Κυριακή 26 Απριλίου 2026

Κυριακή των Μυροφόρων – Να χαίρεσαι και συ μαζί με την Θεοτόκο και τις Μυροφόρες.

 

Nα χαίρεσαι και συ αδελφέ με τη Θεοτόκο, καθώς χάρηκαν και οι θείες Μυροφόρες, η Μαγδαληνή Μαρία, η Σαλώμη και η Ιωάννα.

Μπορείς, αν θέλεις, να γίνεις και συ στη ψυχή σαν αυτές, όπως σε προτρέπει ο Θεολόγος Γρηγόριος λέγοντας: «κι αν είσαι κάποια Μαρία, ή Σαλώμη, ή Ιωάννα, δάκρυσε τα χαράματα, δες πρώτη το λίθο κυλισμένο, ίσως και τους αγγέλους κι αυτόν τον Ιησού»·

τα λόγια αυτά ερμηνεύοντας ο σχολιαστής Νικήτας λέει: «Μαρία Μαγδαληνή είναι κάθε ψυχή πρακτική, που καθαρίστηκε με το λόγο των ευαγγελικών εντολών, σαν από δαιμόνια, από την «προσπάθεια» (προσκόληση) της πρόσκαιρης αυτής ζωής.

Σαλώμη, που ερμηνεύεται ειρήνη, είναι η ψυχή εκείνη που νίκησε τα πάθη και υπέταξε το σώμα στη ψυχή, απέκτησε με τη θεωρία τη γνώση των όντων των πνευματικών νοημάτων και γι αυτό κατέχει την τέλεια ειρήνη.

Ιωάννα πάλι, ερμηνεύεται περιστερά, και είναι η ψυχή εκείνη η άκακη και γονιμότατη στις αρετές, που απέβαλε κάθε πάθος με την πραότητα και είναι θερμή στο να γεννά τα πνευματικά νοήματα με γνώση και διάκριση.

Αν γίνη τέτοια η ψυχή σου αγαπητέ, πήγαινε σαν τις Μυροφόρες με προθυμία και ταχύτητα – γιατί ο όρθρος αυτό φανερώνει – στον τάφο, δηλαδή στό βάθος της καρδιάς σου, που είναι κρυμμένος ο λόγος των επίγειων και των ουράνιων και ζήτησε με δάκρυα νοητά και αισθητά να μάθεις, αν αναστήθηκε ο λόγος της αρετης και της γνώσεως, που είναι μέσα σου.

Αν ζητήσεις με τέτοιο τρόπο, πρώτα θα δεις να φεύγει από την καρδιά σου ο λίθος, δηλαδή η πώρωση της ασάφειας του λόγου, και αφού φύγει αυτή θα δεις τους αγγέλους, δηλαδή τις κινήσεις της συνειδήσεώς σου να σου κηρύττουν, ότι αναστήθηκε μέσα σου ο λόγος της αρετής και της γνώσεως, που είχε νεκρωθεί από την αμαρτία· επειδή στη ψυχή του φαυλοβίου ανθρώπου ο λόγος δεν ενεργεί, αλλά είναι σαν νεκρός.

Έπειτα θα δεις κι αυτόν τον ίδιο το λόγο να σου εμφανίζεται στό νου γυμνός και χωρίς τύπους και σύμβολα και να γεμίζει τις νοερές δυνάμεις της ψυχής σου από χαρά πνευματική.

Αφού λοιπόν πληροφορηθείς έτσι την Ανάσταση του λόγου με την πρακτική Μαρία, δηλαδή τη Μαγδαληνή, που είναι τύπος της πρακτικής ασκήσεως, να χαίρεσαι μαζί μέ την άλλη Μαρία, τή Μητέρα του Θεού, που είναι ο τύπος της θεωρητικής ζωής, η οποία αφού πήγε πρώτη και είδε μια φορά την Ανάσταση του Υιού της, πληροφορήθηκε και ησύχασε και δεν ξαναπήγε στον τάφο, σαν τις άλλες μυροφόρες, επειδή η θεωρία προηγείται και αντιλαμβάνεται απλά και άμεσα, ενώ η πράξη ακολουθεί και αποκτά τη γνώση με την πείρα.

Πηγή: Ιερέας της Ανατολικής Εκκλησίας

το «σπιτάκι της Μέλιας»

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

8 οφέλη για την υγεία από το θυμάρι.

 

1) Έχει πολλές θρεπτικές ουσίες

Το θυμάρι είναι γεμάτο από τα συστατικά καρβακρόλη, βορνεόλη, γερανιόλη και θυμόλη και έχει πολλή βιταμίνη Κ, σίδηρο, μαγγάνιο και ασβέστιο. Οι ερευνητές σήμερα προσπαθούν να παράγουν οργανικά συντηρητικά τροφίμων που έχουν βασιστεί στα αιθέρια έλαια από το θυμάρι .

2) Μεγάλη πηγή σιδήρου
Το θυμάρι είναι μια πλούσια πηγή σιδήρου, παρέχοντας σχεδόν το 20% της προτεινόμενης ημερήσιας δόσης ανά κουταλιά της σούπας. Ο σίδηρος είναι απαραίτητος για την παραγωγή ενέργειας, και η έλλειψη σιδήρου μπορεί να προκαλέσει αναιμία, εξάντληση, αλλά και κάνει το σώμα πιο επιρρεπές σε ασθένειες.

3) Ενισχύει την υγεία του δέρματος
Έρευνα στο Leeds Metropolitan University στην Αγγλία ανακάλυψε ότι το θυμάρι αντιμετωπίζει επιτυχώς τα βακτήρια που προκαλούν την ακμή του δέρματος. Τα βότανα όπως το θυμάρι πιστεύεται ότι είναι πιο ήπια για το δέρμα από άλλα προϊόντα του δέρματος με αντιφλεγμονώδη δράση.

4)Σπουδαίο αντιοξειδωτικό
Στη σύγχρονη εποχή, η επιστήμη ανακαλύπτει μια καλή βάση για τη χρήση του θυμαριού ως ενεργειακό τονωτικό και βοήθεια για τη μακροζωία ενός ατόμου. Τα πτητικά έλαια του θυμαριού ανακαλύφθηκαν ότι βοηθούν το μυαλό με την αύξηση των λιπαρών οξέων ωμέγα-3 μέσα στον εγκέφαλο ενός ατόμου, διατηρώντας τα κύτταρα του σώματος υγιή και επιβραδύνοντας τη διαδικασία γήρανσης.

Τα λιπαρά οξέα είναι ζωτικής σημασίας για την κατασκευή κυτταρικών τοιχωμάτων και για τη διατήρηση της δομής του νευρικού συστήματος, του εγκεφάλου, και των αρτηριών. Το θυμάρι βοηθά στην προστασία αυτών των λιπών από τη ζημιά που προκαλείται από τις ελεύθερες ρίζες, επειδή είναι ένα ισχυρό αντιοξειδωτικό. Οι μελέτες συνεχίζουν να εξακριβώσουν αν το θυμάρι μπορεί να βοηθήσει στην αποφυγή του Alzheimer.

5) Στην υγεία των οστών
Είναι μια καλή πηγή βιταμίνης Κ και μια μεγάλη πηγή ασβεστίου, σιδήρου και μαγγανίου. Όλα αυτά είναι ζωτικής σημασίας για τη διατήρηση ισχυρών, υγιών οστών, ενθαρρύνοντας την κατάλληλη ανάπτυξη των οστών και την πρόληψη των διαταραχών τους.

6) Ανακουφίζει από τη δυσπεψία
Το ρόφημα θυμαριού συνιστάται από τους φυσικούς θεραπευτές για να ενθαρρύνουν την καλή πέψη και την μείωση των εκπομπών αερίων και του φουσκώματος.

7) Καταπολεμά βακτήρια
Το θυμάρι έχει αντιβακτηριακές ιδιότητες και έχει αποδειχθεί ότι βοηθά στη αντιμετώπιση πολλών διαφορετικών βακτηρίων και μυκήτων, συμπεριλαμβανομένου του e.coli. Εργαστηριακές μελέτες έχουν ανακαλύψει ότι η έγχυση ελαίου θυμαριού είναι χρήσιμο εναντίον ανθεκτικών στα αντιβιοτικά στελεχών από πολλά διαφορετικά είδη μικροβίων.

8) Βοηθά με βήχα και κρυολογήματα.
Λόγω των αντιβιοτικών και αντισηπτικών συστατικών του, το ζεστό ρόφημα θυμαριού με λίγο μέλι μπορεί μειώνει τον πυρετό, τον πονόλαιμο, το κρυολόγημα και το βήχα. Επίσης ανακουφίζει την αρθρίτιδα και την ουρική αρθρίτιδα, δεδομένου ότι βοηθά στην αποβολή ουρικού οξέος από τον οργανισμό.

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Απόδραση στην «πόλη των μανιταριών»

 


Προορισμός μας τα Γρεβενά

Τα Γρεβενά στη Δυτική Μακεδονία έχουν ανακηρυχθεί επίσημα από το 2007 ως η «Πόλη των Μανιταριών», χάρη στα πάνω από 1.300 είδη μανιταριών που φύονται στην περιοχή.
Όσοι επισκεφθούν τα Γρεβενά μπορούν να δοκιμάσουν άγρια μανιτάρια ή καλλιέργειας, αποξηραμένα ή σε σκόνη και φυσικά να γευτούν ξεχωριστές συνταγές με κύριο συστατικό… τι άλλο (;) τα μανιτάρια!

Πέρα όμως από τις γαστριμαργικές απολαύσεις τα Γρεβενά προσφέρονται και ως τόπος για ρομαντικές, αλλά και περιπετειώδεις αποδράσεις στη φύση, καθώς έχουν αναδειχθεί ως ένας σημαντικός πόλος έλξης τουριστών, ιδιαίτερα κατά τους χειμερινούς μήνες.



Τα Μαστοροχώρια είναι ένα υπέροχο παραδοσιακό συγκρότημα 25 χωριών με περίτεχνα πέτρινα κτίσματα και τοξωτά γεφύρια, που δεν πρέπει να χάσετε την ευκαιρία να δείτε από κοντά, ενώ όσοι ενδιαφέρεστε για αθλητικές δραστηριότητες μπορείτε να προγραμματίσετε μια εκδρομή στον Εθνικό Δρυμό της Πίνδου (Βάλια Κάλντα), στον Αλιάκμονα ποταμό και τον παραπόταμό του Βενέτικο.





Το όμορφο γεφύρι της Πορτίτσας αποτελεί ένα μνημείο απαράμιλλης και ασύγκριτης ομορφιάς στα Γρεβενά. Ο ποταμός που περνά κάτω από την κάμαρα του γεφυριού είναι ο Βενέτικος, ο οποίος είναι ο μεγαλύτερος σε μήκος ελληνικός ποταμός. 



Η κατασκευή της γέφυρας υπολογίζεται το 1743 και σύμφωνα με πηγές χτίστηκε με προσφορές από το Μοναστήρι του Σπηλαίου. Πρόκειται για ένα δίτοξο γεφύρι με το άνοιγμα του μεγάλου τόξου να φτάνει στα 13,80 μέτρα και του μικρού τα 5 μέτρα. Το συνολικό του μήκος είναι 34 μ. και το πλάτος του 2,70 μ., το δε συνολικό του ύψος του φτάνει τα 7,80 μ.



Συμβουλή: Τον Αύγουστο οι «μανιταρόφιλοι» της Δυτικής Μακεδονίας διοργανώνουν την «Πανελλήνια Γιορτή Μανιταριού» στις όχθες του ποταμού Βενέτικου.

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Σαν σήμερα... 26 Απριλίου.


 

Τα σημαντικότερα γεγονότα της 26ης Απριλίου


1825: Ο Ιμπραήμ με 11.000 πεζούς και 800 ιππείς κυριεύει τη Σφακτηρία, την οποία υπεράσπιζαν μόνο 1.500 Έλληνες. Πέφτουν μαχόμενοι ο Υπουργός Στρατιωτικών Αναγνώστης Παπαγεωργίου (Αναγνωσταράς) και ο φιλέλληνας Σανταρόζα, μαζί με άλλους 350 Έλληνες
1831: Δημοσιεύεται ο πρώτος νόμος περί τύπου στην Ελλάδα, που εγείρει θύελλα διαμαρτυριών κατά του κυβερνήτη, Ιωάννη Καποδίστρια.
1877: Ανακαλύπτεται στην Ολυμπία από Γερμανούς αρχαιολόγους ο Ερμής του Πραξιτέλη.
1902: Η Manchester United βαφτίζεται με το σημερινό της όνομα αντικαθιστώντας το «Νιούτον Χιθ», δανεισμένο από το όνομα ενός ανατολικού προαστίου του Manchester.
1929: Βρετανοί πιλότοι πραγματοποιούν, για πρώτη φορά, χωρίς ενδιάμεση στάση, το ταξίδι Λονδίνο-Ινδία, απόστασης 4.130 μιλίων.
1933: Στην Ελλάδα, καθιερώνεται η δικαστική τήβεννος για τους εφέτες και αρεοπαγίτες, κατά την ώρα της άσκησης του λειτουργήματός τους.
1937: Η γερμανική πολεμική αεροπορία βομβαρδίζει και καταστρέφει τη βασκική πόλη της Γκουέρνικα (Γκερνίκα) στην Ισπανία. Από αυτό το τραγικό γεγονός, ο Πάμπλο Πικάσο εμπνέεται τον πίνακά του «Γκουέρνικα».
1944: Ανασχηματίζεται η εξόριστη ελληνική κυβέρνηση στο Κάιρο. Πρωθυπουργός ορκίζεται ο Γεώργιος Παπανδρέου, με αντιπρόεδρο τον Παναγιώτη Κανελλόπουλο.
1964: Η νήσος Ζανζιβάρη και η ηπειρωτική Τανγκανίκα σχηματίζουν το κράτος της Τανζανίας, στη δυτική Αφρική.
1986: Πυρηνική καταστροφή στο Τσερνομπίλ της Ουκρανίας. Πρόκειται για το χειρότερο πυρηνικό ατύχημα στην ιστορία της ανθρωπότητας, μετά από έκρηξη σε έναν από τους αντιδραστήρες του πυρηνικού σταθμού. Τεράστιες ποσότητες ραδιενεργού υλικού σκορπίστηκαν στον αέρα, μέσω του οποίου μεταφέρθηκε στις γύρω περιοχές με ταχείς ρυθμούς. 31 άνθρωποι πέθαναν λίγο μετά την έκρηξη όμως από το 1986 έως σήμερα έχουν χάσει τη ζωή τους περισσότεροι από 25.000 στρατιώτες και πολίτες από την Ουκρανία, τη Ρωσία, τη Λευκορωσία και άλλες δημοκρατίες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης, οι οποίοι εστάλησαν στις εργασίες αποκατάστασης του σταθμού. Σύμφωνα με τον ΟΗΕ, περίπου 8,4 εκατομμύρια άνθρωποι στις τρεις αυτές χώρες έχουν εκτεθεί στη ραδιενέργεια, από την οποία έχει μολυνθεί έκταση 150.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων ενώ πολλές χιλιάδες άνθρωποι εγκατέλειψαν τις εστίες τους.
1996: Η ελληνική Βουλή ψηφίζει νόμο για την καθιέρωση της 24ης Απριλίου ως Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας των Αρμενίων από την Τουρκία.
1999: Ο αργεντινός πρώην ποδοσφαιριστής και προπονητής, Ντιέγκο Μαραντόνα, συλλαμβάνεται στο Μπουένος Άιρες για κατοχή ναρκωτικών.
2002: Ο μαθητής Ρόμπερτ Στάινχάουζερ μπαίνει οπλισμένος στο σχολείο του στο Έρφουρτ και σκοτώνει 16 άτομα πριν αυτοκτονήσει.

Γεννήσεις

121 - Μάρκος Αυρήλιος, Ρωμαίος αυτοκράτορας
1564 - Ουίλιαμ Σέξπιρ, άγγλος θεατρικός συγγραφέας
1573 - Μαρία των Μεδίκων, βασίλισσα της Γαλλίας
1798 - Ευγένιος Ντελακρουά, Γάλλος ζωγράφος
1711 - Ντέιβιντ Χιουμ, Σκωτσέζος φιλόσοφος και ιστορικός
1812 - Άλφρεντ Κρουπ Γερμανός βιομήχανος
1889 - Λούντβιχ Βιτγκενστάιν, Αυστριακός φιλόσοφος
1894 - Ρούντολφ Ες, Γερμανός αξιωματούχος των Ναζί
1900 - Τσαρλς Ρίχτερ, Αμερικανός γεωφυσικός, εφευρέτης της ομώνυμης κλίμακας μέτρησης του σεισμικού μεγέθους
1918 - Φάνι Μπλάνκερς Κουν, Ολλανδέζα αθλήτρια στίβου
1925 - Σερ Τζον Κόμπτον, Πρωθυπουργός της Αγίας Λουκίας.
1932 - Μάικλ Σμιθ, Βρετανός χημικός και νομπελίστας
1946 - Βλαντιμίρ Ζιρινόφσκι, Ρώσος πολιτικός
1959 - Θανάσης Παπακωνσταντίνου, Ελληνας τραγουδοποιός
1960 - Ρότζερ Τέϊλορ Αγγλος ντράμερ του συγκροτήματος «Ντουράν-Ντουράν»
1961 - Τζόαν Τσεν, Κινεζοαμερικανίδα ηθοποιός
1970 - Μελανία Τραμπ, Σλοβένια μοντέλο, σύζυγος του μεγιστάνα Ντόναλντ Τραμπ

Θάνατοι

1478 - Τζουλιάνο ντι Πιέρο των Μεδίκων, κυβερνήτης της Φλωρεντίας
1910 - Μπιέρνστερν Μπιέρνσον, Νορβηγός συγγραφέας & νομπελίστας
1920 - Σρινιβάσα Ραμανουγιάν, Ινδός μαθηματικός
1938 - Έντμουντ Χούσερλ, Αυστριακός φιλόσοφος
1940 - Καρλ Μπος, νομπελίστας Γερμανός χημικός και μηχανικός, ιδρυτής της IG Farben, της μεγαλύτερης γερμανικής χημικής βιομηχανίας (γεννήθηκε το 1874)
1984 - Κάουντ Μπέισι, Αμερικανός τζαζ μουσικός
1989 - Λουσίλ Μπολ, Αμερικανίδα κωμικός
2005 - Μαρία Σελλ, Ελβετοαυστριακή ηθοποιός, αδελφή του Μαξιμίλιαν Σελλ
2005 - Αουγκούστο Ρόα Μπάστος, παραγουανός συγγραφέας
http://www.newsbeast.gr
Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Σάββατο 25 Απριλίου 2026

Εορτή του Αγίου Ιερομάρτυρος Βασιλέως του Επισκόπου Αμασείας.

 Αποτέλεσμα εικόνας για Εορτή του Αγίου Ιερομάρτυρος Βασιλέως του Επισκόπου Αμασείας

Τη μνήμη του Αγίου Ιερομάρτυρος Βασιλέως του Επισκόπου Αμασείας τιμά σήμερα, 26 Απριλίου, η Εκκλησία μας.
Ο Άγιος Ιερομάρτυς Βασιλεύς έζησε κατά τους χρόνους του βασιλέως Λικινίου (307-323 μ.Χ.) και ήταν Επίσκοπος της Αμασείας του Πόντου. Ο Επίσκοπος Βασιλεύς διακρινόταν για τον ζήλο του υπέρ της πίστεως και την ακοίμητη δραστηριότητα στην επιτέλεση των καθηκόντων του.
Επειδή παντού υπήρχαν και πλάνες και κίνδυνοι, έσπευδε παντού και ο ίδιος κηρύττοντας, συμβουλεύοντας, παρηγορώντας, ενισχύοντας, στηρίζοντας, ελκύοντας, πυκνώνοντας και εγκαρδιώνοντας τις Χριστιανικές τάξεις και αναδεικνύοντας αυτές όσο το δυνατόν ισχυρότερες πνευματικά έναντι του ειδωλολατρικού κόσμου.
Γι' αυτόν τον λόγο οι ιερείς και οι άρχοντες των ειδωλολατρών, έτρεφαν εναντίον του σφοδρή έχθρα. Και όταν ο Λικίνιος, το έτος 322 μ.Χ., προέβη στα δυσμενή και διωκτικά μέτρα εναντίον των Χριστιανών, κατήγγειλαν προς αυτόν τον Επίσκοπο Αμασείας, Βασιλέα.
Ένα ιδιαίτερο περιστατικό κορύφωσε την οργή του Λικινίου εναντίον του Επισκόπου Βασιλέως. Κοντά στην αυτοκράτειρα Κωνσταντία διέμενε άλλοτε ως ακόλουθος μια νεαρή και ωραιότατη κόρη, που ονομαζόταν Γλαφύρα. Εξαιτίας της ομορφιάς της ο Λικίνιος ανεφλέγη από αμαρτωλό πάθος, ως δούλος σαρκικών παθών, καθώς ήταν. Η κόρη αντιλήφθηκε τον κίνδυνο που απειλούσε την τιμή της.
Ως γνήσια Χριστιανή όμως δεν δελεάσθηκε καθόλου από το βασιλικό έρωτα, αλλά έφριξε και ζήτησε την σωτηρία της στην φυγή. Ενδύθηκε λοιπόν με ανδρικά ρούχα και κάποια νύχτα, βοηθούμενη από την βασίλισσα που έμαθε όσα συμβαίνουν, άφησε την Κωνσταντινούπολη και έφθασε στην Αμάσεια, όπου παρουσιάσθηκε στον Επίσκοπο Βασιλέα και ζήτησε την ηθική του προστασία.
Ο Επίσκοπος επαίνεσε την γνήσια ευσέβεια και την αδούλωτη σύνεση της νέας, την τοποθέτησε δε κοντά σε ηλικιωμένη Χριστιανή γυναίκα που ήταν εντελώς αφοσιωμένη στην υπηρεσία του Χριστού και βοηθούσε σημαντικότατα τον Επίσκοπο στο έργο των γυναικών της Εκκλησίας.
Η Γλαφύρα εξέφρασε την βαθιά ευγνωμοσύνη της και χάρηκε ιδιαίτερα που της δόθηκε η ευκαιρία να ασχοληθεί και αυτή με θεάρεστες ασχολίες. Βοηθούσε λοιπόν στην κατήχηση γυναικών και νεαρών κοριτσιών, που ήθελαν να ασπασθούν την χριστιανική πίστη και να γίνουν μέλη της Εκκλησίας, ευεργετούσε φτωχά και ορφανά παιδιά και επιπλέον κατέβαλε όλη τη δαπάνη που προϋπολογίσθηκε για την οικοδομή Χριστιανικού ναού στην Αμάσεια.
Μάταια ο Λικίνιος την είχε αναζητήσει σε όλη την πρωτεύουσα και στα περίχωρα. Όμως οι εχθροί του Επισκόπου Βασιλέως, πληροφόρησαν τον Λικίνιο ότι η κόρη εκείνη είχε καταφύγει κοντά στον Ιεράρχη της Αμάσειας και ότι την προστάτευσε και κατόρθωσε να εκμεταλλευθεί τα πλούτη της υπέρ των σκοπών της Εκκλησίας. Η είδηση άναψε πυρκαγιά στη σαρκοβόρα και μοχθηρή ψυχή του Λικινίου.
Υπέθετε ότι η Γλαφύρα ζούσε ακόμη και ότι θα την έφερνε κάτω από την εξουσία του. Αλλά η σεμνή κόρη, είχε ήδη πεθάνει και ο τάφος ματαίωσε για πάντα τους χυδαίους πόθους του. Τότε η μανία του έγινε σφοδρότερη κατά του Επισκόπου Βασιλέως. Διέταξε, λοιπόν, να τον φέρουν σιδηροδέσμιο στη Νικομήδεια. Η διαταγή εκτελέσθηκε και ο Άγιος κλείσθηκε στη φυλακή.
Τον Άγιο ακολούθησαν δύο από τους διακόνους της Εκκλησίας της Αμάσειας, ο Θεότιμος και ο Παρθένιος, τους οποίους φιλοξένησε ένας ευσεβής και φιλάνθρωπος Χριστιανός, ονόματι Ελπιδοφόρος. Οι παρεχόμενες αγαθοεργίες του Ελπιδοφόρου προς όλους είχαν καταστήσει φίλους του ακόμα και τους φρουρούς των φυλακών.
Μπορούσαν λοιπόν οι δύο διάκονοι να εισέρχονται ορισμένη ώρα στη φυλακή, όπου απολάμβαναν την ευχαρίστηση να συνδιαλέγονται με τον Επίσκοπό τους, να ακούνε από το στόμα του τον λόγο της αλήθειας και να δέχονται ηθική ενίσχυση και παρηγοριά.
Λίγες ημέρες μετά, ο Λικίνιος διέταξε να φέρουν τον φυλακισμένο Επίσκοπο ενώπιον του. Τον έλεγξε με δριμύτητα ως ένοχο για την απόκρυψη της Γλαφύρας και για τον ζήλο με τον οποίο υπεράσπιζε την χριστιανική του πίστη περιφρονώντας τα βασιλικά διατάγματα.
Ο Επίσκοπος για την Γλαφύρα, απάντησε ότι δεν μπορούσε να μην παράσχει άσυλο και προστασία στη χριστιανική κόρη, η οποία ήταν εξόριστη και ήθελε η ίδια να περισώσει και να διαφυλάξει την τιμή της, και ότι αυτή η ίδια από ευσεβή διάθεση χρησιμοποίησε την περιουσία της υπέρ των φτωχών και για την ανέγερση ναού,πράγματα για τα οποία ένας Επίσκοπος οφείλει να προτρέπει τους πιστούς και όχι αν τους εμποδίζει.
Και για την περιφρόνηση των βασιλικών διαταγών, οι οποίες απέβλεπαν στην εξόντωση της χριστιανικής πίστεως, ο Άγιος αποκρίθηκε ότι ο ίδιος ο βασιλέας Λικίνιος άλλοτε είχε αναγνωρίσει μαζί με τον Κωνσταντίνο το καθήκον του να επιτρέψουν στους Χριστιανούς την πλήρη ελευθερία της λατρείας τους και του δόγματός τους και ότι αυτός (ο Επίσκοπος) εξακολουθεί να θεωρεί ορθό και έγκυρο το παλαιότερο εκείνο βασιλικό διάταγμα, διότι ήταν αξιότερο σε όλα.
Εν τέλει δε, παρακάλεσε τον Λικίνιο, στο όνομα της ίδιας της δικής του σωτηρίας και του μέλλοντος του κράτους του, να ανακαλέσει τα νέα μέτρα και να αναγνωρίσει στους Χριστιανούς την ελευθερία της θρησκευτικής τους συνειδήσεως.
Ο βασιλέας Λικίνιος απέπεμψε τον Επίσκοπο, κρατώντας επιφυλακτική στάση και ανέθεσε σε έναν από τους άρχοντές του να τον δει κατ' ιδίαν και να προσπαθήσει να τον αποσπάσει από την πίστη του. Η συγκεκριμένη αποστολή απέτυχε και διατάχθηκε έτσι η καταδίκη του Επισκόπου. Αυτός άκουσε ατάραχος την απόφαση και προσευχήθηκε προς τον Θεό να δεχθεί με έλεος την ψυχή του.
Προσευχήθηκε, επίσης, υπέρ της ασφάλειας του ποιμνίου του και για τη νίκη της Εκκλησίας. Ύστερα ασπάσθηκε και ευλόγησε τους δύο διακόνους και τον Ελπιδοφόρο, τους παρηγόρησε στην θλίψη τους και τους επιτίμησε γιατί έκλαιγαν, λέγοντας τον έξοχο εκείνο λόγο ότι σε τέτοιου είδους κινδύνους οι Χριστιανοί οφείλουν να φυλάνε τα δάκρυά τους και να χύσουν με προθυμία το αίμα τους.
Έπειτα με προθυμία έκλινε την τίμια κεφαλή του στον δήμιο, ο οποίος την απέκοψε. Έτσι ο Άγιος έλαβε το στέφανο του μαρτυρίου.
Μετά από αυτό η τίμια κεφαλή και το λείψανο του Αγίου Βασιλέως ρίχθηκαν στη θάλασσα με βασιλική διαταγή. Αλλά ένα αλιευτικό πλοίο, που έριχνε τα δίχτυα του στον κόλπο της Σινώπης, ανέσυρε από εκεί το λείψανο του Αγίου.
Ο δε Ελπιδοφόρος, καθώς πληροφορήθηκε το γεγονός σε όνειρο, ήλθε με τους διακόνους Θεότιμο και Παρθένιο και αφού παρέλαβαν το Άγιο λείψανο, το έφεραν στην Αμάσεια, στην ιερή αυτή ακρόπολη των Αγίων του κόπων και αγώνων και το ενταφίασαν στο προσφιλές του έδαφος.
Η Σύναξη του Αγίου Βασιλέως ετελείτο στην Μεγάλη Εκκλησία, στην οποία ίσως φυλασσόταν μέρος του ιερού σκηνώματός του.
Απολυτίκιο:
Ήχος α'. Ο υψωθείς εν τω Σταυρώ.Ως Λειτουργός του Βασιλέως της δόξης, τω παρανόμω βασιλεί αντετάξω, Ιερομάρτυς ένδοξε παμμάκαρ Βασιλεύ, όθεν τον αυχένα σου, εκτμηθείς διά ξίφους, χαίρων προσεχώρησας, προς ουράνιον λήξιν, ης και ημάς δυσώπει μετασχείν, τους ευφημούντας την ένθεον μνήμην σου.
Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Το Ευαγγέλιο και ο Απόστολος της Κυριακής 26 Απριλίου 2026

 

Το Ευαγγέλιο και ο Απόστολος της Κυριακής 26 Απριλίου 2026: των Μυροφόρων

Εὐαγγελικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς τῶν Μυροφόρων (Μάρκ. ιε΄ 43 – ιϚ΄ 8)

Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, ἐλθὼν ᾿Ιωσὴφ ὁ ἀπὸ ᾿Αριμαθαίας, εὐσχήμων βουλευτής, ὃς καὶ αὐτὸς ἦν προσδεχόμενος τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ, τολμήσας εἰσῆλθε πρὸς Πιλᾶτον καὶ ᾐτήσατο τὸ σῶμα τοῦ ᾿Ιησοῦ. ὁ δὲ Πιλᾶτος ἐθαύμασεν εἰ ἤδη τέθνηκε, καὶ προσκαλεσάμενος τὸν κεντυρίωνα ἐπηρώτησεν αὐτὸν εἰ πάλαι ἀπέθανε· καὶ γνοὺς ἀπὸ τοῦ κεντυρίωνος ἐδωρήσατο τὸ σῶμα τῷ ᾿Ιωσήφ. καὶ ἀγοράσας σινδόνα καὶ καθελὼν αὐτὸν ἐνείλησε τῇ σινδόνι καὶ κατέθηκεν αὐτὸν ἐν μνημείῳ, ὃ ἦν λελατομημένον ἐκ πέτρας, καὶ προσεκύλισε λίθον ἐπὶ τὴν θύραν τοῦ μνημείου. ἡ δὲ Μαρία ἡ Μαγδαληνὴ καὶ Μαρία ᾿Ιωσῆ ἐθεώρουν ποῦ τίθεται. Καὶ διαγενομένου τοῦ σαββάτου Μαρία ἡ Μαγδαληνὴ καὶ Μαρία ἡ τοῦ ᾿Ιακώβου καὶ Σαλώμη ἠγόρασαν ἀρώματα ἵνα ἐλθοῦσαι ἀλείψωσιν αὐτόν. καὶ λίαν πρωῒ τῆς μιᾶς σαββάτων ἔρχονται ἐπὶ τὸ μνημεῖον, ἀνατείλαντος τοῦ ἡλίου. καὶ ἔλεγον πρὸς ἑαυτάς· τίς ἀποκυλίσει ἡμῖν τὸν λίθον ἐκ τῆς θύρας τοῦ μνημείου; καὶ ἀναβλέψασαι θεωροῦσιν ὅτι ἀποκεκύλισται ὁ λίθος· ἦν γὰρ μέγας σφόδρα. καὶ εἰσελθοῦσαι εἰς τὸ μνημεῖον εἶδον νεανίσκον καθήμενον ἐν τοῖς δεξιοῖς, περιβεβλημένον στολὴν λευκήν, καὶ ἐξεθαμβήθησαν. ὁ δὲ λέγει αὐταῖς· μὴ ἐκθαμβεῖσθε· ᾿Ιησοῦν ζητεῖτε τὸν Ναζαρηνὸν τὸν ἐσταυρωμένον· ἠγέρθη, οὐκ ἔστιν ὧδε· ἴδε ὁ τόπος ὅπου ἔθηκαν αὐτόν. ἀλλ᾿ ὑπάγετε εἴπατε τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ καὶ τῷ Πέτρῳ ὅτι προάγει ὑμᾶς εἰς τὴν Γαλιλαίαν· ἐκεῖ αὐτὸν ὄψεσθε, καθὼς εἶπεν ὑμῖν. καὶ ἐξελθοῦσαι ἔφυγον ἀπὸ τοῦ μνημείου· εἶχε δὲ αὐτὰς τρόμος καὶ ἔκστασις, καὶ οὐδενὶ οὐδὲν εἶπον· ἐφοβοῦντο γάρ.

1. Οἱ τολμήσαντες

Μεγάλη Παρασκευὴ ἀπόγευμα. Σκοτάδι πυκνὸ καλύπτει τὰ πάντα. Ὅλα ἔ-χουν τελειώσει. Στὸ Γολγοθᾶ ἔχει μείνει ἡ Παναγία μας, ὁ Ἰωάννης καὶ κάποιες ἀφωσιωμένες μαθήτριες τοῦ Κυρίου, μ’ ἕναν φόβο νὰ πλανᾶται στὸν νοῦ καὶ τὴν καρδιά τους, τὸν φόβο μήπως μείνῃ τὸ πανάχραντο σῶμα τοῦ Κυρίου ἐπάνω στὸν Σταυρὸ ἄταφο, ἐκτεθειμένο σὲ μύριες προσβολές. Ὁ Πιλᾶτος ἦταν ὁ μόνος ἁρμόδιος νὰ ἐπιτρέψῃ τὴν τα-φὴ τοῦ ἀχράντου σώματος. Ποιὸς ὅμως θὰ τολμοῦσε μέσα στὴν ἠλεκτρισμένη ἀτμόσφαιρα τῆς ἡμέρας νὰ τὸ ζητήσῃ αὐτό; Κι ἂν μάλιστα πρῶτοι τὸ ζητοῦσαν οἱ ἀρχιερεῖς γιὰ νὰ τὸ βεβηλώσουν; Ἐκείνη τὴν κρίσιμη ὥρα ποὺ δὲν φαινόταν καμμία διέξοδος, ἀναπάντεχα παρουσιάζονται δύο πρόσωπα οὐρανόσταλτα γιὰ τὸν σκοπὸ αὐτό. Δύο κρυφοὶ μαθηταὶ τοῦ Χριστοῦ. Ὁ Ἰωσὴφ ὁ ἀπὸ Ἀριμαθαίας καὶ ὁ Νικόδημος. Καὶ οἱ δύο ἔντιμα μέλη τοῦ ἰουδαϊκοῦ Συνεδρίου, ἑρμηνευταὶ τοῦ Νόμου, ἄρχοντες τῶν Ἰουδαίων, διδάσκαλοι τοῦ Ἰσραήλ. Διακεκριμένοι λόγῳ τοῦ ἀξιώματος ποὺ εἶχαν ἀλλὰ καὶ τῆς γενικώτερης ὑπολήψεώς τους. Κι ἐνῶ ἦσαν κρυφοὶ μαθηταὶ τοῦ Χριστοῦ, τώρα ἀποκαλύφθηκαν. Δὲν ὑπολόγισαν τοὺς κινδύνους τῆς παράτολμης αὐτῆς ἐνέργειάς τους. Δὲν σκέφθηκαν μήπως χάσουν τὴ θέσι τους, τὸ ἀξίωμά τους, τὸν πλοῦτο τους, τὴν κοινωνική τους καταξίωσι καὶ τὸ χειρότερο, μήπως γίνουν ἀποσυνάγωγοι, ἀφωρισμένοι. Δὲν ὑπολόγισαν τίποτε ἀπ’ ὅλα αὐτά. Διότι ἀγαποῦσαν πολὺ τὸν Κύριο καὶ περίμεναν μὲ πόθο ἱερὸ τὴ βασιλεία του. Γι’ αὐτὸ καὶ ὁ Κύριος τοὺς ἀξιώνει νὰ γίνουν οἱ μυροφόροι καὶ ἐνταφιασταὶ τοῦ ἁγίου σώματός του. Μὲ σφιγμένες τὶς καρδιές τους, συγκλονισμένοι, ἀγγίζουν τὸ πανάσπιλο σῶμα τοῦ Σταυρωθέντος, τὸ ἀποκαθηλώνουν καὶ τοῦ ἀποδίδουν τὸ σεβασμὸ καὶ τὴ νεκρικὴ τιμή. Ὁ Νικόδημος μάλιστα εἶχε φέρει γιὰ τὴν ταφὴ ἑκατὸ λίτρα σμύρνας καὶ ἀλόης.

Ἔχει λοιπὸν τοὺς ἀνθρώπους του ὁ Θεός. Ἀκόμη κι αὐτοὺς ποὺ ἐμεῖς δὲν ὑπολογίζουμε, δὲν περιμένουμε. Αὐτοὶ κάποτε παρουσιάζονται σὲ δύσκολες στιγμὲς καὶ ἐποχὲς καὶ γίνονται οἱ πλέον δυνατοὶ καὶ ἀμετακίνητοι κήρυκες τῆς πίστεως καὶ ἀποδεικνύουν σὲ ὅλους μας ὅτι ζῇ Κύριος ὁ Θεός. Εἶναι ὁ Νικητὴς τῆς ζωῆς καὶ τοῦ θανάτου, τῆς ἱστορίας καὶ τῆς ζωῆς μας, εἶναι Αὐτὸς ποὺ «ἐξῆλθε νικῶν καὶ ἵνα νικήσῃ» (Ἀποκ. ς΄ 2).

2. Οἱ Μυροφόρες

Κοντὰ στὸν Σταυρὸ τοῦ Κυρίου οἱ ἀφωσιωμένες μαθήτριές του μὲ σπαραγμὸ καρδίας βλέπουν τὴν ὅλη ἀποκα-θήλωσι καὶ τὴν ταφή. Πῶς νὰ ἀντέξουν νὰ βλέπουν Αὐτὸν ποὺ σαγήνευε τὰ πλήθη, τώρα νὰ κείτεται νεκρός! Πῶς νὰ ἀντικρύσουν ἄψυχον Αὐτὸν ποὺ ἔδινε ζωή! Πῶς νὰ μπορέσουν νὰ βαστάξουν τὸν πόνο τῆς θανῆς τοῦ πλέον ἀγαπημένου τους προσώπου; Κι ἀφοῦ ἔχυσαν τὰ καυτά τους δάκρυα δίπλα στὸ μνημεῖον, ὅταν τελείωσε ὁ ἐνταφιασμός, ἔφυγαν μὲ στεναγμοὺς καὶ ὀδυρμοὺς γιὰ τὰ σπίτια τους.

Ὁ χρόνος τώρα ἄρχισε νὰ μετράῃ διαφορετικά. Οἱ ὧρες ἀτελείωτες. Κι αὐτὲς ἀνυπομονοῦσαν νὰ παρέλθῃ τὸ Σάββατο γιὰ νὰ τρέξουν καὶ πάλι στὸ μνημεῖο νὰ ἐκδηλώσουν μὲ τὰ μύρα καὶ τὰ δάκρυά τους τὸν πόνο τους καὶ τὴν ἀγάπη τους. Εἶχαν δεῖ βέβαια ὅτι οἱ δύο μαθηταὶ ἐμύρωσαν τὸ σῶμα τοῦ Κυρίου. Ἀλλὰ αὐτὲς δὲν τὸ θεωροῦν ἀρκετό. Ἀγοράζουν κι ἄλλα ἀρώματα, πολλά, διαφορετικὰ ἴσως. Σκέπτονται πὼς ὅ,τι κι ἂν κάνουν γιὰ τὸν Ἰησοῦ δὲν εἶναι ποτὲ ἀρκετὸ καὶ ἀντάξιο τῆς ἀγάπης του. Ἴσως ἀκόμη πολυτιμότερα ἦταν τὰ καυτά τους δάκρυα ποὺ ἔχυσαν γι’ Αὐτόν. Πόσο πολὺ ἀγαποῦσαν οἱ μαθήτριες τοῦ Κυρίου τὸν Διδάσκαλό τους. Δὲν ἔκλεισαν ἴσως μάτι ὅλη τὴ νύχτα. Καὶ τώρα, πρὶν καλά – καλὰ ξημερώσῃ, τρέχουν μὲ τὰ μάτια κατακόκκινα ἀπὸ τὸ κλάμα καὶ τὴν καρδιὰ νὰ γοργοχτυπᾷ ἀπὸ τὸν πόθο νὰ δοῦν καὶ πάλι ἔστω καὶ νεκρὸ τὸν ἀγαπημένο τους Ραββί, τὸν Χριστό. Κι ἐπειδὴ ἀγαποῦν, δὲν ὑπολογίζουν κανένα ἐμπόδιο στὸν δρόμο τους. Οὔτε τὸν φόβο τῆς νύχτας οὔτε τὸν φόβο τῶν Ἰουδαίων οὔτε τὸν φό-βο τῶν Ρωμαίων στρατιωτῶν οὔτε τὸν φόβο τῶν ληστῶν. Κι ἐνῶ ἤξεραν ὅτι πελώριος λίθος ἐσφράγιζε τὸ μνῆμα, κι αὐτὸ ἀκόμη δὲν ἀνέκοψε τὴν πορεία τους. Ἡ καρδιά τους κτυποῦσε γιὰ τὸν Χριστό. Τρέχουν στὸν τάφο, ἐνῶ κανεὶς ἀπὸ τοὺς μαθητὰς δὲν τόλμησε νὰ ἔλθῃ ἐκεῖ πρὶν ἀπὸ αὐτές.

Μόλις ὅμως πλησίασαν ἐκεῖ, συνειδητοποίησαν πὼς ὅλα τὰ ἐμπόδια εἶχαν ξεπεραστῆ. Οἱ φρουροὶ ἄφαντοι, ὁ λίθος εἶχε ἀποκυλισθῆ μακριὰ ἀπὸ τὴν εἴσοδο τοῦ μνημείου, ὁ δρόμος πρὸς τὸν Χριστὸ ἀνοικτός, καὶ μπροστά τους ἄγγελοι φωτεινοί, ἀκτινοβόλοι, κήρυκες τῆς Ἀναστάσεως. Πῶς ἄλλαξαν τόσο ἀστραπιαῖα ὅλα γύρω τους καὶ μέσα τους; Πῶς ἄντεξαν αὐτὴ τὴν ξαφνικὴ μεταβολὴ τῶν γεγονότων καὶ τῶν συναισθημάτων τους; Πῶς τὸ σκοτάδι ἔγινε φῶς καὶ ἡ μαύρη ἀπελπισία χρυσῆ ἐλπίδα; Πῶς τόσο ξαφνικὰ ἡ ἀπογοήτευσι ἔγινε ξέφρενη χαρά, ὁ πόνος ἐνθουσιασμός, ἔκστασι καὶ θαυμασμός;

Καὶ ἔγιναν οἱ γυναῖκες αὐτὲς ὄχι μόνον εὐαγγελίστριαι τῆς Ἀναστάσεως στοὺς Ἀποστόλους, ἀλλὰ ἀγγελιοφόροι, σ’ ὅλες τὶς ἐποχές, τοῦ μεγάλου διδάγματος: Ὅσοι ζητοῦν μὲ πόθο τὸν Κύριο καὶ πορεύονται μὲ ἅγιο ζῆλο στὸν δρόμο του, θὰ βροῦν τὶς δυσκολίες ποὺ παρεμβάλλονται στὴν πορεία τους νὰ ἐκμηδενίζωνται μὲ θαυμαστὸ τρόπο. Θὰ βλέπουν τὴν παρουσία τοῦ Ἀναστάντος νὰ ἐκδηλώνεται ἄμεσα καὶ κυριαρχικὰ πάνω ἀπὸ κάθε προσδοκία. Καὶ θὰ διαλαλοῦν μὲ ὅλη τους τὴ δύναμι: Χριστὸς ἀνέστη!

Ἡ ἀποστολή τῆς Ἐκκλησίας

Ἀποστολικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 4 Μαΐου 2025 , τῶν Μυροφόρων (Κυρ. γ΄ Πράξεων, Πράξ. ς΄ 1-7)

Ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις πληθυνόντων τῶν μαθητῶν ἐγένετο γογγυσμὸς τῶν ῾Ελληνιστῶν πρὸς τοὺς ῾Εβραίους, ὅτι παρεθεωροῦντο ἐν τῇ διακονίᾳ τῇ καθημερινῇ αἱ χῆραι αὐτῶν. προσκαλεσάμενοι δὲ οἱ δώδεκα τὸ πλῆθος τῶν μαθητῶν εἶπον· οὐκ ἀρεστόν ἐστιν ἡμᾶς καταλείψαντας τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ διακονεῖν τραπέζαις. ἐπισκέψασθε οὖν, ἀδελφοί, ἄνδρας ἐξ ὑμῶν μαρτυρουμένους ἑπτά, πλήρεις Πνεύματος ῾Αγίου καὶ σοφίας, οὓς καταστήσομεν ἐπὶ τῆς χρείας ταύτης· ἡμεῖς δὲ τῇ προσευχῇ καὶ τῇ διακονίᾳ τοῦ λόγου προσκαρτερήσομεν. καὶ ἤρεσεν ὁ λόγος ἐνώπιον παντὸς τοῦ πλήθους· καὶ ἐξελέξαντο Στέφανον, ἄνδρα πλήρη πίστεως καὶ Πνεύματος Ἁγίου, καὶ Φίλιππον καὶ Πρόχορον καὶ Νικάνορα καὶ Τίμωνα καὶ Παρμενᾶν καὶ Νικόλαον προσήλυτον Ἀντιοχέα, οὓς ἔστησαν ἐνώπιον τῶν ἀποστόλων, καὶ προσευξάμενοι ἐπέθηκαν αὐτοῖς τὰς χεῖρας. καὶ ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ ηὔξανε, καὶ ἐπληθύνετο ὁ ἀριθμὸς τῶν μαθητῶν ἐν ῾Ιερουσαλὴμ σφόδρα, πολύς τε ὄχλος τῶν ἱερέων ὑπήκουον τῇ πίστει.

«Οὐκ ἀρεστόν ἐστιν ἡμᾶς καταλείψαντας τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ διακονεῖν τραπέζαις»

Εὐωδιάζει τὸ σημερινὸ εὐαγγελικὸ ἀνάγνωσμα ἀπὸ τὰ μύρα τῆς ἀγάπης τῶν Μυροφόρων γυναικῶν· εὐωδιάζει ὅμως καὶ τὸ ἀποστολικὸ ἀπὸ τὴν ἀρετὴ τῶν ἁγίων Ἀποστόλων. Πῶς φάνηκε αὐτὴ ἡ ἀρετή τους; Οἱ «Ἑλληνιστὲς» τῆς Ἐκκλησίας τῶν Ἱεροσολύμων, δηλαδὴ οἱ Ἑβραῖοι Χριστιανοὶ ποὺ προέρχονταν ἀπὸ ἄλλα μέρη καὶ γι᾿ αὐτὸ μιλοῦσαν τὴν Ἑλληνικὴ γλώσσα, παραπονέθηκαν ὅτι οἱ χῆρες τους παραθεωροῦνταν στὴν καθημερινὴ διακονία τῆς διανομῆς τροφῶν καὶ ἐλεημοσυνῶν. Τότε οἱ ἅγιοι Ἀπόστολοι εἶπαν στὸ πλῆθος τῶν Χριστιανῶν: Δὲν μᾶς φαίνεται σωστὸ νὰ ἀφήσουμε τὸ κήρυγμα καὶ νὰ ὑπηρετοῦμε σὲ τραπέζια φαγητοῦ… Προκαλεῖ ἀπορία ὁ λόγος αὐτός, ἴσως καὶ νὰ σκανδαλίζει κάποιους.

Ἂς δοῦμε ὅμως γιατί οἱ Ἀπόστολοι παραιτήθηκαν ἀπὸ τὴ διακονία τῶν τραπεζῶν καὶ τί μᾶς διδάσκει ἡ στάση τους αὐτή.

1. Ἀφοσίωση στὸ ὕψιστο διακόνημά τους

Μήπως ἡ ἄρνηση αὐτὴ τῶν ἁγίων Ἀποστόλων δείχνει περιφρόνηση πρὸς τὴν ἐλεημοσύνη; Ὁπωσδήποτε ὄχι· ἀφοῦ προηγουμένως οἱ ἴδιοι ἀσκοῦσαν αὐτὸ τὸ διακόνημα καὶ ὅταν παρουσιάστηκαν δυσκολίες, ἔδειξαν ἰδιαίτερη μέριμνα γιὰ τὴν ἐπίλυση τοῦ προβλήματος ποὺ εἶχε προκύψει. Τί ἔκαναν λοιπόν; Συγκάλεσαν ὅλους τοὺς Χριστιανοὺς καὶ τοὺς προέτρεψαν νὰ ἐκλέξουν ὑπεύθυνα ἑπτὰ ἄνδρες γεμάτους ἀπὸ Ἅγιον Πνεῦμα καὶ σύνεση, στοὺς ὁποίους νὰ ἀναθέσουν αὐτὴ τὴ διακονία μὲ εἰδικὴ προσευχή.

Γιατί ὅμως δὲν θέλησαν νὰ συνεχίσουν νὰ ὑπηρετοῦν οἱ ἴδιοι σ᾿ αὐτὸ τὸ τόσο θεάρεστο ἔργο; Διότι ἦταν ἄλλο τὸ κύριο διακόνημά τους, τὸ ὁποῖο τοὺς εἶχε ἀναθέσει ὁ Κύριος μετὰ τὴν Ἀνάστασή Του: «Κηρύξατε τὸ εὐαγγέλιον πάσῃ τῇ κτίσει» (Μάρκ. ις´ [16] 15). Ἡ ἀποστολή τους ἦταν τὸ θεῖο κήρυγμα, ὁ εὐαγγελισμὸς τῶν ψυ­χῶν. Κανεὶς ἄλλος δὲν μποροῦσε νὰ ἐπιτελέσει ἐπιτυχῶς τὴ διακονία αὐτή.

Ἔπειτα τὸ διακόνημά τους ἦταν οὐσιαστικὰ πνευματικὴ ἐλεημοσύνη, ποὺ εἶναι πολὺ ἀνώτερη ἀπὸ τὴν ὑλική. Δὲν ἦταν συνετὸ οὔτε θεάρεστο νὰ ἀφήσουν τὸ ἀ­νώτερο γιὰ τὸ κατώτερο, τὴ στιγμὴ μάλιστα ποὺ τὸ κήρυγμα ἀπαιτοῦσε ὁλοκληρωτικὴ ἀφιέρωση, ἀπερίσπαστη ἐπιμονὴ στὴν προσευχή, ὅπως τὸ δήλωσαν καὶ οἱ ἴδιοι: «Ἡμεῖς τῇ προσευχῇ καὶ τῇ διακονίᾳ τοῦ λόγου προσκαρτερήσομεν». Ἐμεῖς οἱ Ἀπόστολοι θὰ ἀφοσιωθοῦμε καὶ θὰ ἀσχοληθοῦμε ἀποκλειστικὰ  μὲ τὴν προσευχὴ καὶ τὴ διακονία τοῦ λόγου.

2. Ἐκκλησία: καθίδρυμα σωτηρίας ψυχῶν

Ἀπὸ τὴ στάση τους αὐτὴ διδασκόμαστε ὅτι δὲν μποροῦμε νὰ ἀσχοληθοῦμε συστηματικὰ μὲ κάθε εἴδους ἀγαθὸ ἔργο, δὲν εἴμαστε ὅλοι γιὰ ὅλα· ὁ καθένας ἔχει τὸ δικό του χάρισμα καὶ τὴ δική του κλήση μέσα στὴν Ἐκκλησία. Δὲν ἐπιτρέπεται νὰ ἀφήνουμε τὸ ἔργο ποὺ μᾶς ἀνέθεσε ὁ Θεὸς γιὰ χάρη ἄλλου διακονήματος. Ὁ Μοναχὸς ὀφείλει νὰ σχολάζει στὴν προσ­ευχὴ καὶ στὴ Λατρεία τοῦ Θεοῦ, ὁ οἰκογενειάρχης, χωρὶς νὰ ἀμελεῖ τὴ θεία Λατρεία, ὀφείλει νὰ φροντίζει γιὰ τὴν ἀνατροφὴ τῶν παιδιῶν του, ὁ ἐκπαιδευτικὸς νὰ ἐπιδίδεται στὴ δική του διακονία, ὁ γιατρὸς στὴν ὑπεύθυνη ἐπιστήμη του…

Τὸ σημαντικότερο ὅμως μήνυμα, ποὺ μᾶς δίνουν οἱ ἅγιοι Ἀπόστολοι, εἶναι τὸ ἑξῆς: ὅτι ἡ Ἐκκλησία, ἂν καὶ πάντοτε ἀναπτύσσει ἔντονη φιλανθρωπικὴ δραστηριότητα, δὲν εἶναι φιλανθρωπικὸ σωματεῖο ἀλλὰ θεοΐδρυτος ὀργανισμὸς γιὰ τὴ σωτηρία τοῦ ἀνθρώπου. Αὐτὴ εἶναι ἡ κύρια ἀποστολή της.

Ἑπομένως ἂς μὴν καταφεύγουμε στοὺς ἱερεῖς μας μόνο γιὰ νὰ μᾶς βοηθήσουν στὶς καθημερινές μας ἀνάγκες. Ἀκόμη ἂς μὴ θεωροῦμε ὅτι εἴμαστε ἐνεργὰ μέλη τῆς Ἐκκλησίας, ὅταν ἁπλῶς καὶ μόνο συμμετέχουμε σὲ ποικίλες δραστηριότητές της, φιλανθρωπικὲς ἢ ἄλλες, προσφέροντας ἀπὸ τὸ περίσσευμα ἢ τὸ ὑστέρημά μας.

Εἴμαστε ζωντανὰ μέλη τῆς Ἐκκλησίας, ὅταν μετανοοῦμε, ὅταν καλλιεργούμαστε πνευματικά, ὅταν ἐφαρμόζουμε τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ. Εἴμαστε ἀληθινὰ τοῦ Χριστοῦ, ὅταν ζοῦμε τὸν Χριστό, ὅταν ἔχουμε Πνευματικὸ καὶ ζοῦμε συνειδητὴ μυστηριακὴ καὶ λατρευτικὴ ζωή, ὅταν ποθοῦμε τὴ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ καὶ ἑτοιμαζόμαστε γι᾿ αὐτήν.

Ἐπίσης διδασκόμαστε ἀπὸ τὴν περικοπὴ αὐτὴν ὅτι ὀφείλουμε ἐμεῖς οἱ λαϊκοὶ νὰ διακονοῦμε πρόθυμα στὰ φιλανθρωπι­κὰ ἔργα τῆς Ἐκκλησίας, ὥστε νὰ δίνεται ἡ εὐκαιρία στοὺς ἱερεῖς νὰ ἐπιτελοῦν τὴν ἱερατικὴ διακονία τους, τὴ διαποίμανση τῶν ψυχῶν. Θὰ πρέπει δὲ νὰ γνωρίζουμε ὅτι ὅσοι διακονοῦν στὰ Φιλόπτωχα, εἶναι διάδοχοι τῶν ἁγίων ἑπτὰ διακόνων!

***

Οἱ ἅγιοι Ἀπόστολοι τὰ ἄφησαν ὅλα καὶ ἀκολούθησαν τὸν Χριστό. Τὸν ἀγάπησαν μὲ ὅλη τους τὴν καρδιά. Καὶ γι᾿ αὐτὸ Ἐκεῖνος ἀναγέννησε τὴν ὕπαρξή τους μὲ τὸ Ἅγιον Πνεῦμα.  Ἔτσι, ἔγιναν ἄνθρωποι τοῦ Θεοῦ· καὶ γι᾿ αὐτὸ ἄνθρωποι πολλῆς ἀγάπης καὶ ἀσύγκριτης προσφορᾶς στοὺς συνανθρώπους τους. Ὅσο κι ἂν εἶναι μοναδικὲς οἱ μορφές τους, καλούμαστε οἱ πιστοὶ νὰ τοὺς μιμηθοῦμε κατὰ τὶς δυνάμεις μας. Γιατὶ ὁ Χριστιανὸς δὲν εἶναι ἁπλῶς ἕνας ἠθικὸς ἄνθρωπος ποὺ κάνει ἐλεημοσύνες, ἀλλὰ ἕνα ζωντανὸ θαῦμα: ὁ ἐν Χριστῷ ἀναγεννημένος, ποὺ κηρύττει μὲ τὴ ζωὴ καὶ τὸν λόγο του τὴν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ καὶ τὴ δύναμη τῆς Ἀναστάσεως.

πηγή: ο Σωτήρ

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Εoρτάζοντες την 26ην του μηνός Απριλίου

 Εoρτάζοντες την  26ην του μηνός Απριλίου


 

  • Ο ΑΓΙΟΣ ΒΑΣΙΛΕΑΣ Ιερομάρτυρας, επίσκοπος Αμασείας

  • Η ΑΓΙΑ ΓΛΑΦΥΡΗ (ή Γλαφυρά)

  • Η ΟΣΙΑ ΙΟΥΣΤΑ

  • Ο ΟΣΙΟΣ ΝΕΣΤΩΡ

  • Ο ΑΓΙΟΣ ΣΤΕΦΑΝΟΣ (Ρώσος) επίσκοπος Περμίας

  • Ο ΟΣΙΟΣ ΚΑΛΑΝΤΙΟΣ Από τους 300 Άγιους Αλαμανούς Κυπρίους.

  • Ο ΟΣΙΟΣ ΙΩΑΝΝΙΚΙΟΣ ο εν Σερβία (+ 13ος αι.)

 

Αναλυτικά

Ο ΑΓΙΟΣ ΒΑΣΙΛΕΑΣ Ιερομάρτυρας, επίσκοπος Αμασείας
Όταν ο αυτοκράτωρ Λικίνιος (307-323)  προσπαθούσε με κάθε τρόπο να περιποιηθεί τους ειδωλολάτρες και να βλάψει τα δικαιώματα των χριστιανών, επίσκοπος στην Αμάσεια ήταν ο Βασιλέας. Σ' αυτούς τους δύσκολους καιρούς, ο Βασιλέας με μια ανεπανάληπτη ενεργητικότητα ήταν πάντα κοντά στο ποίμνιο του και το στήριζε. Ένα περιστατικό, όμως, έκανε τον Βασιλέα να έλθει αντιμέτωπος με το Λικίνιο. Ή αυτοκράτειρα Κωνστάντια είχε σαν ακόλουθο μια πολύ όμορφη κοπέλα, τη Γλαφυρά. Το κάλλος της νεαρής άναψε τα αμαρτωλά πάθη του Λικινίου, πού θέλησε να προσβάλει την τιμή της. Ή Γλαφυρά κατάλαβε τον κίνδυνο. Και μια βροχερή νύχτα, ανδρικά ντυμένη και με τη βοήθεια της βασίλισσας, έφυγε από την Κων/πολη και πήγε στην Αμάσεια. Εκεί, παρουσιάσθηκε στον επίσκοπο Βασιλέα και ζήτησε την προστασία του. ο Βασιλέας, αφού επαίνεσε την αδούλωτη σωφροσύνη της, την προστάτεψε και έδωσε την ευκαιρία στη Γλαφυρά να αφοσιωθεί ολοκληρωτικά στο Θεό. Αυτό όταν το έμαθε ο Λικίνιος, έστειλε ανθρώπους να πάρουν τη Γλαφυρά. Άλλα ήταν αργά. Ή τιμία κοπέλα ήδη είχε πεθάνει. Τότε, ή μανία του Λικινίου ξέσπασε στο Βασιλέα. Τον έφεραν δέσμιο στη Νικομήδεια, και αφού δεν μπόρεσαν να κάμψουν το φρόνημα του, τον αποκεφάλισαν. Ή στάση του Αγίου Βασιλέα διδάσκει σ' όλους εμάς με ποιο τρόπο πρέπει να τρέχουμε "τον προκείμενον ημίν αγώνα"1. Δηλαδή, με ποιο τρόπο πρέπει να τρέχουμε τον αγώνα κατά της αμαρτίας, πού προβάλλει μπροστά μας.

1. Προς Εβραίους, ιβ' 1.


Απολυτίκιο. Ήχος α'. ο υψωθείς εν τω Σταυρώ.
Ως Λειτουργός του Βασιλέως της δόξης, τω παρανόμω βασιλεί άντετάξω, Ίερομάρτυς ένδοξε παμμάκαρ Βασιλεϋ· όθεν τον αυχένα σου, έκτμηθείς δια ξίφους, χαίρων προσεχώρησας, προς ούράνιον λήξιν* ης και ημάς δυσώπει μετασχείν, τους εύφημούντας την ένθεον μνήμην σου.


Η ΑΓΙΑ ΓΛΑΦΥΡΗ (ή Γλαφυρά)
Ή Αγία αυτή ήταν θεραπαινίδα της βασίλισσας Κωνστάντιας, συζύγου του Λικινίου, ή οποία βασίλισσα απομάκρυνε τη Γλαφυρά από τις ερωτικές διαθέσεις του Λικινίου, αφού την εφοδίασε με πολλά χρήματα. Ή Αγία πήγε προς την Ανατολή, όπου περιπλανήθηκε σε πολλούς τόπους. Τελικά κατάληξε στην Αμάσεια και παρουσιάστηκε στον επίσκοπο της πόλης αυτής Βασιλέα (προαναφέρθηκε ή βιογραφία του στην αρχή της ημέρας αυτής), στον όποιο παρέδωσε τα χρήματα της για την ανέγερση Ναού, και απεβίωσε ειρηνικά στην Αμάσεια.


Η ΟΣΙΑ ΙΟΥΣΤΑ
Απεβίωσε ειρηνικά.


Ο ΟΣΙΟΣ ΝΕΣΤΩΡ
Αφού εγκατέλειψε τους γονείς του, έγινε μοναχός και απεβίωσε ειρηνικά.


Ο ΑΓΙΟΣ ΣΤΕΦΑΝΟΣ (Ρώσος) επίσκοπος Περμίας


Ο ΟΣΙΟΣ ΚΑΛΑΝΤΙΟΣ 'Από τους 300 Άγιους Αλαμανούς Κυπρίους.

Βλέπε Α.Χ.Ε.Χ.


Ο ΟΣΙΟΣ ΙΩΑΝΝΙΚΙΟΣ ο εν Σερβία (+ 13ος αϊ.)
 

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

ΔΕΛΤΙΟ ΚΑΙΡΟΥ για Κυριακή 26 Απριλίου.


Την Κυριακή 26 Απριλίου 2026 αναμένονται τοπικές βροχές στην Κρήτη και στα Δωδεκάνησα με γρήγορα βελτίωση και γενικά αίθριος καιρός στην υπόλοιπη χώρα. Υψηλές για την εποχή θερμοκρασίες με εξαίρεση τα νησιά του Ιονίου, την Κρήτη και τα Δωδεκάνησα όπου θα είναι στα κανονικά για την εποχή επίπεδα. Άνεμοι έως 6 μποφόρ στο Νότιο Αιγαίο.

Πιο αναλυτικά, στις Κυκλάδες, στα Δωδεκάνησα και στην Κρήτη αναμένονται νεφώσεις ενώ τοπικές βροχές θα εκδηλωθούν κυρίως στα Δωδεκάνησα και στην Κρήτη. Έως το πρωί όμως τα φαινόμενα θα εξασθενήσουν σημαντικά και από το μεσημέρι θα επικρατήσει ηλιοφάνεια. Στην υπόλοιπη χώρα θα υπάρχει ηλιοφάνεια όμως από το μεσημέρι θα αναπτυχθούν τοπικές νεφώσεις και στα ορεινά ηπειρωτικά υπάρχει πιθανότητα να σημειωθούν σποραδικές και πρόσκαιρες βροχές.

Η θερμοκρασία στη Δυτική Μακεδονία θα κυμανθεί από 6 έως 22 βαθμούς Κελσίου, στην υπόλοιπη Μακεδονία και στη Θράκη από 8 έως 27, στη Θεσσαλία από 10 έως 28, στην Ήπειρο από 8 έως 24, στη Στερεά και στην Πελοπόννησο από 8 έως 27, στα νησιά του Ιονίου από 9 έως 23, στα νησιά του Βορείου και Ανατολικού Αιγαίου από 9 έως 27, στις Κυκλάδες και στα Δωδεκάνησα από 11 έως 23 και στην Κρήτη από 13 έως 23 βαθμούς Κελσίου.

Οι άνεμοι στο Βόρειο Αιγαίο θα πνέουν από δυτικές έως βόρειες διευθύνσεις 2 έως 4 μποφόρ. Στο Κεντρικό Αιγαίο οι άνεμοι θα πνέουν αρχικά από βόρειες διευθύνσεις 3 έως 5 μποφόρ όμως μετά το απόγευμα θα στραφούν σε δυτικούς 2 έως 4 μποφόρ. Στο Νότιο Αιγαίο οι άνεμοι θα πνέουν αρχικά από βόρειες διευθύνσεις 4 έως 6 μποφόρ όμως από το απόγευμα θα στραφούν σε δυτικούς ίδιας έντασης. Στο Ιόνιο οι άνεμοι θα πνέουν από βόρειες διευθύνσεις 3 έως 5 μποφόρ.

Στην Αττική αναμένεται ηλιοφάνεια. Οι άνεμοι θα πνέουν αρχικά από βόρειες διευθύνσεις έως 4 μποφόρ όμως από το μεσημέρι θα γίνουν μεταβαλλόμενοι ίδιας έντασης. Η θερμοκρασία στο κέντρο των Αθηνών θα κυμανθεί από 14 έως 27 βαθμούς Κελσίου.

Στον νομό Θεσσαλονίκης αναμένεται ηλιοφάνεια με λίγες τοπικές νεφώσεις το μεσημέρι και απόγευμα. Οι άνεμοι θα πνέουν από βόρειες διευθύνσεις έως 3 μποφόρ όμως το μεσημέρι και απόγευμα θα πνέουν πρόσκαιρα από μεταβαλλόμενες διευθύνσεις 2 έως 4 μποφόρ. Η θερμοκρασία στο κέντρο της Θεσσαλονίκης θα κυμανθεί από 14 έως 27 βαθμούς.


 
Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Πρωτομαγιά στην Μόρφη Βοϊου.


 

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Αλλεργική ρινίτιδα: Πώς θα ανακουφιστείτε από τα ενοχλητικά συμπτώματα.

 


 

Η αλλεργική ρινίτιδα είναι η φλεγμονή του επιθηλίου της μύτης που προκαλεί η υπερβολική αντίδραση του οργανισμού σε κάποια αεροαλλεργιογόνα.

Υπολογίζεται ότι ταλαιπωρεί 1 στους 5 ανθρώπους και παρότι δεν θεωρείται σοβαρή κατάσταση, επηρεάζει δυσμενώς την ποιότητα ζωής των ασθενών, την απόδοση στην εργασία και στο σχολείο, αλλά και τις κοινωνικές συναναστροφές.
Συμπτώματα
Ρινική καταρροή
Ο πάσχων εκκρίνει διάφανη βλέννα, συνήθως σε αρκετή ποσότητα. Μπορεί να ακολουθεί το φτέρνισμα ή να εμφανίζεται μόνη της.
Απανωτά φτερνίσματα
Εμφανίζονται το ένα μετά το άλλο, συχνότερα το πρωί ή με την έκθεση σε χώρους με υψηλή συγκέντρωση αεροαλλεργιογόνων (κήποι, γυμναστήρια κλπ.).
Μπουκωμένη μύτη
Προκαλεί μείωση της όσφρησης και κατά συνέπεια της γεύσης, καθώς αυτές οι δύο αισθήσεις είναι στενά συνδεδεμένες.
Φαγούρα στη μύτη και το λαιμό
Μάτια που κλαίνε και με φαγούρα (αλλεργική επιπεφυκίτιδα)
Βήχας
Προκαλείται είτε από την οπισθορινική καταρροή είτε από την συνύπαρξη άσθματος.
Πονοκέφαλος
Λόγω της κακής ποιότητας ύπνου, το άτομο με αλλεργική ρινίτιδα έχει μειωμένη απόδοση στις καθημερινές λειτουργίες.
Αντιμετώπιση
Η βασική οδηγία σε όσους υποφέρουν από αλλεργική ρινίτιδα είναι να αποφεύγουν το υπεύθυνο αλλεργιογόνο.
Αντισταμινικά: Αντιμετωπίζουν την ρινική καταρροή το φτέρνισμα και τον κνησμό.
Σπρέι: Στοχεύουν στον έλεγχο της φλεγμονής και τον περιορισμό της ρινικής συμφόρησης.
Αποσυμφορητικά: Ανακουφίζουν από τη ρινική συμφόρηση. Δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται πάνω από 3 μέρες γιατί δρουν απευθείας στα αγγεία και η πολυήμερη χρήση προκαλεί απώλεια της δράσης.

Read more » Διαβάστε Περισσότερα