ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΡΟ ΤΩΝ ΦΩΤΩΝ: Οι δύο φωνές: “Φωνή Κυρίου επί των υδάτων” – “Φωνή βοώντος εν τη ερήμω”

 

Το χαρακτηριστικό γνώρισμα της εορτής των Επιφανείων,αγαπητοί αδελφοί, είναι η φωνή, η βοή,το ξέσπασμα,η αφύπνιση, η επιφάνεια, η δόξα. 

Από λαμπρής δεσποτικής εορτής,της εορτής των χριστουγέννων, συμπορευόμαστε και εμείς νοερά με τις αγγελικές δυνάμεις σε γιορτή λαμπρότερη και ενδοξότερη κατά τον ιερό υμνωδό: την εορτή των Θεοφανείων. Θεοφάνεια δίχως φωνές και εκφράσεις πανηγυρικές δεν νοούνται και γι’αυτό προνόησε λειτουργικά και ποιμαντικά η μητέρα Εκκλησία, με τους θαυμάσιους ύμνους και τις λαμπρές λειτουργικές της εκφράσεις( την ακολουθία του αγιασμού,τις λιτανείες κλπ).

Επί του θέματος, αδελφοί, κατα την εορτή των Θεοφανείων μας απασχολούν και μας αφυπνίζουν δύο μεγάλες φωνές. Πολλές οι φωνές στην πολυ-φωνική και “πολυπολιτισμική” μας κοινωνία.  Άλλες φωνές σειρήνες-όπως λέγανε οι παλιοί-φωνές πειρασμικές,διαφημιστικές,φωνές προωθητικές συμφερόντων και ποικίλλων φιλοσοφιών που επιζητούν την προσοχή αλλά και την σύνταξη,τον μετασχηματισμό του ανθρώπου σε άνθρωπο της ομάδας, σε άνθρωπο ενταγμενο,πειθήνιο,ομαδικό,θιασώτη,φανατικό, σε άνθρωπο απρόσωπη μονάδα-άτομο ενταγμένο και “κοινωνικο”. Επίσης φωνές με άλλο επίκεντρο σεισμού,φωνές γνήσιας ή πλαστής διαμαρτυρίας,αγανάκτησης,φωνές που επιχειρούν να σκεπάσουν άλλες φωνές και φωνές πρόκλησης του ενδιαφέροντος των πολλών, φωνές που προσπαθούν να εισακουστούν,ώστε οι εκφραστές τους να επιβιώσουν, να διαφοροποιηθούν,να αποκτήσουν ίσως κοινωνική και κάθε άλλου είδους υπόσταση. Γιατί, παραδεχόμαστε ως άνθρωποι και συνηθιζουμε να λέμε πώς όποιος φωνάζει δυνατότερα εκείνος και εισακούεται,κυριαρχεί,επιβάλλεται,ζει υπεράνω όλων.

Μέσα σ’αυτόν λοιπόν τον πολυφωνικό ορυμαγδό έρχονται και πάλι όπως κάθε χρόνο,όπως κάθε χρονική στιγμή, όπως κάθε ώρα συναίσθησης και αναζήτησης δύο ισχυρές φωνές με κοινό προβολέα το Παράκλητο Πνεύμα. Η μία είναι φωνή προδρομική, φωνή προετοιμασίας,φωνη κύρηκα , φωνή κάποιου που φωνάζει στην ερημιά των ανθρώπινων ψυχών (φωνήβοώντος εν τη ερήμω): Η φωνή του Προδρόμου Ιωάννη. Η άλλη είναι φωνή εκ των ουρανών, φωνή αιώνιας πρόσκλησης, φωνή που καλεί στην ζωή, “φωνή Κυρίου επί των υδάτων” , που μας προσκαλεί να λάβουμε πνεύμα άγιο,πνεύμα ζωής και σοφίας,πνεύμα φόβου Θεού του επιφανέντος Χριστού!

Η φωνή του Προδρόμου είναι φωνή κάποιου που βοά στην ερημιά: Ετοιμάστε την οδό του Κυρίου, κάντε ευθεία την οδό που θα περάσει,ισιώστε τους δρόμους της ψυχής σας,προετοιμαστείτε για να σκηνώσει μεσα σας ο Νυμφίος ο ερχόμενος, ο σωτήρας και ο ερώμενος, το εφετόν και το ποθούμενον, ο λυτρωτής Χριστός. Είναι φωνή προετοιμασίας, είναι φωνή παράκλησης δηλ παρηγοριάς. Είναι φωνή που γεμίζει χαρά τις ψυχές των ταπεινών. Είναι φωνή που προκαλεί φόβο και σύγχυση στον κόσμο της ανομίας τον οποίο και ελέγχει. Είναι φωνή που οι Ηρώδεις κάθε εποχής θα προσπαθήσουν να καταπνίξουν με όλα τα σατανικά μέσα που διαθέτουν, ωστόσο αυτή η φωνή θα ξεπεράσει κάθε κοσμικό εμπόδιο και θα γίνει ευαγγέλιο,φωνή χαρμόσυνης είδησης δηλαδή που θα νικήσει τις βοές και τις φωνές του κόσμου.

Φωνή Κυρίου επί των υδάτων είναι η άλλη. Είναι η φωνή που μαρτυρεί τον Υιό αγαπητό και μονογενή και επισφραγίζει την φανέρωση του Τριαδικού Θεού στον Ιορδάνη. Είναι η ίδια φωνή που μίλησε στα στήθη των προφητών, που ως “φωνή αύρας λεπτής”, γεμάτη πραότητα και οικειότητα και αγάπη, μίλησε κάποτε στον Ηλία. Είναι όμως και φωνή-βροντή που έρχεται να διασκεδάσει τα νέφη της αμαρτίας, που έρχεται να εγκαινίσει τον νέο κόσμο,τον κόσμο της βασιλείας του Θεού,τον κόσμο της Εκκλησίας. Σε όλους εμάς που ψάχνουμε σοφία,ζωή,επιστροφή μετάνοιας,σκοπό και νόημα ύπαρξης έρχεται αυτή φωνή και από τον Ιορδάνη να μας προσφέρει αφειδώς το άγιο Πνεύμα, την αγιοπνευματική, την εκκλησιαστική και μυστηριακή ζωή, την ζωή κοινωνίας με τον Θεό, ως απάντηση σε όλα τα ερωτήματα.

Αγαπητοί μου αδελφοί, άραγε αυτή η φωνή μέσα στην τόση βαβούρα, μέσα σ’αυτή την πολυφωνία μηνυμάτων και κηρυγμάτων γίνεται ακουστή; Έχουμε τα πνευματικά κριτήρια και αισθητήρια να την νιώσουμε, να την “ακούσουμε”, να την συναισθανθούμε,να την αποδεκτούμε. Μπορεί αυτή η φωνή να γίνει η πρόσκληση και η αφύπνιση μας προς την αληθινή ζωή και αιώνια αλήθεια; Είναι οι ψυχές μας ευαισθητοποιημένες και δεκτικές στα θεϊκά μηνύματα;

Αδελφοί μου, ο καθένας από μας ας προβληματιστεί για την τυχούσα πνευματική του κωφότητα και κατάσταση. Είθε η εορτή και το μήνυμα των Θεοφανείων στον κόσμο, να μας βρεί έτοιμους, δεκτικούς,καταδεκτικούς τολμώ να πώ του Θεού.

Η χάρη του αγίου πνεύματος ας είναι μαζί μας. ΑΜΗΝ

ΠΗΓΗ

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗΣ – "Ἔρημο μνῆμα"

 

Μικρά διηγήματα – ΑΠΑΝΤΑ ΤΟΜΟΣ ΤΕΤΑΡΤΟΣ, ΚΡΙΤΙΚΗ ΕΚΔΟΣΗ Ν. Δ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΠΟΥΛΟΣ, ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΔΟΜΟΣ

«Ἔρημο μνῆμα κι ἄχαρο…», οὕτω πως ἤρχιζε τὸ μοιρολόγι τῆς μικρᾶς Κατερίνας, τῆς νεωτέρας κόρης τοῦ Χρήστου τοῦ Σαρρῆ, ὅταν ἐξῆλθεν ἀπὸ τὸν σεμνὸν ναΐσκον ἡ μικρὰ πληθὺς τῶν ἀνελθόντων διὰ τὴν ἐξοχικὴν κηδείαν ἀπὸ τὴν παραθαλάσσιον μεσημβρινὴν πολίχνην. Ὁ μικρὸς τάφος εἶχε σκαφῆ πρὸς ἀνατολὰς τῆς ἐκκλησίας, σύρριζα στὴν χηβάδα τοῦ ἱεροῦ, κι ὁ παπ᾿ Ἀποστόλης μὲ τὸ θυμιατὸν ἔλεγε τὴν τελευταίαν εὐχὴν τοῦ Τρισαγίου, καὶ τὸ Κουκλὶ καὶ τὸ Μπονακί, τὰ δύο ἀγαπημένα ψαλτουδάκια τῆς Παναγίας ἀπὸ τὴν Ἐπάνω Ἐνορίαν, ἔμελπον σιγὰ καὶ βαθιὰ τὸ «Ὁρῶντές με ἄφωνον», κι ὁ παπα-Στάμος κύψας εἶχεν ἀναλάβει ἓν σύντριμμα κεράμου ἀπὸ τὴν παμμήτορα γῆν, κ᾿ ἐπροσπάθει μὲ τὸ μαχαιράκι του νὰ χαράξῃ ἐπάνω ἕνα σταυρὸν μὲ τὸ ΙΣ. ΧΣ. ΝΙ-ΚΑ χιαστὶ ὁλόγυρα. Κ᾿ ἡ γρια-Φλωροὺ ἐξέχυνε μὲ λόγια καὶ μὲ δάκρυα τὸν πόνον της, ὅτι, ἀφοῦ εἶχε θάψει πρὸ πέντε ἐτῶν τὸν μοναχογυιόν της, εἶχεν ἐπιζήσει ἀκόμη διὰ νὰ νεκρασπασθῇ καὶ τὸν ἔγγονόν της τὸν πρωτογέννητον. Κ᾿ ἡ μικρὰ Κατερίνα ἤρχιζε καὶ δὲν ἐτελείωνε τὸ μοιρολόγι της:

Ἔρημο μνῆμα κι ἄχαρο στὰ χόρτα τ᾿ ἀνθισμένα,
 πές μου, ποῦ πῆγε τὸ πουλὶ ποὺ πέταξε στὰ ξένα.

*
* *

Εἶχε μισέψει ὁ νέος πρὸ τετραετίας, μόλις ἦτο 17 ἐτῶν τότε, διὰ τὴν Ἀμερικήν, ὅπως ὅλοι. Τὸν εἶχε κολλήσει ἀπὸ τοὺς ἄλλους ἡ μανία τῆς μεταναστεύσεως, ἂν καὶ θὰ ἦτο χρήσιμος εἰς τὸν τόπον, ὅπου ὁ πατήρ του διετήρει καλὸν μαγαζεῖον. Ὁ μικρὸς Νῖκος εἶχε φύγει σχεδὸν ἄνευ τῆς συναινέσεως τοῦ πατρός του. Ἔζησεν ὑπὲρ τὰ τρία ἔτη ἐργαζόμενος ἐκεῖ. Τέλος, κατ᾿ αὐτὸ τὸ ἔτος, μίαν Κυριακὴν μετὰ τὸ μεσοσαράκοστον, ἔφθασεν ἀπροσδοκήτως εἰς τὴν μικρὰν νῆσον. Ἦτο ἄρρωστος, ἰσχνὸς καὶ σκελετώδης.

Ἔζησε πέντε ἑβδομάδας. Ἐνοσηλεύετο μὲ ἀπείρους τρυφερὰς περιποιήσεις κατ᾿ οἶκον. Εἶτα, περὶ τὰς τελευταίας ἡμέρας τοῦ Ἀπριλίου, τὸν εἶχε πιάσει στενοχωρία ἀφόρητος καὶ ἀκράτητος ἀνάγκη ἐκτοπισμοῦ.

― Πατέρα, στὸν Ἁι-Λιᾶ νὰ μὲ πᾷς. Ἐκεῖ θὰ γένω καλά.

― Δὲν εἶναι καιρὸς ἀκόμα, παιδί μου. Εἶναι ψύχρες κ᾿ ὑγρασία πολλὴ ἔξω.

― Καὶ πότε θὰ μὲ πᾷς;

―Ἂς περάσουν ἀκόμα δυὸ μέρες.

Τὴν ἄλλην ἡμέραν ὁ ἀσθενὴς πάλιν:

― Πατέρα, πότε θὰ μὲ πᾷς στὸν Ἁι-Λιᾶ; Κοντὰ στὴ βρύση, ἀποκάτ᾿ ἀπ᾿ τὰ πλατάνια, ἐκεῖ θὰ ἰδῶ τὴν ὑγειά μου.

― Νὰ σιάσῃ ὁ καιρός, Νῖκό μου. Βλέπεις, τώρα βρέχει ὁ οὐρανός.

― Πότε θὰ σιάσῃ;

― Σὰ μπῇ ὁ Μάης.

― Πότε μπαίνει;

― Μεθαύριο, τὸ Σάββατο.

― Καλύτερα νὰ πᾶμ᾿ ἐπάνω, στὸ κελλὶ τοῦ γερο-Πέτρου, νὰ κάμουμε τὴν Πρωτομαγιά. Δὲν εἶναι καλὰ νὰ πᾶμε αὔριο ἀποβραδύς, μάννα;

Ἐπεκαλέσθη εἰς βοήθειαν τὸν μητρικὸν πόνον. Ἡ πονεμένη γυνὴ ἐπένευσεν.

Εἶχε σταματήσει μίαν ἡμέραν ἡ βροχή, καὶ τὴν παραμονὴν τῆς Πρωτομαγιᾶς ἀνεβίβασαν ἐπὶ ὄνου τὸν ἀσθενῆ, μετὰ τῆς ἀποσκευῆς, εἰς τὸ κελλὶ τοῦ γερο-Πέτρου.

Τὸ ἀσκηταρεῖον τοῦτο, ἰδιορρύθμως κτισμένον, εἶχε στεγάσει δύο ἐρημίτας πνευματικούς, πρὸ χρόνων ἀποθαμένους, καὶ τελευταῖος διάδοχός των ἐπέζη ὁ γερο-Πέτρος, ἰδιώτης μοναχός, καὶ κηπουρὸς τῆς μικρᾶς περιοχῆς. Ἦτο μέγα κτίριον ἡμιτελές, ἀκαλλώπιστον, μὲ ὁλόγυμνα δωμάτια, καὶ διαρρέουσαν στέγην.

Ἐδιάλεξαν ἓν δωμάτιον, προχείρως εὐτρεπισθέν, ἔστρωσαν σινδόνια, καὶ ἤναψαν μὲ πελώρια ξύλα τὸ πῦρ εἰς τὴν ἑστίαν.

Ἀλλ᾿ ἡ καπνοδόχη, κακοκτισμένη καὶ ἀνεπιμέλητος, ἐξηρεύγετο τὸν καπνὸν κάτω, καὶ τὸ δωμάτιον εἶχε σφλομώσει* ἀποβραδύς, ὅταν ἐκάθισαν εἰς τὸ δεῖπνον. Ὁ γερο-Πέτρος συμμετέσχε τοῦ δείπνου, κ᾿ ἤρχισε νὰ διηγῆται εἰς τὰς τρεῖς γυναῖκας, τὴν μητέρα, κόρην καὶ μάμμην, κ᾿ εἰς τὸν πατέρα τοῦ ἀσθενοῦς, διάφορα συναξάρια. Πῶς τὰ ἄκακα βρέφη, ὅσα ἔκοψεν ἄωρα ὁ ἄγγελος τοῦ θανάτου, ἀπαιτοῦν δικαιωματικῶς ἀπὸ τὸν Χριστόν: «Μᾶς ἐστέρησες τὰ ἐπίγεια ἀγαθά, Βασιλεῦ Ἅγιε Κύριε, δός μας τὰ οὐράνια». Πῶς ὁ ἅγιος Κλήμης διετήρησε ζωντανὸν ἐπὶ ἓν ἔτος, κάτω εἰς τὸν βυθὸν τῆς θαλάσσης, τὸ παιδίον τὸ ὁποῖον εἶχον χάσει οἱ γονεῖς του. Πῶς μία οἰκοδέσποινα εἶχε φιλοξενήσει τὸ πάλαι ἕνα ὅσιον ἀββᾶν, ἐν τῷ μεταξὺ δέ, ἐνῷ αὐτὴ τὸν ὑπηρέτει εἰς τὴν τράπεζαν, τὸ παιδίον της εἶχε πέσει εἰς τὸ φρέαρ τῆς αὐλῆς. Αὐτὴ τὸ ἐστοχάσθη, τὸ ἐπίστευσεν ὡς πνιγμένον, ἔσφιγξε τὰ χείλη, κατέπιε τὸν πόνον της, καὶ δὲν εἶπε τίποτε εἰς τὸν ξένον διὰ νὰ μὴ τὸν λυπήσῃ. Ὁ ἀββᾶς τὴν ἠρώτησε: ― Ποῦ εἶναι τὸ παιδί; Αὐτὴ ἐπροφασίσθη ὅτι εἶχεν ἀποκοιμηθῆ, ὅπως κοιμῶνται ἐνωρὶς τὰ παιδιά. Ὅταν ἀπῆλθεν ὁ ἀββᾶς, ἡ πτωχὴ μάννα, ἀφήσασα νὰ ρεύσουν ραγδαίως τὰ ἐπὶ πολὺ κρατηθέντα δάκρυά της, ἔκυψεν εἰς τὸ φρέαρ προσπαθοῦσα ν᾿ ἀνεύρῃ τὸ πτῶμα τοῦ τέκνου της. Ὤ, θεῖον θαῦμα! Τὸ παιδίον ἦτο ζωντανόν. Ἐπέπλεεν εἰς τὸν ἀφρὸν τοῦ νεροῦ, ἐμειδία κ᾿ ἔκραζε τὴν μητέρα του: Μαμά! μαμά! Ὅταν τέλος τὸ ἀνέσυρε, τὸ παιδίον διηγήθη ὅτι ἐκεῖνος ὁ γέρος μὲ τὰ μαῦρα ράσα καὶ μὲ τὰ ἄσπρα γένεια, ποὺ εἶχεν ἔλθει καὶ ἄλλοτε στὸ σπίτι τους, τὸ ἐκρατοῦσεν ὅλην τὴν νύκτα εἰς τὸν ἀφρὸν τοῦ νεροῦ διὰ νὰ μὴ βυθισθῇ, καὶ τοῦ ἔδειχνεν ὡραίους κήπους καὶ λιβάδια, καὶ τὸ ἀπεκοίμιζε μὲ ἤρεμα τροπάρια, καὶ τὸ παρηγόρει, καὶ τὸ ἀνέψυχε.

Τέλος, περὶ τὰ μεσάνυχτα, ὁ οὐρανὸς ἐξανάρχισε νὰ βρέχῃ. Ἔσταξεν ἀφθόνως ἡ καπνοδόχη, ἔσβησεν ἡ φωτιά, κ᾿ ἐξέλιπεν ὁ καπνὸς ἀπὸ τὸ δωμάτιον. Τὸ πρωὶ ὁ ἀσθενής, ὅστις δὲν ἐκοιμᾶτο, κ᾿ οἱ οἰκεῖοί του, ὁποὺ μόλις εἶχον λαγοκοιμηθῆ ὀλίγον, ὅλοι ἐσηκώθησαν παγωμένοι. Ἦτο Πρωτομαγιά.

Παρῆλθεν ἡ ἡμέρα μὲ ὀλίγα ἄνθη ἄγρια καὶ κρύους στεφάνους ἀπὸ ἀγραμπελιές, κι ὁ ἄνεμος ἐφύσησε σφοδρῶς εἰς τὰ βαθύφυλλα πλατάνια, κ᾿ ἔπαυσεν ἡ βροχή. Τὴν ἄλλην ἡμέραν, ἦτο Κυριακὴ τῶν Μυροφόρων, ὁ παπα-Στάμος εἶχεν ἔλθει νὰ λειτουργήσῃ τὸν Ἁι-Λιᾶν, κατὰ πρόσκλησιν τῆς πονούσης καὶ χειμαζομένης οἰκογενείας.

Τὴν νύκτα τῆς Κυριακῆς ὁ μικρὸς Νῖκος ἀπῄτησεν ἀναγκαστικῶς ἀπὸ τὴν μητέρα του νὰ τοῦ πῇ ἕνα τραγούδι, κ᾿ ἐπέβαλεν εἰς τὴν μάμμην του νὰ τοῦ διηγηθῇ παραμύθι, ὡς παρηγορίαν τῆς μοναξιᾶς καὶ τῆς μονοτονίας.

Ἐνῷ ἡ γραῖα Φλωροὺ εἶχε προχωρήσει εἰς τὴν διήγησιν, κ᾿ ἔλεγε: «Καθὼς ἔτρεξε ἡ βασιλοπούλα, ἡ ὄμορφη τοῦ κόσμου, σαστισμένη ἀπὸ τὴν βιὰ καὶ τὴν χαρά της, ν᾿ ἀνοίξῃ τὴν πόρτα στὸ βασιλόπουλο, τὸν Γιαννάκη, ὁποὺ εἶχεν ἀποκοιμίσει τοὺς Σαράντα Δράκους, διὰ νὰ τῆς φέρῃ τὸ χρυσὸ πουλὶ στὴν ἀγκαλιά της ― καθὼς ἔτρεξε ἡ βασιλοπούλα, ἐπέταξε τὸ πουλὶ ἀπὸ τὸν κόρφο της…»

Αἴφνης ὁ μικρὸς Νῖκος ἤνοιξε μεγαλωστὶ τὸ στόμα, ἀνένευσεν ἀποτόμως ὀπίσω τὴν κεφαλήν, κ᾿ ἡ ψυχή του ἔφυγε.

Ἡ γερόντισσα πάραυτα τὸ ἐννόησεν. Ἐσφράγισε μὲ τρεῖς σταυροὺς τὸ στόμα του, ἔπιασε τὰ βλέφαρά του ζεστά, καὶ τὰ κατεβίβασεν. Ἔκλεισε τὰ ὄμματα τὰ βασιλεμένα.

Ὁ γερο-Πέτρος ἦλθε βοηθὸς καὶ παρήγορος. Τὸν ἄλλαξαν, καὶ τὸν ἀνέκλιναν καταμεσῆς ἐπὶ τοῦ δαπέδου, μὲ σταυρωμένα τὰ χέρια, καὶ τὸν κήρινον σταυρὸν εἰς τὸ στόμα.

*
* *

Τὴν πρωίαν τῆς Δευτέρας, ὅλον τὸ χωρίον τὸ εἶχε μάθει κάτω. Χωρὶς πρόσκλησιν καὶ ἀναγγελίαν, χωρὶς κροῦσιν κωδώνων, μέχρι τῆς ἐνάτης ὥρας, πολλοὶ ἄνθρωποι τοῦ τόπου, ἄνδρες καὶ γυναῖκες, φίλοι, καὶ ἀλλότριοι, καὶ ξένοι, ἀκόμη καὶ ἐχθροί, ἀνέβησαν τὸν «μεγάλον ἀνήφορον», ὅπως ἐκαλεῖτο συνήθως ὁ δρόμος εἰς τὸν προφήτην Ἠλίαν, καὶ ἀνῆλθον εἰς τὸ βουνόν, διὰ νὰ παρευρεθοῦν εἰς τὴν ἐκφορὰν τοῦ ἀτυχοῦς νέου.

Ἦτο ὡραία, σεμνή, καὶ περιπαθής, ἡ ἐξοχικὴ κηδεία. Ἄνθη καὶ κηρία, στεναγμοὶ καὶ μοσχολίβανον, τροπάρια καὶ μοιρολόγια, τοῦ ἀνέμου τὸ φύσημα εἰς τοὺς πελωρίους κλῶνας τῶν πλατάνων, τῶν ἀναδενδράδων τὸ σείσιμον, καὶ τῆς μεγάλης κρήνης ὁ ρόχθος μὲ τῶν ρυάκων τὸ κελάρυσμα, καὶ τὸ ἀμυδρόν, μεμακρυσμένον μινύρισμα τῶν ἀηδόνων, ὅλα συναπετέλεσαν ἕνα «θρῆνον, καὶ μέλος, καὶ οὐαί», διὰ νὰ κλαύσουν ἕνα ἄμοιρον νέον, ὅστις εἶχε διέλθει τὸν κόσμον ὡς καπνοῦ σκιά, καὶ ὡς ἐνύπνιον ἐγειρομένου, κι ὡς πέταλον ρόδου ὁποὺ τὸ ἐπῆρε στ᾿ ἀόρατα πτερά της, καὶ τὸ ἐπῆγε μακράν, μία ἀελλώδης ριπὴ ἀνέμου.

Καὶ τὸ «ἔρημο μνῆμα κι ἄχαρο» ἐσιώπα, καὶ δὲν ἤθελε νὰ εἴπῃ ποῦ εὗρε φωλεὰν τὸ πουλί, ὁποὺ εἶχε πετάξει κ᾿ εἶχε φύγει διὰ πάντοτε.

(1910)

http://www.papadiamantis.org/works/58-narration/399-04-49-erhmo-mnhma-1910

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Σαν σήμερα.. 4 Ιανουαρίου.

 

Τα σημαντικότερα γεγονότα της 4ης Ιανουαρίου

1493: Ο Χριστόφορος Κολόμβος επιβιβάζεται στο μοναδικό πλοίο που του έχει απομείνει, τη «Νίνια» και παίρνει το δρόμο της επιστροφής, μετά το πρώτο ταξίδι του και την ανακάλυψη του νέου κόσμου.

1642: Η Αγγλία οδηγείται σε εμφύλιο πόλεμο. Ο βασιλιάς Κάρολος Α' στέλνει στρατιώτες για να συλλάβουν μέλη του Κοινοβουλίου.

1717: Ολλανδία, Αγγλία και Γαλλία υπογράφουν την Τριπλή Συμμαχία εναντίον της Ισπανίας.

1754: Ιδρύεται ως King's College από την Εκκλησία της Αγγλίας το πανεπιστήμιο Κολούμπια στη Νέα Υόρκη.

1823: Ελληνική Επανάσταση: Διεξάγεται στα Μαύρα Λιθάρια Κορινθίας η περίφημη ομώνυμη μάχη μεταξύ Ελλήνων υπό τους οπλαρχηγούς Γεραρή, Ζαΐμη και Πετιμεζά και Τούρκων με στρατό 3.500 ατόμων υπό το Ντελή Αχμέτ από την μεγάλη στρατιά του Δράμαλη. Θα διασωθούν μόνο 600 Τούρκοι, φεύγοντας προς την Πάτρα.

1847: Ο Σάμιουελ Κολτ πουλά το πρώτο του ρεβόλβερ στην αμερικάνικη κυβέρνηση.

1863: Ο Τζέιμς Πλίμπτον από τη Νέα Υόρκη πατεντάρει στις ΗΠΑ τα πατίνια (roller skates) με 4 ροδάκια.

1884: Ιδρύεται στο Λονδίνο η Φαβιανή Εταιρία (Fabian Society). Πρόκειται για ένα βρετανικό κίνημα διανοουμένων με σοσιαλιστικές αποχρώσεις, που άνοιξε το δρόμο για τη δημιουργία του Εργατικού Κόμματος.

1885: «Επεισόδιο Νίκολσον». Όργανο της τάξης χαστουκίζει το βρετανό επιτετραμμένο στην Αθήνα, Άρθουρ Νίκολσον, προκαλώντας διπλωματικό επεισόδιο.

1887: Εκλογές στην Ελλάδα. Νικητής αναδεικνύεται πανηγυρικά ο Χαρίλαος Τρικούπης. Το «Νεωτεριστικόν Κόμμα» συγκεντρώνει τις 90 από τους 150 έδρες και θα κυβερνήσει απρόσκοπτα για τρία χρόνια. Την ίδια μέρα, ο Παναγής Βαλλιάνος προσφέρει το ποσό των 2.500.000 δραχμών για την ανέγερση της Εθνικής Βιβλιοθήκης.

1896: Η Γιούτα γίνεται η 45η πολιτεία των ΗΠΑ.

1912: Η Γη έρχεται πιο κοντά από ποτέ με τη Σελήνη, στα 356.375 χιλιόμετρα.

1914: Η «Μόνα Λίζα» επιστρέφει στο Μουσείο του Λούβρου, απ' όπου είχε κλαπεί το 1911.

1924: Ο Ελευθέριος Βενιζέλος επιστρέφει στην Αθήνα, έπειτα από 38 μήνες αυτοεξορίας.

1926: Ο στρατηγός Θεόδωρος Πάγκαλος ανακοινώνει ότι αναλαμβάνει προσωπικά την άσκηση της νομοθετικής και της εκτελεστικής εξουσίας, επιβάλλοντας έτσι απροκάλυπτα δικτατορικό καθεστώς.

1930: Αρχίζει τη λειτουργία της η Αγροτική Τράπεζα της Ελλάδας, με διοικητή τον Κωνσταντίνο Γόντικα.

1936: Το αμερικανικό μουσικό περιοδικό Billboard δημοσιεύει τους πρώτους καταλόγους επιτυχιών (charts).

1943: Εκτελείται, κατά τη διάρκεια της κατοχής, εξαιτίας της αντιστασιακής του δράσης εναντίον των γερμανών, ο Γεώργιος Ιβάνωφ, κολυμβητής και πολίστας του Ηρακλή Θεσσαλονίκης. Προς τιμήν του, η ομάδα του Ηρακλή δίνει το όνομά του στο κλειστό γήπεδο του μπάσκετ.

1948: Τερματίζεται η κρίσιμη μάχη της Κόνιτσας με την αποχώρηση του Δημοκρατικού Στρατού, μετά την αποτυχημένη προσπάθειά του για την κατάληψη της πόλης, η οποία θα εξασφάλιζε για την «Προσωρινή Δημοκρατική Κυβέρνηση» την επίσημη έδρα της. Την ίδια μέρα η πρώην βρετανική αποικία της Βαϊμάρης κηρύττει την ανεξαρτησία της, έπειτα από 62 χρόνια κατοχής.

1951: Υπογράφεται διάταγμα για την ίδρυση Δημόσιας Επιχείρησης Ηλεκτρισμού.

1953: Για πρώτη φορά, τα ταχυδρομεία του ελληνικού κράτους παρουσιάζουν πλεόνασμα 7 δισεκατομμυρίων δραχμών.

1956: Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής ιδρύει νέο πολιτικό φορέα με την επωνυμία Εθνική Ριζοσπαστική Ένωση (ΕΡΕ).

1960: Οι χώρες της κεντρικής και βόρειας Ευρώπης που δεν ανήκουν στο σοσιαλιστικό στρατόπεδο, ούτε και στην ΕΟΚ, ιδρύουν το Σύνδεσμο Ελεύθερου Ευρωπαϊκού Εμπορίου EFTA.

1970: Οι Beatles χωρίς τον Τζον Λένον ξαναηχογραφούν τα φωνητικά κι ένα κιθαριστικό σόλο για το τραγούδι του Πολ Μακάρτνεϊ Let It Be στα στούντιο της EMI στο Λονδίνο. Είναι η τελευταία εμφάνιση των Beatles ως συγκρότημα.

1982: Ο πρωθυπουργός Ανδρέας Παπανδρέου απολύει τον υφυπουργό Εξωτερικών, Ασημάκη Φωτήλα, ενώ εκείνος βρίσκεται στις Βρυξέλλες.

1998: Ένας επιβάτης χάνει τη ζωή του από κρίση άσθματος κατά τη διάρκεια της πτήσης 417 της Ολυμπιακής Αεροπορίας για Νέα Υόρκη, επειδή η εταιρεία δε διαθέτει θέσεις μη καπνιζόντων. Η οικογένειά του κερδίζει δικαστικά 1,4 δολάρια.

2004: Ο 37χρονος Μιχαήλ Σαακασβίλι κερδίζει τις προεδρικές εκλογές της Γεωργίας με 96% των ψήφων και γίνεται ο νεότερος σε ηλικία ηγέτης στην Ευρώπη.

2010: Εγκαινιάζεται στο Ντουμπάι ο ψηλότερος ουρανοξύστης στον κόσμο, το Μπουρτζ Χαλίφα, γνωστό και ως Μπουρτζ Ντουμπάι, με ύψος 828 μέτρα.

Γεννήσεις

1643 - Ισαάκ Νεύτων, Άγγλος φυσικός και μαθηματικός

1710 - Τζιοβάννι Μπαττίστα Περγκολέζι, Ιταλός συνθέτης και μουσικός

1785 - Γιάκομπ Γκριμ, Γερμανός φιλόλογος και λαογράφος

1809 - Λουδοβίκος Μπράιγ, Γάλλος καθηγητής, εφευρέτης του κώδικα Μπράιγ

1848 - Κατσούρα Ταρό, πρωθυπουργός της Ιαπωνίας

1893 - Γιόνε Μιναγκάουα, Γιαπωνέζα υπεραιωνόβια

1896 - Αντρέ Μασόν, Γάλλος ζωγράφος και σχεδιαστής

1901 - Σίριλ Λάιονελ Ρόμπερτ Τζέιμς, συγγραφέας και δημοσιογράφος από το Τρινιντάντ

1913 - Μαλιετόα Τανουμαφίλι Β΄, βασιλιάς των Σαμόα

1914 - Ζαν-Πιέρ Βερνάν, Γάλλος ιστορικός και ανθρωπολόγος

1933 - Ηλίας Β΄, Πατριάρχης Γεωργίας

1940 - Μπράιαν Τζόζεφσον, Ουαλός φυσικός

1941 - Τζωρτζ Κοσμάτος, Έλληνας σκηνοθέτης

1946 - Ράμσι Κάμπελ, Άγγλος συγγραφέας

1948 - Κώστας Δαβουρλής, Έλληνας ποδοσφαιριστής

1953 - Ανδρέας Βγενόπουλος, Έλληνας επιχειρηματίας

1980 - Μπόμπι Ίντεν, Ολλανδέζα ηθοποιός ερωτικών ταινιών

1988 - Ανέστης Αργυρίου, Έλληνας ποδοσφαιριστής

1990 - Τόνι Κρόος, Γερμανός ποδοσφαιριστής

Θάνατοι

1248 - Σάντσο Β', βασιλιάς της Πορτογαλίας

1825 - Φερδινάνδος Α', βασιλιάς των Δύο Σικελιών

1880 - Άνσελμ Φόιερμπαχ, Γερμανός ζωγράφος

1901 - Νικόλαος Γύζης, Έλληνας ζωγράφος

1941 - Ανρί Μπεργκσόν, Γάλλος φιλόσοφος

1943 - Γεώργιος Ιβάνοφ, Πολωνός αθλητής

1960 - Αλμπέρ Καμύ, Γάλλος φιλόσοφος

1961 - Έρβιν Σρέντινγκερ, Αυστριακός φυσικός

1962 - Χανς Λάμερς, Γερμανός αξιωματικός των SS

1965 - Τόμας Στερνς Έλιοτ, Αμερικανός ποιητής

1976 - Επαμεινώνδας Θωμόπουλος, Έλληνας ζωγράφος

1986 - Φιλ Λάινοτ, Ιρλανδός μουσικός (Thin Lizzy)

1989 - Θανάσης Μυλωνάς, Έλληνας ηθοποιός

2000 - Σπυρίδων Μαρκεζίνης, Έλληνας πολιτικός

2006 - Μάκτουμ μπιν Ρασίντ αλ Μάκτουμ, πολιτικός από το Ντουμπάι

2007 - Σάντρο Σαλβαντόρε, Ιταλός ποδοσφαιριστής

2007 - Μαράις Βιλιόεν, Νοτιαφρικανός πολιτικός

2010 - Γιόχαν Φεριέρ, πολιτικός από το Σουρινάμ

http://www.newsbeast.gr

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Εορτή της Συνάξεως των Αγίων Εβδομήκοντα Αποστόλων.

 

 

Τη μνήμη της Συνάξεως των Αγίων Εβδομήκοντα Αποστόλων τιμά σήμερα, 4 Ιανουαρίου, η Εκκλησία μας.

Για τους Αποστόλους αυτούς μας πληροφορεί το κατά Λουκάν Ευαγγέλιο στο δέκατο κεφάλαιο. Τους διάλεξε ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός, μετά από τους Δώδεκα για να βοηθούν το έργο Του, πηγαίνοντας αυτοί πρώτα σε κάθε πόλη και τόπο, όπου θα πήγαινε κατόπιν ο Ιδιος.

Στον αγώνα αυτό, έπρεπε να καταβάλουν όλη τους τη δραστηριότητα, χωρίς να χάνουν ούτε στιγμή.
Γι'αυτό τους Είπε, ότι ώφειλον να μη σταματούν και να μη χαιρετούν κανέναν στον δρόμο. Αυτό, είναι μάθημα για μερικούς πνευματικούς εργάτες, που χάνουν άσκοπα ώρες και μέρες φλυαρώντας αντί να διδάσκουν, και να οικοδομούν.

Ο Κύριος ζήτησε από τους Αποστόλους, μήτε βαλάντιο να έχουν μαζί τους, μήτε δισάκιο, αλλά ούτε και υποδήματα να έχουν. Με σκοπό να φανεί, ότι οι στρατιώτες του Χριστού πρέπει να έχουν αυταπάρνηση και να εξοικειώνονται με όλες τις στερήσεις. Και να φανεί ότι ο Θεός με ελάχιστα μέσα κατορθώνει τα μεγαλύτερα και δυσκολότερα έργα.

Οι εβδομήντα αυτοί Απόστολοι έπραταν την αποστολή τους με όλη την ακρίβεια και την πειθαρχία, όταν ο Χριστός ήταν στη γη. Άλλα και μετά από την ανάληψη Του, έκαναν με ζήλο και αυταπάρνηση όλο το καθήκον τους.

Απολυτίκιο:
Θείας πίστεως, τω άμφιβλήστρω, έζωγρήσατε, εθνών αγέλας, Έβδομήκοντα Κυρίου Απόστολοι, προς ευσέβειας την θείαν έπίγνωοιν, ως δεδεγμένοι την χάριν του Πνεύματος. Μύσται ένθεοι, Χριστώ τω Θεώ πρεσβεύσατε, δωρήσασθαι ημίν το μέγα έλεος.

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Τριήμερο εκδηλώσεων από την Εύξεινο Λέσχη Ποντίων Νεάπολης...3 - 5 Ιανουαρίου.

 

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Απόστολος και Ευαγγέλιο Κυριακή 4-1-2026

Εὐαγγελικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 4 Ἰανουαρίου 2026, Κυριακὴ πρὸ τῶν Φώτων (Μάρκ. α΄ 1-8)

Ἀρχὴ τοῦ εὐαγγελίου Ἰησοῦ Χριστοῦ, υἱοῦ τοῦ Θεοῦ. 2 Ὡς γέγραπται ἐν τοῖς προ­φήταις, ἰδοὺ ἐγὼ ἀπο­στέλλω τὸν ἄγγελόν μου πρὸ προσώπου σου, ὃς κα­τασκευάσει τὴν ὁδόν σου ἔ­­­­μπροσθέν σου· 3 φωνὴ βοῶντος ἐν τῇ ἐρή­μῳ, ἑτοιμάσατε τὴν ὁδὸν Κυ­ρίου, εὐθείας ποιεῖτε τὰς τρίβους αὐτοῦ, 4 ἐγένετο Ἰωάννης βαπτίζων­ ἐν τῇ ἐρήμῳ καὶ κηρύσσων βάπτισμα μετανοίας εἰς ἄφε­σιν ἁμαρτιῶν. 5 καὶ ἐξεπορεύετο πρὸς αὐ­­τὸν πᾶσα ἡ Ἰουδαία χώ­ρα καὶ οἱ Ἱεροσολυμῖται, καὶ ἐ­­­­­­βα­­πτίζοντο πάντες ἐν τῷ Ἰ­ορ­­δάνῃ ποταμῷ ὑπ᾿ αὐ­τοῦ ἐξο­μολογούμενοι τὰς ἁ­­μαρ­τί­ας αὐτῶν. 6 ἦν δὲ ὁ Ἰωάννης ἐνδεδυ­μέ­νος τρίχας καμήλου καὶ ζώ­νην δερματίνην περὶ τὴν ὀ­­­­σφὺν αὐτοῦ, καὶ ἐσθίων­ ἀ­­­­κρίδας καὶ μέλι ἄγριον. 7 καὶ ἐκήρυσσε λέγων· ἔρχεται ὁ ἰσχυρότερός μου ὀπίσω μου, οὗ οὐκ εἰμὶ ἱκανὸς κύψας λῦσαι τὸν ἱμάντα τῶν ὑποδημάτων αὐτοῦ. 8 ἐγὼ μὲν ἐβάπτισα ὑμᾶς ἐν ὕδατι, αὐτὸς δὲ βαπτίσει ὑ­­­μᾶς ἐν Πνεύματι Ἁγίῳ.

ΕΡΜΗΝΕΙΑ Π. Ν. ΤΡΕΜΠΕΛΑ

Ὁ Ἰωάννης ὁ Πρόδρομος ἔγινε ἡ ἀρχή τοῦ χαροποι­οῦ μηνύματος γιά τήν ἔλευση στόν κόσμο τοῦ Ἰη­σοῦ Χρι­στοῦ, ὁ ὁποῖος εἶναι ὁ Υἱός τοῦ Θεοῦ πού ἔγινε ἄνθρωπος. 2 Καί ἔγινε ὁ Ἰωάννης ἡ ἀρχή τοῦ εὐαγγελίου, ὅ­­­πως ἔχει προφητευθεῖ καί εἶναι γραμμένο στούς προ­φῆ­­τες. Στό βιβλίο δηλαδή τοῦ προφήτη Μαλαχία λέ­ει ὁ ἐ­­­πουράνιος Πατέρας στό Μεσσία: Ἰδού, ἐγώ ἀ­­­­­πο­στέλ­λω τόν ἀγγελιοφόρο μου πρίν ἀπό σένα καί μπρο­στά ἀπό σένα. Αὐτός θά προετοιμάσει τίς ψυχές τῶν ἀνθρώπων γιά νά σέ ὑποδεχθοῦν ὡς Σωτήρα καί Λυτρωτή. Κι ἔτσι θά προετοιμάσει τό δρόμο ἀπό τόν ὁποῖο θά πλησιάσεις ὡς διδάσκαλος καί Σωτήρας τούς ἀν­θρώ­πους. 3 Ὁ ἀγγελιοφόρος αὐτός εἶναι ἐκεῖνος γιά τόν ὁ­ποῖο προ­φήτευσε ὁ προφήτης Ἡσαΐας τά ἑξῆς: Φω­νή ἀν­θρώπου πού κραυγάζει στήν ἔρημο καί λέει: Ἑτοι­μάστε τό δρόμο ἀπ’ τόν ὁποῖο θά ἔλθει σέ σᾶς ὁ Κύριος· κάνετε ἴσιες καί ὁμαλές τίς διαβάσεις ἀπ’ τίς ὁποῖες θά περάσει. Ξεριζῶστε δηλαδή ἀπ’ τίς ψυχές σας τά ἀγκάθια τῶν ἁμαρτωλῶν παθῶν καί ρίξτε μακριά τίς πέτρες τοῦ ἐγωισμοῦ καί τῆς πωρώσεως· καί καθαρίστε μέ τή μετάνοια τό ἐσωτερικό σας, γιά νά δεχθεῖ τόν Κύριο. 4 Καί ἔγινε ὁ Ἰωάννης ἀρχή τοῦ εὐαγγελίου, μέ τό νά βα­πτί­ζει στήν ἔρημο καί μέ τό νά κηρύττει βάπτισμα πού ἔπρε­πε νά συνοδεύεται μέ ἐσωτερική μετάνοια, ἔτσι ὥστε οἱ βαπτισμένοι νά λάβουν ἀργότερα τήν ἄφεση τῶν ἁμαρτιῶν τους, τήν ὁποία θά τούς ἐξασφάλιζε ὁ Μεσ­σίας πού θά ἐρχόταν μετά τόν Ἰωάννη. 5 Καί πήγαιναν σ’ αὐτόν οἱ κάτοικοι ὅλης τῆς Ἰου­δαί­ας καί οἱ Ἱεροσολυμίτες. Καί βαπτίζονταν ὅλοι ἀπό τόν Ἰωάννη στόν Ἰορδάνη ποταμό, ἐνῶ συγχρόνως ἐξο­μο­λογοῦνταν φανερά τίς ἁμαρτίες τους. 6 Ἀλλά καί ἡ ὅλη ζωή καί ἡ ἐμφάνιση τοῦ Ἰωάννη ἦταν σύμφωνη μέ τό κήρυγμά του σέ ὅλα. Φοροῦσε δηλαδή ἔνδυμα ὑφασμένο ἀπό τρίχες καμήλας καί εἶχε δερμάτινη ζώνη γύρω ἀπ’ τή μέση του, κι ἔτρωγε ἀκρίδες, ἀπό ἐκεῖνες πού ἔφερνε ὁ ἄνεμος σάν σύννεφο ἀπ’ τήν Ἀραβία στήν ἔρημο, καί μέλι πού ἀποθήκευαν τά ἄγρια μελίσσια μέσα στίς σχισμές τῶν βράχων. 7 Καί κήρυττε λέγοντας: Ἔρχεται ὕστερα ἀπό μένα ἐκεῖ­νος πού εἶναι πιό δυνατός ἀπό μένα λόγῳ τοῦ ἀξιώ­μα­τός του καί τῆς θείας φύσεώς του. Μπροστά του ἐγώ δέν εἶμαι ἄξιος νά σκύψω καί νά λύσω ὡς δοῦλος τό λουρί τῶν ὑποδημάτων του. 8 Ἐγώ σᾶς βάπτισα μέ νερό, αὐτός ὅμως θά σᾶς βαπτίσει μέ Πνεῦμα Ἅγιον, τό ὁποῖο θά καθαρίσει καί τίς ψυχές σας.

 Ἀποστολικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 4 Ἰανουαρίου 2026, Κυριακὴ πρὸ τῶν Φώτων (Β΄ Τιμ. δ΄ 5-8)

5 σὺ δὲ νῆφε ἐν πᾶσι, κακοπάθησον, ἔργον ποίησον εὐαγγελιστοῦ, τὴν διακονίαν σου πληροφόρησον. 6 ἐγὼ γὰρ ἤδη σπένδομαι, καὶ ὁ καιρὸς τῆς ἐμῆς ἀναλύσεως ἐφέστηκε. 7 τὸν ἀγῶνα τὸν καλὸν ἠγώνισμαι, τὸν δρόμον τετέλεκα, τὴν πίστιν τετήρηκα· 8 λοιπὸν ἀπόκειταί μοι ὁ τῆς δικαιοσύνης στέφανος, ὃν ἀποδώσει μοι ὁ Κύριος ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ, ὁ δίκαιος κριτής, οὐ μόνον δὲ ἐμοί, ἀλλὰ καὶ πᾶσι τοῖς ἠγαπηκόσι τὴν ἐπιφάνειαν αὐτοῦ.

ΕΡΜΗΝΕΙΑ Π. Ν. ΤΡΕΜΠΕΛΑ

5 Ἐσύ ὅμως πρόσεχε ἄγρυπνα ὅλα ὅσα σοῦ παρουσιάζει τό ποιμαντικό σου ἔργο. Κοπίασε, κάνε ἔργο εὐαγγελιστοῦ, ὁλοκλήρωσε μέ ἐπιτυχία τή διακονία πού σοῦ ἀνατέθηκε στήν Ἐκκλησία. 6 Νά ἀγρυπνεῖς καί νά κοπιάζεις, διότι ἐγώ τώρα χύνω τό αἷμα μου ὡς σπονδή καί θυσία στό Θεό· καί ὁ καιρός τῆς ἀναχωρήσεώς μου ἀπό τόν κόσμο αὐτό εἶναι πολύ κοντά. 7 Ἔχω ἀγωνισθεῖ τόν καλό ἀγώνα γιά τή διάδοση τοῦ Εὐαγγελίου. Ἔχω φθάσει στό τέλος τοῦ δρόμου τῆς ἀρε­τῆς καί τῆς ἐκπληρώσεως τῆς ἀποστολῆς μου. Ἔχω διαφυλάξει τήν πίστη. 8 Λοιπόν τώρα πιά μέ περιμένει τό στεφάνι πού ἀνήκει ὡς βραβεῖο στή δικαιοσύνη καί τήν ἀρετή. Τό στεφάνι αὐτό θά μοῦ τό δώσει ὡς ἀνταμοιβή ὁ Κύριος κατά τήν ἔνδοξη ἐκείνη ἡμέρα τῆς Κρίσεως, ὁ δίκαιος κριτής. Θά τό δώσει μάλιστα ὄχι μόνο σέ μένα, ἀλλά καί σ’ ὅλους ὅσους ἔχουν ἀγαπήσει καί μέ πόθο περιμένουν τήν ἔνδοξη ἐμφάνισή του.

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Εορτάζοντες την 4ην του μηνός Ιανουαρίου

 Εορτάζοντες την  4ην του μηνός  Ιανουαρίου

---

 

• Η ΣΥΝΑΞΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ 70 ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ

• ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΖΩΣΙΜΟΣ ο μοναχός και ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ο κομενταρήσιος

• Ο ΟΣΙΟΣ ΘΕΟΚΤΙΣΤΟΣ ηγούμενος Κουκουμίου

• Η ΟΣΙΑ ΑΠΟΛΛΙΝΑΡΙΑ η Συγκλητική

• ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΕΞ ΜΑΡΤΥΡΕΣ

• Ο ΟΣΙΟΣ ΕΥΘΥΜΙΟΣ ο νέος

• ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΧΡΥΣΑΝΘΟΣ και ΕΥΦΗΜΙΑ

• Ο ΟΣΙΟΣ ΕΥΘΥΜΙΟΣ ηγούμενος Βατοπεδίου και οι ΔΩΔΕΚΑ ΜΟΝΑΧΟΙ Βατοπεδινοί

• Ο ΝΕΟΣ ΟΣΙΟΜΑΡΤΥΡΑΣ ΟΝΟΥΦΡΙΟΣ

• Ο ΑΓΙΟΣ ΓΑΪΟΣ ο Μακεδών απόστολος από τους 70

• Ο ΟΣΙΟΣ ΘΕΟΠΡΟΒΟΣ επίσκοπος Καρπασίας Κύπρου

• Ο ΟΣΙΟΣ ΕΥΣΤΑΘΙΟΣ ο Α' Αρχιεπίσκοπος Ζερβών

• Ο ΟΣΙΟΣ ΑΧΙΛΛΕΑΣ ο Διάκονος της Λαύρας Κιέβου

 

Αναλυτικά

Η ΣΥΝΑΞΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ 70 ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ

Για τους Αποστόλους αυτούς μας πληροφορεί το κατά Λουκάν Ευαγγέλιο στο δέκατο κεφάλαιο.

Τους εξέλεξε ο Χριστός ύστερα από τους Δώδεκα για να βοηθούν το έργο Του, πηγαίνοντας αυτοί πρωτύτερα σε κάθε πόλη και τόπο, όπου θα πήγαινε κατόπιν ο Ίδιος. Στον αγώνα αυτό, έπρεπε να καταβάλουν όλη τους τη δραστηριότητα, χωρίς να χάνουν ούτε στιγμή.

Γι' αυτό τους είπε, ότι ώφειλον να μη σταματούν και να μη χαιρετούν κανένα εις τον δρόμον. Αυτό δε, αποτελεί μάθημα για μερικούς πνευματικούς εργάτες, πού χάνουν άσκοπα ώρες και μέρες φλυαρώντας αντί να διδάσκουν, και σκανδαλίζοντας αντί να οικοδομούν.

Ό Κύριος παρήγγειλε τους εβδομήκοντα Αποστόλους, μήτε βαλάντιο να έχουν μαζί τους, μήτε δισάκιο, ούτε υποδήματα να κρατάνε. Γιατί; Για να φανεί, ότι οι στρατιώτες του Χριστού πρέπει να έχουν αυταπάρνηση και να εξοικειώνονται με όλες τις στερήσεις. Και να δειχθεί ότι ο Θεός με μηδαμινά μέσα κατορθώνει τα μεγαλύτερα και δυσκολότερα έργα. Οι Εβδομήκοντα εξετέλεσαν την αποστολή τους με όλη την ακρίβεια και την πειθαρχία, όταν ο Χριστός ήταν στη γη. Αλλά και υστέρα από την ανάληψή Του και το σχηματισμό της Εκκλησίας Του, έκαναν με ζήλο και αυταπάρνηση όλο το καθήκον τους.

Αυτοί δε ήταν:

1. Ιάκωβος, ο αδελφός του Κυρίου και υιός Ιωσήφ του μνήστορος.

2. Σίμων, ο και Συμεών και Κλεόπας υιός Ιωσήφ, αδελφός Ιακώβου και δεύτερος επίσκοπος Ιεροσολύμων.

3. Ματθίας, ο αντί του προδότου συγκαταριθμηθείς τοις αποστόλοις.

4. Ιάκωβος, Αλφαίου, ο και αδελφός Ματθαίου.

5. Ιούδας, ο παρά μεν τω Λουκά Ιακώβου Ιούδας επονομαζόμενος, παρά δε τω Ματθαίω και Μάρκω θαδδαίος και Λεββαίος, αδελφόθεος του Χριστού.

6. Βαρνάβας, ο και Ίωσης, ο οικειοχείρως γράψας το κατά Ματθαίον ευαγγέλιο και εν Κύπρω τελειωθείς.

7. Φίλιππος, ο εκ Καισαρείας της Παλαιστίνης, ο βαπτίσας τον Αιθίοπα.

8. Ανανίας, ο γινόμενος επίσκοπος Δαμασκού, ο και τον Παύλον βαπτίσας.

9. Ιωσήφ και Ιούοτος και Βαρνάβας, ο σύμψηφος γενόμενος Ματθίου.

10. Στέφανος, ο πρωτομάρτυς και διάκονος ο λιθοβοληθείς.

11. Πρόχορος, ο επίσκοπος Νικομήδειας.

12. Νικάνωρ.

13. Σίμων, ο επίσκοπος γενόμενος Βόστρων (της Αραβίας).

14. Παρμένος.

15. Τίμων, επίσκοπος Βόστρων.

16. Επαινετός, επίσκοπος Καρθαγένης.

17. Λουκάς, ουχί ο τας Πράξεις γράψας, αλλά ο Λαοδικείας γενόμενος επίσκοπος.

18. Αρίσταρχος, επίσκοπος Απαμείας της εν Συρία.

19. Μάρκος, όν έλεγον Ιωάννην, επίσκοπος εν Βιθλοπόλει.

20. Ζήνων, επίσκοπος γενόμενος εν Διοσπόλει.

21. Αριστόβουλος, επίσκοπος Βρετανίας.

22. Απελλής, επίσκοπος Σμύρνης.

23. Νάρκισσος, επίσκοπος Αθηνών.

24. Ηρωδίων, επίσκοπος Ταρσού.

25. Αγαβος, προφήτης.

26. Ρούφος, επίσκοπος Θηβών.

27. Ασύγκριτος, επίσκοπος Υρκανίας.

28. Φλέγων, επίσκοπος Μαραθώνας.

29. Ερμής, επίσκοπος Δαλματίας.

30. Πατροβάς, επίσκοπος Ποτιόλου.

31. Ερμάς, επίσκοπος Φίλιππουπόλεως.

32. Αίνος, επίσκοπος Ρώμης.

33. Γάϊος, επίσκοπος Εφέσου.

34. Φιλόλογος, επίσκοπος Σινουπόλεως.

35. Ολυμπάς.

36. Ηρωδίων.

37. Αρίσταρχος.

38. Πούδης.

39. Τρόφιμος. Οι πέντε ούτοι εμαρτύρησαν μετά του Παύλου εν Ρώμη.

40. Λούκιος, επίσκοπος Λαοδικείας της Συρίας.

41. Ιάσων, Επίσκοπος Ταρσού.

42. Σίλας, επίσκοπος Κορίνθου.

43. Σιλουανός, επίσκοπος Θεσ/νίκης.

44. Ανδρόνικος, επίσκοπος Πανονίας.

45. Κρίσκης, επίσκοπος Καρχηδόνος.

46. Αμπλίας, επίσκοπος Οδησσού.

47. Ουρβανός, επίσκοπος Μακεδονίας.

48. Βαρσαβάς, επίσκοπος Ηράκλειας.

49. Στάχυς, επίσκοπος Βυζαντίου,

50. Σωσίπατρος, επίσκοπος Ικονίου.

51. Έραστος, επίσκοπος Πανεάδος.

52. Κουάρτος, επίσκοπος Βηρυτού.

53. Τερέντιος, επίσκοπος Ικονίου.

54. Απολλώ, επίσκοπος Καισαρείας.

55. Σωσθένης, επίσκοπος [Κο]λοφωνίας.

56. Επαφρόδιτος, (ή Επαφράς), επίσκοπος Ανδριάκης (ή Αδριάνης).

57. Καίσαρ, επίσκοπος Δυρραχίου.

58. Τυχικός, επίσκοπος Κολοφωνίας.

59. Μάρκος, ο ανεψιός Βαρνάβα, επίσκοπος Απολλωνιάδος.

60. Ιούστος, επίσκοπος Ελευθερουπόλεως.

61. Αρτέμων, επίσκοπος Λύστρας.

62. Κλήμης, επίσκοπος Σαρδανείας.

63. Ονησιφόρος, επίσκοπος Κορώνης.

64. Τυχικός, επίσκοπος Καρχηδόνος

65. Καρπός, επίσκοπος Βερροίας της Θράκης.

66. Εύοδος, επίσκοπος Αντιοχείας.

67. Ζηνάς, επίσκοπος Διοσπόλεως.

68. Φιλήμων, επίσκοπος Γάζης.

69. Φορτουνάτος.

70. Αχαϊκός.

71. Στεφανάς.

Απολυτίκιο. Ήχος γ'.

Θείας πίστεως, τω αμφιβλήστρω, εζωγρήσατε, εθνών αγέλας, εβδομήκοντα Κυρίου Απόστολοι, προς ευσέβειας την θείαν επίγνωοιν, ως δεδεγμένοι την χάριν του Πνεύματος. Μύσται ένθεοι, Χριστώ τω Θεώ πρεσβεύσατε, δωρήσασθαι ημίν το μέγα έλεος.

 

ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΖΩΣΙΜΟΣ ο μοναχός και ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ο κομενταρήσιος

Σκοταδισμό θεωρούν σήμερα πολλοί... υποτιθέμενοι διανοούμενοι του κόσμου το σωτήριο μήνυμα του Ευαγγελίου του Κυρίου μας Ιησού Χριστού.

Έγκλημα θεωρούσε τότε το να διδάσκει κάποιος περί αρετής και ο αυτοκράτορας Δομιτιανός, στα χρόνια (81-96) του οποίου έζησε και ο Άγιος Ζώσιμος, στον τόπο της Κιλικίας. Επόμενο ήταν να βρεθεί σε μεγάλη και σκληρή δοκιμασία η χριστιανική Εκκλησία. Σ' αυτόν το διωγμό, συλλαμβάνεται και ο Ζώσιμος. Βασανίζεται φρικτά, για να αρνηθεί την πίστη του στο Χριστό.

Τα βασανιστήρια όμως, δε μεταβάλλουν καθόλου το φρόνημά του και δεν ελαττώνουν το θάρρος του.

Στην αγριότητα αντιτάσσει ηρωισμό και το πείσμα των δημίων του σπάει μπροστά στην ατέλειωτη υπομονή του.

Αποφασίζουν τότε και τον ρίχνουν για τροφή σ' ένα λιοντάρι, μέσα σε αμφιθέατρο. Ξαφνικά, κάτι παράδοξο γίνεται μπροστά στα μάτια των θεατών. Μόλις το λιοντάρι πλησιάζει κοντά στο Ζώσιμο, η ορμή του ανακόπτεται. Ήρεμα προχωρεί και κάθεται δίπλα στα πόδια του.

Ο Θεός είχε βάλει στο βλέμμα του τόση δύναμη επιβλητικότητας, χάρης και ελκυστικότητας, που κατάφερε να εξημερώσει το λιοντάρι σαν αρνί.

Το πλήθος δια βοής απαιτεί από τον αυτοκράτορα την απελευθέρωση του Αγίου, πράγμα που έγινε. Ο θρίαμβος αυτός της πίστεως κέρδισε και έναν ειδωλολάτρη, τον Αθανάσιο κομενταρήσιο.

Φεύγοντας και οι δύο σ ένα ορεινό μέρος και αφού έζησαν με αγάπη και συμπροσευχή,  τελείωσαν ειρηνικά τη ζωή τους.

 

Ο ΟΣΙΟΣ ΘΕΟΚΤΙΣΤΟΣ ηγούμενος Κουκουμίου

Υπήρξε ηγούμενος της Μονής Κουκουμά ή Κουκουμίου ή  Κουκούμης στη Σικελία. Απεβίωσε ειρηνικά.

 

Απολυτίκιο. Ηχος γ'. Την ωραιότητα.

Κτίσις βασιλείας, Θεού γενόμενος, βίον κατάλληλον, τη κλήσει έσχηκας, ευαρεστήσας τω Θεώ, εν έργοις δικαιοσύνης· όθεν Μοναζόντων σε, ποδηγέτην ανέδειξε, Χριστός ο φιλάνθρωπος, ο δεχθείς τους αγώνας σοι  ώ πρέσβευε υπέρ των βοώντων χαίροις Θεόκτιστε θεόφρον.

 

Η ΟΣΙΑ ΑΠΟΛΛΙΝΑΡΙΑ η Συγκλητική

Έζησε τον 5ο αιώνα μετά Χριστόν. Κόρη του Ανθεμίου, ανώτατου διοικητικού άρχοντα της Ρώμης.

Η Απολλιναρία, φημισμένη για την ωραιότητα και τη φρόνησή της, είχε θερμή πίστη και ολόψυχη αφοσίωση στον Χριστό. Κάποτε της δόθηκε η ευκαιρία και πήγε στους Αγίους Τόπους στην Ιερουσαλήμ, μαζί με πολλά χρήματα, δούλες και δούλους, για να προσκυνήσει.

Μετά τις πρώτες άγιες συγκινήσεις της, θεώρησε χρέος της να απελευθερώσει όλους τους δούλους, αφού τους εφοδίασε με τα ανάλογα χρήματα. Αυτή, μαζί με έναν γέροντα υπηρέτη, πήγε στην Αλεξάνδρεια.

Εκεί με πολύ θεοσέβεια και καθαρότητα, ζούσε το μοναχικό βίο. Έγινε φημισμένη στους γυναικείους μοναστηριακούς κύκλους και πολλές γυναίκες πήγαιναν και συμβουλεύονταν από τη φρόνηση και τη μεγάλη της αρετή. Κάποτε μάλιστα, αρρώστησε από ακάθαρτο πνεύμα η αδελφή της.

Τότε η Απολλιναρία πήγε στη Ρώμη και με τις προσευχές της, η θεία χάρη θεράπευσε την αδελφή της.

Όλοι τότε προσπάθησαν να την κρατήσουν κοντά τους. Αυτή όμως, αποχαιρέτησε συγκινητικά τους δικούς της και επέστρεψε στο ησυχαστήριό της, όπου ειρηνικά παρέδωσε το πνεύμα της.

 

ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΕΞ ΜΑΡΤΥΡΕΣ

Απεβίωσαν ειρηνικά (αν και στους Συναξαριστές αναφέρονται σαν μάρτυρες).

 

Ο ΟΣΙΟΣ ΕΥΘΥΜΙΟΣ ο νέος

Κείται πλησίον του αγίου Μωκίου.

 

ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΧΡΥΣΑΝΘΟΣ και ΕΥΦΗΜΙΑ*

Γίνεται απλή αναφορά των ονομάτων τους χωρίς κανένα βιογραφικό στοιχείο.

 

Ο ΟΣΙΟΣ ΕΥΘΥΜΙΟΣ ηγούμενος Βατοπεδίου και οι ΔΩΔΕΚΑ ΜΟΝΑΧΟΙ Βατοπεδινοί

Ο οσιομάρτυρας Ευθύμιος και οι δώδεκα μοναχοί της Μονής Βατοπεδίου, μαρτύρησαν το 1280 κατά τον διωγμό στο Άγιο Όρος, από τους φιλοπαπικούς, τον βασιλιά Μιχαήλ Παλαιολόγο και Πατριάρχη Ιωάννη Βέκκο.

Καταδίωξαν λοιπόν τους μοναχούς και άλλους μεν βασάνισαν, τον δε ηγούμενο της Μονής Βατοπεδίου Ευθύμιο, που είχε πρωτοστατήσει στη διαμαρτυρία κατά της ένωσης με τους παπικούς, έπνιξαν στη θάλασσα. Ενώ συγχρόνως δώδεκα άλλους αδελφούς της ιδίας Μονής απαγχόνισαν.

 

Ο ΝΕΟΣ ΟΣΙΟΜΑΡΤΥΡΑΣ ΟΝΟΥΦΡΙΟΣ

Γεννήθηκε στο χωριό Κάμπροβα του Μεγάλου Τυρνάβου.

Ο πατέρας του ονομαζόταν Δέτζιο, αργότερα έγινε μοναχός με το όνομα Δανιήλ.

Η μητέρα του ονομαζόταν Άννα.

Το πρώτο όνομα του νεομάρτυρα αυτού ήταν Ματθαίος και οι ευσεβείς και πλούσιοι γονείς του τον μεγάλωναν με χριστιανοπρέπεια. Κάποτε λοιπόν, όταν ήταν οκτώ ετών, οι γονείς του τον μάλωσαν για κάποια του αταξία και αυτός θυμωμένος είπε μπροστά σε Τούρκους ότι θα τουρκέψει.

Τότε με χίλια βάσανα οι γονείς του κατόρθωσαν να αποτρέψουν την περιτομή του. Όταν μεγάλωσε ο Ματθαίος πήγε στο Άγιο Όρος στη Μονή Χιλιανδαρίου, όπου χειροτονήθηκε διάκονος με το όνομα Μανασσής.

Αλλά οι τύψεις από το παιδικό εκείνο περιστατικό τον έκαναν να αγωνίζεται με αυστηρή νηστεία και προσευχή για να εξιλεωθεί στον Θεό. Αργότερα αποφάσισε να ομολογήσει τον Χριστό μπροστά στους άπιστους και να υποστεί μαρτυρικό θάνατο. Πήγε λοιπόν στη σκήτη του Τιμίου Προδρόμου, όπου δοκιμάστηκε για 4 μήνες από τον πνευματικό Νικηφόρο και κατόπιν έγινε μεγαλόσχημος μοναχός με το όνομα Ονούφριος.

Έπειτα με την ευλογία του πνευματικού του και αφού πήρε σαν συνοδό του κάποιο Γρηγόριο Πελοποννήσιο, πήγε στη Χίο.

Εκεί αφού και πάλι προετοιμάστηκε κατάλληλα, φόρεσε ρούχα Αγαρηνών και πήγε στο κριτήριο, όπου μπροστά σε πολλούς αγάδες με θάρρος ομολόγησε τον Χριστό και αναθεμάτισε τον μουσουλμανισμό. Και έριξε κάτω το πράσινο σαρίκι που φορούσε.

Τα βασανιστήρια που ακολούθησαν ήταν ανελέητα και φρικτά.

Τελικά πέθανε αφού τον μαχαίρωσαν οι βασανιστές του, στις 4 Ιανουαρίου 1818, ημέρα Παρασκευή και ώρα 3 μ.μ. Το Ιερό του λείψανο οι Τούρκοι το έριξαν στη θάλασσα. Ακολουθία και βιογραφία του Αγίου συνέγραψε ο Ονούφριος Ιβηρίτης, που εκδόθηκε στην Αθήνα το 1862.

 

Ο ΑΓΙΟΣ ΓΑΪΟΣ ο Μακεδών απόστολος από τους 70

Από ορισμένους Συναξαριστές αναφέρεται σαν Αρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης (;). Επίσης αναφέρεται ότι ήταν συνοδός του απ. Παύλου, συνελήφθη με τον Αρίσταρχο από τον όχλο της Εφέσου κατά την υποκινηθείσα ταραχή του Δημητρίου.

Η μνήμη του Αγίου αυτού επαναλαμβάνεται και την 5η Νοεμβρίου.

 

Ο ΟΣΙΟΣ ΘΕΟΠΡΟΒΟΣ επίσκοπος Καρπασίας Κύπρου ( 4ος αϊ.)

 

Ο ΟΣΙΟΣ ΕΥΣΤΑΘΙΟΣ ο Α' Αρχιεπίσκοπος Ζερβών (1276-1286)

 

Ο ΟΣΙΟΣ ΑΧΙΛΛΕΑΣ ο Διάκονος της Λαύρας Κιέβου (Ρώσος-14ος αϊ.)

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

ΔΕΛΤΙΟ ΚΑΙΡΟΥ για Κυριακή 4 Ιανουαρίου.

 

ΔΕΛΤΙΟ ΚΑΙΡΟΥ για Κυριακή 4/1

Τοπικές βροχές στα δυτικά, βόρεια και ανατολικά. Περαιτέρω άνοδος της θερμοκρασίας κατά τόπους στα βόρεια. Άνεμοι έως 6-7 μποφόρ.

Πιο αναλυτικά, την Κυριακή 04/01/2026 αναμένονται τοπικές βροχές στα δυτικά (με έμφαση στην Ήπειρο και στη Δυτική Στερεά), στη Θράκη καθώς και σε τμήματα του Βορείου και Ανατολικού Αιγαίου. Τοπικά παγετός αναμένεται τις πρωινές ώρες σε τμήματα της βόρειας χώρας. Μεταφορά Σαχαριανής σκόνης αναμένεται κυρίως στα δυτικά

Η θερμοκρασία θα κυμανθεί στη Δυτική Μακεδονία από -2 έως 12-13 βαθμούς Κελσίου, στην υπόλοιπη Μακεδονία και στη Θράκη από -3 έως 16-17 βαθμούς Κελσίου, στη Θεσσαλία από 0 έως 17 βαθμούς Κελσίου, στην Ήπειρο από 4 έως 17 βαθμούς Κελσίου, στα υπόλοιπα ηπειρωτικά από 2 έως 18 βαθμούς Κελσίου, στα Επτάνησα από 12 έως 17 βαθμούς Κελσίου και στα νησιά του Αιγαίου και στην Κρήτη από 9 έως 18 βαθμούς Κελσίου.

Στο Αιγαίο και στο Ιόνιο θα πνέουν γενικά νότιοι άνεμοι με εντάσεις έως 6-7 μποφόρ.

Στο νομό Αττικής αναμένονται παροδικές νεφώσεις. Οι άνεμοι θα πνέουν γενικά νότιοι με εντάσεις έως 4-5 μποφόρ. Η θερμοκρασία θα κυμανθεί από 13 έως 17-18 βαθμούς Κελσίου.

Στη Θεσσαλονίκη αναμένονται νεφώσεις. Οι άνεμοι θα πνέουν από νοτιοανατολικές γενικά διευθύνσεις με εντάσεις έως 3-4 μποφόρ. Η θερμοκρασία θα κυμανθεί από 11 έως 16-17 βαθμούς Κελσίου

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Το tsotilion.blogspot.gr σας εύχεται ...Καλή Χρονιά.

 

  

Ευτυχισμένο το 2026.

. Ευχομαστε φέτος η φλόγα της αγάπης να καίει για να ζεσταίνει και να μαλακώνει τις καρδιές όλων. Υγεία, ευτυχία, ελπίδα και Καλή Χρονιά.

Κάθε χρονιά έρχεται μόνο μια φορά. Ζήστε την στο έπακρο και απολαυστε την κάθε στιγμή.

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Ανέκδοτο.

 

Η γυναίκα φτάνει ξαφνικά στο σπίτι και βρίσκει τον άντρα της να κάνει έρωτα με μια νεαρή κοπέλα…σκέτη μπόμπα!!

– Ανήθικε!, πως μπορείς να το κάνεις αυτό σε εμένα, την μητέρα των παιδιών σου, την πιστή γυναίκα σου;;; Θέλω διαζύγιο τώωωωωωωραααααα!!!

-Περίμενε ένα λεπτό αγάπη μου, σου ορκίζομαι υπάρχει μια εξήγηση.

-Mμμμμμ… μίλα αλλά γρήγορα, δεν θέλω να σε ξαναδώ ποτέ πια στη ζωή μου, θέλω να φύγεις αμέσως και για πάντα.

-Συνέβη το εξής: Γύριζα στο σπίτι μετά από μια τρομερή μέρα στο γραφείο και είδα αυτή την φτωχή κοπέλα που έκανε ωτοστόπ στη λεωφόρο. Μου φάνηκε τόσο ανυπεράσπιστη που αποφάσισα να τη βοηθήσω.

 

Πρόσeξα ότι ήταν πολύ αδύνατη, κακοντυμένη και βρώμικη και μου είπε ότι είχε τρεις μέρες να φάει.

Συγκινήθηκα, την έφερα στο σπίτι και της ζέστανα τα μακαρόνια που σου έφτιαξα χτες βράδυ και δεν τα έφαγες γιατί παχαίνουν…η καημενούλα τα καταβρόχθισε!

Έπειτα, όπως ήταν τόσο βρώμικη, της είπα να κάνει ένα μπάνιο και εν τω μεταξύ είδα ότι τα ρούχα της ήταν σε κακή κατάσταση.

Έτσι τα πέταξα στα σκουπίδια και της έδωσα εκείνα τα παντελόνια που χρόνια τώρα δεν φοράς επειδή δεν μπορείς να τα κουμπώσεις, την μπλούζα που σου χάρισα για την επέτειο και δεν φοράς, γιατί δεν έχω καλό γούστο και δεν ξέρω να σου διαλέγω ρούχα, το sweater που σου χάρισε η μάνα μου για τα Χριστούγεννα και δεν φοράς, για να της μπεις στο μάτι και τις μπότες που αγόρασες για 1000 ευρώ και τις φόρεσες μια μόνο φορά, επειδή η φίλη σου αγόρασε τις ίδιες.

Στο τέλος και καθώς έφευγε γεμάτη ευγνωμοσύνη και χαρά η κοπέλα γύρισε με δάκρυα στα μάτια και με ρώτησε:

– Υπάρχει κάτι άλλο που η γυναίκα σου δεν χρησιμοποιεί;;;

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

«Να μαγειρέψουμε Αγάπη!»

 

Πρωτοχρονιά με τον πατέρα Ευφρόσυνο τον μάγειρα.

Στην πανέρημο των ασκητών του Αγίου Όρους θα συναντήσεις εκείνο, που πάντα αναζητούσε η ψυχή σου. Οι πατέρες στα ασκητικά Καρούλια - Κατουνάκια έχουν να καταθέσουν λόγους από καρδιάς, που γαληνεύουν τις κουρασμένες από την βαβούρα και αλλοφροσύνη του κόσμου ψυχές.

Οι δυο φίλοι προσκυνητές, φιλοξενούμενοι στην ασκητική καλύβα, βρήκαν μιαν αγάπη που μοσχοβολά, που εισέρχεται στα εσώτερα φύλα της ψυχής σου, και τις χαρίζει μια πρωτόγνωρη ανάπαυση.

Μοναδική παραφωνία, ο γηροντότερος των πατέρων της μικρής συνοδείας, ο πατέρας Ευφρόσυνος ο μάγειρας! Μορφή βαθιά ασκητική, από εκείνες που θαρρείς, πως ξεπρόβαλαν αναπάντεχα από αρχαία γεροντικά και συναξάρια... 

Ετών 90.. λιπόσαρκος, πρόσωπο λεπτό. Βαθιές ρυτίδες αποτύπωναν αγώνες μιας ζωής, χιλιάδες προσευχές και αγρυπνίες. Το κομποσχοίνι, η ευχή... Φως που αναλάμπεται, ψυχή βαθιά, καρδιά ζώσα, που χαράζει Αναστάσιμη πορεία...

Αυστηρότητα σε κάθε λόγο, παρατηρήσεις, σαν μιαν μορφή αμφισβήτησης, σαν κάποιος να σου χάλασε την ησυχία. Σου λέει: «θα τους διώξω, δεν έχουν λόγο πραγματικό να βρίσκονται εδώ... τουρίστες. Άλλωστε έρχεται πρωτοχρονιά, εδώ θα κάτσουν; θα φύγουν»...

Ξάφνου μία έκπληξη: Ο ένας έφυγε, ο άλλος έμεινε. Ο ασκητής σαν να απόρησε: «τι κάνει αυτός εδώ»... 

Σώμα γερασμένο, η σάρκα γεμάτη πληγές. Μιλούσε περίτρανα ο βίος. Τα λόγια κάνουν στην πάντα. Ο προσκυνητής ένιωσε να πονά η ψυχή του. Ήταν τόσο λίγος απέναντι στον Θεό, και στον Ευφρόσυνο τον μάγειρα... Πόνεσε βαθιά, ένιωσε τους αγώνες μιας ολάκερης ζωής. Θυσία. Σταυρός. Προσφορά εαυτού στον Θεό. 

Στην βραδινή ακολουθία κοιτούσε ξανά τον γερο ασκητή. 3,5 ώρες σιωπηλής συνομιλίας με τον Θεό. Ακολουθία με κομποσχοίνι... κάθε κόμπος και ευχή: «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον με». 

Αισθάνθηκε την ανάγκη για μια ευχή, ένα κομποσχοίνι για την ασκητική μορφή. Μάτια που γέμισαν δάκρυα, καρδιά που έγινε φωτιά... η βίωση της αναξιότητας, έναντι του ασκητή. 

Το ξημέρωμα τους βρήκε να ανταμώνουν στην πόρτα του κελιού του. «Ευλογείτε γέροντα» αποφάνθηκε ο προσκυνητής... μια καθυστέρηση, αναμονή για τον αυστηρό λόγο του γέροντα και προσμονή για την εκφώνηση «Ο Κύριος», όπως αρμόζει...

«Ευλογείτε»... ακούστηκε και η ασκητική μορφή. Ο προσκυνητής πάγωσε. Ο λόγος του γέροντα συνέτριψε την καρδιά του. Ένας λυγμός. Έσπασαν τα μέσα του... Ο λόγος, η χροιά της φωνής... κάτι αλλιώτικο έκανε την εμφάνιση του.

Ω της ταπείνωσης απαύγασμα! Ω της Αρετής το καύχημα! Ω της καθαρής καρδιάς η απόκριση! Ω της αγνότητος πλούτος! Θαρρείς και ο σκληροτράχηλος γέροντας γνώριζε καλά.. εκείνο το πονετικό κομποσχοίνι της αγρυπνίας. 

Παραμονή πρωτοχρονιάς, ένας-ένας έπαιρνε την θέση του για την ακολουθία... Ο προσκυνητής έπιασε ένα στασίδι, από αυτά της σειράς, δίπλα σε έναν πατέρα... και να, ο λογισμός της υπερηφανείας έκανε την εμφάνισή του. 

Ω! Πόσο ζήλεψε εκείνο το στασίδι το μόνο του! Αυτό που έστεκε μονάχο, ξέχωρα από τα άλλα, από εκεί που «επιβλέπεις» όλο τον χώρο του ασκητικού παρεκκλησίου...

Δεν τολμούσε όμως να καθίσει εκεί, όχι-όχι, δεν του αρμόζει. «Μπα ανάξιε!» συλλογίστηκε, «τι υπερήφανα σκέπτεσαι»;... 

Τις σκέψεις του διέκοψε η φωνή του πατέρα Ευφρόσυνου: «θα κάθεσαι», ακούστηκε επιτακτικά, «αυτή είναι η θέση σου», δείχνοντας με το χέρι του ο ασκητής... το στασίδι εκείνο! Το μοναχό! 

Τα 'χασε! Έμεινε να κοιτάζει ανήμπορος να ψελλίσει κάτι στην ασκητική μορφή... και τράβηξε κατά το στασίδι. Ο γέροντας Ευφρόσυνος ο ταπεινός, είχε δει ξεκάθαρα τον λογισμό του... 

Και ως Πατέρας Πνευματικός και αγαπητικός, γνωρίζον την θυσιαστική αγάπη στην ανωτέρα της μορφή, την ταπεινή, προέτρεξε να αναπαύσει τον άσωτο προσκυνητή... που βίωνε νέα συντριβή από την πατερική παιδαγωγία του γέροντα...

Ένας λυγμός, η ψυχή δακρυρροούσα, το χέρι γλίστρησε στο κομποσχοίνι, ένας κόμπος, μιαν ευχή: «Κύριε Ιησού Χριστέ, Υιέ του Θεού, ελέησον τον δούλο σου, πατέρα Ευφρόσυνο, τον μάγειρα». 

Μια κλεφτή ματιά στον γέροντα, το πρόσωπό του... ένα ολόγλυκο χαμόγελο χαραγμένο στην ασκητική μορφή, γέμισε ανείπωτη αγαλλίαση την ψυχή του. Και χάραζε μνήμες βιώματος μυστικού, βαθιά μέσα στην άσωτη καρδιά του, κάνοντας εκείνη την πρωτοχρονιά, ίσως την ωραιότερη της ζωής του...

Είναι η ανιδιοτελής και θυσιαστική αγάπη, εκείνη που αναπαύει τις ψυχές και γιατρεύει τις πληγές των ανθρώπων.

Εκείνη η σπάνια μορφή αγάπης, που ξεχειλίζει από την χάρη της αγιότητας, του ασκητικού βίου, της αγαθής, ταπεινής, απερίεργης και απλής καρδιάς... όπως του Πατέρα Ευφρόσυνου του μάγειρα. Έτσι όπως βιώθηκε, μια πρωτοχρονιά στα Ασκητικά Κατουνάκια...

Αυτήν την «πρωτοχρονιά», εύχομαι ολόψυχα να ζήσουμε όλοι μας τον νέο χρόνο, 

της όντως παν-Αγάπης. 

Καλή χρονιά κόσμε, είθε να «μαγειρέψουμε» Αγάπη!...

του Δημήτρη Ρόδη

Read more » Διαβάστε Περισσότερα