Απόστολος και Ευαγγέλιο Κυριακή 18-1-2026

 

Εὐαγγελικὸ Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 18 Ἰανουαρίου 2026, Κυριακὴ ΙΒ΄ Λουκᾶ (Λουκ. ιζ΄12-19)

12 καὶ εἰσερχομένου αὐτοῦ εἴς τινα κώμην ἀπήντησαν αὐτῷ δέκα λεπροὶ ἄνδρες, οἳ ἔστησαν πόρρωθεν, 13 καὶ αὐτοὶ ἦραν φωνὴν λέ­γοντες· Ἰησοῦ ἐπιστάτα, ἐ­­­λέησον ἡμᾶς. 14 καὶ ἰδὼν εἶπεν αὐτοῖς· πορευθέντες ἐπιδείξατε ἑ­­­-αυ­­τοὺς τοῖς ἱερεῦσι. καὶ ἐγέ­νετο ἐν τῷ ὑπάγειν αὐ­τοὺς ἐκαθαρίσθησαν. 15 εἷς δὲ ἐξ αὐτῶν, ἰδὼν ὅτι ἰάθη, ὑπέστρεψε μετὰ φω­νῆς μεγάλης δοξάζων τὸν Θεόν, 16 καὶ ἔπεσεν ἐπὶ πρόσω­πον παρὰ τοὺς πόδας αὐ­τοῦ εὐχαριστῶν αὐτῷ· καὶ αὐτὸς ἦν Σαμαρείτης. 17 ἀποκριθεὶς δὲ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν· οὐχὶ οἱ δέκα ἐ­καθα­ρίσθησαν; οἱ δὲ ἐν­νέα ποῦ; 18 οὐχ εὑρέθησαν ὑποστρέ­ψαντες δοῦναι δόξαν τῷ Θεῷ εἰ μὴ ὁ ἀλλογενὴς οὗ­τος; 19 καὶ εἶπεν αὐτῷ· ἀναστὰς πορεύου· ἡ πίστις σου σέσωκέ σε.

ΕΡΜΗΝΕΙΑ Π. Ν. ΤΡΕΜΠΕΛΑ

12 Καί τήν ὥρα πού ἔμπαινε σέ κάποιο χωριό, τόν συ­ν­ά­­ντησαν δέκα λεπροί ἄνδρες, οἱ ὁποῖοι στάθηκαν ἀπό μακριά, ἐπειδή σύμφωνα μέ τό νόμο κάθε λεπρός θεω­ροῦ­νταν ἀκάθαρτος καί δέν τοῦ ἐπιτρεπόταν νά πλησι­ά­σει κανέναν. 13 Κι αὐτοί ἄρχισαν νά τοῦ φωνάζουν δυνατά: Ἰη­σοῦ, Κύριε, σπλαχνίσου μας καί θεράπευσέ μας. 14 Βλέποντάς τους ἐκεῖνος τούς εἶπε: Πηγαίνετε καί δεῖξ­­τε τό σῶμα σας στούς ἱερεῖς, γιά νά βεβαιώσουν ἄν πράγματι θεραπευθήκατε, σύμφωνα μέ τή δι­ά­­ταξη τοῦ νόμου. Καί καθώς αὐτοί πήγαιναν νά ἐξεταστοῦν ἀπό τούς ἱερεῖς, καθαρίστηκαν ἀπό τή λέ­πρα. 15 Ἕνας ἀπ’ αὐτούς, μόλις εἶδε ὅτι θεραπεύθηκε, ἐπέ­στρε­ψε καί μέ δυνατή φωνή ἐκφράζοντας τή χαρά καί τήν εὐγνωμοσύνη του δόξαζε τόν Θεό πού τόν θεράπευσε διαμέσου τοῦ Ἰησοῦ. 16 Ἔπεσε τότε μέ τό πρόσωπο κάτω στή γῆ κοντά στά πόδια τοῦ Ἰησοῦ καί τόν εὐχαριστοῦσε. Καί αὐτός ἦταν Σαμαρείτης, δηλαδή σχισματικός καί λιγότερο φωτισμέ­νος ἀπό τούς Ἰουδαίους. Συνεπῶς κανείς δέν θά περίμενε νά δείξει αὐτός μιά τέτοια εὐγνωμοσύνη πού δέν ἔδειξαν οἱ ἄλλοι ἐννέα, πού ἦταν Ἰσραηλίτες. 17 Τότε ὁ Ἰησοῦς εἶπε: Δέν καθαρίστηκαν ἀπό τή λέπρα καί οἱ δέκα; Οἱ ἄλλοι ἐννέα ποῦ εἶναι; 18 Χάθηκαν νά γυρίσουν πίσω καί νά δοξάσουν τόν Θεό, παρά μόνο ὁ ξένος αὐτός, πού δέν ἀνήκει στό γνήσιο ἰουδαϊκό γένος; 19 Καί σ’ αὐτόν εἶπε: Σήκω καί πήγαινε. Ἡ πίστη σου σέ ἔσωσε. Δέν θεράπευσε μόνο τό σῶμα σου, ἀλλά ἀπο­τελεῖ καί καλή ἀρχή πού θά σέ ὁδηγήσει καί στήν πνευ­ματική σου σωτηρία.

Ἀποστολικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 18 Ἰανουαρίου 2026, Ἀθανασίου καὶ Κυρίλλου Πατρ. Ἀλεξανδρείας (Ἑβρ. ιγ΄ 7-16)

Ἀδελφοί, μνημονεύετε τῶν ἡ­γου­­μένων ὑμῶν, οἵτινες ἐλάλη­σαν ὑμῖν τὸν λόγον τοῦ ­Θεοῦ, ὧν ἀναθεωροῦντες τὴν ἔκβασιν τῆς ἀναστροφῆς μιμεῖσθε τὴν πίστιν. Ἰησοῦς Χριστὸς χθὲς καὶ σήμερον ὁ αὐ­τὸς καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας. διδαχαῖς ποικίλαις καὶ ξέναις μὴ παραφέρεσθε· καλὸν γὰρ χάριτι βε­βαι­οῦσθαι τὴν καρ­δίαν, οὐ βρώμασιν, ἐν οἷς οὐκ ὠ­φε­­­­λή­θησαν οἱ περιπατήσαντες. ἔχο­μεν θυσιαστήριον ἐξ οὗ φαγεῖν οὐκ ἔ­χουσιν ἐξουσίαν οἱ τῇ σκηνῇ λα­τρεύ­οντες· ὧν γὰρ εἰσφέρεται ζῴων τὸ αἷμα περὶ ἁμαρτίας εἰς τὰ Ἅγια διὰ τοῦ ἀρχιερέως, τούτων τὰ σώματα κα­­τακαίεται ἔξω τῆς παρεμβολῆς· διὸ καὶ Ἰησοῦς, ἵνα ἁγιάσῃ διὰ τοῦ ἰδίου αἵματος τὸν λαόν, ἔξω τῆς πύλης ἔ­παθε. τοίνυν ἐξερχώμεθα πρὸς αὐτὸν ἔξω τῆς παρεμβολῆς τὸν ὀνειδισμὸν αὐτοῦ φέροντες· οὐ γὰρ ἔχομεν ὧδε μένουσαν πόλιν, ἀλλὰ τὴν μέλλουσαν ἐπιζητοῦμεν. δι’ αὐτοῦ οὖν ἀνα­φέρω­­μεν θυσίαν αἰνέσε­ως διὰ παντὸς τῷ Θεῷ, τοῦτ’ ἔστι καρπὸν χειλέ­ων ὁ­μο­λογούντων τῷ ὀνόματι αὐτοῦ. τῆς δὲ εὐποιΐας καὶ κοινωνίας μὴ ἐπι­λαν­­θά­νεσθε· τοιαύταις γὰρ θυσίαις εὐα­ρεστεῖται ὁ Θεός..

ΣΚΕΨΕΙΣ – ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ – ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ

1. Σταθεροὶ στὴ διδασκαλία ποὺ μᾶς παρέδωσαν

Ἡ σημερινὴ Κυριακὴ συμπίπτει μὲ τὴ μνήμη δύο πολὺ σημαντικῶν Ἁγίων: τῶν μεγάλων Πατέρων καὶ οἰκουμενικῶν Διδασκάλων τῆς Ἐκκλησίας μας Ἀθανασίου (295-375) καὶ Κυρίλλου (377-444), οἱ ὁποῖοι διετέλεσαν πατριάρχες Ἀ­λεξανδρείας. Γι᾿ αὐτὸ τὸ ἀποστολικὸ ἀνάγνωσμα τῆς ἡμέρας, ἀπὸ τὴν πρὸς Ἑβραίους ἐπιστολή, εἶναι ἀφιερωμένο στοὺς δύο Ἱεράρχες. Μεταξὺ τῶν ἄλλων ὁ θεόπνευστος Ἀπόστολος μᾶς δίνει καὶ τὴν ἑξῆς προτροπή: «διδαχαῖς ποικίλαις καὶ ξέναις μὴ παραφέρεσθε». Δηλαδή, μὴν παρασύρεσθε ἐδῶ κι ἐκεῖ ἀπὸ διδασκαλίες, ποὺ ἴσως φαίνονται ὡραῖες, ἀλλὰ εἶναι ξένες πρὸς τὴν ἀληθινὴ διδασκαλία τοῦ Εὐαγ­γελίου καὶ τὴν ὀρθὴ πίστη στὸν Χριστό. Διότι οἱ διδασκαλίες αὐτὲς εἶναι ψευδεῖς, εἶναι αἱρετικές.

Ὁ ἀποστολικὸς αὐτὸς λόγος ἀποτυπώνει πολὺ εὔστοχα τὴ ζωὴ καὶ τὴν προσ­φορὰ τῶν δύο μεγάλων προμάχων τῆς Ὀρθοδοξίας, τοὺς ὁποίους τιμοῦμε σήμερα. Αὐτὸ ἦταν τὸ κέντρο τοῦ κηρύ­γματός τους, ἡ πιστότητα, ἡ ἀκρίβεια στὴ διδασκαλία τοῦ Εὐαγγελίου. Ἔδωσαν ἀγῶνες γιὰ τὴ διατήρηση τῆς ὀρθῆς πίστεως, ὅπως αὐτὴ μᾶς παραδόθηκε ἀπὸ τὸν Κύριο Ἰησοῦ Χριστὸ καὶ τοὺς ἁγίους Ἀποστόλους. Ἔδωσαν μάχες στὴν πρώτη γραμμή. Ὁ Μέγας Ἀθανάσιος στὴν Α΄ Οἰκουμενικὴ Σύνοδο εἶχε καθοριστικὴ συμβολὴ στὴν καταδίκη τοῦ αἱρεσιάρχη Ἀρείου. Ὑπερασπίσθηκε μὲ παρρησία τὴ μεγάλη ἀλήθεια τῆς πίστεώς μας ὅτι ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστὸς εἶναι «Θεὸς ἀληθινὸς ἐκ Θεοῦ ἀληθινοῦ», ὅπως ὁμολογοῦμε στὸ Σύμβολο τῆς Πίστεως. Εἶναι τέλειος Θεός, ὁμοούσιος μὲ τὸν Πατέρα, καὶ ὄχι κτίσμα, δημιούργημα τοῦ Θεοῦ, ὅπως πλανεμένα ὑποστήριζε ὁ Ἄρειος.

Ὁ ἅγιος Κύριλλος, λίγο μεταγενέστερος, συντέλεσε καταλυτικὰ κατὰ τὴν Γ΄ Οἰκουμενικὴ Σύνοδο στὴν καταδίκη τοῦ Νεστορίου. Ὁ αἱρεσιάρχης Νεστόριος ὑποτιμοῦσε τὴ θεότητα τοῦ Χριστοῦ. Ὁ ἅγιος Κύριλλος πρωτοστάτησε στὴ Σύν­οδο, ὥστε νὰ ἀποσαφηνισθεῖ τελικὰ ὅτι ὁ Χριστὸς εἶναι ὁ Θεός, ὁ Ὁποῖος ἔγινε καὶ ἄνθρωπος, δὲν ἦταν δὲ ἕνας ἄνθρωπος ποὺ ἀγωνίσθηκε καὶ ἔγινε Θεός, ὅπως βλάσφημα δίδασκε ὁ Νεστόριος.

Οἱ δύο πατριάρχες Ἀλεξανδρείας διαφύλαξαν μὲ τοὺς πύρινους λόγους τους τὴν ἀληθινὴ διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας καὶ μᾶς τὴν παρέδωσαν μὲ τὰ θεοφώτιστα συγγράμματά τους. Αὐτὴ τὴν ἀληθινὴ πίστη κρατοῦμε κι ἐμεῖς καὶ ἔχουμε εὐθύνη νὰ τὴ διασφαλίσουμε. Διότι καὶ στὴν ἐποχή μας ἀκούγονται διδασκαλίες καινοφανεῖς, νεωτεριστικές, ποὺ ἴσως φαίνονται ὡραῖες· εἶναι ὅμως ξένες πρὸς τὴν ἀληθινὴ διδασκαλία ποὺ μᾶς παρέδωσαν οἱ ἅγιοι Πατέρες μας. Ἂς μὴν παρασυρόμαστε λοιπὸν ἀπὸ αὐτές.

2. Πρόθυμοι στὰ ἔργα ἀγάπης

Στὸ τέλος τῆς περικοπῆς ὁ θεοφώτιστος Ἀπόστολος παραθέτει μία ἀκόμη σημαν­τικότατη προτροπὴ πρὸς τοὺς Ἑβραίους: «Τῆς εὐποιΐας καὶ κοινωνίας μὴ ἐπιλανθάνεσθε· τοιαύταις γὰρ θυσίαις εὐαρεστεῖται ὁ Θεός». Δηλαδή, μὴ λησμονεῖτε νὰ προσφέρετε στὰ ἔργα ἀγάπης πρὸς τοὺς ἀδελφούς σας καὶ νὰ μοιράζεσθε μαζί τους τὰ ἀγαθά σας. Διότι ὁ Θεὸς μὲ τέτοιου εἴδους θυσίες εὐαρεστεῖται πρα­γματικὰ καὶ ὄχι μὲ τὶς θυσίες τῶν ἄλογων ζώων, σὰν κι αὐτὲς ποὺ προσφέρατε μέχρι τώρα.

Κάνει ἐντύπωση ὅτι τὰ ἔργα ἀγάπης τὰ ὀνομάζει «θυσίες» ὁ θεόπνευστος Ἀπόστολος. Καὶ οἱ δύο θεοφόροι Πατέρες, τοὺς ὁποίους ἑορτάζουμε σήμερα, δὲν παρέλειπαν νὰ ἐπιτελοῦν τὶς θυσίες αὐτές. Ὡς ἀρχιερεῖς βέβαια τελοῦσαν τὴν ἀναίμακτη Θυσία τῆς θείας Λειτουργίας, ποὺ εἶναι τὸ θεμέλιο τῆς ζωῆς τῆς Ἐκκλησίας. Μαζὶ ὅμως μὲ τὴ Θυσία τῆς θείας Εὐχαριστίας τελοῦσαν καὶ τὴν πνευματικὴ θυσία τῆς ἀγάπης· τῆς προσφορᾶς πρὸς τοὺς πάσχοντες. Στὸ πρόσωπό τους βρῆκαν παρηγοριὰ οἱ ταλαιπωρημένοι, οἱ νέοι τὸν τέλειο παιδαγωγό, οἱ φτωχοὶ τὸν ἐλεήμονα ἀδελφό, οἱ χῆρες τὸν προστάτη, τὰ ὀρφανὰ τὸν ἀγαθὸ πατέρα, οἱ ξένοι τὸν φιλόξενο εὐεργέτη, οἱ ἀσθενεῖς τὸν ἰατρό. Ἔγιναν «τοῖς πᾶσι τὰ πάντα» (Α΄ Κορ. θ΄ 22). Πρόσφεραν σὲ κάθε πιστὸ ὅ,τι εἶχε πραγματικὰ ἀνάγκη.

Ὁ Μέγας Ἀθανάσιος γράφει ὅτι ὁ Κύριος, στοὺς ἀνθρώπους ποὺ προσφέρουν σὲ ἔργα ἀγάπης, «χρεωστεῖ φιλανθρωπίαν, ὡς αὐτὸς τὴν ἐλεημοσύνην παρ᾿ αὐτοῖς δανεισάμενος» (ΕΠΕ 5, 306). Δηλαδή, θὰ λέγαμε ὅτι εἶναι χρεωμένος ἀπέναντί τους ὁ Θεός, διότι μὲ τὴν ἐλεημοσύνη τους δάνεισαν στὸν ἴδιο τὸν Θεό. Ὁ ἅγιος Κύριλλος ἐπίσης ἐπισημαίνει ὅτι ἡ ἀγάπη πρὸς τοὺς ἀδελφοὺς εἶναι «νόμου πλήρωσις» (ΕΠΕ 2, 64). Εἶναι δηλαδὴ ἡ τελείωση τοῦ Νόμου τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης.

Ἂς μιμηθοῦμε κι ἐμεῖς τοὺς Ἁγίους μας στὰ ἔργα τῆς ἀγάπης. Ἂς εἴμαστε πρόθυμοι νὰ ὑπηρετοῦμε κάθε συνάνθρωπό μας ποὺ χρειάζεται βοήθεια, εἴτε ὑλικὴ εἴτε πνευματική. Ἡ Ἐκκλησία μας πάντοτε ἔδινε σημασία στὴ φιλανθρωπία, στὴν προσ­φορὰ πρὸς τοὺς ἐνδεεῖς ἀδελφούς. Διότι ἡ ἀγάπη εἶναι ἡ τελείωση τοῦ πνευματικοῦ Νόμου. Μὲ τὴν ἀγάπη ἔχουμε χρεώστη μας τὸν ἴδιο τὸν Θεό.

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

ΔΕΛΤΙΟ ΚΑΙΡΟΥ για Κυριακή 18 Ιανουαρίου.

 

ΔΕΛΤΙΟ ΚΑΙΡΟΥ για Κυριακή 18/1

Τοπικές βροχές στα κεντρικά, ανατολικά και νότια με ασθενείς χιονοπτώσεις σε ορεινά και ημιορεινά τμήματα. Στη Μακεδονία ασθενείς τοπικές χιονοπτώσεις και στα παραθαλάσσια χιονόνερο. Βορειοανατολικοί άνεμοι έως 6-8 μποφόρ στο Αιγαίο. Ισχυροί ανατολικοί άνεμοι στο Ιόνιο. Πτώση της θερμοκρασίας.

Πιο αναλυτικά, την Κυριακή 18 Ιανουαρίου, στα κεντρικά ανατολικά και νότια ηπειρωτικά και στην Εύβοια θα εκδηλωθούν τοπικές βροχές, ενώ ασθενείς χιονοπτώσεις θα εκδηλωθούν σε ορεινά και ημιορεινά τμήματα και ενδεχομένως κατά περιόδους σε περιοχές της Θεσσαλίας με χαμηλό υψόμετρο. Στη Μακεδονία αναμένονται ασθενείς χιονοπτώσεις κατά τόπους και κατά περιόδους και στα παραθαλάσσια τμήματα χιονόνερο κατά περιόδους, Αργά το βράδυ τα φαινόμενα κατά τόπους θα ενταθούν. Τοπικές βροχές αναμένονται επίσης σε τμήματα των Κυκλάδων και της Κρήτης, ενώ στα ορεινά της Κρήτης θα εκδηλωθούν παροδικές χιονοπτώσεις.

Η θερμοκρασία θα κυμανθεί στη Δυτική Μακεδονία από -7 έως 3 βαθμούς, στην υπόλοιπη Μακεδονία από -2 έως 8, στη Θράκη από -8 έως 4, στην Ήπειρο από -1 έως 9-11 βαθμούς, στα κεντρικά ηπειρωτικά από -2 έως 5-7, στα δυτικά και νότια ηπειρωτικά από 3 έως 11-13 βαθμούς, στα υπόλοιπα ανατολικά ηπειρωτικά από 1 έως 7 βαθμούς, στα Επτάνησα από 5 έως 10-12, στα νησιά του Βόρειου και Βορειοανατολικού Αιγαίου από 1 έως 4-6 βαθμούς και στα υπόλοιπα νησιωτικά τμήματα του Αιγαίου και στην Κρήτη από 6 έως 11-14 βαθμούς Κελσίου.

Στο Αιγαίο θα πνέουν βορειοανατολικοί άνεμοι με εντάσεις 6-7 μποφόρ και τοπικά στη θάλασσα των Κυθήρων 8 μποφόρ. Στο Ιόνιο θα πνέουν ανατολικοί άνεμοι με εντάσεις 5-6 μποφόρ, και τοπικά στα νότια πελάγη στην έξοδο του Κορινθιακού 7 μποφόρ.

Στο νομό Αττικής και στην πόλη της Αθήνας περιμένουμε νεφώσεις με λίγες ασθενείς βροχές, κυρίως στα βόρεια και ανατολικά του νομού. Χιονόπτωση θα εκδηλώνεται κατά περιόδους στην Πάρνηθα και στο Κιθαιρώνα. Από το βράδυ ασθενείς βροχές θα εκδηλωθούν και στις υπόλοιπες περιοχές και ασθενείς χιονοπτώσεις στα υπόλοιπα ορεινά και σε ημιορεινά τμήματα, κυρίως στα βόρεια και βορειοδυτικά. Οι άνεμοι θα είναι βορειοανατολικοί με εντάσεις 5-6 μποφόρ και ενδεχομένως τοπικά 7 μποφόρ. Η θερμοκρασία θα κυμανθεί από 4 έως 7 βαθμούς, αλλά στα βόρεια θα είναι 2-3 βαθμούς χαμηλότερη.

Στη Θεσσαλονίκη περιμένουμε νεφώσεις με ασθενείς βροχές ή χιονόνερο στα πεδινά και ασθενείς χιονοπτώσεις στα ορεινά και ημιορεινά. Αργά το βράδυ χιονόπτωση θα εκδηλωθεί σε τμήματα με χαμηλό υψόμετρο περιφερειακά της πόλης και ενδεχομένως τη νύχτα στην πόλη. Οι άνεμοι θα πνέουν από διάφορες διευθύνσεις με εντάσεις 2-4 μποφόρ. Η θερμοκρασία θα κυμανθεί από 2 έως 5 βαθμούς, αλλά περιφερειακά της πόλης η θερμοκρασία θα είναι 2 βαθμούς χαμηλότερη.

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Εορτάζοντες την 18ην του μηνός Ιανουαρίου

 Εορτάζοντες την  18ην του μηνός  Ιανουαρίου

---

 

• ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ και ΚΥΡΙΛΛΟΣ Αρχιεπίσκοποι Αλεξανδρείας

• Ο ΑΓΙΟΣ ΚΥΡΙΛΛΟΣ Η ΑΓΙΑ ΘΕΟΔΟΥΛΗ και οι πιστεύσαντες δι' αυτής ΕΥΑΓΡΙΟΣ, ΜΑΚΑΡΙΟΣ, ΕΛΛΑΔΙΟΣ και ΒΟΗΘΟΣ.

• Η ΑΓΙΑ ΞΕΝΗ  (ή αλλιώς Ευσέβεια)

• Ο ΟΣΙΟΣ ΜΑΡΚΙΑΝΟΣ ο εν τη Κύρω.

• Ο ΟΣΙΟΣ ΕΦΡΑΙΜΙΟΣ επίσκοπος Μηλασσών

• Ο ΑΓΙΟΣ ΜΑΞΙΜΟΣ επίσκοπος Ουγγροβλαχίας

 

Αναλυτικά

 

ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ και ΚΥΡΙΛΛΟΣ Αρχιεπίσκοποι Αλεξανδρείας

"Ό άγιώτερος των ηρώων και ήρωϊκώτερος των αγίων", "Μέγας Πατήρ", "Στύλος της Όρθοδοξίας". Τίτλοι, από τους πιο χαρακτηριστικούς, πού απονεμήθηκαν στο "πολύφωτο άστρο" της Εκκλησίας μας, τον "Αγιο Αθανάσιο. Το έτος 295 ή 296 μ.Χ. γεννήθηκε από γονείς φτωχούς στην Αλεξάνδρεια, αλλά πλούσιους σε αρετές και πίστη . Δεν είχε τα μέσα για ανώτερες σπουδές. ο Θεός, όμως, τον προίκισε με πλούσια διάνοια, και αφού παίρνει τη στοιχειώδη εκπαίδευση, έπειτα αύτοκαλλιερ-γείται και φθάνει σε μεγάλα ϋψη ουράνιας σοφίας. Το 312 και σε ηλικία 25 χρόνων, χειροτονείται διάκονος από τον Πατριάρχη Αλεξανδρείας Αλέξανδρο, μαζί με τον όποιο ο Αθανάσιος παίρνει μέρος στην Α' Οίκουμ. Σύνοδο στη Νίκαια και συντρίβει την αϊρεση του Αρείου. Το 328 πεθαίνει ο Αλέξανδρος και για τον Αθανάσιο πλησίασε μια... μεγάλη ώρα. Στό 33ο χρόνο της ηλικίας του, κλήρος και λαός τον εκλέγουν πανηγυρικά Πατριάρχη Αλεξανδρείας. Από δω και πέρα ο "Αγιος θα αντιμετωπίσει ένα φοβερό και ανελέητο πόλεμο των αιρετικών του Αρείου. Πέντε σκληρές εξορίες περιλαμβάνει ή πολυτάραχη ζωή του από τον Άρειανό αυτοκράτορα Κωνστάντιο. "Ομως, με πίστη, θάρρος, αγωνιστικότητα και υπομονή, κατορθώνει να βγει νικητής και συντρίβει τους "λύκους" της Όρθοδοξίας μας. Και έτσι, ο λόγος της Αγίας Γραφής "Να αγωνίζεσαι τον καλό αγώνα της πίστεως"1 και "ας τρέχουμε με υπομονή τον αγώνα πού προβάλλει μπροστά μας"2, γίνεται από τον "Αγιο Αθανάσιο πραγματικότητα, αναμφισβήτητο γεγονός. Απεβίωσε στίς 2 Μαΐου 373 σε ηλικία περίπου 75 με 77 ετών. Πρέπει επίσης να αναφέρουμε ότι, ο Μέγας Αθανάσιος διακρίθηκε και ως συγγραφεύς πολυγραφότατος και σπουδαιότατος. Διάκονος ακόμη έγραψε τις πραγματείες του κατά των εθνικών και περί ενανθρωπήσεως του Λόγου. Στά "πολεμικά" του κατατάσσονται: ""Εκθεσις πίστεως", "Ή εγκύκλιος επιστολή", "Ή επιστολή προς τους επισκόπους Αιγύπτου και Λιβύης", "ΟΙ Λόγοι κατά των Άρειανών". "Αφησε δε και αρκετές επιστολές. Να παρατηρήσουμε όμως εδώ ότι, σύμφωνα με τον Κώδικα των Καυσοκαλυβίωνή κυρίως μνήμη του πρέπει να εορτάζεται την 2α Μαΐου, οπού, και Ιστορικά αποδεδειγμένα, ή κοίμηση του. Για ποιο λόγο όμως καθιερώθηκε να γιορτάζεται αυτή τη μέρα μαζί με τον "Αγ. Κύριλλο δεν γνωρίζουμε. Το πιθανότερο όμως είναι, για το λόγο πού καθιερώθηκε και ή γιορτή των 3 Ίεραρχών.

Α' προς Τιμόθεον, στ' 12. Β' προς Τιμόθεον, ιβ' 1

 

Ο ΑΓΙΟΣ ΚΥΡΙΛΛΟΣ

Ό Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης στο Συναξαριστή του αναφέρει ότι ο "Αγιος Κύριλλος έζησε επί βασιλείας Θεοδοσίου του Μικρού και γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια το 370 μ.Χ. Ανεψιός του αρχιεπισκόπου Αλεξανδρείας Θεοφίλου ο Κύριλλος, έλαβε μεγάλη θεολογική μόρφωση, ώστε έγινε κατόπιν διάδοχος του θείου του, στον αρχιεπισκοπικό θρόνο Αλεξανδρείας. "Οταν έγινε ή Γ' Οικουμενική Σύνοδος το 431 μ.Χ. στήν'Έφεσο, ο Κύριλλος υπήρξε πρόεδρος αυτής και συνετέλεσε να γκρεμιστούν οϊ κακοδοξίες του δυσεβοϋς Νεστορίου, για το πρόσωπο της ύπεραγιάς Δεσποίνης ημών Θεοτόκου. Με πολλά πνευματικά κατορθώματα στο ενεργητικό του, ο Κύριλλος παρέδωσε ειρηνικά το πνεύμα του στον Κύριο την 27η Ιουνίου του 444 μ.Χ., αφού πατριάρχευσε για 32 περίπου χρόνια. Εκείνο, όμως, πού χαρακτήριζε ιδιαίτερα τη ζωή του Αγίου Κυρίλλου, ήταν ή αρετή του, πού μας θυμίζει τους λόγους του σοφοϋ Παροιμια-στή, ότι ή "δικαιοσύνη άμωμους όρθοτομεϊοδούς . Ή αρετή, δηλαδή, χαράσσει άψογο και ευθύ το δρόμο των ανθρώπων. Και έπειτα, "όπεποιθώς τη εαυτού όσιότητι δίκαιος"1, πού σημαίνει, εκείνος πού στηρίζεται στην αρετή και την αγνότητα της καρδιάς, θα είναι δίκαιος και ευλογημένος μπροστά στο Θεό. Ή μνήμη του γιορτάζεται και την 9η Ιουνίου.

1. Παροιμίες Σολομώντος, ια' 5, ιδ' 32.

 

Απολυτίκιο. Ήχος γ'. Θείας πίστεως.

'Έρνοις λάμψαντες, Ορθοδοξίας, πασαν σβέσαντες, κακοδοξίαν, νικηταί τροπαιοφόροι γεγόνατε' τη ευσέβεια τα πάντα πλουτήσαντες, την Έκκληοίαν μενάλως κοσμήσαντες, άξίως εϋρατε, Χριστόν τόν θεόν ημών, δωρούμενον πάση το μέγα έλεος.

 

Η ΑΓΙΑ ΘΕΟΔΟΥΛΗ και οι πιστεύσαντες δι' αυτής ΕΥΑΓΡΙΟΣ, ΜΑΚΑΡΙΟΣ, ΕΛΛΑΔΙΟΣ και ΒΟΗΘΟΣ.

Έζησε στα χρόνια του Διοκλητιανού και ήταν από τη Διοκαισάρεια της Κιλικίας. Στή βία του έπαρχου Πελάγιου ν' αρνηθεί τον Χριστό αντέτασσε, ότι είναι και θα μείνει χριστιανή. ο Πελάγιος τότε την υπέβαλε σε μαρτύρια, από τα όποια όμως, ή γυναικεία φύση της, στάθηκε ανώτερη με τη δύναμη της θείας χάρης. Και τέτοια υπήρξε ή εντύπωση της σεμνότατης και ήρωϊκής διαγωγής της, ώστε και οι άνθρωποι του έπαρχου, πού ήταν πριν μεταξύ των βασανιστών της, του δήλωσαν ότι παραδέχονται σα Θεό τους τον Ιησού Χριστό. Την έριξε λοιπόν, μαζί με τον Εύάγριο και τον Μακάριο ατό καμίνι. Δύο άλλοι, ο Έλλάδιος και ο Βοηθός, αποκεφαλίστηκαν. Και έτσι ο περίλαμπρος ουρανός των μαρτύρων του Χριστού, στολίστηκε και με τους νέους αυτούς εξαίσιους αστέρες.

 

Η ΑΓΙΑ ΞΕΝΗ  (ή αλλιώς Ευσέβεια)

Μαρτύρησε αφού την έριξαν μέσα στη φωτιά.

 

Ο ΟΣΙΟΣ ΜΑΡΚΙΑΝΟΣ ο εν τη Κύρω.

Ήταν από τους γνήσιους πατριώτες της πόλης Κύρου, στην οποία γεννήθηκε και ανατράφηκε. Περιφρονητής των εγκόσμιων, αναχώρησε στην έρημο και κλείστηκε μέσα σ' ένα στενό κελί. Εκεί με την αυστηρότατη νηστεία και άσκηση πού έκανε, απόκτησε μεγάλη φήμη στα περίχωρα. Έτσι όσια αφού έζησε, και αφού πολλά θαύματα έκανε, ειρηνικά παρέδωσε την ψυχή του στον Θεό. Βιογραφία του υπάρχει από τον Κύρου Θεοδώρητο, στη Φιλόθεο Ιστορία του.

 

Ο ΟΣΙΟΣ ΕΦΡΑΙΜΙΟΣ επίσκοπος Μηλασσών

Αγνωστος στους Συναξαριστές, αναγράφεται στον Σιναϊτικό Κώδικα 150.

 

Ο ΑΓΙΟΣ ΜΑΞΙΜΟΣ επίσκοπος Ουγγροβλαχίας

Λεπτομέρειες για τη ζωή αυτού του αγίου της ορθοδοξίας, μπορεί να βρει ο αναγνώστης στο βιβλίο "Ή εν "Ορθοδοξία. Ηνωμένη Ευρώπη" του Γ.Ε. Πιπεράκη, Έκδ. "Έπτάλοφος", Αθήναι 1997.

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Σαν σήμερα... 17 Ιανουαρίου.

 

Τα σημαντικότερα γεγονότα της 17ης Ιανουαρίου

1817: Ο Ιωάννης Καποδίστριας γίνεται Ελβετός πολίτης, σε αναγνώριση της συμβολής του στη δημιουργία του ομοσπονδιακού συστήματος της Ελβετίας.

1824: Οι πολιτικές αντιθέσεις μεταξύ των επαναστατημένων Ελλήνων εκφράζονται με την παρουσία δύο κυβερνήσεων: Η μία έχει την έδρα της στην Τρίπολη υπό τον Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη και η άλλη στο Κρανίδι υπό τον Γεώργιο Κουντουριώτη.

1893: Οι Αμερικανοί καλλιεργητές ζάχαρης καταλύουν τη μοναρχία στη Χαβάη, όταν εξαναγκάζουν σε παραίτηση τη βασίλισσα Λιλιουοαλάνι.

1902: Σεισμός στο Μεξικό σκοτώνει 300 άτομα.

1904: Ο Βυσσινόκηπος του Άντον Τσέχοφ κάνει πρεμιέρα στο Θέατρο Τέχνης της Μόσχας.

1923: Υπογράφεται σύμβαση στη Λοζάνη για την ανταλλαγή των πληθυσμών των αιχμαλώτων και των πολιτικών ομήρων μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας.

1925: Συστήνεται στην Ελλάδα επιτροπή για τη διάσωση και συγκέντρωση του ελληνικού λαογραφικού θησαυρού της Μικράς Ασίας.

1962: Η διοίκηση του Ολυμπιακού εξαγγέλλει την κατασκευή γηπέδου στου Ρέντη, χωρητικότητας 110.000 θέσεων.

1966: Ένα βομβαρδιστικό Β-52 συγκρούεται στον αέρα με ένα ΚC 135, αεροσκάφος ανεφοδιασμού καυσίμων, πάνω από την Ισπανία, ρίχνοντας τρεις βόμβες υδρογόνου 70 κιλοτόνων κοντά στην πόλη Παλομάρ και μια κοντά στη θάλασσα.

1974: Γεννιούνται οι δίδυμες σιαμαίες Ιρανές αδελφές Λαντάν και Λαλέχ Μπιτζανί, που ήταν ενωμένες στο κεφάλι. Πέθαναν στις 8 Ιουλίου 2003, λίγες ώρες μετά την εγχείρηση διαχωρισμού τους.

1986: Εγκαινιάζεται το Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης στην Αθήνα.

1991: Αρχίζει η επιχείρηση Καταιγίδα της Ερήμου, κατά την οποία οι Αμερικανοί και οι σύμμαχοί τους επιτίθενται εναντίον του Ιράκ, που έχει καταλάβει και προσαρτήσει το Κουβέιτ. Το ίδιο βράδυ, το Ιράκ εκτοξεύει οκτώ πυραύλους Σκουντ εναντίον του Ισραήλ.

1995: Σεισμός μεγέθους 7,2 Ρίχτερ χτυπά την πόλη Κόμπε της Ιαπωνίας σκοτώνοντας 5.000 ανθρώπους και προκαλώντας πολλές υλικές ζημιές.

2010: Πεθαίνει ο πολιτικός Μιχάλης Παπακωνσταντίνου.

2010: Στη Νιγηρία συγκρούσεις μεταξύ Μουσουλμάνων και Χριστιανών οδηγούν στον θάνατο τουλάχιστον 200 ατόμων.

Γεννήσεις

1706 - Βενιαμίν Φραγκλίνος, Αμερικανός συγγραφέας, εφευρέτης, δημοσιογράφος και πρεσβευτής

1820 - Αν Μπροντέ, Αγγλίδα συγγραφέας

1860 - Άντον Τσέχοφ, Ρώσος θεατρικός συγγραφέας

1863 - Ντέιβιντ Λόυδ Τζορτζ, πρωθυπουργός της Αγγλίας

1877 - Φρεντ Φράνσις Μπόσγουορθ, Αμερικανός ευαγγελιστής

1899 - Αλ Καπόνε, Ιταλοαμερικανός γκάνγκστερ

1899 - Νέβιλ Σουτ, μυθιστοριογράφος

1927 - Έρθα Κιτ, Αμερικανίδα τραγουδίστρια και ηθοποιός

1928 - Ζαν Μπαρακέ, Γάλλος συνθέτης

1928 - Βιντάλ Σασούν, κομμωτής και κατασκευαστής προϊόντων για τα μαλλιά.

1929 - Ζακ Πλαντ, Καναδός παίκτης του χόκεϊ

1931 - Τζέιμς Ερλ Τζόουνς, Αφροαμερικανός ηθοποιός

1931 - Ντάγκλας Γουάιλντερ, Αφροαμερικανός Κυβερνήτης στις ΗΠΑ

1933 - Δαλιδά, Γαλλίδα τραγουδίστρια

1942 - Μοχάμεντ Άλι, Αμερικανός πυγμάχος

1948 - Μικ Τέιλορ, μουσικός

1956 - Πολ Γιανγκ, Βρετανός μουσικός

1962 - Τζιμ Κάρεϊ, διάσημος Καναδός κωμικός ηθοποιός

1971 - Κιντ Ροκ, Αμερικανός τραγουδιστής της ραπ

1974 - Λαντάν και Λαλέχ Μπιτζανί, δίδυμες σιαμαίες Ιρανές αδελφές που ήταν ενωμένες στο κεφάλι

Θάνατοι

395 - Θεοδόσιος Α', Ρωμαίος αυτοκράτορας

1468 - Γεώργιος Καστριώτης-Σκεντέρμπεης, ήρωας της εθνικής ανεξαρτησίας της Αλβανίας

1718 - Μαρία Αγκνέζι, Ιταλίδα γλωσσολόγος και μαθηματικός

1751 - Τομάζο Αλμπινόνι, Ιταλός συνθέτης

1848 - Πέτρος Μαυρομιχάλης, γνωστός και ως Πετρόμπεης, ηγετική μορφή της Ελληνικής Επανάστασης.

1861 - Λόλα Μοντέζ, Ιρλανδή τραγουδίστρια και χορεύτρια

1886 - Αμίλκαρε Πονκιέλι, Ιταλός συνθέτης

1961 - Πατρίς Λουμούμπα, πρωθυπουργός του Κονγκό

1981 - Λουκάς Πανουργιάς, Έλληνας ποδοσφαιριστής, κατοπινός πρόεδρος και μεγάλος παράγοντας του Παναθηναϊκού

1991 - Όλαφ Ε', βασιλιάς της Νορβηγίας

1996 - Μπάρμπαρα Τζόρνταν, Αφροαμερικανή Γερουσιαστής

1997 - Κλάιντ Τόμπω, Αμερικανός αστρονόμος

2001 - Λόρεντ Καμπίλα, Πρόεδρος του Κονγκό

2002 - Καμίλο Χοσέ Θέλα Τρουλόκ, Ισπανός νομπελίστας συγγραφέας

2008 - Μπόμπι Φίσερ, Αμερικανός σκακιστής

2010 - Μιχάλης Παπακωνσταντίνου, Έλληνας πολιτικός και συγγραφέας

2013 - Μεχμέτ Αλί Μπιράντ, Τούρκος δημοσιογράφος

http://www.newsbeast.gr

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Εορτή του Αγίου Αντωνίου.

 

Τη μνήμη του Αγίου Αντωνίου τιμά σήμερα, 17 Ιανουαρίου, η Εκκλησία μας.

Ο Μέγας Αντώνιος γεννήθηκε το 251 μ.Χ. στην Άνω Αίγυπτο από πλούσιους και ενάρετους γονείς, τους οποίους έχασε σε νεαρή ηλικία. Συγκεντρώνει όμως την προσοχή του στην μυστική θεωρία των μοναχών της ερήμου και στην φροντίδα της μικρής αδελφής του.

Γρήγορα αποφασίζει να εγκαταλείψει τα εγκόσμια και αναχωρεί για την έρημο, αφού πρώτα τακτοποίησε την μικρότερη αδελφή του και μοίρασε την μεγάλη πατρική περιουσία στους φτωχούς της περιοχής του.

Στην έρημο παίδευσε την ψυχή του και τιθάσευσε τα πάθη του φθάνοντας στα ανώτατα όρια της άσκησης ώστε η ψυχή του αγίου μπορούσε να εξέρχεται του σώματός του ενώ βρισκόταν ακόμη εν ζωή. Γίνεται το πρότυπο των ασκητών. Πολλοί εξ αυτών έφθαναν στην έρημο για να τον ακούσουν και να τον συμβουλευθούν. Παρέδωσε την μακάρια ψυχή του στον μισθαποδότη Θεό σε ηλικία 105 ετών.

Αν και, όπως λέγει ο Μέγας Αθανάσιος, μία από τις τελευταίες επιθυμίες του Οσίου Αντωνίου ήταν να μείνει κρυφός ο τόπος της ταφής του, οι μοναχοί που μόναζαν κοντά του έλεγαν ότι κατείχαν το ιερό λείψανό του, το οποίο επί Ιουστινιανού (561 μ.Χ.), κατατέθηκε στην Εκκλησία του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου στην Αλεξάνδρεια και από εκεί αργότερα, το 635 μ.Χ., μεταφέρθηκε στην Κωνσταντινούπολη.

Η Σύναξή του ετελείτο στη Μεγάλη Εκκλησία.

Ἀπολυτίκιον
Ἦχος δ’.
Τόν ζηλωτήν Ἠλίαν τοῖς τρόποις μιμούμενος, τῷ Βαπτιστῇ εὐθείαις ταῖς τρίβοις ἑπόμενος, Πάτερ Ἀντώνιε, τῆς ἐρήμου γέγονας οἰκιστής, καί τήν οἰκουμένην ἐστήριξας εὐχαῖς σου· διό πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ, σωθῆναι τάς ψυχάς ἡμῶν.

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Βοϊακή Εστία Θεσσαλονίκης... Ετήσιος Χορός την Κυριακή 8 Φεβρουαρίου.

 

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Εορτάζοντες την 17ην του μηνός Ιανουαρίου

 Εορτάζοντες την  17ην του μηνός  Ιανουαρίου

---

 

• Ο ΜΕΓΑΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ

• Ο ΟΣΙΟΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ ο νέος και θαυματουργός ο εν τη Σκήτη της Βέροιας άσκήσας

• Ο ΜΕΓΑΣ ΘΕΟΔΟΣΙΟΣ ο βασιλεύς

• ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΙΟΥΝΙΛΛΑ ΚΑΙ ΤΟΥΡΒΩΝ

• Ο ΟΣΙΟΣ ΑΧΙΛΛΑΣ

• Ο ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ο νέος εξ Ιωαννίνων

• Ο ΟΣΙΟΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ (Ρώσος)

 

Αναλυτικά

 

Ο ΜΕΓΑΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ

Γεννήθηκε το 251 στην Ανω Αίγυπτο από γονείς χριστιανούς, πού κατείχαν μεγάλη περιουσία. Από την παιδική του ηλικία ο Αντώνιος έδειχνε με όλη του τη διαγωγή έκτακτη ανθρώπινη ύπαρξη. Σε ηλικία 18-20 χρόνων, χάνει τους δύο γονείς του και δοκιμάζει πολύ θλίψη και οδύνη. Όμως, συνέρχεται γρήγορα και συγκεντρώνει όλη την προσοχή του στη θεία θεωρία και στη φροντίδα της μικρής του αδελφής. Το βέλος του θείου έρωτα δεν αργεί να χτυπήσει την καρδιά του Αντωνίου. Καθώς μια Κυριακή άκουγε από το Ευαγγέλιο την περικοπή σχετικά με τον πλούσιο νεανίσκο, στον όποίο ο Κύριος μας είπε: ΄Αν θέλεις να γίνεις τέλειος, πήγαινε, πώλησε τα υπάρχοντα σου και μοίρασε τα στους φτωχούς, και θα έχεις θησαυρό στον ουρανό. Και έλα να με ακολουθήσεις"1, τόση εντύπωση του δημιούργησε, πού την εξέλαβε αμέσως σαν θεία υπόδειξη και πρόσκληση. Άφοϋ πρώτα τακτοποίησε τη μικρότερη αδελφή του, έπειτα μοίρασε στους φτωχότερους οικογενειάρχες όλη τη μεγάλη πατρική του περιουσία και αναχώρησε στην έρημο για μεγαλύτερη πνευματική και ηθική τελειότητα. Πράγματι, ο αγώνας του μέσα στην έρημο αποδίδει πλούσιους πνευματικούς καρπούς. Γίνεται ο ασκητής των ασκητών και άπ' όλα τα μήκη και πλάτη της χριστιανικής γης έρχονται να τον ακούσουν και να τον συμβουλευθούν. Μεταξύ αυτών και δύο πολύφωτοι αστέρες της Εκκλησίας μας, ο Μ. Βασίλειος και ο Μ. Αθανάσιος. Σέ ηλικία περίπου 105 χρόνων, ο Μέγας Αντώνιος παραδίδει προς το Θεό την ψυχή του.

1. Ευαγγέλιο Ματθαίου, ιθ' 21.

 

Απολυτίκιο. ΄Ηχος δ'.

Τον ζηλωτήν Ήλίαν τοις τρόποις μιμούμενος, τω Βαπτιστή εύθείαις ταις τρίβοις επόμενος, Πάτερ Αντώνιε, της ερήμου γέγονας οικιστής, και την οικουμένην έστήριξας εύχαίς σου. Διό πρέσβευε Χριστώ τω θεώ, σωθήναι τάς ψυχάς ημών.

 

Ο ΟΣΙΟΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ ο νέος και θαυματουργός ο εν τη Σκήτη της Βέροιας άσκήσας

Καταγόταν από τη Βέροια της Μακεδονίας και γεννήθηκε από γονείς ευσεβείς και ενάρετους. Είχε μεγάλο ερωτά στον ασκητισμό και νέος ακόμα πήγε στη Μονή της Περαίας, πού τότε ήταν σε μεγάλη ακμή. Εκεί έγινε μοναχός, τύπος και κανόνας αρετής σ' όλη την αδελφότητα. Αργότερα, με την άδεια του ηγουμένου του, αποχώρησε από τη Μονή για άσκηση υψηλότερης πνευματικής ζωής. Εγκαταστάθηκε σε μια σπηλιά παραπλεύρως του κοντινού ποταμού. Εκεί για 50 χρόνια μόνος πέρασε με προσευχή και άσκηση, και εκεί τελικά πέθανε ειρηνικά, άταφος. Κατά τύχη όμως, κάποιοι κυνηγοί πού περνούσαν από κει, οδηγούμενοι από τα σκυλιά τους, βρήκαν το άγιο λείψανο του μέσα στη σπηλιά. Τότε ο αρχιερέας του τόπου μαζί με το λαό, το περισυνέλεξαν και με ευλάβεια το μετέφεραν στη Βέροια, οπού και έκτισαν ναό στ' όνομα του, πού σώζεται μέχρι σήμερα. Στη σπηλιά δε, έκτισαν σκήτη, στ' όνομα του Τιμίου Προδρόμου, όπου συγκέντρωσε πολλούς μοναχούς.

 

Ο ΜΕΓΑΣ ΘΕΟΔΟΣΙΟΣ ο βασιλεύς

Ή μνήμη του μεγάλου Θεοδοσίου από τον Άγιο Νικόδημο, τοποθετείται την 17η Ιανουαρίου, όταν και πέθανε. Σ' άλλους συναξαριστές ή μνήμη αυτού σημειώνεται την 9η και 10η Νοεμβρίου (Delehane). ο Θεοδόσιος καταγόταν από γένος αξιωματούχων. Γενναιότατος στρατηγός και ο ϊδιος, ανακηρύχθηκε βασιλιάς της Ανατολής το 379 από τον Γρατιανό. Υπήρξε προστάτης της ορθόδοξης πίστης, ευλαβής προς τον κλήρο, και συγκάλεσε την Β' Οικουμενική Σύνοδο για να αποκαταστήσει την εκκλησιαστική ειρήνη. Πέθανε την 17η Ιανουαρίου 395. Το δε λείψανο του, από τα Μεδιόλανα μετακομίσθηκε, και κατατέθηκε στο ναό των Αγίων Αποστόλων. Πα τα στρατηγικά του κατορθώματα, για τις υπηρεσίες του στην ορθόδοξη πίστη και Εκκλησία, για την ηθική του μεγαλοφροσύνη, για τη χριστιανική του μετριοφροσύνη και την ειλικρινή και πανηγυρική αφοσίωση του προς τη θρησκεία μας, ονομάσθηκε από την ιστορία μέγας, ή δέ Έκκλησία δίκαια τον κατέταξε μεταξύ των Αγίων της.

 

ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΙΟΥΝΙΛΛΑ ΚΑΙ ΤΟΥΡΒΩΝ

Αγνωστοι στους Συναξαριστές και τα Μηναία. Μνημονεύονται στον Κώδικα της Κρυπτοφέρης Βγ IV. Υπέστησαν μαρτυρικό θάνατο στην Καππαδοκία, άπ' όπου κατάγονταν, μαζί με την αγία Νεονίλλη και τους τρεις εγγονούς της (+16 Ιανουαρίου). Ή Ίουνίλλα λοιπόν, έριξε το βρέφος της από την αγκαλιά της, ομολόγησε τον Χριστό και αποκεφαλίστηκε. ο δε Τουρβών κατέστρεψε τα είδωλα και διακήρυττε ότι είναι χριστιανός, συνελήφθη και αποκεφαλίσθηκε.

 

Ο ΟΣΙΟΣ ΑΧΙΛΛΑΣ

Αχιλλάς ο όσιος Πατήρ ημών ήτο αναχωρητής και ήσκήτευεν εις την έρημον της Αιγύπτου, γράφει δε περί τούτου ο Εύεργετινός, ότι επήγε ποτέ εις τον Άββάν Ήσαΐαν και εύρεν αυτόν τρώγοντα και έχοντα εις το πινάκιον άλας και ύδωρ. ο δε Ησαΐας, ίδών τον όσιον Άχιλλάν, έκρυψε κατ* οίκονομίαν το πινάκιον οπίσω του κοφινίου το όποιον έπλεκε, δια να μη σκανδαλίση αυτόν, επειδή δεν υπήρχε τοιαύτη συνήθεια εις την Σκήτην. ο δε Αχιλλάς, βλέπων αυτόν τρώγοντα και ουδέν ενώπιον αυτού έχοντα, ήρώτησεν αυτόν τί έτρωγεν. ο δε Ησαΐας άπεκρίθη' "Συγχώρησόν μοι, 'Αββά, ότι έκοπτον θαλλία φοινίκων εις το καύμα, όθεν έβαλαν εις το στόμα μου άρτον ξηρόν και δεν κατέβαινεν, επειδή έξηράνθη από το καύμα ο φάρυγξ μου, δια τούτο ήναγκάσθην να βάλω ύδωρ και άλας, ίνα βρέξω εις αυτά τον άρτον μου και δυνηθώ να τον φάγω". Τότε λέγει ο 'Αββάς 'Αχιλλάς· Ελάτε να ίδητε, ώ Πατέρες της Σκήτης, τον Ησαΐαν, όστις τρώγει ζωμόν, ευρισκόμενος εις Σκήτην". Είτα λέγει προς αυτόν "Εάν θέλης να τρώγης ζωμόν, ύπαγε εις την Αίγυπτον". Τοιαύτην έγκράτειαν είχον τότε εις τάς Σκήτας.

 

Ο ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ο νέος εξ Ιωαννίνων

Γεννήθηκε το 1808 στο χωριό Τζούρχλι (ή Τζούραλη) της επαρχίας Γρεβενών, από γονείς φτωχούς γεωργούς, τον Κωνσταντίνο και τη Βασίλω. ο Γεώργιος, επειδή οι γονείς του ήταν φτωχοί, παρέμεινε αγράμματος. Ορφάνεψε σε παιδική ηλικία και πήγε στα Ιωάννινα, όπου έγινε Ιπποκόμος του Χατζή Αβδουλά, αξιωματικού του Ίμίν πασά, στον οποίο και παρέμεινε για οκτώ χρόνια. Κατά τον Οκτώβριο του 1836 συκοφαντήθηκε από εχθρούς του Τούρκους, ότι δήθεν, προηγουμένως εξισλαμίστηκε και κατόπιν επανήλθε στη χριστιανική θρησκεία. Μπροστά στον κριτή ο Γεώργιος απολογήθηκε με θάρρος και απέδειξε Ότι ποτέ δεν έγινε αρνησίθρησκος. Έτσι, αφού βρέθηκε και απερίτμητος τον άφησαν ελεύθερο. Αργότερα πήρε σύζυγο ονόματι Ελένη και προσλήφθηκε Ιπποκόμος του μουσελίμη Φιλιατών και πήγε στην πόλη αυτή. Κατόπιν με άδεια του αφέντη του, ήλθε στα Ιωάννινα για δικές του υποθέσεις, όπου την 12η Ιανουαρίου 1838, ήμερα Τετάρτη, κάποιος Οθωμανός τον συκοφάντησε ότι δήθεν ήταν προηγουμένως Τούρκος και ξανάγινε χριστιανός. Έτσι συνελήφθη, φυλακίστηκε και με τη βία οι Τούρκοι προσπαθούσαν να τον αλλαξοπιστήσουν. ο Γεώργιος όμως, παρέμεινε άμετάπειστος, ομολογώντας τον Χριστό. Μάταια λαός και κλήρος προσπαθούσαν να τον πείσουν να δραπετεύσει από τη φυλακή. Αυτός επέμενε να μαρτυρήσει για τον Χριστό. Τρεις φορές πού οδηγήθηκε στον κριτή, συνεχώς ομολογούσε την πίστη του. Έτσι τη Δευτέρα 17 Ιανουαρίου 1838, ο Γεώργιος απαγχονίστηκε στην αγορά. Το λείψανο του παρέμεινε κρεμασμένο μέχρι της 19 Ιανουαρίου, έπειτα δωρήθηκε από τον Μουσταφά πασά στον Μητροπολίτη Ιωαννίνων Ιωακείμ και τάφηκε με τιμές δίπλα στο ιερό Βήμα του Μητροπολιτικού ναού του Αγίου Αθανασίου. Την 26η Οκτωβρίου 1971 έγινε ή ανακομιδή των Ιερών λειψάνων του Αγίου, στο ναό πού έφερε το όνομα του και κτίστηκε στον τόπο πού πριν ήταν το σπίτι του.

 

Απολυτίκιο. Ήχος πλ. α'. Τον συνάναρχον Λόγον.

Τον πανεύφημον Μάρτυν Χριστού Γεώργιον, Ιωαννίνων το κλέος και πολιούχον λαμπρών, εν ωδαΐς πνευματικαϊς άνευφημήσωμεν ότι ένήθλησε στερρώς και κατήνεγκεν έχθρόν, του Πνεύματος τη δυνάμει και νυν άπαύστως πρεσβεύει, έλεηθήναι τάς ψυχάς ημών.

 

Ο ΟΣΙΟΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ (Ρώσος)

ό ιδρυτής Ί.Μ. Αγίου Νικολάου (+ 13ος αι.).

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

ΔΕΛΤΙΟ ΚΑΙΡΟΥ για Σάββατο 17 Ιανουαρίου.

 

ΔΕΛΤΙΟ ΚΑΙΡΟΥ για Σάββατο 17/1

Μεταβολή του καιρού. Προοδευτική πτώση της θερμοκρασία, με τις ελάχιστες να σημειώνονται το βράδυ. Τοπικές βροχές, κυρίως στα κεντρικά, ανατολικά και νότια και στην Κρήτη. Τοπικές χιονοπτώσεις σε ορεινά-ημιορεινά και σε περιοχές της Μακεδονίας και της Θράκης με χαμηλό υψόμετρο. Βορειοανατολικοί άνεμοι έως 7 μποφόρ στο Αιγαίο.

Πιο αναλυτικά, το Σάββατο 17 Ιανουαρίου ασθενείς χιονοπτώσεις θα εκδηλωθούν στην αρχή της ημέρας σε τμήματα της Θράκης, φαινόμενα που βαθμιαία θα σταματήσουν. Βροχές θα εκδηλωθούν στα Νότια Επτάνησα, στην Κρήτη και κατά τόπους στις Κυκλάδες, ενώ χιόνια θα πέσουν στα ορεινότερα τμήματα της Κρήτης. Στην υπόλοιπη χώρα αναμένονται αυξημένες νεφώσεις, με τοπικές βροχές ή χιονόνερο στη Μακεδονία και παροδικές βροχές στη Θεσσαλία, στην Κεντρική και Ανατολική Στερεά, στην Εύβοια και στην Ανατολική Πελοπόννησο. Ασθενείς χιονοπτώσεις θα εκδηλωθούν στα ορεινά των παραπάνω περιοχών, σε ημιορεινά τμήματα της Θεσσαλίας και της Μακεδονίας, αλλά και σε περιοχές της Μακεδονίας με χαμηλότερο υψόμετρο.

Η θερμοκρασία θα κυμανθεί στη Δυτική Μακεδονία από -4 έως 5 βαθμούς, στην υπόλοιπη Μακεδονία από -2 έως 8, στη Θράκη από -5 έως 6, στην Ήπειρο από 0 έως 12 βαθμούς, στα κεντρικά ηπειρωτικά από 0 έως 8-10, στα δυτικά και νότια ηπειρωτικά από 5 έως 12-14 βαθμούς, στα υπόλοιπα ανατολικά ηπειρωτικά από 2 έως 10-11 βαθμούς, στα Επτάνησα από 6 έως 12-14, στα νησιά του Βόρειου και Βορειοανατολικού Αιγαίου από 3 έως 8-9 βαθμούς και στα υπόλοιπα νησιωτικά τμήματα του Αιγαίου και στην Κρήτη από 7 έως 12-14 βαθμούς Κελσίου. Επισημαίνεται ότι οι ελάχιστες θερμοκρασίες θα σημειωθούν το βράδυ.

Στο Αιγαίο θα πνέουν βορειοανατολικοί άνεμοι με εντάσεις 4-5 μποφόρ, αλλά σταδιακά θα ενισχυθούν στα 6-7 μποφόρ. Στο Ιόνιο θα πνέουν ανατολικοί άνεμοι με εντάσεις έως 5 μποφόρ, και τοπικά στα νότια πελάγη στην έξοδο του Κορινθιακού 6 μποφόρ.

Στο νομό Αττικής και στην πόλη της Αθήνας περιμένουμε κατά περιόδους αυξημένες νεφώσεις με πιθανότητα ασθενούς βροχής κυρίως στα βόρεια του νομού. Ασθενής χιονόπτωση κατά περιόδους θα εκδηλώνεται στην Πάρνηθα και στον Κιθαιρώνα. Οι άνεμοι θα είναι βορειοανατολικοί με εντάσεις 4-5 μποφόρ και προοδευτικά τοπικά 6 μποφόρ. Η θερμοκρασία θα κυμανθεί από 5 έως 11 βαθμούς. Επισημαίνεται ότι η ελάχιστη θερμοκρασία θα σημειωθεί το βράδυ.

Στη Θεσσαλονίκη περιμένουμε νεφώσεις με πρόσκαιρες ασθενείς βροχές στα πεδινά και πρόσκαιρες ασθενείς χιονοπτώσεις στα ορεινά. Οι άνεμοι θα είναι ανατολικοί με εντάσεις 3-4 μποφόρ. Η θερμοκρασία θα κυμανθεί από 3 έως 7-8 βαθμούς. Επισημαίνεται ότι η ελάχιστη θερμοκρασία θα σημειωθεί το βράδυ.

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Ανεκδοτάκι.

 

- Ποιός είναι; ρωτά η γιαγιά
- Ο χάρος.

- Και τι θες; λέει ο παππούς
- Ήρθα να πάρω έναν από εσάς.

- Εμένα πάρε λέει ο παππούς, άσε τη γιαγιά να
ζήσει!!
– Όχι, λέει η γιαγιά, εμένα πάρε, άμα χάσω
τον παππού, πως θα ζήσω μόνη μου;

- Αποφασίστε, λέει ο χάρος και θα ξανάρθω...



- Άμα σε χάσω λέει η γιαγιά στον παππού δεν
θα μπορώ να ζήσω.

- Πάω στο καφενείο λέει ο παππούς να
σκεφτώ, αλλά ξέχασε τα κλειδιά του και
γύρισε να τα πάρει.

Χτυπά την πόρτα.
- Ποιος είναι; ρωτά η γιαγιά
- Ο χάρος, λέει ο παππούς κρυφογελώντας,
ήρθα να πάρω τον ένα σας!!!

- Δεν είναι εδώ …

Στο καφενείο θα τον

βρεις!!!!

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗΣ – "Τὰ Δύο τέρατα".

 Μικρά διηγήματα.

ΑΠΑΝΤΑ ΤΟΜΟΣ ΤΕΤΑΡΤΟΣ, ΚΡΙΤΙΚΗ ΕΚΔΟΣΗ Ν. Δ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΠΟΥΛΟΣ, ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΔΟΜΟΣ

Αὐτὴν τὴν φορὰν μοῦ ἔλαχεν ὁ κλῆρος νὰ συνοδεύσω τὸν Ἀριστείδην τοῦ καπετὰν Ρούσσου εἰς νυκτερινὴν μυστηριώδη ἀποστολήν. Ὅλα τὰ ἐκλογικὰ ἀκάθαρτα δαιμόνια εἶχον ἐξαπολυθῆ εἰς τὸν δρόμον, τὴν χρονιὰν ἐκείνην. Ἡ πλουτοκρατία εἶχε συμμαχήσει μὲ τὴν ὀχλοκρατίαν· τὸ τέρας τὸ κίτρινον εἶχε καλέσει εἰς βοήθειαν τὸ ἄλλο τέρας, τὸ κόκκινον. Περὶ τὰ διακόσια πρόσωπα, ἄνθρωποι ὁποὺ ἦσαν ὅλοι τοῦ τόπου, καὶ δὲν ἦσαν οἱ ἴδιοι ὁποῖοι εἶχαν ἀπέλθει πρὸ πέντε ἢ ἓξ ἐτῶν, εἶχαν κατέλθει ἀποτόμως καὶ συγχρόνως ἀπὸ τὸ Σουέζ, ὅπου εἶχαν παύσει ἀρτίως αἱ ἐργασίαι τῆς σκαφείσης διώρυγος. Εἶχον φέρει μαζί των ὀλίγα ἢ πολλὰ ναπολεόνια, ἀλλὰ πολὺ περισσοτέρας νέας ἕξεις, βλασφημίας, ἔριδας, θράσος, μέθην καὶ πρόκλησιν.

Ὁ γερο-Μαρὴς ὁ Βαβδινός, σεβάσμιος τοκογλύφος, εἶχε κατέλθει εἰς τὸν ἐκλογικὸν ἀγῶνα καὶ τὸ εἶχεν ἀμὲτ Μωαμέτ*, νὰ γίνῃ δήμαρχος. Ἐλέγετο ὅτι εἶχεν ἀποφασίσει τέλος ν᾿ ἀνοίξῃ τὴν κάσσαν, τὴν περίφημον, τὴν ἔχουσαν βάθος δυσθεώρητον. Εἰς τὸν πυθμένα ἐκείνης τῆς κάσσας ὑπῆρχον, ὡς ἐλέγετο, ὄχι μόνον σπίτια καὶ χωράφια καὶ ἐλαιῶνες, ἀλλὰ καὶ καράβια πλέοντα καὶ καράβια ναυαγοῦντα, τὰ ὁποῖα ἡ γρια-Γκότσαινα, ἡ μάγισσα, σ᾿ ἔκαμνε νὰ τὰ ἰδῇς μέσα εἰς μαγικὸν καθρέπτην, καὶ ν᾿ ἀκούσῃς ὡς καὶ τὰς κραυγὰς τῆς ἀγωνίας τῶν ναυαγῶν, ὡς καὶ τοὺς ἐπιθανατίους ρόγχους τῶν πνιγομένων. Πιθανὸν ὅμως νὰ ἠκούοντο ἐκεῖ μέσα καὶ μάταια λόγια καὶ παράπονα ἀμελῶν καὶ ὀκνηρῶν χρεωφειλετῶν, τὰ ὁποῖα ἐπνίγοντο ἀνάμεσα εἰς τὸν πολὺν θόρυβον τῶν οἰμωγῶν καὶ τῶν θρήνων. Τὰ θαλασσοδάνεια, βλέπετε, εἶχαν τριανταὲξ τοῖς ἑκατόν· καὶ «τὸ διάφορο, κεφάλι»*.

Ὁ γερο-Μαρής, εἶχεν ἀποτύχει πρὸ τετραετίας, τὴν πρώτην φορὰν ὁποὺ ἐπείσθη νὰ βάλῃ κάλπην, ἡττηθεὶς ἀπὸ ἄνθρωπον πολὺ πτωχότερόν του, καὶ ὅλοι οἱ ὀπαδοὶ καὶ οἱ οἰκεῖοί του τὸ εἶχαν «ἀγκάθι», καὶ εἶχαν φοβερίσει τοὺς ἀντιπάλους «νὰ τὸ κρεμάσουν σκουλαρίκι στ᾿ αὐτί». Ὅλοι οἱ ἐντόπιοι, ὅσοι εἶχαν παλιννοστήσει ἀπὸ τὸ Σουέζ, ἢ σχεδὸν ὅλοι, εἶχαν ἑλκυσθῆ μὲ τὸ κόμμα του. Διότι, ὅσοι ἔπιασαν ὀλίγα λεπτὰ ἐξ αὐτῶν, εἶχαν «μεγαλοπιασθῆ» ἐξαίφνης, καὶ ἤθελαν νὰ ὑπάγουν «μὲ τοὺς ἀρχόντους». Ἄλλοι πάλιν, ὅσοι εἶχαν φέρει μόνον πέντ᾿ ἕξ, ἢ ὀκτώ, ἢ δέκα, ἢ δώδεκα λίρας, καὶ τὰς εἶχαν φάγει, ἢ τὰς εἶχαν πίει ἐν τῷ μεταξύ, ἐμισθώθησαν ἀπὸ τὸ κόμμα, ὁπλοφοροῦντες, φρουροὶ τάχα τῆς τάξεως εἰς τὰς ἡμέρας τῶν ἐκλογῶν. Ὅλα τὰ σκυλιὰ ἦσαν ἀδέσποτα· κανὲν δὲν ἐγνώριζε πλέον τὸν ἀφέντην του. Μέγας «θυσιασμὸς»* εἶχεν ἀνάψει εἰς ὅλας τὰς κεφαλάς. Ὅλοι ἦσαν «θανατικοί»*, ἀπὸ τοῦ γεροντοτέρου μέχρι τοῦ νεωτέρου. Καὶ δὲν ὑπῆρχεν ἄνθρωπος ἀδιάφορος διὰ τὸν ἐκλογικὸν ἀγῶνα, «ἀπὸ ξυλοκόπου αὐτῶν ἕως ὑδροφόρου αὐτῶν».

Ὁ Κωσταντὴς τοῦ Τάσου, τρεῖς σπιθαμὰς τὸ κίτρινον ζωνάρι περὶ τὴν κοιλίαν, μὲ τρία κουμπούρια εἰς τὴν μέσην, καὶ μὲ βαρεῖαν μαγκούραν πολύκομπον, ἔτρεχεν ἄνω καὶ κάτω εἰς τοὺς δρόμους ἀπὸ τοῦ δειλινοῦ μέχρι τοῦ ὄρθρου, ὥστε νὰ φαίνεται πὼς ἦτο πάντοτε ἀπησχολημένος, καὶ πὼς εἶχε σπουδαίας ἀποστολάς. Ὁ Στεφανὴς ὁ Καραντάνης, μὲ τὸν ἀχώριστόν του φίλον, τὸν Σταῦρον τὸν Τσόρναν, καθήμενος ἔξω παντὸς καπηλείου, ἐπροκάλει ὅλους τοὺς διαβάτας καὶ τοὺς ἐβίαζε νὰ φωνάξουν «ζήτω ὁ μπαρμπα-Μαρής», ἂν ἤθελαν νὰ περάσουν ἐλεύθερα. Ὁ Ἀλέξης ὁ Κρητικός (οὕτω καλούμενος διότι εἶχεν ὑπάγει τῷ 1866 ἐθελοντὴς εἰς τὴν Κρήτην) ἐκυριάρχει εἰς ὅλας τὰς συνοικίας τὴν νύκτα, καὶ δὲν ἐπέτρεπεν εἰς καμμίαν ἐναντίαν παρέαν νὰ ψάλῃ ᾆσμα, ἐκλογικὸν ἢ ἄλλο.

Δὲν ἠκούετο πλέον οὔτε «χορεύ᾿ ὁ Τάσος κι ὁ Νταντός, καὶ τς Ἀρμαμένταινας ὁ γυιός»· οὔτε «Κοῦνος καὶ Μπουέλλος» (δύο ἐκλογικὰ παρεγκώμια προσώπων)· οὔτε «Σταματίτσα κὶ Μαλλίνα βγάλανε τὴ δημαρχίνα» (διότι ὑπῆρχον πάντοτε καὶ γυναῖκες κομματαρχίνες εἰς τὰς ἐκλογάς), οὔτε τίποτε. Τὰ ᾄσματα τῶν ἀντιπάλων εἶχαν σιγήσει. Ἠκούετο μόνον πολὺ συχνά: «Ὁ Γιάννης τοῦ Νικόλα δὲν ἔχει ἐπιρροή· τὸν φάγανε οἱ ψύλλοι, τὸν φάγαν κ᾿ οἱ κοριοί».

Καὶ ἡ τρέλα δὲν ἐμαίνετο μόνον τὴ νύκτα, ἀλλὰ καὶ τὴν ἡμέραν. Ἕνα παπαδόσπιτο εἶχεν ἐμπετασθῆ μὲ κοκκίνας σημαίας, ὡς νὰ μὴν ἐδέχετο ὁ παπὰς προσφορὰς ἀπὸ τὰ δύο κόμματα, ἀλλὰ μόνον ἀπὸ τὸ ἕν. Ὅλη ἡ παραθαλάσσιος ἀγορὰ καὶ οἱ παράλληλοι δρόμοι ἐκοκκινοβολοῦσαν ἀπὸ τὰ ἐρυθρὰ ράκη τ᾿ ἀνεμίζοντα εἰς τὸν ἀέρα. Εἷς ἄλλος παπὰς εἶχεν εἰπεῖ τῆς παπαδιᾶς του, μὴ θέλων φανερὰ νὰ ἐκτεθῇ, ν᾿ ἁπλώσῃ ὅλα τὰ ὡραῖα κόκκινα κιλίμια, τάχα διὰ ν᾿ ἀερισθοῦν, εἰς τὰ παράθυρα καὶ εἰς τὸ μπαλκόνι. Δίπλα εἰς τὸ ἴδιον σπίτι ὑψοῦτο μέγας πάσσαλος ἢ στῦλος, εἰς τὸ χεῖλος τοῦ κρημνοῦ, ἐπὶ τῆς κορυφῆς τοῦ ὁποίου ἦτο κτισμένη ἡ οἰκία· ἐπ᾿ αὐτοῦ εἶχαν κρεμασθῆ πλῆθος κόκκινα μπαϊράκια, λωρίδες καὶ φλάμπουρα· βεβαίως κατ᾿ ἀνοχὴν ἢ κατ᾿ εἰσήγησιν τοῦ παπᾶ. Ὁ μπαρμπα-Γιάννης ὁ Μπούας, ὅστις ἀφοῦ ἐγήρασεν εἶχε καταφύγει ἐν μετανοίᾳ εἰς τὸ Μοναστήρι τοῦ Εὐαγγελισμοῦ, εἶχεν ἀναβάλει ἀπὸ ἐκλογῆς εἰς ἐκλογὴν τὴν κουράν του, κ᾿ ἐξηκολούθει νὰ μένῃ ὡς δόκιμος, ὑποσχόμενος ἑκάστοτε νὰ περάσῃ ἡ παροῦσα ἐκλογή, καὶ εἶτα νὰ καλογηρεύσῃ, ἐπειδὴ οἱ ὑποψήφιοι ἐφίλευαν τοὺς ἐκλογεῖς καὶ καπνὸν καὶ ρακὶ καὶ γιουβέτσι, ἀλλὰ καὶ φυσέκια* μὲ δεκάρες. Τώρα πάλιν ὑπεσχέθη ἀνυπερθέτως, μετὰ τὴν ἐκλογὴν τοῦ μπαρμπα-Μαρῆ εἰς δήμαρχον, νὰ δεχθῇ πλέον τὴν κουράν, καὶ νὰ κοιτάξῃ τοῦ λοιποῦ διὰ τὴν ψυχήν του. Δύο διδάσκαλοι τοῦ χωριοῦ, τὸ ὁποῖον ἐκηρύχθη ὡς πρωτοφανὲς πρᾶγμα, ἔλαβον ἀναφανδὸν μέρος εἰς διαδήλωσιν ὑπὲρ τοῦ Βαβδινοῦ κόμματος.

*
* *

Τὴν νύκτα ἐκείνην ἐστάλημεν ἀπὸ τὸ σπίτι τοῦ γερο-Ἀποστολίδη, ἐγὼ καὶ ὁ καπετὰν Ἀριστείδης τοῦ Ρούσσου, ὅπως διαλεχθῶμεν μὲ τὸν γερο-Σταμάτην τὸν Κορδᾶν, ἴσως κατορθώσωμεν καὶ τὸν πείσωμεν, ὡς πρόεδρος τῆς ἐκλογικῆς ἐπιτροπῆς ὁποὺ θὰ ἦτο, νὰ δεχθῇ τὰς εἰσηγήσεις μας. Ἦτο μὲν συγγενὴς καὶ μὲ τὸ κόμμα μας, ἀλλ᾿ ἐφοβεῖτο τὰς ἀρχὰς καὶ τὰς ἐξουσίας, καὶ ἤθελε νὰ εἶναι πάντοτε «μὲ τὸν Βασιλιά», συνηθισμένος οὕτω ἀπὸ τῶν ἡμερῶν τοῦ Ὄθωνος, καθ᾿ ὃν χρόνον οἱ ὑποψήφιοι ἦσαν πάντοτε χρισμένοι. Ἡ κάλπη παρεγεμίζετο μὲ εἰκονικὰ ψηφοδέλτια, καὶ τὸ ἐναντίον κόμμα δὲν εἶχε τύχην, ἐκτὸς ἐὰν κατώρθωνε νὰ κλέψῃ τὴν κάλπην διὰ ρήξεως καὶ ἐφόδου ἐκ τῶν παραθύρων τῆς ἐκκλησίας, ὅπου ἐγίνοντο ἀνελλιπῶς αἱ ἐκλογαί, βεβαίως διὰ ν᾿ ἁγιάσουν καλύτερα καὶ ἐκλογεῖς καὶ ἐκλεγόμενοι. Συνέβαινεν ὅμως πολλάκις καὶ νὰ ξεπαγιάσουν αἱ ἐπιτροπαὶ κ᾿ οἱ ὑπάλληλοι τῆς Κυβερνήσεως, διανυκτερεύοντες ἐντὸς τοῦ ναοῦ ἐν καιρῷ χειμῶνος. Ποῦ ἐκεῖνα τὰ χρόνια! Ὄχι μόνον αἱ κάλπαι, ἀλλὰ καὶ οἱ ἐκλέκτορες, λ.χ. εἰς τὰς δημοτικὰς ἐκλογὰς «οἱ μᾶλλον φορολογούμενοι», ἐγίνοντο ἀνάρπαστοι τὴν παραμονὴν τῆς ἐκλογῆς, κ᾿ ἐκρύπτοντο ἄδηλον ποῦ κατὰ τὰς ἡμέρας τῆς ψηφοφορίας.

Ὁ γερο-Σταμάτης ὁ Κορδᾶς δὲν ἦτο ἐκ τῶν μᾶλλον πεπειραμένων εἰς αὐτὰ τὰ πράγματα. Τὸν περισσότερον καιρόν του εἶχε ζήσει ἀρμενίζων μὲ τὴν σκούναν του ἀνὰ τὸ Αἰγαῖον. Τώρα ἐπὶ Γεωργίου εἶχε παραχωρήσει τὴν γολέταν εἰς τοὺς υἱούς του καὶ αὐτός, συνταξιοῦχος τοῦ Ν. Ἀπομαχικοῦ, μένων κατ᾿ οἶκον, εἶχε κληρωθῆ διὰ τὴν παροῦσαν ἐκλογήν, ἔχων τὰ προσόντα, ὡς πρῴην δημοτικὸς σύμβουλος κτλ., πρόεδρος τῆς ἐφορευτικῆς ἐπιτροπῆς. Ἦτον θεῖός μου ἐξ ἀγχιστείας ε´ βαθμοῦ, ἤτοι σύζυγος τῆς πρωτεξαδέλφης τοῦ πατρός μου· ἀλλ᾿ ἦτο καὶ μέγας θεῖός μου Ϛ´ βαθμοῦ ἐξ αἵματος, πρωτεξάδελφος τῆς πρὸς μητρὸς μάμμης μου. Ἀλλ᾿ ὁ καπετὰν Ἀριστείδης τὸν ἐγνώριζε πολὺ καλά! Ἐγώ, νεώτατος, μόλις 19 ἐτῶν, εἶχον ὑποδειχθῆ τάχα ὡς ρητορικὴ γλῶσσα διὰ νὰ συνοδεύσω τὸν Ἀριστείδην· πλὴν ὁ κρυφὸς λόγος δι᾿ ὃν ἐδέχθην τὴν ἀποστολήν, ἦτο διὰ νὰ γνωρίσω τὸν μπαρμπα-Σταμάτην, καὶ τὸν μελετήσω.

― Τώρα νὰ ἰδῇς, μοῦ εἶπεν ὁ καπετὰν Ροῦσσος, ἅμα ἐξήλθομεν νύκτα ἐκ τῆς οἰκίας τοῦ γερο-Ἀποστολίδη τοῦ πενθεροῦ του· τώρα νὰ ἰδῇς τί θὰ πῇ καπετὰν Σταμάτης Κορδᾶς· ἂς τὸν ἔχῃς καὶ μπάρμπα, δὲν τὸν ξέρεις· ἡμεῖς οἱ θαλασσινοὶ γνωριζόμεθα, βλέπεις, καλά. Μὲ μανέλα* τὸ κεφάλι του δὲν γυρίζει· μὲ ἐργάτη*, μὲ βίντσι, μὲ μάγγανο, μὲ ὅ,τι θέλεις.

― Τότε, τί πᾶμε; εἶπα ἐγώ.

― Πᾶμε, γιατὶ μᾶς ἔστειλαν, καὶ γιὰ νὰ ἰδοῦμε τὸν μπαρμπα-Σταμάτη στὸ σπίτι του, στὴν χειμωνιάτικη τὴν κάμαρα ποὺ ἔχει σχεδιασμένην μ᾿ ἕνα καραβόπανο. Θὰ ἰδῇς τὴ σερβέτα*, τὸ σαρίκι ποὺ φορεῖ στὸ κεφάλι του, σὰν Τοῦρκος· θὰ ἰδῇς τὰ μουστάκια του, ποὺ εἶναι σὰν δύο χονδρὰ ἀγκίστρια, ἀπὸ κεῖνα ποὺ πιάνουν τοὺς ὀρφούς· τὸν τράχηλόν του, τὰ μπράτσα του, τὰ ποδάρια του, ὅλα γυμνά· καὶ θ᾿ ἀκούσῃς πῶς σκέπτεται καὶ πῶς μιλεῖ ὁ μπαρμπα-Σταμάτης. Ὅταν ἦτον νέος, ἐπῆρε σύντροφον στὸ καΐκι ἕναν Ποριώτην ἢ Κρανιδιώτην, ἐπίτηδες διὰ νὰ ἐξαλβανισθῇ πλησίον του· καὶ τώρα ἡ γλῶσσά του, ὁ τρόπος του, ἡ συμπεριφορά του, ὅλα εἶναι ἀρβανίτικα.

Καθὼς ἐπροχωρήσαμεν ὀλίγα βήματα καὶ εἰσήλθομεν εἰς τὴν παραθαλάσσιον ἀγοράν, ἄλλα καπηλεῖα ἢ καφενεῖα ἦσαν ἀνοικτά, ἄλλα μισοκλεισμένα. Ὅλα εἶχαν φῶς ἔνδοθεν. Ἠκούομεν φωνάς, διαλόγους, ᾄσματα. Πρὶν φθάσωμεν εἰς τὴν οἰκίαν τοῦ γερο-Κορδᾶ, ὄπισθεν τῆς ἐκκλησίας, πρὸς τὸ δυτικόν, παρήλθομεν ἔξωθεν τῆς ταβέρνας τοῦ Δημήτρη τοῦ Σμυρνιοῦ. Μέσα ἦτον μία παρέα, θορυβοῦσα καὶ φωνάζουσα, προεξάρχοντος ἑνὸς μεγαλοσώμου νέου, μὲ ξανθοὺς στριμμένους μύστακας, πλησίον τοῦ ὁποίου ἐκάθητο εἷς μελαψὸς ὁμήλικός του, ταπεινοτέρου ἐξωτερικοῦ, καὶ ὅστις ἐφαίνετο μᾶλλον μειλίχιος. Καὶ οἱ δύο εἶχον κατέλθει ἐσχάτως ἀπὸ τὸ Πὸρτ-Σαΐδ.

― Εἶναι ὁ Στεφανὴς ὁ Καραντάνης, μοῦ εἶπεν ὁ συνοδός μου, μαζὶ μὲ τὸν ἀχώριστον φίλον του, τὸν Σταῦρον τὸν Τσόρναν. Αὐτὸς ὁ Καραντάνης εἶναι ἀδύνατον νὰ μὴν κάμῃ καυγάν, καὶ νὰ μὴ μαχαιρώσῃ κανέναν. Εἶναι πολὺ μουρλός, πίνει πολὺ καὶ τὸ ἔχει παρμένο παραπολὺ ἐπάνω του.

*
* *

Ἀνέβημεν τὴν μεγάλην ἐξωτερικὴν σκάλαν, κ᾿ ἐφθάσαμεν εἰς τὴν ἁπλωταριάν, ἢ τὸ μεγάλο χαγιάτι τῆς ἀφελοῦς ἀρχοντικῆς οἰκίας. Ὁ Ἀριστείδης ἔκραξε:

― Ξυπνητὸς εἶσαι, καπετὰν Σταμάτη;

― Ὂς γκελντί· χαῒρ ὀλά*, ἔκραξε φωνὴ ἔσωθεν.

Ὁ γέρων δὲν εἶχε κοιμηθῆ ἀκόμη. Ἦτο περὶ τὴν δεκάτην ὥραν, ἐν καιρῷ τῆς ἐαρινῆς ἰσημερίας· τετάρτη ὥρα τῆς νυκτός.

Πάραυτα ἠνοίχθη ἡ θύρα κ᾿ ἐπαρουσιάσθη ὁ μπαρμπα-Σταμάτης, μὲ κόκκινον σκοῦφον καὶ σαρίκι περὶ τὴν κεφαλήν, μὲ γυμνὰς κνήμας, καὶ γυμνοὺς βραχίονας.

― Πῶς μᾶς θυμηθήκατε;… Ποῦ σ᾿ αὐτὸν τὸν κόσμο, ἀνεψιέ; μοῦ λέγει.

Καὶ στραφεὶς πρὸς τὴν γωνίαν τὴν νοτιοδυτικὴν τῆς οἰκίας, ὅπου εἶχε κατασκευασθῆ προχείρως, μὲ δύο μεγάλα καραβόπανα, ἐπιτηδείως τεντωμένα, εἶδος σκηνῆς ἢ χειμερινοῦ θαλάμου, ἐπειδὴ ἡ οἰκία ἄλλως, νεωστὶ κατεσκευασμένη, δὲν εἶχε χωρισθῆ εἰς δωμάτια, ἔκραξε:

― Κοιμήθηκες, θειά; Σήκω νὰ τρατάρῃς τὸν ἀνεψιό σου.

― Θὰ σᾶς δώσουμε βάρος, καπετὰν Σταμάτη, εἶπε μετ᾿ εὐγενείας ὁ Ἀριστείδης.

― Δὲν ἔχει βάρος· ἡ μάννα* τώρα ἐζάρωσε δίπλα στὸ ντζάκι· τώρα μπουζουργιάσαμε* ἀκόμα· δὲν ἔχουμε ψόφο* εὔκολα. Τώρα σηκωθήκαμε ἀπ᾿ τὸ σουφρά… κ᾿ ἔτσι λαγοκοιμήθηκε στὸν ὀντὰ ἡ μάννα… Κοπιάστε, μπουϊούρουμ ὄρε μίρε*.

Ἐκαθίσαμεν ἐπὶ σκαμνίων, πλησίον τῆς θυρίδος τὴν ὁποίαν ἐσχημάτιζε πρὸς τὸν τοῖχον τὸ καραβόπανον. Ὁ Ἀριστείδης εἰσῆλθεν ἀμέσως εἰς τὸ θέμα.

―Ἤρθαμε, καπετὰν Σταμάτη, ἀπεσταλμένοι. Ἔμαθαν στὸ σπίτι πὼς θὰ πάρῃς τὸν γερο-Κατσουλὴ γραμματικὸ τῆς Ἐπιτροπῆς… Ὁ δικός μας ὁ Παπούλιας δὲν θὰ ἦτον καταλληλότερος;

Ἓν τῶν κυριωτέρων αἰτημάτων, τὰ ὁποῖα εἴχομεν νὰ ὑποβάλωμεν εἰς τὸν μπαρμπα-Σταμάτην, ἦτο τὸ περὶ τῆς γραμματείας τῆς Ἐφορευτικῆς Ἐπιτροπῆς τῶν ἐκλογῶν. Ὁ Παπούλιας, πρῴην δημογραμματεύς, πρῴην γραμματεὺς Εἰρηνοδικείου, ὑποτελώνης κλπ., εἶχεν ἔλθει ἐσχάτως μὲ τὸ κόμμα μας, ἦτο δὲ ἄνθρωπος μὲ ἱκανότητα, ἂν καὶ δὲν εἶχε χαμοθεόν*· ὁ γερο-Κατσουλής, συνταξιοῦχος, πρῴην εἰρηνοδίκης, διετέλει νῦν γραμματεὺς τῆς Δημαρχίας. Ἦτο δὲ ἀνίκανος, σκολιός, καὶ τὰ «ἔκαμνε θάλασσα». Πλὴν ὁ μπαρμπα-Σταμάτης, ἐθεώρει τὸν ἑαυτόν του ὑπόχρεων νὰ τὸν προσλάβῃ ὡς γραμματέα κατὰ τὸ τετραήμερον τῆς ἐκλογῆς, ἐπειδὴ ὁ νῦν δήμαρχος ἐβοήθει τὸν γερο-Μαρήν, τὸν Βαβδιναῖον, εἰς τὴν ὑποψηφιότητα, ὁ δὲ καπετὰν Σταμάτης ἐπεθύμει πάντοτε νὰ εἶναι μὲ τὸ «δοβλέτι»*, κ᾿ ἐφοβεῖτο τὴν σκιὰν τῆς ἀρχῆς.

Δὲν ἔσπευσε ν᾿ ἀπαντήσῃ εἰς τὴν πρώτην εἰσήγησιν τοῦ καπετὰν Ἀριστείδη.

―Ὁ γερο-Κατσουλής, ἐπέφερεν οὗτος, θὰ χασομερᾷ ὅλους τοὺς ψηφοφόρους μας, θὰ κάμνῃ μίαν ὥραν νὰ βρίσκῃ τὰ ὀνόματα στὸν κατάλογον· δὲν θὰ λαμβάνῃ ὑπ᾿ ὄψιν τοὺς αὔξοντας ἀριθμοὺς ποὺ θὰ τοῦ δίνουν, καὶ θ᾿ ἀργοπορῇ ἐπίτηδες· ἐνῷ διὰ τὸ ἐναντίον κόμμα, οὔτε θὰ κοιτάζῃ διόλου τὸν κατάλογον, θὰ λέγῃ: «Μάλιστα, μάλιστα», καὶ θὰ περνᾷ ἀμέσως τὰ ὀνόματα στὸν κατάλογον τῆς ψηφοφορίας… Καὶ ξέρεις πὼς μπορεῖ ἔτσι νὰ μᾶς κόψῃ, μὲ τρόπον, δέκα ψήφους… Καὶ «τί εἶν᾿ ὁ κάβουρας, τί εἶν᾿ τὸ ζουμί του;»

Ὁ μπαρμπα-Σταμάτης ἔσεισεν ἐμφαντικῶς τὴν χονδρὴν τετράγωνον κεφαλήν του.

―Ἐγὼ γέρασα, ὠρὲ καρδάσ᾿*, Ἀριστείδη, εἶπε. Τί νὰ σᾶς κάμω; Κατὰ τὸ κεφάλι ποὺ ἔχω σᾶς προσκυνῶ.

― Καὶ τί ὑποχρέωσιν ἔχει ἡ Ἐπιτροπή, εἶπεν ὁ Ἀριστείδης, νὰ πάρῃ ὡς γραμματικὸν τὸν ὑπάλληλον τῆς Δημαρχίας;… Ἴσα-ἴσα οἱ ὑπάλληλοι πρέπει νὰ μένουν ἀμερόληπτοι, αὐτὸ ἀπαιτεῖ κι ὁ νόμος.

― Τί νῶμος καὶ πλάτη, καρδάσ᾿ Ἀριστείδη! Ταΐτε* καὶ μ᾿ αὐτουνοὺς καὶ μὲ τὶς δημαρχίες, καὶ μὲ τὶς ἐκλογές τους! Βρίσκει τὸν μπελά του ἕνας ἁπλός, ἀγράμματος ἄνθρωπος. Τίνος τὸ χατίρι νὰ χαλάσῃς;

― Λοιπὸν δὲν εἶναι καλὸς ὁ γερο-Παπούλιας γιὰ νὰ τὸν πάρετε γραμματικόν;

― Καλὸς κι ἄξιος εἶναι, καρδάσ᾿, μὰ δὲν τὸν παίρνουμε.

― Γιατί;

― Γιὰ τς γάτας τ᾿ αὐτί.

Ἠθέλησα κ᾿ ἐγὼ νὰ ψελλίσω ὀλίγα λόγια, διὰ νὰ δικαιολογήσω τὴν ἐκεῖ παρουσίαν μου καὶ ν᾿ ἀνταποκριθῶ εἰς τὴν ἀποστολήν μου.

― Σὲ παρακαλῶ, μπάρμπα· ξέρεις πῶς τὰ κατάφερε ὁ γερο-Κατσουλὴς στὴν Δημαρχία; Μπᾶτε χίλι᾿ ἀλέσετε… Οὔτε τάξιν, οὔτε ἀρχεῖον, οὔτε θυρίδα· κανὲν ἔγγραφον δὲν ἐνεργεῖται. Οὔτε τὸν ἀριθμὸν τοῦ πρωτοκόλλου δὲν μπορεῖ νὰ φυλάξῃ καλὰ-καλά.

Τοῦ μπαρμπα-Σταμάτη ἐσείσθησαν βιαίως τὰ μουστάκια του.

― Τί λὲς καὶ σύ, ἀνεψιέ;… Σ᾿ ἔστειλαν καὶ σὲ νὰ σπουδάσῃς, καὶ χαλάστηκες… Καλὰ τὸ εἶπα ἐγὼ τῆς ἀνεψιᾶς μου, τῆς μητέρας σου: «Θὰ χάσῃς, ἀνεψιά, τὸ παιδί σου». Τί νὰ κάμω, ποὺ δὲν μὲ ἄκουσε.

Ὁ Ἀριστείδης ἐγέλασε, κ᾿ ἐσηκώθη ν᾿ ἀπέλθωμεν.

― Καληνύχτα, καπετὰν Σταμάτη.

― Καληνύχτα, θειά, εἶπα ἐγώ.

― Στὸ καλό· καλῶς ἤρθατε.

Καθὼς ἐξήλθομεν, καὶ μᾶς ἔφεγγεν ἡ γραῖα Μαγδαληνὴ νὰ καταβῶμεν:

― Δὲν σοῦ τὸ ἔλεγα ἐγώ; μοῦ εἶπεν ὁ Ἀριστείδης. Μὲ μανέλα δὲν γυρίζει τὸ κεφάλι του.

― Οὔτε μὲ ἀδράχτι*.

*
* *

Κατέβημεν, καὶ ἠκούσαμεν φωνάς· εἴδομεν κίνησιν εἰς τὸ καπηλεῖον τοῦ Σμυρνιοῦ. Ἄνθρωποι μὲ τὰ νυχτικά τους κατέβαιναν ἐν σπουδῇ ἀπὸ τὰς οἰκίας των, διὰ νὰ μάθουν τί εἶχε συμβῆ.

Ἐστάθημεν μίαν στιγμήν, δεξιόθεν τῆς ἐκκλησίας, ἀντικρὺ εἰς τὴν θύραν τοῦ καπηλείου, παρεμπρὸς ὁ Ἀριστείδης, παραπίσω ἐγώ. Τὸ βλέμμα μου ἀντίκρυσε μίαν τράπεζαν, ἐπὶ τῆς ὁποίας ἔπιπτε σχεδὸν καθέτως τὸ φῶς τῆς κρεμαστῆς λυχνίας. Εἶδα κάτι τι, ἓν ὡς ρευστὸν ἐρυθρὸν ἐπὶ τῆς τραπέζης, κ᾿ ἐπὶ τῶν πλακῶν τοῦ δαπέδου, νὰ κοκκινοβολῇ καὶ ν᾿ ἀχνίζῃ. Σωρὸς ἀνθρώπινος ἔκειτο πρηνὴς κάτω ἐκεῖ, ἀσθμαίνων ὀδυνηρῶς, καὶ γογγύζων.

Ὁ Ἀριστείδης ἐπροχώρησεν ὀλίγα βήματα πρὸς τὸ καπηλεῖον. Ἐγὼ ἔμεινα ἀκίνητος.

Μετὰ πέντε λεπτὰ ἐπανῆλθεν ὁ συνοδός μου.

― Σὰν προφήτης τὸ εἶπα, μοῦ λέγει· καλύτερα νὰ εἶχα δαγκώσει τὴ γλῶσσά μου.

― Τί τρέχει;

― Ὁ Στεφανὴς ὁ Καραντάνης, μὴ βρίσκοντας κανέναν ἀπ᾿ τὸ ἄλλο κόμμα, τὸ δικό μας, νὰ μαχαιρώσῃ, ἐμαχαίρωσε τὸν ἀχώριστον φίλον του καὶ ὀπαδὸν τοῦ κόμματός του, τὸν Σταῦρον τὸν Τσόρναν. Ποιὸς ξέρει; Γιὰ ἕνα ἀπρόσεκτον λόγον, ἐπάνω στὸ πιοτό…

Ἐφύγαμεν. Εἶχαν περάσει ἤδη τὰ μεσάνυκτα. Ἀνέτελλεν ἡ ἡμέρα τῶν ἐκλογῶν, βαμμένη εἰς τὸ αἷμα. ― Τὸ τέρας τὸ κίτρινον εἶχε καλέσει εἰς ἐπικουρίαν τὸ θηρίον τὸ κόκκινον.

(1909)

http://www.papadiamantis.org/works/58-narration/393-04-43-ta-dyo-terata-1908

Read more » Διαβάστε Περισσότερα