα-σύμβολο της καλοτυχίας, που τα γευστικά σποράκια τους χαρίζουν χρώμα και ευεξία. Πλούσια σε βιταμίνες Α, C και Ε, φυλλικό οξύ, σίδηρο, κάλιο, φυτικές ίνες και αντιοξειδωτικά, τα ρόδια ταιριάζουν πολύ με βρώμη και γιαούρτι, όπως και με τις πράσινες σαλάτες. Γίνονται ακόμα ωραίος χυμός αλλά και λικέρ. 

• Ακτινίδια. Η ελαφρώς ξινή γεύση τους δεν τα βάζει στην κορυφή των προτιμήσεων των περισσοτέρων. 
Όμως αυτά τα καθόλου εμφανίσημα φρούτα είναι πλούσια σε βιταμίνη C, ενώ είναι και εξαιρετική πηγή βιταμίνης Α και βιταμίνης Ε. 
Επιπλέον, λόγω της χαμηλής θερμιδικής τους αξίας είναι ιδανική επιλογή για όσους κάνουν δίαιτα. Φρέσκα μπαίνουν σε φρουτοσαλάτες και συνοδεύουν εξαιρετικά γιαούρτι. Επίσης, γίνονται ωραίος χυμός και νόστιμη μαρμελάδα.
• Λωτοί. Μπορεί να κατηγορήθηκαν ότι προκάλεσαν τη λήθη στους συντρόφους του Οδυσσέα, ωστόσο οι νόστιμοι λωτοί δεν πρέπει να λείπουν από τη διατροφή μας. Πλούσια σε βιταμίνη C και βιταμίνες του συμπλέγματος Β, κάλιο, μαγνήσιο, φώσφορο και φυτικές ίνες, οι λωτοί δεν είναι απλά φρούτα, είναι υπερτροφή. Εκτός από φρέσκους, μπορούμε να τους δοκιμάσουμε και μέσα σε κέικ ή τάρτες. shutterstock_158767646 

• Μανταρίνια. Το άρωμά τους γεμίζει την κουζίνα μας, από τη στιγμή που θα τα βάλουμε στη φρουτιέρα, κάνοντάς μας να αντιληφθούμε ότι το φθινόπωρο έχει μπει για τα καλά. 
Μικρά και γλυκά, τα μανταρίνια με τη χαρακτηριστική γεύση προσφέρουν, μεταξύ άλλων, βιταμίνες Α και C, φυτικές ίνες, νάτριο, ασβέστιο, κάλιο και μαγνήσιο. Σκέτα τρώγονται μετά μανίας, ευτυχώς χωρίς να μας φορτώνουν με πολλές θερμίδες, γίνονται όμως και μαρμελάδα, το ξύσμα τους αρωματίζει γλυκά και κέικ, ενώ η φλούδα τους νόστιμο γλυκό του κουταλιού.

 • Κυδώνια. Από τον Οκτώβριο κάνουν την εμφάνισή τους και τα κυδώνια, το ιδιαίτερο αυτό φρούτο που καταναλώνεται περισσότερο ψημένο, παρά ωμό. 
Τα κυδώνια έχουν υψηλή περιεκτικότητα σε νερό. Επίσης, περιέχουν βιταμίνες C, Α και Β, κάλιο, φώσφορο και σίδηρο. Τα κάνουμε γλυκό του κουταλιού, μαρμελάδα και κυδωνόπαστα, ενώ ταιριάζει εξαιρετικά με κρέας ψητό.

 • Σταφύλια. Οι καρποί των αμπελιών βρίσκονται τον Σεπτέμβριο στην πιο ώριμη και γευστική τους στιγμή, συνεχίζουν όμως να κρατούν μία καλή θέση στα ράφια των μπακάλικων μέχρι και τον Οκτώβριο.
 Εκτός από το φρέσκο φρούτο, που μας προσφέρει κάλιο, βιταμίνες A, Β και C, φλαβονοειδή και κουερσιτίνη, με αυτά φτιάχνουμε νόστιμο γλυκό του κουταλιού και μαρμελάδα, ενώ από τον μούστο τους φτιάχνουμε μουσταλευριά, μουστοκούλουρα, πετιμέζι και, φυσικά, κρασί και ξύδι. 
PROTOTHEMA.GR
Read more » Διαβάστε Περισσότερα

«Σταυρός Παράδεισον ηνέωξαι»

 

Του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Καστορίας κ. Σεραφείμ, Υπερτίμου και Εξάρχου Άνω Μακεδονίας «Σταυρός Παράδεισον ηνέωξαι»

1 Σε μια περίφημη ομιλία του ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, που επιγράφεται «εις το, Πάτερ, ει δυνατόν εστί, παρελθέτω απ’εμού το ποτήριον τούτο…» και μας μεταφέρει στην αγωνία της Γεσθημανή και στους λόγους του Χριστού πριν από το Πάθος, βρίσκει την ευκαιρία να αναφερθεί στο Σταυρό του Χριστού. Τον ονομάζει «τείχος στερεό, όπλο ανίκητο, ασφάλεια των πλουσίων, ευπορία των φτωχών»

2. Τον χαρακτηρίζει ως το όπλο εκείνο που εξαφανίζει τα πάθη και που βοηθά τον άνθρωπο στην απόκτηση της αρετής. 
Και καταλήγει ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος: «Ο σταυρός άνοιξε τον παράδεισο, έβαλε μέσα τον ληστή, οδήγησε στη βασιλεία των ουρανών το ανθρώπινο γένος που επρόκειτο να καταστραφεί»

3. Πρώτον. Τι ήταν ο Σταυρός του Χριστού; Πριν από 20 αιώνες, ο Σταυρός ήταν όργανο ατιμωτικής τιμωρίας και φρικτού θανάτου. 
Οι Ρωμαίοι κατεδίκαζαν με την ποινή της σταυρώσεως τούς πιο μεγάλους εγκληματίες.
 Από τότε όμως που στο ξύλο αυτό άπλωσε τα χέρια του ο Μονογενής Υιός και Λόγος του Θεού, έγινε όργανο θυσίας, σωτηρίας, χαράς και αγιασμού. 
«Γιατί ο Σταυρός διέλυσε την έχθρα του Θεού προς τους ανθρώπους, έφερε τη συμφιλίωση, έκαμε τη γη ουρανό, ανέμιξε τους ανθρώπους με τους αγγέλους, γκρέμισε την ακρόπολη του θανάτου, παρέλυσε τη δύναμη του διαβόλου, εξαφάνισε τη δύναμη της αμαρτίας, απάλλαξε τη γη από την πλάνη, ξανάφερε την αλήθεια, έδιωξε τους δαίμονες, γκρέμισε ναούς, ανέτρεψε βωμούς, φύτεψε την αρετή, θεμελίωσε τις Εκκλησίες»

4.Από τότε η Εκκλησία πορεύεται τη μαρτυρική της πορεία μέσα στο χρόνο με το Σταυρό του Χριστού, του θείου Ιδρυτού της. Μέσα στους αιώνες έχει διαρκώς προ οφθαλμών τον Σταυρό.
 Είναι γι’ αυτήν πηγή δυνάμεως, αήττητο όπλο, τρόπαιο νίκης και θριάμβου. Σημαδεύει ευεργετικά όλες τις εκδηλώσεις της ζωής μας. 
Στις χειροτονίες των Κληρικών κυριαρχεί ο Σταυρός. 
Στο Βάπτισμα, στο Μυστήριο του Γάμου και σε όλες τις θεοσύστατες τελετές και πάλι είναι ζωντανή η παρουσία του Σταυρού. Φέρουμε τον Σταυρό στα στήθη μας, τοποθετείται στους τρούλους των Ναών, φανερώνει την ελπίδα της αναστάσεως στους τάφους των κεκοιμημένων αδελφών μας, απλώνεται μεταξύ ουρανού και γης και ενώνει τον άνθρωπο με τον Θεό. 
Έτσι, ο Σταυρός κατά τον χρυσορρήμονα Ιωάννη, «συνέτριψε την αμαρτία, έγινε καθάρσιο της οικουμένης, έγινε αιτία συμφιλιώσεως και εξαλείψεως της πολυχρόνιας έχθρας, άνοιξε τις πύλες του ουρανού, έκανε τους εχθρούς φίλους, επανέφερε στον ουρανό, τοποθέτησε στα δεξιά του θρόνου του Θεού την ανθρώπινη φύση και μας πρόσφερε αμέτρητα άλλα πνευματικά αγαθά»

5. Αλλά και το τέλος του χρόνου, κατά τη Δευτέρα Παρουσία, πάλι ο Σταυρός θα το σημαδέψει, όπως το αδιάψευστο στόμα του Χριστού μας απεκάλυψε: «φανήσεται το σημείον του Υιού του ανθρώπου εν τω ουρανώ και τότε κόψονται πάσαι αι φυλαί της γης και όψονται τον υιόν του ανθρώπου ερχόμενον επί των νεφελών του ουρανού μετά δυνάμεως και δόξης πολλής»

6. Αυτό το σημείο του Υιού του Ανθρώπου δεν είναι τίποτα άλλο παρά ο Σταυρός του Χριστού, ο οποίος θα λάμπει περισσότερο από τις ηλιακές λαμπηδόνες και θα μας ειδοποιεί για τον ερχομό της Δευτέρας Παρουσίας. Είναι αποκαλυπτικός στο σημείο αυτό και πάλι ο Ιερός Χρυσόστομος: «Είδες πόσο ανώτερο είναι το σημείο του σταυρού, πόση η λαμπρότητα και η λάμψη του; Ο ήλιος θα σκοτισθεί, η σελήνη δεν θα φανεί, τα άστρα θα πέσουν. 
Εκείνο μόνο φαίνεται, για να μάθεις ότι είναι πιο φωτεινό από τη σελήνη και πιο λαμπρό από τον ήλιο. Όπως δηλαδή όταν ένας βασιλιάς μπαίνει σε κάποια πόλη, οι στρατιώτες που προηγούνται σηκώνουν τα λάβαρα στους ώμους τους και προαναγγέλουν την είσοδο του βασιλιά, έτσι όταν ο Κύριος του σύμπαντος θα κατεβαίνει από τους ουρανούς, θα προηγούνται οι στρατιές των αγγέλων και των αρχαγγέλων κρατώντας το σύμβολο εκείνο και προαναγγέλοντας σε μας τη βασιλική είσοδό Του»

7. Δεύτερον. 
Τι είναι ο Σταυρός του Χριστού; 
Είναι η έκφραση της άπειρης αγάπης του Χριστού προς το ανθρώπινο γένος. Μιας αγάπης με την οποία θέλησε ο Θεός να κάνει τον άνθρωπο κοινωνό της δικής Του μακαριότητος, ξεπερνώντας και σβήνοντας τα τραγικά αποτελέσματα της κακής χρήσεως του μεγάλου δώρου της ελευθερίας με το οποίο τον προίκισε. 
Έτσι, συνδυάζει πάνσοφα τη θεία δικαιοσύνη και τη φιλανθρωπία. Γίνεται άνθρωπος ο ίδιος ο Θεός και σταυρώνεται «διά την ημετέραν σωτηρίαν», προκειμένου να σώσει τον άνθρωπο. 
Γι’ αυτό ψάλλουμε στο περίφημο Δοξαστικό της Τρίτης Κυριακής των Νηστειών: «και τω καλάμω του Σταυρού βαφαίς ερυθραίς, τους σαυτού δακτύλους αιματώσας, ταις αφεσίμοις ημίν, βασιλικώς υπογράψαι φιλανθρωπευσάμενος»

8. Κι όπως οι βασιλείς υπέγραφαν την ελευθερία των υπηκόων τους με κόκκινο μελάνι, ο Χριστός διά του ιδίου αίματος και των ιδίων δακτύλων, υπογράφει τη δική μας ελευθερία από τα δεσμά του θανάτου και της αμαρτίας. 
Έτσι το έργο της σωτηρίας του καθενός μας από τον Σωτήρα Χριστό είναι κίνηση, πρώτα προσλήψεως του κόσμου, και έπειτα λυτρώσεως και απελευθερώσεως. 
Ο ίδιος ο Θεός παίρνει την αματία του κόσμου, την καρφώνει επάνω στο ξύλο του Σταυρού, την ενταφιάζει στον τάφο Του, γίνεται Αυτός κατάρα, κατά την έκφραση του Αποστόλου Παύλου

9, πεθαίνει Αυτός για να ζήσουμε εμείς. Σταυρώνεται για να απαλλαγεί ο κόσμος από το βάρος της αμαρτίας κι έτσι εμείς να ελευθερωθούμε από τα δεσμά της και να γίνουμες πολίτες της αιωνίου ζωής.
 Γι’ αυτό πολύ σοφά ο ιερός Χρυσόστομος εγκωμιάζοντας τον Σταυρό του Χριστού θα τον χαρακτηρίσει ως «το θέλημα του Πατρός, δόξα του Υιού, αγαλλίαση του Πνεύματος, καύχημα του Παύλου»

10. Και θα συνεχίσει: «Γιατί λέγει (ο Παύλος), “είθε να μην καυχηθώ εγώ για τίποτε άλλο, παρά μόνο για τον σταυρό του Κυρίου μας Ιησού Χριστού”. 
Ο σταυρός είναι πιο φωτεινός από τον ήλιο, πιο λαμπρός από την ακτίνα… 
Ο σταυρός έσχισε το χειρόγραφό μας, έκαμε άχρηστο το δεσμωτήριο του θανάτου, ο σταυρός είναι η απόδειξη της αγάπης του Θεού. 
“Γιατί τόσο πολύ αγάπησε ο Θεός τον κόσμο, ώστε παρέδωσε τον Υιό του το μονογενή, για να μη χαθεί όποιος πιστεύει σ’ αυτόν”». «Τω Σταυρώ», λοιπόν, «εαυτούς προσπλέξωμεν»

11. 
Να συνδέσουμε τον εαυτό μας με το Σταυρό. 
Να τον φέρουμε επαξίως στους ώμους μας, ως γνήσιοι σταυροφόροι του Χριστού. 
Να τον χρησιμοποιούμε με ευλάβεια στη ζωή μας.
 Να καταφεύγουμε με εμπιστοσύνη στη δύναμη με την οποία τον όπλισε ο Δεσπότης Χριστός. 
Να τον προσκυνούμε με ταπείνωση και με βαθιά πίστη, ώστε να μας οπλίζει με την ακατανίκητη δύναμή του.
 Άλλωστε η ιστορία του γένους μας, της πολύπαθης πατρίδος μας καθώς και της ζωής μας, προσυπογράφει ότι ο Τίμιος Σταυρός γίνεται σκέπη κραταιά, αήττητο όπλο και στήριγμα των πιστών, αλλά και ασθενούντων ιατρός, και νεκρών η ανάσταση, καθώς ψάλλουν οι υμνογράφοι της Εκκλησίας μας. 
Και, επειδή συγχρόνως είναι και θύρα του Παραδείσου, άρα προς αυτόν θα πρέπει να συγκλίνουν όλες οι ελπίδες μας και οι πόθοι της ψυχής μας. 
Γιατί μόνο όσοι πιστεύουν στον Σταυρωθέντα Κύριο και ζουν σύμφωνα με το πολίτευμα του Σταυρού, θα έχουν βεβαία την ελπίδα της σωτηρίας, της αναστάσεως και της εισόδου στη Βασιλεία των Ουρανών. 
Ας κρατήσουμε τον Σταυρό του Χριστού, όχι μόνο στο στήθος μας, ούτε απλά στα χέρια μας, αλλά πρωτίστως καί κυρίως στην καρδιά μας. 
Ας γίνει και το δικό μας καύχημα, όπως ακριβώς ήταν καύχημα για τον φτερωτό Απόστολο των Εθνών Παύλο. 
Έτσι θα μπορούμε κι εμείς μαζί με αυτόν να επαναλαμβάνουμε σε κάθε στιγμή της ζωής μας τους λόγους του: «Εμοί δε μη γένοιτο καυχάσθαι ει μη εν τω σταυρώ του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, δι΄ ου εμοί κόσμος εσταύρωται καγώ τω κόσμω»

12. 
«Ω σταυρέ, φως μου, λάμπε μοι παντί χρόνω, πόρρω διώκων της ψυχής μου το σκότος»

13. 1. Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος, Εις το Πάτερ ει δυνατόν εστί παρελθέτω απ’εμού το ποτήριον τούτο, ΕΠΕ 26,100 2. ο.π. ΕΠΕ 26,99 3. ο.π. ΕΠΕ 26,101 4. ο.π. ΕΠΕ 26,99 5. του ιδίου,
 Κατά Ιουδαίων, Λόγος Τρίτος, εις τους τα πρώτα πάσχα νηστεύοντας, ΕΠΕ 34,179 6. Μτθ. 24,30 7. Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος, Ομιλία Β’ εις τον σταυρόν, ΕΠΕ 36,59 8. Δοξαστικό Εσπερινού Κυριακής Σταυροπροσκυνήσεως 9. Γαλ. 3,13 10. Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος, Εις το Πάτερ ει δυνατόν εστί παρελθέτω απ’εμού το ποτήριον τούτο, ΕΠΕ 26,99 11. του ιδίου, Εις την Ύψωσιν του τιμίου Σταυρού, PG 59,682 12. Γαλ. 6,14 13. Άγιος Θεόδωρος Στουδίτης, Ίαμβοι εις διαφόρους υποθέσεις, PG 99,1796C
Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Ο βασιλικός και ο Τίμιος Σταυρός – Λαϊκός θρύλος.

 

Όλοι γνωρίζουμε πως τον Χριστό μας τον σταύρωσαν. 
Τον κάρφωσαν δηλαδή πάνω σ’ ένα ξύλινο σταυρό, κι εκεί ξεψύχησε. 
Τον ξύλινο σταυρό οι Χριστιανοί τον έθαψαν βαθιά στο χώμα για να μην τον βρουν οι ειδωλολάτρες και τον μολύνουν. 
Έτσι ο Τίμιος Σταυρός έμεινε χρόνια πολλά θαμμένος μέσα στη γη.
Όταν έπειτα από καιρό επικράτησε ο Χριστιανισμός, η Αγία Ελένη αποφάσισε να βρει και να ξεθάψει τον Τίμιο Σταυρό και να τον στήσει μέσα στην εκκλησία στα Ιεροσόλυμα για να τον προσκυνούν οι Χριστιανοί. 
Πήγε λοιπόν η ίδια στα Ιεροσόλυμα και ζήτησε να μάθει σε ποιο μέρος ήταν θαμμένος ο Σταυρός. Όμως κανένας Χριστιανός δεν ήξερε να της πει. 
Εκείνοι που πριν από πολλά χρόνια τον είχαν θάψει βαθιά στο χώμα, είχαν πια πεθάνει. 
Έβαλε λοιπόν η Αγία Ελένη χιλιάδες εργάτες κι άρχισαν να σκάβουν όλα τα χωράφια εκεί γύρω. 
Είχε ακλόνητη πίστη πως κάπου θα τον έβρισκε. 
Πολλούς μήνες δούλευαν οι εργάτες χωρίς αποτέλεσμα. 
Κάποια μέρα, καθώς η Αγία Ελένη βάδιζε μέσα σ’ ένα χωράφι, πάτησε ένα χορτάρι και αμέσως μια γλυκιά μυρωδιά γέμισε τον αέρα. «Τι ωραία μυρωδιά είναι αυτή», είπε από μέσα της η Αγία Ελένη. «Από που να χύνεται αυτή η γλυκιά μοσχοβολιά;». 
Καθώς κοίταξε γύρω της έσκυψε κι έκοψε ένα κλαδάκι απ’ το φυτό που πάτησε, το μύρισε και τότε κατάλαβε πως το χορτάρι εκείνο ήταν που σκορπούσε την γλυκιά ευωδιά. Μεμιάς ο νους της φωτίστηκε, φώναξε έναν εργάτη και του είπε να σκάψει σ’ εκείνο το μέρος. 
Σε λίγο, τι θαύμα! 
Ο εργάτης βρήκε εκεί τον Τίμιο Σταυρό όπου επάνω ξεψύχησε ο Χριστός μας. Από εκείνη τη στιγμή, το μυρωδάτο αυτό φυτό λέγεται βασιλικός, γιατί φύτρωσε στο σημείο που ήταν θαμμένος ο Σταυρός, όπου είχε σταυρωθεί ο βασιλιάς του κόσμου. 
Γι’ αυτό μοιράζουν βασιλικό στις εκκλησίες στη γιορτή της Ύψωσης του Τιμίου Σταυρού, στις 14 Σεπτεμβρίου. Πηγή: askitikon.eu
Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Εορτή της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού.

 

Την εορτή της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού τιμά σήμερα, 14 Σεπτεμβρίου, η Εκκλησία μας. 
Η Αγία Ελένη, το 326 μ.Χ. πήγε στην Ιερουσαλήμ για να προσκυνήσει τους Αγίους Τόπους και να ευχαριστήσει τον Θεό για τους θριάμβους του γιου της, Μεγάλου Κωνσταντίνου. 
Ο Θείος ζήλος, όμως, έκανε την Αγία Ελένη να αρχίσει έρευνες για την ανεύρεση του Τιμίου Σταυρού. 
Επάνω στο Γολγοθά υπήρχε ειδωλολατρικός ναός της θεάς Αφροδίτης, τον οποίο γκρέμισε και άρχισε τις ανασκαφές. Σε κάποιο σημείο βρέθηκαν τρεις σταυροί. 
Η συγκίνηση υπήρξε μεγάλη, αλλά ποιός από τους τρεις ήταν του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού; Τότε ο επίσκοπος Ιεροσολύμων Μακάριος με ιερείς, αφού έκαναν δέηση, άγγιξε στους σταυρούς το σώμα μιας ευσεβεστάτης κυρίας που είχε πεθάνει. 
Όταν ήλθε η σειρά και άγγιξε τον τρίτο σταυρό, που ήταν του Κυρίου, η γυναίκα αμέσως αναστήθηκε!!! 
Η είδηση διαδόθηκε σαν αστραπή σε όλα τα μέρη της Ιερουσαλήμ. Πλήθη πιστών άρχισαν να συρρέουν για να αγγίξουν το Τίμιο Ξύλο. 
Επειδή όμως συνέβησαν πολλά δυστυχήματα από το συνωστισμό, ύψωσαν τον Τίμιο Σταυρό μέσα στο ναό σε μέρος υψηλό, για να μπορέσουν να τονalt δουν και να τον προσκυνήσουν όλοι. 
Αυτή, λοιπόν, την ύψωση καθιέρωσαν οι Άγιοι Πατέρες να γιορτάζουμε στις 14 Σεπτεμβρίου, για να μπορέσουμε κι εμείς να υψώσουμε μέσα στις ψυχές μας το Σταυρό του Κυρίου μας, που αποτελεί το κατ΄εξοχήν όπλο κατά του διαβόλου. 
Το μεγαλύτερο τμήμα του Τιμίου Σταυρού που υπάρχει σήμερα στον κόσμο βρίσκεται στην Ιερά Μονή Ξηροποτάμου, στο Άγιον Όρος. 
Στο κάτω μέρος διακρίνεται επιχρυσωμένη οπή στην οποία υπήρχε ένα από τα καρφιά της Σταυρώσεως. 
Η γνησιότητα όμως και του πιο ελάχιστου τεμάχιου Τιμίου Ξύλου (έστω και μίας σκλίθρας Ξύλου) φαίνεται και από το εξής: Είναι το μόνο ξύλο πού δεν στέκεται στην επιφάνεια του νερού όπως όλα τα ξύλα πού ξέρουμε, αλλά πάει και βουλιάζει σαν μολύβι στον πάτο (πχ. μέσα σε ένα ποτήρι νερό), αντίθετα με τους νόμους της βαρύτητας και του ειδικού βάρους των στερεών σωμάτων. 

Απολυτίκιο: Ήχος α'. 
Σώσον Κύριε τον λαόν σου και ευλόγησον την κληρονομίαν σου, νίκας τοις Βασιλεύσι κατά βαρβάρων δωρούμενος και το σον φυλάττων διά του Σταυρού σου πολίτευμα.
Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Κυριακή 13 Σεπτεμβρίου 2026

Εορτάζοντες την 14ην του μηνός Σεπτεμβρίου

 Εορτάζοντες την  14ην του μηνός Σεπτεμβρίου


 

  • Η ΥΨΩΣΗ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΚΑΙ ΖΩΟΠΟΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ (Νηστεία εκ πάντων)

  • Η ΚΟΙΜΗΣΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ

  • ΜΝΗΜΗ ΤΗΣ ΕΥΣΕΒΕΣΤΑΤΗΣ ΒΑΣΙΛΙΣΣΑΣ ΠΛΑΚΙΛΛΑΣ συζύγου του ευσεβέστατου βασιλιά Θεοδοσίου του Μεγάλου

  • ΜΝΗΜΗ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΣΤ΄ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ

  • Ο ΑΓΙΟΣ ΠΑΠΑΣ

  • Ο ΑΓΙΟΣ ΘΕΟΚΛΗΣ

  • Ο ΑΓΙΟΣ ΒΑΛΕΡΙΑΝΟΣ το νήπιο

  • Ο ΟΣΙΟΜΑΡΤΥΡΑΣ ΜΑΚΑΡΙΟΣ ο Νέος

 

Αναλυτικά

Η ΥΨΩΣΗ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΚΑΙ ΖΩΟΠΟΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ (Νηστεία εκ πάντων)
Το έτος 326 η Αγία Ελένη πήγε στην Ιερουσαλήμ για να προσκυνήσει τους Αγίους Τόπους και να ευχαριστήσει το Θεό για τους θριάμβους του γιου της, Μ. Κωνσταντίνου. Ο Θείος ζήλος όμως, έκανε την Άγία Ελένη να αρχίσει έρευνες για την ανεύρεση του Τιμίου Σταυρού. Επάνω στο Γολγοθά υπήρχε ειδωλολατρικός ναός της θεάς Αφροδίτης, τον οποίο γκρέμισε και άρχισε τις ανασκαφές. Σε κάποιο σημείο, βρέθηκαν τρεις σταυροί. Η συγκίνηση υπήρξε μεγάλη, αλλά ποιός από τους τρεις ήταν του Κυρίου; Τότε ο επίσκοπος Ιεροσολύμων Μακάριος με αρκετούς Ιερείς, αφού έκανε δέηση, άγγιξε στους σταυρούς το σώμα μιας ευσεβέστατης κυρίας που είχε πεθάνει. Όταν ήλθε η σειρά και άγγιξε τον τρίτο σταυρό, που ήταν πραγματικά του Κυρίου, η γυναίκα αμέσως αναστήθηκε. Η είδηση διαδόθηκε σαν αστραπή σε όλα τα μέρη της Ιερουσαλήμ. Πλήθη πιστών άρχισαν να συρρέουν για να αγγίξουν το τίμιο ξύλο. Επειδή, όμως, συνέβησαν πολλά δυστυχήματα από το συνωστισμό, ύψωσαν τον Τίμιο Σταυρό μέσα στο ναό σε μέρος υψηλό, για να μπορέσουν να τον δουν και να τον προσκυνήσουν όλοι. Αυτή, λοιπόν, την ύψωση καθιέρωσαν οι άγιοι Πατέρες, να γιορτάζουμε στις 14 Σεπτεμβρίου, για να μπορέσουμε κι εμείς να υψώσουμε μέσα στις ψυχές μας το Σταυρό του Κυρίου μας, που αποτελείτο κατ' εξοχήν "όπλον κατά του διαβόλου". (Ορισμένοι Συναξαριστές, αυτή την ημέρα, αναφέρουν και την ύψωση του Τιμίου Σταυρού στην Κωνσταντινούπολη το 628 από τον βασιλιά Ηράκλειο, που είχε νικήσει και ξαναπήρε τον Τίμιο Σταυρό από τους Αβάρους, οι οποίοι τον είχαν αρπάξει από τους Αγίους Τόπους).


Απολυτίκιο. Ήχος α'.
Σώσον Κύριε τον λαόν σου, και ευλόγησαν την κληρονομίαν σου, νίκας τοις Βασιλεΰσι, κατά βαρβάρων δωρούμενος και το σον φυλάττων, δια του Σταυρού σου πολίτευμα.

 


Η ΚΟΙΜΗΣΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ
Λόγω της μεγάλης γιορτής της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού, η γιορτή της μνήμη του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου μετατέθηκε την 13η Νοεμβρίου, οπού και το βιογραφικό του σημείωμα.


ΜΝΗΜΗ ΤΗΣ ΕΥΣΕΒΕΣΤΑΤΗΣ ΒΑΣΙΛΙΣΣΑΣ ΠΛΑΚΙΛΛΑΣ, συζύγου του ευσεβέστατου βασιλιά Θεοδοσίου του Μεγάλου
Αυτή ήταν σύζυγος του Θεοδοσίου του Μεγάλου (379-395), πολύ ευσεβής και φιλάνθρωπη. Σ' όλη της τη ζωή περιποιείτο τους πτωχούς και μοίραζε αφειδώς στους έχοντας ανάγκη εκείνα που τους ήταν απαραίτητα. Επισκεπτόταν τους ασθενείς και τους περιέθαλπε με τα ίδια της τα χέρια. Έτσι, σαν καλός Σαμαρείτης αφού έζησε, απεβίωσε ειρηνικά.


ΜΝΗΜΗ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΣΤ΄ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ
Βλέπε την 13η Ιουλίου, όπου αναφέρεται μαζί με τις άλλες έξι Άγιες Οικουμενικές Συνόδους.


Ο ΑΓΙΟΣ ΠΑΠΑΣ
Άντεξε τα φοβερότερα βασανιστήρια, χωρίς να πάψει στιγμή να δέεται προς τον Θεό. Καταγόταν από την πόλη Λαράνδου της Λυκαονίας. Όταν ο Γαλέριος εξαπέλυσε άγριο διωγμό κατά των χριστιανών, ο άγιος Πάπας υπέστη ένα από τα σκληρότερα μαρτύρια. Στην αρχή τον κτύπησαν με πέτρες στα σαγόνια, μέχρι που του τα έσπασαν. Κατόπιν τον κρέμασαν ανάποδα και τον μαστίγωσαν ανελέητα. Έπειτα του ξέσχισαν τα πλευρά και τις πληγές του έκαψαν με αναμμένες λαμπάδες. Αλλά ο άγιος Πάπας, υπέφερε όλα αυτά με καταπληκτική υπομονή και δοξολογούσε τον θεό μέχρι της τελευταίας του πνοής.


Ο ΑΓΙΟΣ ΘΕΟΚΛΗΣ
Μαρτύρησε δια ξίφους.


Ο ΑΓΙΟΣ ΒΑΛΕΡΙΑΝΟΣ, το νήπιο
Μαρτύρησε δια ξίφους.


Ο ΟΣΙΟΜΑΡΤΥΡΑΣ ΜΑΚΑΡΙΟΣ, ο Νέος
Υπήρξε μαθητής και μιμητής του Πατριάρχη Κωνσταντινούπολης Νήφωνα (1486-89, 1497-98). Ήταν ωραίος στο σώμα και τη ψυχή και ζηλωτής στις αρετές. Τον κατέλαβε ο πόθος του μαρτυρίου και γι' αυτό πήρε άδεια και ευλογία από τον Πατριάρχη Νήφωνα, αποχώρησε από το Άγιο Όρος και πήγε στη Θεσσαλονίκη. Εκεί βρήκε ένα συγκεντρωμένο πλήθος Οθωμανών, στους οποίους δίδαξε με θέρμη το μυστήριο της ενσάρκωσης του Χριστού. Αγριεμένοι οι Οθωμανοί, όρμησαν κατά του Αγίου και με μαχαίρια και ξύλα πλήγωσαν πολύ το σώμα του, και αφού τον συνέλαβαν τον έριξαν στη φυλακή. Την επομένη μέρα ο Μακάριος στο κριτήριο, άκουσε αμετάπειστος τις κολακείες και τις υποσχέσεις των Τούρκων, πού προσπαθούσαν να μεταστρέψουν το φρόνημά του. Στις προτροπές αυτές ο Άγιος απαντούσε: "Μακάρι και σεις να γνωρίζατε την αληθινή και ακατηγόρητη πίστη μας και να είχατε βαπτιστεί στο όνομα της Αγίας Τριάδος, και να είχατε ελευθερωθεί από την πλανεμένη θρησκεία σας". Οι Οθωμανοί όταν άκουσαν αυτά, τον βασάνισαν πιο άγρια και τελικά τον αποκεφάλισαν το 1527. Κατ' άλλες πληροφορίες το μαρτύριο του Αγίου έγινε το 1507.

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

ΔΕΛΤΙΟ ΚΑΙΡΟΥ για Δευτέρα 14 Σεπτεμβρίου.

 


Την Δευτέρα 14 Σεπτεμβρίου 2026 σε ολόκληρη τη χώρα θα επικρατήσουν παροδικές νεφώσεις με μικρή πιθανότητα για λίγες βροχές στα ανατολικά και νότια. Τοπικά ισχυροί βορειοδυτικοί άνεμοι αναμένονται στα Δωδεκάνησα. Η θερμοκρασία θα σημειώσει πτώση. Τις νυχτερινές ώρες η ορατότητα θα είναι τοπικά περιορισμένη.

Πιο αναλυτικά, σε ολόκληρη τη χώρα αναμένονται λίγες νεφώσεις κατά τόπους και κατά περιόδους αυξημένες, κυρίως στα ανατολικά και νότια τμήματα της χώρας, όπου υπάρχει πιθανότητα για λίγες πρόσκαιρες βροχές πολύ τοπικού χαρακτήρα. Από τις βραδινές ώρες η ορατότητα θα είναι κατά τόπους περιορισμένη, κυρίως στα ηπειρωτικά. Παράλληλα, σχετικά αυξημένες θα διατηρηθούν οι συγκεντρώσεις Αφρικανικής σκόνης στη νότια χώρα.

Η θερμοκρασία στη Δυτική Μακεδονία θα κυμανθεί από 8 έως 24-26 βαθμούς Κελσίου, στην υπόλοιπη Μακεδονία και στη Θράκη από 12 έως 27-29 βαθμούς, στη Θεσσαλία από 15 έως 29-31, στην Ήπειρο από 15 έως 27-29 βαθμούς, στην υπόλοιπη χώρα από 16 έως 29-31 βαθμούς, στα Επτάνησα από 17 έως 28-30 βαθμούς και στα νησιωτικά τμήματα του Αιγαίου και στην Κρήτη από 17 έως 28-30 βαθμούς Κελσίου.

Οι άνεμοι στο Αιγαίο θα πνέουν από βόρειες διευθύνσεις με εντάσεις 4-5 μποφόρ με εξαίρεση την περιοχή των Δωδεκανήσων όπου θα επικρατήσουν βορειοδυτικοί άνεμοι με εντάσεις 5-6 μποφόρ. Στο Ιόνιο θα πνέουν επίσης βορειοδυτικοί άνεμοι με εντάσεις 3-4 και τοπικά 5 μποφόρ.

Στην Αττική αναμένονται παροδικά αυξημένες νεφώσεις, με πιθανότητα να ψιχαλίσει τοπικά. Οι άνεμοι θα πνέουν από βορειοανατολικές κυρίως διευθύνσεις με εντάσεις 3-4 και τοπικά 5 μποφόρ. Η θερμοκρασία στο κέντρο των Αθηνών θα κυμανθεί από 22 έως 29 βαθμούς Κελσίου.

Στον νομό και στην πόλη της Θεσσαλονίκης αναμένονται λίγες νεφώσεις. Τις βραδινές ώρες η ορατότητα θα είναι τοπικά περιορισμένη. Οι άνεμοι θα πνέουν ασθενείς και τις μεσημεριανές ώρες από νότιες διευθύνσεις με εντάσεις 3-4 μποφόρ. Η θερμοκρασία στο κέντρο της Θεσσαλονίκης θα κυμανθεί από 17 έως 29 βαθμούς Κελσίου.

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Ο θαυματουργός καρπός της ελιάς...ποικιλίες, παρασκευή και συντήρηση.

 

Με σημαντικά οφέλη για την υγεία, οι ελιές και τα προϊόντα τους αποτελούν πολύτιμα συστατικά της καθημερινής μας διατροφής.
 Ας δούμε πώς μπορούμε εύκολα και απλά να φτιάξουμε και να συντηρήσουμε μόνοι μας ελιές για φαγητό. 
Η Mικρά Aσία, όπως και η Kρήτη, οι Kυκλάδες και οι Σποράδες θεωρούνται η πατρίδα της ελιάς η οποία καλλιεργείται από το 3000 π.X. 
Οι βρώσιμες ελιές αποτελούσαν βασικό στοιχείο της διατροφής των αρχαίων Ελλήνων.... και τις θεωρούσαν ως σύμβολο της καλοσύνης και της ευγένειας, ενώ ακόμη και σήμερα, τα κλαδιά της ελιάς συμβολίζουν την ειρήνη.... 
Από την Ελλάδα η καλλιέργειά της επεκτάθηκε σε όλες τις παραθαλάσσιες χώρες της Μεσογείου. 
Καλλιεργείται πλέον και σε χώρες της Αμερικής, της Ασίας και στην Αυστραλία. 
Οι ποικιλίες των ελιών παγκόσμια είναι πάρα πολλές. Στη χώρα μας οι κυριότερες ποικιλίες είναι: οι θρούμπες, οι ελιές Kαλαμών , οι τσακιστές, οι ελιές Αμφίσσης και οι κρητικές. 
Οι ελιές διαχωρίζονται επίσης και ανάλογα με το μέγεθός τους σε: μικρόκαρπες, μεσόκαρπες και χονδρολιές. 
Παρασκευή βρώσιμων ελιών. 
Ο καρπός της ελιάς ωριμάζει στα μέσα προς τέλη του φθινοπώρου, οπότε και ξεκινάει η συγκομιδή. 
Οι χονδροελιές, μαζεύονται όσο είναι ακόμα πράσινες πριν ωριμάσουν και μαυρίσουν αντίθετα με τις καλαμών που μαζεύονται μαύρες. 
Ανεξάρτητα από τον τρόπο παρασκευής θα πρέπει σε κάθε περίπτωση να ξεπλένουμε τις ελιές και να αφαιρούμε όσες έχουν κάποια ‘’πληγή’’ ή σημάδια αρρώστιας (δάκος, κλπ). 
Τις πράσινες χονδροελιές τις στουμπίζουμε σε ένα μεγάλο γουδί, 2-3 μαζί για ευκολία. 
Αν δεν έχουμε μπορούμε να το κάνουμε με 2 κομμάτια μάρμαρο ή λείες πέτρες. 
Τις μαύρες ελιές καλαμών τις χαράζουμε με ένα μαχαίρι 2-3 φορές. 
Αν δεν μας βολεύει το χαράκωμα μπορούμε να τις τρυπήσουμε 2-3 φορές με ένα πιρούνι. 
Όλες τις ποικιλίες μπορούμε και να τις αφήσουμε ολόκληρες, απλώς θα χρειαστούν περισσότερες μέρες για ξεπίκρισμα. 
Η σάρκα τους περιέχει σε υψηλό ποσοστό, μια πικρή ουσία, την ελευρωπαΐνη η οποία υπάρχει σε όλους τους ιστούς του δέντρου ακόμη και στα φύλλα του. 
Παρόλο που είναι ακίνδυνη για τον άνθρωπο, είναι απαραίτητο να την απομακρύνουμε από τον καρπό για να είναι αποδεκτά βρώσιμος. 
Αφού τις στουμπίσουμε ή τις χαράξουμε τις βάζουμε σε λεκάνες ή δοχεία με νερό για περίπου 10 ημέρες για να ξεπικρίσουν. 
Αλλάζουμε το νερό κάθε μια ή δύο μέρες για να επιταχύνουμε την διαδικασία. 
Προσοχή πρέπει να δώσουμε και στο χώρο που τις αφήνουμε, ο οποίος πρέπει να είναι σκιερός και δροσερός. 
Όταν ξεπικρίσουν τόσο όσο να μας αρέσει η γεύση τους, τις στραγγίζουμε από το νερό και τις τοποθετούμε στο τελικό δοχείο φύλαξης και συντήρησής τους. Στο δοχείο θα πρέπει μετά να προσθέσουμε την άλμη μας για την συντήρησή τους. 
Η άλμη συνήθως γίνεται με νερό και 7% αλάτι. 
Αν πρόκειται για μεγάλες ποσότητες που θα τις διατηρήσουμε πάνω από ένα χρόνο εκτός ψυγείου ή σε συνθήκες με όχι τόσο σταθερή θερμοκρασία, πρέπει να χρησιμοποιήσουμε δυνατή άλμη, με περισσότερο αλάτι σε αναλογία από 10% έως 14%. 
Στο δοχείο προσθέτουμε γύρω στα δύο εκατοστά λάδι πάνω από τις ελιές, το οποίο επιπλέει στην επιφάνεια, για να μην έχουν οι ελιές μας επαφή με τον αέρα, ο οποίος αλλοιώνει το προϊόν. 
Το μυστικό για να μην χαλάνε οι ελιές και να συντηρούνται καλύτερα είναι να μην τις χαράζουμε ως το κόκαλο και να μην τις τσακίζουμε πάρα πολύ. skeftomasteellhnika.blogspot.com
Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Σαν σήμερα...13 Σεπτεμβρίου.

 

Τα σημαντικότερα γεγονότα της 13ης Σεπτεμβρίου.
1503: Ο Μιχαήλ Άγγελος αρχίζει την κατασκευή του Δαυίδ, του γλυπτού αριστουργήματός του. 
1759: Οι Άγγλοι καταλαμβάνουν την πόλη του Κεμπέκ. 
1788: Η Νέα Υόρκη γίνεται η πρώτη πρωτεύουσα των ΗΠΑ. 
1791: Γαλλική Επανάσταση: Ο Λουδοβίκος ΙΣΤ΄ υπογράφει το πρώτο Σύνταγμα της Γαλλίας. 
1826: Ο Μακρυγιάννης νικάει τις δυνάμεις του Κιουταχή στην Αθήνα. 1829: Υπογραφή συνθήκης μεταξύ του Δημήτριου Υψηλάντη και των Οθωμανών, μετά τη μάχη του στενού Πέτρας Βοιωτίας. Με τη συνθήκη ολόκληρη η Στερεά Ελλάδα, εκτός των Αθηνών και της Εύβοιας, καθίσταται ελεύθερη. 
1911: Η γαλλική εφημερίδα Paris Soir καταλογίζει στο λογοτέχνη Γκιγιώμ Απολλιναίρ την κλοπή του πίνακα Mona Lisa από το Μουσείο του Λούβρου και τον περιγράφει ως «αρχηγό διεθνούς σπείρας που έχει έρθει στη Γαλλία με σκοπό να ξαφρίσει τα μουσεία μας». 
1913: Η ελληνική Κυβέρνηση απορρίπτει τις τουρκικές αξιώσεις για την υπογραφή της ειρήνης καθότι, όπως ανακοινώνει στις Μεγάλες Δυνάμεις, με τις προτάσεις της Τουρκίας η Ελλάδα μεταβάλλεται από νικήτρια σε ηττημένη. 
1914: Τμήματα στρατού της Αυτόνομης Βορείου Ηπείρου, υπό τους Υπολοχαγούς Αντ. Λεοντοκιανάκη και Περ. Δρέλλια, προελαύνοντας προς τα βόρεια, χωρίς διαταγή της Αυτόνομης Κυβερνήσεως, εισέρχονται και απελευθερώνουν το Βεράτιο. Εκεί δέχονται επίθεση 2.000 περίπου ανδρών των αλβανικών δυνάμεων και υφίστανται μεγάλες απώλειες. Ο Υπολοχαγός Αντ. Λεοντοκιανάκης και ο Οπλαρχηγός Γεώργιος Στεφανάκος αιχμαλωτίστηκαν και εκτελέστηκαν. 1916: Ο Ελευθέριος Βενιζέλος και 300 οπαδοί του ξεκινούν με δύο πλοία για τη Θεσσαλονίκη, όπου έχει ξεσπάσει κι επικρατήσει το κίνημα της Εθνικής Άμυνας. Αρχή του Εθνικού Διχασμού. 1922: (με το νέο ημερολόγιο) Πυρπόληση της Σμύρνης. Η ιστορική και αρχαιότατη πόλη της Σμύρνης παραδίδεται στις φλόγες την 13η Σεπτεμβρίου. Ο Τούρκος στρατηγός Νουρεντίν πασάς με «ζήλο» και αποφασιστικότητα πραγματοποιεί το έργο του: Η ωραία Σμύρνη δεν υπάρχει πια.... Αποτεφρώθηκε! 
1922: Σημειώνεται η μεγαλύτερη θερμοκρασία που έχει ποτέ καταγραφεί στη Γη, 58 βαθμοί Κελσίου στη Λιβύη, στην περιοχή Αλ Αζίζια. 
1923: Στρατιωτικό πραξικόπημα στην Ισπανία. Ο Μιγκέλ Πρίμο ντε Ριβέρα εγκαθιστά δικτατορία. 
1939: Ο Ρώσος αεροναυπηγός, Ιγκόρ Σικόρσκι, κατασκευάζει το πρώτο ελικόπτερο. 
1940: Β' Παγκόσμιος Πόλεμος: Η Ιταλία εισβάλλει στην Αίγυπτο. 
1942: Β' Παγκόσμιος Πόλεμος: Περικυκλώνεται το Στάλινγκραντ από τη γερμανική Βέρμαχτ. 
1943: Β' Παγκόσμιος Πόλεμος: Το αντιτορπιλικό «Κουντουριώτης», υπό τον Αντιπλοίαρχο Μπαλτατζή Ε., αποβιβάζει άγημα στο Καστελόριζο και υψώνει την Ελληνική Σημαία στη νήσο. Το ελληνικό υποβρύχιο «Λάμπρος Κατσώνης», βυθίζεται κοντά στη νήσο Σκιάθο, μετά τον εμβολισμό του από γερμανικό πλοίο. 
1944: Αμερικανικά αεροπλάνα βομβαρδίζουν το Στρατόπεδο συγκέντρωσης Άουσβιτς. 
1950: Μετά την καταψήφιση στη Βουλή της Κυβέρνησης Βενιζέλου-Παπανδρέου, που είναι το επακόλουθο θυελλωδών τριήμερων κοινοβουλευτικών συζητήσεων, σχηματίζεται κυβέρνηση υπό τον Σοφοκλή Βενιζέλο, με συνεργασία Λαϊκών και Παπανδρέου. 
1953: Ο Νικήτα Χρουστσόφ εκλέγεται πρώτος γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος της Σοβιετικής Ένωσης. 
1959: Ο πρώτος πύραυλος, σοβιετικής προέλευσης, φτάνει στο φεγγάρι, όπου τοποθετείται η σημαία της ΕΣΣΔ. Σε δηλώσεις του ο ακαδημαϊκός Λέονιντ Σέντοβ, επιβεβαιώνει ότι η ΕΣΣΔ δεν θα προβάλει εδαφικές αξιώσεις επί της Σελήνης! 
1968: Η Αλβανία εγκαταλείπει το Σύμφωνο της Βαρσοβίας. 
1986: Σεισμός, μεγέθους 6,2 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ, συγκλονίζει την Καλαμάτα. 35 νεκροί ο απολογισμός. 
1993: Υπογράφονται επίσημα οι Συμφωνίες του Όσλο, μια συμφωνία ειρήνης μεταξύ του Ισραήλ και των Παλαιστινίων. 
1995: Υπογράφεται στη Νέα Υόρκη από τους υπουργούς Εξωτερικών Ελλάδος και ΠΓΔΜ, Κάρολο Παπούλια και Στέβκο Τσερβένκοφσκι, η λεγόμενη «ενδιάμεση συμφωνία», που ρυθμίζει τις σχέσεις των δύο χωρών. Η Ελλάδα αίρει το εμπάργκο και αναγνωρίζει τα Σκόπια με το όνομα ΠΓΔΜ, ενώ τα Σκόπια αφαιρούν από τη σημαία τους τον Ήλιο της Βεργίνας. 
2006: Συλλαμβάνεται σε ενέδρα, έπειτα από 16ετή καταδίωξη, ο μετρ των αποδράσεων, Νίκος Παλαιοκώστας, γνωστός ως Φαντομάς ή Ρομπέν των Φτωχών. Η σύλληψή του γίνεται κοντά στην Αράχοβα, λίγες εβδομάδες μετά την κινηματογραφική απόδραση του αδελφού του Βασίλη από τις φυλακές Κορυδαλλού με ελικόπτερο. 

Γεννήσεις 
1087 - Ιωάννης Β' Κομνηνός, Βυζαντινός Αυτοκράτορας 
1475 - Καίσαρας Βοργίας, Ιταλός πολιτικός και καρδινάλιος 
1819 - Κλάρα Σούμαν, Γερμανίδα πιανίστρια και συνθέτρια 
1873 - Κωνσταντίνος Καραθεοδωρή, Έλληνας μαθηματικός 
1874 - Άρνολντ Σένμπεργκ, Αυστριακός συνθέτης και ζωγράφος 
1876 - Σέργουντ Άντερσον, Αμερικανός συγγραφέας 
1881 - Ραμόν Γκράου, Κουβανός ιατρός και πολιτικός 
1903 - Κλοντέτ Κολμπέρ, Γαλλίδα ηθοποιός 
1908 - Κάρολος Κουν, Έλληνας σκηνοθέτης 
1910 - Στέφανος Νάτσινας, Έλληνας πολιτικός 
1916 - Ρόαλντ Νταλ, Άγγλος πιλότος, συγγραφέας και σεναριογράφος 
1922 - Ίμα Σουμάκ, Περουβιανή υψίφωνος 
1927 - Τζαννής Τζαννετάκης, Έλληνας πολιτικός 
1940 - Όσκαρ Άριας, Κοστορικανός πολιτικός 
1941 - Ταντάο Άντο, Ιάπωνας αρχιτέκτονας 
1941 - Αχμέτ Νετζντέτ Σεζέρ, Τούρκος πολιτικός 
1948 - Δημήτρης Νανόπουλος, Έλληνας φυσικός 
1957 - Βίνι Άπις, Αμερικανός ντράμερ (Black Sabbath, Dio και Heaven & Hell) 
1960 - Γκρεγκ Μπάλτουιν, Αμερικανός ηθοποιός 
1963 - Θεόδωρος Ρουσόπουλος, Έλληνας πολιτικός 
1967 - Μάικλ Τζόνσον, Αμερικανός αθλητής 
1973 - Κριστίν Αρόν, Γαλλίδα δρομέας 1973 - Φάμπιο Καναβάρο, Ιταλός ποδοσφαιριστής 
1980 - Βαγγέλης Νάστος, Έλληνας ποδοσφαιριστής 
1989 - Τόμας Μύλερ, Γερμανός ποδοσφαιριστής.

Θάνατοι 
81 - Τίτος, Ρωμαίος Αυτοκράτορας 
1506 - Αντρέα Μαντένια, Ιταλός ζωγράφος 
1598 - Φίλιππος Β΄, Βασιλιάς της Ισπανίας (γ. 1527) 
1872 - Λούντβιχ Φόυερμπαχ, Γερμανός φιλόσοφος και ανθρωπολόγος 
1959 - Φρανκ Γουόκερ, Αμερικανός πολιτικός 
1997 - Ζώρζ Γκεταρί, τραγουδιστής, ελληνικής καταγωγής (Λάμπρος Γούργου) 
1997 - Γιώργος Μητσιμπόνας, Έλληνας ποδοσφαιριστής 
2004 - Λουίς Ερνέστο Μιραμόντες, Μεξικανός χημικός.
http://www.newsbeast.gr
Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Σάββατο 12 Σεπτεμβρίου 2026

Ευαγγέλιο και Απόστολος Κυριακή 13-9-2026



 Εὐαγγελικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 13 Σεπτεμβρίου 2026, πρὸ τῆς Ὑψώσεως (Ἰωάν. γ΄ 13-17)

13 […] οδες ναβέβηκεν ες τν ορανν ε μ κ το ορανο καταβάς, υἱὸς το νθρώπου ν ν τ οραν. 14 κα καθς Μωϋσς ψω­σε τν φιν ν τ ρήμ, οτως ψωθναι δε τν υἱὸν το νθρώπου, 15 να πς πιστεύων ες ατν μ πόληται, λλ’ χ ζων αώνιον. 16 οτω γρ γάπησεν Θες τν κόσμον, στε τν υἱὸν ατο τν μονογεν δωκεν, να πς πιστεύων ες ατν μ πόληται, λλ’ χ ζων αώνιον. 17 ο γρ πέστειλεν Θες τν υἱὸν ατο ες τν κόσμον να κρίν τν κόσμον, λλ’ να σωθ κόσμος δι’ ατο.

ΕΡΜΗΝΕΙΑ Π. Ν. ΤΡΕΜΠΕΛΑ

13 […] κανείς ἀπό τούς ἀνθρώπους δέν ἔχει ἀνε­βεῖ στόν οὐρανό γιά νά μάθει τά ἐπουράνια καί νά σᾶς τά διδάξει, παρά μόνο ἐκεῖνος πού κατέβηκε ἀπ’ τόν οὐρανό καί ἔγινε μέ τήν ἐνανθρώπησή του υἱός τοῦ ἀνθρώπου. Αὐτός, ἐνῶ τώρα εἶναι στή γῆ, ἐξακολουθεῖ νά εἶναι καί στόν οὐρανό ὡς Θεός πανταχοῦ παρών. 14 Ἄκουσε τώρα καί μιάν ἄλλη ἄγνω­­­στη καί ψυχοσωτήρια ἀλήθεια, πού θά σοῦ ἀποκαλύψω: Ὅπως κάποτε ὁ Μωυ­σῆς στήν ἔρημο κρέμασε ψηλά τό χάλκινο φίδι γιά νά σώζο­ν­ται μ’ αὐτό οἱ Ἰσραηλίτες ἀπό τά θανατηφόρα δαγκώ­ματα τῶν φιδιῶν, ἔτσι σύμφωνα μέ τό μυ­στη­ριῶδες σχέδιο τοῦ Θεοῦ πρέπει νά κρεμασθεῖ ψηλά πάνω στό σταυρό ὁ υἱός τοῦ ἀνθρώπου καί νά προσλά­βει ἔτσι τό ὁμοίωμα τῆς ἁμαρτίας, χωρίς ὅμως νά ἔχει καμία πραγματική σχέση μ’ αὐτή. 15 Καί θά ὑψωθεῖ πάνω στό σταυρό, γιά νά μή χαθεῖ στόν αἰώνιο θάνατο κανένας ἀπ’ ὅσους πιστεύουν σ’ αὐτόν, ἀλλά νά ἔχει ζωή αἰώνια. 16 Καί μή σοῦ φαίνεται παράδοξο ὅτι ὁ υἱός τοῦ ἀν­θρώ­­­που πρόκειται νά ὑψωθεῖ πάνω στό σταυρό γιά τή σωτηρία σας. Διότι τόσο πολύ ἀγάπησε ὁ Θεός τόν κό­σμο τῶν ἀνθρώπων πού ζοῦσε στήν ἁμαρτία, ὥστε πα­ρέδωσε σέ θάνατο τόν μονάκριβο Υἱό του, γιά νά μή χαθεῖ σέ αἰώνιο θάνατο κάθε ἄνθρωπος πού πιστεύει σ’ αὐτόν, ἀλλά νά ἔχει ζωή αἰώνια. 17 Διότι δέν ἀπέστειλε ὁ Θεός τόν Υἱό του στό ἁ­μαρ­­­­­τω­­λό γένος τῶν ἀνθρώπων γιά νά κατακρίνει καί νά κα­­τα­δι­κάσει τό γένος αὐτό. Ἐσεῖς βέβαια οἱ Ἰουδαῖοι αὐ­τό πιστεύετε γιά τόν Μεσσία, ὅτι θά σώσει μόνο τούς Ἰου­­δαίους καί θά κατακρίνει ὅλα τά ὑπόλοιπα ἔθνη. Ὅμως ὁ Θεός ἀπέ­στει­λε τόν Υἱό του γιά νά σωθεῖ ὁλόκληρος ὁ κόσμος τῶν ἀνθρώπων διαμέσου αὐτοῦ.

Ἀποστολικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 13 Σεπτεμβρίου 2026, πρὸ τῆς Ὑψὠσεως (Γαλ. ς΄ 11-18)

Αδελφοί, ἴδετε πηλίκοις ὑμῖν γράμμασιν ἔγραψα τῇ ἐμῇ χειρί. ὅσοι θέλουσιν εὐπροσω­πῆσαι ἐν σαρκί, οὗτοι ἀναγκά­ζουσιν ὑμᾶς περιτέμνεσθαι, μόνον ἵνα μὴ τῷ σταυ­ρῷ τοῦ Χριστοῦ διώκωνται. οὐδὲ γὰρ οἱ περιτετμημένοι αὐτοὶ νόμον φυλάσσουσιν, ἀλλὰ θέλουσιν ὑμᾶς περιτέμνεσθαι, ἵνα ἐν τῇ ὑμετέρᾳ σαρκὶ καυχήσωνται. ἐμοὶ δὲ μὴ γένοιτο καυχᾶσθαι εἰ μὴ ἐν τῷ σταυ­ρῷ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰη­σοῦ Χριστοῦ, δι’ οὗ ἐμοὶ κόσμος ἐσταύρωται κἀγὼ τῷ κόσμῳ. ἐν γὰρ Χριστῷ­ ­Ἰησοῦ οὔτε περιτομή τι ἰσχύει οὔτε ἀκροβυστία, ἀλλὰ καινὴ κτίσις. καὶ ὅσοι τῷ κανόνι τούτῳ στοιχήσουσιν, εἰρήνη ἐπ’ αὐτοὺς καὶ ἔλεος, καὶ ἐπὶ τὸν Ἰσραὴλ τοῦ Θεοῦ. Τοῦ λοιποῦ κόπους μοι μηδεὶς παρεχέτω· ἐγὼ γὰρ τὰ στίγματα τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ ἐν τῷ σώματί μου βαστάζω. Ἡ χάρις τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ μετὰ τοῦ πνεύματος ὑμῶν, ἀδελφοί· ἀμήν.

ΣΚΕΨΕΙΣ – ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ – ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ

1. Καύχημα ἱερὸ

Μελετώντας κανεὶς τὴ σημερινὴ ἀποστολικὴ περικοπὴ τῆς θείας Λειτουργίας, ἀπὸ τὴν πρὸς Γαλάτας Ἐπιστολή, δὲν μπορεῖ νὰ μὴ θαυμάσει τὴ φλογερὴ ἀγάπη τοῦ ἀποστόλου Παύλου πρὸς τὸν Χριστό, τὴ θερμὴ πίστη, τὸν πύρινο ἐνθουσιασμό, ποὺ ξεχειλίζουν ἀπὸ τὴν καρδιά του καὶ ἀποτυπώνονται στὰ ἀνεπανάληπτα ἐκεῖνα λόγια: «ἐμοὶ μὴ γένοιτο καυχᾶσθαι εἰ μὴ ἐν τῷ σταυρῷ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ». Ποτὲ νὰ μὴ συμβεῖ νὰ καυχηθῶ γιὰ τίποτε ἄλλο, παρὰ μόνο γιὰ τὸν Σταυρὸ τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ· γιὰ τὸ ὅτι ὁ Κύριος πῆρε μορφὴ δούλου γιὰ χάρη μου καὶ σταυρώθηκε γιὰ ἐμένα. Τὸ ζοῦσε αὐτὸ ὁ Ἀπόστολος. Τὸ ἔνιωσε κατὰ τὴ θαυμαστὴ μεταστροφή του στὸν Χριστιανισμό. Χάρη στὸν Σταυρὸ τοῦ Κυρίου βρῆκε τὸ ἀληθινὸ φῶς, λυτρώθηκε ἀπὸ τὴν ἁμαρτία, κληρονόμησε τὸν οὐρανό. Θὰ ἄξιζε πλέον νὰ καυχηθεῖ γιὰ κάτι ἄλλο ἐπίγειο;

Ὁ Σταυρὸς τοῦ Χριστοῦ εἶναι τὸ καύχημα καὶ κάθε Χριστιανοῦ. «Τί ἐστι τὸ καύχημα τοῦ σταυροῦ;», ρωτᾶ ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος. Σὲ τί συνίσταται τὸ καύχημα τοῦ Σταυροῦ; Στὸ ὅτι ὁ Χριστὸς πῆρε μορφὴ δούλου γιὰ ἐμένα, καὶ ὑπέφερε ὅλα ὅσα ὑπέφερε γιὰ ἐμένα τὸν δοῦλο, τὸν ἐχθρό, τὸν ἀχάριστο. «Ἀλλ᾿ οὕτω με ἠγάπησεν, ὡς καὶ ἑαυτὸν ἐκδοῦναι» (PG 61, 679). Καὶ ὅμως μὲ ἀγάπησε τόσο πολύ, ὥστε νὰ παραδώσει ἀκόμη καὶ τὸν Ἑαυτό του. Ὁ Σταυρὸς εἶναι ἡ μεγαλύτερη ἀπόδειξη τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ. Φανερώνει πόση ἀξία ἔχουμε οἱ ἄνθρωποι γιὰ τὸν Θεό, ἀφοῦ γιὰ τὴ σωτηρία μας θυσιάσθηκε ὁ Κύριος. Δὲν ὑπάρχει κάτι τὸ ὁποῖο νὰ τιμᾶ τόσο πολὺ τὸν ἄνθρωπο καὶ νὰ τοῦ προσδίδει τόση ἀξία, ὅσο ὁ Σταυρὸς τοῦ Χριστοῦ.

2. Νέα δημιουργία

Στὴ συνέχεια τῆς περικοπῆς ὁ θεόπνευστος Ἀπόστολος σημειώνει ὅτι στὴν πνευματικὴ ζωή, ποὺ χαρίζει ὁ Χριστός, δὲν ἔχουν σημασία οἱ τυπικὲς διατάξεις τοῦ Νόμου, ἀλλὰ ἰσχύει μιὰ νέα δημιουργία. Μιὰ ἀναγέννηση συμβαίνει στὸν πιστὸ μὲ τὴ Χάρι τῆς σταυρικῆς θυσίας τοῦ Κυρίου· ἡ «καινὴ κτίσις», ὅπως τὴν ὀνομάζει ὁ Ἀπόστολος. Νέος ἄνθρωπος, καινούργιος ἄνθρωπος γίνεται ἐκεῖνος ποὺ πιστεύει στὸν Κύριο καὶ ἑνώνεται μαζί Του. Τὸ γράφει καὶ σὲ ἄλλη Ἐπιστολή του ὁ Ἀπόστολος: «εἴ τις ἐν Χριστῷ, καινὴ κτίσις» (Β΄ Κορ. ε΄ 17). Σὰν νὰ ἀναπλάθεται, νὰ ἀνανεώνεται ἡ γερασμένη ἀπὸ τὴν ἁμαρτία ψυχή του. Ἀναγεννᾶται, ἀλλάζει ζωή, γίνεται νέος ἄνθρωπος, μὲ ἄλλα ἰδανικά, ἀνώτερους πόθους, ἐξαγνισμένες ἐπιθυμίες, καθαροὺς λογισμούς, σεμνότητα βίου.

Τέτοιες θαυμαστὲς ἀλλοιώσεις ἐπιτελοῦνται διαρκῶς μέσα στὴν Ἐκκλησία. Βλέπουμε τὸν «ἐκ δεξιῶν» ληστὴ στὸν Γολγοθᾶ νὰ μετανοεῖ καὶ νὰ εἰσέρχεται στὸν Παράδεισο· τὴν πρώην ἀνήθικη γυναίκα νὰ γίνεται ὁσία, ἡ ὁσία Μαρία ἡ Αἰγυπτία· τὸν ἄλλοτε ἁμαρτωλὸ τελώνη νὰ γίνεται Ἀπόστολος καὶ Εὐαγγελιστής, ὁ εὐαγγελιστὴς Ματθαῖος. Βλέπουμε πρώην ἄσωτους ἀνθρώπους νὰ γνωρίζουν τὸν Κύριο καὶ νὰ γίνονται Ἅγιοι. Ἡ θαυμαστὴ αὐτὴ ἀλλοίωση θὰ συμβεῖ καὶ στὸν καθένα μας, ἂν ἑνωθοῦμε μὲ τὸν Κύριο: ἄλλοι ἄνθρωποι, καινούργιοι, μὲ νέα καρδιά, ἀνακαινισμένο νοῦ. Σὲ τέτοιους «καινοὺς» ἀνθρώπους ὁ Κύριος θὰ χαρίσει καὶ τὴν ἄφθαρτη, τὴν «καινὴν κτίσιν» τῆς αἰωνιότητος, τοὺς «καινοὺς οὐρανοὺς» καὶ τὴν «καινὴν γῆν» (Β΄ Πέτρ. γ΄ 13) τῆς Βασιλείας του.

3. Τὰ στίγματα τοῦ Κυρίου

Πρὶν κλείσει τὴν Ἐπιστολή του ὁ ἀπόστολος Παῦλος, θέλει νὰ τονίσει τὴ βαρύτητα τῶν λόγων του, ἰδιαιτέρως σὲ ὅσους τὸν ἀμφισβητοῦσαν. Στὸ ἑξῆς κανεὶς ἂς μὴ ζητεῖ ἀπολογία γιὰ ὅσα πράττω, τοὺς γράφει. «Ἐγὼ γὰρ τὰ στίγματα τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ ἐν τῷ σώματί μου βαστάζω»· διότι ἐγὼ βαστάζω στὸ σῶμα μου τὰ σημάδια τῶν πληγῶν ποὺ δέχθηκα γιὰ τὸν Κύριο. Καὶ οἱ πληγὲς αὐτὲς εἶναι ἡ ἀπολογία μου. Ἀναρίθμητα τέτοια «στίγματα» ἔφερε στὸ σῶμα του ὁ Ἀπόστολος ἀπὸ τὶς κακουχίες καὶ τὰ βασανιστήρια, ποὺ εἶχε ὑποστεῖ γιὰ τὸν Κύριο κατὰ τὶς ἀποστολικὲς περιοδεῖες του, τὶς μαστιγώσεις, τὰ χτυπήματα, τοὺς λιθοβολισμούς, τὰ ναυάγια, τὶς φυλακίσεις, τὶς ποικίλες στερήσεις. Καὶ αὐτὰ τὰ ἔνιωθε ὡς τὰ πολυτιμότερα παράσημά του.

Ἐμεῖς ἴσως νὰ μὴν ἔχουμε ἀντίστοιχα παράσημα, διότι οἱ περισσότεροι δὲν ἀντιμετωπίζουμε συνθῆκες αἱματηροῦ διω­γμοῦ γιὰ τὴν πίστη μας. Βαστάζουμε ὅμως τὰ «στίγματα τοῦ Κυρίου», ὅταν ἀντιμετωπίζουμε ἀγόγγυστα, ἀδιαμαρτύρητα, καρτερικὰ κάποια περιφρόνηση ἐξαιτίας τῆς πίστεώς μας, εἴτε κάποια ἀδικία, ἐπειδὴ τηροῦμε τὶς ἐντολὲς τοῦ Κυρίου, εἴτε κάποια εἰρωνεία, ἐπειδὴ θέλουμε νὰ δώσουμε στὰ παιδιά μας χριστιανικὴ ἀγωγή. Τότε ὁ πόνος γίνεται παράσημο καὶ ἡ ἀδικία ἕνα «στίγμα», ἕνα σημάδι, μιὰ σφραγίδα, ποὺ βεβαιώνει ὅτι ἀνήκουμε στὸν Κύριο.
Αὔριο θὰ ἑορτάσουμε τὴν Ὕψωση τοῦ τιμίου καὶ ζωοποιοῦ Σταυροῦ τοῦ Κυρίου. Ἂς ζητήσουμε τὴ Χάρι του, τὴν ἐνίσχυσή του, ὥστε νὰ βαστάζουμε τὰ «στίγματα τοῦ Κυρίου» στὴ ζωή μας, βεβαιώνοντας ἔτσι ὅτι ἀνήκουμε σ᾿ Ἐκεῖνον.

https://www.osotir.org/

Read more » Διαβάστε Περισσότερα