Εορτάζοντες την 3ην του μηνός Φεβρουαρίου

 

Εορτάζοντες την  3ην του μηνός Φεβρουαρίου   Ο ΔΙΚΑΙΟΣ ΣΥΜΕΩΝ ο Θεοδόχος ΑΝΝΑ ή Προφήτιδα ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΑΔΡΙΑΝΟΣ και ΕΥΒΟΥΛΟΣ Ο ΑΓΙΟΣ ΒΛΑΣΙΟΣ ο Βουκόλος Ο ΠΡΟΦΗΤΗΣ ΑΖΑΡΙΑΣ ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΠΑΥΛΟΣ και ΣΙΜΩΝ Ο ΟΣΙΟΣ ΚΛΑΥΔΙΟΣ 0Ι ΑΓΙΟΙ ΙΩΑΝΝΗΣ, ΣΤΑΜΑΤΙΟΣ και ΝΙΚΟΛΑΟΣ Ο ΙΣΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ Ο ΑΓΙΟΣ LAURENCE (Αγγλος) Ο ΑΓΙΟΣ ΑΝΣΕΡΙΟΣ (Σκανδιναυός)   Αναλυτικά   Ο ΔΙΚΑΙΟΣ ΣΥΜΕΩΝ ο Θεοδόχος Κατοικούσε στην Ιερουσαλήμ. Ήταν δίκαιος, ευλαβής και φωτισμένος από το Άγιο Πνεύμα, πού του είχε φανερώσει ότι δε θα πέθαινε πριν δει το Χριστό. Ή χαρμόσυνη αυτή πληροφορία τον εμψύχωνε ως τα 6αθειά γεράματα του. Τέλος, ακριβώς σαράντα μέρες μετά τη γέννηση του Ιησού, το Πνεύμα τον πληροφόρησε ότι έπρεπε να πάει στο Ιερό. Ετοιμάστηκε, λοιπόν, με νεανική ζωηρότητα, πήγε εκεί και στάθηκε στην πόρτα, γεμάτος ευχαρίστηση και αγαλλίαση. Μέσα στην προσδοκία αυτή, φάνηκαν να έρχονται ο Ιωσήφ με την Παρθένο, πού κρατούσε τον Ιησού. ο Συμεών, πληροφορημένος από το Πνεύμα ότι το βρέφος αυτό είναι ο Χριστός, τρέχει και παίρνει τον Ιησού στην αγκαλιά του. Τον κρατάει ευλαβικά και, αφού καλά-καλά παρατήρησε το νήπιο και δέχθηκε όλη την Ιλαρότητα της θείας μορφής του, ύψωσε το βλέμμα του επάνω και είπε ευχαριστώντας το Θεό: "Νυν απολύεις τον δούλον σου, Δέσποτα, κατά το ρήμα σου εν ειρήνη· ότι είδον οι οφθαλμοί μου το σωτήριόν σου, ο ήτοίμασας κατά πρόσωπον πάντων των λαών, φως εις άποκάλυψιν εθνών και δόξαν λάου σου Ισραήλ"1. Τώρα, δηλαδή, πάρε την ψυχή μου Δέσποτα, σύμφωνα με το λόγο σου, ειρηνικά, διότι τα μάτια μου είδαν αυτόν πού θα φέρει τη σωτηρία πού ετοίμασες για όλους τους λαούς και θα είναι γι' αυτούς φως, πού θα αποκαλύψει τον αληθινό Θεό και θα δοξάσει το λαό σου Ισραήλ. 1. Ευαγγέλιο Λουκά, 6' 29-32. ΑΝΝΑ ή Προφήτιδα Ήταν θυγατέρα του Φανουήλ και καταγόταν από τη φυλή του Άσήρ, ογδόου γιου του Ιακώβ. Παντρεύτηκε πολύ νέα, και μετά επτά χρόνια έμεινε χήρα. Από κει και πέρα έζησε μόνη της, χωρίς να έλθει πλέον σε νέο γάμο. Παρηγοριά και ευχαρίστηση της ήταν ή προσευχή, ή νηστεία, ή ανάγνωση των Γραφών, ή φιλανθρωπία και ή συχνή παρουσία της στο Ιερό σ' όλες τις πρωινές και εσπερινές δεήσεις. Για τον τρόπο αυτό της ζωής της, το Άγιο Πνεύμα μετέδωσε στην Άννα το προφητικό χάρισμα. Αξιώθηκε μάλιστα, αν και 84 ετών τότε. να υποδεχθεί στο Ναό μαζί με τον δίκαιο Συμεών, το θείο Βρέφος. Κατά τη συνάντηση εκείνη, ή καρδιά της Άννας ύπερχάρηκε και σκίρτησε. Πλησίασε, προσκύνησε το παιδί και κατόπιν, αφού ευχαρίστησε και δοξολόγησε και αυτή το Θεό, διακήρυττε ότι ήλθε ο Μεσσίας προς όλους1, οι όποιοι ζούσαν περιμένοντας με ειλικρινή ευσέβεια τη λύτρωση του Ισραήλ. 1. Ευαγγέλιο Λουκά, 6' 36-38. Απολυτίκιον. Ηχος πλ. α'. Τον συνάναρχον Λόγον. Τον Ύπέρθεον Λόγον σάρκα γενόμενον, ένηγκαλίοω ως βρέφος εν τω Ναω του Θεού, Θεοδόχε Συμεών Πρεσβύτα ένδοξε· όθεν και Άννα ή σεπτή, άνθομολόγησίν αύτώ, προσήγαγεν ως  Προφήτις- όθεν υμάς εύφημούμεν, οία Χριστού θείους θεράποντος. ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΑΔΡΙΑΝΟΣ και ΕΥΒΟΥΛΟΣ Οι Αγιοι αυτοί μάρτυρες κατάγονταν από τη χώρα Βανέα (δηλαδή τη χώρα της Αρμενίας γύρω από τη λίμνη Βαν). Αυτοί λοιπόν, θέλησαν να δουν από κοντά τους Μάρτυρες και Όμολογητές του Χριστού της Καισαρείας και γι' αυτό αναχώρησαν για την πόλη αυτή. Εκεί φανερώθηκαν ότι είναι χριστιανοί και αμέσως οδηγήθηκαν στον άρχοντα Φιρμιλιανό, όπου με πολύ θάρρος ομολόγησαν τον Χριστό. Τότε τους έδειραν ανελέητα στη ράχη και τα πλευρά. Άλλα και πάλι, όταν για δεύτερη φορά οδηγήθηκαν στον άρχοντα, ομολόγησαν τον Χριστό. Εξοργισμένος ο άρχοντας, τους έριξε τροφή στα θηρία. Και ο μεν Αδριανός, θηριομάχησε με λιοντάρι και επειδή στάθηκε αβλαβής, αποκεφαλίσθηκε. Την ίδια ακριβώς διαδικασία υπέστη και ο Εϋβουλος, το τέλος και αυτού ήταν ο αποκεφαλισμός. Έτσι και οι δύο μαζί πήραν τα αμάραντα στεφάνια της αιώνιας δόξας. Ο ΑΓΙΟΣ ΒΛΑΣΙΟΣ ο Βουκόλος Ήταν από την Καισαρεία της Καππαδοκίας και οι γονείς του, πλούσιοι σε κοπάδια βοδιών, διακρίνονταν για την ευσέβεια και τις ελεημοσύνες τους. Ακόμα θερμότερος στην πίστη και προθυμότερος στο καλό ο γιος, ήταν ή παρηγοριά πολυάριθμων φτωχών και ορφανών, για τους οποίους διέθετε κάθε χρόνο όλα τα εισοδήματα της δουλειάς του. Κάποτε για επαγγελματικούς λόγους έφυγε από την Καισαρεία. Αυτό συνέβη όταν είχε κινηθεί φονικός διωγμός κατά των χριστιανών, μεταξύ των οποίων πρώτος καταζητήθηκε ο Βλάσιος. Έψαξαν παντού, αλλά δεν τον βρήκαν πουθενά. Όταν επέστρεψε, του ανέφεραν τα γεγονότα.' Η μητέρα του τον προέτρεπε να φύγει για να σωθεί. 'Αλλ' ο Βλάσιος αρνήθηκε, με τη σκέψη ότι θα ήταν λιποτάκτης της πίστης αν έφευγε για να σωθεί. Και ότι ή σωτηρία του αυτή θα ήταν άτιμη, τη στιγμή πού στο βωμό της πίστης θυσιάζονταν οικογενειάρχες. Έμεινε λοιπόν και παρουσιάστηκε στο κριτήριο. Εκεί, μετά την επανειλημμένη ομολογία του και τη σταθερή επιμονή του σ' αυτή, βασανίστηκε φρικτά. Άλλα με τη θαυμαστή υπομονή του, κέρδισε πολλούς από τους εκεί παρευρεθέντες, οι όποιοι μάλιστα ομολόγησαν την αληθινή πίστη. Τέλος το σώμα του υπέκυψε στο θάνατο, ή νικηφόρα όμως άθληση του αξιώθηκε να πάρει το λαμπρό και αμάραντο στεφάνι της αιώνιας ζωής. Ο ΠΡΟΦΗΤΗΣ ΑΖΑΡΙΑΣ Ήταν γιος του Ώδήδ και έζησε στα χρόνια της βασιλείας του Άσά (956 π.Χ.) γιου και διαδόχου του Άβια στο βασίλειο του Ιούδα. ο Άσά υποστήριξε τη λατρεία του αληθινού θεού, οχύρωσε καλά την Ιουδαία και εξόπλισε και εκγύμνασε καλά 500.000 πολεμιστές. Σύμφωνα λοιπόν με τη διήγηση του βιβλίου Β' Παραλειπομένων Κεφ. ιδ'- ιε', εξήλθε κατά της Ιουδαίας Ζερά ο Αϊθίοψ. Λέγεται ότι πρόκειται για τον Φαραώ Όσορκόν Α' της 223 Αιγυπτιακής δυναστείας, διάδοχο του Σησάκ, πού νίκησε τον βασιλιά του Ιούδα Ροβοάμ. ο Φαραώ διέθετε εκατομμύρια στρατού και 300 πολεμικά άρματα. ο Άσά, προ της μάχης, έκανε θερμότατη προσευχή προς τον Θεό. Όταν λοιπόν, νίκησε, ο Άζαρίας, εμπνευσμένος από το Πνεύμα το Άγιο, πήγε στον βασιλιά Άσά και στο λαό και είπε: "Ακούστε με συ ο βασιλιάς Άσά και όλος ο λαός των φυλών του Ιούδα και του Βενιαμίν. ο Κύριος θα είναι μαζί σας, όταν σεις θα προσέχετε να είστε μαζί Του, λατρεύοντας το όνομα Του και τηρώντας τις εντολές Του. Όταν Τον ζητάτε θα Τον βρίσκετε. "Αν όμως Τον εγκαταλείψετε, θα σας εγκαταλείψει και Αυτός". Λόγια πολυτιμότατα για κάθε Κράτος και για κάθε λαό. ο Άζαρίας πέθανε ειρηνικά και τάφηκε στον αγρό του. ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΠΑΥΛΟΣ και ΣΙΜΩΝ Μαρτύρησαν δια αποκεφαλισμού. Ο ΟΣΙΟΣ ΚΛΑΥΔΙΟΣ Απεβίωσε ειρηνικά. 0Ι ΑΓΙΟΙ ΙΩΑΝΝΗΣ, ΣΤΑΜΑΤΙΟΣ και ΝΙΚΟΛΑΟΣ Νεομάρτυρες εκ Σπετσών Μαρτύρησαν για το όνομα του Χριστού στη Χίο το 1822. Άπ' αυτούς, ο Σταμάτιος και ο Ιωάννης ήταν αδέλφια. ο πατέρας τους ονομαζόταν Θεόδωρος Γκίνης ή δε μητέρα τους Άνέζω. Το 1822 οι νέοι αυτοί, μαζί με άλλους πέντε και τον συναθλητή τους Νικόλαο, μπήκαν σ' ένα πλοίο φορτωμένο με λάδι για να το εμπορευτούν σε διάφορα λιμάνια. Λόγω μεγάλης θαλασσοταραχής, προσάραξαν στον Τσεσμέ, Μικρασιατική παραλία απέναντι από τη Χίο. Όταν βγήκαν στην ξηρά, τους φιλοξένησε κάποιος χριστιανός, πού αργότερα τους πρόδωσε στους Τούρκους με αποτέλεσμα αυτοί να θανατώσουν δύο από τους συντρόφους, δυο άλλοι διασώθηκαν αφού έπεσαν στη θάλασσα και συνελήφθηκαν οι Σταμάτιος, Ιωάννης και ο γέροντας πλοίαρχος Νικόλαος. Στίς 26 Ιανουαρίου 1822 τους παρουσίασαν στον πασά της Χίου. ο πασάς αφού τους άνέκρινε, τους μεν Σταμάτιο και Ιωάννη έκλεισε στη φυλακή, τον δε γέροντα Νικόλαο αποκεφάλισε στην εκτός του Κάστρου πεδιάδα. Οι Τούρκοι αφού δεν κατάφεραν να άλλαξοπιστήσουν τα δύο αδέλφια, στον ίδιο τόπο πού αποκεφάλισαν τον Νικόλαο, αποκεφάλισαν και αυτούς στίς 3-2-1822. Προηγουμένως, ο Σταμάτιος, πού τότε ήταν 18 χρονών και ο Ιωάννης, πού ήταν 22 χρονών, έστειλαν έγγραφη εξομολόγηση στον Μητροπολίτη Χίου, πήραν την ευχή του, κατόρθωσαν να κοινωνήσουν των Άχραντων μυστηρίων και έτσι έφυγαν για την αιώνια ζωή καθ' όλα έτοιμοι. Ο ΙΣΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ Ιδρυτής και πρώτος Αρχιεπίσκοπος της "Ορθόδοξης Ιαπωνικής Εκκλησίας (1856-1912). Ο ΑΓΙΟΣ LAURENCE (Αγγλος) Λεπτομέρειες για τη ζωή αυτού του αγίου της Όρθοδοξίας μπορεί να βρει ο αναγνώστης στο βιβλίο "Οι Άγιοι των Βρεττανικών Νήσων", του Χριστόφορου Κων. Κομμοδάτου, επισκόπου Τελμησσοϋ, Αθήναι 1985. Ο ΑΓΙΟΣ ΑΝΣΕΡΙΟΣ (Σκανδιναυός) Λεπτομέρειες για τη ζωή αυτού του αγίου της Όρθοδοξίας μπορεί να βρει ο αναγνώστης στο βιβλίο "Ή εν "Ορθοδοξία Ηνωμένη Ευρώπη", του Γ.Ε. Πιπεράκη, Έκδ. "Έπτάλοφος", Αθήναι 1997.

 

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

ΔΕΛΤΙΟ ΚΑΙΡΟΥ για Τρίτη 3/2

 

ΔΕΛΤΙΟ ΚΑΙΡΟΥ για Τρίτη 3/2

Βροχές τοπικού χαρακτήρα κυρίως στα βόρεια. Λίγα χιόνια στα ορεινά. Νοτιοανατολικοί άνεμοι 5-7 μποφόρ στο Ιόνιο. Παγετός στη Βόρεια Ελλάδα. Άνοδος των μεγίστων θερμοκρασιών.

Πιο αναλυτικά, την Τρίτη 3 Φεβρουαρίου, αναμένονται τοπικά αυξημένες νεφώσεις. Λίγες τοπικές βροχές θα εκδηλωθούν κυρίως στη βόρεια χώρα, ενώ λίγα χιόνια θα πέσουν κατά τόπους στα ηπειρωτικά ορεινά. Τη νύχτα και νωρίς πρωί η ορατότητα θα είναι τοπικά περιορισμένη, ενώ στα βόρεια θα εκδηλωθεί παγετός.

Η θερμοκρασία θα κυμανθεί στη Θράκη από -6 έως 6 βαθμούς, στη Μακεδονία από -4 έως 9-11, στην Ήπειρο από 2 έως 14-16 βαθμούς, στα κεντρικά ηπειρωτικά από 0 έως 14, στα υπόλοιπα ηπειρωτικά από 4 έως 15-17 βαθμούς, στα Επτάνησα από 7 έως 15-16, στα νησιά του Βόρειου και Βορειοανατολικού Αιγαίου από 4 έως 12 βαθμούς και στα υπόλοιπα νησιωτικά τμήματα του Αιγαίου και στην Κρήτη από 6 έως 15-17 βαθμούς Κελσίου.

Στο Δωδεκάνησα θα πνέουν βορειοδυτικοί άνεμοι με εντάσεις 4-5 μποφόρ και στο υπόλοιπο Αιγαίο νότιοι νοτιοανατολικοί άνεμοι με εντάσεις 3-4 μποφόρ. Στο Ιόνιο θα πνέουν νοτιοανατολικοί άνεμοι με εντάσεις 5-6 μποφόρ και ενδεχομένως στην Κέρκυρα έως 7 μποφόρ.

Στο νομό Αττικής και στην πόλη της Αθήνας περιμένουμε παροδικά αυξημένες νεφώσεις, κυρίως μέχρι το πρωί, ενώ η ορατότητα θα είναι τοπικά περιορισμένη. Οι άνεμοι θα είναι ασθενείς και θα πνέουν από νότιες διευθύνσεις. Η θερμοκρασία θα κυμανθεί από 7 έως 15-16 βαθμούς.

Στη Θεσσαλονίκη μέχρι το πρωί περιμένουμε παροδικά αυξημένες νεφώσεις με πιθανότητα πρόσκαιρης ασθενούς βροχής. Οι άνεμοι θα πνέουν από ανατολικές διευθύνσεις με εντάσεις 2-4 μποφόρ. Η θερμοκρασία θα κυμανθεί από 5 έως 11 βαθμούς.

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων Δημοτικού Σχολείου και Νηπιαγωγείου Τσοτυλίου... Κοπή Βασιλόπιτας σήμερα ώρα 18:30.

 

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Υπαπαντή του Κυρίου: «Νυν απολύεις τον δούλόν σου, δέσποτα, κατά το ρήμα σου εν ειρήνη…»

 

Νυν απολύεις τον δούλόν σου, δέσποτα, κατά το ρήμα σου εν ειρήνη· ότι είδον οι οφθαλμοί μου το σωτήριόν σου, ο ητοίμασας κατά πρόσωπον πάντων των λαών, φως εις αποκάλυψιν εθνών και δόξαν λαού σου Ισραήλ» (Λκ. 2. 29 32)

Tά λόγια του Αγίου Συμεών σημειώνουν το τέλος μιας μακράς περιόδου, χιλιάδων χρόνων κατά τη διάρκεια των οποίων οι άνθρωποι ζούσαν χωρίς το Θεό· είχαν περάσει χιλιά δες χρόνια από τότε που ο Αδάμ είχε χύσει το πρώτο του δάκρυ, από τότε που είχε θρηνήσει για πρώτη φορά πάνω στη γη εκείνη στην οποία δεν εύρισκες πια το Θεό ανάμεσα στα πλάσματά Του.

Ολόκληρη η γη, όλο το γένος των ανθρώπων ποθούσε την ημέρα εκείνη που επιτέλους θα συναντούσε για μια ακόμη φορά το Θεό του πρόσωπο με πρόσωπο. Να λοιπόν που η μέρα εκείνη είχε φτάσει: ο Θεός έγινε άνθρωπος μέσα σε μια φάτνη στη Βηθλεέμ· ο Αιώνιος μπήκε μέσα στο χρόνο· ο Απεριχώρητος και Ατελεύτητος υπάχθηκε στους περιορισμούς της κτιστής μας κατάστασης.

Αυτός που είναι η ίδια η αγιότητα μπήκε στον κόσμο της αμαρτίας τη μέρα του βαπτίσματός Του με το να βυθιστεί στα φοβερά νερά του Ιορδάνη μέσα στα οποία οι άνθρωποι είχαν αποπλύνει τα αμαρτήματά τους· βυθίστηκε στα νερά του ποταμού σαν μέσα στα νεκρά νερά της μυθολογίας και των παραμυθιών και βγήκε φορτισμένος με τη νέκρα και τη θνητότητα των ανθρώπων τους οποίους είχε έλθει να σώσει.

Σήμερα θυμόμαστε την Υπαπαντή του Κυρίου, τη συνάντησή Του με το πρώτο πρόσωπο, εκτός από τη Μητέρα Του, το οποίο με τη βοήθεια του Αγίου Πνεύματος Τον είχε διαισθανθεί ως Θεό. Η τραγωδία της αποστέρησης του Θεού την οποία βρίσκουμε στην Παλαιά Διαθήκη και τον ειδωλολατρικό κόσμο έχει τελειώσει· ο Κύριος είναι μαζί με το λαό Του· η πληρότητα της Θεότητας κατοικεί πάνω στη γη αυτή.

Μια νέα όμως τραγωδία αρχίζει, η πορεία του Θεανθρώπου προς το Σταυρό. Ο Χριστός γεννήθηκε στη χώρα του θανάτου και με σκοπό Του να πεθάνει. Γεννήθηκε με σκοπό Του να πεθάνει για χάρη μας. Αν προσέξατε τα αναγνώσματα της Παλαιάς Διαθήκης τα οποία διαβάζονται για τη γιορτή αυτή είναι πιθανό να καταλάβατε τους λόγους για τους οποίους θεσπίστηκε.

Στο δέκατο τρίτο κεφάλαιο της Εξόδου διαβάζουμε ότι ο Θεός ζήτησε από το Μωυσή την καθιέρωση του κάθε πρωτότοκου αγοριού, την προσφορά του παιδιού σαν μια θυσία σε μνήμη του γεγονότος ότι ο Ισραήλ σώθηκε από τη δουλεία των Αιγυπτίων μέσω του θανάτου όλων των πρωτοτόκων της Αιγύπτου.

Η παρουσίαση αυτή του κάθε πρωτότοκου βρέφους στο Ναό δε σήμαινε μια πλήρη αφιέρωση στο Θεό: τα παιδιά αυτά επέστρεφαν στη συνέχεια πίσω στην καθημερινή κοσμική ζωή. Η παρουσία σήμαινε την άφεσή τους στο θέλημα του Θεού, σήμαινε ότι ο Θεός είχε πάνω τους δικαίωμα ζωής και θανάτου και το γεγονός αυτό αναγνωριζόταν από το ότι οι γονείς πλήρωναν για το παιδί σαν λύτρα ένα αμνό η ένα ζεύγος περιστεριών.

Ο πρωτότοκος ήταν πραγματικά μια αιματηρή θυσία η οποία αναβαλλόταν από αιώνα σε αιώνα μέχρι τη μέρα που οδηγήθηκε στο ναό ο Μονογενής Γιος του Θεού που είχε γίνει Γιος της Παρθένου, ο «υιός του ανθρώπου». Και για πρώτη φορά στην ανθρώπινη ιστορία η αιματηρή αυτή θυσία έγινε δεκτή από το Θεό παρά το γεγονός ότι το αντικατάστατο της θυσίας είχε προσφερθεί, αυτή τη μοναδική φορά ο Θεός Πατέρας δέχτηκε και τον ίδιο το θάνατο του Βρέφους.

Η θυσία έπρεπε να περιμένει τον καιρό της· πέρασαν κάπου τριάντα χρόνια από την παρουσίαση του βρέφους μέχρι το θάνατο του ώριμου Ιησού· η θυσία όμως είχε γίνει δεκτή και, όταν ήλθε ο καιρός, το βρέφος που είχε προσφερθεί από την Παρθένο Μαρία πέθανε στο Γολγοθά πάνω σ’ ένα σταυρό.

Ενώ ο Άγιος Συμεών διακήρυττε τη λύτρωση του κόσμου από τη μακραίωνη αποξένωσή του από το Θεό έδινε ταυτόχρονα και στη Θεομήτορα τη φοβερή προειδοποίηση ότι μια ρομφαία θα διαπερνούσε και τη δική της την καρδιά, ότι η θυσία που αναστελλόταν για τη στιγμή εκείνη θα φανερωνόταν κάποια μέρα σαν θεϊκή βουλή και θα αποτελούσε ένα τραγικό μονοπάτι για το Χριστό και για εκείνη (Λκ. 2. 34, 35).

Ο Χριστός ακολούθησε πραγματικά το τραγικό αυτό μονοπάτι, το μονοπάτι της ανθρώπινης και της Θείας εγκατάλειψης, την οδό προς τον Κήπο της Γεθσημανή και το θάνατο του Γολγοθά. Ο θάνατός Του ήταν μια καταπάτηση του θανάτου εφ’ όσον αναστήθηκε ζωντανός από το μνήμα. Έπειτα αναλήφθηκε με δόξα και μας έδωσε το Άγιό Του Πνεύμα και όμως ούτε και τότε δεν εξαλείφεται το σημείο του σταυρού και η τραγωδία του κόσμου δε φτάνει στο τέλος της.

Ο εγερθείς Χριστός έχει στα χέρια και στα πόδια Του τα σημάδια από τα καρφιά, στην πλευρά την ουλή από τη λόγχη και στο μέτωπό Του τα σημάδια από την κορώνα την οποία Του είχαν φορέσει κοροϊδευτικά, το στεφάνι που αντί να είναι βασιλικό είχε γίνει από αγκάθια.

Γινόμαστε κι εμείς μέτοχοι της σταυρικής αυτής οδού: ο καθένας από μας παρουσιάστηκε στην εκκλησία ύστερα από το Βάπτισμά του· τότε διαβάστηκαν προσευχές για τις μητέρες μας και για μας και η εκκλησία επικαλέστηκε τον Κύριο, τον Προστάτη των νηπίων που είχε ο ίδιος κρατηθεί στις αγκάλες του Αγ. Συμεών, ζητώντας έλεος και συμπαράσταση.

Αυτό έγινε κατ’ εικόνα της παρουσίασης του Χριστού· πριν από αυτό είχαμε βαπτιστεί και το Βάπτισμα σύμφωνα με τον Απ. Παύλο (Ρωμ. 6. 3 11) και την πίστη της Εκκλησίας είναι μια καταβύθιση στο θάνατο του Χριστού ώστε να τον κάνει δικό μας θάνατο, με τον ίδιο τρόπο που η Ανάστασή Του γίνεται δική μας ανάσταση.

Εμείς λοιπόν που έχουμε πεθάνει με το θάνατο του Χριστού και εγερθεί με την Ανάστασή Του οδηγούμαστε στο ναό όπως είχε οδηγηθεί κι Εκείνος, αιώνιοι και εν τούτοις υποκείμενοι στην τραγωδία του χρόνου, ζωντανοί αλλά προορισμένοι για το θάνατο. Ο Χριστός ήταν ζωντανός στην αιώνια θεότητά Του και την αθάνατη ανθρώπινη σάρκα Του, όμως δέχτηκε το θάνατο της σάρκας Του για να κοινωνήσει σε όλα με τη δική μας αμαρτωλή σάρκα. Με παρόμοιο τρόπο ύστερα από τη συνανάστασή μας μαζί Του ο Χριστός μας αποστέλλει – όπως προηγουμένως ο Πατέρας είχε στείλει Εκείνον – στη σφαίρα της αμαρτίας για να σηκώσουμε στα σώματα, τις ψυχές και ολόκληρη την ύπαρξή μας το σταυρό του κόσμου ο οποίος έχει πέσει και εξαγοραστεί αλλά που δεν έχει απολυτρωθεί ακό μα.

Σύμφωνα με τα λόγια του Απ. Παύλου καλούμαστε να ανταναπληρώσουμε στα σώματά μας τα υστερήματα των θλίψεων του Χριστού (Κολ. 1. 24) – κι επειδή είμαστε το Σώμα του Χριστού, επειδή είμαστε ένα μαζί Του, η τραγωδία την οποία ο ερχομός Του απάλειψε από την Παλαιά Διαθήκη και τον κόσμο της αρχαιότητας και η οποία έγινε κατόπιν η δική Του τραγωδία συνεχίζεται μέσα σ’ εμάς σε όλους τους αιώνες.

Ο Πατριάρχης Αλέξιος (1877 1970. Έγινε Πατριάρχης Μόσχας το 1945) είχε πει μια φορά ότι η Εκκλησία είναι το Σώμα του Χριστού το οποίο, ενώ συνεχώς οι άνθρωποι απορρίπτουν, σταυρώνεται κατά τη διάρκεια των αιώνων για τη σωτηρία του κόσμου. Αυτός είναι ο δρόμος της Εκκλησίας, αυτός είναι ο δικός μας ο δρόμος, αυτό είναι το μήνυμα το οποίο μας φέρνει η ένδοξη μα τρομακτική αυτή γιορτή της Υπαπαντής του Κυρίου από το δίκαιο Συμεών.

Πλησιάζουμε στις εβδομάδες εκείνες οι οποίες μας προπαρασκευάζουν για την Τεσσαρακοστή, την Αγία Εβδομάδα και την Ανάσταση· είμαστε ήδη κοινωνοί του Θανάτου και της Ανάστασης του Χριστού και όμως οφείλουμε ξανά και ξανά να ακολουθήσουμε το μονοπάτι· αυτό της ζωής του Χριστού και της Εκκλησίας και να το κάνουμε τρόπο ζωής μας πάντοτε, έξω από την Εκκλησία, όπου και αν συμβεί να βρεθούμε: είμαστε το σταυρωμένο Σώμα του Χριστού το οποίο προσφέρεται από το Θεό, το οποίο πέρα κι απ’ αυτό, καθ’ ομοίωση του Χριστού, προσφέρει το ίδιο τον εαυτό του για τη σωτηρία του κόσμου.

Πηγή: (†)Αντωνίου Bloom, Ημέρα Κυρίου, εκδ. Ακρίτας

Πηγή

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Ανέκδοτο...

 

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Σαν σήμερα...2 Φεβρουαρίου.

 

Τα σημαντικότερα γεγονότα της 2ας Φεβρουαρίου

1653: Ιδρύεται στις ΗΠΑ η πόλη Νέο Άμστερνταμ, η οποία αργότερα μετονομάστηκε σε Νέα Υόρκη.

1795: Ο Γάλλος σεφ, Νικολά Απέρ, ανακαλύπτει τη διατήρηση των τροφών δια της κονσερβοποίησης.

1828: Ιδρύεται από τον Ιωάννη Καποδίστρια η «Εθνική Τράπεζα της Ελλάδας».

1911: Γιατροί από την Μινεσότα των ΗΠΑ ανακοινώνουν ότι ο τέτανος μπορεί να αντιμετωπισθεί με εμβολιασμό.

1920: Η Εσθονία διακηρύττει την ανεξαρτησία της από τη Ρωσία.

1932: Στην Κούβα, 1.500 άνθρωποι σκοτώνονται από σεισμό στην πόλη Σαντιάγο.

1935: Δοκιμάζεται για πρώτη φορά ο πολύγραφος, πιο γνωστός ως ανιχνευτής της αλήθειας.

1937: Εγκαινιάζεται το νέο θέατρο της Μαρίκας Κοτοπούλη στον ουρανοξύστη του ΡΕΞ επί της οδού Πανεπιστημίου.

1943: Παραδίδεται στον Κόκκινο Στρατό το τελευταίο οχυρό των Γερμανών στο Στάλινγκραντ, στην ΕΣΣΔ, τερματίζοντας μία από τις πιο καθοριστικές μάχες του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, που κράτησε 140 μέρες. Οι Γερμανοί στρατιώτες παραδίδονται παρά τη δήλωση του Χίτλερ: «Η παράδοση αποκλείεται. Το στράτευμα θα αμυνθεί μέχρι τέλους».

1980: Ο πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Καραμανλής, με επιστολή του στη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή, προτείνει τη μόνιμη διεξαγωγή των Ολυμπιακών Αγώνων στην Ελλάδα.

1998: Αεροσκάφος συντρίβεται σε βουνό κοντά στην περιοχή Κάραγιαν ντε Όρο στις Φιλιππίνες και σκοτώνονται 104 άνθρωποι.

2003: Στον εισαγγελέα οδηγούνται οι τρεις πρώτοι συλληφθέντες για συμμετοχή στην τρομοκρατική οργάνωση Επαναστατικός Λαϊκός Αγώνας. Ο εισαγγελέας ασκεί ποινική δίωξη για ένταξη και συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση στους Αγγελέτο Κανά, κοινοτάρχη Κιμώλου, Κώστα Αγαπίου και Ειρήνη Αθανασάκη, οι οποίοι συνελήφθησαν τα ξημερώματα.

2007: Εκκενώνεται το Κέντρο Συνεντεύξεων του Λευκού Οίκου, τα προσωρινά κεντρικά γραφεία Τύπου κοντά στην προεδρική κατοικία των ΗΠΑ. Το CNN μετέδωσε ότι η εκκένωση οφείλεται σε ύποπτο πακέτο.

Γεννήσεις

1754 - Ταλεϋράνδος, Γάλλος πολιτικός και διπλωμάτης

1853 - Γεώργιος Σουρής, σατιρικός ποιητής

1882 - Τζαίημς Τζόυς, Ιρλανδός συγγραφέας του «Οδυσσέα» και των «Δουβλινέζων»

1886 - Φρανκ Λόιντ, Σκωτσέζος σκηνοθέτης βραβευμένος με Όσκαρ Σκηνοθεσίας

1926 - Βαλερί Ζισκάρ ντ' Εστέν, πρώην Πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας

1947 - Φάρα Φόσετ, Αμερικανίδα ηθοποιός

1950 - Χρήστος Παπαδόπουλος, αθλητής και προπονητής της πετοσφαίρισης

1954 - Κρίστι Μπρίνκλεϊ, το πρώτο τοπ μόντελ

1972 - Ντάνα Ιντερνάσιοναλ, τρανσέξουαλ Ισραηλινή τραγουδίστρια

1975 - Ιεροκλής Στολτίδης, Έλληνας ποδοσφαιριστής

1977 - Σακίρα, Κολομβιανή τραγουδίστρια της ποπ

1979 - Φανή Χαλκιά, Ελληνίδα αθλήτρια του στίβου

Θάνατοι

1907 - Ντμίτρι Μεντελέγιεφ, Ρώσος χημικός

1918 - Τζον Σάλιβαν, ο τελευταίος μποξέρ, που αγωνιζόταν με γυμνά χέρια

1950 - Κωνσταντίνος Καραθεοδωρής, Έλληνας μαθηματικός και θεωρητικός φυσικός

1969 - Μπόρις Καρλόφ, ηθοποιός

1970 - Μπέρτραντ Ράσελ, Βρετανός μαθηματικός και φιλόσοφος , που είχε βραβευθεί με το Νόμπελ Λογοτεχνίας το

1979 - Σιντ Βίσιους, μέλος του πανκ συγκροτήματος Sex Pistols

1994 - Μαρίγια Γκιμπούτας, Αρχαιολόγος

1996 - Τζιν Κέλι, διάσημος ηθοποιός, χορευτής και χορογράφος

http://www.newsbeast.gr

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

ΥΠΑΠΑΝΤΗ: η Ορθόδοξη και παραδοσιακή “Γιορτή της Μητέρας”.

 

Στὴν Ἑλλάδα, ἠ Γιορτή της Μητέρας γιορτάστηκε γιὰ πρώτη φορὰ στὶς 2 Φεβρουαρίου τοῦ 1929, γιὰ νὰ συνδυαστεῖ ἡ Γιορτὴ αὐτὴ μὲ τὴν χριστιανικὴ γιορτὴ τῆς Ὑπαπαντῆς. Κατὰ τὴν διάρκεια τῆς δεκαετίας τοῦ 1960 ὅμως, μεταφέρθηκε στὴν 2η Κυριακή τοῦ Μαΐου (ἀποκόπτοντας τήν ἱερή αὐτή γιορτή ἀπό τήν Πίστη μας.).

ΟΜΙΛΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΗΤΕΡΑ

Βασισμένη στους Λόγους του Γ. Παΐσιου

Την ημέρα της Υπαπαντής, η Εκκλησιά μας όρισε να τιμάται η μητέρα. Στο πρόσωπο της μητέρας όλων μας της Παναγίας ,σπεύδουμε όλες εμείς οι μητέρες όταν θέλουμε να αντλήσουμε κουράγιο και δύναμη,όταν πελαγοδρομούμε μέσα στη δεινή της σκληρής καθημερινότητας ,όταν συναντούμε άπειρες δυσκολίες με τα παιδιά μας .Και όλες έχουμε δεχτεί πλούσια την ευλογιά και τη Χάρη της και με τη βοήθεια της έχουμε βρει λύσεις στα προβλήματα και τους προβληματισμούς μας.

Ιδιαιτέρα η πολύτεκνη μητέρα ,στην οποία θα επικεντρωθούμε , έχει πολλούς λογούς για να ζητά τις πρεσβείες της.

Κάθε μάνα δίνει τον αγώνα της ,αναλώνεται καθημερινά για χάρη των παιδιών της ,ξεπερνά τον εαυτό της .Κάθε μάνα είναι αξιέπαινη, ανεξάρτητα από τον αριθμό των παιδιών της .Ακόμα και η γυναικά που δεν μπόρεσε να χαρεί τη μητρότητα ,ενώ πολύ το επιθυμούσε .Και εκείνη που ενώ το ήθελε πολύ ,δεν μπόρεσε να χαρεί πολλά παιδιά μέσα στην αγκαλιά της.

Στην περίπτωση όμως μιας πολύτεκνης οικογένειας αυτό που πέρα από τη χαρά πολλαπλασιάζεται   είναι ο κόπος,  έννοια ,η φροντίδα .Όλοι μας έχουμε εμπειρία από το μεγάλωμα των παιδιών .Επομένως ,ακόμα και αν δεν έχουμε εμπειρία πολυτεκνίας μπορούμε εύκολα να αναλογιστούμε πώς είναι όταν οι φροντίδες γίνονται πολλαπλές.To κάθε παιδί έχει τις δικές του ανάγκες. Τα μικρότερα ζητούν αμέριστη την προσοχή ενώ και όσα μεγαλώνουν, απαιτούν και αυτά το ενδιαφέρον της μητέρας. Γιατί τα παιδιά μπορεί να είναι πολλά, αλλά θέλει να βοηθήσει το καθένα να είναι επιμελής στα μαθήματα, αλλά και να δραστηριοποιηθεί και πέρα από το σχολικό πρόγραμμα. Ταυτόχρονα να μην χάνει την ευκαιρία να  νουθετεί το καθένα προσωπικά, να του δείξει στοργή και ενδιαφέρον. Να μελετά τον κάθε χαρακτήρα ξεχωριστά, ιδιαίτερα καθώς μεγαλώνουν και αλλάζουν οι ανάγκες και τα ενδιαφέροντα.

Και όσο μεγαλώνουν τα παιδιά, μπορεί να μετριάζεται ο σωματικός κόπος, οι έγνοιες  όμως   περισσεύουν. Έγνοιες για τις σπουδές, για την επαγγελματική τους αποκατάσταση, τις οικογένειες που τα ίδια θα δημιουργήσουν. Σε τι κοινωνία θα ζήσουν… Σε τι εποχή,  με τόσες δυσκολίες…Και καθώς είναι πολλά τα παιδιά, πολλές και οι μέριμνες.

Κάπως έτσι κυλά η καθημερινότητα. Με γρήγορη ταχύτητα και μεγάλη ένταση. Και είναι σπάνιες οι ευκαιρίες που έχει για να ξαποστάσει λίγο. Πρέπει  όμως να βγει νικήτρια. Κανείς δεν την δικαιολογεί, και πρώτα απ’ όλους ο εαυτός της ,να μην είναι συνεπής στο έργο της.

 Πώς θα μπορέσει λοιπόν να φέρει εις πέρας την αποστολή της; Από που αντλεί δύναμη και θάρρος ώστε να μην γονατίσει, αλλά όρθια να παλεύει και να νικά, χωρίς να της λείπει το χαμόγελο; Να δίνει τον αγώνα της με χαρά και προθυμία;

Όπως κάθε πιστός, έτσι και η μητέρα τη δύναμη του Χριστού και της Παναγίας μας ταπεινά ζητά και λαμβάνει. Σε κάθε δυσκολία, στους κινδύνους των παιδιών, στις αρρώστιες, στα παραστρατήματα, εκεί στρέφει το βλέμμα της. ’Γιατί ο Θεός, που φροντίζει για τα πετεινά του ουρανού, πολύ περισσότερο θα φροντίσει για τα δικά της παιδιά.’ Γράφει ο Γέροντας Παϊσιος στους Λόγους του. ¨Ο Θεός, συνεχίζει ο Γέροντας, αγαπά και φροντίζει ιδιαίτερα τους πολύτεκνους. Στις αρχές μπορεί να αντιμετωπίσουν δυσκολίες, αλλά ο Θεός δεν θα τους αφήσει’.

  Και επειδή η εποχή μας δεν ευνοεί την οικογενειακή ζωή, πόσο μάλλον την πολυτεκνία, η μητέρα καλείται πολλές φορές να αντιμετωπίσει, εκτός από τις πρακτικές δυσκολίες, και την αποδοκιμασία του κοινωνικού περίγυρου. Ακόμα και την αναλγησία της πολιτείας. Γιατί η πολυτεκνία θεωρείται από πολλούς «μωρία»…

  Όταν όμως η μητέρα συνειδητοποιήσει την τιμή που της έγινε να φέρει αυτές τις εικόνες του Θεού στον κόσμο, όταν ξέρει ότι ο Θεός την βλέπει από ψηλά και ευλογεί τους κόπους της και ότι οι θυσίες της δεν πάνε χαμένες, τότε αναπαύεται ψυχικά και γαληνεμένη συνεχίζει τον αγώνα της.

Μέγιστη είναι και η συμβολή του πατέρα στη λειτουργία της οικογένειας, πόσο μάλλον της πολυμελούς. Ενώ δεν είναι δυνατόν να βοηθά πάντα τη μητέρα σε πρακτικά ζητήματα, ωστόσο η συμπαράστασή του και η στήριξή του προς τη μητέρα είναι ανεκτίμητες. Ο άνδρας εκπροσωπεί κυρίως τη λογική και μπορεί να ενισχύει τη μητέρα σε στιγμές που είναι συναισθηματικά ταραγμένη και να την ηρεμεί.

Κατά το Γ. Παϊσιο, «αυτό που ενώνει περισσότερο το ζευγάρι είναι η ευγνωμοσύνη. Ο ένας αγαπά τον άλλο για αυτό που του χαρίζει. Η γυναίκα δίνει στον άνδρα την εμπιστοσύνη, την αφοσίωση την υπακοή. Ο άνδρας δίνει στη γυναίκα την σιγουριά ότι μπορεί να την προστατέψει. Η γυναίκα είναι η αρχόντισσα του σπιτιού, αλλά και η μεγάλη υπηρέτρια. Ο άνδρας είναι ο κυβερνήτης του σπιτιού, αλλά και ο μεγάλος χαμάλης.»

   Στο σημείο αυτό ας αναφερθούμε σε μια νέα τάση στο χώρο της παιδοψυχολογίας .Αντί να προσπαθείτε να κάνετε ευτυχισμένα τα παιδιά σας ,λένε οι εκπρόσωποι της , προσπαθήστε να κάνετε ευτυχισμένη τη σχέση σας με το –την σύζυγό σας .Αυτομάτως τα παιδιά θα αισθανθούν ευτυχισμένα. Στις πολυμελείς οικογένειες ίσως να φαίνεται δύσκολο να βρεθεί χρόνος για τους γονείς. Είναι όμως τόσο αναγκαίος! Και όταν η σχέση των συζύγων είναι χαρούμενη και ειρηνική, τα παιδιά αντλούν απ’ αυτήν τόση χαρά και ασφάλεια, που περιορίζονται οι παράξενες συμπεριφορές και οι παράλογες απαιτήσεις. Κοντά στους αγαπημένους γονείς μεγαλώνουν ήρεμα και αγαπημένα αδέλφια ,χωρίς πολλές φιλονικίες και έριδες, που προβληματίζουν επιπλέον τη μητέρα.

Εδώ πρέπει να τονιστεί και η ανεκτίμητη βοήθεια που μπορεί να προσφέρει και η γιαγιά. Σύμφωνα με το Γέροντα ¨Η γιαγιά στην οικογένεια είναι μεγάλη ευλογία. Η μάνα δεν προλαβαίνει με τις δουλειές ν δώσει στα παιδιά την απαραίτητη στοργή και αγάπη. Τη δίνει λοιπόν η γιαγιά. Με τη φροντίδα της γιαγιάς και η μάνα κάνει τις δουλειές της, και η γιαγιά αναπαύεται με την αγάπη των εγγονών.»

   Όπως είναι λογικό, τα πολλά παιδιά χρειάζονται και πολλή ενέργεια. Η βοήθεια λοιπόν της γιαγιάς ή κάποιου άλλου φιλικού ή συγγενικού προσώπου, είναι πολύ σημαντική για τη μητέρα .Μεγάλη η βοήθεια που μπορεί να προσφέρει και ο παππούς, ιδιαίτερα σε πρακτικά ζητήματα. Και κάθε βοήθεια αξίζει πραγματικά τον κόπο.

Σε κάθε περίπτωση όμως, «με την απλότητα θα κάνει πολλή προκοπή η μάνα. Καλύτερα να ασχολείται με την ανατροφή των παιδιών, παρά να καταπιάνεται σχολαστικά με το νοικοκυριό, με τα άψυχα πράγματα, Αν χάνει το χρόνο της κοιτάζοντας πώς να παρουσιάσει τακτοποιημένο το σπίτι της στους ξένους, τότε τι να πει κανείς?», καταλήγει ο Γέροντας.

  Οι δουλειές τελειωμό δεν έχουν, ενώ τα παιδάκια έχουν ανάγκη από το χρόνο και το ενδιαφέρον της μητέρας.  Απλοποιώντας το νοικοκυριό και οργανώνοντας καλά τις καθημερινές δουλειές, θα έχει την ευχέρεια να σταθεί κοντά στα παιδιά της. Γιατί εκείνα έχουν ανάγκη τη στοργή και την αγάπη της πολύ περισσότερο απ΄ ότι ένα άψογο σπίτι ή άψογα ρούχα…

Καθώς μεγαλώνουν τα παιδιά, αναλαμβάνουν και αυτά υπεύθυνους ρόλους μέσα στο σπίτι. Χωρίς να τα φορτώνει υπερβολικά, αλλά καλλιεργώντας  την αγάπη και το φιλότιμό τους, η μητέρα μπορεί να έχει δίπλα της πολλούς βοηθούς. Το μεγαλύτερο θα προσέξει λίγο το μωρό, θα βοηθήσει το μικρότερο στα μαθήματα. Όλα μπορούν να κάνουν κάποιες δουλίτσες.

«Σε μια μεγάλη οικογένεια ,δίνονται πολλές ευκαιρίες στα παιδιά να αναπτυχθούν φυσιολογικά εφ΄ όσον οι γονείς τους δίνουν σωστή αγωγή .» λέει πάλι ο Γέροντας” Το ένα παιδί βοηθά το άλλο. Υπάρχει αυτό το δόσιμο και ζουν μέσα σε αυτό το κλίμα θυσίας και αγάπης. Ο μικρός τον μεγάλο και τον αγαπά και τον σέβεται. Αυτό φυσιολογικά καλλιεργείται σε μια πολύτεκνη οικογένεια.»

   Στην εποχή μας πάντως που η λιτότητα μπήκε αναγκαστικά σε όλα τα σπίτια, νομίζω ότι να μεγαλώνουν τα παιδιά μας με απλότητα και ολιγάρκεια είναι ένα πραγματικό εφόδιο. Και στις πολυμελείς οικογένειες, όπου εκ των πραγμάτων τα παιδιά μεγαλώνουν με λιγότερα υλικά αγαθά, δεν σημαίνει ότι τα  παιδιά δεν μπορούν να μάθουν να κουβαλούν τη χαρά μέσα τους. Γιατί η ψυχή δεν γεμίζει με την ύλη…Αντίθετα, φροντίζοντας για την πνευματική τους καλλιέργεια, την ενασχόλησή τους με τον πολιτισμό, τις τέχνες ,τη μουσική, τον αθλητισμό και με ό,τι άλλο δείχνουν να έχουν κλίση, μπορούμε να τους δείξουμε μια άλλη προοπτική της ζωής, πέρα από το χρήμα και την άνεση.

Και παράλληλα με την πνευματική και ψυχική καλλιέργεια των παιδιών, η μητέρα φροντίζει και για την καλλιέργεια της προσωπικότητάς της. Οργανώνοντας τις δουλειές της και απλοποιώντας τη ζωή της, μπορεί να βρει το χρόνο να διαβάσει, να παρακολουθήσει μια ομιλία, να ασχοληθεί με κάτι που την ευχαριστεί και την ξεκουράζει ψυχικά. Ακόμα να προσφέρει από το περίσσευμα της αγάπης της και  πέρα από τα όρια της οικογένειάς της. Όλα αυτά βοηθούν την ίδια, βοηθούν και τα παιδιά της, που εμπνέονται από το παράδειγμά της.

Γιατί το παράδειγμα είναι εκείνο που μιλάει στην ψυχή των παιδιών πολύ περισσότερο από τα λόγια, όπως λέει ο Γέροντας Παϊσιος. Και στην περίπτωση της μητέρας με τα πολλά παιδιά η ηρεμία, η πραότητα, η ψυχραιμία που αντιμετωπίζει τις πολλές δυσκολίες που προβάλλουν μπροστά της, είναι ένα μάθημα ζωής για τα παιδιά της και το περιβάλλον της. Ένα εφόδιο για να παλέψουν τα ίδια κόντρα στις δύσκολες συνθήκες, Όταν θα βγουν και αυτά στον αγώνα της ζωής και θα δημιουργήσουν και αυτά τις δικές τους οικογένειες.

*****

Είναι δύσκολη η εποχή που ζούμε. Και καθώς η καθημερινότητα, η επιβίωση, γίνονται δυσβάστακτες, διστάζουμε μπροστά στη σκέψη να φέρουμε και άλλους ανθρώπους σε αυτό το σκληρό κόσμο. Ας δούμε όμως τι απάντησε ο Γέροντας σε κάποιον που του έκανε την αντίστοιχη ερώτηση.

  -Γέροντα, σήμερα πολλοί νέοι άνθρωποι δεν θέλουν να κάνουν παιδιά, γιατί σκέφτονται σε τι κόσμο θα φέρουν το παιδί τους. Μόλυνση, ζωή γεμάτη άγχος, άγρια κοινωνία, πόλεμοι…

   -Όχι παιδί μου, δεν είναι έτσι. Οι Χριστιανοί στον καιρό των διωγμών δεν παντρευόντουσαν? Δεν κάναν παιδιά? Και παντρευόντουσαν, και παιδιά κάναν. Είχαν την ελπίδα τους στηριγμένη στο Θεό, όχι στους ανθρώπους. Είναι ολιγοπιστία αυτός ο λογισμός. Ο Θεός σε μια στιγμή μπορεί να τα διορθώσει όλα. Να σβήσει όλα τα στραβά. Κάνουν οι άνθρωποι σχέδια…έχει και ο Θεός τα δικά του…»

Πολύ ελπιδοφόρα τα λόγια του Γέροντα! Και ας αναλογιστούμε πώς μεγαλούργησαν οι πρόγονοί μας. Ο Θ. Κολοκοτρώνης γράφει ότι οι Έλληνες νίκησαν γιατί «οι καλύβες ήταν γεμάτες με παιδιά». Και ο Μακρυγιάννης «Όλα τα θεριά του κόσμου πολεμούν να μας φαν, αλλά δεν μπορούν. Τρώνε από μας, αλλά μένει και μαγιά.» Αυτά ως ένα αφιέρωμα στους πατέρες, για να μην τους αδικήσουμε. Αν και όσα ειπώθηκαν για τη μητέρα, χωρίς τη στήριξη ενός άξιου πατέρα είναι πολύ δύσκολο να επιτευχθούν…

Kαι ας τελειώσουμε το μικρό αυτό λόγο, που ήταν βασισμένος στις διδαχές του αγίου Γέροντα – με κάτι πολύ σημαντικό για όλες τις μητέρες- με τη σημασία που πρέπει να δοθεί στο ξεκίνημα της ζωής των παιδιών. Σύμφωνα με το Γέροντα, η αγωγή ξεκινά από τη σύλληψη του εμβρύου! Και συνεχίζεται κατά τα πρώτα χρόνια της ζωής, όπου ανεκτίμητος είναι ο μητρικός θηλασμός .

Όσα είπαν οι φωτισμένοι αυτοί άνθρωποι, (δείτε τα κείμενα των αγίων Γερόντων Παϊσίου και Πορφυρίου) είναι ό,τι ακριβώς πρεσβεύει και η σύγχρονη επιστήμη. Η εμβρυική ζωή, η  βρεφική και η πρώτη παιδική ηλικία είναι καθοριστικές για την ανάπτυξη της προσωπικότητας, για δημιουργία ανθρώπων με υγεία ψυχική και σωματική. Ο μητρικός θηλασμός συστήνεται  από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας να διαρκεί τουλάχιστον δύο χρόνια. Αξίζει σίγουρα να δώσουμε βάση σε αυτά τα τόσο καθοριστικά χρόνια, γιατί η αρχή είναι το   ήμισυ του παντός.

Οι λόγοι του Γέροντα που ακούστηκαν προέρχονται από το βιβλίο «Λόγοι Γέροντος Παϊσίου του Αγιορείτου, τόμος Δ, Οικογενειακή Ζωή». Είναι ένα βιβλίο που αξίζει να υπάρχει σε όλα τα  σπίτια. Και από το επίσης αξιόλογο βιβλίο του  κ. Αθ. Ρακοβαλή «ο π. Παϊσιος μου είπε…».

Εύχομαι σε όλες τις μητέρες καλή δύναμη στον αγώνα μας και να χαιρόμαστε ό,τι πολυτιμότερο έχουμε- τις οικογένειές μας!

  Η Παναγία μας, η Μητέρα όλου του κόσμου, να μας ενισχύει και να μας καθοδηγεί όλους στον καθημερινό αγώνα της ζωής.

***Βασισμένο σε ομιλία που εκφωνήθηκε στη γιορτή της Μητέρας, την ημέρα της Υπαπαντής

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Εορτή της Υπαπαντής του Σωτήρος Χριστού.

 

Την Υπαπαντή του Σωτήρος Χριστού τιμά σήμερα, 2 Φεβρουαρίου, η Εκκλησία μας.

Το γεγονός αυτό εξιστορεί ο Ευαγγελιστής Λουκάς στο κεφάλαιο Β', στ. 22-35. Συνέβη σαράντα μέρες μετά τη γέννηση του παιδιού Ιησού.

Σύμφωνα με το Μωσαϊκό νόμο, η Παρθένος Μαρία, αφού συμπλήρωσε το χρόνο καθαρισμού από τον τοκετό, πήγε στο Ναό της Ιερουσαλήμ μαζί με τον Ιωσήφ, για να εκτελεσθεί η τυπική αφιέρωση του βρέφους στο Θεό κατά το «πάν άρσεν διανοίγον μήτραν (δηλαδή πρωτότοκο) άγιον τω Κυρίω κληθήσεται» και για να προσφέρουν θυσία, που αποτελούνταν από ένα ζευγάρι τρυγόνια ή δύο μικρά περιστέρια.

Κατά τη μετάβαση αυτή, δέχθηκε τον Ιησού στην αγκαλιά του ο υπερήλικας Συμεών. Αυτό το γεγονός αποτελεί άλλη μια απόδειξη ότι ο Κύριος Ιησούς Χριστός δεν ήλθε να καταργήσει τον Μωσαϊκό νόμο, όπως ισχυρίζονταν οι υποκριτές Φαρισαίοι και Γραμματείς, αλλά να τον συμπληρώσει, να τον τελειοποιήσει.

Κατά την ολονυκτία της Υπαπαντής στην Κωνσταντινούπολη, οι βασιλείς συνήθιζαν να παρευρίσκονται στο Ναό των Βλαχερνών. Η συνήθεια αυτή εξακολούθησε μέχρι τέλους της βυζαντινής αυτοκρατορίας.

Απολυτίκιο:
Ήχος α'.
Χαίρε Κεχαριτωμένη Θεοτόκε Παρθένε, εκ σού γαρ ανέτειλεν ο Ήλιος της δικαιοσύνης, Χριστός ο Θεός ημών, φωτίζων τους εν σκότει. Ευφραίνου και συ Πρεσβύτα δίκαιε, δεξάμενος εν αγκάλαις τον ελευθερωτήν των ψυχών ημών, χαριζόμενον ημίν και την Ανάστασιν.

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Εορτάζοντες την 2αν του μηνός Φεβρουαρίου

 Εορτάζοντες την  2αν του μηνός Φεβρουαρίου

---

 

 

• Η ΥΠΑΠΑΝΤΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ

• Ο ΑΓΙΟΣ ΑΓΑΘΟΔΩΡΟΣ

• Ο ΑΓΙΟΣ ΙΟΡΔΑΝΗΣ ο εκ Τραπεζούντας.

• Ο ΝΕΟΣ ΟΣΙΟΜΑΡΤΥΡΑΣ ΓΑΒΡΙΗΛ ο εν Κων/πόλει

 

 

Αναλυτικά

 

Η ΥΠΑΠΑΝΤΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ
Το γεγονός αυτό εξιστορεί ο ευαγγελιστής Λουκάς στο κεφάλαιο 6', στ. 22-35. Συνέβη σαράντα μέρες μετά τη γέννηση του παιδιού Ιησού. Σύμφωνα με το Μωσαϊκό νόμο, ή Παρθένος Μαρία, αφού συμπλήρωσε το χρόνο καθαρισμού από τον τοκετό, πήγε στο Ναό της Ιερουσαλήμ μαζί με τον Ιωσήφ, για να εκτελεσθεί ή τυπική αφιέρωση του βρέφους στο Θεό κατά το "πάν άρσεν διανοίγον μήτραν (δηλαδή πρωτότοκο) άγιον τω Κυρίω κληθήσεται" και για να προσφέρουν θυσία, πού αποτελούνταν από ένα ζευγάρι τρυγόνια ή δύο μικρά περιστέρια. Κατά τη μετάβαση αυτή, δέχθηκε τον Ιησού στην αγκαλιά του ο υπερήλικας Συμεών, όπως θα έξιστορίσουμε αύριο στη μνήμη του. Αυτό το γεγονός αποτελεί άλλη μια απόδειξη ότι ο Κύριος Ιησούς Χριστός δεν ήλθε να καταργήσει τον Μωσαϊκό νόμο, όπως ισχυρίζονταν οι υποκριτές Φαρισαίοι και Γραμματείς, αλλά να τον συμπληρώσει, να τον τελειοποιήσει. Κατά την ολονυκτία της Υπαπαντής στην Κωνσταντινούπολη, οι βασιλείς συνήθιζαν να παρευρίσκονται στο Ναό των Βλαχερνών. Ή συνήθεια αυτή εξακολούθησε μέχρι τέλους της βυζαντινής αυτοκρατορίας.

Απολυτίκιο. Ηχος α'.
Χαίρε Κεχαριτωμένη Θεοτόκε Παρθένε· εκ σου γαρ ανέτειλεν ο Ήλιος της δικαιοσύνης, Χριστός ο Θεός ημών, φωτίζων τους εν σκότει. Εύφραίνου και συ Πρεσβύτα δίκαιε, δεξάμενος εν άγκάλαις τον έλευθερωτήν των ψυχών ημών, χαριζόμενον ημίν και την Ανάστασιν.

Ο ΑΓΙΟΣ ΑΓΑΘΟΔΩΡΟΣ
Μαρτύρησε στα Τύανα της Καππαδοκίας. Στην αρχή του ξερρίζωσαν τα δόντια, έπειτα του έκοψαν τη γλώσσα, και κατόπιν του αφαίρεσαν με ξυράφι το δέρμα. Άλλα ή πίστη του προς τον Χριστό, έμεινε ακέραια και ακλόνητη, καταντροπιάζοντας τους άγριους βασανιστές. Τέλος πέθανε, αφού του διαπέρασαν τα μυαλά με πυρωμένα σουβλιά, από τα όποια όμως φλογερώτερος απέμεινε ο ζήλος της ευσέβειας και της αγάπης του προς τον Χριστό.

Ο ΑΓΙΟΣ ΙΟΡΔΑΝΗΣ ο εκ Τραπεζούντας.
Καταγόταν από την Τραπεζούντα και όταν παντρεύτηκε εγκαταστάθηκε στον Γαλατά της Κωνσταντινούπολης. Τότε ήταν 40 χρονών. Κάποτε λοιπόν, διασκέδαζε με κάποιους Όθωμανούς συμπατριώτες του, παίζοντας μαζί τους ένα παιγνίδι. Σέ κάποια στιγμή, ένας συμπαίκτης του, είπε κοροϊδευτικά στα ελληνικά: "Άγιε Νικόλα ψωριάρη, βοήθησε με να νικήσω". ο Ιορδάνης τότε, απάντησε παρόμοια εις βάρος όμως του Μωάμεθ. Την επόμενη μέρα, ένας από την παρέα του τον κατηγόρησε σαν υβριστή της θρησκείας του Μωάμεθ. "Οδηγήθηκε λοιπόν στον Βεζίρη και πιέστηκε να δεχθεί τον μουσουλμανισμό για να αποφύγει την τιμωρία του θανάτου. ο Ιορδάνης, όμως, παρέμεινε σταθερός στην αγάπη του προς τον "γλυκύτατο Ιησού" και έτσι οδηγήθηκε από τον έπαρχο στο Κουτζούκ Καραμάνι, τον τόπο της εκτέλεσης. Ενώ ήταν έτοιμος ο δήμιος να αποκεφαλίσει τον μάρτυρα, έφθασε αγγελιοφόρος του Βεζίρη και είπε μυστικά στον Ιορδάνη: "Ό Βεζίρης σε συμβουλεύει να λυπηθείς τη ζωή σου και πες φανερά ότι τουρκεύεις και έπειτα πήγαινε όπου θέλεις να ζήσεις χριστιανικά". ο Ιορδάνης απάντησε: "Ευχαριστώ τον Βεζίρη, αλλά αυτό δεν θα το κάνω ποτέ". Έτσι ο δήμιος έκοψε το κεφάλι του ένδοξου αυτού μάρτυρα, στην Κων/πολη 2 Φεβρουαρίου 1650 (κατ' άλλους 1651). Τη νύκτα πήγαν οι συγγενείς και οι φίλοι του στον έπαρχο, και άφοϋ του έδωσαν αρκετά χρήματα, πήραν το ιερό λείψανο του και το έθαψαν ευλαβικά στην τοποθεσία Μπέγιογλου. Μαρτύριο του Άγιου αύτοϋ συνέγραψαν ο Ί. Καρυοφύλλης, Μέγας Λογοθέτης της Μεγάλης Εκκλησίας και ο Μελέτιος Συρίγου.

Ο ΝΕΟΣ ΟΣΙΟΜΑΡΤΥΡΑΣ ΓΑΒΡΙΗΛ ο εν Κων/πόλει
Καταγόταν από την Άλλώνη της Προικοννήσου. Έγινε μοναχός και υπηρετούσε σαν κήρυκας της ενορίας του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως. Κατηγορήθηκε σαν υβριστής της μουσουλμανικής θρησκείας, φυλακίστηκε και βασανίστηκε στην Κωνσταντινούπολη. Παρέμεινε όμως σταθερός στην πίστη του και επειδή δεν δέχτηκε να γίνει μουσουλμάνος, αποκεφαλίστηκε στη πόλη αυτή 2 Φεβρουαρίου 1676. Το λείψανο του Αγίου ρίχτηκε στη θάλασσα από τους Τούρκους. Το μαρτύριο του Αγίου συνέγραψε ο Ιωάννης Καρυοφύλλης.

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

ΔΕΛΤΙΟ ΚΑΙΡΟΥ για Δευτέρα 2 Φεβρουαρίου.

 

ΔΕΛΤΙΟο ΚΑΙΡΟΥ για Δευτέρα 2/2

Την Δευτέρα 2 Φεβρουαρίου 2026 αναμένονται βροχές, καταιγίδες και χιονοπτώσεις κατά τόπους. Κανονικές για την εποχή θερμοκρασίες. Άνεμοι έως 7-8 μποφόρ στα πελάγη με σταδιακή εξασθένηση.

Πιο αναλυτικά, αρχικά αναμένονται βροχές και καταιγίδες, στη Μακεδονία, στη Θράκη, στην Ανατολική Θεσσαλία και Στερεά, στην Πελοπόννησο, στο Αιγαίο και στην Κρήτη. Χιονοπτώσεις θα σημειωθούν στα ορεινά των παραπάνω ηπειρωτικών περιοχών αλλά και σε πεδινές περιοχές της Ανατολική Μακεδονίας και της Θράκης. Πιθανότητα χαλαζοπτώσεων υπάρχει κυρίως στο Αιγαίο και στην Κρήτη. Από το πρωί τα φαινόμενα θα περιοριστούν κυρίως στη Θράκη, στα ανατολικά τμήματα του Αιγαίου και στην Κρήτη. Από το μεσημέρι αναμένονται σποραδικές μόνο βροχές και σποραδικές χιονοπτώσεις στα ορεινά και σε περιοχές χαμηλού υψομέτρου της Ανατολικής Μακεδονίας και της Θράκης.

Η θερμοκρασία στη Δυτική Μακεδονία θα κυμανθεί από -3 έως 7 βαθμούς Κελσίου στην υπόλοιπη Μακεδονία και στη Θράκη από -2 έως 9, στη Θεσσαλία από 2 έως 12, στην Ήπειρο από 1 έως 12, στην Στερεά και στην Πελοπόννησο από 4 έως 14, στα νησιά του Ιονίου από 6 έως 12, στα νησιά του Βορείου και Ανατολικού Αιγαίου από 4 έως 14, στις Κυκλάδες από 6 έως 14, στα Δωδεκάνησα από 12 έως 15 και στην Κρήτη από 11 έως 18 βαθμούς Κελσίου. Σημειώνεται στο Αιγαίο και στην Κρήτη η ελάχιστη αναμένεται προς το τέλος του εικοσιτετραώρου.

Οι άνεμοι στο Βόρειο Αιγαίο θα πνέουν από βορειοανατολικές διευθύνσεις 5 έως 7 μποφόρ και από το μεσημέρι 3 έως 5 μποφόρ. Στο Κεντρικό Αιγαίο οι άνεμοι θα πνέουν από βόρειες διευθύνσεις 6 έως 8 μποφόρ και από το μεσημέρι από βορειοδυτικές διευθύνσεις 3 έως 5 μποφόρ. Μετά το απόγευμα θα γίνουν μεταβαλλόμενοι 2 έως 4 μποφόρ. Στο Νότιο Αιγαίο οι άνεμοι θα πνέουν από δυτικές διευθύνσεις 5 έως 7 μποφόρ και από το μεσημέρι 3 έως 5 μποφόρ. Στο Ιόνιο οι άνεμοι θα πνέουν από βορειοδυτικές διευθύνσεις 5 έως 7 μποφόρ και από το μεσημέρι 3 έως 5 μποφόρ. Προς το τέλος του εικοσιτετραώρου οι άνεμοι στο Ιόνιο θα γίνουν μεταβαλλόμενοι 2 έως 4 μποφόρ.

Στην Αττική αναμένονται νεφώσεις κατά διαστήματα με πιθανότητα πρόσκαιρων, τοπικών βροχών έως το μεσημέρι. Οι άνεμοι θα πνέουν από βορειοδυτικές διευθύνσεις 4 έως 6 μποφόρ και από το μεσημέρι 2 έως 4 μποφόρ. Η θερμοκρασία στο κέντρο των Αθηνών θα κυμανθεί από 8 έως 12 βαθμούς Κελσίου.

Στον νομό Θεσσαλονίκης αναμένονται νεφώσεις με πιθανότητα πρόσκαιρων, τοπικών βροχών και στα ορεινά πρόσκαιρων, τοπικών χιονοπτώσεων κυρίως έως το πρωί και προς το τέλος του εικοσιτετραώρου. Οι άνεμοι θα πνέουν από βόρειες διευθύνσεις 2 έως 4 μποφόρ και από το μεσημέρι έως 3 μποφόρ. Η θερμοκρασία στο κέντρο της Θεσσαλονίκης θα κυμανθεί από 4 έως 9 βαθμούς Κελσίου.

Read more » Διαβάστε Περισσότερα