Εορτάζοντες την 15ην του μηνός Σεπτεμβρίου

 Εορτάζοντες την  15ην του μηνός Σεπτεμβρίου

---

 

• Ο ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΗΤΑΣ, ο Γότθος

• ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΜΑΡΤΥΡΕΣ

• Ο ΑΓΙΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ, ο μίμος

• Ο ΟΣΙΟΣ ΦΙΛΟΘΕΟΣ, ο Πρεσβύτερος και θαυματουργός

• Η ΕΥΡΕΣΙΣ ΤΟΥ ΛΕΙΨΑΝΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΑΚΑΚΙΟΥ, επισκόπου Μελιτινής

• Ο ΑΓΙΟΣ ΜΑΞΙΜΟΣ

• ΟΙ ΑΓΙΕΣ ΔΥΟ ΚΟΡΕΣ

• Η ΕΥΡΕΣΙΣ ΤΟΥ ΛΕΙΨΑΝΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΡΩΤΟΜΑΡΤΥΡΑ ΣΤΕΦΑΝΟΥ

• Ο ΟΣΙΟΣ ΜΕΛΕΤΙΟΣ

• Ο ΑΓΙΟΣ ΣΥΜΕΩΝ, Αρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης

• ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΒΗΣΣΑΡΙΩΝ ο Α' και ΒΗΣΣΑΡΙΩΝ ο Β', Αρχιεπίσκοποι Λαρίσης (1490-1541)

• Ο ΟΣΙΟΣ ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ κτίτωρ Ιεράς Μονής Αγίας Τριάδος Σουρβίας

• Ο ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ, ο Νεομάρτυρας από την Κρήτη.

• Ο ΟΣΙΟΣ ΝΙΚΗΤΑΣ, επίσκοπος Χυτρών Κύπρου

 

Αναλυτικά

Ο ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΗΤΑΣ, ο Γότθος
Ήταν από το έθνος των Γότθων, που είχαν εγκατασταθεί πέραν του Ίστρου ποταμού, στα χρόνια του Μ. Κωνσταντίνου. Από παιδί ο Νικήτας διδάχθηκε την αγία πίστη από το Γότθο επίσκοπο Θεόφιλο, ο οποίος συχνά υπενθύμιζε στο Νικήτα τα λόγια του Απ. Παύλου: "Μένε εν οις έμαθες... από βρέφους τα ιερά γράμματα οίδας, τα δυνάμενα σε σοφίσαι εις σωτηρίαν δια πίστεως της εν Χριστώ Ίησοϋ"1. Δηλαδή, μένε ακλόνητος σ' εκείνα που έμαθες. Από μικρό παιδί γνωρίζεις τις Άγιες Γραφές, που μπορούν να σου μεταδώσουν την αληθινή σοφία, που οδηγεί στη σωτηρία δια μέσου της πίστεως στον Ιησού Χριστό. Και έτσι έγινε. Όταν ο ηγεμόνας Αθανάριχος συνέλαβε το Νικήτα και τον απείλησε για να αρνηθεί τον Χριστό, αυτός έμεινε αμετακίνητος σ' αυτά που έμαθε από παιδί. 'Ομολόγησε με θάρρος τον Χριστό μπροστά στον ηγεμόνα, ο οποίος όταν τον άκουσε εξαγριώθηκε πολύ. Διέταξε αμέσως και του έσπασαν τα κόκαλα με τον πιο φρικτό τρόπο. Αλλά το μίσος των Βαρβάρων ήταν τόσο, ώστε μετά τον έριξαν στη φωτιά, όπου βρήκε το θάνατο. Η φωτιά, όμως, με τη θεία θέληση σεβάστηκε το λείψανό του. Το πήρε κάποιος ευσεβής χριστιανός και το διαφύλαξε σε θήκη.
1. Β'πρόςΤιμόθεον, γ' 14-15.

Απολυτίκιο, Ήχος γ'. Θείας πίστεως.
Νίκην έστησας, κατά της πλάνης, νίκης είληφας, άφθαρτον γέρας, επαξίως Νικήτα φερώνυμε' σύ γαρ νικήσας εχθρών την παράταξιν, δια πυρός τον αγώνα έτέλεσας. Μάρτυς ένδοξε, Χριστόν τον Θεόν ικέτευε, δωρήσασθαι ήμϊν το μέγα έλεος.

ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΜΑΡΤΥΡΕΣ
Αυτοί μαρτύρησαν μαζί με τον Άγιο Νικήτα.

 

Ο ΑΓΙΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ, ο μίμος
Γεννήθηκε από μίμο και έκανε και αυτός το επάγγελμα του μίμου (ηθοποιού). Υπήρξε στα χρόνια του Ιουλιανού του Παραβάτη (361) και όταν κάποτε ο βασιλιάς αυτός γιόρταζε τα γενέθλιά του, ο Άγιος αυτός προστάχθηκε να μιμηθεί και να περιπαίξει τα Μυστήρια των Χριστιανών. Οπότε ο Άγιος μπήκε στην κολυμβήθρα και φώναξε: "Βαπτίζεται Πορφύριος, εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος". Και όταν βγήκε από το νερό, φόρεσε λευκά ενδύματα και ομολόγησε μπροστά σ' όλο το κοινό που τον παρακολουθούσε ότι είναι χριστιανός και είναι έτοιμος να πεθάνει για την αγάπη του Χριστού. Τότε ο βασιλιάς, εξαγριωμένος, διέταξε και τον αποκεφάλισαν.

Ο ΟΣΙΟΣ ΦΙΛΟΘΕΟΣ, ο Πρεσβύτερος και θαυματουργός
Άοκνος αγωνιστής της αρετής σ' όλη του τη ζωή, η οποία τελικά τον έκανε Άγιο. Ήταν από το χωριό Μύρμηξ της επαρχίας Οψικίου. Παντρεύτηκε γυναίκα, που προίκα είχε τη μεγάλη και αθάνατη ευσέβεια. Απέκτησε παιδιά, τα όποια ανατράφηκαν κάτω από την άγρυπνη επιμέλεια των γονιών τους εν παιδεία και νουθεσία Κυρίου. Έτσι, υπόδειγμα από την όλη του διαγωγή και από τη χριστιανικότατη ανατροφή των παιδιών του, χειροτονήθηκε Ιερέας μετά από επίμονη παράκληση των συγχωριανών του. Απέναντι στο ποίμνιό του, φέρθηκε όπως και απέναντι της οικογενείας του. Δηλαδή με ευσέβεια, με αγάπη, με αγρυπνία και διδαχή. Πολλές φορές μάλιστα, μέσα στη βροχή και το κρύο, άφηνε το ίδιο του το σπίτι, για να πάει στα σπίτια των ενοριτών του για να τους ευεργετήσει με υλική βοήθεια ή με ηθική ενίσχυση και παρηγοριά. Ο Θεός, που έβλεπε την πνευματική προκοπή του Φιλόθεου, τον αξίωσε και να θαυματουργεί. Έτσι αυτός, ακόμα περισσότερο ευεργετούσε το ποίμνιό του και έτσι συνέχισε μέχρι που παρέδωσε στον Θεό τη δίκαια ψυχή του.

Η ΕΥΡΕΣΙΣ ΤΟΥ ΛΕΙΨΑΝΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΑΚΑΚΙΟΥ, επισκόπου Μελιτινής
Βλέπε βιογραφικό του σημείωμα την 31η Μαρτίου.

Ο ΑΓΙΟΣ ΜΑΞΙΜΟΣ
Μαρτύρησε δια ξίφους.

ΟΙ ΑΓΙΕΣ ΔΥΟ ΚΟΡΕΣ
Μαρτύρησαν δια ξίφους.

Η ΕΥΡΕΣΙΣ ΤΟΥ ΛΕΙΨΑΝΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΡΩΤΟΜΑΡΤΥΡΑ ΣΤΕΦΑΝΟΥ
Το γεγονός αυτό συνέβη στα χρόνια που οι μεγάλοι διωγμοί των πρώτων χριστιανών είχαν κοπάσει και αυτοκράτωρ ήταν ο Μέγας Κωνσταντίνος. Τότε, ο Άγιος Στέφανος φανερώθηκε τρεις φορές σε κάποιον ευσεβή γέροντα Ιερέα, το Λουκιανό, και του αποκάλυψε τον τόπο, όπου ήταν κρυμμένο το λείψανό του. Αυτός αμέσως το ανέφερε στον Πατριάρχη Ιεροσολύμων Ιωάννη, που με τη σειρά του πήγε στον υποδεικνυόμενο τόπο και πράγματι βρήκε το Ιερό λείψανο του Αγίου Στεφάνου. Κατά την εύρεση έγινε μεγάλος σεισμός, και το λείψανο του Αγίου πλημμύρισε ευωδιά τους παρευρισκόμενους στον τόπο εκείνο. Λέγεται ότι από τον ουρανό ακούστηκαν αγγελικές φωνές που έλεγαν "Δόξα εν ύψίστοις Θεώ και επί γης ειρήνη, εν ανθρώποις ευδοκία"1. Δηλαδή, δόξα ας είναι στο Θεό, στα ύψιστα μέρη του ουρανού και στην ταραγμένη από την αμαρτία γη ας βασιλεύσει η θεία ειρήνη, διότι ο Θεός φανέρωσε την ευαρέσκειά Του στους ανθρώπους, με την ενανθρώπιση του Υιού Του. Φανέρωναν, έτσι, οι άγγελοι περίτρανα ότι ο πρωτομάρτυρας Στέφανος μαρτύρησε για την αγάπη και τη δόξα του Θεού. Αργότερα, τα λείψανα του Αγίου μεταφέρθηκαν από την Ιερουσαλήμ στην Κωνσταντινούπολη και εναποτέθηκαν στον έπ' ονόματι αυτού - ανεγερθέντα Ναό υπό του Μ. Κωνσταντίνου.

Ο ΟΣΙΟΣ ΜΕΛΕΤΙΟΣ
Ή μνήμη του αναφέρεται μόνο στο Σιναϊτικό Τυπικό υπ' αριθ. 1094 φ. 35 ως εξής: "Μηνί Σεπτεμβρίω ιέ' εκοιμήθη ο όσιος πατήρ ημών Μελέτιος και κτήτωρ της Μονής του Σεργίου" (βλ. Δημητριεύσκη Τυπικό Β' σελ. 30).

Ο ΑΓΙΟΣ ΣΥΜΕΩΝ, Αρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης
Έζησε τον 15ο αιώνα και για τη ζωή του δεν υπάρχουν πολλά στοιχεία. Πρέπει να ήταν Ιερομόναχος και Αρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης πρέπει να έγινε μετά το 1410. Έκτος από το σπουδαίο ποιμαντικό του έργο, ανέπτυξε και πλούσια συγγραφική εργασία. Έγραψε επιστολές, ερμηνείες, εγκώμια, διάλογους και ύμνογραφικά κείμενα. Πέθανε τον Σεπτέμβριο του 1429. Αγιοποιήθηκε στις 14 Απριλίου 1981.

Απολυτίκιο. Ήχος α'. Της ερήμου πολίτης.
Ποιμήν Θεσσαλονίκης ανεδείχθης εν Πνεύματι, και θείος ύποφήτης μυστηρίων της χάριτος, σοφία και φωτί των αρετών, έκλάμπων Ίεράρχα Συμεών δια τούτο ώσπερ θείον μυσταγωγόν, τιμώμεν σε κραυγάζοντες· δόξα τω σε δοξάσαντι Χριστώ δόξα τω σε στεφανώσαντι, δόξα τω χορηγούντι δια σου χάριν ήμϊν και έλεος.

ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΒΗΣΣΑΡΙΩΝ ο Α' και ΒΗΣΣΑΡΙΩΝ ο Β', Αρχιεπίσκοποι Λαρίσης (1490-1541)
Για τον Βησσαρίωνα Α' δεν έχουμε αρκετές και σαφείς πληροφορίες για τη ζωή του. Ο Βησσαρίων Β' καταγόταν από το χωριό Μεγάλες Πόρτες της Θεσσαλίας και οι γονείς του ήταν ευσεβείς άνθρωποι. Από μικρός είχε κλίση στα εκκλησιαστικά και μπήκε στην υπηρεσία του Μητροπολίτη Λαρίσης, Μάρκου. Κατόπιν χειροτονήθηκε απ' αυτόν διάκονος και πρεσβύτερος. Έπειτα, αναδείχθηκε επίσκοπος Δομενίκου και Έλασσώνος. Αλλά επειδή υπήρχαν ορισμένα στημένα σκάνδαλα στην επισκοπή αυτή, ο Βησσαρίων δεν πήγε και έλαβε εξαρχικώς την επισκοπή Σταγών και μετά έξι χρόνια, αφού πέθανε ο Λαρίσης Μάρκος, αναδείχτηκε Μητροπολίτης Λαρίσης. Αφού ποίμανε το ποίμνιο του με οσιότητα και δικαιοσύνη, απεβίωσε ειρηνικά στο 50ό έτος της ηλικίας του.

Ο ΟΣΙΟΣ ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ, κτίτωρ Ιεράς Μονής Αγίας Τριάδος Σουρβίας
Χωρίς βιογραφικό υπόμνημα στους Συναξαριστές. Από τη Β' έκδοση όμως της Ακολουθίας του στην Αθήνα το 1901, μαθαίνουμε ότι ήταν από το χωριό Λεοντάρι της Πελοποννήσου και περί το 1740 έκτισε την Ιερά Μονή Αγίας Τριάδος Σουρβίας, της Κωμοπόλεως Μακαριωτίσσης ή Μακρηνίτσης. Εκεί με οσιότητα και πνευματική άσκηση αφού έζησε, απεβίωσε ειρηνικά, κάνοντας πολλά θαύματα.

Ο ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ, ο Νεομάρτυρας από την Κρήτη.
Τα Σφακιά της Κρήτης ήταν η πατρίδα του και εργαζόταν σαν γεωργός στη Νέα Έφεσο. Σ' ένα πανηγύρι προς τιμήν του Τιμίου Προδρόμου (29 Αυγούστου 1811) έξω από τη Ν. Έφεσο, ο Ιωάννης με δύο πατριώτες του διασκέδαζαν. Σε κάποια στιγμή ήλθαν απεσταλμένοι του αγά και τους ζήτησαν τον κεφαλικό φόρο. Οι τρεις Σφακιανοί αρνήθηκαν να τον πληρώσουν και συνεπλάκησαν με τους φοροεισπράκτορες. Αποτέλεσμα ήταν να σκοτωθεί, από τους συντρόφους του Ιωάννη, ένας Τούρκος και οι άλλοι να τραυματιστούν. Οι δύο πατριώτες του Ιωάννη απομακρύνθηκαν, ενώ ο ίδιος επειδή ήταν αθώος έμεινε. Αλλ' οι Τούρκοι, που ζητούσαν εκδίκηση, συνέλαβαν τον Ιωάννη και αφού τον βασάνισαν τον έριξαν στη φυλακή, όπου έμεινε χωρίς τροφή για 16 ήμερες. Στις προτάσεις των Τούρκων να εξισλαμιστεί για να γλιτώσει το θάνατο, ο Ιωάννης απάντησε: "Χριστιανός γεννήθηκα χριστιανός θέλω να πεθάνω, Ιωάννης ονομάζομαι, δεν αλλάζω την πίστη μου ούτε τ' όνομα μου". Τότε οι Τούρκοι τον απαγχόνισαν στις 15-9-1811. Κατόπιν αδείας οι Χριστιανοί τον έθαψαν στην αυλή του ναού του Αγίου Γεωργίου, στην Έφεσο. Μαρτύριο του Άγιου συνέγραψε ο Αθανάσιος Πάριος και την Ακολουθία του ο μοναχός Γεράσιμος Μικραγιαννανίτης.

Ο ΟΣΙΟΣ ΝΙΚΗΤΑΣ, επίσκοπος Χυτρών Κύπρου
Άγνωστος στους Συναξαριστές. Μνημονεύεται από τον Χάκκετ (Ιστορία της ορθοδόξου Εκκλησίας της Κύπρου, τ. Β', σελ. 202, μετάφραση Χ. Παπαϊωάννου).

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

ΔΕΛΤΙΟ ΚΑΙΡΟΥ για Τρίτη 15/9

 

ΔΕΛΤΙΟ ΚΑΙΡΟΥ για Τρίτη 15/9

Νεφώσεις αναμένονται στα περισσότερα τμήματα της χώρας με βροχές και τοπικές καταιγίδες στο ορεινά ηπειρωτικά της χώρας. Άνεμοι μέτριας έντασης αναμένονται στο Νότιο και Ανατολικό Αιγαίο, ενώ σε σταθερά επίπεδα θα κυμανθεί η θερμοκρασία.

Πιο αναλυτικά, τη Τρίτη 15 Σεπτεμβρίου, βροχές και καταιγίδες κατά τόπους θα εκδηλωθούν κατά τις μεσημβρινές ώρες στο ορεινά ηπειρωτικά της κεντρικής χώρας, της Μακεδονίας, της Θεσσαλίας, της Πελοποννήσου καθώς και της Κρήτης. Πιθανότητα για τοπικές βροχές εμφανίζεται στα Επτάνησα κατά τις μεσημβρινές ώρες. Νεφώσεις αναμένονται σχεδόν σε όλη τη χώρα που θα εκδηλωθούν από τις πρωινές ώρες. Τα φαινόμενα αναμένεται να εξασθενήσουν κατά τις βραδινές ώρες. Οι συγκεντρώσεις ερημικής σκόνης στην ατμόσφαιρας αναμένεται να υποχωρήσουν από τις πρώτες κιόλας πρωινές ώρες.

Η θερμοκρασία θα κυμανθεί στη Δυτική Μακεδονία από 11 έως 25 βαθμούς, στην υπόλοιπη Μακεδονία και στη Θράκη από 11 έως 29, στην Ήπειρο από 11 έως 30 βαθμούς, στη Θεσσαλία από 13 έως 29 βαθμούς, στα κεντρικά ηπειρωτικά από 11 έως 31, στην Πελοπόννησο από 11 έως 29 βαθμούς, στην Κρήτη από 12 έως 30, στα Επτάνησα από 13 έως 29, στα νησιά του Βόρειου και Βορειοανατολικού Αιγαίου από 17 έως 27 βαθμούς και στα υπόλοιπα νησιωτικά τμήματα του Αιγαίου από 20 έως 28 βαθμούς Κελσίου.

Οι άνεμοι στο Αιγαίο θα πνέουν από βόρειες-βορειοδυτικές διευθύνσεις 4-5 μποφόρ. Ασθενείς 2-3 μποφόρ από βόρειες-βορειοανατολικές διευθύνσεις θα πνέουν στο Νοτιοδυτικό Αιγαίο. Στο Ιόνιο θα πνέουν ασθενείς έως 3 μποφόρ τοπικά από διάφορες διευθύνσεις

Στην Αττική αναμένονται νεφώσεις παροδικά αυξημένες κατά τη διάρκεια της ημέρας. Οι άνεμοι θα πνέουν ασθενείς από βόρειες-βορειοανατολικές διευθύνσεις με εντάσεις έως 3 μποφόρ τοπικά. Η θερμοκρασία θα κυμανθεί από 15 έως 29 βαθμούς.

Στη Θεσσαλονίκη αναμένονται νεφώσεις από τις πρωινές ώρες, ενώ υπάρχει η πιθανότητα ασθενής βροχόπτωσης κατά τις απογευματινές ώρες. Οι άνεμοι θα πνέουν ασθενείς 2-3 μποφόρ κυρίως από νότιες-νοτιοανατολικές διευθύνσεις. Η θερμοκρασία θα κυμανθεί από 16 έως 30 βαθμούς

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Σαν σήμερα...14 Σεπτεμβρίου.

Τα σημαντικότερα γεγονότα της 14ης Σεπτεμβρίου

Γεγονότα

81 – Ο Δομιτιανός γίνεται αυτοκράτορας της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας μετά το θάνατο του αδελφού του, Τίτου.

628 – Ο αυτοκράτορας Ηράκλειος εισέρχεται θριαμβευτικά στην Κωνσταντινούπολη μετά τη νίκη του επί της αυτοκρατορίας των Σασσανιδών.

786 – «Η νύχτα των τριών Χαλίφηδων»: ο Χαρούν αλ Ρασίντ γίνεται χαλίφης του Χαλιφάτου των Αββασιδών μετά το θάνατο του αδερφού του, αλ-Χαντί. Την ίδια μέρα γεννιέται ο γιος του Χαρούν, Αλ-Μαμούν.

1741 – Ο Γκέοργκ Φρήντριχ Χαίντελ ολοκληρώνει το ορατόριο Μεσσίας.

1752 – Η Βρετανική Αυτοκρατορία υιοθετεί το Γρηγοριανό ημερολόγιο, παρακάμπτοντας 11 ημέρες (η προηγούμενη ημέρα ήταν 2 Σεπτεμβρίου).

1812 – Ναπολεόντειοι Πόλεμοι: η γαλλική Μεγάλη Στρατιά μπαίνει στη Μόσχα, όπου ξεσπά πυρκαγιά αμέσως μετά την εγκατάλειψη της πόλης από τα ρωσικά στρατεύματα.

1814 – Ιδρύεται η Φιλική Εταιρεία.

1829 – Η Οθωμανική Αυτοκρατορία υπογράφει τη Συνθήκη της Αδριανούπολης, τερματίζοντας έτσι τον Ρωσοτουρκικό Πόλεμο.

1901 – Ο πρόεδρος των Η.Π.Α. Ουίλλιαμ ΜακΚίνλεϊ πεθαίνει μετά από την απόπειρα δολοφονίας της 6ης Σεπτεμβρίου. Τον διαδέχεται ο αντιπρόεδρος Θεόδωρος Ρούζβελτ.

1917 – Η Ρωσία ανακηρύσσεται επίσημα δημοκρατία.

1943 – Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος: η Βέρμαχτ ξεκινά τριήμερη επιχείρηση αντιποίνων έχοντας ως στόχο ελληνικά χωριά της Βιάννου. Από την επιχείρηση αυτή βρήκαν το θάνατο περισσότερα από 500 άτομα.

1960 – Ιδρύεται ο Οργανισμός Πετρελαιοεξαγωγών Κρατών (ΟΠΕΚ), από τα κράτη: Ιράκ, Ιράν, Κουβέιτ, Σαουδική Αραβία και Βενεζουέλα.

1960 – Κρίση στο Κονγκό: με τη βοήθεια της CIA, ο Μομπούτου Σέσε Σέκο παίρνει την εξουσία με στρατιωτικό πραξικόπημα, αναστέλλοντας το σύνταγμα και το κοινοβούλιο.

1998 – Προβάλλεται για πρώτη φορά στην τηλεόραση του CBBC, η σειρά κινουμένων σχεδίων Τα μικρά τερατάκια, βασισμένη στα βιβλία του Τόνι Γκαρθ.

2000 – Ο βουλευτής Γεώργιος Καρατζαφέρης ιδρύει το κόμμα ΛΑΟΣ.

Γεννήσεις

208 – Διαδουμενιανός, Ρωμαίος αυτοκράτορας

786 – Αλ-Μαμούν, χαλίφης των Αββασιδών

1384 – Άγιος Εφραίμ της Νέας Μάκρης

1580 – Φρανθίσκο δε Κεβέδο, Ισπανός συγγραφέας

1760 – Λουίτζι Κερουμπίνι, Ιταλός συνθέτης

1769 – Αλεξάντερ φον Χούμπολτ, Γερμανός γεωγράφος και εξερευνητής

1784 – Καρλ φον Νόρμαν-Έρενφελς, Γερμανός στρατιωτικός

1877 – Σωκράτης Κουγέας, Έλληνας συγγραφέας

1878 – Ίων Δραγούμης, Έλληνας διπλωμάτης και συγγραφέας

1889 – Μαρία Καποβίγια, υπεραιωνόβια από τον Ισημερινό

1891 – Ιβάν Βινογκράντοφ, Ρώσος μαθηματικός

1891 – Γιώργος Τσιμπίδαρος-Φτέρης, Έλληνας δημοσιογράφος και συγγραφέας

1898 – Χαλ Ουόλις, Αμερικανός κινηματογραφικός παραγωγός

1902 – Γιώργος Παπασιδέρης, Έλληνας τραγουδιστής

1908 – Μιχαήλ, πρίγκιπας του Μαυροβουνίου

1910 – Γιάννης Λάτσης, Έλληνας επιχειρηματίας

1917 – Ετόρε Σότσας, Αυστριακός αρχιτέκτονας και σχεδιαστής

1925 – Ουίνστον Σίνακ, πρωθυπουργός της Αγίας Λουκίας

1925 – Μεθόδιος Φούγιας, Έλληνας μητροπολίτης

1928 – Αλμπέρτο Κόρντα, Κουβανός φωτογράφος

1933 – Χιλέβι Ρόμπιν, Σουηδέζα μις Υφήλιος 1955

1937 – Ρέντσο Πιάνο, Ιταλός αρχιτέκτονας

1950 – Πωλ Κοσσόφ, Άγγλος κιθαρίστας

1956 – Κώστας Καραμανλής, Έλληνας πολιτικός

1960 – Μελίσα Λίο, Αμερικανίδα ηθοποιός

1965 – Ντμίτρι Μεντβέντεφ, Ρώσος πολιτικός

1969 – Κώστας Κουκοδήμος, Έλληνας αθλητής και πολιτικός

1973 – Nas, Αμερικανός πολυβραβευμένος ράπερ

1974 – Χισάμ Ελ Γκερούζ, Μαροκινός δρομέας

1976 – Κέβιν Λιτλ, τραγουδιστής από τον Άγιο Βικέντιο

1981 – Miyavi, Ιάπωνας τραγουδιστής, κιθαρίστας και ηθοποιός

1983 – Έιμι Γουάινχαουζ, Αγγλίδα τραγουδίστρια

1989 – Λόγκαν Χέντερσον, Αμερικανός τραγουδιστής και ηθοποιός

Θάνατοι

258 – Κυπριανός, επίσκοπος Καρχηδόνας

407 – Ιωάννης ο Χρυσόστομος, Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως

685 – Κωνσταντίνος Δ΄, Βυζαντινός αυτοκράτορας

775 – Κωνσταντίνος Ε΄ Κοπρώνυμος, Βυζαντινός αυτοκράτορας

891 – Πάπας Στέφανος Ε΄

1146 – Ιμαντεντίν Ζενγκί, Τούρκος ατάμπεης

1321 – Δάντης Αλιγκέρι, Ιταλός συγγραφέας

1425 – Κωνσταντία της Γαλλίας (1078-1126)

1435 – Ιωάννης του Λάνκαστερ, 1ος δούκας του Μπέντφορντ

1498 – Τζοβάνι των Μεδίκων ο Ποπολάρος, Ιταλός ευγενής

1523 – Πάπας Αδριανός ΣΤ΄

1550 – Φραγκίσκη του Αλανσόν, Γαλλίδα ευγενής

1712 – Τζιοβάνι Ντομένικο Κασίνι, Ιταλός μαθηματικός, αστρονόμος και μηχανικός

1851 – Τζέιμς Φένιμορ Κούπερ, Αμερικανός συγγραφέας

1901 – Ουίλλιαμ ΜακΚίνλεϊ, 25ος πρόεδρος των Η.Π.Α.

1905 – Άρμεν Κούπτσιος, Έλληνας μακεδονομάχος

1916 – Χοσέ Ετσεγαράι ι Εϊθαγίρρε, Ισπανός συγγραφέας

1927 – Χούγκο Μπαλ, Γερμανός ποιητής

1927 – Ισιδώρα Ντάνκαν, Αμερικανίδα χορεύτρια

1936 – Έρβιν Θάλμπεργκ, Αμερικανός κινηματογραφικός παραγωγός

1937 – Τόμας Μάζαρικ, Τσέχος πολιτικός

1943 – Βασίλης Λάσκος, Έλληνας στρατιωτικός

1960 – Μ. Καραγάτσης, Έλληνας συγγραφέας

1966 – Τζεμάλ Γκιουρσέλ, Τούρκος στρατιωτικός και πολιτικός

1967 – Γιώργος Τσιμπίδαρος-Φτέρης, Έλληνας δημοσιογράφος και συγγραφέας

1972 – Γεώργιος Πετρακογεώργης, Έλληνας πολιτικός

1976 – Παύλος, πρίγκιπας της Γιουγκοσλαβίας

1980 – Χοσέ Μαρία Χιλ Ρόμπλες ι Κινιόνες, Ισπανός πολιτικός

1982 – Γκρέις Κέλι, Αμερικανίδα ηθοποιός

1982 – Μπασίρ Τζεμαγιέλ, Λιβανέζος πολιτικός

1984 – Τζάνετ Γκέινορ, Αμερικανίδα ηθοποιός

1987 – Δημήτριος Παπανικολόπουλος, Έλληνας στρατιωτικός

1989 – Ζιλ Αντριαμαχαζό, στρατιωτικός και πολιτικός από τη Μαδαγασκάρη

1994 – Μαρίκα Κρεβατά, Ελληνίδα ηθοποιός

1999 – Περικλής Θεοχάρης, Έλληνας πολιτικός

1999 – Γιάννος Κρανιδιώτης, Κύπριος πολιτικός

2001 – Στέλιος Καζαντζίδης, Έλληνας τραγουδιστής

2005 – Ρόμπερτ Γουάιζ, Αμερικανός σκηνοθέτης

2006 – Μίκι Χάργκιτεϊ, Ούγγρος ηθοποιός

2009 – Πάτρικ Σουέιζι, Αμερικανός ηθοποιός, τραγουδιστής και χορευτής

2011 – Ρούντολφ Μέσμπαουερ, Γερμανός φυσικός

2014 – Γιώργος Σκαλενάκης, Έλληνας σκηνοθέτης

2019 – Τάκης Σπυριδάκης, Έλληνας ηθοποιός και σεναριογράφος

2022 – Ειρήνη Παπά, Ελληνίδα ηθοποιός

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Χαίρε Σταυρέ, οικουμένης φύλαξ• χαίρε, η δόξα της Εκκλησίας.

 Σῶσον Κύριε τὸν λαόν σου καὶ εὐλόγησον τὴν κληρονομίαν σου, νίκας τοῖς Βασιλεῦσι κατὰ βαρβάρων δωρούμενος καὶ τὸ σὸν φυλάττων διὰ τοῦ Σταυροῦ σου πολίτευμα.

Σήμερα η Εκκλησία εορτάζει την παγκόσμια ύψωση του τιμίου και ζωοποιού Σταυρού. Η γιορτή είναι αρχαιότατη και μια από τις Δεσποτικές γιορτές, τις γιορτές δηλαδή τις αφιερωμένες στο Δεσπότη Χριστό. Η γιορτή συνδέεται με μεγάλα ιστορικά γεγονότα της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, γι’ αυτό έχει πανηγυρικό χαρακτήρα. Συγχρόνως όμως αναφέρεται στη σταύρωση και το θάνατο του Κυρίου, γι΄ αυτό και τιμάται με αυστηρή νηστεία, όπως η Μεγάλη Παρασκευή. Το Ευαγγέλιο, που διαβάζεται στη θεία Λειτουργία, είναι το ίδιο που διαβάζεται και τη Μεγ. Παρασκευή.

Με την καθιέρωση της εορτής της Παγκοσμίου Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού διαιωνίζεται στο διηνεκές η επαλήθευση του ψαλμικού στίχου: ¨υψωθήσομαι εν τοις έθνεσιν, υψωθήσομαι εν τοις λαοίς¨(ψαλμ. 45,11). Και πράγματι υψώθηκε ο Ιησού διότι σταυρώθηκε σε μέρος υψηλόν και επηρμένον, ώστε να είναι ορατός από όλο το πλήθος των ανθρώπων.

Η Παγκόσμια Ύψωση του Τιμίου Σταυρού αποτελεί έναν σπουδαίο εορτολογικό σταθμό του εκκλησιαστικού έτους. Στις 14 Σεπτεμβρίου λιπών σύμπασα η Ορθοδοξία τιμά τον Σταυρό του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, ο οποίος χαρακτηρίζεται ως το «καύχημά» Της και η «δόξα» Της.

Πηγές της εκκλησιαστικής μας ιστορίας αναφέρουν ότι η εορτή της Παγκόσμιας Ύψωσης είχε καθιερωθεί από τα αρχαία χρόνια, ίσως μάλιστα να είχε καθιερωθεί και από αυτόν τον Μέγα Κωνσταντίνο, κατά προτροπή προφανώς της μητέρας του αγίας Ελένης, αμέσως μετά την εύρεση του Τιμίου Ξύλου στα Ιεροσόλυμα, γύρω στο 330 μ.Χ.

Οι ορθόδοξοι πιστοί τιμούμε με ιδιαίτερο τρόπο την αγία ημέρα της Υψώσεως του Σταυρού του Κυρίου μας. Ο Σταυρός του Κυρίου παραμένει μέτρο της αγάπης και της συγχώρεσης του Σωτήρος Χριστού, αλλά και μέτρο της δικής μας υπομονής, αγάπης και συγχώρεσης προς τον κάθε συνάνθρωπό μας.

Γνωρίζουμε πολύ καλά ότι η τιμή και η προσκύνηση του Σταυρού είναι προσκύνηση του Ίδιου του Εσταυρωμένου Λυτρωτή μας Χριστού και όχι ειδωλολατρική πράξη, όπως κακόβουλα μας κατηγορούν οι ποικιλώνυμοι αιρετικοί. Ο Σταυρός του Κυρίου μας είναι το καύχημά μας, το νικηφόρο λάβαρο κατά του μεγαλύτερου εχθρού μας, του διαβόλου, το αήττητο όπλο κατά του πολυπρόσωπου κακού.

Ιστορική προσέγγιση της γιορτής,

Η Αγία Ελένη αναζήτησε τον Τίμιο του Κυρίου Σταυρό και με την βοήθεια του Κυρίου τον βρήκε παραχωμένο μέσα στη γη, ανέσυρε τρεις σταυρούς και απορία όλων ήταν ποιος ήταν ο Σταυρός του Κυρίου. Ο Πατριάρχης Μακάριος έδωσε την λύση: πλησίασε με τους τρεις σταυρούς το φέρετρο μιας νεκρής. Μόλις ακούμπησε πάνω της το Τίμιο Ξύλο εκείνη ανεστήθη . Έτσι όταν τελείωσε ο Ναός της Αναστάσεως και με κάθε λαμπρότητα έγιναν τα εγκαίνιά του στις 14 Σεπτεμβρίου του 336.

Ο Πατριάρχης επειδή το πλήθος του λαού ήταν πολύ, για να δουν όλοι και να προσκυνήσουν τον Τίμιο του Κυρίου Σταυρό, ανέβηκε στον άμβωνα του ήταν στη μέση του Ναού και ύψωσε το Τίμιο Ξύλο και οι πιστοί προσκυνούσαν κράζοντας: ΄Κύριε ελέησον΄. Από τότε καθιερώθηκε η εορτή της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού και η εκκλησία στη μέση του Ναού υψώνει τον Σταυρό μέσα σε βασιλικό γιατί ήταν το φυτό που είχε φυτρώσει στο σημείο εκείνο που εκρύπτετο ο Σταυρός. Αυτή ουσιαστικά ήταν η δεύτερη Ύψωση.

 «Σταυρός, ο φύλαξ πάσης της οικουμένης. Σταυρός, η ωραιότης της Εκκλησίας. Σταυρός, βασιλέων το κραταίωμα. Σταυρός, πιστών το στήριγμα. Σταυρός, αγγέλων η δόξα και των δαιμόνων το τραύμα».

*Γράφει, ο Αρχιμανδρίτης του οικουμενικού θρόνου π Μελχισεδέκ Αμπελικάκης και ιεροκήρυκας της Ι.Μ  Αρκαλοχωρίου.

ΠΗΓΗ

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Παγκόσμια Ύψωση του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού (14 Σεπτεμβρίου)

 

Σῶσον Κύριε τὸν λαόν σου καὶ εὐλόγησον τὴν κληρονομίαν σου, νίκας τοῖς Βασιλεῦσι κατὰ βαρβάρων δωρούμενος καὶ τὸ σὸν φυλάττων διὰ τοῦ Σταυροῦ σου πολίτευμα.

 Σήμερα η Εκκλησία εορτάζει την παγκόσμια ύψωση του τιμίου και ζωοποιού Σταυρού. 

Η γιορτή είναι αρχαιότατη και μια από τις Δεσποτικές γιορτές, τις γιορτές δηλαδή τις αφιερωμένες στο Δεσπότη Χριστό. 

Η γιορτή συνδέεται με μεγάλα ιστορικά γεγονότα της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, γι’ αυτό έχει πανηγυρικό χαρακτήρα. Συγχρόνως όμως αναφέρεται στη σταύρωση και το θάνατο του Κυρίου, γι΄ αυτό και τιμάται με αυστηρή νηστεία, όπως η Μεγάλη Παρασκευή. 

Το Ευαγγέλιο, που διαβάζεται στη θεία Λειτουργία, είναι το ίδιο που διαβάζεται και τη Μεγ. Παρασκευή. Μέχρι πριν λίγα χρόνια η εορτή της Υψώσεως του τιμίου Σταυρού ήταν ημέρα γενικής αργίας, αλλά μετά τον πόλεμο οι εργάσιμες ημέρες της εβδομάδας, ενώ από έξη έγιναν πέντε, η εορτή του Σταυρού είναι εργάσιμη ημέρα. 

Το 326, ένα χρόνο μετά την πρώτη οικουμενική Σύνοδο, η αγία Ελένη πήγε στα Ιεροσόλυμα, να προσκυνήσει τους αγίους τόπους και να ευχαριστήσει το Θεό, για τις νίκες και τις θριαμβευτικές επιτυχίες του παιδιού της και πρώτου χριστιανού αυτοκράτορα Κωνσταντίνου. Τότε έκτισε διάφορους ναούς, όπως στο όρος των Ελαιών και στο σπήλαιο της Βηθλεέμ. 

Με διαταγή του Κωνσταντίνου ανέλαβε να κτίσει μεγάλο ναό στο λόφο του Γολγοθά, εκεί που σταυρώθηκε ο Ιησούς Χριστός. Εκεί, πριν από διακόσια χρόνια, ο αυτοκράτορας Αδριανός, για να εμποδίσει τους χριστιανούς να προσκυνούν τον άγιο τόπο, είχε αναγείρει ναό αφιερωμένο στην Αφροδίτη. 

Η άγια Ελένη κατεδάφισε τον ειδωλολατρικό ναό, ξεκαθάρισε τον τόπο, εξακρίβωσε τη θέση που σταυρώθηκε ο Κύριος και βρήκε τον τίμιο Σταυρό. 

Η είδηση ότι βρέθηκε ο τίμιος Σταυρός διαδόθηκε σ’ όλο τον τότε χριστιανικό κόσμο. 

Έτρεξαν λοιπόν όλοι, και μάλιστα οι πιστοί της Παλαιστίνης, για να προσκυνήσουν το τίμιο ξύλο.

 Όταν τελείωσε ο ναός της Αναστάσεως, που έκτισε η αγία Ελένη πάνω στο λόφο του Γολγοθά, στις 14 Σεπτεμβρίου του 336 έγιναν επίσημα και με κάθε λαμπρότητα τα εγκαίνια. Τότε ο Πατριάρχης των Ιεροσολύμων Μακάριος, επειδή το πλήθος του λαού ήταν πολύ, για να δουν όλοι και να προσκυνήσουν, ανέβηκε στον άμβωνα, που ήταν στη μέση του ναού και ύψωσε τον τίμιο Σταυρό. 

Οι πιστοί προσκυνούσαν, κάνοντας το σταυρό τους κι έλεγαν «Κύριε, ελέησον». 

Αυτή λοιπόν την ύψωση του τιμίου Σταυρού γιορτάζει σήμερα η Εκκλησία και υψώνει τον τίμιο Σταυρό στη μέση του ναού. 

Ύστερα από 280 περίπου χρόνια, το 614, οι Πέρσες κυρίευσαν τα Ιεροσόλυμα, έκαναν μεγάλες καταστροφές, πήραν αιχμάλωτο τον Πατριάρχη Ζαχαρία και μαζί τη μεγάλη ασημένια λειψανοθήκη, στην οποία η αγία Ελένη είχε φυλάξει τον τίμιο Σταυρό. 

Ο αυτοκράτορας Ηρά­κλειος, ύστερα από 14 χρόνια, έκανε εκστρατεία, έφτασε νικητής ως την πρωτεύουσα της Περσίας, ελευθέρωσε τους αιχμαλώτους χριστιανούς, πήρε τον τίμιο Σταυρό και τον Πατριάρχη Ζαχαρία και γύρισε στην Κωνσταντινούπολη. 

Από εκεί κατέβηκε στα Ιεροσόλυμα, έβγαλε το βασιλικό στέμμα και ανυπόδητος, σηκώνοντας το κιβώτιο με το τίμιο ξύλο το έφερε στο Γολγοθά. 

Εκεί, πάλι στις 14 Σεπτεμβρίου και στο ναό της Αναστάσεως, ο Πατριάρχης Ζαχαρίας ύψωσε στον άμβωνα τον Σταυρό κι ο λαός έψαλλε «Σώσον, Κύριε, τον λαόν σον…», Η ανεύρεση του τιμίου Σταύρου από την αγία Ελένη και η δεύτερη ύψωσή του στον άμβωνα από τον Πατριάρχη Ζαχαρία συνοδεύονται με δύο θαύματα. 

Το πρώτο θαύμα είναι η θεραπεία μιας ετοιμοθάνατης γυναίκας. Η αγία Ελένη βρήκε τρεις σταυρούς· οι άλλοι δύο ήσαν των δύο ληστών. Γεννήθηκε λοιπόν απορία ποιός ήταν ο Σταυρός του Κυρίου. 

Εκεί κοντά βέβαια βρέθηκε η επιγραφή του Πιλάτου «Ιησούς ο Ναζωραίος ο Βασιλεύς των Ιουδαίων», αλλά ο Πατριάρχης Μακάριος άγγιξε την ετοιμοθάνατη γυναίκα με το τίμιο Ξύλο κι η άρρωστη αμέσως έγινε καλά. 

Το δεύτερο θαύμα είναι ότι, ανεβαίνοντας με το τίμιο Ξύλο προς το Γολγοθά, ο αυτοκράτορας Ηράκλειος σταμάτησε και δεν μπορούσε να προχωρήσει.

 Τότε ο Πατριάρχης Ζα­χαρίας του είπε κι έβγαλε το βασιλικό στέμμα και τα υποδήματά του.

 Κι αμέσως ξεκίνησε. Η Εκκλησία, τιμά και προσκυνεί τιμητικά τα ιερά λείψανα των Αγίων και τα άμφια της υπεραγίας Θεοτόκου. 

Πολύ περισσότερο τον τίμιο Σταυρό του Κυρίου, που είναι «ο φύλαξ πάσης της οικουμένης, η ωραιότης της Εκ­κλησίας και πιστών το στήριγμα».

 Από τότε που η αγία Ελένη βρήκε τον τίμιο Σταυρό στα Ιεροσόλυμα, είναι μεγάλο απόκτημα και θησαυρός για κάθε πόλη και μοναστήρι, που μπορεί να έχει ένα ελάχιστο κομμάτι από το τίμιο Ξύλο. «Χριστός ο αληθινός Θεός ημών… δυνάμει του τιμίου και ζωοποιού Σταυρού… ελεήσαι και σώσαι ημάς». Αμήν. Μητροπ. Σερβίων Και Κοζάνης +Διονυσίου, «Εικόνες Έμψυχοι» 

ΠΗΓΗ

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Αρκάς...

 

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Τα φρούτα του φθινοπώρου.

 

Μπορεί η φθινοπωρινή σοδειά να μην είναι τόσο πλούσια, όσο η καλοκαιρινή, αλλά έχει και αυτή τα καλούδια της. Μήλα, αχλάδια, πορτοκάλια, ρόδια και άλλα “ταπεινά” φρούτα είναι τώρα στο φόρτε τους και έχουν την πρώτη θέση στο καλάθι των αγορών μας. 

• Αχλάδια. Τα αχλάδια συλλέγονται έως το τέλος Σεπτεμβρίου και μετά συντηρούνται στα ψυγεία των παραγωγών για να τα απολαμβάνουμε και τον χειμώνα.

 Η καλύτερη στιγμή τους είναι αναμφίβολα τον Σεπτέμβριο, όταν είναι φρεσκοκομμένα από το δέντρο και διατηρούν τους χυμούς και το άρωμά τους. 

Είναι πλούσια σε φυτικές ίνες και βιταμίνη C και τα χρησιμοποιούμε για κομπόστες, γλυκό του κουταλιού, μαρμελάδα και chutney.

 • Μήλα. Το φρούτο που κάνει “πέρα κάθε γιατρό”, καθώς περιέχει αρκετές φυτικές ίνες, βιταμίνη C, αντιοξειδωτικά και μέταλλα, γνωρίζει τις δόξες του από τα μέσα Σεπτεμβρίου. Οι συνταγές με μήλα είναι δεκάδες, από φρουτοσαλάτες, μηλόπιτες, κομπόστες και γλυκό του κουταλιού, μέχρι μήλα ψητά, πουρέ και αλμυρές μαρμελάδες.

 • Πορτοκάλια. Τι μπορεί να πει κανείς για τα πορτοκάλια; Το πιο δημοφιλές φρούτο διεθνώς περιέχει βιταμίνη Α, Β και C και είναι καλή πηγή φολικού οξέως, καλίου, ασβεστίου, σιδήρου, ιωδίου, φωσφόρου, μαγγανίου, νατρίου και ψευδαργύρου. Φρέσκο και σε χυμό, μας συντροφεύει από τα πρώτα χρόνια της ζωής μας, το ξύσμα του αρωματίζει πολλά γλυκά, ενώ πρωταγωνιστεί και στα περισσότερα εορταστικά γλυκά. Πάει πολύ με σοκολάτα, κάνει υπέροχες μαρμελάδες και γλυκό του κουταλιού.

• Γκρέιπφρουτ. Έχει συνδεθεί με τη δίαιτα και όχι τυχαία, αφού συμβάλει στην απώλεια βάρους και τη μείωση της χοληστερίνης. Το γκρέιπφρουτ, ως γνήσιο εσπεριδοειδές, αποτελεί καλή πηγή βιταμίνης C και, επιπλέον, περιέχει βιταμίνες Α και Β, ασβέστιο, μαγγάνιο, σίδηρο, κάλιο, μαγνήσιο και φώσφορο. Αν δεν αντέχετε την πικρίλα τους, δοκιμάστε να τα συνδυάσετε σε χυμό μαζί με πορτοκάλι. Ο χυμός τους γίνεται επίσης πολύ καλή μαρινάδα για κρέας. 

• Φραγκόσυκα. Το καθάρισμά του θα σας παιδέψει, ωστόσο αν αναλογιστείτε τα οφέλη, αξίζει τον κόπο. 

Τα φραγκόσυκα είναι πλούσια σε βιταμίνες C και Α, σίδηρο, κάλιο, ασβέστιο, μαγγάνιο, κ.α.. Δοκιμάστε τα, εκτός από φρέσκα σε μαρμελάδες και κομπόστες. 

• Ρόδια. Προς το τέλος του Σεπτεμβρίου, κάνουν την εμφάνισή τους τα ρόδια, τα φρούτα-σύμβολο της καλοτυχίας, που τα γευστικά σποράκια τους χαρίζουν χρώμα και ευεξία. Πλούσια σε βιταμίνες Α, C και Ε, φυλλικό οξύ, σίδηρο, κάλιο, φυτικές ίνες και αντιοξειδωτικά, τα ρόδια ταιριάζουν πολύ με βρώμη και γιαούρτι, όπως και με τις πράσινες σαλάτες. Γίνονται ακόμα ωραίος χυμός αλλά και λικέρ. 

• Ακτινίδια. Η ελαφρώς ξινή γεύση τους δεν τα βάζει στην κορυφή των προτιμήσεων των περισσοτέρων. 

Όμως αυτά τα καθόλου εμφανίσημα φρούτα είναι πλούσια σε βιταμίνη C, ενώ είναι και εξαιρετική πηγή βιταμίνης Α και βιταμίνης Ε. 

Επιπλέον, λόγω της χαμηλής θερμιδικής τους αξίας είναι ιδανική επιλογή για όσους κάνουν δίαιτα. Φρέσκα μπαίνουν σε φρουτοσαλάτες και συνοδεύουν εξαιρετικά γιαούρτι. Επίσης, γίνονται ωραίος χυμός και νόστιμη μαρμελάδα.

• Λωτοί. Μπορεί να κατηγορήθηκαν ότι προκάλεσαν τη λήθη στους συντρόφους του Οδυσσέα, ωστόσο οι νόστιμοι λωτοί δεν πρέπει να λείπουν από τη διατροφή μας. Πλούσια σε βιταμίνη C και βιταμίνες του συμπλέγματος Β, κάλιο, μαγνήσιο, φώσφορο και φυτικές ίνες, οι λωτοί δεν είναι απλά φρούτα, είναι υπερτροφή. Εκτός από φρέσκους, μπορούμε να τους δοκιμάσουμε και μέσα σε κέικ ή τάρτες. shutterstock_158767646 

• Μανταρίνια. Το άρωμά τους γεμίζει την κουζίνα μας, από τη στιγμή που θα τα βάλουμε στη φρουτιέρα, κάνοντάς μας να αντιληφθούμε ότι το φθινόπωρο έχει μπει για τα καλά. 

Μικρά και γλυκά, τα μανταρίνια με τη χαρακτηριστική γεύση προσφέρουν, μεταξύ άλλων, βιταμίνες Α και C, φυτικές ίνες, νάτριο, ασβέστιο, κάλιο και μαγνήσιο. Σκέτα τρώγονται μετά μανίας, ευτυχώς χωρίς να μας φορτώνουν με πολλές θερμίδες, γίνονται όμως και μαρμελάδα, το ξύσμα τους αρωματίζει γλυκά και κέικ, ενώ η φλούδα τους νόστιμο γλυκό του κουταλιού.

 • Κυδώνια. Από τον Οκτώβριο κάνουν την εμφάνισή τους και τα κυδώνια, το ιδιαίτερο αυτό φρούτο που καταναλώνεται περισσότερο ψημένο, παρά ωμό. 

Τα κυδώνια έχουν υψηλή περιεκτικότητα σε νερό. Επίσης, περιέχουν βιταμίνες C, Α και Β, κάλιο, φώσφορο και σίδηρο. Τα κάνουμε γλυκό του κουταλιού, μαρμελάδα και κυδωνόπαστα, ενώ ταιριάζει εξαιρετικά με κρέας ψητό.

 • Σταφύλια. Οι καρποί των αμπελιών βρίσκονται τον Σεπτέμβριο στην πιο ώριμη και γευστική τους στιγμή, συνεχίζουν όμως να κρατούν μία καλή θέση στα ράφια των μπακάλικων μέχρι και τον Οκτώβριο.

 Εκτός από το φρέσκο φρούτο, που μας προσφέρει κάλιο, βιταμίνες A, Β και C, φλαβονοειδή και κουερσιτίνη, με αυτά φτιάχνουμε νόστιμο γλυκό του κουταλιού και μαρμελάδα, ενώ από τον μούστο τους φτιάχνουμε μουσταλευριά, μουστοκούλουρα, πετιμέζι και, φυσικά, κρασί και ξύδι. 

PROTOTHEMA.GR

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

«Σταυρός Παράδεισον ηνέωξαι»

 

Του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Καστορίας κ. Σεραφείμ, Υπερτίμου και Εξάρχου Άνω Μακεδονίας «Σταυρός Παράδεισον ηνέωξαι»

1 Σε μια περίφημη ομιλία του ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, που επιγράφεται «εις το, Πάτερ, ει δυνατόν εστί, παρελθέτω απ’εμού το ποτήριον τούτο…» και μας μεταφέρει στην αγωνία της Γεσθημανή και στους λόγους του Χριστού πριν από το Πάθος, βρίσκει την ευκαιρία να αναφερθεί στο Σταυρό του Χριστού. Τον ονομάζει «τείχος στερεό, όπλο ανίκητο, ασφάλεια των πλουσίων, ευπορία των φτωχών»

2. Τον χαρακτηρίζει ως το όπλο εκείνο που εξαφανίζει τα πάθη και που βοηθά τον άνθρωπο στην απόκτηση της αρετής. 

Και καταλήγει ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος: «Ο σταυρός άνοιξε τον παράδεισο, έβαλε μέσα τον ληστή, οδήγησε στη βασιλεία των ουρανών το ανθρώπινο γένος που επρόκειτο να καταστραφεί»

3. Πρώτον. Τι ήταν ο Σταυρός του Χριστού; Πριν από 20 αιώνες, ο Σταυρός ήταν όργανο ατιμωτικής τιμωρίας και φρικτού θανάτου. 

Οι Ρωμαίοι κατεδίκαζαν με την ποινή της σταυρώσεως τούς πιο μεγάλους εγκληματίες.

 Από τότε όμως που στο ξύλο αυτό άπλωσε τα χέρια του ο Μονογενής Υιός και Λόγος του Θεού, έγινε όργανο θυσίας, σωτηρίας, χαράς και αγιασμού. 

«Γιατί ο Σταυρός διέλυσε την έχθρα του Θεού προς τους ανθρώπους, έφερε τη συμφιλίωση, έκαμε τη γη ουρανό, ανέμιξε τους ανθρώπους με τους αγγέλους, γκρέμισε την ακρόπολη του θανάτου, παρέλυσε τη δύναμη του διαβόλου, εξαφάνισε τη δύναμη της αμαρτίας, απάλλαξε τη γη από την πλάνη, ξανάφερε την αλήθεια, έδιωξε τους δαίμονες, γκρέμισε ναούς, ανέτρεψε βωμούς, φύτεψε την αρετή, θεμελίωσε τις Εκκλησίες»

4.Από τότε η Εκκλησία πορεύεται τη μαρτυρική της πορεία μέσα στο χρόνο με το Σταυρό του Χριστού, του θείου Ιδρυτού της. Μέσα στους αιώνες έχει διαρκώς προ οφθαλμών τον Σταυρό.

 Είναι γι’ αυτήν πηγή δυνάμεως, αήττητο όπλο, τρόπαιο νίκης και θριάμβου. Σημαδεύει ευεργετικά όλες τις εκδηλώσεις της ζωής μας. 

Στις χειροτονίες των Κληρικών κυριαρχεί ο Σταυρός. 

Στο Βάπτισμα, στο Μυστήριο του Γάμου και σε όλες τις θεοσύστατες τελετές και πάλι είναι ζωντανή η παρουσία του Σταυρού. Φέρουμε τον Σταυρό στα στήθη μας, τοποθετείται στους τρούλους των Ναών, φανερώνει την ελπίδα της αναστάσεως στους τάφους των κεκοιμημένων αδελφών μας, απλώνεται μεταξύ ουρανού και γης και ενώνει τον άνθρωπο με τον Θεό. 

Έτσι, ο Σταυρός κατά τον χρυσορρήμονα Ιωάννη, «συνέτριψε την αμαρτία, έγινε καθάρσιο της οικουμένης, έγινε αιτία συμφιλιώσεως και εξαλείψεως της πολυχρόνιας έχθρας, άνοιξε τις πύλες του ουρανού, έκανε τους εχθρούς φίλους, επανέφερε στον ουρανό, τοποθέτησε στα δεξιά του θρόνου του Θεού την ανθρώπινη φύση και μας πρόσφερε αμέτρητα άλλα πνευματικά αγαθά»

5. Αλλά και το τέλος του χρόνου, κατά τη Δευτέρα Παρουσία, πάλι ο Σταυρός θα το σημαδέψει, όπως το αδιάψευστο στόμα του Χριστού μας απεκάλυψε: «φανήσεται το σημείον του Υιού του ανθρώπου εν τω ουρανώ και τότε κόψονται πάσαι αι φυλαί της γης και όψονται τον υιόν του ανθρώπου ερχόμενον επί των νεφελών του ουρανού μετά δυνάμεως και δόξης πολλής»

6. Αυτό το σημείο του Υιού του Ανθρώπου δεν είναι τίποτα άλλο παρά ο Σταυρός του Χριστού, ο οποίος θα λάμπει περισσότερο από τις ηλιακές λαμπηδόνες και θα μας ειδοποιεί για τον ερχομό της Δευτέρας Παρουσίας. Είναι αποκαλυπτικός στο σημείο αυτό και πάλι ο Ιερός Χρυσόστομος: «Είδες πόσο ανώτερο είναι το σημείο του σταυρού, πόση η λαμπρότητα και η λάμψη του; Ο ήλιος θα σκοτισθεί, η σελήνη δεν θα φανεί, τα άστρα θα πέσουν. 

Εκείνο μόνο φαίνεται, για να μάθεις ότι είναι πιο φωτεινό από τη σελήνη και πιο λαμπρό από τον ήλιο. Όπως δηλαδή όταν ένας βασιλιάς μπαίνει σε κάποια πόλη, οι στρατιώτες που προηγούνται σηκώνουν τα λάβαρα στους ώμους τους και προαναγγέλουν την είσοδο του βασιλιά, έτσι όταν ο Κύριος του σύμπαντος θα κατεβαίνει από τους ουρανούς, θα προηγούνται οι στρατιές των αγγέλων και των αρχαγγέλων κρατώντας το σύμβολο εκείνο και προαναγγέλοντας σε μας τη βασιλική είσοδό Του»

7. Δεύτερον. 

Τι είναι ο Σταυρός του Χριστού; 

Είναι η έκφραση της άπειρης αγάπης του Χριστού προς το ανθρώπινο γένος. Μιας αγάπης με την οποία θέλησε ο Θεός να κάνει τον άνθρωπο κοινωνό της δικής Του μακαριότητος, ξεπερνώντας και σβήνοντας τα τραγικά αποτελέσματα της κακής χρήσεως του μεγάλου δώρου της ελευθερίας με το οποίο τον προίκισε. 

Έτσι, συνδυάζει πάνσοφα τη θεία δικαιοσύνη και τη φιλανθρωπία. Γίνεται άνθρωπος ο ίδιος ο Θεός και σταυρώνεται «διά την ημετέραν σωτηρίαν», προκειμένου να σώσει τον άνθρωπο. 

Γι’ αυτό ψάλλουμε στο περίφημο Δοξαστικό της Τρίτης Κυριακής των Νηστειών: «και τω καλάμω του Σταυρού βαφαίς ερυθραίς, τους σαυτού δακτύλους αιματώσας, ταις αφεσίμοις ημίν, βασιλικώς υπογράψαι φιλανθρωπευσάμενος»

8. Κι όπως οι βασιλείς υπέγραφαν την ελευθερία των υπηκόων τους με κόκκινο μελάνι, ο Χριστός διά του ιδίου αίματος και των ιδίων δακτύλων, υπογράφει τη δική μας ελευθερία από τα δεσμά του θανάτου και της αμαρτίας. 

Έτσι το έργο της σωτηρίας του καθενός μας από τον Σωτήρα Χριστό είναι κίνηση, πρώτα προσλήψεως του κόσμου, και έπειτα λυτρώσεως και απελευθερώσεως. 

Ο ίδιος ο Θεός παίρνει την αματία του κόσμου, την καρφώνει επάνω στο ξύλο του Σταυρού, την ενταφιάζει στον τάφο Του, γίνεται Αυτός κατάρα, κατά την έκφραση του Αποστόλου Παύλου

9, πεθαίνει Αυτός για να ζήσουμε εμείς. Σταυρώνεται για να απαλλαγεί ο κόσμος από το βάρος της αμαρτίας κι έτσι εμείς να ελευθερωθούμε από τα δεσμά της και να γίνουμες πολίτες της αιωνίου ζωής.

 Γι’ αυτό πολύ σοφά ο ιερός Χρυσόστομος εγκωμιάζοντας τον Σταυρό του Χριστού θα τον χαρακτηρίσει ως «το θέλημα του Πατρός, δόξα του Υιού, αγαλλίαση του Πνεύματος, καύχημα του Παύλου»

10. Και θα συνεχίσει: «Γιατί λέγει (ο Παύλος), “είθε να μην καυχηθώ εγώ για τίποτε άλλο, παρά μόνο για τον σταυρό του Κυρίου μας Ιησού Χριστού”. 

Ο σταυρός είναι πιο φωτεινός από τον ήλιο, πιο λαμπρός από την ακτίνα… 

Ο σταυρός έσχισε το χειρόγραφό μας, έκαμε άχρηστο το δεσμωτήριο του θανάτου, ο σταυρός είναι η απόδειξη της αγάπης του Θεού. 

“Γιατί τόσο πολύ αγάπησε ο Θεός τον κόσμο, ώστε παρέδωσε τον Υιό του το μονογενή, για να μη χαθεί όποιος πιστεύει σ’ αυτόν”». «Τω Σταυρώ», λοιπόν, «εαυτούς προσπλέξωμεν»

11. 

Να συνδέσουμε τον εαυτό μας με το Σταυρό. 

Να τον φέρουμε επαξίως στους ώμους μας, ως γνήσιοι σταυροφόροι του Χριστού. 

Να τον χρησιμοποιούμε με ευλάβεια στη ζωή μας.

 Να καταφεύγουμε με εμπιστοσύνη στη δύναμη με την οποία τον όπλισε ο Δεσπότης Χριστός. 

Να τον προσκυνούμε με ταπείνωση και με βαθιά πίστη, ώστε να μας οπλίζει με την ακατανίκητη δύναμή του.

 Άλλωστε η ιστορία του γένους μας, της πολύπαθης πατρίδος μας καθώς και της ζωής μας, προσυπογράφει ότι ο Τίμιος Σταυρός γίνεται σκέπη κραταιά, αήττητο όπλο και στήριγμα των πιστών, αλλά και ασθενούντων ιατρός, και νεκρών η ανάσταση, καθώς ψάλλουν οι υμνογράφοι της Εκκλησίας μας. 

Και, επειδή συγχρόνως είναι και θύρα του Παραδείσου, άρα προς αυτόν θα πρέπει να συγκλίνουν όλες οι ελπίδες μας και οι πόθοι της ψυχής μας. 

Γιατί μόνο όσοι πιστεύουν στον Σταυρωθέντα Κύριο και ζουν σύμφωνα με το πολίτευμα του Σταυρού, θα έχουν βεβαία την ελπίδα της σωτηρίας, της αναστάσεως και της εισόδου στη Βασιλεία των Ουρανών. 

Ας κρατήσουμε τον Σταυρό του Χριστού, όχι μόνο στο στήθος μας, ούτε απλά στα χέρια μας, αλλά πρωτίστως καί κυρίως στην καρδιά μας. 

Ας γίνει και το δικό μας καύχημα, όπως ακριβώς ήταν καύχημα για τον φτερωτό Απόστολο των Εθνών Παύλο. 

Έτσι θα μπορούμε κι εμείς μαζί με αυτόν να επαναλαμβάνουμε σε κάθε στιγμή της ζωής μας τους λόγους του: «Εμοί δε μη γένοιτο καυχάσθαι ει μη εν τω σταυρώ του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, δι΄ ου εμοί κόσμος εσταύρωται καγώ τω κόσμω»

12. 

«Ω σταυρέ, φως μου, λάμπε μοι παντί χρόνω, πόρρω διώκων της ψυχής μου το σκότος»

13. 1. Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος, Εις το Πάτερ ει δυνατόν εστί παρελθέτω απ’εμού το ποτήριον τούτο, ΕΠΕ 26,100 2. ο.π. ΕΠΕ 26,99 3. ο.π. ΕΠΕ 26,101 4. ο.π. ΕΠΕ 26,99 5. του ιδίου,

 Κατά Ιουδαίων, Λόγος Τρίτος, εις τους τα πρώτα πάσχα νηστεύοντας, ΕΠΕ 34,179 6. Μτθ. 24,30 7. Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος, Ομιλία Β’ εις τον σταυρόν, ΕΠΕ 36,59 8. Δοξαστικό Εσπερινού Κυριακής Σταυροπροσκυνήσεως 9. Γαλ. 3,13 10. Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος, Εις το Πάτερ ει δυνατόν εστί παρελθέτω απ’εμού το ποτήριον τούτο, ΕΠΕ 26,99 11. του ιδίου, Εις την Ύψωσιν του τιμίου Σταυρού, PG 59,682 12. Γαλ. 6,14 13. Άγιος Θεόδωρος Στουδίτης, Ίαμβοι εις διαφόρους υποθέσεις, PG 99,1796C

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Ο βασιλικός και ο Τίμιος Σταυρός – Λαϊκός θρύλος.

 

Όλοι γνωρίζουμε πως τον Χριστό μας τον σταύρωσαν. 

Τον κάρφωσαν δηλαδή πάνω σ’ ένα ξύλινο σταυρό, κι εκεί ξεψύχησε. 

Τον ξύλινο σταυρό οι Χριστιανοί τον έθαψαν βαθιά στο χώμα για να μην τον βρουν οι ειδωλολάτρες και τον μολύνουν. 

Έτσι ο Τίμιος Σταυρός έμεινε χρόνια πολλά θαμμένος μέσα στη γη.

Όταν έπειτα από καιρό επικράτησε ο Χριστιανισμός, η Αγία Ελένη αποφάσισε να βρει και να ξεθάψει τον Τίμιο Σταυρό και να τον στήσει μέσα στην εκκλησία στα Ιεροσόλυμα για να τον προσκυνούν οι Χριστιανοί. 

Πήγε λοιπόν η ίδια στα Ιεροσόλυμα και ζήτησε να μάθει σε ποιο μέρος ήταν θαμμένος ο Σταυρός. Όμως κανένας Χριστιανός δεν ήξερε να της πει. 

Εκείνοι που πριν από πολλά χρόνια τον είχαν θάψει βαθιά στο χώμα, είχαν πια πεθάνει. 

Έβαλε λοιπόν η Αγία Ελένη χιλιάδες εργάτες κι άρχισαν να σκάβουν όλα τα χωράφια εκεί γύρω. 

Είχε ακλόνητη πίστη πως κάπου θα τον έβρισκε. 

Πολλούς μήνες δούλευαν οι εργάτες χωρίς αποτέλεσμα. 

Κάποια μέρα, καθώς η Αγία Ελένη βάδιζε μέσα σ’ ένα χωράφι, πάτησε ένα χορτάρι και αμέσως μια γλυκιά μυρωδιά γέμισε τον αέρα. «Τι ωραία μυρωδιά είναι αυτή», είπε από μέσα της η Αγία Ελένη. «Από που να χύνεται αυτή η γλυκιά μοσχοβολιά;». 

Καθώς κοίταξε γύρω της έσκυψε κι έκοψε ένα κλαδάκι απ’ το φυτό που πάτησε, το μύρισε και τότε κατάλαβε πως το χορτάρι εκείνο ήταν που σκορπούσε την γλυκιά ευωδιά. Μεμιάς ο νους της φωτίστηκε, φώναξε έναν εργάτη και του είπε να σκάψει σ’ εκείνο το μέρος. 

Σε λίγο, τι θαύμα! 

Ο εργάτης βρήκε εκεί τον Τίμιο Σταυρό όπου επάνω ξεψύχησε ο Χριστός μας. Από εκείνη τη στιγμή, το μυρωδάτο αυτό φυτό λέγεται βασιλικός, γιατί φύτρωσε στο σημείο που ήταν θαμμένος ο Σταυρός, όπου είχε σταυρωθεί ο βασιλιάς του κόσμου. 

Γι’ αυτό μοιράζουν βασιλικό στις εκκλησίες στη γιορτή της Ύψωσης του Τιμίου Σταυρού, στις 14 Σεπτεμβρίου. Πηγή: askitikon.eu

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Εορτή της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού.

 

Την εορτή της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού τιμά σήμερα, 14 Σεπτεμβρίου, η Εκκλησία μας. 

Η Αγία Ελένη, το 326 μ.Χ. πήγε στην Ιερουσαλήμ για να προσκυνήσει τους Αγίους Τόπους και να ευχαριστήσει τον Θεό για τους θριάμβους του γιου της, Μεγάλου Κωνσταντίνου. 

Ο Θείος ζήλος, όμως, έκανε την Αγία Ελένη να αρχίσει έρευνες για την ανεύρεση του Τιμίου Σταυρού. 

Επάνω στο Γολγοθά υπήρχε ειδωλολατρικός ναός της θεάς Αφροδίτης, τον οποίο γκρέμισε και άρχισε τις ανασκαφές. Σε κάποιο σημείο βρέθηκαν τρεις σταυροί. 

Η συγκίνηση υπήρξε μεγάλη, αλλά ποιός από τους τρεις ήταν του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού; Τότε ο επίσκοπος Ιεροσολύμων Μακάριος με ιερείς, αφού έκαναν δέηση, άγγιξε στους σταυρούς το σώμα μιας ευσεβεστάτης κυρίας που είχε πεθάνει. 

Όταν ήλθε η σειρά και άγγιξε τον τρίτο σταυρό, που ήταν του Κυρίου, η γυναίκα αμέσως αναστήθηκε!!! 

Η είδηση διαδόθηκε σαν αστραπή σε όλα τα μέρη της Ιερουσαλήμ. Πλήθη πιστών άρχισαν να συρρέουν για να αγγίξουν το Τίμιο Ξύλο. 

Επειδή όμως συνέβησαν πολλά δυστυχήματα από το συνωστισμό, ύψωσαν τον Τίμιο Σταυρό μέσα στο ναό σε μέρος υψηλό, για να μπορέσουν να τονalt δουν και να τον προσκυνήσουν όλοι. 

Αυτή, λοιπόν, την ύψωση καθιέρωσαν οι Άγιοι Πατέρες να γιορτάζουμε στις 14 Σεπτεμβρίου, για να μπορέσουμε κι εμείς να υψώσουμε μέσα στις ψυχές μας το Σταυρό του Κυρίου μας, που αποτελεί το κατ΄εξοχήν όπλο κατά του διαβόλου. 

Το μεγαλύτερο τμήμα του Τιμίου Σταυρού που υπάρχει σήμερα στον κόσμο βρίσκεται στην Ιερά Μονή Ξηροποτάμου, στο Άγιον Όρος. 

Στο κάτω μέρος διακρίνεται επιχρυσωμένη οπή στην οποία υπήρχε ένα από τα καρφιά της Σταυρώσεως. 

Η γνησιότητα όμως και του πιο ελάχιστου τεμάχιου Τιμίου Ξύλου (έστω και μίας σκλίθρας Ξύλου) φαίνεται και από το εξής: Είναι το μόνο ξύλο πού δεν στέκεται στην επιφάνεια του νερού όπως όλα τα ξύλα πού ξέρουμε, αλλά πάει και βουλιάζει σαν μολύβι στον πάτο (πχ. μέσα σε ένα ποτήρι νερό), αντίθετα με τους νόμους της βαρύτητας και του ειδικού βάρους των στερεών σωμάτων. 

Απολυτίκιο: Ήχος α'. 

Σώσον Κύριε τον λαόν σου και ευλόγησον την κληρονομίαν σου, νίκας τοις Βασιλεύσι κατά βαρβάρων δωρούμενος και το σον φυλάττων διά του Σταυρού σου πολίτευμα.

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Εορτάζοντες την 14ην του μηνός Σεπτεμβρίου

 Εορτάζοντες την  14ην του μηνός Σεπτεμβρίου

---

 

• Η ΥΨΩΣΗ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΚΑΙ ΖΩΟΠΟΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ (Νηστεία εκ πάντων)

• Η ΚΟΙΜΗΣΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ

• ΜΝΗΜΗ ΤΗΣ ΕΥΣΕΒΕΣΤΑΤΗΣ ΒΑΣΙΛΙΣΣΑΣ ΠΛΑΚΙΛΛΑΣ συζύγου του ευσεβέστατου βασιλιά Θεοδοσίου του Μεγάλου

• ΜΝΗΜΗ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΣΤ΄ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ

• Ο ΑΓΙΟΣ ΠΑΠΑΣ

• Ο ΑΓΙΟΣ ΘΕΟΚΛΗΣ

• Ο ΑΓΙΟΣ ΒΑΛΕΡΙΑΝΟΣ το νήπιο

• Ο ΟΣΙΟΜΑΡΤΥΡΑΣ ΜΑΚΑΡΙΟΣ ο Νέος

 

Αναλυτικά

Η ΥΨΩΣΗ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΚΑΙ ΖΩΟΠΟΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ (Νηστεία εκ πάντων)
Το έτος 326 η Αγία Ελένη πήγε στην Ιερουσαλήμ για να προσκυνήσει τους Αγίους Τόπους και να ευχαριστήσει το Θεό για τους θριάμβους του γιου της, Μ. Κωνσταντίνου. Ο Θείος ζήλος όμως, έκανε την Άγία Ελένη να αρχίσει έρευνες για την ανεύρεση του Τιμίου Σταυρού. Επάνω στο Γολγοθά υπήρχε ειδωλολατρικός ναός της θεάς Αφροδίτης, τον οποίο γκρέμισε και άρχισε τις ανασκαφές. Σε κάποιο σημείο, βρέθηκαν τρεις σταυροί. Η συγκίνηση υπήρξε μεγάλη, αλλά ποιός από τους τρεις ήταν του Κυρίου; Τότε ο επίσκοπος Ιεροσολύμων Μακάριος με αρκετούς Ιερείς, αφού έκανε δέηση, άγγιξε στους σταυρούς το σώμα μιας ευσεβέστατης κυρίας που είχε πεθάνει. Όταν ήλθε η σειρά και άγγιξε τον τρίτο σταυρό, που ήταν πραγματικά του Κυρίου, η γυναίκα αμέσως αναστήθηκε. Η είδηση διαδόθηκε σαν αστραπή σε όλα τα μέρη της Ιερουσαλήμ. Πλήθη πιστών άρχισαν να συρρέουν για να αγγίξουν το τίμιο ξύλο. Επειδή, όμως, συνέβησαν πολλά δυστυχήματα από το συνωστισμό, ύψωσαν τον Τίμιο Σταυρό μέσα στο ναό σε μέρος υψηλό, για να μπορέσουν να τον δουν και να τον προσκυνήσουν όλοι. Αυτή, λοιπόν, την ύψωση καθιέρωσαν οι άγιοι Πατέρες, να γιορτάζουμε στις 14 Σεπτεμβρίου, για να μπορέσουμε κι εμείς να υψώσουμε μέσα στις ψυχές μας το Σταυρό του Κυρίου μας, που αποτελείτο κατ' εξοχήν "όπλον κατά του διαβόλου". (Ορισμένοι Συναξαριστές, αυτή την ημέρα, αναφέρουν και την ύψωση του Τιμίου Σταυρού στην Κωνσταντινούπολη το 628 από τον βασιλιά Ηράκλειο, που είχε νικήσει και ξαναπήρε τον Τίμιο Σταυρό από τους Αβάρους, οι οποίοι τον είχαν αρπάξει από τους Αγίους Τόπους).

Απολυτίκιο. Ήχος α'.
Σώσον Κύριε τον λαόν σου, και ευλόγησαν την κληρονομίαν σου, νίκας τοις Βασιλεΰσι, κατά βαρβάρων δωρούμενος και το σον φυλάττων, δια του Σταυρού σου πολίτευμα.

 

Η ΚΟΙΜΗΣΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ
Λόγω της μεγάλης γιορτής της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού, η γιορτή της μνήμη του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου μετατέθηκε την 13η Νοεμβρίου, οπού και το βιογραφικό του σημείωμα.

ΜΝΗΜΗ ΤΗΣ ΕΥΣΕΒΕΣΤΑΤΗΣ ΒΑΣΙΛΙΣΣΑΣ ΠΛΑΚΙΛΛΑΣ, συζύγου του ευσεβέστατου βασιλιά Θεοδοσίου του Μεγάλου
Αυτή ήταν σύζυγος του Θεοδοσίου του Μεγάλου (379-395), πολύ ευσεβής και φιλάνθρωπη. Σ' όλη της τη ζωή περιποιείτο τους πτωχούς και μοίραζε αφειδώς στους έχοντας ανάγκη εκείνα που τους ήταν απαραίτητα. Επισκεπτόταν τους ασθενείς και τους περιέθαλπε με τα ίδια της τα χέρια. Έτσι, σαν καλός Σαμαρείτης αφού έζησε, απεβίωσε ειρηνικά.

ΜΝΗΜΗ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΣΤ΄ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ
Βλέπε την 13η Ιουλίου, όπου αναφέρεται μαζί με τις άλλες έξι Άγιες Οικουμενικές Συνόδους.

Ο ΑΓΙΟΣ ΠΑΠΑΣ
Άντεξε τα φοβερότερα βασανιστήρια, χωρίς να πάψει στιγμή να δέεται προς τον Θεό. Καταγόταν από την πόλη Λαράνδου της Λυκαονίας. Όταν ο Γαλέριος εξαπέλυσε άγριο διωγμό κατά των χριστιανών, ο άγιος Πάπας υπέστη ένα από τα σκληρότερα μαρτύρια. Στην αρχή τον κτύπησαν με πέτρες στα σαγόνια, μέχρι που του τα έσπασαν. Κατόπιν τον κρέμασαν ανάποδα και τον μαστίγωσαν ανελέητα. Έπειτα του ξέσχισαν τα πλευρά και τις πληγές του έκαψαν με αναμμένες λαμπάδες. Αλλά ο άγιος Πάπας, υπέφερε όλα αυτά με καταπληκτική υπομονή και δοξολογούσε τον θεό μέχρι της τελευταίας του πνοής.

Ο ΑΓΙΟΣ ΘΕΟΚΛΗΣ
Μαρτύρησε δια ξίφους.

Ο ΑΓΙΟΣ ΒΑΛΕΡΙΑΝΟΣ, το νήπιο
Μαρτύρησε δια ξίφους.

Ο ΟΣΙΟΜΑΡΤΥΡΑΣ ΜΑΚΑΡΙΟΣ, ο Νέος
Υπήρξε μαθητής και μιμητής του Πατριάρχη Κωνσταντινούπολης Νήφωνα (1486-89, 1497-98). Ήταν ωραίος στο σώμα και τη ψυχή και ζηλωτής στις αρετές. Τον κατέλαβε ο πόθος του μαρτυρίου και γι' αυτό πήρε άδεια και ευλογία από τον Πατριάρχη Νήφωνα, αποχώρησε από το Άγιο Όρος και πήγε στη Θεσσαλονίκη. Εκεί βρήκε ένα συγκεντρωμένο πλήθος Οθωμανών, στους οποίους δίδαξε με θέρμη το μυστήριο της ενσάρκωσης του Χριστού. Αγριεμένοι οι Οθωμανοί, όρμησαν κατά του Αγίου και με μαχαίρια και ξύλα πλήγωσαν πολύ το σώμα του, και αφού τον συνέλαβαν τον έριξαν στη φυλακή. Την επομένη μέρα ο Μακάριος στο κριτήριο, άκουσε αμετάπειστος τις κολακείες και τις υποσχέσεις των Τούρκων, πού προσπαθούσαν να μεταστρέψουν το φρόνημά του. Στις προτροπές αυτές ο Άγιος απαντούσε: "Μακάρι και σεις να γνωρίζατε την αληθινή και ακατηγόρητη πίστη μας και να είχατε βαπτιστεί στο όνομα της Αγίας Τριάδος, και να είχατε ελευθερωθεί από την πλανεμένη θρησκεία σας". Οι Οθωμανοί όταν άκουσαν αυτά, τον βασάνισαν πιο άγρια και τελικά τον αποκεφάλισαν το 1527. Κατ' άλλες πληροφορίες το μαρτύριο του Αγίου έγινε το 1507.

Read more » Διαβάστε Περισσότερα