Εορτάζοντες την 2αν του μηνός Φεβρουαρίου

 Εορτάζοντες την  2αν του μηνός Φεβρουαρίου

---

 

 

• Η ΥΠΑΠΑΝΤΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ

• Ο ΑΓΙΟΣ ΑΓΑΘΟΔΩΡΟΣ

• Ο ΑΓΙΟΣ ΙΟΡΔΑΝΗΣ ο εκ Τραπεζούντας.

• Ο ΝΕΟΣ ΟΣΙΟΜΑΡΤΥΡΑΣ ΓΑΒΡΙΗΛ ο εν Κων/πόλει

 

 

Αναλυτικά

 

Η ΥΠΑΠΑΝΤΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ
Το γεγονός αυτό εξιστορεί ο ευαγγελιστής Λουκάς στο κεφάλαιο 6', στ. 22-35. Συνέβη σαράντα μέρες μετά τη γέννηση του παιδιού Ιησού. Σύμφωνα με το Μωσαϊκό νόμο, ή Παρθένος Μαρία, αφού συμπλήρωσε το χρόνο καθαρισμού από τον τοκετό, πήγε στο Ναό της Ιερουσαλήμ μαζί με τον Ιωσήφ, για να εκτελεσθεί ή τυπική αφιέρωση του βρέφους στο Θεό κατά το "πάν άρσεν διανοίγον μήτραν (δηλαδή πρωτότοκο) άγιον τω Κυρίω κληθήσεται" και για να προσφέρουν θυσία, πού αποτελούνταν από ένα ζευγάρι τρυγόνια ή δύο μικρά περιστέρια. Κατά τη μετάβαση αυτή, δέχθηκε τον Ιησού στην αγκαλιά του ο υπερήλικας Συμεών, όπως θα έξιστορίσουμε αύριο στη μνήμη του. Αυτό το γεγονός αποτελεί άλλη μια απόδειξη ότι ο Κύριος Ιησούς Χριστός δεν ήλθε να καταργήσει τον Μωσαϊκό νόμο, όπως ισχυρίζονταν οι υποκριτές Φαρισαίοι και Γραμματείς, αλλά να τον συμπληρώσει, να τον τελειοποιήσει. Κατά την ολονυκτία της Υπαπαντής στην Κωνσταντινούπολη, οι βασιλείς συνήθιζαν να παρευρίσκονται στο Ναό των Βλαχερνών. Ή συνήθεια αυτή εξακολούθησε μέχρι τέλους της βυζαντινής αυτοκρατορίας.

Απολυτίκιο. Ηχος α'.
Χαίρε Κεχαριτωμένη Θεοτόκε Παρθένε· εκ σου γαρ ανέτειλεν ο Ήλιος της δικαιοσύνης, Χριστός ο Θεός ημών, φωτίζων τους εν σκότει. Εύφραίνου και συ Πρεσβύτα δίκαιε, δεξάμενος εν άγκάλαις τον έλευθερωτήν των ψυχών ημών, χαριζόμενον ημίν και την Ανάστασιν.

Ο ΑΓΙΟΣ ΑΓΑΘΟΔΩΡΟΣ
Μαρτύρησε στα Τύανα της Καππαδοκίας. Στην αρχή του ξερρίζωσαν τα δόντια, έπειτα του έκοψαν τη γλώσσα, και κατόπιν του αφαίρεσαν με ξυράφι το δέρμα. Άλλα ή πίστη του προς τον Χριστό, έμεινε ακέραια και ακλόνητη, καταντροπιάζοντας τους άγριους βασανιστές. Τέλος πέθανε, αφού του διαπέρασαν τα μυαλά με πυρωμένα σουβλιά, από τα όποια όμως φλογερώτερος απέμεινε ο ζήλος της ευσέβειας και της αγάπης του προς τον Χριστό.

Ο ΑΓΙΟΣ ΙΟΡΔΑΝΗΣ ο εκ Τραπεζούντας.
Καταγόταν από την Τραπεζούντα και όταν παντρεύτηκε εγκαταστάθηκε στον Γαλατά της Κωνσταντινούπολης. Τότε ήταν 40 χρονών. Κάποτε λοιπόν, διασκέδαζε με κάποιους Όθωμανούς συμπατριώτες του, παίζοντας μαζί τους ένα παιγνίδι. Σέ κάποια στιγμή, ένας συμπαίκτης του, είπε κοροϊδευτικά στα ελληνικά: "Άγιε Νικόλα ψωριάρη, βοήθησε με να νικήσω". ο Ιορδάνης τότε, απάντησε παρόμοια εις βάρος όμως του Μωάμεθ. Την επόμενη μέρα, ένας από την παρέα του τον κατηγόρησε σαν υβριστή της θρησκείας του Μωάμεθ. "Οδηγήθηκε λοιπόν στον Βεζίρη και πιέστηκε να δεχθεί τον μουσουλμανισμό για να αποφύγει την τιμωρία του θανάτου. ο Ιορδάνης, όμως, παρέμεινε σταθερός στην αγάπη του προς τον "γλυκύτατο Ιησού" και έτσι οδηγήθηκε από τον έπαρχο στο Κουτζούκ Καραμάνι, τον τόπο της εκτέλεσης. Ενώ ήταν έτοιμος ο δήμιος να αποκεφαλίσει τον μάρτυρα, έφθασε αγγελιοφόρος του Βεζίρη και είπε μυστικά στον Ιορδάνη: "Ό Βεζίρης σε συμβουλεύει να λυπηθείς τη ζωή σου και πες φανερά ότι τουρκεύεις και έπειτα πήγαινε όπου θέλεις να ζήσεις χριστιανικά". ο Ιορδάνης απάντησε: "Ευχαριστώ τον Βεζίρη, αλλά αυτό δεν θα το κάνω ποτέ". Έτσι ο δήμιος έκοψε το κεφάλι του ένδοξου αυτού μάρτυρα, στην Κων/πολη 2 Φεβρουαρίου 1650 (κατ' άλλους 1651). Τη νύκτα πήγαν οι συγγενείς και οι φίλοι του στον έπαρχο, και άφοϋ του έδωσαν αρκετά χρήματα, πήραν το ιερό λείψανο του και το έθαψαν ευλαβικά στην τοποθεσία Μπέγιογλου. Μαρτύριο του Άγιου αύτοϋ συνέγραψαν ο Ί. Καρυοφύλλης, Μέγας Λογοθέτης της Μεγάλης Εκκλησίας και ο Μελέτιος Συρίγου.

Ο ΝΕΟΣ ΟΣΙΟΜΑΡΤΥΡΑΣ ΓΑΒΡΙΗΛ ο εν Κων/πόλει
Καταγόταν από την Άλλώνη της Προικοννήσου. Έγινε μοναχός και υπηρετούσε σαν κήρυκας της ενορίας του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως. Κατηγορήθηκε σαν υβριστής της μουσουλμανικής θρησκείας, φυλακίστηκε και βασανίστηκε στην Κωνσταντινούπολη. Παρέμεινε όμως σταθερός στην πίστη του και επειδή δεν δέχτηκε να γίνει μουσουλμάνος, αποκεφαλίστηκε στη πόλη αυτή 2 Φεβρουαρίου 1676. Το λείψανο του Αγίου ρίχτηκε στη θάλασσα από τους Τούρκους. Το μαρτύριο του Αγίου συνέγραψε ο Ιωάννης Καρυοφύλλης.

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

ΔΕΛΤΙΟ ΚΑΙΡΟΥ για Δευτέρα 2/2

 

ΔΕΛΤΙΟ ΚΑΙΡΟΥ για Δευτέρα 2/2

Την Δευτέρα 2 Φεβρουαρίου 2026 αναμένονται βροχές, καταιγίδες και χιονοπτώσεις κατά τόπους. Κανονικές για την εποχή θερμοκρασίες. Άνεμοι έως 7-8 μποφόρ στα πελάγη με σταδιακή εξασθένηση.

Πιο αναλυτικά, αρχικά αναμένονται βροχές και καταιγίδες, στη Μακεδονία, στη Θράκη, στην Ανατολική Θεσσαλία και Στερεά, στην Πελοπόννησο, στο Αιγαίο και στην Κρήτη. Χιονοπτώσεις θα σημειωθούν στα ορεινά των παραπάνω ηπειρωτικών περιοχών αλλά και σε πεδινές περιοχές της Ανατολική Μακεδονίας και της Θράκης. Πιθανότητα χαλαζοπτώσεων υπάρχει κυρίως στο Αιγαίο και στην Κρήτη. Από το πρωί τα φαινόμενα θα περιοριστούν κυρίως στη Θράκη, στα ανατολικά τμήματα του Αιγαίου και στην Κρήτη. Από το μεσημέρι αναμένονται σποραδικές μόνο βροχές και σποραδικές χιονοπτώσεις στα ορεινά και σε περιοχές χαμηλού υψομέτρου της Ανατολικής Μακεδονίας και της Θράκης.

Η θερμοκρασία στη Δυτική Μακεδονία θα κυμανθεί από -3 έως 7 βαθμούς Κελσίου στην υπόλοιπη Μακεδονία και στη Θράκη από -2 έως 9, στη Θεσσαλία από 2 έως 12, στην Ήπειρο από 1 έως 12, στην Στερεά και στην Πελοπόννησο από 4 έως 14, στα νησιά του Ιονίου από 6 έως 12, στα νησιά του Βορείου και Ανατολικού Αιγαίου από 4 έως 14, στις Κυκλάδες από 6 έως 14, στα Δωδεκάνησα από 12 έως 15 και στην Κρήτη από 11 έως 18 βαθμούς Κελσίου. Σημειώνεται στο Αιγαίο και στην Κρήτη η ελάχιστη αναμένεται προς το τέλος του εικοσιτετραώρου.

Οι άνεμοι στο Βόρειο Αιγαίο θα πνέουν από βορειοανατολικές διευθύνσεις 5 έως 7 μποφόρ και από το μεσημέρι 3 έως 5 μποφόρ. Στο Κεντρικό Αιγαίο οι άνεμοι θα πνέουν από βόρειες διευθύνσεις 6 έως 8 μποφόρ και από το μεσημέρι από βορειοδυτικές διευθύνσεις 3 έως 5 μποφόρ. Μετά το απόγευμα θα γίνουν μεταβαλλόμενοι 2 έως 4 μποφόρ. Στο Νότιο Αιγαίο οι άνεμοι θα πνέουν από δυτικές διευθύνσεις 5 έως 7 μποφόρ και από το μεσημέρι 3 έως 5 μποφόρ. Στο Ιόνιο οι άνεμοι θα πνέουν από βορειοδυτικές διευθύνσεις 5 έως 7 μποφόρ και από το μεσημέρι 3 έως 5 μποφόρ. Προς το τέλος του εικοσιτετραώρου οι άνεμοι στο Ιόνιο θα γίνουν μεταβαλλόμενοι 2 έως 4 μποφόρ.

Στην Αττική αναμένονται νεφώσεις κατά διαστήματα με πιθανότητα πρόσκαιρων, τοπικών βροχών έως το μεσημέρι. Οι άνεμοι θα πνέουν από βορειοδυτικές διευθύνσεις 4 έως 6 μποφόρ και από το μεσημέρι 2 έως 4 μποφόρ. Η θερμοκρασία στο κέντρο των Αθηνών θα κυμανθεί από 8 έως 12 βαθμούς Κελσίου.

Στον νομό Θεσσαλονίκης αναμένονται νεφώσεις με πιθανότητα πρόσκαιρων, τοπικών βροχών και στα ορεινά πρόσκαιρων, τοπικών χιονοπτώσεων κυρίως έως το πρωί και προς το τέλος του εικοσιτετραώρου. Οι άνεμοι θα πνέουν από βόρειες διευθύνσεις 2 έως 4 μποφόρ και από το μεσημέρι έως 3 μποφόρ. Η θερμοκρασία στο κέντρο της Θεσσαλονίκης θα κυμανθεί από 4 έως 9 βαθμούς Κελσίου.

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Κυριακή Τελώνου και Φαρισαίου – «Ο Θεός, ιλάσθητί μοι τω αμαρτωλώ».

 

Ἡ σημερινὴ εὐαγγελικὴ περικοπὴ μᾶς παρουσιάζει δύο διαφορετικοὺς ἀνθρώπους, ποὺ ἀνέβησαν στὸ ἱερὸ νὰ προσευχηθοῦν. Ὁ Χριστὸς εἶπε τὴν παραβολὴ αὐτή, γιὰ νὰ τονίσει τὸν τρόπο, ποὺ πρέπει νὰ ἀπευθυνόμαστε στὸν Θεὸ διά τῆς προσευχῆς μέσῳ τῆς ταπεινώσεως καὶ αὐτομεμψίας.

Ἡ σκηνὴ εἶναι συγκλονιστικὴ καὶ ἡ ἀντίθεση μεταξὺ τῶν δύο ἀνθρώπων εἶναι ἔντονη. Ὁ ἕνας, Φαρισαῖος, μὲ τὴν ἐπιδεικτικὴ θρησκευτικότητα καὶ τὴν ἀλαζονικὴ εὐσέβεια, ἐμφανίζεται μπροστὰ στὸν Θεὸ ὄχι, γιὰ νὰ προσευχηθεῖ, ἀλλὰ νὰ ἀπαριθμήσει φωναχτὰ «πρὸς τὸ θεαθῆναι τοῖς ἀνθρώποις» τὶς θρησκευτικές του ἀρετὲς καὶ τὰ καλά του ἔργα, ποὺ ἐκ πρώτης ὄψεως εἶναι ἀξιέπαινα.

Νήστευε δύο φορὲς τὴν ἑβδομάδα καὶ ἔδιδε τὴν δεκάτη (1/10) τῶν εἰσοδημάτων του σὲ δωρεὲς καὶ ἐλεημοσύνες.

Ὁ Κύριος δὲν καταδικάζει αὐτὲς τὶς ἀρετὲς τοῦ Φαρισαίου, ἀλλὰ τὸ κίνητρο αὐτῶν, τὴν ἀπουσία ἀγάπης πρὸς τὸν Θεὸ καὶ τὸν πλησίον, καὶ τὸν ἐγωϊσμό, τὴν αὐτοπροβολή, τὴν αὐτοδικαίωση.

Τὰ τελευταῖα εἶναι, ποὺ καθιστοῦν τὰ καλὰ ἔργα τοῦ Φαρισαίου ἄκαρπα. Εἶναι μία πνευματικὴ παγίδα, ποὺ ἐμεῖς οἱ χριστιανοὶ ὀφείλουμε νὰ ἀποφύγουμε. Πολλὲς φορὲς ἡ εὐλάβειά μας καὶ ἡ ἐλεημοσύνη δὲν φθάνει στὰ μέτρα τοῦ Φαρισαίου.

Πολλοὶ χριστιανοὶ πλέον δὲν νηστεύουν, ἡ ἐλεημοσύνη τους εἶναι περιορισμένη, καὶ γίνεται μὲ τρόπο ἐπιδεικτικό, γιὰ αὐτοπροβολή, χωρὶς ἀγάπη, προσβλητικὴ γιὰ τὸν ἀποδέκτη τῆς ἐλεημοσύνης.

Ἐπὶ πλέον, ὁ Φαρισαῖος αὐτοδιορίζεται κριτὴς καὶ κατακρίνει τὸν ἁμαρτωλὸ τελώνη. Ἁμάρτημα, στὸ ὁποῖο πολλοὶ χριστιανοὶ πέφτουν, λένε εὔκολα λόγια, κατακρίνουν, καταδικάζουν τὸν ἄλλον, γιατί ἡ καρδιάτους εἶναι γεμάτη ἐγωϊσμὸ καὶ δὲν ἔχει γνήσια ἀγάπη. Ὁ πειρασμὸς τῆς κατακρίσεως καὶ τῆς αὐτοδικαιώσεως προσβάλλει τοὺς χριστιανούς, χωρὶς πολλὲς φορὲς νὰ τὸ ἀντιλαμβάνονται.

Ὅμως ὁ Κύριος, ὁ «ἐτάζων καρδίας καὶ νεφρούς», γινώσκει τὰ κρύφια τῆς καρδίας τοῦ καθενός. Μὴ θεωροῦμε ὅτι μὲ ὑποκριτικὴ συμπεριφορὰ ἢ ψευδοευσέβεια μποροῦμε νὰ ξεγελάσουμε τὸν Θεό. Ὁ Θεὸς δὲν ἐμπαίζεται, δὲν μυκτηρίζεται (Γαλ. στ´7). Ὁ Κύριος εὐλογεῖ τοὺς ταπεινούς: «ὁ Θεὸς ὑπερ ηφάνοις ἀντιτάσσεται, ταπεινοῖς δὲ δίδωσιν χάριν» (Ἰακ. δ´6).

Ὁ τελώνης, μὲ συναίσθηση τῆς ἁμαρτωλότητός του, πλησιάζει τὸν Θεὸ μὲ πνεῦμα ταπεινώσεως καὶ προσεύχεται νὰ λάβει τὸ ἔλεος καὶ τὴν συγχώρηση τοῦ Θεοῦ: «ἀλλ᾽ ἔτυπτεν τὸ στῆθος αὐτοῦ λέγων, ὁ Θεός, ἱλάσθητί μοι τῷ ἁμαρτωλῷ». Ἐνώπιον τοῦΘεοῦ, μᾶς λέγει ὁ Κύριος, ὁ τελώνης κατέβη δικαιωμένος ἀπὸ τὸν ναό.

Ὅπως μᾶς λένε οἱ Ἅγιοι Πατέρες, ἡ ταπείνωση εἶναι ἡ «ὑψοποιὸς ἀρετή», ποὺ μᾶς ἀνυψώνει πνευματικῶς, ὅταν προτιμήσουμε νὰ ταπεινωθοῦμε καὶ νὰ πέσουμε χαμηλά, σύμφωνα μὲ τὰ κριτήρια τοῦ κόσμου, ποὺ θεωρεῖ τὴν ταπείνωση ὡς ἀδυναμία, γιὰ νὰ σταθοῦμε ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ.

Ὁ τελώνης δὲν εἶχε τὸν ἐγωϊσμὸ τοῦ Φαρισαίου, ποὺ τὸν ἐμπόδιζε νὰ διακρίνει τὶς ἁμαρτίες του. Ὄντως, γιὰ νὰ κατορθώσει κάποιος νὰ ἀναγνωρίσει τὶς ἁμαρτίες του, ὀφείλει νὰ παραμερίσει τὸν ἐγωϊσμὸ καὶ νὰ δεῖ ξεκάθαρα τὴν ἀσχήμια τῆς ἔσω ἁμαρτίας, νὰ ταπεινωθεῖ, νὰ ἐκζητήσει τὸ ἔλεος τοῦ Θεοῦ, ὅπως ἔπραξε ὁ τελώνης.

Ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία μὲ πολλὴ σοφία ὅρισε τὴν σημερινὴ περικοπὴ νὰ ἀναγιγνώσκεται μέσα στὴν πνευματικὴ περίοδο τοῦ Τριωδίου, γιὰ νὰ μᾶς τονίσει τὶς θεμελιώδεις ἀρετὲς τῆς ταπεινώσεως καὶ τῆς μετανοίας, προβάλλουσα τὸν ταπεινὸ τελώνη, νὰ τὸν μιμηθοῦμε καὶ νὰ βρεθοῦμε δικαιωμένοι ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ.

Ἀρχιμανδρίτης π. Κύριλλος Κεφαλόπουλος

Ορθόδοξος Τύπος, 31/01/2014

askitikon.eu

• 
  

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Φεβρουάριος ή Κούντουρον...Καλό μήνα!

 

Φεβρουάριος ή Φλεβάρης στην ποντιακή διάλεκτο Κούντουρον. Τι λέει η παράδοση για τον μήνα Φεβρουάριο; Τι έκαναν οι Πόντιοι τον μήνα αύτον;

Ο Φεβρουάριος, σύμφωνα με την παράδοση, πήρε το όνομα του από τη λατινική λέξη Febra - γενι­κή Febrorum, που σήμαινε «καθαρμοί, αγνισμοί, γιορτή καθαρτήρια» των Ρωμαίων.

Στο ημερολόγιο των αρχαίων Αθηναίων ο Φεβρουά­ριος λεγόταν Ανθεστηρίων, γιατί κατά τον μήνα αυτόν αρχίζουν να ανθίζουν τα φυτά, με πρώτη την αμυγδαλιά. Κατά τον μήνα αυτόν γίνονταν και οι διονυσιακές γιορτές με το όνομα «Ανθεστήρια».

Στα Κοτύωρα του Πόντου τον ονόμασαν «Κούντουρον», κάτι που επικράτησε σε όλον τον Πόντο - «Κούντουρον» από τον λαϊκό χαρακτηρισμό «Κοντόν ουράδ' έσ''», δηλαδή «κοντή είναι η ουρά του», γιατί, σε σχέση με τους άλλους μήνες, είναι λειψός, πότε κατά μία ημέρα και πότε κατά δυο ημέρες.

Λόγω της αστάθειας του καιρού κατά τον Φεβρουάριο, χαρακτηριστική είναι και η φράση: «Ο Κούντουρον έν' λειφτός, έν' ολίγον πα ζαντός», δηλαδή ο Φεβρουάριος είναι λειψός, είναι και λίγο παλαβός!

Όταν οι ημέρες του δεν καταλήγουν σε άρτιο αριθμό (28), αλλά σε περιττό (29), κάτι που συμβαίνει κάθε τετραετία, λέγεται και δίσεκτο, πράγμα που ο απλός λαός το μπερδεύει με το δύστυχως και οι προληπτικοί θε­ωρούν τον μήνα Φεβρουάριο γρουσούζη!

Επηρεασμένη από θρησκευτικές γιορτές και άλλα εθνικά και ιστορικά γεγονότα, η λαϊκή ποντιακή γνωρισματολογία τοποθετεί σε κάθε μήνα και ένα ορόσημο. Για τον Φεβρου­άριο λέει:

Τα δυο τη Κουντούρ τη Παναΐας (Υπαπαντή του Χριστού).
Ν' αϊλί εκείνον π' έκαμεν σα δυο τη Κουντούρ τη Παναΐας,
Μηδέ τσέπρα λείπ'ατον μηδέ ανεχειτία...

Στις 11 Φεβρουαρίου είναι η γιορτή του Αγίου Βλασίου, που, σύμφωνα με το Μαρτυρολόγιο, ήταν επίσκοπος Σεβάστειας και μαρτύρησε το 316 μ. Χ., θεωρούμενος προστάτης άγιος για τα νοσήματα του λαιμού, αφού κατά το συναξάρια του «εθεράπευσε ένα μικρό παιδί, στο λαιμό του οποίου ενεπλάκη οστούν ιχθύος».

Στον Πόντο, κατά την ημέρα της γιορτής του παρέθεταν κοινό τραπέζι στους εκκλησιαζόμενους με «χασίλ», δηλαδή φαγητό παρασκευασμένο από βρασμένο σιτάρι, κομμένο και μαγειρευμένο με μέλι και βούτυρο.

Οι ημέρες του Φεβρουαρίου ανήκουν οι μισές στον χει­μώνα, που φεύγει και οι άλλες μισές στην άνοιξη, που έρχεται. Κατά τον Φεβρουάριο ή Φλεβάρη φυτεύουν τα πιο πολλά καρποφόρα δέντρα, ενώ γίνεται και το μπόλιασμα (ενοφθαλμισμός - πέρασμα, δηλαδή, οφθαλμών-ματιών από ένα πολύκαρπο και καλόκαρπο δέντρο κάτω από τη φλούδα ενός άλλου). Γενικά, κατά τον Φεβρουάριο γίνο­νται και άλλες δουλειές που αφορούν τα δέντρα, όπως είναι τα κλαδέματα.

Στα παράξενα του Φεβρουαρίου περιλαμβάνεται και ο στίχος «Έρθεν και ο Κούντουρον τα κάτας μιάου.. .μιάου...».

Με τον Φεβρουάριο συμπίπτουν τις περισσότερες φο­ρές οι απόκριες, κατά τη διάρκεια των οποίων πολλοί ήταν εκείνοι που ξεφάντωναν με αμφιέσεις, με τις παρά­ξενες μουτσούνες (μάσκες) και τους Μωμόγερους (Μω-μοέρ' ή μωμοέρτς), που ξεκινούσαν τα Χριστούγεννα και συνέχιζαν μέχρι τις απόκριες.

Ο Φεβρουάριος - Κούντουρον στην ποντιακή ποίηση
Ο Κούντουρον, ο κούτσουρον και ο πασαλοκαύτες.
Τη Κουντουρί' το χόν' άμον βούτερον έν'.
Ο Κούντουρον μεσοχείμωνος και πλέτερος έν'.
Ο Κούντουρον μεσοχείμαγος εν.
Φλεβάρη μου κι αν θλίφκεσαι καλοκαιρ'νός μυρίζεις.
Υπαπαντήν, Υπαπαντήν, σ' έξεργους εμπαίν' κλειδίν.
www.pontos-news.gr

 

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Φλεβάρης των φλεβών..Παντελής Θαλασσινός.

 

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Καλό μήνα...Λαογραφία και Φεβρουάριος.

 

Μπήκε και ο δεύτερος μήνας του χρόνου… Πέρασε κιόλας ο Γενάρης και δεν το καταλάβαμε!!!
Ο Φλεβάρης είναι ο τελευταίος μήνας του χειμώνα και οφείλει το όνομά του σε μια Ρωμαϊκή γιορτή που ονομάζεται Φεμπρουά, μια γιορτή θρησκευτικού καθαρμού και εξαγνισμού. Είναι ο μήνας που έχει τις λιγότερες μέρς, γι’αυτό τον λόγο ονομάζεται και Κουτσοφλέβαρος! Κάθε 4 χρόνια, όταν το έτος είναι δίσεκτο, τότε ο Φεβρουάριος έχει μία μέρα παραπάνω. Παρόλο που τον μήνα αυτό κάνει αρκετό κρύο, προμηνύει τον ερχομό της Άνοιξης, καθώς η παροιμία λέει «Ο Φλεβάρης και αν φλεβίσει, καλοκαίρι θα μυρίσει».

Άλλες ονομασίες του Φλεβάρη:

1. Ο λαός μας τον αποκάλεσε Κουτσοφλέβαρο, επειδή έχει 28 ημέρες.
2. Σε κάποια μέρη λεγόταν Κούτσουρος, διότι κατά κάποιο τρόπο είναι κουτσουρεμένος.
3. Λέγεται Φλιάρης, Ληψομήνας, Κουτσός, Κουτσούκης ή Μικρός.
4. Λέγεται και Τρυγητής γιατί ο Φλεβάρης είναι ο μήνας των αμπελιών καιΚλαδευτής λόγω της ανεπτυγμένης αμπελουργίας.
5. Για τον άστατο καιρό, ο Φλεβάρης λέγεται επίσης και Μεθυσμένος, γιατί δεν ξέρει τι κάνει.

Πλήθος παροιμιών και για τον μήνα Φεβρουάριο:

• Το Φλεβάρη μη φυτέψεις, ούτε να στεφανωθείς, Τρίτη μέρα μη δουλέψεις, Σάββατο μη στολιστείς.
• Ο Φλεβάρης κι αν φλεβίσει καλοκαίρι θα μυρίσει μ’ αν τις φλέβες του ανοίξει ξεροπήγαδα γιομίζει.
• Του Φλεβάρη είπαν να βρέξει και λησμόνησε να πάψει.
• Φλεβάρης, κουτσοφλέβαρος, έρχεται κούτσα κούτσα, όλο νερά και λούτσα.
• Ο Φλεβάρης με νερό, κουτσός μπαίνει στο χορό.
• Ο Φλεβάρης κι αν φλεβίσει, πάλι άνοιξη θ’ ανθίσει. Μα αν κάμει και πεισμώσει, μες τα χιόνια θα μας χώσει.
• Παπαντή καλοβρεμμένη, η κοφίνα γεμισμένη.
• Κύριε ελέησον, Φλεβάρη, και στο χάλκωμα με βάνεις.
• Ο μήνας Φλεβάρης ή τις φλέβες ανοίγει ή τις φλέβες κλείνει.
• Ο Φλεβάρης φλέβες ανοίγει και πόρτες σφαλάει.
• Στις δέκα εφτά του Φλεβάρη θα ζεσταθεί το νύχι του βοδιού
• Στις δεκαπέντ’ από Φλεβάρη βαρεί το άλογο ποδάρι
• Γενάρη γέννα το παιδί, Φλεβάρη, φλέβισέ το.
• Του Φλεβάρη είπαν να βρέξει και λησμόνησε να πάψει.
• Φλεβάρη, φλέβες (νερού) μ’ άνοιξες.
• Σου ‘πανε Φλεβάρη βρέξε και λησμόνησες να πάψεις.

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Σαν σήμερα...1 Φεβρουαρίου.

 

Τα σημαντικότερα γεγονότα της 1ης Φεβρουαρίου

1806: Οι Τούρκοι πολιορκούν τους Κολοκοτρωναίους κοντά στη Δημητσάνα. Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης διαφεύγει στη Ζάκυνθο.

1914: Επιδίδεται στην ελληνική κυβέρνηση η διακοίνωση των Μεγάλων Δυνάμεων για τα νησιά του Αιγαίου και την Ήπειρο, βάσει της οποίας παραχωρούνται στην Ελλάδα τα κατεχόμενα από την Τουρκία νησιά του Αιγαίου, εκτός Ίμβρου, Τενέδου και Καστελόριζου.

1918: Η Μόσχα ορίζεται αντί της Πετρούπολης πρωτεύουσα της Ρωσίας και η χώρα υιοθετεί το γρηγοριανό ημερολόγιο.

1977: Εφαρμόζεται η εγκύκλιος, σύμφωνα με την οποία όλα τα δημόσια έγγραφα στην Ελλάδα θα συντάσσονται πλέον στη δημοτική.

1988: Υπογράφεται η «Συμφωνία του Νταβός» μεταξύ των πρωθυπουργών Ελλάδας και Τουρκίας, Ανδρέα Παπανδρέου και Τουργκούτ Οζάλ σε μια προσπάθεια εξομάλυνσης των σχέσεων των δύο χωρών εξαιτίας της κρίσης του 1987.

1992: Ο Αμερικανός Πρόεδρος Τζορτζ Μπους και ο Ρώσος ομόλογός του Μπόρις Γιέλτσιν υπογράφουν τη Διακήρυξη του Καμπ Ντέιβιντ, με την οποία μπαίνει και επίσημα τέλος στον Ψυχρό Πόλεμο.

1996: Η κρίση στα Ίμια κορυφώνεται. Στις 4.49 π.μ. ένα ελληνικό ελικόπτερο, που προσπαθεί να εξακριβώσει την παρουσία ή όχι Τούρκων στρατιωτών στη βραχονησίδα Ακρογιαλιά, συντρίβεται κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες. Από τις 6 το πρωί, η ελληνική σημαία δεν κυματίζει στη βραχονησίδα, ενώ με εντολή του πρωθυπουργού, Κώστα Σημίτη, αποσύρονται οι ελληνικές δυνάμεις.

2003: Μετά από 15 ημέρες στο διάστημα για την αποστολή STS 107, το διαστημικό λεωφορειο Κολούμπια(OV 102 Columbia), το πρώτο διαστημικό λεωφορείο που βγήκε από την ατμόσφαιρα (είχαν προηγηθεί τα πειραματικά Pathfinder και Enterprise, τα οποία πραγματοποίησαν μόνο δοκιμές) καίγεται και διαλύεται στην ατμτόσφαιρα πάνω από το Τέξας των ΗΠΑ, κατά την διάρκεια της επανεισόδου. Εφτά επιβαίνοντες έχασαν τη ζωή τους ανάμεσα τους κι ο πρώτος Ισραηλινός αστροναύτης.

2004: Εκατό νεκροί και περισσότεροι από 240 τραυματίες είναι ο τραγικός απολογισμός από δύο βομβιστικές επιθέσεις αυτοκτονίας που σημειώνονται στα γραφεία δύο κουρδικών κομμάτων, του «Κουρδικού Δημοκρατικού Κόμματος» και της «Πατριωτικής Ένωσης του Κουρδιστάν», στην πόλη Αρμπίλ του βορείου Ιράκ.

2004: Στους 244 ανέρχεται ο αριθμός των νεκρών προσκυνητών οι οποίοι ποδοπατούνται μέχρι θανάτου κατά τη διάρκεια τελετουργικού, με το οποίο ολοκληρώνεται το ετήσιο προσκύνημα των πιστών στη Μέκκα. Ο αριθμός των τραυματιών ξεπερνά τους διακόσιους.

Γεννήσεις

1874 - Ούγκο Φον Χόφμανσταλ, Αυστριακός συγγραφέας

1894 - Τζον Φορντ, Αμερικανός σκηνοθέτης και παραγωγός

1901 - Κλαρκ Γκέιμπλ, Αμερικανός ηθοποιός

1931 - Μπόρις Γιέλτσιν, ο πρώτος Ρώσος Πρόεδρος μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης

1952 - Ρότζερ Τσιεν, Αμερικανός βιοχημικός (βραβείο Νόμπελ 2008)

1965 - Σέριλιν Φεν, Αμερικανίδα ηθοποιός

1965 - Στεφανί, πριγκίπισσα του Μονακό

1965 - Μπράντον Λη, ηθοποιός, γιος του Μπρους Λη

1968 - Λίζα Μαρί Πρίσλεϊ, Αμερικανίδα ηθοποιός και τραγουδίστρια, κόρη του θρυλικού Έλβις Πρίσλεϊ

1969 - Γκάμπριελ Μπατιστούτα, παλαίμαχος αργεντίνος στράικερ

1975 - Κατερίνα Θάνου, Ελληνίδα αθλήτρια του στίβου

1982 - Χρήστος Καλαντζής, ποδοσφαιριστής του Ατρομήτου Αθηνών

Θάνατοι

1851 - Μαίρη Σέλλεϋ, Αγγλίδα συγγραφέας

1908 - Κάρλος Α', βασιλιάς της Πορτογαλίας

1940 - Ζαχαρίας Παπαντωνίου, ποιητής και πεζογράφος

1944 - Πιέ Μοντριάν, Ολλανδός ζωγράφος

1950 - Μαρσέλ Μος, Γάλλος ανθρωπολόγος και κοινωνιολόγος

1966 - Χέντα Χόπερ, Αμερικανίδα αρθρογράφος και περιβόητη φαρμακόγλωσσα των δρώμενων του Χόλιγουντ

1966 - Μπάστερ Κίτον, Αμερικανός ηθοποιός

1971 - Ραούλ Χάουσμαν, Αυστριακός καλλιτέχνης

1976 - Χανς Ρίχτερ, Γερμανός ζωγράφος, σκηνοθέτης και συγγραφέας

1976 - Βέρνερ Χάιζενμπεργκ, Γερμανός φυσικός

2002 - Χίλντεγκαρντ Κνεφ, Γερμανίδα ηθοποιός, τραγουδίστρια και συγγραφέας

http://www.newsbeast.gr

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Εορτή του Αγίου Τρύφωνος του Μάρτυρα.

 

Τη μνήμη του Αγίου Τρύφωνος του Μάρτυρα τιμά σήμερα, 1 Φεβρουαρίου, η Εκκλησία μας.

O Άγιος Τρύφων καταγόταν από τη Λάμψακο της Φρυγίας και έζησε στα χρόνια των αυτοκρατόρων Γορδιανού (238-244), Φιλίππου (244-249) και Δεκίου (249-251).

Προερχόταν από φτωχή οικογένεια και στη παιδική του ηλικία, έβοσκε χήνες για να ζήσει. Συγχρόνως όμως μελετούσε με ζήλο την Αγία Γραφή και εκτελούσε με ευλάβεια τα θρησκευτικά του καθήκοντα. Έτσι, σιγά-σιγά ο Τρύφων με την ευσεβή φιλομάθεια του, κατόρθωσε όχι μόνο να διδαχθεί ο ίδιος, αλλά και να διδάσκει τις αιώνιες αλήθειες της πίστεως του. Γρήγορα η ευσεβής ψυχή του δέχθηκε τη χάρη του Αγίου Πνεύματος και ο Θεός αξίωσε τον Τρύφωνα να θαυματουργεί.

Όμως ο Άγιος θεράπευε όχι μόνο κάθε ασθένεια, αλλά και εξάγνιζε τις μολυσμένες από τα δαιμόνια ψυχές. Όταν ο αυτοκράτορας Γορδιανός, πληροφορήθηκε για τις θαυματουργικές ικανότητες τού Τρύφωνα, τον παρακάλεσε να θεραπεύσει την άρρωστη κόρη του. O αυτοκράτορας προσπάθησε να εκφράσει την ευγνωμοσύνη του, προσφέροντας στον Άγιο αξιώματα και χρήματα, τα οποία όμως ο Τρύφων ευγενικά αρνήθηκε.

Όταν αυτοκράτορας έγινε ο Δέκιος, εξαπέλυσε άγριο διωγμό κατά των Χριστιανών. Το 250 μ.Χ. ο Άγιος, επειδή δεν λάτρευε τους θεούς της ειδωλολατρικής θρησκείας και ήταν Χριστιανός, συνελήφθη από κάποιον στρατιωτικό που ονομαζόταν Φρόντων (ή Φόρτων) και οδηγήθηκε ενώπιον των επάρχων της Ανατολής, Τιβέριου Γράγχου και Κλαυδίου Ακυλίνου στη Νίκαια της Βιθυνίας. Ο μάντης Πομπηϊανός τον παρουσίασε στους ηγεμόνες. Ο Άγιος Τρύφων ομολόγησε με θάρρος την πίστη του. Τότε υποβλήθηκε σε φρικτά βασανιστήρια. Του κατατρύπησαν με σπαθιά όλο του το σώμα, έπειτα τον έδεσαν από τα πόδια σε άλογα και τον έσυραν, σε ώρες φοβερού ψύχους, σε δύσβατες και πετρώδεις τοποθεσίες. Εκείνος προσευχόταν και έλεγε: «Κύριε, μην τους καταλογίσεις αυτή την αμαρτία». Μετά το φρικτό μαρτύριο τον ρώτησαν αν σωφρονίσθηκε και ήθελε να θυσιάσει στα είδωλα.

Ο Μάρτυρας του Χριστού απάντησε τότε στον έπαρχο Ακυλίνο: «Ανόσιε και κακών αρχηγέ, είναι δυνατόν να είσαι σωφρονισμένος, όταν είσαι μεθυσμένος από τον διάβολο; Εγώ πάντοτε περνάω τον βίο μου με σωφροσύνη, γιατί έχω τον Χριστό βοηθό της ελπίδας μου». Ύστερα από αυτό τον έκλεισαν στο δεσμωτήριο με σκοπό να του δώσουν διορία, για να απαλλαγεί από την «άνοια» αυτού και να αρνηθεί την πίστη του στον Χριστό. Λίγες ημέρες μετά ο έπαρχος κάλεσε τον Άγιο και τον ρώτησε εάν το διάστημα του χρόνου και τα βασανιστήρια τον έπεισαν να θυσιάσει στους θεούς. Ο Άγιος και πάλι ομολόγησε με πνευματική ανδρεία το Όνομα του Θεού. Τον έσυραν τότε γυμνό πάνω σε σιδερένια καρφιά, κατόπιν τον μαστίγωσαν και στη συνέχεια του έκαψαν με λαμπάδες τα πλευρά. Στο τέλος, μόλις ο Μάρτυρας παρέδωσε την ψυχή του στον Θεό λέγοντας το «Κύριε Ιησού Χριστέ, δέξαι το πνεύμα μου», απέκοψαν την τίμια κεφαλή αυτού.

Οι Χριστιανοί παρέλαβαν το τίμιο λείψανο του Μάρτυρος και αφού το έχρισαν με πολύτιμα μύρα και το τύλιξαν σε σινδόνα, το κατέθεσαν σε λάρνακα και το απέστειλαν στην πόλη της Λαμψάκου κατά την επιθυμία του.

Η Σύναξη του Αγίου Μάρτυρος Τρύφωνος ετελείτο στο Μαρτύριό του, το οποίο βρισκόταν μέσα στο σεπτό Αποστολείο του Ιωάννου του Θεολόγου, πλησίον της Μεγάλης Εκκλησίας.

Ναό αφιερωμένο στον Άγιο Τρύφωνα έκτισε ο μέγας Ιουστινιανός (527-565 μ.Χ.) στην τοποθεσία του Πελαργού Κωνσταντινουπόλεως. Μονή του Αγίου Τρύφωνος αναφέρεται και μετά τα μέσα του 9ου αιώνος μ.Χ., παρακείμενη στη Μητρόπολη Χαλκηδόνος, στην οποία εκάρη μοναχός ο μετέπειτα Πατριάρχης Νικόλαος ο Μυστικός (901-907, 912-925 μ.Χ.).

Ιερά Λείψανα: Η Κάρα του Αγίου βρίσκεται στη Μονή Ξενοφώντος Αγίου Όρους.
Μέρη της Κάρας του Αγίου βρίσκονται στη Μητρόπολη Άρτης και τις Μονές Μεγ. Σπηλαίου Καλαβρύτων και Ζωοδόχου Πηγής Άνδρου.
Η δεξιά (πλήν της παλάμης) του Αγίου βρίσκεται στη Μονή Κωνσταμονίτου Αγίου Όρους.
Μέρος της δεξιάς του Αγίου βρίσκεται στη Μονή Βατοπεδίου Αγίου Όρους.
Η δεξιά παλάμη του Αγίου βρίσκεται στη Μονή Προυσού Εὐρυτανίας.
Τεμάχια της δεξιάς και 9 άλλα τεμάχια του Αγίου βρίσκονται στη Μονή Παντοκράτορος Αγίου Όρους.
Ένας βραχίονας του Αγίου βρίσκεται στη Μονή Φρασινέϊ Ρουμανίας.
Μέρος χειρός του Αγίου βρίσκεται στη Μητρόπολη Θηβών και Λεβαδείας.
Μία πτέρνα του Αγίου βρίσκεται στη Μονή Διονυσίου Αγίου Όρους.
Μέρος του αριστερού ποδός του Αγίου βρίσκεται στη Μονή Παντελεήμονος Αγίου Όρους.
Αποτμήματα του Ιερού Λειψάνου του Αγίου βρίσκονται στις Μονές Κορνοφωλιάς Έβρου, Γουμένισσας Κιλκίς, Οσίου Διονυσίου Λιτοχώρου, Θεοτοκιού Άρτης, Κορώνας Καρδίτσας, Κοιμ. Θεοτόκου Λιγοβιτσίου Αιτωλοακαρνανίας, Αμπελακιώτισσας Ναυπακτίας, Σαγματά Βοιωτίας, Πεντέλης Αττικής, Νταού Πεντέλης, Οσίου Θεοδοσίου Άργους, Χρυσοπηγής Δίβρης Ηλείας, Βουλκάνου Μεσσηνίας, καθώς και Κουτλουμουσίου, Καρακάλου και Δοχειαρίου Αγίου Όρους.

Απολυτίκιον
Ήχος δ’. Ταχύ προκατάλαβε.
Τρυφήν την ακήρατον, ιχνηλατών εκ παιδός, βασάνους υπήνεγκας, υπέρ Χριστού του Θεού, και ήθλησας άριστα όθεν την των θαυμάτων, κομισάμενος χάριν, λύτρωσαι πάσης βλάβης, και παντοίας ανάγκης, Τρύφων Μεγαλομάρτυς, τους σε μακαρίζοντας.

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Απόστολος και Ευαγγέλιο Κυριακή 1-2-2026

Εὐαγγελικὸ Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 1 Φεβρουαρίου 2026, Κυριακὴ Τελώνου καί Φαρισαίου (Λουκ. ιη΄ 10-14)

10 ἄνθρωποι δύο ἀνέβησαν εἰς τὸ ἱερὸν προσεύξασθαι, ὁ εἷς Φαρισαῖος καὶ ὁ ἕτερος τελώνης. 11 ὁ Φαρισαῖος σταθεὶς πρὸς ἑαυτὸν ταῦτα προσηύχετο· ὁ Θεός, εὐχαριστῶ σοι ὅτι οὐκ εἰμὶ ὥσπερ οἱ λοιποὶ τῶν ἀνθρώπων, ἅρπαγες, ἄδικοι, μοιχοί, ἢ καὶ ὡς οὗ­τος ὁ τελώνης· 12 νηστεύω δὶς τοῦ σαββάτου, ἀποδεκατῶ πάντα ὅσα κτῶμαι. 13 καὶ ὁ τελώνης μακρόθεν­ ἑστὼς οὐκ ἤθελεν οὐ­δὲ τοὺς ὀφθαλμοὺς εἰς τὸν οὐ­ρανὸν ἐπᾶραι, ἀλλ᾿ ἔτυ­πτεν εἰς τὸ στῆθος αὐτοῦ λέγων· ὁ Θεός, ἱλάσθητί μοι τῷ ἁ­­­μαρτωλῷ. 14 λέγω ὑμῖν, κατέβη οὗτος δεδικαιωμένος εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ ἢ γὰρ ἐκεῖνος· ὅτι πᾶς ὁ ὑψῶν ἑαυτὸν ταπεινωθήσεται, ὁ δὲ ταπεινῶν ἑαυτὸν ὑψωθήσεται.

ΕΡΜΗΝΕΙΑ Π. Ν. ΤΡΕΜΠΕΛΑ

10 Δύο ἄνθρωποι ἀνέβηκαν στό ἱερό γιά νά προ­σευ­χηθοῦν· ὁ ἕνας ἦταν Φαρισαῖος καί ὁ ἄλλος τελώ­νης. 11 Ὁ Φαρισαῖος στάθηκε ὄρθιος, γιά νά φαίνεται καλά, καί προσευχόταν πρός τόν ἑαυτό του καί γιά τόν ἑαυτό του μέ τά ἑξῆς λόγια: Σ’ εὐχαριστῶ, Θεέ μου, διότι δέν εἶμαι σάν τούς ἄλλους ἀνθρώπους, πού εἶναι ἅρπαγες, ἄδικοι, μοιχοί, ἤ καί σάν αὐτόν ἐκεῖ τόν τελώνη. Ἐνῶ δηλαδή ὅλοι οἱ ἄλλοι εἶναι ἔνοχοι καί ἀξιοκατάκριτοι, ἐγώ εἶμαι ὁ μόνος ἀνένοχος. Σ’ εὐχαριστῶ λοιπόν, διότι δέν βλέπω στόν ἑαυτό μου τίς τόσες κακίες πού ἔχουν οἱ ἄλλοι. 12 Ἔχω ὅμως καί ἀρετές: Νηστεύω δύο φορές τήν ἑβδο­­μάδα, κάθε Δευτέρα καί Πέμπτη. Δίνω τό ἕνα δέκατο ἀπ’ ὅλα ἐκεῖνα πού ἀποκτῶ, ἀκόμη κι ἀπό τά πιό μικρά καί τιποτένια, γιά τά ὁποῖα δέν ἐπιβάλλει ὁ νόμος τή «δεκάτη». 13 Ὁ τελώνης, ἀντίθετα, στεκόταν μακριά ἀπό τό θυσι­αστήριο ὅπου καίγονταν οἱ θυσίες, καί δέν εἶχε τήν τόλ­μη ὄχι μόνο τά χέρια του ἀλλά οὔτε τά μάτια του νά σηκώσει ἐπάνω πρός τόν οὐρανό. Ἀλλά χτυποῦσε συνεχῶς τό στῆθος του, πού περιέκλειε τήν ἁμαρτωλή καί ἀκάθαρτη καρδιά του, καί ἔλεγε: Κύριε καί Θεέ, σπλαχνίσου με καί συγχώρησέ με τόν ἁμαρτωλό. 14 Σᾶς βεβαιώνω ὅτι αὐτός ὁ περιφρονημένος τελώ­νης κατέβηκε ἀπό τό ἱερό καί πῆγε στό σπίτι του ἀ­θω­­­ωμένος καί δικαιωμένος ἀπό τόν Θεό καί ὄχι ὁ Φα­­­­­ρισαῖος ἐκεῖνος. Δικαιώθηκε λοιπόν ὁ τελώνης καί κα­­τακρίθηκε ὁ Φαρισαῖος, διότι ὅποιος ὑψώνει τόν ἑαυ­τό του θά ταπεινωθεῖ ἀπό τόν Θεό καί θά κα­τα­κρι­θεῖ. Ἀντίθετα ὅποιος ταπεινώνει τόν ἑαυ­τό του θά ὑψωθεῖ καί θά τιμηθεῖ ἀπό τόν Θεό.

 Ἀποστολικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 1 Φεβρουαρίου 2026, ἁγίου Τρύφωνος (Ρωμ. η΄ 28-39)

Ἀδελφοί, οἴδαμεν ὅτι τοῖς ἀ­γα­πῶ­σι τὸν Θεὸν πάντα συνεργεῖ εἰς ἀ­γα­­­θόν, τοῖς κα­τὰ πρόθεσιν κλη­τοῖς οὖσιν· ὅτι οὓς προ­έγνω, καὶ προ­ώ­ρι­σε συμμόρφους τῆς εἰκόνος τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ, εἰς τὸ εἶναι αὐτὸν πρωτότοκον ἐν πολλοῖς ἀ­δελ­φοῖς· οὓς δὲ προώρισε, τούτους καὶ ἐ­κά­­λεσε, καὶ οὓς ἐκάλεσε, τούτους καὶ ἐ­δικαίωσεν, οὓς δὲ ἐδικαίωσε, τού­τους καὶ ἐδόξασε. Τί οὖν ἐροῦμεν πρὸς ταῦτα; εἰ ὁ Θεὸς ὑπὲρ ἡμῶν, τίς καθ᾿ ἡμῶν; ὅς γε τοῦ ἰδίου υἱοῦ οὐκ ἐφείσατο, ἀλλ᾿ ὑπὲρ ἡμῶν πάντων παρέδωκεν αὐτόν, πῶς οὐχὶ καὶ σὺν αὐτῷ τὰ πάντα ἡμῖν χαρίσεται; τίς ἐγκαλέσει κατὰ ἐκλεκτῶν Θεοῦ; Θεὸς ὁ δικαιῶν· τίς ὁ κατακρίνων; Χριστὸς ὁ ἀ­ποθανών, μᾶλλον δὲ καὶ ἐγερθείς, ὃς καὶ ἔστιν ἐν δεξιᾷ τοῦ Θεοῦ, ὃς καὶ ἐντυγχάνει ὑπὲρ ἡμῶν. τίς ἡμᾶς χωρίσει ἀπὸ τῆς ἀγάπης τοῦ Χριστοῦ; θλῖψις ἢ στενοχωρία ἢ διωγμὸς ἢ λιμὸς ἢ γυμνότης ἢ κίνδυνος ἢ μά­χαιρα; καθὼς γέγραπται ὅτι ἕνεκά σου θανατούμεθα ὅλην τὴν ἡμέραν· ἐλο­γίσθημεν ὡς πρόβατα σφαγῆς. ἀλλ᾿ ἐν τούτοις πᾶσιν ὑπερνικῶμεν διὰ τοῦ ἀγα­πήσαντος ἡμᾶς. πέπεισμαι γὰρ ὅτι οὔτε θάνατος οὔτε ζωὴ οὔτε ἄγγελοι οὔτε ἀρχαὶ οὔτε δυνάμεις οὔτε ἐνεστῶτα οὔτε μέλλοντα οὔτε ὕψωμα οὔτε βάθος οὔτε τις κτίσις ἑτέρα δυνήσεται ἡμᾶς χωρίσαι ἀπὸ τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ τῆς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ Κυρίῳ ἡμῶν.

ΣΚΕΨΕΙΣ – ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ – ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ

1. Κανεὶς δὲν μπορεῖ νὰ μᾶς βλάψει

Μὲ τὴ σημερινὴ Κυριακή, τοῦ Τελώνου καὶ τοῦ Φαρισαίου, εἰσερχόμαστε στὸ Τριώδιο· στὴν κατανυκτικὴ αὐτὴ περίοδο τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ ἔτους, ποὺ διαρκεῖ μέχρι τὸ Μέγα Σάββατο καὶ μᾶς ἑτοιμάζει γιὰ τὰ μεγαλειώδη γεγονότα τοῦ Πάθους καὶ τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου.

Σήμερα συμπίπτει καὶ ἡ μνήμη τοῦ ἁγίου ἔνδοξου μάρτυρος Τρύφωνος· γι᾿ αὐτὸ τὸ ἀποστολικὸ ἀνάγνωσμα τῆς ἡμέρας εἶναι πρὸς τιμήν του. Ἕνα παράδοξο ἐρώτημα θέτει ἐκεῖ ὁ ἀπόστολος Παῦλος: «Εἰ ὁ Θεὸς ὑπὲρ ἡμῶν, τίς καθ᾿ ἡμῶν;» Δηλαδή, ἂν ὁ Θεὸς εἶναι μὲ τὸ μέρος μας, προστάτης καὶ ὑπερασπιστής μας, ποιός θὰ σταθεῖ ἐναντίον μας καὶ θὰ μᾶς βλάψει;

Ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστός, βέβαια, ἐπανειλημμένως μᾶς ἔχει προμηνύσει ὅτι ὁ κόσμος τῆς ἁμαρτίας μισεῖ τοὺς Χριστιανούς. «Εἰ ἐμὲ ἐδίωξαν, καὶ ὑμᾶς διώξουσι» (Ἰω. ιε΄ 20), εἶπε χαρακτηριστικά. Δηλαδή, ἐὰν Ἐμένα, τὸν Κύριό σας, καταδίωξαν, θὰ καταδιώξουν κι ἐσᾶς ποὺ εἶσθε δικοί μου. Ἀλλὰ καὶ ὁ ἀπόστολος Παῦλος μᾶς βεβαιώνει ὅτι «πάντες οἱ θέλοντες εὐσεβῶς ζῆν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ διωχθήσονται» (Β΄ Τιμ. γ΄ 12). Ὅλοι ὅσοι θέλουν νὰ ζοῦν μὲ εὐσέβεια, ἑνωμένοι μὲ τὸν Κύριο, θὰ καταδιωχθοῦν. Πῶς λοιπὸν μᾶς λέει στὸ σημερινὸ ἀποστολικὸ ἀνάγνωσμα ὅτι κανεὶς δὲν θὰ σταθεῖ ἐναντίον μας;

Ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος δίνει τὴν ἀπάντηση: Ὅλοι αὐτοὶ ποὺ εἶναι ἐναν­τίον μας, δὲν μποροῦν νὰ μᾶς βλάψουν. «Ἄκοντες στεφάνων ἡμῖν αἴτιοι γίνονται, καὶ μυρίων ἀγαθῶν πρόξενοι». Χωρὶς νὰ τὸ θέλουν, μᾶς χαρίζουν βραβεῖα καὶ γίνον­ται πρόξενοι ἄπειρων ἀγαθῶν γιὰ ἐμᾶς. Διότι ὁ πάνσοφος Θεὸς μετατρέπει τὶς ἐπιθέσεις τους σὲ δική μας σωτηρία καὶ δόξα. «Ὁρᾷς πῶς οὐδεὶς καθ᾿ ἡμῶν;» (ΕΠΕ 17, 248). Βλέπεις ὅτι τελικὰ κανένας δὲν εἶναι ἐναντίον μας;

Συνεπῶς, ἀκόμη κι ἂν ἔχουμε στὸ περιβάλλον μας ἀνθρώπους ποὺ μᾶς ἐπιβουλεύονται, ποὺ μᾶς εἰρωνεύονται, ποὺ μᾶς διώκουν ἐξαιτίας τῆς χριστιανικῆς μας ἰδιότητας, κανένας ἀπὸ αὐτοὺς δὲν ἔχει τὴ δύναμη νὰ μᾶς προκαλέσει κάποιο κακό. Διότι ὁ Κύριος εἶναι «ὑπὲρ ἡμῶν». Εἶναι μαζί μας ὁ παντοδύναμος Θεός. Ἀκόμη κι ἂν Ἐκεῖνος ἐπιτρέψει κάποτε νὰ ζημιωθοῦμε, νὰ διωχθοῦμε, ἀκόμη καὶ νὰ μαρτυρήσουμε, αὐτὸ θὰ ἀποτελέσει αἰτία δόξας καὶ τιμῆς στὸν οὐρανό. Θὰ μᾶς χαρίσει αἰώνιες ἀμοιβὲς στὴ Βασιλεία του.

2. Τὸ μυστικὸ τῶν Μαρτύρων

Στὴ συνέχεια τῆς περικοπῆς ὁ ἀπόστολος Παῦλος κάνει λόγο γιὰ τὴν ἄπειρη ἀγάπη τοῦ Θεοῦ. «Τίς ἡμᾶς χωρίσει ἀπὸ τῆς ἀγάπης τοῦ Χριστοῦ;» Ποιός θὰ μπορέσει νὰ μᾶς χωρίσει ἀπὸ τὴν ἀγάπη ποὺ ἔχει γιὰ ἐμᾶς ὁ Χριστός; Μήπως κάποια θλίψη ἢ στενοχώρια; Μήπως κάποιος διωγμός, ἢ πείνα, ἢ ἔλλειψη ἐνδυμάτων, ἢ κίνδυνος, ἢ ἡ ἀπειλὴ τῆς σφαγῆς;

Εἶναι ἀλήθεια ὅτι ὁ μικρὸς ἀνθρώπινος νοῦς μας δὲν μπορεῖ νὰ κατανοήσει καὶ νὰ χωρέσει τὴ στοργικὴ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ πρὸς ἐμᾶς. Ὁ ἅγιος Παΐσιος ὁ Ἁγιορείτης ἐπισημαίνει ὅτι «ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ δὲν ἔχει ὅρια! Εἶναι τόσο μεγάλη, πού, κάτι ἐλάχιστο ἂν αἰσθανθεῖ ὁ ἄνθρωπος ἀπὸ τὴν ἀγάπη αὐτή, ἡ πήλινη καρδιά του δὲν μπορεῖ νὰ τὴν ἀντέξει, διαλύεται, γιατὶ εἶναι πηλός» («Λόγοι, Ε΄», σελ. 198).

Τί μποροῦμε, ἀλήθεια, νὰ ἀνταποδώσουμε στὴν ἀπερίγραπτη αὐτὴ ἀγάπη; Ὁ Κύριος εἶναι τόσο ἀγαθός, ποὺ δὲν ἀπαιτεῖ ἀνταπόδοση γιὰ ὅσα μᾶς χαρίζει, «ἀλλ᾿ ἀρκεῖται μόνον ἀγαπώμενος» (ΕΠΕ 8, 194-196), σημειώνει ὁ Μέγας Βασίλειος. Τοῦ ἀρκεῖ μόνο νὰ Τὸν ἀγαποῦμε. Κι αὐτὸ ὄχι γιὰ δικό του συμφέρον, ἀλλὰ γιὰ δικό μας ὄφελος. Ἡ ἀγάπη μας πρὸς Ἐκεῖνον θὰ μᾶς δίνει τὴ δύναμη νὰ ὑπερβαίνουμε κάθε θλίψη καὶ δοκιμασία, κάθε διωγμὸ καὶ στέρηση, νὰ ἀντιμετωπίζουμε μὲ θάρρος κάθε κίνδυνο, ἀκόμη καὶ τὴν ἀπειλὴ τοῦ θανάτου.

Αὐτὴ ἡ φωτιὰ τῆς ἀγάπης τοῦ Χριστοῦ ἔφλεγε τὴν καρδιὰ τῶν ἁγίων Μαρτύρων. Αὐτὴ ἦταν ἡ μυστικὴ δύναμή τους. «Ὑμᾶς οὔτε φλόγες, οὐ σφαγαί, οὐ τροχοί, οὐκ ἀρθρέμβολα, καταπέλται, πριστῆρες, οὐκ ἄλλη βάσανος πικρὰ διεχώρισε τῆς ἀγάπης Χριστοῦ, Ἀθληταί», λέει ἕνα τροπάριο τῆς Ἐκκλησίας μας (Ὄρθρος Σαββάτου, Β΄ Ἑβδ. Μ. Τεσσαρακοστῆς). Δηλαδή, καν­ένα εἶδος βασανιστηρίου δὲν στάθηκε ἱκανὸ νὰ τοὺς ἀποκόψει ἀπὸ τὴν ἀγάπη τους πρὸς τὸν Χριστό. Αὐτὴ τὴν ἀγάπη ἔνιωθε σὰν πυρκαγιὰ μέσα του καὶ ὁ σήμερα ἑορταζόμενος ἅγιος Τρύφων, ὁ ὁποῖος πρόσφερε τὴ ζωή του θυσία στὸν βωμὸ τῆς θείας ἀγάπης. Αὐτὴ τὴ θεία ἀγάπη νὰ κρατοῦμε μὲ τὶς πρεσβεῖες του ἀναμμένη μέσα στὴν καρδιά μας. Αὐτὴ νὰ καλλιεργήσουμε, ἰδιαιτέρως κατὰ τὴν κατανυκτικὴ περίοδο τοῦ Τριωδίου ποὺ ξεκίνησε σήμερα· ὥστε νὰ μείνουμε ἀχώριστοι ἀπὸ τὸν Κύριο, τόσο στὴ γῆ, ὅσο τελικὰ καὶ στὸν οὐρανό.

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Εορτάζοντες την 1ην του μηνός Φεβρουαρίου

 

Εορτάζοντες την  1ην του μηνός Φεβρουαρίου   Ο ΑΓΙΟΣ ΤΡΥΦΩΝ και προεόρτια της ΥΠΑΠΑΝΤΗΣ Ο ΟΣΙΟΣ ΠΕΤΡΟΣ ο εν Γαλατία Ο ΟΣΙΟΣ ΒΕΝΔΙΜΙΑΝΟΣ (ή Βενδεδιανός) Ο ΟΣΙΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ο Όμολογητής Ο ΟΣΙΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΣ ο Ομολογητής Ο ΑΓΙΟΣ ΘΕΙΩΝ και ΔΥΟ ΠΑΙΔΙΑ Ο ΑΓΙΟΣ ΚΑΡΙΩΝ Η ΑΓΙΑ ΠΕΡΠΕΤΟΥΑ και οι συν αυτή ΣΑΤΥΡΟΣ, ΡΕΥΚΑΤΟΣ, ΣΑΤΟΡΝΙΛΟΣ, ΣΕΚΟΥΝΔΟΣ ΚΑΙ ΦΗΛΙΚΙΤΑΤΗ ΕΓΚΑΙΝΙΑ (ΝΑΟΥ) ΣΩΤΗΡΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥ εν Άρμουλαδή (ή Άρμολαδή) Ο ΑΓΙΟΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ εκ Ναυπλίου Η ΑΓΙΑ BRIDGIT (Βρεταννίδα) ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΤΡΕΙΣ ΑΔΕΛΦΟΙ: ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΜΥΤΙΛΗΝΗΣ, ΣΥΜΕΩΝ Ο ΝΕΟΣ ΣΤΥΛΙΤΗΣ ΚΑΙ ΔΑΒΙΔ Ο ΜΟΝΑΧΟΣ   Αναλυτικά   Ο ΑΓΙΟΣ ΤΡΥΦΩΝ και προεόρτια της ΥΠΑΠΑΝΤΗΣ Ό Άγιος αυτός ήταν από τη Λάμψακο της Φρυγίας και έζησε στα χρόνια των βασιλέων Γορδιανού (238-244), Φιλίππου και Δεκίου. Φτωχότατος στην παιδική του ηλικία, αναγκάσθηκε για κάποιο καιρό να βόσκει χήνες, για να μπορεί να ζήσει. Ενώ εξασκούσε την ταπεινή του δουλειά, συγχρόνως μελετούσε και την Αγία Γραφή και με πολύ ζήλο εκτελούσε τα θρησκευτικά του καθήκοντα. Ή Άγια Γραφή, πού διάβαζε ο Τρύφων, μεταξύ άλλων λέει: "Ό Θεός ύπερηφάνοις αντιτάσσεται, ταπεινοίς δε δίδωσι χάριν"1. Πού σημαίνει, ο Θεός τίθεται αντιμέτωπος στους υπερήφανους, στους ταπεινούς, όμως, δίνει χάρη. Πράγματι, ο ταπεινός Τρύφων με την ευσεβή φιλομάθεια του έγινε σιγά-σιγά Ικανός όχι μόνο να ξέρει πολλά ο ίδιος, αλλά και να τα διδάσκει. Τόσο δε ευνοήθηκε από τη θεία χάρη, ώστε και ασθένειες θεράπευε θαυματουργικά. Μάλιστα, ο βασιλιάς Γορδιανός, όταν έμαθε αυτά για τον Τρύφωνα, έστειλε και τον έφεραν να θεραπεύσει την άρρωστη κόρη του. Πράγματι, τη θεράπευσε και αφού αρνήθηκε τις τιμές και τα αξιώματα πού του πρόσφερε ο Γορδιανός, έφυγε ευγενικά. Στην εποχή, όμως, του Δεκίου (249-251), ο Τρύφων συλλαμβάνεται. Όμολογεί θαρραλέα το Χριστό, και χωρίς να φοβηθεί, εκφράζεται φλογερά κατά της ειδωλολατρίας. Τότε ο έπαρχος της Ανατολής Άκυλίνος, στη Νίκαια, διατάζει και τον δέρνουν σκληρά. Κατόπιν τον δένουν σ' άλογο και σε καιρό χειμώνα, τον σύρουν κατά γης σε δύσβατα και τραχεία μέρη. Έπειτα τον σύρουν γυμνό επάνω σε σιδερένια καρφιά, καίνε τις πλευρές του με αναμμένες λαμπάδες και τέλος τον καταδικάζουν σε αποκεφαλισμό. Άλλα πριν αποκεφαλιστεί, παραδίδει στον Θεό την μακάρια ψυχή του. 1. Παροιμίαι Σολομώντος, γ' 34. Απολυτίκιο Ήχος δ'. Ταχύ προκατάλαβε. Τρυφήν την άκήρατον, ιχνηλατών εκ παιδός, βασάνους ύπήνεγκας, υπέρ Χριστού του Θεού, και ήθλησας άριστα όθεν την των θαυμάτων, κομισάμενος χάριν, λύτρωσαι πάσης βλάβης, και παντοίας ανάγκης, Τρύφων Μεγαλομάρτυς, τους σε μακαρίζοντας. Ο ΟΣΙΟΣ ΠΕΤΡΟΣ ο εν Γαλατία  Ό όσιος Πέτρος από τη Γαλατία, ήταν από τους μεγάλους εκείνους ασκητές, πού γνώριζαν να επιδρούν ευεργετικά και στην κοινωνική ζωή. Τελευταία και οριστική διαμονή του, αφού επισκέφθηκε την Παλαιστίνη, υπήρξε ή Αντιόχεια. ο όσιος Πέτρος είχε το χάρισμα να θεραπεύει θαυματουργικά ασθένειες, καθώς επίσης και τη δύναμη να μετακινεί τις καρδιές προς τις πνευματικές επιθυμίες και να απαλλάσσει τη φαντασία από τις ματαιότητες της επίδειξης και της πολυτέλειας. ο Κύρου Θεοδώρητος διηγείται, ότι οι συμβουλές του οσίου αυτού έπεισαν τη μητέρα του σε νεαρή ακόμα ηλικία να προτιμήσει τη σεμνή και απλή ενδυμασία, αφού παράτησε τις προηγούμενες κοσμικές συνήθειες της. Μ' αυτόν τον τρόπο ο όσιος έκοβε τη φιλαρέσκεια, από την οποία τόσες πτώσεις προέρχονται και σκανδαλισμοί, και έτσι έκανε μεγάλο καλό σε πολλές ψυχές και σε πολλές οικογένειες. Ο ΟΣΙΟΣ ΒΕΝΔΙΜΙΑΝΟΣ (ή Βενδεδιανός) Γεννήθηκε στα μέσα του Ε' αιώνα, από γονείς ευγενείς και πλούσιους, στη Μεγάλη Μυσία (αρχαία χώρα της Βορειοδυτικής Μικράς Ασίας). Μόναζε στο όρος το ονομαζόμενο της "Οξείας και μαθήτευε κοντά στον όσιο Αυξέντιο (του εν τω Βουνώ). Μετά τον θάνατο του διδασκάλου του αυτού, ο Βενδιμιανός μπήκε στη σχισμή μιας μεγάλης πέτρας, όπου έκτισε μικρό κελί και έμεινε εκεί 42 ολόκληρα χρόνια με αυστηρότατη άσκηση. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να επιτύχει μεγάλες νίκες κατά των δαιμόνων. Όταν κατάλαβε να πλησιάζει το τέλος της ζωής του, διηγήθηκε σ' αυτόν πού έγραψε τον βίο του οσίου Αυξεντίου τα της ζωής του, και αφού γονάτισε παρέδωσε την όσια ψυχή του. Ο ΟΣΙΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ο Όμολογητής Αρχιεπίσκοπος θεσσαλονίκης ορμώμενος εκ της των Αθηνών πόλεως. Ο ΟΣΙΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΣ ο Ομολογητής Απεβίωσε ειρηνικά. Ο ΑΓΙΟΣ ΘΕΙΩΝ και ΔΥΟ ΠΑΙΔΙΑ Μαρτύρησαν δια ξίφους. Ο ΑΓΙΟΣ ΚΑΡΙΩΝ Μαρτύρησε αφού του έκοψαν τη γλώσσα. Η ΑΓΙΑ ΠΕΡΠΕΤΟΥΑ και οι συν αυτή ΣΑΤΥΡΟΣ, ΡΕΥΚΑΤΟΣ, ΣΑΤΟΡΝΙΛΟΣ, ΣΕΚΟΥΝΔΟΣ ΚΑΙ ΦΗΛΙΚΙΤΑΤΗ Ήταν από την Καρχηδόνα (Θουβριτανών της Αφρικής), έγγαμη και μητέρα ενός μικρού παιδιού. Διακρινόταν όχι μόνο για την ευσέβεια της, αλλά και για την εργασία της υπέρ της πίστεως, αν και ήταν μόλις 22 χρονών. Καταγγέλθηκε το 203 στον χιλίαρχο της πατρίδας της, και συνελήφθη μαζί με πέντε κατηχούμενους, δύο άνδρες και τρεις γυναίκες, πού ή Περπέτουα είχε ανοίξει τα μάτια τους στο φως του Χριστιανισμού. Και τους μεν άνδρες και δύο από τις γυναίκες, σκότωσε με μαχαίρια ο ειδωλολατρικός όχλος. Τη δε αγία Περπέτουα, με τη Φιλιτσιτάτη, αφού τις έβαλαν απέναντι μιας αγρίας δαμάλεως, διεσχίσθησαν από αύτη. Ό δε Σ. Εύστρατιάδης αναφέρει ότι μαζί με την Περπέτουα μαρτύρησαν τέσσερις άνδρες και μία γυναίκα, πού τα ονόματα τους ήταν: Σάτυρος, Ρευκάτος, Σατορνίλος, Σεκοϋνδος και Φηλικιτάτη. ΕΓΚΑΙΝΙΑ (ΝΑΟΥ) ΣΩΤΗΡΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥ εν Άρμουλαδή (ή Άρμολαδή) Ή μνήμη κατά τον Παρισινό Κώδικα 1590. Ο ΑΓΙΟΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ εκ Ναυπλίου Ήταν γέννημα και θρέμμα της πόλης του Ναυπλίου και έκανε το επάγγελμα του ζωγράφου. Αρραβωνιάστηκε την κόρη ενός χριστιανού, αλλά επειδή αυτή δεν είχε καλή ζωή, ο Αναστάσιος διέλυσε τον αρραβώνα. Οι συγγενείς όμως της κοπέλας έκαναν διάφορα σατανικά μάγια στον Αναστάσιο, για να τον εκδικηθούν. Με αποτέλεσμα ο Αναστάσιος να χάσει τα λογικά του. Εκμεταλλευόμενοι αυτή του την κατάσταση οι Τούρκοι, τον εξισλάμισαν. Άλλ' όταν ο Θεός ευλόγησε και συνήλθε στα λογικά του, με θάρρος αποκήρυξε τον Ισλαμισμό και με γενναιότητα ομολόγησε τη χριστιανική του πίστη. ΟΙ Τούρκοι, με διάφορες κολακείες και υποσχέσεις προσπάθησαν να τον μεταπείσουν, άλλ' ο Αναστάσιος παρέμεινε ακλόνητος στη χριστιανική ομολογία του. Τότε στις 1 Φεβρουαρίου 1655, ύπέμεινε μαρτυρικό θάνατο από τους Τούρκους, με διαμελισμό. Δηλαδή τον κατέσφαξαν με μαχαίρια. Το Ναύπλιο τον έκανε πολιούχο του και ωραίος ναός στολίζει την πόλη αυτή προς τιμήν του νεομάρτυρα αυτού. Η ΑΓΙΑ BRIDGIT (Βρεταννίδα) Λεπτομέρειες για τη ζωή αυτής της αγίας της ορθοδοξίας, μπορεί να 6ρεΐ ο αναγνώστης στο βιβλίο "ΟΙ Άγιοι των Βρεττανικών Νήσων" του Χριστόφορου Κων. Κομμοδάτου, επισκόπου Τελμησσοϋ, Αθήναι 1985. ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΤΡΕΙΣ ΑΔΕΛΦΟΙ: ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΜΥΤΙΛΗΝΗΣ, ΣΥΜΕΩΝ Ο ΝΕΟΣ ΣΤΥΛΙΤΗΣ ΚΑΙ ΔΑΒΙΔ Ο ΜΟΝΑΧΟΣ Στις αρχές του ογδόου αιώνος ζούσε στη Μυτιλήνη ο Αδριανός και ή Κωνσταντώ, πού απέκτησαν επτά παιδιά, από τα όποια τα πέντε έγιναν μοναχοί. Τρία από αυτά ήταν ο Δαβίδ, ο Συμεών και ο Γεώργιος. Πρωτότοκος ήταν ο Δαβίδ, πού γεννήθηκε το έτος 717 ή 718. Έμαθε λίγα γράμματα και σε ηλικία 16 ετών, ενώ έβοσκε τα πρόβατα του πατέρα του, σε ώρα μεγάλης καταιγίδας, είδε σε όραμα τον άγιο Αντώνιο να τον καλεί στο μοναχικό βίο και συγκεκριμένα να του δίνει εντολή να μεταβεί στη Μ. Ασία στο όρος "Ιδη, πού είναι αντίκρυ στη Λέσβο και λίγο βορειότερα, για να μονάσει εκεί. Ό Δαβίδ με μεγάλη προθυμία και χαρά δέχτηκε τη συμβουλή του Μ. Αντωνίου, ήλθε στη Μ. Ασία, όπου έζησε στο όρος Ίδη μέσα σε μια σπηλιά με μεγάλη άσκηση, τρώγοντας άγρια χόρτα. Εκεί έζησε τριάντα χρόνια. Πάλι με όραμα πήρε την εντολή να έλθει στον επίσκοπο Γάργαρων για να χειροτονηθεί από αυτόν διάκονος και αργότερα πρεσβύτερος. Επέστρεψε και πάλι στο όρος "Ιδη, όπου με υπόδειξη ενός αγγέλου, πού είδε σε όραμα, χτίζει ναό των αγίων Κηρύκων και Ίουλίττης και μοναστήρι στο όποιο πολύ σύντομα μαζεύτηκαν πολλοί μοναχοί."Έπειτα από δέκα χρόνια και αφού πέθανε ο πατέρας του, ήρθε ή μητέρα του να τον ιδεί έχοντας μαζί της το μικρότερο από τα παιδιά της, τον Συμεών, πού ήταν τότε οκτώ χρονών. Είχε γεννηθεί το 765 ή 766. ο Συμεών έμεινε κοντά στον αδελφό του, ή μητέρα του δε, έπειτα από λίγες ήμερες, επέστρεψε στη Μυτιλήνη και σε λίγο απέθανε. Ό Συμεών έμαθε γράμματα παραμένοντας στο μοναστήρι του αδελφού του όπου σε ηλικία είκοσι δύο ετών έγινε μοναχός και σε ηλικία 28 ετών χειροτονήθηκε από τον επίσκοπο Γάργαρων Ιερεύς. Δυο χρόνια αργότερα πέθανε ο Δαβίδ σε ηλικία εξήντα εξ ετών, αφού προείδε το θάνατο του και συνέστησε στον αδελφό του Συμεών να επιστρέψει στη Μυτιλήνη. ο Συμεών συμμορφώθηκε με την εντολή του αδελφού του και επέστρεψε στη Μυτιλήνη της Παναγίας, πού ήταν στο νότιο λιμάνι της πόλεως, στο "Μόλο". Εκεί για να μιμηθεί την άθληση του παλαιού αγίου Συμεών του Στυλίτη, ανέβηκε σε στύλο και έζησε με φοβερή άσκηση, νηστεία, σκληραγωγία και προσευχή. Στη συνέχεια πήρε κοντά του και τον αδελφό του Γεώργιο, μοναχό και αυτόν, πού γεννήθηκε το έτος 763. Χειροτονήθηκε και αυτός Ιερεύς και μαζί με τον αδελφό τους και την αδελφή τους, μοναχή και αυτή, Ίλαρία και άλλους μοναχούς έχτισαν μοναστήρι στο όποιο κατέφθαναν πλήθη χριστιανών πού διψούσαν να ακούσουν λόγο Θεού και να ζητήσουν την ευλογία των αγίων μοναχών. Όμως την ησυχία του μοναστηριού και της Εκκλησίας, γενικότερα, τάραξε και πάλι ή μανία των εικονομάχων. ο Αύτοκράτων Λέων Ε' ο Αρμένιος (813-820) κήρυξε πάλι διωγμούς κατά των χριστιανών. ο επίσκοπος της Μυτιλήνης Γεώργιος εξορίζεται και τοποθετείται επίσκοπος Μυτιλήνης κάποιος Λέων εικονομάχος, ο όποιος αμέσως στράφηκε κατά του Συμεών και των μοναχών του Μοναστηριού του. Με τις ενέργειες του εικονομάχου αυτού επισκόπου καταδικάζεται σε θάνατο δια πυρός ο Συμεών, αλλά με θαύμα διασώζεται και παραμένει για ένα διάστημα ανενόχλητος πάνω στο στύλο του, μέχρι πού αναγκάζεται πάλι από τον είκονομάχο επίσκοπο να εγκαταλείψει τη Μυτιλήνη και να αποσυρθεί, μαζί με τους μοναχούς, στο μικρό νησάκι, το γνωστό με το όνομα Άγιος Ισίδωρος, πού βρίσκεται στον κόλπο Γέρας προς το μέρος της Κουντουρουδιάς, των Λουτρών. Αργότερα, ο εικονομάχος επίσκοπος κατόρθωσε να αποσπάσει από τον Αυτοκράτορα Μιχαήλ Β' τον Τραυλό (820-829) διαταγή, με την οποία εξορίζεται ο Συμεών στη "Λαγούσα", νησί ακατοίκητο απέναντι από τα μέρη της Τροίας. Εκεί πήγε ο Συμεών με τη συνοδεία επτά μαθητών του και παρέμεινε και εκεί πάνω σε στύλο 10 μέτρων, ενώ ο αδελφός του Γεώργιος παρέμεινε στη Μυτιλήνη, φροντίζοντας το μοναστήρι. Αργότερα έφυγε ο άγιος Συμεών στην Κωνσταντινούπολη, όπου κατάλαβε ότι θα προσέφερε απαραίτητες στην Εκκλησία υπηρεσίες και εγκαταστάθηκε στο μοναστήρι του Νικήτου του Μηδικίου. Με κέντρο το μοναστήρι αυτό περιώδευε από τον Ελλήσποντο μέχρι τα νησιά του Αιγαίου και μέχρι τη Μαύρη Θάλασσα στηρίζοντας με το λόγο του τους χριστιανούς και παρηγορώντας τους διωκόμενους πατέρες, πού βρισκότανε εξόριστοι σε διάφορα μέρη από τους εικονομάχους. Στις περιοδείες του αυτές εργαζόταν σαν ψαράς, όπου στάθμευε, για να εξοικονομεί ό,τι χρειαζότανε όχι τόσο για τον εαυτό του αλλά για να βοηθά όσους είχανε ανάγκη βοηθείας. Περιοδεύοντας δεν δίδασκε μόνο, αλλά με τη χάρη του Θεού θεράπευε αρρώστους και ίδρυσε και γυναικείο μοναστήρι, στο οποίο μαζεύτηκαν πολλές μοναχές. Μετά το θάνατο του Μιχαήλ του Τραυλού, ο εικονομάχος διάδοχος του Θεόφιλος κήρυξε πάλι άγριο κατά της Εκκλησίας διωγμό, κατά τον όποιο συνέλαβε τον Συμεών και τη συνοδεία του με σκοπό να τους κλείσει σε φυλακή και να τους εξαφανίσει. Σώθηκε και από αυτόν τον κίνδυνο με την επέμβαση της Αυτοκράτειρας Θεοδώρας, αλλά δεν απέφυγε την τιμωρία εκατόν πενήντα ραβδισμών πού διέταξε ο Αυτοκράτωρ, αλλά και την εξορία στην Άφουσία νήσο της Προποντίδος, όπου πήγε μαζί με άλλους διακεκριμένους κήρυκες της Ορθοδοξίας, όπως ήταν ο Θεοφάνης και Θεόδωρος, οι λεγόμενοι Γραπτοί, και άλλοι πατέρες. Και σ' αυτόν τον τόπο της εξορίας ο Συμεών έχτισε ναό της Παναγίας και μοναστήρι μαζεύοντας σ' αυτό όλους τους καταδιωγμένους από τους εικονομάχους πατέρες. Ό Γεώργιος πού παρέμεινε στη Μυτιλήνη είχε και αυτός αρκετές ταλαιπωρίες. ο εικονομάχος επίσκοπος Λέων τον καταπίεζε με διάφορους τρόπους και τελικά τον έδιωξε από τη Μυτιλήνη, αφού κατέλαβε παρανόμως και πούλησε το μοναστήρι και ό,τι άνηκε σ' αυτό. ο Γεώργιος αναγκάζεται να φύγει με τους μοναχούς του μοναστηριού σε ένα "ευτελές και βραχύτατον χωρίον" πού το έλεγαν "Μυρσίνα". 'Αλλά και εκεί ερχότανε και τους εύρισκαν χριστιανοί, κι εκεί δίδασκε ο Γεώργιος και έκαμε πολλά θαύματα. Όταν πέθανε ο εικονομάχος αυτοκράτωρ Θεόφιλος (842) ή Βασίλισσα Θεοδώρα ανακάλεσε από την εξορία όλους τους εξόριστους πατέρες, όπως και τους Συμεών και Γεώργιο. ΟΙ δύο αυτοί μαζί με τον μετέπειτα Πατριάρχη Μεθόδιο τον ομολογητή, έγιναν οι πιο έμπιστοι σύμβουλοι της Θεοδώρας. "Οταν κατά το έτος 843 με την υπόδειξη του Συμεών έγινε Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως ο Μεθόδιος, ο Συμεών μαζί με τους μαθητάς του εγκαταστάθηκε στο μοναστήρι των αγίων Σεργίου και Βάκχου. Ό Γεώργιος προτείνεται από τη Βασίλισσα να γίνει επίσκοπος Εφέσου, θέση όμως πού δεν δέχτηκε ο Γεώργιος, με πρόφαση την ηλικία του. Ήταν τότε ογδόντα χρόνων. Τέλος, έπειτα από πολλές πιέσεις, δέχτηκε να χειροτονηθεί επίσκοπος για τη Μητρόπολη Μυτιλήνης. Σύντομα χειροτονήθηκε και αφού πήρε και από τη Βασίλισσα και από τον Πέτρωνα και Βάρδα πολλά δώρα για τους φτωχούς του νησιού έρχεται με βασιλικό καράβι -δρόμωνα- στη Μυτιλήνη συνοδευόμενος από στρατηγούς και αυλικούς της Θεοδώρας. Ή Μυτιλήνη τον υποδέχτηκε με ενθουσιασμό και χαρά μεγάλη. Ξαναπήρανε τότε στα χέρια τους το μοναστήρι τους οι άγιοι και γιόρτασαν σ' αυτό, υστέρα από τόσα χρόνια διωγμών, τη γιορτή της Γεννήσεως της Θεοτόκου (8 Σεπτεμβρίου 843) και έπειτα από λίγες μέρες έγινε ή ενθρόνιση του Γεωργίου στο ναό της Αγίας Θεοδώρας, πού ήταν ο Μητροπολιτικός ναός, την 14η Σεπτεμβρίου, εορτή της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού. Ένα χρόνο αργότερα (844) πέθανε ο Συμεών και τον έθαψαν στο μοναστήρι της Παναγίας. Τον χειμώνα, τον ϊδιο χρόνο, ο Γεώργιος ταξίδευσε στη Γοτθογραικία για να επισκεφθεί άρρωστο φίλο του, τον όποιον με τη δύναμη του Θεού θεράπευσε, προφητεύοντας ότι θα αποθάνει έπειτα από επτά χρόνια, όπως και έγινε. Επέστρεψε στη Μυτιλήνη και συνέχισε με ελεημοσύνες, διδασκαλίες, θαύματα το έργο του καλού ποιμένος. Αποφασίζει, και μάλιστα χειμώνα καιρό, ένα ταξίδι για τη Σμύρνη, όπου ήθελε να ιδεί πνευματικά του παιδιά και μοναστήρια, πού εκείνος ίδρυσε σε οικόπεδα που του είχαν χαρίσει μαθητές του. Στή Σμύρνη όμως παρέμεινε λίγες ήμερες, γιατί εμφανίζεται Άγγελος Θεού μπροστά του και προλέγει το θάνατο του. Επιστρέφει σύντομα στη Μυτιλήνη, όπου περνά όλη τη Μ. Τεσσαρακοστή, κάνοντας και τη λειτουργία της Μ. Πέμπτης. Καταλαβαίνει ότι ήρθε το τέλος του. Δίνει με συγκίνηση τίς τελευταίες συμβουλές και ευχές στα πνευματικά του παιδιά και παραδίνει το πνεύμα του στον Κύριο το βράδυ του Μ. Σαββάτου του έτους 845 ή 846. Τον ενταφίασαν με μεγάλες τιμές στον τάφο του αδελφού του Συμεών. Απολυτίκιο. Ηχος α'. Της ερήμου πολίτης. Γριάς ή των Όσιων, τα της Λέσβου βλαστήματα Δαβίδ ο θεοφόρος, Συμεών και Γεώργιος, οι ζήσαντες ισάγγελον ζωήν, και δόξης μετάσχοντες θεϊκής, πασι δοτέ αιτημάτων τάς δωρεάς τοις πίστει άνακρόζουσί' Δόξα τω ένισχύσαντι υμάς, δόξα τω θαυμαστώσαντι, δόξα τω ένεργοϋντι δι' υμών πασιν ίάματα.

 

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

ΔΕΛΤΙΟ ΚΑΙΡΟΥ για Κυριακή 1 Φεβρουαρίου.

 

ΔΕΛΤΙΟ ΚΑΙΡΟΥ για Κυριακή 1/2

Την Κυριακή 1 Φεβρουαρίου 2026 αναμένονται βροχές, καταιγίδες, κατά τόπους ισχυρές καθώς και χιονοπτώσεις. Πτώση της θερμοκρασίας. Άνεμοι έως 8 μποφόρ στα πελάγη.

Πιο αναλυτικά, αναμένονται βροχές και καταιγίδες κατά τόπους ισχυρές, αρχικά στα δυτικά και γρήγορα στην υπόλοιπη χώρα. Τα φαινόμενα, σε νησιωτικές και παράκτιες περιοχές, θα συνοδεύονται κατά τόπους από χαλαζοπτώσεις. Χιονοπτώσεις θα σημειωθούν στα ορεινά των κεντρικών και βορείων ηπειρωτικών αλλά και σε πεδινές περιοχές των βορειοανατολικών (κυρίως στον Έβρο) από το απόγευμα. Σχετικά αυξημένες συγκεντρώσεις σκόνης στα κεντρικά και νότια.

Η θερμοκρασία στη Δυτική Μακεδονία θα κυμανθεί από 0 έως 6 βαθμούς Κελσίου στην υπόλοιπη Μακεδονία και στη Θράκη από 2 έως 10, στη Θεσσαλία από 4 έως 12, στην Ήπειρο από 3 έως 11, στην Στερεά και στην Πελοπόννησο από 5 έως 14, στα νησιά του Ιονίου από 8 έως 14, στα νησιά του Βορείου και Ανατολικού Αιγαίου από 9 έως 15, στις Κυκλάδες από 13 έως 17, στα Δωδεκάνησα από 12 έως 16 και στην Κρήτη από 13 έως 19 βαθμούς Κελσίου. Σημειώνεται ότι στα ηπειρωτικά, στο Ιόνιο και στο Βόρειο Αιγαίο η ελάχιστη αναμένεται προς το τέλος του εικοσιτετραώρου.

Οι άνεμοι στο Βόρειο Αιγαίο θα πνέουν από ανατολικές διευθύνσεις 6 έως 8 μποφόρ. Στο Κεντρικό και Νότιο Αιγαίο οι άνεμοι θα πνέουν από νότιες διευθύνσεις 6 έως 8 μποφόρ. Στο Ιόνιο οι άνεμοι θα πνέουν αρχικά από νότιες διευθύνσεις 6 έως 8 μποφόρ όμως μετά το πρωί και από τα βόρεια προς τα νότια θα στραφούν σταδιακά σε βόρειους ίδιας έντασης.

Στην Αττική αναμένονται βροχές και καταιγίδες. Οι άνεμοι θα πνέουν αρχικά από ανατολικές διευθύνσεις 2 έως 4 μποφόρ όμως από το πρωί θα γίνουν νότιοι 4 έως 6 μποφόρ ενώ προς το τέλος του εικοσιτετραώρου θα γίνουν βορειοδυτικοί 4 έως 6 μποφόρ. Η θερμοκρασία στο κέντρο των Αθηνών θα κυμανθεί από 9 έως 14 βαθμούς Κελσίου, με την ελάχιστη να αναμένεται προς το τέλος του εικοσιτετραώρου.

Στον νομό Θεσσαλονίκης αναμένονται βροχές και ενδεχομένως καταιγίδες. Πιθανότητα χιονοπτώσεων στα ορεινά του νομού υπάρχει από το απόγευμα. Οι άνεμοι θα πνέουν από ανατολικές διευθύνσεις 3 έως 5 μποφόρ όμως μετά το απόγευμα θα στραφούν σταδιακά σε βόρειους 2 έως 4 μποφόρ. Η θερμοκρασία στο κέντρο της Θεσσαλονίκης θα κυμανθεί από 6 έως 10 βαθμούς Κελσίου, με την ελάχιστη να αναμένεται προς το τέλος του εικοσιτετραώρου.

Read more » Διαβάστε Περισσότερα