ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗΣ- "Η ΕΝΝΟΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΚΑΙ Ο ΥΛΙΣΜΟΣ".

 Φιλολογικά απομνημονεύματα

ΑΠΑΝΤΑ ΤΟΜΟΣ ΠΕΜΠΤΟΣ, ΚΡΙΤΙΚΗ ΕΚΔΟΣΗ Ν. Δ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΠΟΥΛΟΣ, ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΔΟΜΟΣ

Συγγραφεύς τις(1) παρατηρεῖ ὅτι τὸ ἀνθρώπινο πνεῦμα ὑπόκειται εἰς περιοδικὰς ἐκλείψεις. Εἰς τοιαύτην δὲ ἔκλειψιν ἀποδίδει τὰς ὑφισταμένας σήμερον ἀμφιβολίας περὶ τῆς ὑπάρξεως τοῦ Θεοῦ.

Ἐκλείπει καὶ ὁ Ἥλιος καὶ ὅμως ἀναφαίνεται πάλιν λαμπρότερος. Τὸ φωτοβόλον ἄστρον θέλει ἐξακολουθεῖ, ἐνόσῳ ὑπάρχει ὁ κόσμος, νὰ διατρέχῃ τὸν ἡμερήσιον δρόμον του, καὶ τῶν θνητῶν ἡ διάνοια θὰ στρέφεται ἀείποτε πρὸς τὸ θεῖον ὡς πρὸς τὴν μόνην αὐτῆς ἀνάπαυσιν ἢ τὸν μόνον ἀγῶνα.

Τί εἶναι ὁ Ἥλιος; Διὰ τοὺς μὲν αἴνιγμα, διὰ τοὺς δὲ θαῦμα· καὶ ἡ ἰδέα τοῦ Θεοῦ εἶναι διὰ τοὺς μὲν γρῖφος, διὰ τοὺς δὲ λαμπάς.

Ὁ περιώνυμος Λιττρέ, ἀποθανὼν πρὸ δύο μηνῶν ἐν Παρισίοις, καὶ ὁ πρὸ αὐτοῦ Αὔγουστος Κὸντ «δὲν ἀρνοῦνται τὸν Θεόν, ἀλλὰ τὸν θέτουσι κατὰ μέρος». Ἐντοσούτῳ ὁ Λιττρὲ ἐβαπτίσθη καὶ ἐκοινώνησε τῶν μυστηρίων κατὰ τὰς τελευταίας τοῦ βίου αὐτοῦ στιγμάς.

Λέγουσιν ὅτι ἡ ἐπίδρασις τῶν κληρικῶν, τῆς γυναικὸς καὶ τῆς θυγατρός του παρέτρεψεν αὐτόν. Τί ἀποδεικνύει τοῦτο; Ὅτι ὁ πενιχρὸς οὗτος ἀνθρώπινος ἐγκέφαλος εἶναι ἀσθενέστερος ἢ ὥστε νὰ ἐπιχειρῇ νὰ ἀμφισβητήσῃ τὸ θεῖον.

Πρὸ τῶν σήμερον ὑλιστῶν, δαρβινιστῶν καὶ θετικιστῶν ὑπῆρξαν οἱ ἀπαισιόδοξοι, οἱ ὀρθολογισταὶ καὶ οἱ κριτικισταί· ἀλλὰ παρῆλθον· πρὸ αὐτῶν ἦσαν οἱ πανθεϊσταί, ἀλλὰ ἐξέλιπον. Παρέρχονται, κρύπτονται ἐν τῇ σκιᾷ, ἀφανίζονται, ἀφοῦ ἐπὶ βραχὺ τέρψωσι τοὺς φιλοκαίνους καὶ τοὺς φιλαναγνώστας διὰ περιέργου συναυλίας λέξεων καὶ γνωμῶν. Ὁ δὲ Χριστιανισμὸς ἔμεινε καὶ θὰ μένῃ.

Τὸ ἀρνεῖσθαι τὴν αἰτίαν πράγματός τινος εἶναι τοσοῦτον ἄτοπον, ὅσον καὶ τὸ ἀρνεῖσθαι αὐτὸ τὸ πρᾶγμα. Ἧττον παράλογοι ἦσαν οἱ παραδοξολόγοι ἐκεῖνοι φιλόσοφοι, οἵτινες ἠρνήθησαν ἁπλῶς τὴν ὕπαρξιν τοῦ κόσμου. Ὁ Ἀναξαγόρας ὅμως, ὅστις δὲν ἠδύνατο νὰ συλλάβῃ τόσον ἀστείαν ἰδέαν, εἶπε πρὸ δισχιλίων ἐτῶν, ὅτι νοῦς ἐδημιούργησε τὰ πάντα. Ὁ δὲ Σωκράτης, ὅτε ἡρμήνευε πρὸς τὸν Ἀριστόδημον τὴν θαυμαστὴν σκοπιμότητα τῶν μελῶν τοῦ ἀνθρωπίνου σώματος, οὐδὲν ἄλλο ἔπραττεν ἢ ἔθετε τὰς βάσεις τῆς ἐν τῇ νῦν χριστιανικῇ ἐπιστήμῃ λεγομένης τελεολογικῆς ἀποδείξεως τῆς ὑπάρξεως τοῦ Θεοῦ.

Πνεῦμα εὐθύ, διάνοια ὑψηλὴ καὶ εὐρεῖα, ὁ ὄντως ἐκεῖνος φιλόσοφος ἀνεκάλυπτε φῶς, ὅπου οἱ πολλοὶ εὑρίσκουσι σκότος. Μετεῖχε τῆς οὐσίας τοῦ ἀληθοῦς καὶ μετέδιδεν αὐτῆς πρὸς πάντας. Ὁ πόθος τῆς μωρᾶς ἐπιδείξεως, ἡ μανία τοῦ καινὰ ἑκάστοτε λέγειν, ἡ δοκησισοφία, ὁ τῦφος καὶ ἡ οἴησις ἄγουσιν εἰς τὰς συγχρόνους ἀθεϊστικὰς θεωρίας, ἀφ᾿ ὧν τοὐναντίον ἀπάγει ἡ εἰλικρινὴς καὶ ἀκραιφνὴς φιλοσοφικὴ ζήτησις τῆς πρὸ τῶν ὀφθαλμῶν ἡμῶν κειμένης ἀληθείας.

(1914)

1. Ὁ Κάρολος Λεβὲκ ἐν τῇ «Ἐπιστήμῃ τοῦ Καλοῦ».

http://www.papadiamantis.org/works/88-epiloipa/471-7-filologika

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Σαν σήμερα... 30 Μαΐου.

 

Τα σημαντικότερα γεγονότα της 30ης Μαΐου

1828: Ο Τσάρος Νικόλαος Α΄ αποστέλλει στον Ιωάννη Καποδίστρια, κυβερνήτη του ελληνικού κράτους, ως οικονομική στήριξη 500.000 ρούβλια.

1913: Ο Α΄ Βαλκανικός Πόλεμος λήγει και επίσημα με την υπογραφή της συνθήκης του Λονδίνου.

1917: Ο Αλέξανδρος Α' ανεβαίνει στο θρόνο του Βασιλείου της Ελλάδος, μετά την παραίτηση του πατέρα του Κωνσταντίνου.

1941: Λήγει η Μάχη της Κρήτης, με την κατάληψη όλου του νησιού από τους Γερμανούς.

1941: Δύο 19χρονοι φοιτητές ο Μανώλης Γλέζος και ο Απόστολος Σάντας, φοιτητές της Ανώτατης Σχολής Οικονομικών και Εμπορικών Επιστημών (Α.Σ.Ο.Ε.Ε.) και της Νομικής Αθηνών, κατεβάζουν τη γερμανική σημαία από τον ιστό στον ιερό βράχο της Ακρόπολης, ως ένδειξη αντίστασης στη γερμανική κατοχή. Όλα έγιναν τη νύκτα της 30ης Μαΐου, ξημερώνοντας η 31η Μαΐου του 1941. Οι δύο τολμηροί φοιτητές αφαίρεσαν τη γερμανική πολεμική σημαία του Γ΄ Ράιχ, που κυμάτιζε σε ιστό στην Ακρόπολη Αθηνών, κυριολεκτικά κάτω από τα μάτια της εκεί φρουράς.
Το τολμηρό εκείνο εγχείρημα προκάλεσε κύμα ενθουσιασμού τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό που μεταδόθηκε η είδηση. Η πράξη τους ενέπνευσε τους Έλληνες που αντιστέκονταν ενάντια στον κατακτητή που καθιέρωσε και τους δύο ως σύμβολα αντίστασης κατά της χιτλερικής κατοχής. Ο Γάλλος στρατηγός Ντε Γκωλ χαρακτήρισε τον Μανώλη Γλέζο ως «Πρώτο παρτιζάνο της Ευρώπης». Βέβαια το ναζιστικό καθεστώς απάντησε με καταδίκη των υπευθύνων (του Γλέζου και του Σάντα) ερήμην σε θάνατο από το γερμανικό στρατοδικείο. Έτσι ξεκίνησε μια εκτεταμένη αναζήτηση όπου και τελικά, σχεδόν ένα χρόνο μετά, στις 24 Μαρτίου του 1942 ο Μ. Γλέζος και ο συνεργός του συλλαμβάνονται από γερμανικό κλιμάκιο και φυλακίζονται στις φυλακές Αβέρωφ. Εκεί ο Γλέζος εξαιτίας απάνθρωπων βασανιστηρίων προσβλήθηκε από φυματίωση βαριάς μορφής οπότε και αφέθηκε ελεύθερος.

1943: Ο Γιόζεφ Μένγκελε διορίζεται γιατρός του στρατοπέδου εξόντωσης Άουσβιτς Μπίρκεναου όπου στο εξής θα πραγματοποιήσει απάνθρωπα πειράματα με κρατούμενους. Έμεινε στην ιστορία ως ο Άγγελος του Θανάτου.

1962: Η Μικτή Θεσσαλονίκης νικά 2-1 την Μπαρτσελόνα σε φιλικό παιγνίδι. Το νικητήριο γκολ πετυχαίνει ο Λώλος Χασεκίδης του Ηρακλή.

1962: Σέντρα στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου στη Χιλή.

1969: Οι πρώτες γυναίκες αστυφύλακες στην Ελλάδα, αναλαμβάνουν υπηρεσία.

1972: 25 άτομα σκοτώνονται και 72 τραυματίζονται στο διεθνές αεροδρόμιο του Τελ Αβίβ, όταν μέλη της τρομοκρατικής οργάνωσης «Ιαπωνικός Κόκκινος Στρατός», που υποστηρίζουν την Παλαιστινιακή υπόθεση, βγαίνουν από αεροσκάφος της Air France και επιτίθενται σε πλήθος περίπου 300 ατόμων με χειροβομβίδες και αυτόματα πυροβόλα.

1990: Πραγματοποιείται η πρώτη μεταμόσχευση ήπατος στην Ελλάδα στο Ιπποκράτειο Νοσοκομείο της Θεσσαλονίκης και διαρκεί 5,5 ώρες.

1998: Η Κατερίνα Θάνου σπάει το ρεκόρ στα 100 μέτρα γυναικών, σημειώνοντας επίδοση 10.99.

2006: Η τρομοκρατική οργάνωση Επαναστατικός Αγώνας εξαπολύει βομβιστική επίθεση κατά του τότε υπουργού Πολιτισμού, Γ. Βουλγαράκη, έξω από το σπίτι του στο Λυκαβηττό. Ο εκρηκτικός μηχανισμός, που είχε ενεργοποιηθεί με τηλεχειρισμό, είχε τοποθετηθεί σε σακβουαγιάζ που είχε αφεθεί σε ποδήλατο.

Γεννήσεις

1672 - Μεγάλος Πέτρος, τσάρος της Ρωσίας

1814 - Μιχαήλ Μπακούνιν, Ρώσος θεωρητικός του αναρχισμού

1875 - Τζιοβάνι Τζεντίλε, Ιταλός φιλόσοφος

1908 - Χανς Όλοφ Γκόστα Αλφβέν, Σουηδός φυσικός και νομπελίστας

1909 - Μπένι Γκούντμαν, Αμερικανός τζαζ μουσικός

1912 - Τζούλιους Άξελροντ, Αμερικανός βιοχημικός

1934 - Αλεξέι Λεόνωφ, Ρώσος κοσμοναύτης και ο πρώτος άνθρωπος που περπάτησε στο διάστημα

1934 - Αλκέτας Παναγούλιας, Έλληνας βετεράνος ποδοσφαιριστής και προπονητής

1951 - Ζντράβκο Τσόλιτς, Βόσνιος τραγουδιστής

1974 - Σι-Λο Γκριν, τραγουδιστής των Gnarls Barkley.

1974 - Κωνσταντίνος Χαλκιάς, Έλληνας ποδοσφαιριστής

1976 - Ραντοσλάβ Νεστέροβιτς, Σλοβένος καλαθοσφαιριστής

1980 - Στίβεν Τζέραρντ, διεθνής άγγλος ποδοσφαιριστής

Θάνατοι

1416 - Ιερώνυμος της Πράγας, Τσέχος θεολόγος

1431 - Ιωάννα της Λωραίνης, Γαλλίδα ηρωίδα

1593 - Κρίστοφερ Μάρλοου, Άγγλος θεατρικός συγγραφέας

1640 - Πέτερ Πάουλ Ρούμπενς, Φλαμανδός ζωγράφος

1770 - Φρανσουά Μπουσέ, Γάλλος ζωγράφος

1778 - Βολταίρος, Γάλλος συγγραφέας και διανοούμενος

1826 - Παλαιών Πατρών Γερμανός, ο μητροπολίτης που ύψωσε το λάβαρο της ελληνικής επανάστασης του 1821

1912 - Ουίλμπουρ Ράιτ, Αμερικανός πρωτοπόρος της αεροπλοΐας

1960 - Μπόρις Πάστερνακ, Ρώσος συγγραφέας και νομπελίστας

1993 - Σαν Ρα, Αμερικανός μουσικός

2006 - Σοχέι Ιμαμούρα, Ιάπωνας σκηνοθέτης

2007 - Ουίλιαμ Μέρεντιθ, Αμερικανός ποιητής και πανεπιστημιακός

http://www.newsbeast.gr

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Εορτή του Οσίου Ισαακίου, του Ομολογητού και Ηγουμένου της Μονής Δαλμάτων.

 

Τη μνήμης του Οσίου Ισαακίου του Ομολογητού και Ηγουμένου της Μονής Δαλμάτων τιμά σήμερα, 30 Μαΐου, η Εκκλησία μας.

Ο Όσιος Ισαάκιος καταγόταν από την Συρία και έζησε στα χρόνια του βασιλιά Ουάλη (364 μ. Χ.), που ήταν υποστηρικτής των Αρειανών. Κάποτε οι Οστρογότθοι, παρά την απαγόρευση της κυβέρνησης, κατασκήνωσαν στη Θράκη και απειλούσαν την Κωνσταντινούπολη. Τότε ο Ουάλης αναγκάσθηκε να βαδίσει εναντίον τους.

Ο Ισαάκιος, που ήταν ηγούμενος στη Μονή Δαλμάτων, βγήκε και συνάντησε τον πολέμιο των ορθοδόξων Ουάλη, και αφού έπιασε από τα χαλινάρια το άλογο του, του είπε: «Άπόδος ταις ποίμναις τους αρίστους νομέας και λήψη την νίκην άπονητί ει δε τούτων μηδέν δεδρακώς παρατάξαιο, μαθήσει τη πείρα ότι σκληρόν το προς κέντρα λακτίζειν ούτε γαρ έπανήξεις και προσαπολέσεις την στρατιάν» (Πράξεις των Αποστόλων, κστ' 14).

Δηλαδή, δώσε στά ποίμνια τους άριστους ποιμένες και χωρίς κόπους θα πάρεις τη νίκη. Αν, όμως, δεν αποδεχθείς αυτά που σου λέω και δε συμφωνήσεις μαζί τους, θα μάθεις από την πείρα ότι είναι σκληρό πράγμα να κλωτσάς στα καρφιά. Διότι ούτε εσύ πρόκειται να γυρίσεις από τον πόλεμο, και σύντομα θα χάσεις και το στράτευμα.

Ο Ουάλης όχι μόνο δεν πείσθηκε από τα λόγια του ηγουμένου, αλλά αφού τον ειρωνεύθηκε, τον έριξε μέσα σε ένα κρημνώδες φαράγγι. Ο Ισαάκιος από θαύμα δεν έπαθε απολύτως τίποτα. Ο δε Ουάλης έπαθε αυτά που προφήτευσε ο Άγιος ηγούμενος.

Στις 9 Αυγούστου του 378 μ.Χ., διεξήχθη γύρω από την Αδριανούπολη σφοδρή μάχη, κατά την οποία ο αυτοκρατορικός στρατός κατατροπώθηκε, αφού φονεύθηκαν πολλοί από τους άριστους στρατηγούς του. Ο Ουάλης, καταφεύγοντας εντός αχυρώνος, για να σωθεί, κάηκε ζωντανός, μαζί με τον αρχιστράτηγό του.

Ως ηγούμενος παρευρέθηκε στη Β' Οικουμενική Σύνοδο, που συνήλθε στην Κωνσταντινούπολη το 381 μ.Χ.,συντελώντας τα μέγιστα στην επιτυχία αυτής.

Προαισθανόμενος το τέλος του, αφού διόρισε διάδοχό του τον Όσιο Δαλμάτιο (τιμάται 3 Αυγούστου), κοιμήθηκε με ειρήνη σε βαθύ γήρας το 396 μ.Χ.

Η μνήμη του Οσίου Ισαάκιου επαναλαμβάνεται και στις 3 Αυγούστου.

Απολυτίκιο:
Ήχος γ'. Θείας πίστεως.
Τύπος πέφηνας, τής εγκρατείας, καί εδραίωμα, τής Εκκλησίας, Ισαάκιε Πατέρων αγλάϊσμα εν αρεταίς γάρ φαιδρύνας τόν βίον σου, Ορθοδοξίας τόν λόγον ετράνωσας. Πάτερ Όσιε, Χριστόν τόν Θεόν ικέτευε, δωρήσασθαο ημίν τό μέγα έλεος.

 

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Εορτάζοντες την 30ην του μηνός Μαΐου

 

Εορτάζοντες την 30ην του μηνός Μαΐου Ο ΟΣΙΟΣ ΙΣΑΑΚΙΟΣ ο Ομολογητής ηγούμενος Μονής Δαλμάτων Ο ΑΓΙΟΣ ΝΑΤΑΛΙΟΣ Ο ΟΣΙΟΣ ΒΑΡΛΑΑΜ ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΡΩΜΑΝΟΣ, ΤΕΛΕΤΙΟΣ και ΧΡΙΣΤΙΝΑ και το πλήθος των εν Νικομήδεια καέντων αγίων. Ο ΑΓΙΟΣ ΕΥΠΛΟΣ ΕΓΚΑΙΝΙΑ Αγίας Ευφημίας "εν Δεξιοκρατιανοίς" Η ΑΓΙΑ ΕΜΜΕΛΕΙΑ Ο ΑΓΙΟΣ ΕΥΤΥΧΗΣ Ιερομάρτυρας     Αναλυτικά   Ο ΟΣΙΟΣ ΙΣΑΑΚΙΟΣ ο Ομολογητής ηγούμενος Μονής Δαλμάτων Έζησε στα χρόνια του βασιλιά Ούάλη (364 μ. Χ.), πού ήταν υποστηρικτής των Άρειανών. Κάποτε οι 'Οστρογότθοι, παρά την απαγόρευση της κυβέρνησης, κατασκήνωσαν στη Θράκη και απειλούσαν την Κωνσταντινούπολη. Τότε ο Ούάλης αναγκάσθηκε να βαδίσει εναντίον τους. ο Ίσαάκιος, πού ήταν ηγούμενος στη Μονή Δαλμάτων, βγήκε και συνάντησε τον πολέμιο των ορθοδόξων Ούάλη, και αφού έπιασε από τα χαλινάρια το άλογο του, του είπε: "Άπόδος ταις ποίμναις τους αρίστους νομέας και λήψη την νίκην άπονητί' ει δε τούτων μηδέν δεδρακώς παρατάξαιο, μαθήσει τη πείρα ότι σκληρόν το προς κέντρα λακτίζειν΄1 ούτε γαρ έπανήξεις και προσαπολέσεις την στρατιάν". Δηλαδή, δώσε στά ποίμνια τους άριστους ποιμένες και χωρίς κόπους θα πάρεις τη νίκη. Άν, όμως, δεν αποδεχθείς αυτά πού σου λέω και δε συμφωνήσεις μαζί τους, θα μάθεις από την πείρα ότι είναι σκληρό πράγμα να κλωτσάς στα καρφιά. Διότι ούτε εσύ πρόκειται να γυρίσεις από τον πόλεμο, και σύντομα θα χάσεις και το στράτευμα. ο Ούάλης όχι μόνο δεν πείσθηκε από τα λόγια του ηγουμένου, αλλά αφού τον ειρωνεύθηκε, τον έριξε μέσα σε ένα κρημνώδες φαράγγι. ο Ίσαάκιος από θαύμα δεν έπαθε απολύτως τίποτα. ο δε Ούάλης έπαθε αυτά πού προφήτευσε ο Άγιος ηγούμενος. Δηλαδή, στη μάχη πού έδωσε κοντά στην Άδριανούπολη, ο στρατός του νικήθηκε και ο ίδιος έπεσε νεκρός. ο Ίσαάκιος πέθανε σε βαθειά γεράματα, ήρεμος και γαλήνιος (396 μ.Χ.). 1. Πράξεις των Αποστόλων, κστ' 14. Απολυτίκιο. Ήχος γ'. Θείας πίστεως. Τύπος πέφηνας, της εγκράτειας, και έδραίωμα, της Εκκλησίας, Ίσαάκιε Πατέρων αγλάισμα· εν άρεταίς γαρ φαιδρύνας τον βίον σου, Ορθοδοξίας τον λόγον έτράνωσας. Πάτερ Όσιε, Χριστόν τον Θεόν Ικέτευε, δωρήσαθαι ημίν το μέγα έλεος. Ο ΑΓΙΟΣ ΝΑΤΑΛΙΟΣ Μαρτύρησε δια ξίφους. Ο ΟΣΙΟΣ ΒΑΡΛΑΑΜ Απεβίωσε ειρηνικά. ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΡΩΜΑΝΟΣ, ΤΕΛΕΤΙΟΣ και ΧΡΙΣΤΙΝΑ και το πλήθος των εν Νικομήδεια καέντων αγίων. Μαρτύρησαν δια ξίφους. Ο ΑΓΙΟΣ ΕΥΠΛΟΣ Μαρτύρησε αφού τον θανάτωσαν τυλιγμένο μέσα σε δέρμα βοδιού και τον άφησαν εκτεθειμένο σε καυτό ήλιο. ΕΓΚΑΙΝΙΑ Αγίας Ευφημίας "εν Δεξιοκρατιανοίς" "πλησίον του Αγίου Λαυρεντίου"* Αυτό σύμφωνα με τον Πατμιακό Κώδικα 266. Μάλλον για εγκαίνια ναού πρόκειται. Η ΑΓΙΑ ΕΜΜΕΛΕΙΑ Είναι χαρακτηριστικό ότι σε πολλές περιπτώσεις πίσω από μεγάλους 'Αγίους βρίσκεται μια 'Αγία μητέρα. ο άγιος Βασίλειος ο Μέγας, 'Αρχιεπίσκοπος Καισαρείας της Καππαδοκίας και τα εννέα αδέλφια του (μεταξύ των οποίων κυριότεροι ήταν, Άγιος Γρηγόριος Επίσκοπος Νύσοης, Άγιος Πέτρος Επίσκοπος Σεθαστείας,  Όσία Μακρινά Μοναχή, Όσιος Ναυκράτιος μοναχός, τα άλλα πέντε αδέλφια έζησαν άγιο έγγαμο βίο), είχαν μητέρα τους την Αγία Έμμέλεια. ΟΙ ρίζες τους περνούσαν φυσικά και από τον πατέρα τους τον Άγιο Βασίλειο Ιερέα διδάσκαλο της ρητορικής ενάρετο ευσεβή και προχωρούσαν ακόμα πιο βαθειά στους ευσεβέστατους γονείς του, στην μητέρα του Μακρινά και στους γονείς της 'Αγίας Έμμέλειας οι όποιοι κατήχαν μεν υψηλά αξιώματα και πλούτη πολλά, είχαν όμως αγαπήσει άλλους θησαυρούς αφάνταστα γλυκύτερους τους πνευματικούς και αιώνιους. 'Απόδειξη ήταν ή θυσία της ζωής του πατέρα της ο όποιος μαρτύρησε κατ' εντολή του ορισθέντος βασιλέως. Ή 'Αγία Έμμέλεια έμεινε ορφανή από πατέρα και μητέρα, αλλά με μια μεγάλη κληρονομιά πνευματικού πλούτου, όμορφη στην σωματική εμφάνιση αλλά πεντάμορφη στην ψυχή, στολισμένη με αγάπη, προσευχή και πίστη στο Σωτήρα Χριστό, πού της έδωσε τον άνδρα πού της άξιζε, τον Άγιο Βασίλειο. Στη συζυγική τους ζωή βασίλευε ο αλληλοσεβασμός, ή αλληλοβοήθεια, ή ταπεινοφροσύνη, ή πραότητα, ή ειλικρίνεια, ή εγκράτεια, ή προσευχή, οι ελεημοσύνες και φυσικά ή τεκνογονία και ή σωστή διαπαιδαγώγηση των παιδιών τους για τη δόξα του Κυρίου τους. Ή 'Αγία Έμμέλεια δοκιμάστηκε με πολλές θλίψεις όπως ο θάνατος των γονιών της πριν παντρευτεί, ο θάνατος του πρώτου της γαμπρού, ο θάνατος του συζύγου της μόλις γεννήθηκε ο γιος της Πέτρος, ο θάνατος του γιου της Ναυκρατίου για να πάρει τα στεφάνια της 'Αγιότητας. Όμως, ο πόνος και οι θλίψεις δεν την νίκησαν, τόνωσε την προσευχή της και άκουσε την συμβουλή της κόρης της Μακρινός, να δοξάσουν μαζί τον Σωτήρα τους στην ασκητική ζωή με τις άλλες μοναχές. Απολυτίκιο. Ήχος δ'. Ταχύ προκατάλαβε. Σωφρόνως τον βίον σου κατ' εναντίον Θεού, έτέλεσας πρότερον συν Βασιλείω σεμνώ, Έμμέλεια πάνσεμνε, είτα δε εν ερήμω, αναβάσεις διέθου άμα τοις σοίς έκγόνοις, ως τα άνω ποθούσα, διό σε ο Χριστός πανοικοί, ύπερεδόξασε. Ο ΑΓΙΟΣ ΕΥΤΥΧΗΣ Ιερομάρτυρας Βλέπε βιογραφία του την 24η Αυγούστου

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

ΔΕΛΤΙΟ ΚΑΙΡΟΥ για Σάββατο 30 Μαϊου.

Νεφώσεις με λίγες τοπικές βροχές αναμένονται κυρίως στα ορεινά ηπειρωτικά της Δυτική Ελλάδα και της Πελοποννήσου. Ασθενείς άνεμοι αναμένονται στο Ιόνιο και τοπικά μέτριοι στο Αιγαίο, ενώ μικρή πτώση θα σημειώσει η θερμοκρασία.

Πιο αναλυτικά, το Σάββατο 30 Μαΐου, νεφώσεις θα εκδηλωθούν κατά τις πρωινές ώρες στη Δυτική Ελλάδα, στην Πελοπόννησο και στην Κρήτη, ενώ κατά τις μεσημβρινές ώρες θα επεκταθούν και σε αρκετά τμήματα της Στερεάς Ελλάδας και της κεντρικής και βόρειας ηπειρωτικής χώρας. Τοπικές βροχές αναμένεται να εκδηλωθούν κατά τις μεσημβρινές και απογευματινές ώρες στη Δυτική και Στερεά Ελλάδα. Τα φαινόμενα θα εξασθενίσουν κατά τις βραδινές ώρες. Χαμηλές συγκεντρώσεις σκόνης αναμένονται κυρίως στη Δυτική Ελλάδα, ενώ υψηλές συγκεντρώσεις γύρης από ελιά αναμένονται στα νότια και κεντρικά τμήματα της χώρας καθώς και στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου.

Η θερμοκρασία θα κυμανθεί στη Δυτική Μακεδονία από 13 έως 26 βαθμούς, στην υπόλοιπη Μακεδονία και στη Θράκη από 15 έως 30, στην Ήπειρο από 14 έως 28 βαθμούς, στα κεντρικά ηπειρωτικά από 11 έως 30, στην Πελοπόννησο από 12 έως 29 βαθμούς, στην Κρήτη από 15 έως 28, στα Επτάνησα από 17 έως 28, στα νησιά του Βόρειου και Βορειοανατολικού Αιγαίου από 14 έως 29 βαθμούς και στα υπόλοιπα νησιωτικά τμήματα του Αιγαίου από 16 έως 28 βαθμούς Κελσίου.

Κατά τις πρωινές ώρες, οι άνεμοι στο Νοτιοανατολικό Αιγαίο θα πνέουν από βόρειες-βορειοδυτικές διευθύνσεις με εντάσεις 3-4 μποφόρ και τοπικά έως 5 μποφόρ, ενώ στο Νοτιοδυτικό Αιγαίο από βόρειες-βορειοανατολικές διευθύνσεις με εντάσεις 2-3 μποφόρ. Από τις μεσημβρινές και απογευματινές ώρες, οι άνεμοι θα πλέουν από νότιες-νοτιοδυτικές διευθύνσεις 2-3 μποφόρ στο Βόρειο Αιγαίο, ενώ θα στραφούν σε δυτικούς-βορειοδυτικούς ασθενείς στα Δωδεκάνησα και νότιους-νοτιοδυτικούς ασθενείς στις Κυκλάδες. Στο Ιόνιο, οι άνεμοι θα πνέουν ασθενείς από βόρειες-βορειοδυτικές διευθύνσεις κατά τις πρωινές ώρες, ενώ το μεσημέρι θα στραφούν σε νότιους και στη συνέχεια θα εξασθενίσουν.

Στην Αττική αίθριος αναμένεται ο καιρός στο μεγαλύτερο διάστημα της ημέρας με λίγες νεφώσεις κατά τις απογευματινές και βραδινές ώρες. Οι άνεμοι από τις μεσημβρινές ώρες θα πνέουν από νότιες-νοτιοδυτικές διευθύνσεις με εντάσεις 2-3 μποφόρ. Η θερμοκρασία θα κυμανθεί από 13 έως 29 βαθμούς.

Στη Θεσσαλονίκη αναμένεται ηλιοφάνεια στο μεγαλύτερο διάστημα της ημέρας με λίγες νεφώσεις κατά τις απογευματινές και βραδινές ώρες. Οι άνεμοι θα πνέουν ασθενείς 2-3 μποφόρ από βόρειες-βορειοδυτικές διευθύνσεις, ενώ θα στραφούν σε νότιους-νοτιοδυτικούς κατά τις μεσημβρινές ώρες και στη συνέχεια αναμένεται να εξασθενίσουν. Η θερμοκρασία θα κυμανθεί από 14 έως 30 βαθμούς.

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

«Η Πόλις εάλω» – Ο Ελληνισμός και η Χριστιανοσύνη ζουν.

 

 Η απάντηση Κωνσταντίνου Παλαιολόγου προς τον Μωάμεθ Β’ λίγο πριν από την πτώση της Βασιλεύουσας

Πέρασαν 560 χρόνια από την αποφράδα εκείνη ημέρα της 29ης Μαΐου 1453. Την ημέρα  που ακούστηκε το "Εάλω η Πόλις" και η Βασιλεύουσα, η «Πόλη των Αγίων», η «Θεοσκέπαστη», η «Πόλη του Ελληνισμού και της Χριστιανοσύνης» έπεσε στα χέρια των Οθωμανών.

Από τότε αναφερόμαστε σε αυτήν την ημερομηνία με θρήνο και οδυρμό. Η άλωση της Πόλης κατέλαβε στη συνείδηση όλως των Ελλήνων την πιο κεντρική θέση σαν η μεγαλύτερη εθνική απώλεια.

Η Τρίτη της 29ης Μαΐου 1453 είναι αποφράς ημέρα και όταν σήμερα επισκεπτόμαστε την Κωνσταντινούπολη, την Πόλη όπως την αποκαλούμε εμείς οι Έλληνες, με αβάσταχτη μελαγχολία θυμόμαστε ότι «κάποτε ήταν δικά μας».

Όταν ο Μωάμεθ ο Β’ με ισχυρό στράτευμα (πεζούς, ιππικό, πυροβολικό και ναυτικό) άρχισε, στις 6 Απριλίου 1453, να πολιορκεί την Κωνσταντινούπολη, το βυζαντινό κράτος ήταν σκιά του εαυτού του, μικρότερο και ασθενέστερο παρά ποτέ. Ουσιαστικά ολόκληρο το κράτος ήταν η πόλη και ο πληθυσμός της, αλλά και αυτός αποδεκατισμένος από τις επιδρομές και τις επιδημίες.

Αλλά επί Κωνσταντίνου ΙΑ΄ και γενικότερα την εποχή των Παλαιολόγων το κράτος της Κωνσταντινούπολης ήταν ελληνικό, πιο ελληνικό από ποτέ!

Το χρονικό της Άλωσης

Στις 28 Μαΐου 1453, μεγάλη λιτανεία πραγματοποιείται στη Βασιλεύουσα με κεφαλή τον Αυτοκράτορα. Όλος ο λαός και ο κλήρος, με δάκρυα στα μάτια, περιδιαβαίνει τα μισογκρεμισμένα τείχη και στο τέλος ο Κωνσταντίνος απευθύνει ψυχωμένο λόγο σε όλους, τους τελευταίους Έλληνες και Φιλέλληνες υπερασπιστές, τονώνοντας το ηθικό τους, κάνοντας όλα τα μάτια να δακρύσουν, ανάμεσα στις λαμπάδες και τα θυμιάματα που τύλιγαν τη Θεοσκέπαστη εκείνη τη νύχτα... Την τελευταία νύχτα της Πόλης μας…

«Σώσον Κύριε τον λαόν σου…» έβγαινε με θέρμη και πίστη από χιλιάδες στόματα Ελλήνων και Φιλελλήνων…

Η Βασιλεύουσα θρηνούσε βλέποντας το τέλος να έρχεται.

«Συγχώρεσέ με Κύριε», ψιθύρισε με φόβο και δέος ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος. «Συγχώρεσέ με …και δώσε μου ανδρείο τέλος».

Πίσω του όλοι οι αξιωματικοί και οι αξιωματούχοι, όλος ο λαός, μεταλάμβανε το Σώμα και το Αίμα του Ιησού Χρηστού, ζητώντας συγχώρεση.

«Σαν να μην ήθελε να ξημερώσει η μέρα»

Εκείνο το πρωί, σαν να μην ήθελε ο ήλιος να φανεί, σαν να φοβόταν ακόμα και η μέρα.

Δεν είχε ακόμα ξημερώσει, όταν οι άπιστοι ουρλιάζοντας σαν δαιμονισμένοι, ρίχτηκαν και πάλι στους ελάχιστους υπερασπιστές, που αναγκάζονταν να είναι διασπαρμένοι σε όλο το μήκος των τειχών, γιατί οι επιθέσεις εκδηλωνόταν ή μπορούσαν να εκδηλωθούν οπουδήποτε.

Καθώς οι Τούρκοι ορμούσαν, έβγαιναν ξοπίσω οι γενίτσαροι, τα αρπαγμένα παιδάκια που τα είχαν μεγαλώσει ως θηρία οι Τούρκοι…

Όμως οι λίγοι γενναίοι Έλληνες και Φιλέλληνες, με τον Ιουστινιάνη και μπροστάρη τον ίδιο τον Παλαιολόγο, αμύνονταν με ηρωισμό τέτοιο, που δεν έχει όμοιό του στην Ιστορία των λαών…

Πανηγύρισαν οι πολιορκημένοι! Είχαν αποκρούσει την πρώτη επίθεση με επιτυχία!

«Κρατάτε αδερφοί μου! Υποχωρούν", φώναξε γεμάτος χαρά ο βασιλιάς. Οι χρυσοκίτρινες σημαίες με το Δικέφαλο αετό στα κάστρα της Πόλης πλατάγισαν προς στιγμήν! Η χαρά όμως δεν κράτησε πολύ…

Οι εχθροί ήταν ασταμάτητοι. Τώρα ο Μεχμέτης έστελνε ξεκούραστους, τις ειδικές του δυνάμεις, τον επίλεκτο στρατό με συνοδεία δέκα χιλιάδων Γενιτσάρων, χτυπώντας στο πιο αδύνατο όπως πάντα σημείο των τειχών. Την Πύλη του Αγίου Ρωμανού, δίπλα στην κοιλάδα του ποταμού Λύκου!

"Εάλωωω! Η Πόλις εάλωωωω"!

Η Πόλη είχε πέσει πια στα χέρια των Οθωμανών.

Ο Κωνσταντίνος γύρισε το κεφάλι του. Ήταν πια ολομόναχος! Όλοι σχεδόν γύρω του είχαν πέσει σαν ήρωες! Ως Έλληνες!

«Δεν υπάρχει κανείς Χριστιανός να μου πάρει το κεφάλι;» φώναξε με όλη τη δύναμή του καθώς το σπαθί του κατέβαινε με ορμή σε έναν ακόμη Γενίτσαρο, φοβούμενος μην πέσει ζωντανός στα χέρια των Τούρκων!

Πεντακόσια εξήντα  χρόνια μετά, το Γένος είναι ακόμα ζωντανό, αλλά η Κωνσταντινούπολη  και η Αγιά Σοφιά παραμένουν σε ξένα χέρια.

Σήμερα τιμούμε τους πεσόντες κατά την πολιορκία και κατά την Άλωση, διαβάζουμε τους θρήνους και τους θρύλους και διδασκόμαστε. Αυτή είναι άλλωστε η αξία της ιστορικής μνήμης.

Απάντηση Κωνσταντίνου Παλαιολόγου προς τον Μωάμεθ Β’ λίγο πριν από την πτώση της Βασιλεύουσας

Τὸ δὲ τὴν πόλιν σοι δοῦναι…

 Πρωτότυπο κείμενο (ακολουθεί η απόδοση στη Ν. Ελληνική):

 Ἀπαρτίσας οὖν τὰ πάντα, ὡς αὐτῷ ἐδόκει καλῶς, ἔπεμψεν ἔνδον λέγων τῷ βασιλεῖ «Γίνωσκε τὰ τοῦ πολέμου ἤδη ἀπήρτησθαι· καὶ καιρός ἐστιν ἀπό τοῦ νῦν πρᾶξαι τὸ ἐνθυμηθὲν πρὸ πολλοῦ παρ’ ἡμῖν νῦν· τὴν δὲ ἔκβασιν τοῦ σκοποῦ τῷ Θεῷ ἐφίεμεν. Τί λέγεις; Βούλει καταλιπεῖν τὴν πόλιν καὶ ἀπελθεῖν, ἔνθα καὶ βούλει, μετὰ τῶν σῶν ἀρχόντων καὶ τῶν ὑπαρχόντων αὐτοῖς, καταλιπὼν τὸν δῆμον ἀζήμιον εἶναι καὶ παρ’ ἡμῶν καὶ παρά σοῦ; ἤ

ἀντιστῆναι καὶ σὺν τῇ ζωῇ καὶ τὰ ὑπάρχοντα ἀπολέσεις σύ τε καὶ οἱ μετὰ σέ, ὁ δὲ δῆμος αἰχμαλωτιστθεὶς παρὰ τῶν Τούρκων διασπαρῶσιν ἐν πάσῃ τῇ γῇ;»

 Ὁ βασιλεὺς δ’ ἀπεκρίνατο σὺν τῇ συγκλήτῳ· «Εἰ μἐν βούλει, καθὼς καὶ οἱ πατέρες σου ἔζησαν, εἰρηνικῶς σὺν ἡμῖν συζῆσαι καὶ σύ, τῷ Θεῷ χάρις. Ἐκεῖνοι γὰρ τοὺς ἐμοὺς γονεῖς ὡς πατέρας ἐλόγιζον καὶ οὕτως ἐτίμων, τὴν δὲ πόλιν ταύτην ὡς πατρίδα· καὶ γὰρ ἐν καιρῷ περιστάσεως ἅπαντες ἐντὸς ταύτης εἰσιόντες ἐσώθησαν καὶ οὐδεὶς ὁ ἀντισταίνων ἐμακροβίω. Ἔχε δὲ καὶ τὰ παρ’ ἡμῖν ἁρπαχθέντα ἀδίκως κάστρα καὶ γῆν ὡς δίκαια καὶ ἀπόκοψον καὶ τοὺς φόρους τόσους, ὅσους κατὰ τὴν ἡμετέραν δύναμιν, κατ’ ἔτος τοῦ δοῦναι σοι καὶ ἄπελθε ἐν εἰρήνῃ. Τί γὰρ οἶδας, εἰ θαῤῥῶν κερδᾶναι εὐρεθῇς κερδανθείς; Τὸ δὲ τὴν πόλιν σοι δοῦναι, οὔτ’ ἐμόν ἐστιν οὔτ’ ἄλλου τῶν κατοικούντων ἐν ταύτῃ· κοινῇ γὰρ γνώμῃ πάντες αὐτοπροαιρέτως ἀποθανοῦμεν καὶ οὐ φεισόμεθα τῆς ζωῆς ἡμῶν».

Απόδοση:

 (Ο Μεχεμέτ), αφού ετοίμασε τα πάντα όπως καλύτερα νόμιζε, έστειλε μήνυμα λέγοντας στο βασιλιά: «Μάθε ότι έχουν τελειώσει οι πολεμικές προετοιμασίες. Ήρθε πια η ώρα να κάνουμε πράξη αυτό που θέλουμε εδώ και πολύ καιρό. Την έκβασή του την αφήνουμε στο Θεό. Τι λες; Θέλεις να εγκαταλείψεις την Πόλη και να φύγεις, όπου θέλεις, μαζί με τους άρχοντές σου και τα υπάρχοντά τους, αφήνοντας αζήμιο το λαό και από μένα και από σένα; Ή θέλεις να αντισταθείς και να χάσεις τη ζωή σου και τα υπάρχοντά σου και συ και οι μετά σου, κι ο λαός αφού αιχμαλωτιστεί από τους Τούρκους, να διασκορπιστεί σ’ όλη τη γη;» Κι ο βασιλιάς με τη σύγκλητο αποκρίθηκε: «Αν θέλεις να ζήσεις μαζί μας ειρηνικά, όπως και οι πρόγονοί σου, ας έχεις την ευλογία του Θεού. Γιατί εκείνοι θεωρούσαν τους γονείς μου ως πατέρες τους και τους τιμούσαν ανάλογα, κι αυτή την πόλη τη θεωρούσαν ως πατρίδα τους. Σε καιρό ανάγκης όλοι τους έτρεχαν μέσα να σωθούν και κανένας αντίπαλός της δεν έζησε πολλά χρόνια. Κράτα τα κάστρα και τη γη που μας άρπαξες άδικα, όρισε και ετήσιους φόρους ανάλογα με τη δύναμή μας κα φύγε ειρηνικά. Σκέφτηκες ότι ενώ νομίζεις πως θα κερδίσεις μπορεί να βρεθείς χαμένος; Το να σου παραδώσω την Πόλη ούτε δικό μου δικαίωμα είναι ούτε κανενός άλλου από τους κατοίκους της· γιατί όλοι με μια ψυχή προτιμούμε να πεθάνουμε με τη θέλησή μας και δε λυπόμαστε για τη ζωή μας».

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Η Πόλις εάλω....σώπασε κυρά Δέσποινα, μην κλαις.

 Το τέλος μιας εποχής και μιας μεγάλης αυτοκρατορίας σήμανε η σημερινή ημερομηνία που έχει μείνει στην ιστορία απόλυτα συνυφασμένη με ένα γεγονός: 29η Μαΐου 1453. Η Πόλις εάλω...

Η άλωση της Κωνσταντινούπολης έγινε σαν σήμερα (στις 2 το μεσημέρι) πάνω από μισή χιλιετία πριν, ύστερα από σκληρή πολιορκία από τον οθωμανικό στρατό του σουλτάνου Μωάμεθ Β’, που είχε ξεκινήσει από τις 6 Απριλίου εκείνης της χρονιάς.

Η μάχη ήταν άνιση από την αρχή της. Από τη μια στρατός 150.000 ανδρών εξοπλισμένων με βαριά και εξελιγμένα για την εποχή όπλα, από την άλλη γυναικόπαιδα και ο στρατός 7.000 ανδρών του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου, που προσπαθούσε να υπερασπιστεί την Κωνσταντινούπολη και τους 50.000 υποσιτισμένους κατοίκους της.

Στην τελική επίθεση τα τείχη παραβιάζονται, μια μικρή ανοιχτή πόρτα (η Κερκόπορτα) δίνει την ευκαιρία στους Οθωμανούς να εισβάλλουν, καταφέροντας το τελικό χτύπημα. Ο αυτοκράτορας -όπως λέει η φήμη που κυκλοφορεί- σκοτώνεται κάπου κοντά στην Πύλη του Ρωμανού, η Πόλις εάλω...

Ο κόσμος τρέχει, οι καμπάνες χτυπούν, το θλιβερό μήνυμα μεταδίδεται από στόμα σε στόμα, ώρα 2.30 το μεσημέρι και η Βυζαντινή Αυτοκρατορία έχει καταλυθεί. Το ίδιο βράδυ, ο Μωάμεθ ο Πορθητής εισέρχεται πανηγυρικά στην Αγία Σοφία και προσεύχεται στον Αλλάχ «αναβάς επί της Αγίας Τραπέζης», όπως αναφέρουν χρονικογράφοι της εποχής.

«Σώπασε, κυρά Δέσποινα, μην κλαις και μη δακρύζης, πάλι με χρόνια με καιρούς, πάλι δικά μας θα' ναι...».

Η άλωση της Κωνσταντινούπολης σημαίνει το τέλος της Βυζαντινής αυτοκρατορίας και την αρχή πολλαπλών θρύλων που οδηγούν σε δημοτικά τραγούδια, έχουν ως στόχο να ανορθώσουν το ηθικό, περνούν από στόμα σε στόμα και παραμένουν ζωντανοί σε πείσμα των αιώνων και των διαφορετικών γενεών.

Πολλοί από αυτούς σχετίζονται με το σταμάτημα του χρόνου, τη στιγμή που πάγωσε όταν η Αλωση έγινε γεγονός. Ας δούμε κάποιους από τους πιο χαρακτηριστικούς...

Ο μαρμαρωμένος βασιλιάς

Ενας από τους πιο δημοφιλείς θρύλους αφορά τον τελευταίο αυτοκράτορα, το πτώμα του οποίου δεν βρέθηκε με αποτέλεσμα να καλλιεργηθεί ο μύθος που λέει πως μαρμάρωσε εκεί που περίμενε μέσα στο ναό της Αγίας Σοφίας, μη αντέχοντας να την παραδώσει σε χέρια μουσουλμάνων.

Σύμφωνα με τον θρύλο, Άγγελος Κυρίου τον έκρυψε και τον μαρμάρωσε μέχρι τη στιγμή που η Πόλη θα είναι και πάλι ελεύθερη...

Ο παπάς της Αγίας Σοφίας

Αντίστοιχης λογικής είναι και ο θρύλος για τον παπά της Αγίας Σοφίας, που λέει ότι όταν οι Τούρκοι μπήκαν στην εκκλησία, διέκοψε τη λειτουργία και κρύφτηκε πίσω από μια πόρτα που υπήρχε πίσω από το ιερό. Οι Τούρκοι τον είδαν να μπαίνει, όμως έκπληκτοι διαπίστωσαν πως η πόρτα είχε γίνει τοίχος, το οποίο όσο κι αν προσπάθησαν δεν κατάφεραν να γκρεμίσουν. Κι εδώ ο θρύλος καταλήγει ότι όταν η Αγία Σοφία ξαναγίνει ελληνική εκκλησία, τότε ο παπάς θα βγει από το ιερό και θα ολοκληρώσει τη λειτουργία του.

Τα ψάρια του καλόγερου

Εδώ ο θρύλος αναφέρεται σε κάτι ψάρια που ένας καλόγερος τηγάνιζε δίπλα σε ένα ποτάμι τη στιγμή που έφτασε το μήνυμα της Αλωσης. Τότε, ο θρύλος λέει πως τα μισοτηγανισμένα ψάρια πήδηξαν από το τηγάνι και ξαναβρέθηκαν στο ποτάμι από όπου -κατά τον θρύλο πάντα- θα ξαναβγούν όταν η Πόλη ξαναγίνει χριστιανική...

Αντίστοιχος είναι και ο θρύλος για το ποτάμι που σταμάτησε να κυλάει, εκεί που πότιζαν τα πρόβατά τους κάποιοι βοσκοί, μόλις διαδόθηκε το νέο της άλωσης.

Η πάντα γαλήνια θάλασσα του Μαρμαρά

Ενας από τους πιο γοητευτικούς θρύλους είναι αυτός που αφορά την Αγία Τράπεζα της Αγιάς Σοφιάς, που ήταν κατασκευασμένη από χρυσό. Σύμφωνα με την παράδοση, ο αυτοκράτορας διέταξε να τη μεταφέρουν μαζί με όλα τα κειμήλια μακριά από την Πόλη για να μην πέσουν στα χέρια των Τούρκων. Μόνο που το καράβι που τη μετέφερε βυθίστηκε στα νερά του Βοσπόρου στην περιοχή του Μαρμαρά, που έκτοτε παραμένουν πάντοτε ήρεμα και γαλήνια, ασχέτως με τις καιρικές συνθήκες που επικρατούν στην περιοχή.

http://www.thetoc.gr

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Σαν σήμερα... 29 Μαΐου.

 

Τα σημαντικότερα γεγονότα της 29ης Μαΐου

363: Ο Ρωμαίος αυτοκράτορας Ιουλιανός νικά το στρατό των Σασσανιδών στη Μάχη του Κτησιφώντα αλλά αδυνατεί να καταλάβει την πόλη

1453: Η Κωνσταντινούπολη «πέφτει» στα χέρια των Οθωμανών Τούρκων. Στις 29 Μαΐου 1453, ακούστηκε η κραυγή «Η Πόλις Εάλω» και η Πόλη των Αγίων, των Αυτοκρατόρων και των θρύλων, πέρασε υπό την κατοχή του Οθωμανού δυνάστη. Έτσι άρχισε η Τουρκοκρατία. Πολλές φορές η Άλωση της Κωνσταντινούπολης χρησιμοποιείται από τους ιστορικούς ως γεγονός που σηματοδοτεί το τέλους του Μεσαίωνα και την έναρξη της Αναγέννησης. Μάλιστα πολλοί συμφωνούν στο ότι η μαζική μετακίνηση πολλών Ελλήνων από την Κωνσταντινούπουλη στην Ιταλία λόγω της Άλωσης έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση του περιεχομένου και της φιλοσοφίας που ακολούθησαν τα πρόσωπα της Αναγέννησης.

1824: Ισχυρός αιγυπτιακός στόλος, υπό τον Χουσεΐν, έπειτα από πολιορκία δύο ημερών της Κάσου, αποβιβάζει 4.000 Αλβανούς στον Αντιπέρατο και προσβάλλει από τα νώτα τους υπερασπιστές. Σφαγές, λεηλασίες και αιχμαλωσίες καταστρέφουν το ηρωικό νησί.

1914: Βυθίζεται το καναδικό υπερωκεανίο «Αυτοκράτειρα της Ιρλανδίας» που συγκρούστηκε με το νορβηγικό ατμόπλοιο SS Storstad στον κόλπο του Σαιντ Λόρενς στονΚαναδά. 1.012 από τους 1.477 επιβάτες πνίγονται, σε ένα από τα χειρότερα ναυτικά δυστυχήματα που έχουν συμβεί μέχρι και σήμερα.

1924: Ανήμερα της ιστορικής επετείου της Άλωσης της Πόλης, γίνεται η ιδρυτική συνέλευση της Αθλητικής Ενώσεως Κωνσταντινούπολης (ΑΕΚ).

1945: O κομουνιστής ηγέτης Νίκος Ζαχαριάδης επιστρέφει στην Ελλάδα από το Νταχάου.

1953: Ο Νεπαλέζος Τένζινγκ Νοργκάι και ο Νεοζηλανδός Έντμουντ Χίλαρι γίνονται οι πρώτοι άνθρωποι που φτάνουν στην υψηλότερη κορυφή των Ιμαλαΐων, στο Έβερεστ, σε υψόμετρο 8.847 μέτρων.

1985: 39 άνθρωποι χάνουν τη ζωή τους στο στάδιο Χέιζελ των Βρυξελλών, κατά τη διάρκεια επεισοδίων μεταξύ Ιταλών και Βρετανών φιλάθλων, πριν από την έναρξη του τελικού του Κυπέλλου Πρωταθλητριών Ομάδων Ευρώπης ανάμεσα στη Γιουβέντους και τη Λίβερπουλ.

1991: Η οικολογική οργάνωση Greenpeace ανακοινώνει ότι ο Πόλεμος του Κόλπου είναι ο πιο καταστροφικός της σύγχρονης ιστορίας, τονίζοντας ότι πάνω από 200.000 άτομα πέθαναν από τον πόλεμο ή τις συνέπειές του.

1998: Η γαλλική εθνοσυνέλευση αναγνωρίζει τη γενοκτονία των Αρμενίων από τους Τούρκους, προκαλώντας την αντίδραση της Άγκυρας.

1999: Ο 25χρονος Αλβανός Φλαμούρ Πίστι καταλαμβάνει λεωφορείο του ΚΤΕΛ με εννιά επιβάτες στο Κάτω Σχολάρι Θεσσαλονίκης, κρατώντας χειροβομβίδα. Δηλώνει αδικημένος από τον Έλληνα εργοδότη του και την αστυνομία και κρατώντας τους ομήρους ζητεί 50 εκατ. δραχμές, τρία Καλάσνικοφ και ασφαλή μεταφορά του στα σύνορα Ελλάδας-Αλβανίας, προκειμένου να επιστρέψει στη χώρα του. Η ΕΛΑΣ τού δίνει τα χρήματα και τον αφήνει να περάσει τα σύνορα. Ξημερώματα της επόμενης μέρας το λεωφορείο φτάνει στο Ελμπασάν, όπου και το ακινητοποιούν οι Αλβανοί αστυνομικοί. Γίνεται συμπλοκή και εκτός από τον απαγωγέα που πέφτει νεκρός οι σφαίρες τους βρίσκουν και τον 28χρονο Γιώργο Κουλούρη, έναν από τους ομήρους.

2005: Έπειτα από 18 χρόνια λειτουργίας, κατεβάζει ρολά, λόγω ιδιόχρησης, το ιστορικό κλαμπ της οδού Μάρνη ΡΟΔΟΝ. Ο Στιβ Γουίν και ο Τζέιμς Τέιλορ είναι οι τελευταίοι καλλιτέχνες που εμφανίζονται. Την ίδια μέρα απορρίπτεται με δημοψήφισμα στη Γαλλία το σχέδιο της Συνταγματικής Συνθήκης για την Ευρώπη, με ποσοστό 54,5%.

2008: Η Ελλάδα καταλαμβάνει την πρώτη θέση στη λίστα του Εconοmist για τη διάδοση του καπνίσματος, με την αναλογία των 3.000 τσιγάρων ανά Έλληνα, ανεξάρτητα αν είναι καπνιστές ή όχι. Όσο για το προφίλ του καπνιστή, δύο πακέτα ημερησίως, ήδη από την ηλικία των 14 ετών.

Γεννήσεις

1880 - Όσβαλντ Σπένγκλερ, Γερμανός φιλόσοφος

1903 - Μπομπ Χόουπ, Αγγλοαμερικανός ηθοποιός

1917 - Τζον Κένεντι, πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής

1922 - Ιάννης Ξενάκης, Έλληνας μουσουργός

1926 - Θανάσης Βέγγος

1942 - Κούνιο Λεμάρι, προσωρινός πρόεδρος των Νήσων Μάρσαλ (1996-97)

1956 - Λατόγια Τζάκσον, Αμερικανίδα τραγουδίστρια

1958 - Ανέτ Μπένινγκ, Αμερικανίδα ηθοποιός

1959 - Ρούπερτ Έβερετ, Άγγλος ηθοποιός

1961 - Μελίσα Έθεριτζ, Αμερικανίδα τραγουδίστρια και μουσικός

1967 - Νόελ Γκάλαχερ, Βρετανός μουσικός, μέλος των Oasis

1984 - Καρμέλο Άντονι, Αμερικανός μπασκετμπολίστας

1985 - Ιγκνάσιο Σκόκο, Αργεντίνος ποδοσφαιριστής

Θάνατοι

1453 - Κωνσταντίνος ΙΑ' Παλαιολόγος, τελευταίος Αυτοκράτορας του Βυζαντίου

1500 - Βαρθολομαίος Ντιάζ, Πορτογάλος θαλασσοπόρος εξερευνητής

1829 - Χάμφρι Ντέιβι, Βρετανός επιστήμονας

1921 - Ευθύμιος Αγριτέλης επίσκοπος Ζήλων, σε φυλακή της Αμάσειας (Τουρκία) μετά από στερήσεις και βασανισμούς.

1958 - Χουάν Ραμόν Χιμένεθ, Ισπανός συγγραφέας και νομπελίστας

1982 - Ρόμι Σνάιντερ, Αυστριακή ηθοποιός

1994 - Έρικ Χόνεκερ, ηγέτης της Ανατολικής Γερμανίας

2011 - Σεργκέι Μπαγκάπς, Αμπχαζιανός πολιτικός

http://www.newsbeast.gr

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Εορτή της Αγίας Θεοδοσίας της Παρθένου.

 

Τη μνήμη της Αγίας Θεοδοσίας της Παρθένου τιμά σήμερα, 29 Μαΐου, η Εκκλησία μας.

Η Αγία Θεοδοσία καταγόταν από την Τύρο της Φοινίκης και δεν είχε μόνο παρθενικό σώμα, αλλά και παρθενική ψυχή.

Από ηλικία 18 χρονών, έλαμπε για το ζήλο και τη θερμή της πίστη, ανάμεσα στις νεαρές ειδωλολάτρισσες γυναίκες. Αυτό καταγγέλθηκε στον άρχοντα Ουρβανό, που με κάθε δελεαστικό τρόπο προσπάθησε να την πείσει να αρνηθεί το Χριστό. Όμως η παρθένος Θεοδοσία έμεινε αμετακίνητη στο Ιερό της πιστεύω.

Ο Ουρβανός, βλέποντας την αδάμαστη επιμονή της, εξοργίστηκε και με θηριώδη τρόπο έσπασε τα κόκκαλά της και πριόνισε τις σάρκες της. Έπειτα, την πλησίασε και της πρότεινε να αλλαξοπιστήσει, έστω και την τελευταία στιγμή, και αυτός θα θεράπευε αμέσως τις πληγές της. Η Θεοδοσία μισοπεθαμένη απάντησε: «Είμαι χριστιανή». Τότε ο τύραννος διέταξε και την έριξαν στη θάλασσα, οπού και παρέδωσε το πνεύμα της.

Ἀπολυτίκιον
Ηχος δ’. Ταχὺ προκατάλαβε.
Ως δόσιν θεόσδοτον, την παρθενίαν την σην, αγώσιν αθλήσεως, Θεοδοσία σεμνή, τω Λόγω προσήγαγες· όθεν προς αθανάτους, μεταστάσα νυμφώνας, πρέσβευε Αθληφόρε, τω Δεσπότη των όλων, ρυσθήναι εκ πολυτρόπων, ημάς συμπτώσεων.

 

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Πανηγύρι Αγίου Πνεύματος στο Δρέπανο Κοζάνης...29 Μαϊου έως 1 Ιουνίου.

 

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Εορτάζοντες την 29ην του μηνός Μαΐου

 

Εορτάζοντες την 29ην του μηνός Μαΐου Η ΑΓΙΑ ΘΕΟΔΟΣΙΑ η Παρθένος Η ΑΓΙΑ ΘΕΟΔΟΣΙΑ η Οσιομάρτυς ή Κωνσταντινουπολίτισσα Ο ΟΣΙΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ Αρχιεπίσκοπος Αλεξάνδρειας ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΑΝΔΡΑΣ και Η ΣΥΖΥΓΟΣ ΤΟΥ Ο ΑΓΙΟΣ ΟΛΒΙΑΝΟΣ επίσκοπος Άνέων και οι αυτού μαθητές Ο ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ο Νάννος από τη Θεσσαλονίκη Ο ΑΓΙΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ ο Άργέντης Ο ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ο Θαυματουργός ο δια Χριστόν Σαλός Η ΟΣΙΑ ΥΠΟΜΟΝΗ Ανάμνησης της θλιβεράς αλώσεως της Βασιλίδος των πόλεων, της Κωνσταντινουπόλεως, υπό των αντίχριστων (Τρίτη 29 Μαΐου 1453). Ο ΑΓΙΟΣ ETHELBERT  (Άγγλος)     Αναλυτικά   Η ΑΓΙΑ ΘΕΟΔΟΣΙΑ η Παρθένος Ό θεοκίνητος Απ. Παύλος είπε: Ήρμοσάμην υμάς ένί άνδρί, παρθένον άγνήν παραστήσαι τω Χριστώ"1. Έκανα τους αρραβώνες σας με έναν άνδρα, το Χριστό, για να σας παρουσιάσω παρθένο αγνή σ' Αυτόν. Δηλαδή, να παρουσιάσω τις ψυχές σας αγνές και καθαρές από κάθε πλάνη και αμαρτία, ενωμένες με την πίστη και την αγάπη σε μια πνευματική νύμφη, της οποίας νυμφίος να είναι ο Χριστός. Μια τέτοια ψυχή ήταν και ή παρθενομάρτυς Θεοδοσία. Καταγόταν από τη Φοινίκη και δεν είχε μόνο παρθενικό σώμα, αλλά και παρθενική ψυχή. Από ηλικία 18 χρονών, έλαμπε για το ζήλο και τη θερμή της πίστη, ανάμεσα στις νεαρές ειδωλολάτρισσες γυναίκες. Αυτό καταγγέλθηκε στον άρχοντα Ουρβανό, πού με κάθε δελεαστικό τρόπο προσπάθησε να την πείσει να αρνηθεί το Χριστό. Όμως ή παρθένος Θεοδοσία έμεινε αμετακίνητη στο Ιερό της πιστεύω. ο Ουρβανός, βλέποντας την αδάμαστη επιμονή της, εξοργίστηκε και με θηριώδη τρόπο έσπασε τα κόκκαλά της και πριόνισε τις σάρκες της. Έπειτα, την πλησίασε και της πρότεινε να αλλαξοπιστήσει, έστω και την τελευταία στιγμή, και αυτός θα θεράπευε αμέσως τις πληγές της. Ή Θεοδοσία μισοπεθαμένη απάντησε: "Είμαι χριστιανή". Τότε ο τύραννος διέταξε και την έριξαν στη θάλασσα, οπού και παρέδωσε το πνεύμα της. 1. Β' προς Κορινθίους, ια' 2. Απολυτίκιο. Ήχος δ'. Ταχύ προκατάλαβε. Ως δόσιν θεόσδοτον, την παρθενίαν την σήν, άγώσιν αθλήσεως, Θεοδοσία σεμνή, τω Λόγω προσήγαγες' όθεν προς αθανάτους, μεταστάσα νυμφώνας, πρέσβευε Άθληφόρε, τω Δεσπότη των όλων, ρυσθήναι εκ πολυτρόπων, ημάς συμπτώσεων. Η ΑΓΙΑ ΘΕΟΔΟΣΙΑ ή Οσιομάρτυς ή Κωνσταντινουπολίτισσα Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη από γονείς ευσεβείς και πλούσιους, στα χρόνια του βασιλιά Θεοδοσίου του αδραμυττηνού (716). Μετά τον θάνατο του πατέρα της, ή μητέρα της την έκλεισε σε κάποια μονή της πόλης, σε ηλικία επτά ετών, οπού αργότερα έκάρη μοναχή. Όταν πέθανε και ή μητέρα της, μοίρασε την περιουσία της στους φτωχούς και τα ορφανά. Και επιδόθηκε στην άσκηση μέσα στη Μονή της, πού ήταν κοντά "του Σκοτεινού Φρέατος και της λεγομένης Άσπάρου στερνής". Μετά από 10 χρόνια άσκηση στο μοναστήρι της, ακολούθησε ο διωγμός κατά των Ιερών εικόνων. Όποτε οι απεσταλμένοι του Λέοντα του Ίσαύρου (ή κατ' άλλη εκδοχή του Κων/νου Κοπρώνυμου) αποπειράθηκαν να κατεβάσουν από τη Χάλκη Πύλη την εικόνα του Χρίστου. Τότε ή Θεοδοσία, μαζί με άλλες γυναίκες γκρέμισε από τη σκάλα τον ανεβασμένο Σπαθάριο και τον σκότωσε. Κατόπιν συνελήφθη, και τις μεν άλλες γυναίκες σκότωσαν, τη δε Θεοδοσία, έσφαξε ένας άγριος δήμιος με κέρατο βοδιού. Ή Σύναξή της γίνεται στη Μονή του Σωτήρα Χριστού του Ευεργέτη, κατά δε τον Συναξαριστή του Αγ. Νικόδημου στη Μονή του Δεξιοκράτους, όπου και το τίμιο λείψανο της. Ο ΟΣΙΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ Αρχιεπίσκοπος Αλεξάνδρειας Έζησε στα χρόνια του Κωνσταντίνου του Μεγάλου και χειροτονήθηκε Πατριάρχης Αλεξάνδρειας πριν την Α' Οικουμενική Σύνοδο. Ή Πατριαρχεία του συνεχίστηκε και μετά τη Σύνοδο αυτή (313-328), διαδεχθείς τον Αχιλλά (311-312). Αυτός εξεδίωξε και άπέθαλε από την 'Εκκλησία του Χριστού τον κακόδοξο Άρειο. Πατριάρχευσε με το φωτεινό του παράδειγμα για 15 ολόκληρα χρόνια και άφησε διάδοχο του τον Μέγα Αθανάσιο (328-373). ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΑΝΔΡΑΣ και Η ΣΥΖΥΓΟΣ ΤΟΥ Μαρτύρησαν αφού συνέτριψαν τα κόκκαλά τους με ξύλα. Ο ΑΓΙΟΣ ΟΛΒΙΑΝΟΣ επίσκοπος Άνέων και οι αυτού μαθητές Ήταν από τους επισκόπους, πού ποίμαναν το ποίμνιο τους με πολλή στοργή και επιμέλεια. Συγχρόνως υπεράσπιζε την πίστη του Ευαγγελίου κατά των προσβολών των Ιουδαίων και των ειδωλολατρών. Στό διωγμό, κατά της 'Εκκλησίας, πού έκανε ο αυτοκράτορας Διοκλητιανός, ο επίσκοπος Άνέων Όλβιανός συνελήφθη και μετά από ανάκριση, υποβλήθηκε σε σειρά σκληρών βασανιστηρίων. 'Αλλ' όλα αυτά δεν κατάφεραν να νικήσουν τη θερμότητα του ζήλου του. Τελευταία τον έριξαν μαζί με τους μαθητές του μέσα στη φωτιά, όπου βρήκαν το θάνατο, και αξιώθηκαν του μαρτυρικού στεφάνου. Ο ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ο Νάννος από τη Θεσσαλονίκη Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη από γονείς ευσεβείς. ο πατέρας του ονομαζόταν Ιωάννης και ή μητέρα του Θωμαή. 'Επειδή ή γέννηση του συνέπεσε με την παραμονή της γιορτής των γενεθλίων του Τιμίου Προδρόμου, οι γονείς του τον ονόμασαν Ιωάννη. Για να ξεχωρίζει όμως από τον πατέρα του, πού είχε το ίδιο όνομα, αυτόν τον έλεγαν Νάννο. ο πατέρας του πήγε στη Σμύρνη και εργαζόταν σαν υποδηματοποιός. Αργότερα παρέλαβε και τους γιους του Θεόδωρο και Ιωάννη. Ενάρετοι και ο'ι δύο αδελφοί, καταγίνονταν με την τέχνη τους και την ανάγνωση των Γραφών. Ξαφνικά τον Ιωάννη κατέλαβε ο πόθος του Μαρτυρίου και "έγένετο τοις Άγαρηνοίς ως Αγαρηνός, ίνα κερδίση τον Χριστόν..". Έτσι κάποια μέρα έτρεξε στο σπίτι του αγά, πού είχε προσκολληθεί και αφού φόρεσε χριστιανικά ρούχα και τούρκικο σαρίκι στο κεφάλι, παρουσιάστηκε στον κριτή και ομολόγησε την επάνοδο του στον Χριστιανισμό. Τότε ο 18χρονος Ιωάννης κλείστηκε στη φυλακή και βασανίστηκε σκληρά. Όταν τον έβγαλαν του υποσχέθηκαν τιμές και αξιώματα, αλλ' ο μάρτυρας παρέμεινε σταθερός στη χριστιανική του πίστη. Τότε οι Τούρκοι τον καταδίκασαν σε θάνατο και τον αποκεφάλισαν στην τοποθεσία Σοάν Παζάρι, στις 29 Μαΐου 1802. Χριστιανοί αγόρασαν το τίμιο λείψανο του από τους Τούρκους αντί 3.400 γροσιών και τον ενταφίασαν. Μαρτύριο του Αγίου αυτού, συνέγραψε ο Ιερομόναχος Νικηφόρος ο Χίος. Ο ΑΓΙΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ ο Άργέντης Ό Νεομάρτυρας αυτός ήταν από τη Χίο και υπέστη μαρτυρικό θάνατο στην Κωνσταντινούπολη το 1465. Συγκαταλέγεται και αυτός μεταξύ των πρώτων Νεομαρτύρων, πού θανατώθηκαν από τους Τούρκους αμέσως μετά την άλωση της Κων/πολης. Μαρτύριο του Αγίου συνέγραψε ο Γεωργός Τραπεζούντιος. Ο ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ο Θαυματουργός ο δια Χριστόν Σαλός Ουστιζίας (Ρώσος) Η ΟΣΙΑ ΥΠΟΜΟΝΗ Εικάζεται ότι είναι ή τελευταία Αυτοκράτειρα του Βυζαντίου (1390-1450 μ.Χ.). Λεγόταν Ελένη Δραγάση και είναι ή μοναδική Σλάβα, πού έγινε αυτοκράτειρα του Βυζαντινού θρόνου. Επίσης, ήταν κόρη του ηγεμόνα της Βορειοανατολικής Μακεδονίας Κωνσταντίνου Δραγάση και σύζυγος του Μανουήλ Β' Παλαιολόγου. Είναι όπως γράφουν οι Ιστορικοί, ή "Πολύπαις και Καλλίπαις", μητέρα, με οκτώ παιδιά, από τα οποία ο Ιωάννης Η' Παλαιολόγος αυτοκράτορας (1425-1448) και ο Κων/νος ΙΑ', ο άγιος Εθνομάρτυρας τελευταίος Αυτοκράτορας (1448-1453 - 29 Μαΐου μαύρη ήμερα αλώσεως της Βασιλεύουσας). Ή Άγία Υπομονή, είχε το όνομα της μητέρας του Πρώτου αυτοκράτορα 'Αγίου Κωνσταντίνου, της 'Αγίας Ελένης: (Κων/νος, υιός Έλένης ίδρυσε την Πόλη και Κων/νος, υιός Ελένης έπεσε μαχόμενος υπέρ της Πόλεως αυτής!). 'Ολόκληρη ή ζωή της ήταν ζωή αγιότητας και προπάντων ζωή αγώνος με υπομονή και καρτερικότητα. Γι' αυτό και μετά τον θάνατο του συζύγου της (1425), έγινε Μοναχή με το όνομα ΥΠΟΜΟΝΗ. Είναι εκείνη, πού μέσα σ' όλα τα καθήκοντα της, ως Αυτοκράτειρα, ως σύζυγος, ως Μητέρα πολλών παιδιών άσκησε έντονα και το έργο της φιλανθρωπίας, με την ίδρυση και συντήρηση στο Μοναστήρι πού έφυλάσσετο το Ιερό Λείψανο του Όσιου Παταπίου, Γηροκομείο με το όνομα "Καθίδρυμα της Ελπίδος των Απηλπισμένων". Το φιλομόναχο ιδεώδες, δεν το έζησε μόνον ή ιδία, αλλά το μετέδωκε σ' ολόκληρη σχεδόν την οικογένεια της. ο Σύζυγός της Μανουήλ παραιτήθηκε από το θρόνο του και ετελείωσε την ζωήν του ως Μοναχός. Ή πενθερά της, ή κουνιάδα της, τα αγόρια της Θεόδωρος, 'Ανδρόνικος και Δημήτριος έτελείωσαν την ζωή τους ως Μοναχοί. Το ίδιο και ή εγγονή της, κόρη του γιου της Θωμά, Ελένη, έγινε Μοναχή με το όνομα Υπομονή στη Λευκάδα. Ή 'Αγία Υπομονή έζησε σαν μοναχή περίπου 25 χρόνια μετά την κοίμηση του συζύγου της και ή ίδια εκοιμήθη το 1450. Μόνασε στη Μονή της Κυράς Μάρθας, πού μετά την άλωση καταστράφηκε, όπως και πολλά άλλα Μοναστήρια και Ναοί. Εικόνα της ευρίσκεται στην Ί. Μονή οσίου Παταπίου στο Λουτράκι Κορινθίας. Απολυτίκιο. Ήχος πλ. α'. Τον συνάναρχον Λόγον. Την κλεινήν βασιλίδα έγκωμιάοωμεν, Ύπομονήν την οσίαν, περιστεράν ευλαβή εκ του κόσμου πετασθείσαν της συγχύσεως προς τας σκηνάς του ουρανού εν αγάπη ακλινεί, ασκήσει και ταπεινώσει βοώντες' Μήτερ, λιταίς σου θραϋσον ημών της αμαρτίας δεσμούς. Ανάμνησης της θλιβεράς αλώσεως της Βασιλίδος των πόλεων, της Κωνσταντινουπόλεως, υπό των αντίχριστων (Τρίτη 29 Μαΐου 1453). Ο ΑΓΙΟΣ ETHELBERT  (Άγγλος) Λεπτομέρειες για τη ζωή αυτού του αγίου της ορθοδοξίας, μπορεί να βρει ο αναγνώστης στο βιβλίο "Οι Άγιοι των Βρεττανικών Νήσων", του Χριστόφορου Κων. Κομμοδάτου, επισκόπου Τελμησσού, 'Αθήναι 1985.

 

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

ΔΕΛΤΙΟ ΚΑΙΡΟΥ για Παρασκευή 29 Μαϊου.

Αίθριος αναμένεται ο καιρός στο μεγαλύτερο μέρος της χώρας με λίγες τοπικές βροχές στην Δυτική Ελλάδα και στα ορεινά της Κρήτης. Ασθενείς άνεμοι αναμένονται στο Ιόνιο και τοπικά μέτριοι στο Αιγαίο, ενώ μικρή πτώση θα σημειώσει η θερμοκρασία.

Πιο αναλυτικά, την Πέμπτη 28 Μαΐου, ηλιοφάνεια θα επικρατήσει στα περισσότερα τμήματα της χώρας. Νεφώσεις με τοπικές βροχές αναμένονται κατά τις μεσημβρινές και απογευματινές ώρες κυρίως στην Πελοπόννησο με πιθανότητες εκδήλωσης και στα ορεινά της Δυτικής Ελλάδας και της Κρήτης. βόρεια και δυτικά ηπειρωτικά τμήματα της χώρας, ενώ βροχές κατά τόπους αναμένονται κυρίως στα ορεινά ηπειρωτικά της Δυτικής Ελλάδας, της Μακεδονίας, της Θράκης, της Θεσσαλίας και της Κρήτης κατά της μεσημβρινές και απογευματινές ώρες. Τα φαινόμενα θα είναι ασθενή και σύντομης διάρκειας. Χαμηλές συγκεντρώσεις σκόνης αναμένονται κυρίως στα κεντρικά και νότια τμήματα της χώρας, ενώ στις ίδιες περιοχές αναμένονται υψηλές συγκεντρώσεις γύρης από ελιά.

Η θερμοκρασία θα κυμανθεί στη Δυτική Μακεδονία από 14 έως 25 βαθμούς, στην υπόλοιπη Μακεδονία και στη Θράκη από 15 έως 30, στην Ήπειρο από 14 έως 30 βαθμούς, στα κεντρικά ηπειρωτικά από 13 έως 31, στην Πελοπόννησο από 14 έως 32 βαθμούς, στην Κρήτη από 14 έως 31, στα Επτάνησα από 15 έως 31, στα νησιά του Βόρειου και Βορειοανατολικού Αιγαίου από 15 έως 29 βαθμούς και στα υπόλοιπα νησιωτικά τμήματα του Αιγαίου από 17 έως 28 βαθμούς Κελσίου.

Κατά τις πρωινές ώρες, οι άνεμοι στο Βόρειο Αιγαίο θα πνέουν από βόρειες-βορειοανατολικές διευθύνσεις με εντάσεις 3-4 μποφόρ και τοπικά έως 5 μποφόρ, ενώ στο Νότιο Αιγαίο από δυτικές διευθύνσεις με εντάσεις 3-4 μποφόρ. Από τις μεσημβρινές και απογευματινές ώρες, οι άνεμοι θα εξασθενίσουν στο Βόρειο Αιγαίο, ενώ θα στραφούν σε βορειοδυτικές διευθύνσεις στο Δωδεκάνησα και βόρειες-βορειοανατολικές διευθύνσεις στις Κυκλάδες με εντάσεις 2-3 μποφόρ και τοπικά έως 4 μποφόρ. Στο Ιόνιο, οι άνεμοι θα πνέουν ασθενείς από διάφορες διευθύνσεις κατά τις πρωινές ώρες, ενώ από το μεσημέρι θα στραφούν σε βορειοδυτικού εντάσεων 3-4 μποφόρ.

Στην Αττική αίθριος αναμένεται ο καιρός στο μεγαλύτερο διάστημα της ημέρας. Οι άνεμοι θα πνέουν από βόρειες διευθύνσεις με εντάσεις 3-4 μποφόρ, ενώ αναμένεται να εξασθενίσουν από τις μεσημβρινές ώρες. Η θερμοκρασία θα κυμανθεί από 17 έως 31 βαθμούς.

Στη πόλη της Θεσσαλονίκης αναμένονται νεφώσεις κυρίως κατά τις πρωινές ώρες, ενώ στη συνέχεια θα επικρατήσει ηλιοφάνεια. Οι άνεμοι θα πνέουν ασθενείς 2-3 μποφόρ και τοπικά έως 4 μποφόρ από βορειοδυτικές διευθύνσεις, ενώ αναμένεται να εξασθενίσουν από τις απογευματινές ώρες. Η θερμοκρασία θα κυμανθεί από 17 έως 30 βαθμούς.

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

ΟΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΗΜΕΡΕΣ ΤΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΟΥ.

 (από ένα παλιό αναγνωστικό)

῞Οταν νόμισε ὁ Μωάμεθ πὼς τὸ ἠθικὸ τῶν πολιορκημένων εἶχε πιὰ κλονισθῆ ἀπὸ τὸν ἀδιάκοπο βομβαρδισμὸ πολλῶν ἡμερῶν, ἔστειλε πάλι γιὰ τελευταία φορὰ τὶς προτάσεις του στὸν Κωνσταντῖνο. Τοῦ ζητοῦσε δηλαδὴ νὰ παραδώση τὴν Πόλη.«Τί λές; Φεύγεις ἀπὸ τὴν Πόλη νὰ πᾶς ὅπου θέλεις μὲ τοὺς ἄοχοντές σου καὶ μὲ τὰ ὑπάρχοντά σου καὶ ν’ ἀφήσης τὸ λαό, χωρὶς νὰ πάθη καμιὰ βλάβη οὔτε ἀπὸ μᾶς οὔτε ἀπὸ σένα, ἢ ἐπιμένεις στὴν ἀντίσταση, ποὺ θὰ ἔχη ἀποτέλεσμα καὶ τὸ δικό σου θάνατο καὶ τὸ θάνατο τῶν ἀρχόντων σου καὶ τὴν καταστροφὴ τῶν ὑπαρχόντων σου καὶ τὴν αἰχμαλωσία καὶ διασπορὰ τῶν κατοίκων;».

῾Ο Κωνσταντῖνος, ἄν καὶ ἔβλεπε πὼς πολὺ δύσκολα θὰ μποροῦσε νὰ ἀποκρούση ὡς τὸ τέλος τὸ χείμαρρο τῶν στρατιωτῶν τοῦ σουλτάνου, δὲν δίστασε νὰ δώση τὴν ἀπάντηση, ποὺ ταίριαζε καὶ στὸ δικό του ἀξίωμα καὶ στὴ λαμπρὴ ἱστορία τῆς αὐτοκρατορίας του. Καὶ ἡ σύγκλητος τῶν ἀρχόντων του ἐνέκρινε τὴν ἀπάντησή του:
«Ἄν θέλης νὰ συζήσης μαζί μας εἰρηνικά, ὅπως ἔζησαν οἱ πατέρες σου, ἂς εἶναι δοξασμένο τὸ ὄνομα τοῦ Θεοῦ. ᾽Εκεῖνοι θεωροῦσαν καὶ τιμοῦσαν τοὺς γονεῖς μου σὰν πατέρες, κι αὐτὴ τὴν πόλη σὰν πατρίδα τους. Σὲ δύσκολες περιστάσεις σ’ αὐτὴν ἐδῶ τὴν πόλη ἔβρισκαν καταφύγιο. Κράτησε ὅσα φρούρια κι ὅση χώρα ἅρπαξες ἀπὸ μᾶς ἄδικα, ὅρισε καὶ τὸ φόρο, ποὺ θὰ σοῦ πληρώνωμε κάθε χρόνο, νὰ εἶναι ἀνάλογος μὲ τὰ εἰσοδήματά μας καὶ φύγε εἰρηνικά. Γιατὶ ποῦ ξέρεις, ἄν, θαρρώντας πὼς θὰ κερδίσης, δὲ βγῆς ζημιωμένος; Τὴν παράδοση ὅμως τῆς πόλης οὔτε ἐγὼ τὴ δέχομαι οὔτε κανεὶς ἄλλος ἀπὸ τοὺς κατοίκους της, γιατὶ ὅλοι μαζὶ μὲ μιὰ ἀπόφαση, ποὺ τὴν πῆρε ὁ καθένας μας μόνος του, θὰ πέσωμε πολεμώντας, χωρὶς νὰ λογαριάσωμε τὴ ζωή μας».

 

Ἀπὸ ἐκείνη τὴ στιγμὴ οἱ δυὸ ἀντίπαλοι ἑτοιμάζονται γιὰ τὴν ἀποφασιστικὴ σύγκρουση. ῾Ο Μωάμεθ διατάσσει τριήμερο ἀδιάκοπο κανονιοβολισμὸ τῶν τειχῶν, γιὰ ν’ ἀνοιχτοῦν πολλὰ ρήγματα, ἀπὸ τὰ ὁποῖα θὰ μποροῦσαν νὰ περάσουν οἱ στρατιῶτες του. Σ᾽ ἐκεῖνον ποὺ πρῶτος θ’ ἀνέβαινε στὰ τείχη, ὑπόσχεται τὴν καλύτερη ἐπαρχία τῆς Εὐρώπης καὶ τῆς Ἀσίας. Σὲ ὅλο τὸ στρατό του ἐπιτρέπει τριήμερη λεηλασία. Οἱ δερβίσηδες τριγυρίζουν τὸ στρατόπεδο κι ὑπόσχονται ἀκόμη μεγαλύτερες ἀμοιβὲς τοῦ Προφήτη γιὰ ὅσους θὰ σκοτωθοῦν πολεμώντας.
Μέσα στὴν πόλη, ἀπὸ τὸ ἄλλο μέρος, οἱ στρατιῶτες μὲ τὴν προσωπικὴ ἐπίβλεψη τοῦ Κωνσταντίνου ξενυχτοῦν, γιὰ νὰ διορθώσουν τὶς καταστροφὲς τῶν τειχῶν, ποὺ ἔκαναν τὴ μέρα τὰ κανόνια. Κι ὁ ἄμαχος πληθυσμὸς μὲ τοὺς ἀρχιερεῖς, τοὺς ἱερεῖς καὶ τοὺς μοναχοὺς μπροστὰ ἔκαναν λιτανεία γύρω στὸν ἐσωτερικὸ περίβολο τῶν τειχῶν, ἔχοντας μαζί τους τὴν εἰκόνα τῆς Παναγίας τῆς Ὁδηγήτριας. Οἱ ἱκεσίες χιλιάδων λαοῦ: «Κύριε, ἐλέησον! Κύριε, ἐλέησον!» ὑψώνονται πρὸς τὴν ῾Υπέρμαχο, ποὺ τόσες φορὲς εἶχε σώσε τὴν Πόλη.
Τὸ ἀπόγευμα τῆς τρίτης ἡμέρας τοῦ ἀδιάκοπου κανονιοβολισμοῦ ὅλα τὰ σημάδια ἔδειχναν πιὰ πὼς τὴν ἄλλη μέρα, στὶς 29 Μαΐου, θὰ γινόταν ἡ ἐπίθεση. ῾Ο Κωνσταντῖνος ἐπιθεώρησε πρῶτα τὰ τείχη κι ἔδωσε τὶς τελευταῖες ὁδηγίες γιὰ τὴν πρόχειρη ἐπισκευὴ τῶν ρηγμάτων. Καὶ κατόπιν πῆγε να ἐκτελέση τὰ τελευταῖα καθήκοντα τοῦ αὐτοκράτορα καὶ τοῦ χριστιανοῦ.

Ἀφοῦ συγκέντρωσε ὅλους τοὺς στρατιωτικοὺς καὶ πολιτικοὺς ἀρχηγούς, τοὺς ἀνέπτυξε τὴ μεγάλη σημασία τοῦ ἀγώνα, στὸν ὁποῖον ἔπρεπε ἤ νὰ νικήσουν ἢ νὰ πέσουν ἡρωικά. Ἀλλ᾽ ἀξίζει ν’ ἀκούσωμε τὰ ἴδια τὰ λόγια τοῦ θρυλικοῦ αὐτοκράτορα, ὅπως μᾶς τὰ ἔσωσε ὁ ὑπουργός του καὶ ἱστοριογράφος Γεώργιος Φραντζῆς.
«Σεῖς, εὐγενέστατοι ἄρχοντες καὶ ἐκλαμπρότατοι δήμαρχοι καὶ στρατηγοὶ καὶ γενναιότατοι συστρατιῶτες καὶ ὅλος ὁ πιστὸς καὶ τίμιος λαός, γνωρίζετε καλᾲ ὅτι ἔφτασε ἡ ὥρα, ποὺ ὁ ἐχθρὸς τῆς πίστης μας θέλει νὰ μᾶς ἐπιτεθῆ μὲ ὅλη τὴν πολεμική του τέχνη καὶ μὲ ὅλα τὰ ὅπλα του. Μὲ ὂλη τὴ στρατιωτική του δύναμη θὰ μᾶς ἐξαπολύση ἐπίθεση καὶ ἀπὸ τὴν ξηρὰ καὶ ἀπὸ τὴ θάλασσα, γιὰ νὰ μπορέση νὰ μᾶς κεντήση μὲ τὸ δηλητήριό του σὰν φίδι φαρμακερὸ καὶ νὰ μᾶς καταπιῆ σὰν λιοντάρι ἀνήμερο.
»Γι’ αὐτὸ σᾶς λέγω καὶ σᾶς παρακαλῶ νὰ μείνετε ἀκλόνητοι μὲ ἀντρεία καὶ μὲ ἄφοβη ψυχή, ὅπως κάνατε πάντοτε ὡς τώρα, χτυπώντας τοὺς ἐχθροὺς τῆς πίστης μας. Στὰ δικά σας χέρια παραδίνω αὐτὴ τὴν πιὸ λαμπρὴ καὶ τὴν πιὸ περίφημη πόλη, ποὺ εἶναι πατρίδα σας καὶ βασίλισσα ἀνάμεσα στὶς ἄλλες πόλεις.
»Γνωρίζετε καλά, ἀδέρφια, πὼς ὅλοι μαζὶ ὀφείλομε γιὰ τέσσερα ἀγαθὰ νὰ προτιμήσωμε νὰ σκοτωθοῦμε, παρὰ νὰ ζοῦμε: Πρῶτο γιὰ τὴν πίστη καί τὴν εὐσέβειά μας, δεύτερο γιὰ τὴν πατρίδα μας, τρίτο γιὰ τὸ βασιλιὰ καὶ τέταρτο γιὰ τοὺς συγγενεῖς καὶ τοὺς φίλους μας. Λοιπόν, ἀδέρφια, ἄν ὀφείλωμε νὰ πολεμοῦμε ὡς τὸ θάνατο γιὰ τὸ ἕνα ἀπὸ τὰ τέσσερα αὐτὰ ἀγαθά, πολὺ περισσότερο πρέπει νὰ πολεμήσωμε γιὰ ὅλα μαζί, ἀφοῦ τὸ βλέπετε ὁλοφάνερα πὼς κινδυνεύομε νὰ τὰ χάσωμε καὶ τὰ τέσσερα ἀγαθά μας.
»Ἄν ὁ Θεὸς δώση τὴ νίκη στοὺς ἀσεβεῖς γιὰ τὰ δικά μας ἁμαρτήματα, κινδυνεύομε νὰ χάσωμε τὴν πίστή μας τὴν ἁγία, ποὺ μᾶς δώρισε ὁ· Χριστὸς μὲ τὸ αἷμα του. Καὶ ἄν κερδίση κανεὶς ὅλο τὸν κόσμο καὶ χάση τὴν ψυχή του, ποιό θὰ εἶναι τὸ ὄφελος του; Δεύτερο θὰ χάσωμε τὴν περίφημη πατρίδα μας καὶ τὴν ἐλευθερία μας. Τὸ τρίτο θὰ χάσωμε τὴ βασιλεία μας, ποὺ μιὰ φορὰ ἦταν λαμπρή, ἀλλὰ τώρα θὰ ταπεινωθῆ, καὶ θὰ περιπαιχθῆ καὶ θὰ ἐκμηδενισθῆ ἀπὸ τὸν τύραννο καὶ τὸν ἀσεβῆ. Τέταρτο θὰ χάσωμε τὰ πολυαγαπημένα μας πρόσωπα, τὰ παιδιά μας, τὶς γυναῖκες μας».
Μόλις τελείωσε τὴν ὁμιλία του ὁ Κωνσταντῖνος, ξεκίνησε γιὰ τὴν Ἁγία Σοφία, ὅπου προσευχήθηκε γιὰ τελευταία φορὰ καὶ «μετέλαβε τῶν ἀχράντων καὶ θείων μυστηρίων». ᾽Εξαγνισμένος πιὰ ἀπὸ τὶς ἀνθρώπινες κακίες, πῆγε γιὰ τελευταία φορὰ στὰ ἀνάκτορα, ὅπου κάλεσε ὅλους τοὺς αὐλικούς, ἀπὸ τοὺς ἀνώτατους τιτλούχους ὡς τοὺς ὑπηρέτες, καὶ μὲ δάκρυα στὰ μάτια ζήτησε ἀπὸ ὅλους συχώρεση. ῾Ο τελευταῖος αὐτοκράτορας τοῦ μεσαιωνικοῦ ῾Ελληνισμοῦ, βλέποντας πὼς ἴσως δὲν ὑπάρχει ἐλπίδα σωτηρίας, ἑτοιμάζεται νὰ πεθάνη, ὅπως ταιριάζει σ’ ἕναν ἀληθινὸ Ἕλληνα κι ἕναν ἀληθινὸ χριστιανό.
Ἀπὸ τὸ παλάτι φεύγει νύχτα, ὄχι γιὰ ν’ ἀναπαυθῆ, ὅπως ὅλοι οἱ ἄλλοι, ἀλλὰ γιὰ νὰ ἐπιθεωρήση πάλι τὶς φρουρές. Δὲν ἐπρόκειτο πιὰ νὰ ξανακοιμηθῆ παρὰ μόνο τὸν αἰώνιο ὕπνο τοῦ «μαρμαρωμένου βασιλιᾶ», ἀφοῦ θὰ πολεμοῦσε καὶ θὰ ἔπεφτε στὴν Πύλη τοῦ Ρωμανοῦ, γενναιότατος ἀνάμεσα στοὺς γενναίους του.

῾Η ἐθνική μας ἱστορία ἔχει πολλοὺς ἥρωες μέσα σὲ τὁσους καὶ τόσους ἀγῶνες τριῶν χιλιάδων χρόνων. Λίγοι ὅμως ἔζησαν καὶ ζοῦν ἀκόμη μέσα στὴν ψυχὴ καὶ τοῦ ἀγράμματου ῞Ελληνα, τόσον ὡραῖοι καὶ τόσο πολυτραγουδημένοι ὅσο τρεῖς: ῾Ο Λεωνίδας, ὁ Κωνσταντῖνος Παλαιολόγος καὶ ὁ ᾽Αθανάσιος Διάκος. Κι οἱ τρεῖς τους δὲν νίκησαν τοὺς ἐχθρούς, ἀλλὰ κι οἱ τρεῖς τους δὲν δίστασαν οὔτε μιὰ στιγμὴ νὰ θυσιαστοῦν.
Οἱ μυριάδες τῶν ἐχθρῶν πάτησαν τὸ ἱερὸ χῶμα, ποὺ ὑπερασπίζονταν κι ὁ Λεωνίδας στὶς Θερμοπύλες κι ὁ Κωνσταντῖνος στὴν Πύλη τοῦ Ρωμανοῦ κι ὁ Διάκος στὴν Ἀλαμάνα, ἀλλὰ τὸ πάτησαν ποτισμένο ἀπὸ τὸ αἷμα τῶν νεκρῶν πιὰ ὑπερασπιστῶν του. Καὶ τὸ αἱματοποτισμένο ἐκεῖνο χῶμα γέννησε τοὺς ἐθνικούς μας θρύλους, μὲ τοὺς ὁποίους μορφώθηκαν καὶ μορφώνονται οἱ Ἑλληνικὲς γενεές. Καὶ στοὺς νεώτερους ἐθνικούς μας ἀγῶνες, πόσοι καὶ πόσοι ῞Ελληνες ἀξιωματικοὶ καὶ στρατιῶτες, πολέμησαν ἔχοντας ὁλοζώντανο μπροστά στὰ μάτια τους τὸ ὅραμα τοῦ Λεωνίδα, τοῦ Κωνσταντίνου Παλαιολόγου καὶ τοῦ Ἀθανασίου Διάκου! Κι ὅταν ἡ συντριπτικὴ ὑπεροχὴ τῶν ἐχθρῶν τοὺς ἀφαίρεσε τὴ νίκη, ἡ ἀνδρεία καὶ ἡ αὐτοθυσία τους κέρδισαν τὸ φωτοστέφανο τοῦ ἐθνικοῦ μάρτυρα.
Ἄς θυμηθοῦμε τοὺς λίγους ὑπερασπιστὲς τῶν ὀχυρῶν τῆς Μακεδονίας καὶ τῆς Θράκης στὰ 1941…

Γεώργιος Ν.Καλαματιανὸς

ΠΗΓΗ: ΑΝΑΓΝΩΣΤΙΚΟ Ε’ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ (1966)

από το Αβέρωφ

Read more » Διαβάστε Περισσότερα