Εορτάζοντες την 4ην του μηνός Μαΐου

 Εορτάζοντες την 4ην του μηνός Μαΐου

---

• Η ΑΓΙΑ ΠΕΛΑΓΙΑ

• Ο ΟΣΙΟΣ ΙΛΑΡΙΟΣ ο Θαυματουργός

• ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΑΦΡΟΔΙΣΙΟΣ. ΜΙΣΔΑΣ (ή ΜΕΛΗΣ), ΜΑΚΡΟΒΙΟΣ, ΟΥΑΛΕΡΙΑΝΟΣ, ΛΕΟΝΤΙΟΣ, ΑΝΤΩΝΙΝΟΣ (ή ΑΝΤΩΝΙΟΣ) και το υπόλοιπο άγιο πλήθος, πού μαρτύρησαν στη Σκυθούπολη

• ΑΝΑΚΟΜΙΔΗ ΛΕΙΨΑΝΩΝ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ και ΔΙΚΑΙΟΥ ΛΑΖΑΡΟΥ, φίλου του Χριστού και της Μυροφόρου ΜΑΡΙΑΣ της ΜΑΓΔΑΛΗΝΗΣ

• Ο ΟΣΙΟΣ ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ ηγούμενος της Μονής Μηδικίου

• Ο ΟΣΙΟΣ ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ πού ησύχαζε στους ερημικότερους τόπους του Άθου

• Ο ΟΣΙΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ επίσκοπος Κορίνθου

•  

Αναλυτικά

 

Η ΑΓΙΑ ΠΕΛΑΓΙΑ
Κατοικούσε στη Ρώμη, αλλά ή καταγωγή της ήταν από την Ταρσό της Κιλικίας. Τότε αυτοκράτωρ ήταν ο Διοκλητιανός, και ή Ρώμη εξακολουθούσε να είναι ή ακρόπολη της ειδωλολατρίας. Άλλα και ή παρουσία της χριστιανικής θρησκείας ήταν αισθητή. Ή Πελαγία, λοιπόν, είδε σε όραμα έναν επίσκοπο, πού την παρακαλούσε να τη βαπτίσει. Όταν ξύπνησε, πήρε άδεια από τη μητέρα της, με ' πρόσχημα ότι θα πάει στην τροφό της. Άλλα αυτή πήγε στον τότε επίσκοπο Ρώμης Λίνο και βαπτίσθηκε χριστιανή. Ή χαρά της ήταν ανεκλάλητη. Αφού παρέδωσε την πολυτελή της ενδυμασία στον επίσκοπο για να την πουλήσει και να διαθέσει τα χρήματα στους φτωχούς, ντύθηκε τη στολή του αγίου Βαπτίσματος και έπειτα πήγε στην τροφό της. Αυτή μόλις την είδε, έξεμάνη και την έδιωξε. Ή Πελαγία αποφάσισε τότε να πάει στη μητέρα της, ελπίζοντας στη μητρική της στοργή. Όταν, όμως, την είδε ή μητέρα της μ' αυτά τα ρούχα, αναστατώθηκε. Με δάκρυα πολλά την Ικέτευε να επανέλθει στην αρχική της κατάσταση. Ή Πελαγία λυπήθηκε, αλλά στάθηκε αμετακίνητη στο φρόνημα της. Αυτό μόλις το έμαθε ο γιος του Διοκλητιανού, πού ήταν αρραβωνιαστικός της Πελαγίας, από τη λύπη του αυτοκτόνησε. ο Διοκλητιανός δεν άργησε να ανακαλύψει ότι αίτια της αυτοκτονίας του γιου του ήταν ή Πελαγία. Γι' αυτό και δε δίστασε να τη θανατώσει μέσα σ' ένα χάλκινο πυρακτωμένο βόδι. "Εστί, ή καλλιπάρθενος Πελαγία αξιώθηκε να συναντήσει το λυτρωτή και νυμφίο της Χριστό.

Απολυτίκιο. Ήχος γ'. Θείας πίστεως.
Θείας πίστεως, τη έπιγνώσει, ζόφον έλιπες, της αγνωσίας, Πελαγία Χριστού, καλλιπάρθενε. Ου την αείζωον δρόσον πλουτήσασα, δια πυρός τον αγώνα ετέλεσας. Μάρτυς ένδοξε, Χριστόν τον Θεόν ικέτευε, δωρήοασθαι ημίν το μέγα έλεος.

Ο ΟΣΙΟΣ ΙΛΑΡΙΟΣ ο Θαυματουργός
Ή θερμότητα της πίστης και ή καθαρότητα της ζωής του, τον ανέδειξαν πολύ νωρίς άξιο εργάτη του Ευαγγελίου. ο Θεός μάλιστα, τον αξίωσε και να θαυματουργεί. Θεράπευσε παραλυτικούς και χωλούς, έλυσε με την προσευχή του την ανομβρία και πολλούς δαιμονισμένους απάλλαξε από τη μάστιγα τους, εν τω ονόματι του Ιησού Χριστού. Για κάποιο χρονικό διάστημα αποσύρθηκε σε ερημικό τόπο, όπου ζούσε μέσα σε μια καλύβη. Εκεί μελετούσε και προσευχόταν, αγωνιζόμενος να καταρτίσει πνευματικότερα τον εαυτό του, μακριά από το θόρυβο του κόσμου. Έπειτα εμφανίστηκε και πάλι μέσα στην κοινωνία, εξακολουθώντας τη διδασκαλία και τις θεραπείες. Μετά από κοινή απαίτηση, δέχτηκε να χειροτονηθεί Ιερέας. Στο νέο αυτό Ιερό υπούργημα, έξετέλεσε ευσυνείδητα όλα τα καθήκοντα του κάλου πρεσβυτέρου. Υπήρξε πατέρας και διδάσκαλος, φίλος της αλήθειας, εργάτης του Ευαγγελίου, υπόδειγμα πνευματικής γλώσσας, συναναστροφής, και ζωής άμέμπτου. Αναπαύθηκε εν Κυρίω, καταγινόμενος μέχρι τέλους της ζωής του, με τέτοια θεάρεστα έργα.

ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΑΦΡΟΔΙΣΙΟΣ. ΜΙΣΔΑΣ (ή ΜΕΛΗΣ), ΜΑΚΡΟΒΙΟΣ, ΟΥΑΛΕΡΙΑΝΟΣ, ΛΕΟΝΤΙΟΣ, ΑΝΤΩΝΙΝΟΣ (ή ΑΝΤΩΝΙΟΣ) και το υπόλοιπο άγιο πλήθος, πού μαρτύρησαν στη Σκυθούπολη
ΟΙ Άγιοι αυτοί παρουσιάστηκαν αυθόρμητα στον άρχοντα της χώρας τους και του έκαναν δριμύτατη παρατήρηση για τίς απάνθρωπες ενέργειες του κατά των χριστιανών. Κατόπιν συνέτριψαν τους βωμούς των ειδώλων και προκάλεσαν τον θυμό των ειδωλολατρών, με αποτέλεσμα να τους επιτεθούν με πέτρες και ρόπαλα και να τους σκοτώσουν όλους. Τα δε λείψανα τους, τα παρέλαβαν οι Χριστιανοί, τα έθαψαν με τιμές και επάνω σ' αυτά ανήγειραν ναό. Ή δε σύναξη τους τελείται στο αποστολείο του Ιακώβου Άδελφοθέου, πού βρίσκεται μέσα στον σεβάσμιο οίκο της ύπεραγίας Θεοτόκου στους Χαλκοπρατείους.

ΑΝΑΚΟΜΙΔΗ ΛΕΙΨΑΝΩΝ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ και ΔΙΚΑΙΟΥ ΛΑΖΑΡΟΥ, φίλου του Χριστού και της Μυροφόρου ΜΑΡΙΑΣ της ΜΑΓΔΑΛΗΝΗΣ
Ή ανακομιδή αυτή έγινε επί Λέοντος του Σοφού το 890. Τελείται δε αυτών ή Σύναξις στη Μονή πού έκτισε ο προαναφερόμενος βασιλιάς και είναι έπ' ονόματι του Αγίου Λαζάρου. Επίσης συνεορτάζονται και τα εγκαίνια της εκκλησίας μέσα στη Μονή. (βλέπε και 17 Οκτωβρίου).

Ο ΟΣΙΟΣ ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ ηγούμενος της Μονής Μηδικίου
Έζησε στα χρόνια των εικονομάχων, έγινε μοναχός και αναχώρησε στα όρη (επί Πατριάρχου Ταρασίου, 784-806), καταγινόμενος με νηστείες και προσευχές για την ειρήνη μέσα στην Εκκλησία και σ' όλη την οικουμένη. Μετά από πολλές παρακλήσεις έγινε ηγούμενος του Μοναστηρίου του Μηδικίου, πού βρίσκεται στα Μουδανιά. Το 814 επί Λέοντος Ε' του Αρμενίου, εξορίστηκε από το Μοναστήρι του, διότι ήταν προσκυνητής των αγίων εικόνων. Τελικά, μετά από πολλές κακουχίες και ταλαιπωρίες, κλείστηκε μέσα σε μια σκοτεινή φυλακή, οπού και απεβίωσε.

Ο ΟΣΙΟΣ ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ πού ησύχαζε στους ερημικότερους τόπους του Άθου
Ό όσιος αυτός έζησε κατά τον 11ο αιώνα μ.Χ. Διακρίθηκε μεταξύ των ασκητικότερων ανδρών του Αγίου Όρους και ασχολήθηκε με πολύ ζήλο στα ζητήματα της άκρας εγρήγορσης του νου, της υπερκόσμιας ύψωσης της ψυχής και της μεταρσίου και απερίσπαστου προσευχής. Τις κατάλληλες μεθόδους γι' αυτό το τελευταίο, συμπεριέλαβε στο έργο του περί νοεράς προσευχής (Φιλοκαλία).

Ο ΟΣΙΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ επίσκοπος Κορίνθου
Απεβίωσε ειρηνικά στις ήμερες της βασιλείας Βασιλείου και Κωνσταντίνου το έτος 937.

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

ΔΕΛΤΙΟ ΚΑΙΡΟΥ για Δευτέρα 4/5

 

ΔΕΛΤΙΟ ΚΑΙΡΟΥ για Δευτέρα 4/5

Ηλιοφάνεια με λίγες νεφώσεις αυξημένες τις πρωινές ώρες στο Νότιο Αιγαίο και τις θερμές ώρες στα ορεινά ηπειρωτικά με πιθανότητα τοπικών βροχών στη Νότια Πελοπόννησο, ισχυροί έως σχεδόν θυελλώδεις βορειοδυτικοί άνεμοι στο Νοτιοανατολικό Αιγαίο, θερμοκρασία σε μικρή άνοδο, αλλά σε χαμηλά για την εποχή επίπεδα.

Πιο αναλυτικά:

Για τη Δευτέρα 4 Μαΐου 2026 προβλέπεται ηλιοφάνεια με λίγες νεφώσεις αυξημένες τις πρωινές ώρες στις Κυκλάδες, στην Κρήτη και στα Δωδεκάνησα και τις θερμές ώρες της ημέρας στα ορεινά ηπειρωτικά και στη Νότια Πελοπόννησο όπου υπάρχει πιθανότητα τοπικών βροχών.

Η θερμοκρασία θα κυμανθεί από 5 έως 20 βαθμούς στη Βόρεια Ελλάδα (στη Δυτική Μακεδονία από 0 έως 17 βαθμούς), 5 έως 21 βαθμούς στην Κεντρική και Νότια Ελλάδα, 6 έως 20 βαθμούς στη Δυτική Ελλάδα, 12 έως 19 βαθμούς στις Κυκλάδες και από 9 έως 18 βαθμούς στην Κρήτη, 10 έως 19 βαθμούς στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου και από 12 έως 20 βαθμούς στα Δωδεκάνησα.

Οι άνεμοι θα πνέουν στο Αιγαίο από βορειοδυτικές διευθύνσεις μέτριοι 4-5 μποφόρ και στο Νοτιοανατολικό Αιγαίο ισχυροί έως σχεδόν θυελλώδεις 6-7 μποφόρ (με ριπές στα 70-80 km/h), ενώ στο Βόρειο Αιγαίο από δυτικές διευθύνσεις ασθενείς έως σχεδόν μέτριοι 3-4 μποφόρ. Στο Ιόνιο οι άνεμοι θα πνέουν από μεταβλητές διευθύνσεις ασθενείς.

Ηλιοφάνεια με λίγες νεφώσεις περιμένουμε τη Δευτέρα στην Αττική. Η θερμοκρασία θα κυμανθεί από 9 έως 21 βαθμούς Κελσίου, αλλά στα βόρεια τμήματα θα είναι 2-3 βαθμούς χαμηλότερη. Οι άνεμοι θα πνέουν από βορειοδυτικές διευθύνσεις ασθενείς και στα ανατολικά τις πρωινές ώρες σχεδόν μέτριοι 4 μποφόρ, με γρήγορη εξασθένηση.

Ηλιοφάνεια με αραιές νεφώσεις περιμένουμε τη Δευτέρα στη Θεσσαλονίκη. Η θερμοκρασία θα κυμανθεί από 8 έως 18 βαθμούς Κελσίου. Οι άνεμοι στο Θερμαϊκό θα πνέουν από μεταβλητές διευθύνσεις ασθενείς.

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Κυριακή του Παράλυτου: “Να είμαστε μαχητές, να μπορούμε να κάνουμε αυτό που μπορούμε και τότε θα έρθει ο Χριστός να κάνει αυτό που για μας είναι αδύνατο”

 

Χριστός Ανέστη!

Για λίγες ακόμα μέρες, θα λέμε στις καθημερινές συνομιλίες: «Χριστός Ανέστη! Αληθώς Ανέστη!»· αλλά, καλούμαστε το γεγονός της Αναστάσεως να το ζούμε καθημερινά στη καρδιά μας και στη ζωή μας.

Σήμερα, ο ευαγγελιστής της αγάπης, ο Ιωάννης, μάς μεταφέρει νοητά στην προβατική κολυμπήθρα που στα εβραϊκά λεγόταν Βηθεσδά.  Σε εκείνη την κολυμπήθρα πήγαινε πλήθος ανθρώπων που έπασχαν από κάποια ασθένεια: τυφλοί, παράλυτοι κ.α., οι οποίοι περίμεναν την κίνηση του νερού για να μπουν μέσα. Κατά καιρούς, άγγελος Κυρίου κατέβαινε σε εκείνο το μέρος και τάραζε το νερό. Ο πρώτος ασθενής που έμπαινε μέσα γινόταν καλά από την ασθένειά του· έβρισκε την πολυπόθητη ίαση που περίμενε.

Ανάμεσα στο πλήθος των ασθενών, υπήρχε ένας άνθρωπος 38 χρόνια με την ασθένειά του· ήταν παράλυτος. Ήταν η εορτή των Ιουδαίων και ο Ιησούς ανέβηκε στα Ιεροσόλυμα. Μόλις είδε τον παράλυτο που γνώριζε πόσο καιρό ήταν εκεί, του λέει: «θέλεις ὑγιὴς γενέσθαι;», Θέλεις να γίνεις υγιής; Του λέει ο παράλυτος τον πόνο του: Κύριε, ἄνθρωπον οὐκ ἔχω, ἵνα ὅταν ταραχθῇ τὸ ὕδωρ, βάλῃ με εἰς τὴν κολυμβήθραν· ἐν ᾧ δὲ ἔρχομαι ἐγώ, ἄλλος πρὸ ἐμοῦ καταβαίνει Κύριε, δεν έχω άνθρωπο να με βάλει στην κολυμπήθρα όταν ταράζεται το νερό. Εγώ προσπαθώ να μπω, άλλα έρχεται άλλος και μπαίνει πριν από εμένα . Αποκρίθηκε, τότε, ο Ιησούς: ἔγειρε, ἆρον τὸν κράβαττόν σου καὶ περιπάτει Σήκω, πάρε το κρεβάτι σου και περπάτα. Από εκείνη τη στιγμή, ο παράλυτος έγινε καλά.

Η ίασή του έγινε από τον Ιησού την ημέρα του Σαββάτου και οι Ιουδαίοι εξαγριώθηκαν (ήταν ιερή η μέρα του Σαββάτου) εναντίον του (ενν. του παραλυτικού). Στην ερώτηση των Ιουδαίων ποιος είναι ο άνθρωπος που σου είπε σήκω και περπάτα, ο παράλυτος δεν γνώριζε το όνομα του Ιησού, γιατί είχε ξεφύγει. Μετά από αυτά τα γεγονότα, ο Ιησούς βρίσκει τον θεραπευμένο μέσα στο ναό και του λέει: ἴδε ὑγιὴς γέγονας· μηκέτι ἁμάρτανε, ἵνα μὴ χεῖρόν σοί τι γένηται, Δες, έχεις γίνει υγιής. Μην αμαρτάνεις πια, για να μη σου συμβεί κάτι χειρότερο. Έφυγε ο άνθρωπος και ανήγγειλε ότι ο Ιησούς είναι Αυτός που τον έκανε υγιή.

Σε αυτή την ευαγγελική περικοπή, αξιοσημείωτο είναι να θαυμάσουμε την υπομονή του παράλυτου. Περίμενε επί 38 ολόκληρα χρόνια να βρει τη θεραπεία του. Περίμενε καρτερικά, μέχρι να γίνει καλά. Όμως, προσπαθούσε να κάνει ό,τι μπορούσε και αυτός με τις λίγες δυνάμεις. Τον είδαμε στο Ευαγγέλιο να προσπαθεί να μπει μέσα στην κολυμπήθρα, αλλά άλλοι ερχόντουσαν και έμπαιναν πρώτοι μέσα. Δεν στάθηκε, ωστόσο, αφορμή να σταματήσει τις προσπάθειές του για να βρει την ίαση. Θα λέγαμε, σήμερα, δεν απελπίστηκε και δεν απογοητεύτηκε από τις «αποτυχίες» του.

Και ερχόμαστε στο σήμερα. Ερχόμαστε στη ζωή μας και στις πράξεις μας.

Εμείς δείχνουμε την υπομονή που έδειξε ο παράλυτος; Παρά τις αντιξοότητες, εμείς συνεχίζουμε ή σταματάμε τις προσπάθειές μας;

Εμείς δεν αντέχουμε να περιμένουμε λίγες μέρες, θα αντέξουμε 38 χρόνια όπως ο παράλυτος;

Δεν έχουμε ασκηθεί στην υπομονή! Όταν κάτι θέλουμε, το θέλουμε εκείνη την ώρα, αλλιώς πέφτουμε σε απελπισία και απογοήτευση.

Αν δεν καταφέρουμε κάτι, απελπιζόμαστε και παρατάμε τα πάντα. Παραιτούμαστε από τη ζωή. Αν αμαρτήσουμε, μένουμε στην αμαρτία και δεν σηκωνόμαστε ξανά. Στη ζωή, όμως, θα πέσουμε 1000 φορές και θα σηκωθούμε 1001. Να είμαστε μαχητές, να μπορούμε να κάνουμε αυτό που μπορούμε και τότε θα έρθει ο Χριστός να κάνει αυτό που για μας είναι αδύνατο.

Επίσης, σταματάμε τις προσπάθειές μας και απελπιζόμαστε γιατί στηριζόμαστε στους ανθρώπους και όχι στο Θεό. Στηριζόμαστε σε ανθρώπους που πιστεύουμε ότι θα μας βοηθήσουν, αλλά δεν μας βοηθούν. Και φτάνουμε στην απελπισία. Μπροστά μας φαίνονται όλα μαύρα και σκοτεινά. Εκεί είναι η ευκαιρία να στηριχθούμε στο Θεό. Να στηριχθούμε σ’ Αυτόν που για εμάς σταυρώθηκε και μάς χάρισε την Ανάσταση· μάς έκανε μέτοχους της δικής Του Αναστάσεως.

Εν κατακλείδι, ας δούμε το παράδειγμα του παράλυτου. Περίμενε τόσα χρόνια για να γίνει καλά, αλλά δεν απελπίστηκε ούτε μία μέρα. Γιατί πίστευε ότι θα γίνει καλά· και έγινε. Έγινα υγιής όχι από τους ανθρώπους, αλλά από τον ίδιο το Θεό. Έτσι και εμείς, να στηριχθούμε στον Αναστάντα Θεό και να ελπίζουμε σ’ Αυτόν. Φτάνει να κάνουμε και εμείς τη δική μας μικρή προσπάθεια και Εκείνος θα κάνει όλα τα υπόλοιπα.

Σωτήριος Θεολόγου

ΠΗΓΗ

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Σαν σήμερα... 3 Μαΐου.

 

Τα σημαντικότερα γεγονότα της 3ης Μαΐου

1469: Γεννιέται ο Νικολό Μακιαβέλι, πολιτικός στοχαστής από την Φλωρεντία, που δίδαξε την άσκηση της πολιτικής εξουσίας χωρίς ηθικούς φραγμούς

1808: Ο μεγάλος Ισπανός ζωγράφος, Φρανσίσκο Γκόγια, ζωγραφίζει τον περίφημο πίνακά του «Οι Εκτελέσεις της 3ης Μαΐου», όπου απεικονίζει τις βαναυσότητες που διέπραξαν τα στρατεύματα του Ναπολέοντα και αναδεικνύει την ηρωική αντίσταση του λαού.

1810: Ο 22χρονος Λόρδος Βύρωνας διασχίζει κολυμπώντας τον Ελλήσποντο σε 1 ώρα και 10 λεπτά.

1837: Ιδρύεται το Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Είναι η πρώτη ανώτατη σχολή σ' όλη την ανατολική Μεσόγειο.

1890: Πεθαίνει στις φυλακές Χαλκίδας ο βουλευτής, πρώην αντεισαγγελέας εφετών, Ρόκκος Χοϊδάς, ο οποίος είχε αρνηθεί να υποβάλει αίτηση χάριτος μετά την καταδίκη του σε τριετή φυλάκιση για άρθρο που δημοσίευσε στην εφημερίδα Ραμπαγάς και θεωρήθηκε προσβλητικό για τη βασιλική οικογένεια. Διακήρυττε ότι η εθνική κυριαρχία και ο νόμος είναι πάνω από τον βασιλιά.

1892: Εκλογές διεξάγονται στην Ελλάδα, που εξελίσσονται σε θρίαμβο Χαρίλαου Τρικούπη. Το κόμμα του λαμβάνει τις 160 από τις 207 έδρες της Βουλής και η αντιπολίτευση (Δεληγιάννης, Ράλλης, Κωνσταντόπουλος) 47.

1932: Ο διαβόητος γκάνγκστερ Αλ Καπόνε, η έφεση του οποίου στο Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ απορρίφθηκε, οδηγείται στις φυλακές της Ατλάντας.

1933: Αποφασίζεται η συγκέντρωση όλων των κομουνιστών στις φυλακές της Ακροναυπλίας.

1937: Η Μάργκαρετ Μίτσελ τιμάται με το βραβείο Πούλιτζερ για το έργο της «Όσα Παίρνει ο Άνεμος».

1947: Η Ιαπωνία συντάσσει νέο Σύνταγμα, το οποίο επιτρέπει στις γυναίκες να ψηφίσουν για πρώτη φορά.

1966: Ιδρύεται στο ΓΕΣ το 7ο Επιτελικό Γραφείο, στο οποίο, όπως ανακοινώνεται, ανατίθεται ο τομέας ψυχολογικών επιχειρήσεων, προπαγάνδας και πολιτικής διαφωτίσεως. Διευθυντής του Γραφείου τοποθετείται ο αντισυνταγματάρχης Γεώργιος Παπαδόπουλος (γραμματέας της επιτροπής του Σχεδίου Περικλής και μετέπειτα δικτάτορας).

1968: Εκτεταμένες συμπλοκές φοιτητών και αστυνομίας ξεσπούν μέσα στο κτιριακό συγκρότημα του Πανεπιστημίου της Σορβόννης, στο Παρίσι. Πρόκειται για την πρώτη εκδήλωση της εξέγερσης, που θα μείνει στην ιστορία ως «Γαλλικός Μάης». Η πάλη θα κρατήσει περίπου έναν μήνα και θα αποτελέσει πολιτικό και ιδεολογικό ορόσημο για τις μεταπολεμικές γενιές.

1984: Ο Έλληνας συνθέτης Γιάννης Ξενάκης γίνεται μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας Καλών Τεχνών στην έδρα της σύνθεσης.

2006: Αεροπορική τραγωδία με 113 νεκρούς στην Μαύρη Θάλασσα, όταν συνετρίβη αεροσκάφος τύπου Airbus 320 των αρμενικών αερογραμμών Armavia, 6 χλμ ανοικτά των νοτίων ακτών της Ρωσίας.

2009: Ο Παναθηναϊκός νικά στον τελικό του φάιναλ φορ της Ευρωλίγκα του μπάσκετ την ΤΣΣΚΑ Μόσχας με 82-78 στο O2 World Arena στο Βερολίνο και στέφεται για πέμπτη φορά Πρωταθλητής Ευρώπης.

2011: Πεθαίνει ο κορυφαίος έλληνας κωμικός, Θανάσης Βέγγος. Έφυγε σε ηλικία 84 ετών ο μεγάλος κωμικός ηθοποιός του ελληνικού κινηματογράφου Θανάσης Βέγγος μετά από πολύμηνη νοσηλεία. Ο «καλός μας άνθρωπος» είχε παίξει συνολικά 126 ταινίες και είχε κάτσει στην καρέκλα του σκηνοθέτη σε άλλες 7, στις οποίες είχε πρωταγωνιστήσει κιόλας.Ο ηθοποιός δεν είχε εμφανίσει κανένα σημάδι επαφής με το περιβάλλον τις τελευταίες ημέρες, μετά από το οξύτατο εγκεφαλικό που υπέστη το χειμώνα.

Γεννήσεις

612 - Κωνσταντίνος Γ', Βυζαντινός αυτοκράτορας

1469 - Νικολό Μακιαβέλι, Ιταλός ιστορικός και συγγραφέας

1887 - Μαρίκα Κοτοπούλη, Ελληνίδα ηθοποιός

1892 - Τζορτζ Τόμσον, Άγγλος φυσικός

1898 - Γκόλντα Μέιρ, Ισραηλινή πολιτικός

1915 - Στου Χαρτ, Καναδός παλαιστής

1934 - Ζωρζ Μουστακί, Γάλλος τραγουδοποιός

1940 - Κόννυ Πλανκ, Γερμανός μουσικός και παραγωγός ((Cluster και Moebius & Plank)

1966 - Γιώργος Αγορογιάννης, Έλληνας ποδοσφαιριστής

1979 - Τζενεβίβ Νάτζι, Νιγηριανή ηθοποιός

1985 - Εζεκιέλ Λαβέτσι, Αργεντινός ποδοσφαιριστής

Θάνατοι

1270 - Μπέλα Δ', βασιλιάς της Ουγγαρίας

1481 - Μωάμεθ Β΄ ο Πορθητής, Οθωμανός σουλτάνος

1704 - Χάινριχ Ίγκνατς Μπίμπερ, Βοημός συνθέτης

1987 - Δαλιδά, Γαλλίδα τραγουδίστρια

1996 - Δημήτρης Φάμπας, Έλληνας κιθαρίστας και συνθέτης

2008 - Λεοπόλδο Κάλβο Σοτέλο, Ισπανός πολιτικός

2011 - Θανάσης Βέγγος, Έλληνας ηθοποιός

2014 - Τσετ Γιαστρέμσκι, Αμερικανός κολυμβητής

http://www.newsbeast.gr

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Μνήμη των αγίων μαρτύρων Τιμοθέου και Μαύρας.

Σήμερα η Εκκλησία μας, 3 Μαΐου, εορτάζει τη μνήμη των αγίων μαρτύρων Τιμοθέου και Μαύρας, Διοδώρου και Ροδοπιανού διακόνου και του οσίου Πέτρου επισκόπου Άργους.

Το ζεύγος Τιμοθέου και Μαύρας δηλώνει και σήμερα την αξία της συζυγίας και της αφοσίωσης μεταξύ των συζύγων, που φθάνει μέχρι και το μαρτύριο, ένεκα της ομολογίας της αληθινής πίστεως στον Αναστάντα Χριστό.

Ο Τιμόθεος ήταν κληρικός και κλήθηκε από τον ηγεμόνα της Θηβαΐδος της Αιγύπτου να δώσει εξηγήσεις για τη δραστηριότητά του και για τα βιβλία που μελετούσε. Για όλα αυτά βασανίστηκε υποδειγματικά, αφού ομολόγησε ότι τα ιερά βιβλία βοηθούν τον άνθρωπο, που τα μελετά με σεβασμό κι αγάπη, να προσκαλεί τους Αγγέλους σε βοήθεια στη ζωή του.

Στη συνέχεια, ο ηγεμόνας νόμιζε ότι με κολακείες θα έπειθε τη Μαύρα να θυσιάσει στα είδωλα και να παρακινήσει και το σύζυγό της Τιμόθεο. Αντίθετα, με θάρρος ομολόγησε κι εκείνη πίστη στον Αναστημένο Ιησού.

Τότε ο ηγεμόνας διέταξε να τη βυθίσουν σε καυτό νερό και, επειδή δεν έπαθε τίποτε, της ζήτησε να του ρίξει λίγο νερό, για να διαπιστώσει και ο ίδιος ο ηγεμόνας τι συμβαίνει. Του άνοιξε όμως πληγές, με αποτέλεσμα να σταυρώσει τόσο τη Μαύρα όσο και το σύζυγό της Τιμόθεο. Τους κράτησε εννιά ημέρες επί του σταυρού.

Μετά από πολλές δοκιμασίες και μαρτύρια το ζεύγος Τιμόθεος και Μαύρα, τη 10η ημέρα, παρέδωσαν το πνεύμα τους, μένοντας στη συνείδηση της Εκκλησίας ως ήρωες της πίστεως και της ζωής, αλλά και της σταθερής συντροφικότητας των καλών συζύγων, που είναι μαζί και στα ευχάριστα και τα δυσάρεστα, μέχρι θανάτου, για την πίστη τους στον αληθινό Τριαδικό Θεό.

Σήμερα, μεταξύ άλλων ναών πανηγυρίζει ο ομώνυμος ναός των Αγίων Τιμοθέου και Μαύρας στο Κοιλάνι Λεμεσού, στην κατεχόμενη Κάτω Δερύνεια και το ομώνυμο παρεκκλήσι στην Αγλαντζιά.

Ο Άγιος Πέτρος, που επίσης εορτάζουμε σήμερα, καταγόταν από την Κωνσταντινούπολη. Έζησε στα μέσα του 9ου αιώνα μ.Χ. Οι γονείς του διακρίνονταν όχι μόνο κατά τον επίγειο πλούτο τους, αλλά και στην ευσέβεια και στη φιλανθρωπία, οι οποίοι εξέθρεψαν με παιδεία και νουθεσία Κυρίου τα πέντε παιδιά τους.

Γονείς και παιδιά με ένθεο ζήλο επιλέγουν την άσκηση της μοναχικής ζωής και αποσύρονται σε μονή. Εκεί ο Πέτρος, από νεαρή ηλικία, απερίσπαστος από κοσμικές ή άλλες φροντίδες, αφοσιώνεται στην άσκηση και τον αγώνα της αρετής. Αναδεικνύεται ασκητής της ερήμου, κοσμούμενος με τις αρετές της ταπεινοφροσύνης, της σωφροσύνης, της φιλαλήθειας, της συμπάθειας, της φιλανθρωπίας, της υπομονής, της εγκράτειας, της προσευχής. Μελετά την Αγία Γραφή και τους Πατέρες, αλλά και τη θύραθεν σοφία, την αρχαία ελληνική γραμματολογία, έχοντας ως πρότυπο τον Μέγα Φώτιο, Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως.

Αφού έμαθε τις αρετές του Αγίου Πέτρου, ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Νικόλαος ο Μυστικός (βλέπε 16 Μαΐου), άνδρας προικισμένος με σοφία, διορατικότητα και αποφασιστικότητα, επιθυμούσε διακαώς να αναβιβάσει τον Άγιο στο αξίωμα της αρχιεροσύνης και τον κάλεσε προκειμένου να πληρώσει τη χηρεύουσα Μητρόπολη Κορίνθου. Ο Άγιος Πέτρος με μετριοφροσύνη αποποιείται την τιμή, ευχαριστεί και αρνείται. Ο Πατριάρχης τότε στρέφεται προς τον αδελφό του Αγίου, Παύλο (τιμάται 27 Μαρτίου), τον οποίο καθιστά Μητροπολίτη Κορίνθου. Αλλά και δεν παύει να προσπαθεί να πείσει τον Πέτρο να αποδεχθεί την αρχιεροσύνη. Ένεκα τούτο και για να μην πικραίνει τον Πατριάρχη, ο Άγιος αποφασίζει να κατέλθει στην Κόρινθο, τον θρόνο της οποίας κοσμούσε ο αδελφός του Παύλος, για να εφησυχάσει κοντά του.

Όταν χήρεψε η Επισκοπή Άργους, η οποία εξαρτιόταν διοικητικά από την Μητρόπολη Κορίνθου, Αργείοι και Ναυπλιείς απευθύνονται προς τον Επίσκοπο Παύλο ζητώντας επίμονα ως Επίσκοπο της περιοχής τους τον Άγιο Πέτρο. Ο Άγιος κάμπτεται και αποδέχεται τη θέση του Επισκόπου Άργους.

Ως Επίσκοπος αναδεικνύεται τύπος των πιστών σε όλα. Δίδασκε αδιάλειπτα με τα λόγια και τα έργα, στήριζε τους κλονιζόμενους, έτρεφε τους πεινώντες, θεράπευε τους πάσχοντες, εξαγόραζε αιχμαλώτους των Σαρακηνών. Όλοι φωτίζονται από το φως της αλήθειας και το άγιο παράδειγμά του. Ο Δωρεοδότης Θεός επιβραβεύει τις αρετές του Αγίου και απαντά στις δεήσεις υπέρ του ποιμνίου του, χαρίζοντας πλούσιες τις ευλογίες Του.

Ακόμη ο Άγιος, πολυμαθής και σοφός, είναι ο παιδευτικός και ευφραδής διδάσκαλος. Τούτο μαρτυρούν οι διασωθέντες επτά λόγοι του.

 Κοιμήθηκε με ειρήνη περί το 925 μ.Χ. Το πρόσωπό του φαινόταν ως να ζούσε και να κοιμόταν, φωτισμένο με φως. Ιερείς και πλήθος λαού, με συγκίνηση και ευλάβεια, ενταφιάζουν το ιερό λείψανο στην αριστερή πλευρά του ναού της Κοιμήσεως της Θεοτόκου. Τα τίμια λείψανά του γίνονται πρόξενα πολλών θαυμάτων.

https://cyneapolis.com

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Ευαγγέλιο και Απόστολος Κυριακής 3 Μαΐου 2026

 

Εὐαγγελικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 3 Μαΐου 2026, Κυριακὴ τοῦ Παραλύτου (Ἰωάν. ε΄ 1-15)

Μετὰ ταῦτα ἦν ἡ ἑορτὴ τῶν Ἰουδαίων, καὶ ἀ­­νέ­βη ὁ Ἰησοῦς εἰς Ἱε­ροσό­λυ­μα. 2 ἔστι δὲ ἐν τοῖς Ἱεροσολύ­μοις ἐπὶ τῇ προβατικῇ κολυμβήθρα, ἡ ἐπιλεγομένη Ἑβρα­ϊστὶ Βηθεσδά, πέντε στοὰς ἔχουσα. 3 ἐν ταύταις κατέκειτο πλῆ­θος πολὺ τῶν ἀσθε­νού­ν­των, τυφλῶν, χωλῶν, ξη­ρῶν, ἐκδε­χομένων τὴν τοῦ ὕδα­τος κίνησιν. 4 ἄγγελος γὰρ κατὰ και­ρὸν κατέβαινεν ἐν τῇ κο­λυμβήθρᾳ, καὶ ἐτάρασσε τὸ ὕδωρ· ὁ οὖν πρῶτος ἐμβὰς μετὰ τὴν ταραχὴν τοῦ ὕδατος ὑγιὴς ἐγίνετο ᾧ δήποτε κατείχετο νοσήματι. 5 ἦν δέ τις ἄνθρωπος ἐκεῖ τριάκοντα καὶ ὀκτὼ ἔτη ἔ­χων ἐν τῇ ἀσθενείᾳ αὐτοῦ. 6 τοῦτον ἰδὼν ὁ Ἰησοῦς κατακείμενον, καὶ γνοὺς ὅτι πολὺν ἤδη χρόνον ἔχει, λέγει αὐτῷ· θέλεις ὑγιὴς γενέσθαι; 7 ἀπεκρίθη αὐτῷ ὁ ἀσθε­νῶν· Κύριε, ἄνθρωπον οὐκ ἔχω, ἵνα ὅταν ταραχθῇ τὸ ὕδωρ, βάλῃ με εἰς τὴν κολυμβήθραν· ἐν ᾧ δὲ ἔρχο­μαι ἐγώ, ἄλλος πρὸ ἐμοῦ καταβαίνει. 8 λέγει αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς· ἔ­γειρε, ἆρον τὸν κράβαττόν σου καὶ περιπάτει. 9 καὶ εὐθέως ἐγένετο ὑγιὴς ὁ ἄνθρωπος, καὶ ἦρε τὸν κράβαττον αὐτοῦ καὶ περιεπάτει. ἦν δὲ σάββατον ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ. 10 ἔλεγον οὖν οἱ Ἰουδαῖοι τῷ τεθεραπευμένῳ· σάββατόν ἐστιν· οὐκ ἔξεστί σοι ἆραι τὸν κράβαττον. 11 ἀπεκρίθη αὐτοῖς· ὁ ποιήσας με ὑγιῆ, ἐκεῖνός μοι εἶπεν· ἆρον τὸν κράβαττόν σου καὶ περιπάτει. 12 ἠρώτησαν οὖν αὐτόν· τίς ἐστιν ὁ ἄνθρωπος ὁ εἰπών σοι, ἆρον τὸν κράβαττόν σου καὶ περιπάτει; 13 ὁ δὲ ἰαθεὶς οὐκ ᾔδει τίς ἐστιν· ὁ γὰρ Ἰησοῦς ἐξέ­νευσεν ὄχλου ὄντος ἐν τῷ τόπῳ. 14 μετὰ ταῦτα εὑρίσκει αὐ­τὸν ὁ Ἰησοῦς ἐν τῷ ἱερῷ καὶ εἶπεν αὐτῷ· ἴδε ὑγιὴς γέ­γονας· μηκέτι ἁμάρτανε, ἵνα μὴ χεῖρόν σοί τι γένηται. 15 ἀπῆλθεν ὁ ἄνθρωπος καὶ ἀνήγγειλε τοῖς Ἰουδαίοις ὅτι Ἰησοῦς ἐστιν ὁ ποιήσας αὐτὸν ὑγιῆ.

ΕΡΜΗΝΕΙΑ Π. Ν. ΤΡΕΜΠΕΛΑ

Ὕστερα ἀπ’ αὐτά ἦταν ἡ ἑορτή τῶν Ἰουδαίων, πιθανότατα ἡ ἑορτή τῶν Πουρίμ, πού ἔπεφτε περίπου ἕνα μήνα πρίν τό Πάσχα. Κατά τήν ἑορτή αὐτή ἀνέβηκε ὁ Ἰησοῦς στά Ἱεροσόλυμα. 2 Ἐκεῖ, στά Ἱεροσόλυμα, κοντά στήν προβατική πύλη τοῦ τείχους τῆς πόλεως ὑπάρχει κάποια λίμνη στήν ὁποία κολυμποῦσαν, καί ἡ ὁποία στήν ἑβραϊκή γλώσσα ὀνομαζόταν Βηθεσδά. Ἡ κολυμβήθρα αὐτή εἶχε τριγύρω της πέντε στοές, πέντε θολωτά ὑπόστεγα. 3 Σ’ αὐτά τά θολωτά ὑπόστεγα βρίσκονταν ξαπλωμέ­νοι πάρα πολλοί ἄρρωστοι, τυφλοί, κου­τσοί, ἄνθρωποι μέ κάποιο μέλος πιασμένο καί ἀναί­σθη­το ἤ ἀτρο­φι­κό· κι ὅλοι αὐτοί περίμεναν νά κινηθεῖ τό νερό τῆς κολυμβήθρας. 4 Διότι ἀπό καιρό σέ καιρό ἕνας ἄγγελος κατέβαινε στήν κολυμβήθρα καί ἀνατάραζε τά νερά της. Καί ὅποιος ἔμπαινε πρῶτος σ’ αὐτή μετά τήν ἀνα­τάραξη τοῦ νεροῦ, γινόταν ὑγιής, ὁποιαδήποτε κι ἄν ἦταν ἡ ἀρ­­ρώ­­στια πού εἶχε. 5 Ὑπῆρχε λοιπόν ἐκεῖ ἀνάμεσα στό πλῆθος τῶν ἀρ­ρώ­­στων καί κάποιος ἄνθρωπος πού ἦταν ἄρρωστος τρι­ά­ντα ὀκτώ ὁλόκληρα χρόνια. 6 Ὅταν τόν εἶδε ὁ Ἰησοῦς νά εἶναι ξα­πλω­μένος κάτω καί μέ τό θεῖο του βλέμμα διέκρινε ὅτι ἀπό πολύ καιρό εἶχε αὐτήν τήν ἀσθένεια, τοῦ εἶπε: Θέλεις νά γίνεις ὑγιής; Καί μέ τήν ἐρώτηση αὐτή ὁ Κύριος ἔδι­νε ἀφορμή στόν παράλυτο νά ζητήσει τή βοήθειά του. 7 Πράγματι λοιπόν ὁ ἄρρωστος τοῦ ἀποκρίθηκε: Κύριε, δέν ἔχω ἄνθρωπο νά μέ ρίξει στήν κολυμβήθρα ἀμέ­­σως μόλις ἀναταραχθοῦν τά νερά της. Κι ἐνῶ προ­σπα­­θῶ νά πλησιάσω ἐγώ μόνος μου, προλαβαίνει ἄλ­­λος καί κατεβαίνει στό νερό πρίν ἀπό μένα. 8 Τοῦ λέει ὁ Ἰησοῦς: Σήκω ἐπάνω, πάρε τό κρεβάτι σου στόν ὦμο σου καί περπάτα. 9 Κι ἀμέσως ὁ ἄνθρωπος ἔγινε καλά, πῆρε τό κρεβάτι του καί περπατοῦσε ἐλεύθερα. Ἦταν ὅμως Σάββατο ἡ ἡμέρα πού ἔγινε αὐτό. 10 Ἔλεγαν λοιπόν οἱ πρόκριτοι Ἰουδαῖοι στόν θεραπευμένο: Σήμερα εἶναι Σάββατο. Δέν ἐπιτρέπεται νά σηκώνεις καί νά μεταφέρεις τό κρεβάτι σου. 11 Αὐτός ὅμως τούς ἀποκρίθηκε: Ἐκεῖνος πού μέ ἔκανε καλά μέ θαῦμα καί θεϊκή δύναμη, αὐτός μοῦ εἶπε, πάρε τό κρεβάτι σου καί περπάτα. 12 Μετά λοιπόν ἀπό τήν ἀπάντηση αὐτή τόν ρώτησαν ἐκεῖνοι: Ποιός εἶναι ὁ ἄνθρωπος αὐτός πού σοῦ εἶπε, πάρε τό κρεβάτι σου καί περπάτα; 13 Ὁ θεραπευμένος ὅμως παράλυτος δέν ἤξερε ποιός εἶναι· διότι ὁ Ἰησοῦς εἶχε φύγει ἀπαρατήρητος καί εἶχε ἐξα­φανιστεῖ. Καί ἦταν εὔκολο νά ἐξαφανιστεῖ, διότι ὑπ­ῆρ­­χε πολύς λαός στόν τόπο πού ἔγινε τό θαῦμα. 14 Ὕστερα ἀπό ἀρκετό καιρό τόν βρῆκε ὁ Ἰησοῦς στό ἱερό καί τοῦ εἶπε: Βλέπεις, τώρα ἔχεις γίνει ὑγιής. Πρόσεξε λοιπόν ἀπό δῶ καί πέρα νά μήν ἁμαρτάνεις πιά, γιά νά μή πάθεις τίποτε χειρότερο ἀπό τήν ἀσθένεια πού εἶχες, καί ἡ ὁποία σοῦ προκλήθηκε ἀπό τίς ἁμαρτίες σου. Πρόσεξε μήν πάθεις χειρότερη συμφορά στό σῶ­μα σου, καί χάσεις μαζί μέ τήν ὑγεία τοῦ σώματός σου καί τήν ψυχή σου. 15 Ἔφυγε τότε ὁ ἄνθρωπος ἀπό τό ἱερό καί, ἀφοῦ συ­νά­ντησε τούς Ἰουδαίους, τούς ἀνήγγειλε ὅτι ὁ Ἰη­­σοῦς ἦταν αὐτός πού τόν γιάτρεψε.

Ἀποστολικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 3 Μαΐου 2026, Κυριακή τοῦ Παραλύτου (Πράξ. θ΄ 32-42)

‘Eν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις ἐγένετο Πέτρον διερχόμενον διὰ πάντων κατελθεῖν καὶ πρὸς τοὺς ἁγίους τοὺς κατοικοῦντας Λύδδαν. εὗρε δὲ ἐκεῖ ἄνθρωπόν τινα Αἰνέαν ὀνόματι, ἐξ ἐτῶν ὀκτὼ κατακείμενον ἐπὶ κραβάττῳ, ὃς ἦν παραλελυμένος. καὶ εἶπεν αὐτῷ ὁ Πέτρος· Αἰνέα, ἰᾶταί σε Ἰησοῦς ὁ Χριστός· ἀνάστηθι καὶ στρῶσον σεαυτῷ. καὶ εὐ­θέως ἀνέστη. καὶ εἶδον αὐτὸν πάντες οἱ κατοικοῦντες Λύδδαν καὶ τὸν Σάρωνα, οἵτινες ἐπέστρεψαν ἐπὶ τὸν Κύριον. Ἐν Ἰόππῃ δέ τις ἦν μαθήτρια ὀνόματι Τα­βιθά, ἣ διερμηνευομένη λέγεται Δορ­κάς· αὕτη ἦν πλήρης ἀγαθῶν ἔργων καὶ ἐλεημοσυνῶν ὧν ἐποίει. ἐγένετο δὲ ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις ἀσθενήσασαν αὐτὴν ἀποθανεῖν· λούσαντες δὲ αὐτὴν ἔθηκαν ἐν ὑπερῴῳ. ἐγγὺς δὲ οὔσης Λύδ­δης τῇ Ἰόππῃ οἱ μαθηταὶ ἀκούσαντες ὅτι Πέτρος ἐστὶν ἐν αὐτῇ, ἀπέστειλαν δύο ἄνδρας πρὸς αὐτὸν παρακαλοῦντες μὴ ὀκνῆσαι διελθεῖν ἕως αὐτῶν. ἀ­να­στὰς δὲ Πέτρος συνῆλθεν αὐτοῖς· ὃν πα­ραγενόμενον ἀνήγαγον εἰς τὸ ὑπερῷον, καὶ παρέστησαν αὐτῷ πᾶσαι αἱ χῆραι κλαίουσαι καὶ ἐπιδεικνύμεναι χιτῶνας καὶ ἱμάτια ὅσα ἐποίει μετ᾿ αὐτῶν οὖσα ἡ Δορκάς. ἐκβαλὼν δὲ ἔξω πάντας ὁ Πέτρος θεὶς τὰ γόνατα προσηύξατο, καὶ ἐπιστρέψας πρὸς τὸ σῶμα εἶπε· Ταβιθά, ἀνάστηθι. ἡ δὲ ἤνοιξε τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτῆς, καὶ ἰδοῦσα τὸν Πέτρον ἀνεκάθισε. δοὺς δὲ αὐτῇ χεῖρα ἀνέστησεν αὐτήν, φωνήσας δὲ τοὺς ἁγίους καὶ τὰς χήρας παρέστησεν αὐτὴν ζῶσαν. γνωστὸν δὲ ἐγένετο καθ᾿ ὅλης τῆς Ἰόππης, καὶ πολ­λοὶ ἐπίστευσαν ἐπὶ τὸν Κύριον.

ΣΚΕΨΕΙΣ – ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ – ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ

1. Ὄχι ἐγώ, ἀλλὰ ὁ Χριστός!

Ἡ σημερινὴ ἀποστολικὴ περικοπή, ἀπὸ τὸ ἱερὸ βιβλίο τῶν Πράξεων τῶν Ἀποστόλων, μᾶς μεταφέρει στὴν πόλη Λύδδα τῆς Παλαιστίνης. Ἐκεῖ εἶχε μεταβεῖ ὁ ἀπόστολος Πέτρος γιὰ νὰ στηρίξει τοὺς Χριστιανοὺς τῆς πόλεως. Ἐκεῖ συνάντησε καὶ κάποιον ἄνθρωπο, τὸν Αἰνέα, ποὺ ἦταν ὀκτὼ χρόνια παράλυτος σὲ κρεβάτι. Στράφηκε σ᾿ αὐτὸν ὁ Ἀπόστολος καὶ τοῦ εἶπε: «Αἰνέα, ἰᾶταί σε Ἰησοῦς ὁ Χριστός». Αἰνέα, σὲ θεραπεύει ὁ Ἰησοῦς, ποὺ εἶναι ὁ Μεσσίας, ὁ Χριστός. Σήκω ἐπάνω καὶ στρῶσε μόνος σου τὸ κρεβάτι σου. Καὶ ὁ Αἰνέας σηκώθηκε ἀμέσως ὑγιής.

Ὁ λόγος αὐτὸς τοῦ ἀποστόλου Πέτρου ἔχει πολὺ μεγάλη σημασία. Ἂν καὶ ὁ ἴδιος εἶχε ἐξέχουσα θέση στὴν πρώτη Ἐκκλησία, ὡς πρωτοκορυφαῖος Ἀπόστολος, ὡστόσο δὲν ἄφησε κανένα περιθώριο ν᾿ ἀποδοθεῖ στὸ πρόσωπό του ἡ θαυματουργικὴ δύναμη καὶ ἡ τιμὴ γιὰ τὸ συγκλονιστικὸ γεγονός. Ἐξαρχῆς τόνισε ὅτι ὁ ἀναστημένος Κύριος Ἰησοῦς Χριστὸς ἔκανε τὸ θαῦμα. Ὅλα τὰ εἶχε ἐπιτελέσει Ἐκεῖνος.

Αὐτὸ τὸ φρόνημα διαπνέει τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία. Ὅλα τὰ ἱερὰ Μυστήρια τὰ ἐνεργεῖ ὁ Χριστός. Οἱ κληρικοὶ εἶναι ἁπλῶς καὶ μόνο ὄργανά του. Γι᾿ αὐτὸ κατὰ τὴν τέλεση τῶν ἱερῶν Μυστηρίων ὁ ἱερέας δὲν ἐκφράζεται σὲ πρῶτο πρόσωπο, σὰν νὰ τελεῖ ὁ ἴδιος τὸ κάθε Μυστήριο, ἀλλὰ σὲ τρίτο πρόσωπο. Γιὰ παράδειγμα, λέει: «Βαπτίζεται ὁ δοῦλος τοῦ Θεοῦ», «Χρίεται ὁ δοῦλος τοῦ Θεοῦ», «Μεταλαμβάνει ὁ δοῦλος τοῦ Θεοῦ». Καὶ ὄχι ἐγὼ σὲ βαπτίζω, σὲ χρίω, σὲ μεταλαμβάνω. Γίνεται φανερὸ ἔτσι ὅτι ἱερουργὸς εἶναι ὁ Χριστός. Ἐκεῖνος εἶναι τὸ κέντρο τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας.

Τὸ ἀκριβῶς ἀντίθετο πνεῦμα ἐπικρατεῖ στὴν αἵρεση τοῦ Παπισμοῦ. Ἐκεῖ τὸ κέντρο ἔχει πάψει νὰ εἶναι ὁ Χριστός. Ἔχει ἐκτοπισθεῖ ὁ Θεάνθρωπος Κύ­ριος. Τὴ θέση του ἔχει πάρει ὁ Πάπας, ὁ ὁποῖος θεωρεῖ μὲν τὸν ἑαυτό του διάδοχο τοῦ ἀποστόλου Πέτρου, ἐνεργεῖ ὅμως καὶ κινεῖται μὲ φρόνημα ἐντελῶς ἀλλότριο ἀπὸ αὐτὸ τοῦ πρωτοκορυφαίου Ἀποστόλου. Στὶς ἱεροπραξίες τῶν Παπικῶν τὸ πνεῦμα εἶναι ἀνθρωποκεν­τρικό. Τὸ ὑποκείμενο δὲν εἶναι ὁ Ἰησοῦς Χριστός, ἀλλὰ ὁ ἄνθρωπος. Τὸ θαῦμα τῆς θεραπείας τοῦ παράλυτου Αἰνέα, λοιπόν, φανερώνει τὸ ἀκραιφνὲς φρόνημα τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας, τὸ ταπεινὸ ἦθος της. Ἀποκαλύπτει ταυτόχρονα καὶ τὸ μεγάλο λάθος, ποὺ ἐπαναλαμβάνει αἰῶνες τώρα ὁ δῆθεν ἀλάθητος Πάπας.

2. Ταβιθά: τὸ ζαρκάδι τῆς ἀγάπης

Ἡ ἀποστολικὴ περικοπὴ μᾶς περιγράφει κι ἕνα δεύτερο θαῦμα τοῦ Ἀποστόλου, τὸ ὁποῖο συνέβη στὴ γειτονικὴ πόλη Ἰόππη. Ἐκεῖ ζοῦσε κάποια πολὺ φιλάνθρωπη Χριστιανή, ἡ ὁποία λεγόταν Ταβιθά, ὄνομα ποὺ σημαίνει ζαρκάδι. Κάποτε ἡ Ταβιθὰ ἀρρώστησε καὶ πέθανε. Οἱ πιστοὶ τῆς πόλεως τότε εἰδοποίησαν τὸν Πέτρο, ποὺ βρισκόταν στὴ Λύδδα, καὶ τὸν παρακάλεσαν νὰ πάει κοντά τους. Ὁ Ἀπόστολος μετέβη στὴν Ἰόππη, στὸ σπίτι ὅπου εἶχαν ἑτοιμάσει τὴ νεκρή. Τὸ θέαμα ποὺ ἀντίκρισε, ἦταν πολὺ συγκινητικό. Παρουσιάσθηκαν μπροστά του ὅλες οἱ χῆρες κλαίγοντας γιὰ τὸν θάνατο τῆς Ταβιθὰ καὶ δείχνοντάς του τὰ ἐνδύματα, ποὺ τοὺς εἶχε φτιάξει μὲ τὰ ἴδια της τὰ χέρια: «ὅσα ἐποίει μετ᾿ αὐτῶν οὖσα ἡ Δορκάς». Ὁ Ἀπόστολος, ἀφοῦ τοὺς ἔβγαλε ὅλους ἔξω, γονάτισε, προσευχήθηκε καὶ κατόπιν στράφηκε πρὸς τὴ νεκρὴ καὶ εἶπε: «Ταβιθά, σήκω ἐπάνω». Καὶ ἡ Ταβιθὰ ἐπανῆλθε στὴ ζωή.

Ὁ θρῆνος τῶν χηρῶν γυναικῶν δίπλα στὸ σκήνωμα τῆς νεκρῆς ἦταν ἀσφαλῶς ἡ πιὸ ἀξιόπιστη μαρτυρία τῆς ἀρετῆς της· τὸ πιὸ ὄμορφο ἐγκώμιο, ὁ καλύτερος ἐπικήδειος στὸν θάνατό της. Δὲν ἔλεγαν λόγια, ἀλλὰ ἔδειχναν τὰ ἔργα, τὰ ροῦχα ποὺ εἶχε ράψει καὶ τοὺς εἶχε προσφέρει ἡ Ταβιθά. Διότι ἡ ἐκλεκτὴ αὐτὴ ψυχὴ «ἐποίει». Δύο φορὲς χρησιμοποιεῖ τὸ ρῆμα αὐτὸ ὁ ἱερὸς εὐαγγελιστὴς Λουκᾶς, καὶ μάλιστα σὲ χρόνο διάρκειας, γιὰ νὰ τονίσει ὅτι ἡ γυναίκα αὐτὴ ἀσταμάτητα ἔπραττε ἔργα ἀγάπης. Δὲν ζοῦσε γιὰ τὸν ἑαυτό της, ἀλλὰ γιὰ τὶς χῆρες καὶ τὰ ὀρφανά.

Πόσο μᾶς διδάσκει καὶ σήμερα ἡ γυναίκα αὐτή! Τὸ παράδειγμά της μᾶς προτρέπει νὰ μὴν ἀγαποῦμε μόνο μὲ τὰ λόγια, ἀλλὰ νὰ ἀποδεικνύουμε τὴν ἀγάπη μὲ τὰ ἔργα, μὲ τὴ θυσία μας. Γιὰ παράδειγμα, νὰ μὴν ξοδεύουμε χρήματα γιὰ νὰ στολιζόμαστε μὲ ἀκριβὰ καὶ πολυτελὴ ροῦχα, ἀλλὰ νὰ ἐξοικονομοῦμε πόρους γιὰ νὰ ἐνισχύουμε τοὺς φτωχοὺς ἀδελφούς μας. Νὰ μὴ ζοῦμε γιὰ τὸν ἑαυτό μας, ἀλλὰ γιὰ νὰ ἐλεοῦμε τοὺς ἄλλους. Κι ἂν δὲν ἔχουμε τὴ δυνατότητα νὰ βοηθοῦμε οἰκονομικά, ἡ εἰλικρινὴς ἀγάπη θὰ μᾶς ὑποδείξει ἄλλους τρόπους. Ὅπως συνέβη μὲ τὴν Ταβιθά, ἡ ὁποία πρόσφερε τὸν προσ­ωπικό της κόπο. Ὅποιος ἔχει ἀγάπη, πάντοτε βρίσκει τρόπο νὰ ἐλεεῖ. Βρίσκει ἔτσι ἀνοικτὴ τὴν πύλη τοῦ οὐρανοῦ. Διότι ἡ ἐλεημοσύνη εἶναι «κλῖμαξ εἰς τὸν οὐρανὸν ἐστηριγμένη» (ΕΠΕ 24, 128), ὅπως ἐπισημαίνει ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος· σκάλα ποὺ ἀνεβάζει τὸν ἄνθρωπο στὸν οὐρανό!

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Εορτάζοντες την 3ην του μηνός Μαΐου

 

Εορτάζοντες την 3ην του μηνός Μαΐου ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΤΙΜΟΘΕΟΣ και ΜΑΥΡΑ ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΔΙΟΔΩΡΟΣ και ΡΟΔΟΠΙΑΝΟΣ ο Διάκονος Ο ΑΓΙΟΣ ΠΕΤΡΟΣ ο Θαυματουργός Αρχιεπίσκοπος Άργους και Ναυπλίου ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΕΙΚΟΣΙΕΠΤΑ ΜΑΡΤΥΡΕΣ Ο ΑΓΙΟΣ ΑΧΜΕΤ ο Κάλφας Ο ΑΓΙΟΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΟΣ ο Θαυματουργός επίσκοπος Τρίκκης ΑΝΑΚΟΜΙΔΗ ΛΕΙΨΑΝΩΝ ΟΣΙΟΥ ΛΟΥΚΑ Η ΑΓΙΑ ΞΕΝΙΑ ή Μεγαλομάρτυς και θαυματουργή Ο ΑΓΙΟΣ ΠΑΜΒΟΣ "καθολικός Γεωργίας" Ο ΟΣΙΟΣ ΘΕΟΔΟΣΙΟΣ ο Ρώσος ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ και ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ Νεομάρτυρες Αναλυτικά   ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΤΙΜΟΘΕΟΣ και ΜΑΥΡΑ Ή κωμόπολη Παναπέα της Αιγύπτου ήταν ή γενέτειρα των δύο συζύγων, του Τιμοθέου και της Μαύρας. ο Τιμόθεος, με τη συγκατάθεση της Μαύρας, έγινε Ιερέας και εκτελούσε την Ιερατική του διακονία με θερμότατο ζήλο. Αυτό, όμως, προξένησε μεγάλη ανησυχία στους ειδωλολάτρες, και τον κατήγγειλαν στον αδίστακτο ειδωλολάτρη έπαρχο Άρριανό. Αυτός απείλησε και διέταξε τον Τιμόθεο να κάψει δημόσια τα Ιερά του βιβλία. Ή απάντηση πού έδωσε ο Τιμόθεος ήταν απάντηση πραγματικού Ιερέα, με αυταπάρνηση. "Αδύνατο, είπε, είναι, έπαρχε, να τα κάψω. Τα βιβλία αυτά είναι για μένα τα ιερά πνευματικά μου όπλα και εφόδια. Και καθώς ο στρατιώτης στη μάχη δεν παραδίδει τα όπλα του στον εχθρό, διότι αλλιώς θεωρείται νικημένος, λιποτάκτης, έτσι και εγώ δεν μπορώ να σου τα παραδώσω. Δίνω τη ζωή μου, αλλά τα ιερά μου βιβλία δεν τα παραδίδω. Κάνε ό,τι νομίζεις". Εξαγριωμένος από την απάντηση ο Άρριανός, διέταξε να τον βασανίσουν ανελέητα. Πράγματι, με τροχό του έσχισαν τις σάρκες και του έσπασαν τα κόκαλα. Όταν το έμαθε αυτό ή γυναίκα του Μαύρα, με πόνο στην καρδιά, αλλά και ευτυχία, τον συνάντησε, του έδωσε θάρρος, αλλά και ή Ίδια ομολόγησε την πίστη της, μπροστά στον αδίστακτο έπαρχο. Όποτε αυτός, μανιασμένος, διέταξε και τους θανάτωσαν με σταυρικό θάνατο. Έτσι, τα στεφάνια του γάμου τους μετατράπηκαν σε στεφάνια αιώνιας δόξας. Απολυτίκιο. Ηχος δ'. Ταχύ προκατάλαβε. Ως ζεύγος όμόζυγον, και ξυνωρίς θαυμαστή, Τιμόθεε πάνσοφε, και Μαύρα νύμφη Χριστού, ένθέως ήθλήσατε' σύμμορφοι γαρ όφθέντες, των παθών του Κυρίου, δόξης ακατάλυτου, ήξιώθητε άμφω, πρεσβεύοντες τω Σωτήρι, υπέρ των ψυχών ημών. ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΔΙΟΔΩΡΟΣ και ΡΟΔΟΠΙΑΝΟΣ ο Διάκονος Έζησαν στα χρόνια του βασιλιά Διοκλητιανού (302) και για την πίστη τους στον Χριστό υπέμειναν πολλές βρισιές και μαστιγώσεις από τους στρατιώτες της πόλης Αφροδισίας της Καριάς (χώρα της Μ. Ασίας, πού καταλάμβανε την νοτιοδυτική γωνία της, απέναντι του χώρου μεταξύ των νησιών Σάμου και Ρόδου). Τελικά λιθοβολήθηκαν από τους ίδιους και έτσι παρέδωσαν την ψυχή τους στον στεφανοδότη Θεό. Ο ΑΓΙΟΣ ΠΕΤΡΟΣ ο Θαυματουργός Αρχιεπίσκοπος Άργους και Ναυπλίου Έζησε στα τέλη του 9ου και τις αρχές του 10ου μ.Χ. αιώνα. Καταγόταν από την Κων/πολη, και οι γονείς του, άνθρωποι ευσεβείς, είχαν ασπασθεί τον μοναχικό βίο μαζί με τα δύο τους παιδιά Παύλο και Διονύσιο. Αργότερα, τους ακολούθησαν και τα δύο μικρότερα, Πέτρος και Πλάτων. ο Πατριάρχης Νικόλαος ο Α', εκτιμώντας τα σπάνια πνευματικά χαρίσματα του Πέτρου, θέλησε να τον κάνει επίσκοπο Κορίνθου. ο Πέτρος αρνήθηκε και τότε ο Νικόλαος πρότεινε τον αδελφό αυτού Παύλο, μαζί με τον οποίο κατέβηκε στην Κόρινθο και ο Πέτρος, όπου και ησύχαζε. Άλλ' όταν πέθανε ο επίσκοπος "Αργούς, οι Αργείοι και οι Ναύπλιοι, ήλθαν σ' αυτόν - πού ή φήμη της πνευματικότητας του είχε εξαπλωθεί σ' όλη την Πελοπόννησο - και τον παρακάλεσαν θερμά ν' αναλάβει την επισκοπή τους. ο Πέτρος δέχτηκε με πολλή βία. Όταν όμως ανέλαβε, έγινε υπόδειγμα τέλειου πνευματικού ποιμένα. Φάνηκε προστάτης των ορφανών και χηρών, ελεήμων, δίνοντας με απλοχεριά όλα του τα υπάρχοντα στους φτωχούς και πεινασμένους, ελευθέρωνε αιχμαλώτους και άλλα πολλά. Έζησε 70 χρόνια και πέθανε ειρηνικά μετά το 920. Αξίζει ν' αναφέρουμε, ότι ο άγιος Πέτρος έκανε πολλά θαύματα μετά το θάνατο του, δια του μύρου πού έβγαινε από τον τάφο του. Απολυτίκιο. Ήχος γ'. Θείας πίστεως. Πέτρα άρρηκτος, της Εκκλησίας, ποιμήν άριστος, πόλεως ΄Αργους, ανεδείχθης Ίεράρχα πανεύφημε. Ως ούν πιστός οικονόμος της χάριτος, παντοίων νόσων ημάς ελευθέρωσαν, Πέτρε Όσιε, Χριστόν τον Θεόν αιτούμενος, δωρήσασθαι ημίν το μέγα έλεος. ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΕΙΚΟΣΙΕΠΤΑ ΜΑΡΤΥΡΕΣ Μαρτύρησαν δια πυρός. Ο ΑΓΙΟΣ ΑΧΜΕΤ ο Κάλφας Ήταν μωαμεθανός στο θρήσκευμα και υπηρετούσε στην Κωνσταντινούπολη σαν γραφέας του "δευτεράρη", επικαλούμενος Πατσουρούνης. Στο σπίτι του είχε σαν υπηρέτρια κάποια χριστιανή Ρωσίδα, στην οποία επέτρεπε να τελεί ελεύθερα τα θρησκευτικά της καθήκοντα στους ναούς. ο ίδιος βαπτίσθηκε κρυφά και έγινε χριστιανός. Σε κάποια επίσημη συζήτηση, πού έγινε με μορφωμένους μωαμεθανούς, ισχυρίστηκε ότι ή μόνη αληθινή θρησκεία είναι ή Χριστιανική και ομολόγησε την πίστη του στον Χριστό. Τότε καταγγέλθηκε στις τούρκικες αρχές, συνελήφθη και απαγχονίστηκε στις 3 Μαΐου 1682 στο Κεάτχανε Μπαξέ της Κων/πολης. Το μαρτύριο του συνέγραψε ο Ί. Καρυοφύλλης. Στο Μικρό Ευχολόγιο, στον Συναξαριστή του Αγίου Νικόδημου και στο Αγιολόγιο του Σ. Εύστρατιάδη, ή μνήμη του Αγίου αυτού αναφέρεται την 24η Δεκεμβρίου. Ο ΑΓΙΟΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΟΣ ο Θαυματουργός επίσκοπος Τρίκκης Υπάρχει κάποια σύγχυση σχετικά με τα βιογραφικά του στοιχεία. Τα σχετικά επικρατέστερα είναι, ότι έζησε στα τέλη του 10ου αιώνα (995 μ.Χ.). Μελέτησε όλους τους Πατέρες της Εκκλησίας και αναδείχτηκε άριστος ερμηνευτής των αγίων Γραφών. Συγχρόνως συνέγραψε Ερμηνείες στις Πράξεις των Αποστόλων, στις 14 Επιστολές του Παύλου και στις 7 Καθολικές. Έτσι αφού εκτιμήθηκε από τους συγχρόνους του για το άμεμπτο ήθος του και τη μεγάλη εξωτερική του μόρφωση προκρίθηκε για τον επισκοπικό θρόνο της Τρίκκης (στη Θεσσαλία), τον οποίο κόσμησε σαν καλός Ποιμένας και του Αρχιποιμένα Χριστού μαθητής, και απεβίωσε ειρηνικά. ΑΝΑΚΟΜΙΔΗ ΛΕΙΨΑΝΩΝ ΟΣΙΟΥ ΛΟΥΚΑ του εν τω Στειρίω της Ελλάδος. Η ΑΓΙΑ ΞΕΝΙΑ η Μεγαλομάρτυς και θαυματουργή Γεννήθηκε στην Καλαμάτα της Πελοποννήσου το 291. ΟΙ γονείς της ονομάζονταν Νικόλαος και Δέσποινα, ήταν ευσεβείς χριστιανοί και κατάγονταν από τα ανατολικά μέρη της Ιταλίας. Εξ αιτίας όμως των συνεχών και σκληρών διωγμών κατά των Χριστιανών στα' χρόνια εκείνα, κατέφυγαν στην Καλαμάτα και εγκαταστάθηκαν σε κάποιο αγρόκτημα, έξω από την πόλη, διότι ο πατέρας της ήταν  γεωργός. 'Από μικρή ή Ξενία στόλιζε την ψυχή της με νηστείες, εγκράτεια, σιωπή, τακτική προσευχή, σεμνότητα ομιλίας, δάκρυα και αγρυπνίες. Επίσης βοηθούσε με όλη της τη δύναμη τους φτωχούς, τις χήρες και τα ορφανά. ο έπαρχος της Καλαμάτας Δομετιανός, όταν κάποτε τη συνάντησε τυχαία, θαμπώθηκε από την ομορφιά της και θέλησε να την κάνει γυναίκα του. Άλλ' ή Ξενία αρνήθηκε σθεναρά ν' αλλάξει την πίστη της και να γίνει γυναίκα ειδωλολάτρη άρχοντα. Τότε ο Δομετιανός τη βασάνισε με τον πιο φρικτό τρόπο, και όταν είδε ότι δεν μπορούσε να αλλάξει το φρόνημα της, τελικά την αποκεφάλισε στις 3 Μαΐου του έτους 318 μ.Χ. Μετά τον θάνατο της ή Αγία - με τη χάρη του Θεού - επετέλεσε πολλά θαύματα. (Ή Άγια αυτή δεν αναφέρεται στους Συναξαριστές). Ο ΑΓΙΟΣ ΠΑΜΒΟΣ "καθολικός Γεωργίας" Ή μνήμη του αναφέρεται μόνο στο Ιεροσολυμιτικό Κανονάριο σελ. 88 και γιορτάζεται στη Γεωργία της Ρωσίας την 3η Μαΐου. Ο ΟΣΙΟΣ ΘΕΟΔΟΣΙΟΣ ο Ρώσος ηγούμενος της Μονής του Σπηλαίου και αρχηγός της Ρώσικης Κοινοβιακής ζωής (+ 1074) ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ και ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ Νεομάρτυρες, οι εν Αχαΐα (+ 1821)

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

ΔΕΛΤΙΟ ΚΑΙΡΟΥ για Κυριακή 3 Μαϊου.

 

Νεφώσεις με τοπικές βροχές στα ανατολικά και νότια που βαθμιαία θα εξασθενήσουν, ισχυροί έως σχεδόν θυελλώδεις βόρειοι άνεμοι στο Αιγαίο, θερμοκρασία σε χαμηλά για την εποχή επίπεδα.

Πιο αναλυτικά:

Για την Κυριακή 3 Μαΐου 2026 προβλέπονται νεφώσεις με τοπικές βροχές σε Κεντρική Μακεδονία, Θεσσαλία, Σποράδες, Κεντρική και Ανατολική Στερεά, Εύβοια, Πελοπόννησο, Κυκλάδες, Κρήτη, νησιά του Ανατολικού Αιγαίου και στα Δωδεκάνησα. Τα φαινόμενα βαθμιαία θα εξασθενήσουν και θα περιοριστούν στα νησιά του Νοτίου Αιγαίου, όπου μέχρι το βράδυ θα έχουν σταματήσει. Στην υπόλοιπη χώρα αναμένονται λίγες νεφώσεις παροδικά αυξημένες.

Η θερμοκρασία θα κυμανθεί από 6 έως 18 βαθμούς στη Βόρεια Ελλάδα (στη Δυτική Μακεδονία από 1 έως 14 βαθμούς), 6 έως 16 βαθμούς στην Κεντρική και Νότια Ελλάδα, 6 έως 19 βαθμούς στη Δυτική Ελλάδα (στην Ήπειρο από 4 έως 16 βαθμούς), 10 έως 16 βαθμούς στις Κυκλάδες και από 11 έως 14 βαθμούς στην Κρήτη, 7 έως 14 βαθμούς στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου και από 12 έως 16 βαθμούς στα Δωδεκάνησα.

Οι άνεμοι θα πνέουν στο Αιγαίο από βόρειες διευθύνσεις ισχυροί έως σχεδόν θυελλώδεις 6-7 μποφόρ (με ριπές στο Κεντρικό και Νοτιοανατολικό Αιγαίο στα 80-90 km/h), ενώ στο Ιόνιο από μεταβλητές διευθύνσεις ασθενείς έως σχεδόν μέτριοι 3-4 μποφόρ.

Νεφώσεις παροδικά αυξημένες με τοπικές βροχές περιμένουμε την Κυριακή στην Αττική. Η θερμοκρασία θα κυμανθεί από 10 έως 13 βαθμούς Κελσίου, αλλά στα βόρεια τμήματα θα είναι 1-2 βαθμούς χαμηλότερη. Οι άνεμοι θα πνέουν από βόρειες διευθύνσεις μέτριοι 4-5 μποφόρ και στα ανατολικά τοπικά ισχυροί 6 μποφόρ (με ριπές ανέμων στο Νότιο Ευβοϊκό στα 70-80 km/h).

Λίγες νεφώσεις παροδικά πυκνότερες, με τοπικές βροχές τις πρωινές ώρες περιμένουμε την Κυριακή στη Θεσσαλονίκη. Η θερμοκρασία θα κυμανθεί από 9 έως 16 βαθμούς Κελσίου. Οι άνεμοι στο Θερμαϊκό θα πνέουν από μεταβλητές διευθύνσεις ασθενείς.

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Σαν σήμερα.... 2 Μαΐου.

 

Τα σημαντικότερα γεγονότα της 2ας Μαΐου 

1519: Πεθαίνει ο Λεονάρντο Ντα Βίντσι, Ιταλός ζωγράφος, γλύπτης, επιστήμονας, εφευρέτης, οραματιστής, η προσωποποίηση δηλαδή του αναγεννησιακού ανθρώπου.

1824: Το φέρετρο μέσα στο οποίο έχει τοποθετηθεί η σορός του λόρδου Βύρωνα, μαζί με το κιβωτίδιο που περιέχει την καρδιά και τον εγκέφαλό του, μεταφέρονται στη Ζάκυνθο προς ταφή.

1919: Η 1η μεραρχία του ελληνικού στρατού αποβιβάζεται στη Σμύρνη με εντολή του συμμαχικού συμβουλίου και γίνεται δεκτή με ενθουσιασμό από το πολυπληθές ελληνικό στοιχείο της πόλης.

1940: Ματαιώνονται οριστικά οι Ολυμπιακοί Αγώνες, λόγω των πολεμικών γεγονότων. Αρχικά ήταν προγραμματισμένοι να γίνουν στο Τόκιο και στη συνέχεια στο Ελσίνκι.

1941: Πεθαίνει η Πηνελόπη Δέλτα, Ελληνίδα συγγραφέας. Στις 27 Απριλίου, τα γερμανικά στρατεύματα μπαίνουν στην Αθήνα και η Πηνελόπη Δέλτα παίρνει δηλητήριο. Πέντε μέρες, στις 2 Μαΐου, ξεψυχάει αφήνοντας ένα λιτό σημείωμα για τα παιδιά της.

1945: Η Σοβιετική Ένωση ανακοινώνει την πτώση του Βερολίνου. Η κόκκινη σημαία με το σφυροδρέπανο κυματίζει στον ιστό του Ράιχσταγκ.

1949: Ο Άρθουρ Μίλερ τιμάται με το βραβείο Πούλιτζερ για το θεατρικό έργο του «Ο Θάνατος του Εμποράκου».

1953: Πραγματοποιείται η ενθρόνιση του Βασιλιά Χουσεΐν Α΄της Ιορδανίας, ο οποίος διαδέχεται σε ηλικία 16 ετών τον πατέρα του Βασιλιά Αμπντάλα Α'.

1955: Ο Τένεσι Ουίλιαμς τιμάται με βραβείο Πούλιτζερ για το θεατρικό του έργο «Λυσσασμένη Γάτα».

1969: Το μεγαλοπρεπές πλοίο Κουίν Ελίζαμπεθ ΙΙ ξεκινά το παρθενικό του ταξίδι από το Σαουθάμπτον της Αγγλίας για τη Νέα Υόρκη.

1977: Ο ποιητής Γιάννης Ρίτσος τιμάται με το βραβείο Λένιν για την Ειρήνη.

1995: O πάπας Ιωάννης Παύλος Β', με επιστολή του προς τις Ορθόδοξες Εκκλησίες, αναφέρει ότι το σχίσμα είναι λάθος και καλεί τους πιστούς σε συναδέλφωση.

1996: Στα Τίρανα της Αλβανίας, ανοίγει το πρώτο Χρηματιστήριο στην ιστορία της χώρας.

1997: Ο ηγέτης του Εργατικού Κόμματος, Τόνι Μπλερ, γίνεται ο νεότερος πρωθυπουργός της Βρετανίας από το 1812. «Στις 2 Μαΐου του 1997, έφτασα στην Ντάουνινγκ Στριτ ως πρωθυπουργός για πρώτη φορά. Ουδέποτε ως τότε είχα τοποθετηθεί σε κάποια κυβερνητική θέση, ούτε καν στο πλέον μικρό των μικρών υπουργείων. Ήταν η πρώτη και μοναδική θέση την οποία κατέλφαβα στην κυβέρνηση», γράφει ο ίδιος το 2011 στο «Ένα ταξίδι» το βιβλίο- μαρτυρία του από την πρωθυπουργική του θητεία και πέρα από αυτήν.

2000: Ο πιλότος της Φόρμουλα 1 Ντέιβιντ Κουλθαρντ γλιτώνει από βέβαιο θάνατο όταν το ιδιωτικό τζετ στο οποίο επιβαίνει παρουσιάζει μηχανική βλάβη, πέφτει στο αεροδρόμιο της Λυών στη Γαλλία και πιάνει φωτιά.

2008: Ο κυκλώνας Ναργκίς χτυπά τη Μιανμάρ και αφήνει πίσω του πάνω από 130.000 άτομα.

2011: Εκτελείται από Αμερικάνους στρατιώτες στο κρησφύγετο του στο Πακιστάν ο Οσάμα Μπιν Λάντεν, Σαουδάραβας επιχειρηματίας, ιδρυτής της τρομοκρατικής οργάνωσης Αλ Κάιντα. Ο Μπιν Λάντεν σκοτώθηκε στη διάρκεια επιχείρησης μιας μικρής ομάδας Αμερικανών πρακτόρων στο Πακιστάν.

Γεννήσεις

1451 - Ρενέ Β', δούκας της Λωρραίνης

1551 - Ουίλιαμ Κάμντεν, Άγγλος ιστορικός

1602 - Ατανάζιους Κίρχερ, Γερμανός λόγιος

1660 - Αλεσσάντρο Σκαρλάττι, Ιταλός συνθέτης

1729 - Αικατερίνη η Μεγάλη, αυτοκράτειρα της Ρωσίας

1802 - Χάινριχ Γκούσταβ Μάγκνους, Γερμανός χημικός και φυσικός

1860 - Τέοντορ Χερτσλ, Ούγγρος δημοσιογράφος

1935 - Λουίς Σουάρεθ, Ισπανός ποδοσφαιριστής και προπονητής

1938 - Μοσεσόε Β', βασιλιάς του Λεσότο

1942 - Ζακ Ρογκ, Βέλγος πρόεδρος της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής

1972 - Ντουέιν «Ροκ» Τζόνσον, Αμερικανός παλαιστής και ηθοποιός

1975 - Ντέιβιντ Μπέκαμ, Άγγλος ποδοσφαιριστής

Θάνατοι

373 - Αθανάσιος, πατριάρχης Αλεξανδρείας

1519 - Λεονάρντο ντα Βίντσι, Ιταλός εφευρέτης και ζωγράφος

1900 - Ιβάν Αϊβαζόφσκι, Ρώσος ζωγράφος

1938 - Μαντάμ Ορτάνς, Γαλλίδα ιερόδουλη

1941 - Πηνελόπη Δέλτα, Ελληνίδα συγγραφέας

1945 - Μάρτιν Μπόρμαν, Γερμανός αξιωματικός των Ναζί

1957 - Τζόζεφ Μακάρθυ, Αμερικανός πολιτικός

1969 - Φραντς φον Πάπεν, Γερμανός πολιτικός

1982 - Ευάγγελος Παπανούτσος, Έλληνας φιλόσοφος και συγγραφέας

1998 - Hide, Ιάπωνας τραγουδοποιός, παραγωγός και ηθοποιός (X Japan και Zilch)

2010 - Κάμα Σίνεν, Γιαπωνέζα υπεραιωνόβια

2011 - Οσάμα μπιν Λάντεν, Άραβας τρομοκράτης, ιδρυτής και ηγέτης της Αλ Κάιντα

2013 - Λευτέρης Βογιατζής, Έλληνας ηθοποιός και σκηνοθέτης

http://www.newsbeast.gr

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

ΕΟΡΤΗ ΑΝΑΚΟΜΙΔΗΣ ΙΕΡΟΥ ΛΕΙΨΑΝΟΥ ΑΓΙΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ.

 

«Ο άγιος Αθανάσιος έζησε αγγελικό βίο επί της γης. Τους άθλους του για την ορθόδοξη πίστη και τους αγώνες του κατά των κακοδόξων και τις συχνές άδικες εξορίες και ψεύτικες συκοφαντίες που υπέφερε, έχουν εκθέσει άλλες γραφές διεξοδικότερα όπως και ο Θεολόγος Γρηγόριος. Γι᾽αυτό κι επειδή δεν μπορούμε να διηγηθούμε αυτά που έχουν ειπωθεί από πολλούς πολλές φορές, θα πούμε σύντομα λίγα πράγματα προς υπενθύμιση.

Ο Αθανάσιος, ο επώνυμος της αθανασίας, είχε πατρίδα του την Αίγυπτο, ενώ οι γονείς του διακρίνονταν για τον πλούτο τους και την αρετή τους. Όταν ακόμη τον ανέτρεφαν και ήταν μικρό παιδάκι που έπαιζε μαζί με άλλα παιδιά, πήγε σε κάποια ακτή της θάλασσας, όπου έπαιζαν κάτι τέτοιο σαν παιχνίδι: Κάποια παιδιά κάνανε ότι ήταν πρεσβύτεροι και διάκονοι, ενώ τον Αθανάσιο τον χειροτόνησαν επίσκοπο. Έρχονταν λοιπόν παιδιά σ᾽αυτόν που δεν είχαν καθαρθεί από το θείο βάπτισμα, τα οποία ο Αθανάσιος τα βάπτισε στο νερό της θάλασσας.

Ο επίσκοπος της Αλεξανδρείας Αλέξανδρος που έτυχε να δει αυτό που συνέβη, θαύμασε πάρα πολύ. Με φωτισμό του αγίου Πνεύματος μάλιστα κατάλαβε ότι αυτά που έγιναν αποτελούσαν τύπους και προμηνύματα των μελλοντικών πραγμάτων, γι᾽ αυτό και τα μεν παιδιά τα έχρισε με το θείο μύρο, τελειοποιώντας έτσι το βάπτισμά τους, τον δε Αθανάσιο τον παρέδωσε σε κάποιον γραμματιστή. Κι όταν έπειτα έφτασε στην κατάλληλη ηλικία, τον χειροτόνησε διάκονο και τον πήρε μαζί του ως συνεργάτη του στην πρώτη Οικουμενική Σύνοδο της Νίκαιας (325 μ.Χ.), μαζί δε με αυτόν αποκήρυξε αυτούς που φρονούσαν την αίρεση του Αρείου.

Λίγο αργότερα, έφυγε από τη ζωή αυτή ο Αλέξανδρος και ο Αθανάσιος τον διαδέχτηκε στον επισκοπικό θρόνο. Οι περί τον Ευσέβιο όμως  δεν αποδέχτηκαν ήρεμα την προχείρισή του σε επίσκοπο, γι᾽ αυτό και πείθουν τον Κωνσταντίνο, τον πρώτο που χρημάτισε βασιλιάς των χριστιανών, να τον απελάσει από τον θρόνο. Αλλά ο Κωνσταντίνος, μετά την εξορία που έκανε στον άγιο στη Γαλλία, απέθανε. Ο Αθανάσιος τότε πήγε στη Ρώμη να εξηγήσει στον υιό του Κωνσταντίνου Κωνστάντιο, κι αφού ασφαλίστηκε με γράμματα από αυτόν επανήλθε στην Αλεξάνδρεια. Το έμαθε αυτό  ο Ευσέβιος και οι φίλοι του και δεν τον άφησαν σε ησυχία. Γι᾽ αυτό και αφού κατασκεύασαν κάθε είδος συκοφαντίας εναντίον του, έπεισαν τον Κωνστάντιο, τον βασιλιά της Ανατολής, να συγκαλέσει σύνοδο Επισκόπων, για να κριθεί ο Αθανάσιος. Από τις πολλές εναντίον του κατηγορίες θα υπενθυμίσω μία μόνον.

Έφεραν σε ξύλινη λάρνακα ένα ταριχευμένο χέρι, λέγοντας ότι είναι του Αρσενίου, τον οποίο τάχα ο Αθανάσιος τον σκότωσε για να κάνει μαγείες. Κατά πρόνοια του Θεού όμως  κατέφθασε στην Τύρο ο Αρσένιος (γιατί τον έκρυβαν οι Αρειανοί, για να μη γίνει γνωστή η υποκρισία τους) κι ο Αθανάσιος έμαθε ότι ο ῾νεκρός᾽ βρίσκεται εκεί. Τον έφερε λοιπόν στη Σύνοδο με καλυμμένο το πρόσωπο, ενώ υπήρχε στο κριτήριο και το κύριο ῾αποδεικτικό᾽ στοιχείο, το ταριχευμένο χέρι. Ζήτησε τότε να μάθει από τους παρόντες αν τυχόν γνώριζαν από πριν τον Αρσένιο. Αρκετοί ισχυρίστηκαν ότι γνωρίζουν τον άνδρα, οπότε ο Αθανάσιος τον αποκάλυψε, ρωτώντας ῾αν ήταν αυτός᾽. Συγκατατέθηκαν ότι ήταν εκείνος κι ο άγιος αφού έδειξε το δεξί χέρι του Αρσενίου πρώτα, κι έπειτα και το αριστερό, είπε: ῾Να το δεξί, να το αριστερό, που ο Δημιουργός των όλων έδωσε σε όλους τους ανθρώπους. Μη μου ζητάει λοιπόν κανείς και τρίτο χέρι για τον Αρσένιο᾽. Οι συκοφάντες του γέμισαν από μεγάλη ντροπή κι επειδή έχασαν το ῾αποδεικτικό᾽, εξόργισαν τότε τον λαό εναντίον του.  Γι᾽αυτό και εξέρχεται κρυφά από την πόλη και κρύβεται επί έξι χρόνια, καθισμένος σε έναν σκοτεινό και φοβερά άνυδρο λάκκο. Έπειτα βγήκε από τον λάκκο και κατέφυγε στη Δύση. Στη Δύση την εξουσία την είχε ο Κώνστας ο αδελφός του Κωνστάντιου. Σ᾽αυτόν και στον πάπα Ιουλιανό προσέφυγε ο μέγας και διεκτραγώδησε τα όσα πέρασε. Αυτοί ασφάλισαν με γράμματα τον άγιο και τον έστειλαν πίσω στην Αλεξάνδρεια.

Όταν έμαθε τούτο ο Κωνστάντιος, διέταξε έναν Συριανό να πάει στην Αλεξάνδρεια και να σκοτώσει μεν τον Αθανάσιο, να τοποθετήσει δε στον θρόνο τον Γρηγόριο. Ο Αθανάσιος ξέφυγε όμως από τα φονικά χέρια του Συριανού και πηγαίνει και πάλι στη Ρώμη. Ο Κώνστας τότε γράφει στον αδελφό του Κωνστάντιο να αποκαταστήσει στον θρόνο τον Αθανάσιο, απειλώντας τον ότι αν δεν το κάνει, θα τον αποκαταστήσει ο ίδιος με τα δικά του όπλα. Ο Κωνστάνιος φοβήθηκε και αποκατέστησε έτσι στην Εκκλησία των Αλεξανδρέων τον άγιο Αθανάσιο. Μετά από λίγο όμως και ο Κώνστας έφυγε από τη ζωή αυτή.

Ο Κωνστάντιος τώρα, που αναγορεύτηκε μόνος Αυτοκράτορας, στέλνει στρατιώτες για να συλλάβουν τον άγιο. Προγνώρισε όμως την κίνησή του αυτή ο άγιος, γι᾽αυτό και βγήκε κρυφά από το επισκοπείο, καταφεύγοντας σε κάποια γυναίκα που διακρινόταν για την παρθενία της και τις άλλες αρετές της. Αυτή, όταν έμαθε την αιτία της φυγής του, ευχαρίστως υποδέχτηκε τον άγιο, διακονώντας τον και προσφέροντάς του κάθε άλλη δεξίωση και υπηρεσία. Πέρασαν έτσι έξι χρόνια που ο μεγάλος άγιος κρυβόταν κοντά στη φιλόθεη γυναίκα. Τότε λοιπόν ο Κωνστάντιος έφυγε κι αυτός από τη ζωή, ενώ ανέβηκε στον θρόνο ο Ιουλιανός. Αμέσως λοιπόν ο Αθανάσιος βγήκε το μεσονύκτιο από το οίκημα και πήγε στο μέσο της Εκκλησίας, κι εκεί το πώς η πόλη ολόκληρη μαζεύτηκε  χειροκροτώντας και ευχαριστώντας τον Θεό για την παρουσία του ποιμενάρχη τους, δεν είναι του παρόντος καιρού για να το περιγράψουμε.

Ο Ιουλιανός όμως θεωρώντας όλα αυτά ως μηδαμινά, σκαρφίζεται νέο τέχνασμα, με σκοπό όχι μόνον να απελάσει τον Αθανάσιο από τον θρόνο, αλλά και να τον σκοτώσει. Στέλνει λοιπόν αυτούς που θα τον σκότωναν. Ο Αθανάσιος όμως και πάλι έμεινε ασύλληπτος και αδέσμευτος. Κι αυτό γιατί νύκτα πήγε στον Νείλο ποταμό, ανέβηκε σε πλοίο και απέπλευσε προς τη Θηβαϊδα. Επειδή όμως πλησίαζαν οι διώκτες του, τους παραπλάνησε και γύρισε πίσω στην Αλεξάνδρεια. Εκεί έζησε πάλι κρυμμένος, έως ότου ο Ιουλιανός έφτασε στα τελευταία του. Κι όταν έφυγε από τη ζωή κι ο Ιουλιανός, αναγορεύτηκε βασιλιάς ο Ιοβιανός. Αλλά κι αυτός πέθανε σε ελάχιστο χρόνο, οπότε ήλθε στην εξουσία των Ρωμαίων  ο Ουαλεντινιανός, κάνοντας κοινωνό της εξουσίας και τον αδελφό του Ουάλεντα: ο μεν Ουαλεντινιανός κυριαρχούσε στη Δύση, ο δε Ουάλης στην Ανατολή. Ο βασιλιάς, ο οποίος είχε πιστέψει από παλιά στη θολή διδασκαλία  του Αρείου, υπέβαλε σε μύρια βάσανα και τιμωρίες  όλους τους ορθοδόξους, ενώ έθεσε προτεραιότητά του να σκοτώσει τον Αθανάσιο. Επειδή λοιπόν ο άγιος επρόκειτο να φονευτεί, κατέφυγε σε έναν οικογενειακό τάφο και έτσι απέδρασε από τα χέρια των φονευτών. Ο βασιλιάς όμως, επειδή πληροφορήθηκε ότι ο λαός των Αλεξανδρέων ολοένα και αντιδρούσε για τις διώξεις του ποιμένα του, επέτρεψε, και χωρίς πια να το θέλει,  στον αθλητή άγιο να αναλάβει την προστασία της Εκκλησίας. Και έτσι, μετά από πολλούς αγώνες και μακρές εξορίες, αφού έκανε υπομονή επί σαράντα δύο χρόνια στους διωγμούς, άφησε τη ζωή σε βαθύ γήρας ο άγιος Αθανάσιος».

Η μόνη αναφορά της ακολουθίας σήμερα επί τη μνήμη της ανακομιδής του λειψάνου του μεγάλου Αθανασίου είναι στους στίχους του συναξαρίου: ῾Αθανάσιε, πού πηγαίνεις; Μη πάλι σε στέλνουν εξόριστο έστω και νεκρό; Τη Δευτέρα του Μαΐου το λείψανο του Αθανασίου βγήκε από τον τάφο᾽ (῾Αθανάσιε, πού κομίζη; Μη πάλιν και νεκρόν εξόριστον εκπέμπουσί σε; Δευτερίη νέκυς Αθανασίου εξέδυ τύμβου᾽). Σε κανένα άλλο τροπάριο δεν υπάρχει η παραμικρή αναφορά για το εορταζόμενο γεγονός της ανακομιδής. Όλοι οι ύμνοι αποτελούν έναν ύμνο για την ορθόδοξη πίστη του, για τους αγώνες του υπέρ της επικράτησης της πίστης αυτής, καθώς εναντιώθηκε στην αίρεση του αρειανισμού και των υποστηρικτών της, για την ενάρετη ζωή του, για τις εξορίες τις οποίες υπέστη. ´Ετσι πρέπει να αποδεχτούμε αυτό που έχει γραφεί, ότι δηλαδή ῾σύμφωνα με τον κώδικα των Καυσοκαλυβίων και το δίστιχο του Λαυριωτικού Κώδικα Ι 70, η κυρίως μνήμη του αγίου Αθανασίου πρέπει να εορτάζεται σήμερα, όπου και ιστορικά είναι αποδεδειγμένη η κοίμησή του και όχι η ανακομιδή των λειψάνων του…Για ποιο λόγο όμως καθιερώθηκε η κυρίως μνήμη του την 18η Ιανουαρίου μ᾽αυτήν του αγίου Κυρίλλου δεν γνωρίζουμε. Το πιθανότερο είναι για τον λόγο που καθιερώθηκε η εορτή των τριών Ιεραρχών᾽ (Ιστολόγιο: Ορθόδοξος Συναξαριστής).

Πράγματι, η όλη ακολουθία μάς καλεί να ευφρανθούμε σήμερα, γιατί προβάλλεται ενώπιον των πιστών ῾η μεγάλη της Εκκλησίας σάλπιγξ᾽ (δοξαστικό λιτής), ῾ο χρυσορρόας Νείλος και επώνυμος της αθανασίας᾽(δοξαστικό αποστίχων εσπερινού), ῾το στόμα του Λόγου Χριστού᾽(ωδή ε´), ῾ο ακατάβλητος πύργος της Εκκλησίας᾽(ωδή γ´), ῾ο ποταμός της χάριτος᾽ (ωδή ς´), μ᾽ έναν λόγο ῾ο στύλος της ορθοδοξίας᾽ (απολυτίκιο). Κι αιτία βεβαίως για όλους αυτούς τους χαρακτηρισμούς είναι το γεγονός ότι πρώτον, ο μέγας αυτός Πατέρας φωτίστηκε από τον Θεό κι έδειξε την ορθόδοξη πίστη στην Πρώτη ήδη Οικουμενική Σύνοδο, όταν ο Άρειος και οι περί αυτόν αμφισβητούσαν την αληθινή εικόνα του Τριαδικού Θεού που απεκάλυψε ο Ιησούς Χριστός. Ήταν εκείνος κατεξοχήν που ῾ανέστησε τα τρόπαια της ορθοδοξίας, αριθμώντας με ευσέβεια το μυστήριο της Τριάδος, λόγω της ιδιότητας των προσώπων και συνάπτοντάς τα πάλι χωρίς σύγχυση σε ένα, λόγω της ταυτότητας της ουσίας᾽(῾τα της ορθοδοξίας τρόπαια ανεστήσατο καθ᾽ όλης της οικουμένης, αριθμών ευσεβώς το της Τριάδος μυστήριον, διά την των προσώπων ιδιότητα, και πάλιν συνάπτων ασυγχύτως εις εν, διά την της ουσίας ταυτότητα᾽) (δοξαστικό αίνων)·δεύτερον, ο άγιος Αθανάσιος υπέστη τα πάνδεινα για την πίστη του αυτή, επιβεβαιώνοντας τον λόγο του Κυρίου που λέει ῾ει εμέ εδίωξαν και υμάς διώξουσι᾽, όπως και του αποστόλου Παύλου ῾πάντες οι θέλοντες ευσεβώς ζην εν Χριστώ Ιησού διωχθήσονται᾽· τρίτον, ο άγιος φανέρωσε την αλήθεια και υπέστη διώξεις, γιατί ζούσε ως μία παρουσία του Χριστού στον κόσμο. Οι αρετές του ήταν εκείνες που αποδείκνυαν ότι τότε φωτίζει ιδιαιτέρως ο Χριστός τον άνθρωπο, όταν αυτός εκτός από διευρυμένο νου, που αποτελεί το μέσον εκφράσεως της αλήθειας, ζει με συνέπεια τις εντολές Εκείνου. Ο άγιος Αθανάσιος σαν τον απόστολο Παύλο μπορούσε να λέει ῾τον δρόμον τετέλεκα, την πίστιν τετήρηκα, λοιπόν απόκειταί μοι ο της δικαιοσύνης στέφανος᾽. Και το σημειώνει ο υμνογράφος: ῾Τον δρόμο της ευσέβειας τελείωσες και όπως ο Παύλος τήρησες την πίστη. Λοιπόν απόκειται και σε σένα, πανσέβαστε, ο δίκαιος στέφανος των κόπων σου᾽ (῾Της ευσεβείας τον δρόμον τετέλεκας, και ως ο Παύλος την πίστιν τετήρηκας. Λοιπόν απόκειται και σοι, παναοίδιμε, ο δίκαιος των πόνων σου στέφανος᾽) (κάθισμα α´ στιχολογίας).

Θα πρέπει να υπενθυμίσουμε επ᾽ αυτού ό,τι ο άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος έγραφε ήδη στην αρχή του λόγου του για τον Αθανάσιο: ῾Επαινώντας τον Αθανάσιο, θα επαινέσω την ίδια την αρετή᾽ (῾Αθανάσιον επαινών, αρετήν επαινέσομαι᾽). Γιατί δεν υπήρξε όντως αρετή που δεν εξήσκησε ο μέγας αυτός Πατέρας της Εκκλησίας. ῾Άσκησες κάθε αρετή με τρόπο επίμονο, θεόπνευστε, και χρημάτισες σαφώς ιερότατος ιερουργός του Κυρίου, αφού χρίστηκες με άγιο χρίσμα από το ´Αγιον Πνεύμα᾽(῾Αρετήν πάσαν ήσκησας επιμόνως, θεόπνευστε, και χρισθείς τω Πνεύματι χρίσμα άγιον, ιερουργός ιερώτατος σαφώς εχρημάτισας᾽) (στιχηρό εσπερινού). Και δεν είναι καθόλου τυχαία η επισήμανση του υμνογράφου ῾επιμόνως᾽. Προκειμένου να αποκτήσει κανείς το Άγιον  Πνεύμα, το σκοπό της όλης πνευματικής ζωής, δεν αρκεί η απόκτηση κάποιων αρετών. Απαιτείται η απόκτηση όλων των αρετών, αλλά με τρόπο επίμονο. Η επιμονή στις εντολές του Χριστού, κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες, ακόμη και τις μεγάλες δοκιμασίες και θλίψεις, όπως συνέβη με τον άγιο Αθανάσιο, συνιστά ένα από τα σημαντικότερα στοιχεία της χριστιανικής ζωής,μάλλον αποτελεί τον όρο για την ίδια την ύπαρξή της.

Read more » Διαβάστε Περισσότερα