7+1 χρήσεις του σκόρδου.

 Θεραπεύει την ακμή Λόγω του ότι έχει αντιβιοτικές ιδιότητες το σκόρδο είναι αποτελεσματικό κατά της ακμής και πολλών άλλων δερματικών παθήσεων. Η λύση είναι να τρίψετε με μια σκελίδα καθαρισμένο και ωμό σκόρδο το πρόσωπό σας και κυρίως στα σημεία όπου υπάρχει ακμή.

Προστατεύει τα κατοικίδιά σας Αν τα κατοικίδιά σας υποφέρουν από τσιμπούρια, ψύλλους και άλλα παράσιτα, τότε το σκόρδο θα τα σώσει. Προσθέστε λίγο σκόρδο στη διατροφή των ζώων σας για να μένουν μακριά τους τα παράσιτα. Επίσης μπορείτε να τρίβετε και το τρίχωμά τους με λίγο σκορδάκι για να είναι ακόμα πιο ασφαλή.

Χρησιμεύει ως φυτοφάρμακο Αντί να χρησιμοποιείτε κάποιο φυτοφάρμακο που κάνει κακό στην υγεία σας και το περιβάλλον μπορείτε απλά να φτιάξετε το πιο τέλειο, φυτικό φυτοφάρμακο. Ανακατέψτε μερικές σκελίδες σκόρδου με εκχύλισμα πιπεριού και σαπούνι και ψεκάστε με το μείγμα τα φυτά και τα λουλούδια σας.

Μπορεί να λειτουργήσει ως κόλλα Αν δεν έχετε κόλλα στο σπίτι σας και παρόλα αυτά θέλετε να κολλήσετε κάτι που σας έσπασε, μπορείτε απλά να πάρετε μερικές σκελίδες σκόρδου και να τις λιώσετε. Κρατήστε το ζουμί από το σκόρδο (που έχει ιδιότητες κόλλας) και αλείψτε το σε χαρτί ή γυαλί. Με αυτό μπορείτε να κολλήσετε τα ραγισμένα τζάμια σας και οτιδήποτε άλλο σε γυαλί έχει ραγίσει.

Διώχνει τα έντομα Τα κουνούπια έχουν ήδη αρχίσει να κάνουν αισθητή την παρουσία τους. Για να τα κρατήσετε μακριά σας μπορείτε απλά να βάλετε σκελίδες όπου θεωρείτε πως υπάρχουν κουνούπια καθώς και στις μπαλκονόπορτες και τα παράθυρα του σπιτιού σας. Επίσης μπορείτε να απλώσετε σκόρδο στο σώμα σας. Πάρτε μερικές σκελίδες και τρίψτε με αυτές τα εκτεθειμένα μέρη του σώματός σας. Το κακό, βέβαια, είναι πως σε αυτήν την περίπτωση εκτός από τα κουνούπια δεν θα σας πλησιάζει και κανένας άλλος.

Βοηθάει στο κρυολόγημαΤο σκόρδο είναι γεμάτο αντιοξειδωτικά τα οποία κάνουν καλό στο ανοσοποιητικό σύστημα. Όταν κρυολογείτε μπορείτε να ρίχνετε ψιλοκομμένο ή λιωμένο σκόρδο σε βραστό νερό για αρκετά λεπτά, να σουρώνετε το μείγμα και να το πίνετε. Αν θέλετε μπορείτε να προσθέτετε και λίγο μέλι για να γίνεται λίγο πιο νόστιμο το ρόφημα

Βοηθάει στον έλεγχο του βάρους σας Σε μελέτες που έχουν γίνει στην Κορέα έχει αποδειχτεί πως το σκόρδο μπορεί να αποδειχθεί πολύ καλός σύμμαχος στην προσπάθεια να χάσετε μερικά κιλά. Για καλύτερα αποτελέσματα πάρτε μερικές σκελίδες σκόρδου και σπάστε τις. Αφήστε τις σε θερμοκρασία δωματίου για 15 λεπτά και μετά χρησιμοποιήστε τις στις συνταγές σας.

Ανεβάζει τη λίμπιντο Πολλοί αρχαίοι λαοί χρησιμοποιήσουν το σκόρδο ως αφροδισιακό. Μάλιστα πολλοί άνδρες το έτρωγαν πριν κάνουν έρωτα με τις γυναίκες τους ενώ ακόμα και ο Αριστοτέλης έχει κάνει σχετικά αναφορά στο θέμα. Ο λόγος που το σκόρδο έχει και αυτή την ιδιότητα είναι πως βοηθάει στην κυκλοφορία του αίματος. Φάτε το και εσείς και ο σύντροφός σας έτσι ώστε να μην σας ενοχλεί και η έντονη μυρωδιά του.

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Σαν σήμερα... 2 Ιουλίου.

 

Τα σημαντικότερα γεγονότα της 2ας Ιουλίου

963: Ο Νικηφόρος Φωκάς ανακηρύσσεται από τον στρατό αυτοκράτορας της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.

1777: Το Βερμόντ γίνεται η πρώτη Πολιτεία των ΗΠΑ που προχωρεί στην κατάργηση της δουλείας.

1839: Θεμελιώνεται το νέο κτίριο του Οθωνείου Πανεπιστημίου της Αθήνας (μετέπειτα Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο). Πρόκειται για το νεοκλασσικό της Οδού Πανεπιστημίου στα Προπύλαια.

1860: Ιδρύεται η πόλη του Βλαδιβοστόκ στη Ρωσία.

1912: Η Ελλάδα, η Βουλγαρία και η Σερβία συνάπτουν συμμαχία ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία.

1932: Η Ελλάδα υιοθετεί τη θερινή ώρα.

1961: Ο αμερικανός συγγραφέας Έρνεστ Χέμινγουεϊ βάζει τέλος στη ζωή του με κυνηγετική καραμπίνα στο Άινταχο, σε ηλικία 61 ετών. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του υπέφερε από κατάθλιψη.

1976: Το Βόρειο και το Νότιο Βιετνάμ, διαιρεμένα από το 1954, επανενώνονται στη Σοσιαλιστική Δημοκρατία του Βιετνάμ.

1985: Ο Αντρέι Γκρομίκο γίνεται Πρόεδρος της ΕΣΣΔ και ο Έντουαρντ Σεβαρντνάντζε τον αντικαθιστά στο αξίωμα του υπουργού Εξωτερικών.

1989: Ορκίζεται η Κυβέρνηση υπό τον Τζαννή Τζαννετάκη, ο οποίος διατηρεί και το χαρτοφυλάκιο του υπουργείου Εξωτερικών.

1990: Αρχίζει το 28ο Συνέδριο του ΚΚΣΕ, το οποίο θα κρίνει όχι μόνο το μέλλον του Γκορμπατσόφ αλλά και την περαιτέρω πορεία της σοβιετικής κοινωνίας και του κράτους.

1993: 37 πιστοί του Αλεβί στην Ινδία που συμμετείχαν σε ένα φεστιβάλ σκοτώνονται, όταν μια ομάδα αντιδραστικών έβαλε φωτιά στο ξενοδοχείο που γινόταν το φεστιβάλ.

1995: Στην Αλγερία, 11 άνθρωποι σκοτώνονται από εκρήξεις σε παγιδευμένα αυτοκίνητα.

1996: Στην Αυστραλία, η Κυβέρνηση της Βόρειας Πολιτείας εγκρίνει τον πρώτο -στον κόσμο- νόμο περί ευθανασίας.

2000: Με το χρυσό γκολ του Ντέιβιντ Τρεζεγκέ, η Γαλλία κερδίζει την Ιταλία με 2-1 στον τελικό του Euro 2000 στο Ρότερνταμ και γίνεται η πρώτη ομάδα που μετά τον τίτλο της παγκόσμιας πρωταθλήτριας κατακτά και τον τίτλο της πρωταθλήτριας Ευρώπης.

2001: Το αεροδρόμιο του Λίβερπουλ ονομάζεται «Αεροδρόμιο Τζον Λένον», προς τιμήν του «σκαθαριού» που κατάγεται από την πόλη.

2005: Ο Μπομπ Γκέλντορφ διοργανώνει το Live 8, με κεντρικό σύνθημα «Make Poverty History» (Κάντε τη φτώχεια παρελθόν). Η όλη εκδήλωση, στο πλαίσιο της οποίας δίνονται 10 συναυλίες σ' όλο τον κόσμο, διοργανώνεται με αφορμή τη σύνοδο του G8 στο Γκλένινγκλς της Σκοτίας, με στόχο να πιέσουν τους 8 ηγέτες των χωρών που συμμετέχουν στην απάλειψη των χρεών της Αφρικής και το διπλασιασμό της αναπτυξιακής βοήθειας.

2010: Στη Δημοκρατία του Κονγκό ένα βυτιοφόρο εκρήγνυται και σκοτώνει 230 άτομα.

Γεννήσεις

1714 - Κρίστοφ Βίλιμπαλντ Γκλουκ, Γερμανός συνθέτης

1862 - Ουίλιαμ Χένρι Μπραγκ, Άγγλος φυσικός

1876 - Βίλχελμ Κούνο, Γερμανός πολιτικός

1877 - Έρμαν Έσσε, Γερμανός συγγραφέας

1904 - Ρενέ Λακόστ, Γάλλος αντισφαιριστής και επιχειρηματίας

1906 - Χρήστος Τσαγανέας, Έλληνας ηθοποιός

1925 - Πατρίς Λουμούμπα, Κονγκολέζος πολιτικός

1939 - Αλέξανδρος Παναγούλης, Έλληνας πολιτικός και ποιητής

1950 - Χόρχε ντελ Καστίγιο, Περουβιανός πολιτικός

1957 - Μπρετ Χαρτ, Καναδός παλαιστής

1978 - Ντιάνα Γκουρτσκάγια, Γεωργιανή τραγουδίστρια

1985 - Άσλεϊ Τίσντεϊλ, Αμερικανίδα ηθοποιός και τραγουδίστρια

1986 - Λίντσεϊ Λόχαν, Αμερικανίδα ηθοποιός και τραγουδίστρια

1987 - Εστεμπάν Γρανέρο, Ισπανός ποδοσφαιριστής

Θάνατοι

1504 - Στέφανος Γ' ο Μέγας, πρίγκιπας της Μολδαβίας

1566 - Νοστράδαμος, Γάλλος αστρολόγος και συγγραφέας

1778 - Ζαν Ζακ Ρουσσώ, Ελβετός φιλόσοφος

1843 - Σάμουελ Χάνεμαν, Γερμανός ιατρός

1937 - Αμέλια Έρχαρτ, Αμερικανίδα αεροπόρος

1961 - Έρνεστ Χέμινγουεϊ, Αμερικανός συγγραφέας

1973 - Φέρντιναντ Σαίρνερ, Γερμανός στρατάρχης

1977 - Βλαντιμίρ Ναμπόκοφ, Ρώσος συγγραφέας

1997 - Τζέιμς Στιούαρτ, Αμερικανός ηθοποιός

http://www.newsbeast.gr

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Εορτή της καταθέσεως της Τιμίας Εσθήτος της Υπεραγίας Θεοτόκου.

 

Την κατάθεση της Τιμίας Εσθήτος της Υπεραγίας Θεοτόκου τιμά σήμερα, 2 Ιουλίου, η Εκκλησία μας.

Στο ναό των Βλαχερνών, που είχε κτίσει η βασίλισσα Πουλχερία, κόρη του αυτοκράτορα Αρκαδίου και σύζυγος του αυτοκράτορα Μαρκιανού (451 - 457 μ.Χ.), είχαν κατατεθεί τα σπάργανα (εντάφια) της Θεοτόκου, τα όποια είχαν σταλεί από τον Πατριάρχη Ιεροσολύμων Ιουβενάλιο.

Όταν δε ήταν αυτοκράτορας ο Λέων Α' ο Θράξ (457 - 474 μ.Χ.), οι πατρίκιοι Γάλβιος και Κάνδιδος έφεραν από τα Ιεροσόλυμα και την τίμια εσθήτα της Υπεραγίας Θεοτόκου. Ο Λέων την παρέλαβε και την κατέθεσε στο ναό των Βλαχερνών, μέσα σε χρυσή λάρνακα.

Η εσθήτα αυτή υπήρχε μέσα στο ναό των Βλαχερνών μέχρι το έτος 820 μ.Χ. Αλλά ο ναός αυτός το 1070 μ.Χ. κάηκε και κατόπιν, αφού ανοικοδομήθηκε, από απροσεξία ξανακάηκε στις 19 Ιανουαρίου του 1434 μ.Χ. Βέβαια, πάντα τα τίμια αντικείμενα της Υπεραγίας Θεοτόκου γίνονται αφορμή στους αγωνιζόμενους χριστιανούς να μιμηθούν την αρετή της.

Και όπως, λοιπόν, αυτή «διετήρει πάντα τα ρήματα (του Κυρίου) εν τη καρδία αυτής» (Λουκά, θ' 51.), διατηρούσε, δηλαδή, τα λόγια του Υιού της βαθειά χαραγμένα στην καρδιά της, έτσι ας κάνουμε κι εμείς.

Απολυτίκιο:
Ήχος γ'. Θείας πίστεως.
Θείον ένδυμα, των οίκτιρμών σου, και ιμάτιον αθανασίας, την αγίαν σου Εσθήτα και άφθαρτον, τη κληρουχία σου Κόρη δεδώρησαι, εις περιποίησιν πάντων και σύναψιν. Όθεν Άχραντε, την θείαν αυτής κατάθεσιν, τιμώντες ευσεβώς σε μεγαλύνομεν.

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

ΔΕΛΤΙΟ ΚΑΙΡΟΥ για Πέμπτη 02 Ιουλίου.

 Την Πέμπτη 2 Ιουλίου 2026 αναμένεται αλλαγή του καιρού με βροχές και καταιγίδες. Η θερμοκρασία θα φτάσει τους 35 με 37 βαθμούς. Άνεμοι μέχρι 6 μποφόρ στο Αιγαίο.

Πιο αναλυτικά, στο μεγαλύτερο μέρος της χώρας αναμένεται αρχικά ηλιοφάνεια με νεφώσεις το μεσημέρι και το απόγευμα στα ηπειρωτικά, οπότε θα εκδηλωθούν τοπικές βροχές και στα ορεινά της Στερεάς, της Ηπείρου, της Θεσσαλίας, της Μακεδονίας και της Θράκης, μεμονωμένες καταιγίδες.

Η θερμοκρασία στη Δυτική Μακεδονία θα κυμανθεί από 18 έως 32 βαθμούς Κελσίου, στην υπόλοιπη Μακεδονία και στη Θράκη από 21 έως 36 βαθμούς, στη Θεσσαλία από 23 έως 37 βαθμούς, στη Στερεά από 22 έως 37 βαθμούς, στην Πελοπόννησο από 19 έως 36 βαθμούς, στα Επτάνησα από 20 έως 32 βαθμούς και στα νησιωτικά τμήματα του Αιγαίου και την Κρήτη από 20 έως 34 βαθμούς, αλλά στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου οι μέγιστες θα φτάσουν τοπικά στους 35-36 βαθμούς Κελσίου.

Οι άνεμοι θα πνέουν από βόρειες διευθύνσεις 3 με 5, στο Αιγαίο μέχρι 6 μποφόρ.

Στην Αττική ο καιρός θα είναι αίθριος, με λίγες νεφώσεις το μεσημέρι και το απόγευμα. Οι άνεμοι θα είναι μεταβλητοί 3 έως 4 μποφόρ και η θερμοκρασία θα κυμανθεί από 24 έως 35 βαθμούς Κελσίου.

Στη Θεσσαλονίκη ο καιρός θα είναι γενικά αίθριος με νεφώσεις το μεσημέρι και το απόγευμα, οπότε θα εκδηλωθούν τοπικές βροχές και μεμονωμένες καταιγίδες κυρίως στα ορεινά. Οι άνεμοι θα πνέουν από διάφορες διευθύνσεις 2 με 3 μποφόρ και η θερμοκρασία θα κυμανθεί από 23 έως 34 βαθμούς Κελσίου.

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Εορτάζοντες την 2ην του μηνός Ιουλίου.

  Εορτάζοντες την 2ην του μηνός Ιουλίου

---

 

• ΚΑΤΑΘΕΣΙΣ ΤΙΜΙΑΣ ΕΣΘΗΤΟΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ

• Ο ΑΓΙΟΣ ΙΟΥΒΕΝΑΛΙΟΣ, Πατριάρχης Ιεροσολύμων

• Ο ΑΓΙΟΣ ΚΟΪΝΤΟΣ

• Ο ΑΓΙΟΣ ΛΑΜΠΡΟΣ, ο Νεομάρτυρας

• ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΑΝΘΙΜΟΣ ο Γέρων, ΠΑΥΛΟΣ, ΒΗΛΩΝ, ΘΕΩΝ, ΗΡΩΝ και άλλοι 36 Αιγύπτιοι (+ 305-310)*.

• [Ο ΑΓΙΟΣ ΕΥΤΥΧΙΑΝΟΣ, Μάρτυρας]

 

 

 

Αναλυτικά

 

ΚΑΤΑΘΕΣΙΣ ΤΙΜΙΑΣ ΕΣΘΗΤΟΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ
Στο ναό των Βλαχερνών, που είχε κτίσει η βασίλισσα Πουλχερία, κόρη του αυτοκράτορα Αρκαδίου και σύζυγος του αυτοκράτορα Μαρκιανού (451-457), είχαν κατατεθεί τα σπάργανα (εντάφια) της Θεοτόκου, τα όποια είχαν σταλεί από τον Πατριάρχη Ιεροσολύμων, Ιουβενάλιο. Όταν δε ήταν αυτοκράτορας ο Λέων Α' ο Θράξ (457-474), οι πατρίκιοι Γάλβιος και Κάνδιδος έφεραν από τα Ιεροσόλυμα και την τίμια εσθήτα της Ύπεραγίας Θεοτόκου. Ο Λέων την παρέλαβε και την κατέθεσε στο ναό των Βλαχερνών, μέσα σε χρυσή λάρνακα. Η εσθήτα αυτή υπήρχε μέσα στο ναό των Βλαχερνών μέχρι το έτος 820. Αλλά ο ναός αυτός το 1070 κάηκε και κατόπιν, αφού ανοικοδομήθηκε, από απροσεξία ξανακάηκε στις 19 Ιανουαρίου του 1434. Βέβαια, πάντα τα τίμια αντικείμενα της Υπεραγίας Θεοτόκου γίνονται αφορμή στους αγωνιζόμενους χριστιανούς να μιμηθούν την αρετή της. Και όπως, λοιπόν, αυτή διετήρει πάντα τα ρήματα (του Κυρίου) εν τη καρδία αυτής"1, διατηρούσε, δηλαδή, τα λόγια του Υιού της βαθειά χαραγμένα στην καρδιά της, έτσι ας κάνουμε κι εμείς.
1. Ευαγγέλιο Λουκά, θ' 51.

Απολυτίκιο. "Ηχος πλ. δ'.
Θεοτόκε Άειπάρθενε, των ανθρώπων ή σκέπη, Έσθήτα και Ζώνην του αχράντου σου σώματος, κραταιάν τη πάλει σου περιβολήν έδωρήοω, τω άσπόρω τόκω σου άφθαρτα διαμείναντα· επί σοι γαρ και φύσις, καινοτομείται και χρόνος. Διό δυσωπούμεν σε, είρήνην τη πολιτεία σου δώρησαι, και ταις ψυχαίς ημών το μέγα έλεος.

Ο ΑΓΙΟΣ ΙΟΥΒΕΝΑΛΙΟΣ Πατριάρχης Ιεροσολύμων
Ο Πατριάρχης αυτός κατέχει μία από τις επισημότερες θέσεις στην εκκλησιαστική ιστορία. Κατά την πιο πιθανή γνώμη, πατριάρχευσε 28 συνεχή χρόνια και υπήρξε σύγχρονος των βασιλέων Θεοδοσίου του μικρού, Πουλχερίας, Μαρκιανοϋ και Λέοντος του Α'. Στη Γ' Οικουμενική Σύνοδο, που έγινε στην Έφεσο, η συμμετοχή του Ιουβενάλιου ήταν ενεργητικότατη. Διότι ήταν άνδρας όχι μόνο πολλού ζήλου, αλλά και λόγου και παιδείας. Ο Ιουβενάλιος έγραψε για την Κοίμηση της Θεοτόκου και τη Μετάσταση αυτής. Επίσης, αυτός είναι που έστειλε στον αυτοκράτορα Μαρκιανό τα εντάφιά της σπάργανα, που κατατέθηκαν στο Ναό των Βλαχερνών. Πέθανε, σύμφωνα με τα λεγόμενα του Δοσίθεου, το έτος 457.

Ο ΑΓΙΟΣ ΚΟΪΝΤΟΣ
Καταγόταν από τη Φρυγία και διακρινόταν για το θερμό ζήλο του να διαδίδει τη χριστιανική πίστη μεταξύ των ειδωλολατρών. Κάποτε πήγε σ' ένα χωριό που ονομαζόταν Αιολίς, όπου έδινε ελεημοσύνη στους φτωχούς και γιάτρευε ανθρώπους από ακάθαρτα πνεύματα. Επειδή όμως ο ηγεμόνας Ρούφος τον ανάγκαζε να θυσιάσει στα είδωλα, δαιμονίστηκε, αλλά ο Άγιος τον θεράπευσε και ο ηγεμόνας, αφού τον αντάμειψε με πολλές τιμές, τον άφησε ελεύθερο. Κατόπιν πήγε στην Πέργαμο, όπου συνελήφθη από τους Έλληνες Κυμαίους, που άρχισαν να τον βασανίζουν. Τότε ξαφνικά έγινε μεγάλος σεισμός, με αποτέλεσμα να πέσει ο ναός των Ελλήνων και να συντριβούν τα είδωλα που ήταν μέσα σ' αυτόν. Φοβισμένοι οι Έλληνες, άφησαν τον Άγιο ελεύθερο. Αργότερα στην Πέργαμο ήλθε ο άρχοντας Κλέαρχος, ο οποίος συνέλαβε τον Άγιο και του συνέτριψε τα σκέλη, αλλά αυτός με τη θεία χάρη έγινε υγιής και από τότε έζησε άλλα 10 χρόνια και κατόπιν απεβίωσε ειρηνικά. (Η κυρίως μνήμη του Αγίου αυτού είναι την 2α Μαρτίου, εδώ περιττά επαναλαμβάνεται από τους Συναξαριστές).

Ο ΑΓΙΟΣ ΛΑΜΠΡΟΣ ο Νεομάρτυρας
Στις 2 Ιουλίου του 1835 μαρτύρησε στη Μάκρη του Νομού Έβρου ο Άγιος Λάμπρος. Αυτός, μαζί με άλλους πέντε συμμάρτυρές του, τον Θεόδωρο, τον άλλο Θεόδωρο, τον Γεώργιο, τον Ιωάννη και τον Μιχαήλ, εκβιάστηκε από τους Τούρκους και εξώμοσε. Κατόπιν, όμως, μεταμελήθηκε και μαζί με τους άλλους μαρτύρησε για την πίστη του στον Χριστό.

ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΑΝΘΙΜΟΣ ο Γέρων, ΠΑΥΛΟΣ, ΒΗΛΩΝ, ΘΕΩΝ, ΗΡΩΝ και άλλοι 36 Αιγύπτιοι (+ 305-310).
Ο Άγιος Άνθιμος, γέρων στην ηλικία και πιθανώτατα ελληνικής καταγωγής, μαρτύρησε στη Θεσσαλονίκη στα χρόνια του Μαξιμιανού. Οι υπόλοιποι, επίσης, μαρτύρησαν στη Θεσσαλονίκη στα χρόνια του Μαξιμιανού.

[Ο ΑΓΙΟΣ ΕΥΤΥΧΙΑΝΟΣ, Μάρτυρας]

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Ιούλιος πορθητής.

 

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

«Έρθεν και ο Χορτοθέρτς. Έπαρ’ το καγάν’ σο χερ’ τσ’»...Όλα όσα έκαναν τον μήνα Ιούλιο στον Πόντο.

 

Ο Ιούλιος ή Ιούλης ή Θερνόν, είναι ο έβδομος μήνας του έτους κατά το Ιουλιανό και το Γρηγοριανό Ημερολόγιο και έχει 31 ημέρες. Στο αττικό ημερολόγιο ήταν ο πρώτος μήνας του έτους και ονομάζονταν Εκατομβαιών διάρκειας 30 ημερών που αντιστοιχεί με το χρονικό διάστημα από 23 Ιουνίου έως τις 23 Ιουλίου.

Στον Πόντο ο Ιούλιος λεγόταν Χορτοθέρτς, γιατί ήταν ο μήνας του θερισμού των χόρτων έτσι έλεγαν:

«Έρθεν και ο Χορτοθέρτς. Έπαρ’ το καγάν’ (δρεπάνι) σο χερ’ τσ’ (χέρι σου)».

Στην Κερασούντα, Κοτύωρα, Τρίπολη, Χαλδία και Σάντα τον έλεγαν ο Χορτοθέρης, ενώ στην Τραπεζούντα Χορτοθέρ’ς, αλλά και Χορτοθέρης.

Στα Σούρμενα και στη Ματσούκα λεγόταν (Θερ’νός και στην Κρώμνη και με τα δύο ονόματα.

Θερ’νός μας παραδίδει και ο Φαίδων Κουκουλές ότι λεγότανε στον Πόντο, γράφοντας τα εξής: «Πόσον τούτο είναι ακριβές δεικνύει ότι κατά μεν τους βυζαντινούς χρόνους με τον θερισμόν σχετίζεται ο Ιούλιος, ο εν Πόντω Θερ’νός λεγόμενος».

Το όνομα Χορτοθέρης (Ιούλιος) παράγεται από το ουσιαστικό χόρτον και το ρήμα θερίζω. Από το όνομα αυτού του μήνα έχουμε και τα παράγωγα, το επίθετο χορτοθερέσιν, που σημαίνει αυτό που παράγεται κατά το μήνα Ιούλιο επίσης, το χορτοθέριν, που σημαίνει α) τόπος θερισμού, κατάλληλος για θέρισμα και β) τόπος θερισμένος.

Και όπως συνήθως το καθετί στην πατρίδα μας έδινε αφορμή για τραγούδι και για παροιμιώδεις φράσεις, έτσι έγινε και με τους μήνες, από τα ονόματα των οποίων φαίνεται και το ξεχωριστό χαρακτηριστικό του καθενός σχετικά με τις φυσικές του ενέργειες:

«Ο Μάρτ’ς μαραίν’ τα μάραντα, Απρίλτς τα μανουσάκια, ο Χορτοθέρτς τα χορτάρα κι Αύγουστον παλικάρα».

1) θέρισμα

Ο Ιούλιος λοιπόν ήταν ο μήνας του θερισμού.

Στο Βυζάντιο, όπως μαρτυρεί ο Φαίδων Κουκουλές, η πολιτεία, επειδή έδινε μεγάλη σημασία στο θερισμό για τη διατροφή του λαού, απαγόρευε με νόμο να οδηγούν αυτή την εποχή τους γεωργούς στα δικαστήρια, για να δικαστούν.

Στον Πόντο ο θερισμός έπαιρνε πανηγυρικό χαρακτήρα, όπως μαρτυρεί Δ. Κ. Παπαδόπουλος (Σταυριώτης). Κύριο όργανο του θερισμού ήταν το καγάν’ ή δρεπάν’ (το) και πιο σπάνια δερπάν’.

Στον Όφη το λέγανε δροπάν’ και στη Νικόπολη δερπάντιν, ένα μικρό δρεπάνι με μακρουλό χέρι.

Πιο σπάνια χρησιμοποιούσαν την κερεντή, ένα μεγάλο δρεπάνι με λαβή, με την οποία θέριζαν όρθιοι και συνήθως τη χρησιμοποιούσαν για χόρτα ή τριφύλλι.

Το θέρισμα, κατά το πλείστον, γινόταν από γυναίκες και νέες κοπέλες, που με πολλή χαρά και με τραγούδια θέριζαν, χωρισμένες σε ομάδες, από το βράδυ. Τα τμήματα που θέριζαν από τη μια άκρη ως την άλλη άκρη του χωραφιού τα λέγανε αμνούς. Όταν ο αμνός άρχιζε με μεγάλο πλάστη συνέχεια στένευε και τελείωνε σε γωνία, λεγόταν ξιφάρ’.
Οι θεριστές και οι θερίστριες κρατούσαν με το δεξί χέρι το δρεπάνι, ενώ με το αριστερό τα στάχυα που κόβανε, ώσπου να συμπληρωθεί ένα χερόβολο. Δύο - τρία χερόβολα έκαναν ένα δεμάτ’ (δεμάτι) κι αυτά τα μάζευαν όλα και σχημάτιζαν τα θεμώνια (θημωνιές).

Καθώς παρατηρούσαν τις κοπέλες να θερίζουν σι Πόντιοι, επαινούσαν την αγαπημένη τους τραγουδώντας:

«Σον Αϊ-Λίαν αφκακέσ’ θερίζ’ τ’ εμόν τ’ αρνόπον
και ντ’ έμορφα και νόστιμα κρατεί το καγανόπον».

Όταν άρχιζε το θέρισμα, έστηναν όρθιο το πρώτο δεμάτι, κι αυτός που το έκανε αυτό ευχόταν καλή αρχή, ενώ οι άλλοι θεριστές απαντούσαν άμποτε και τον χρόνου.
Όταν τελείωνε με το καλό ο θερισμός, κρεμούσαν μπρος στην πόρτα τους το αποθέρ’, δηλ. ένα δεμάτι στάχυα με καρπούς, καλλιτεχνικά δεμένο, ενώ ο ιδιοκτήτης του χωραφιού φιλοδωρούσε τη θερίστρια, που πρώτη έβαζε μπρος στα πόδια του το πρώτο χερόβολο.

Ο λαός δεν άφηνε ασχολίαστη κι αυτή την παρουσία του ιδιοκτήτη στο χωράφι την ώρα του θερισμού, κι έτσι έγινε το τραγούδι:

«Θερίστ’ αργάτ’ θερίστ’ αργάτ’, θα σπάζω την κοσσάραν
κι αν ‘κι τελείται το χωράφ’, θα σπάζω την κασκάραν»

2) Αλώνισμα

Οι γυναίκες, όταν τελείωνε το θέρισμα, φορτώνονταν τα δεμάτια, αφού τα έκαναν σαλάκα και τα πήγαιναν στ’ αλώνια, εκεί όπου θα γινόταν το αλώνισμα.

Το αλώνιν, έτσι λεγόταν στην Κερασούντα, Οινόη (Ούνγια), Νικόπολη, Τρίπολη, αλών’ στα Κοτύωρα (Ορντού), Τραπεζούντα, Χαλδία, και αλώνιν ή αλώνι στη Νικόπολη.
Το αλώνι ήταν ένας συμπαγής κυκλικός χώρος που τον γάνωναν, δηλ. άλειφαν με χώμα ή πηλό το έδαφος, το έβρεχαν και μετά πατούσαν καλά την επιφάνειά του με μια πέτρα κυλινδρική, το κυλίντρ’.

Αφού τα ετοίμαζαν όλα, οι γεωργοί έλεγαν, εκρέμ’σα σ’ αλών’, δηλ. άπλωσα τα στάχυα στο αλώνι για αλώνισμα.

Συνήθως το αλώνισμα γινόταν με βόδια, όπως φαίνεται κι από τη φράση τα καλά τα βούδα αγλήγορα κόφ’νε τ’ αλών’.

Στα βόδια περνούσαν το αλωνοζύγονον (Χαλδία), δηλ. τον ειδικό ζυγό για το αλώνισμα, για να σύρουν από πίσω τους τα δουκάνια ή το τυκάν’ (Τραπεζούντα), τουκάνιν (Κερασούντα),τουκάν’ (Κοτύωρα), Σάντα, Τραπεζούντα, Χαλδία), τοκάν’ (Χαλδία). Η λέξη παράγεται από το τυκάνιον, που προέρχεται από το αρχαίο ουσιαστικό η τυκάνη.

Το τυκάν’ ή τα δουκάνα απαρτιζόταν από δύο παράλληλα χοντρά σανίδια ενωμένα, που έφεραν από την κάτω επιφάνεια σφηνωμένους αιχμηρούς πυριτόλιθους ή κοφτερές σιδερένιες λάμες (βλ. «Λαογραφικά Λαραχανής», σελ. 22), για να χωριστεί ο καρπός από τα στάχυα.

Με τον ίδιο τρόπο άλλωστε οι χωρικοί αλώνιζαν και στην περίοδο της γερμανικής κατοχής σε χωριά της Μακεδονίας και αλλού. Για να ενισχύσουν μάλιστα το βάρος επάνω στο τυκάν’, ώστε να γίνει πιο εύκολος ο χωρισμός ου καρπού, τοποθετούσαν επάνω του κάποιο παιδί, δημιουργώντας μια ατμόσφαιρα διασκεδαστική για τα παιδιά, ιδίως αν τους έδιναν στο χέρι τοβουκέντρ’ (=ραβδί που κέντριζαν τα βόδια) και τα κερατίδια (= το σχοινί που δένουν στα κέρατα του βοδιού για να το οδηγούν), για να κρατούν τα ζώα. Καθώς οι γεωργοί αλώνιζαν, προέτρεπαν τα ζώα με διάφορα επιφωνήματα, ώσπου να τελειώσουν το αλώνισμα.

Στη συνέχεια γινόταν το βόρισμαν ή ιβόρισμα, ή εβόριγμαν (Ματσούκα) από το ρήμα βορίζω, που παράγεται από το ουσιαστικό βορέας. Περίμεναν δηλαδή να φυσήξει ο αέρας, οπότε και άρχιζαν το λίχνισμα με το αλωνίφταρον, το ειδικό ξύλινο φτυάρι για το αλώνισμα. Σήκωναν δηλαδή το γέννημα ψηλά στον αέρα, για να ξεχωρίσει ο καρπός από τα άχυρα και για το σκοπό αυτό είχανε κι άλλο εργαλείο, το δίκρανο με δύο δόντια ή χείλη που το λέγανε λεχμετέρ’καθώς ιβόριζαν μάλιστα, παρακαλούσαν τον αέρα να φυσήξει, για να τελειώσουν τη δουλειά τους, τάζοντάς του ότι θα του φτιάξουν ψωμάκι. «Φύσα αέρα, φύσα, θα ευτάμε σε κολοθόπον».

Οι πατέρες μας, θυμόσοφοι όπως ήταν, έλεγαν για κείνους που ανακινούσαν παλιές και ξεχασμένες υποθέσεις ή χρέη παλαιά αχύρα εβορίζ’.

Στη συνέχεια με το αλωνοκόσκινον συνέχιζαν το χώρισμα καρπού από άχυρα. Στο Σταυρί το λέγανε και αχυροκόσκινον ή λωροκόσκινον (=κόσκινο από λεπτές λωρίδες δέρματος σε διατακτική πλέξη).

Μετά έκαναν το τεπούρισμαν με το τεπούρ’, δηλ. ξύλινο μονοκόμματο τον οποίο καθάριζαν τον καρπό από τις πέτρες και τον άγριο βίκο.

Τον καρπό τέλος τον μετρούσαν με το κότ’ ή χοινίκ’ (χοίνιξ), που ήταν μέτρο χωρητικότητας (10-12 οκάδες), και στη συνέχεια έβγαζαν το σπόρο για τη νέα χρονιά, ενώ το υπόλοιπο μέρος το αποθήκευαν στα αμπάρια το και το άχυρο το μετέφεραν σο αχερών’ (στον αχυρώνα τους).

Τα αλώνια, συνήθως, του κάθε χωριού ήταν συγκεντρωμένα σ’ έναν τόπο που τον έλεγαν αλωνοτόπιν (πρβλ. Χαλδία). Ίσως έτσι η δύσκολη δουλειά του αλωνίσματος και ιβορίσματος να γινόταν πιο ευχάριστη, όταν έβλεπαν και γύρω τους άλλους συγχωριανούς τους.

Στις 20 Ιουλίου και στον Πόντο γιόρταζαν, όπως και στην άλλη Ελλάδα, τον Αι-Λιά, δηλ. τον Προφήτη Ηλία, μια γιορτή που είχε σχέση με τα στάχυα. Την μέρα της γιορτής αυτής οι γυναίκες, πηγαίνοντας στην εκκλησία, έδεναν στα κεφάλια ή σε άλλα μέρη του σώματός τους, όπου είχα πόνους, στάχυα. Μετά τη Μεγάλη Είσοδο στη διάρκεια της θείας λειτουργίας, έκοβαν τα στάχυα, πιστεύοντας ότι θα τους κοπεί και ο πόνος.

Η Άλκη Κυριακίδου Νέστορος γράψει σχετικά: «Εδώ το μέσο είναι τα στάχυα. Η χάρη του άγιου μεταδίνεται σ’ αυτά, επειδή οι γυναίκες τα φορούν στη γιορτή του και μέσα στην εκκλησία του. Και τα στάχυα πάλι, με τη σειρά τους, μεταδίνουν τη χάρη του άγιου στις γυναίκες με την άμεση επαφή που έχουν με το σώμα τους. Για να κοπεί τώρα ο πόνος, κόβουν τα στάχυα μιαν ορισμένη στιγμή. Αυτή η πράξη είναι αυτό που λέμε αναλογική μαγεία: όπως κόβω τα στάχυα, έτσι να κοπεί ο πόνος μου».

3) Αργατία

Εκείνο όμως που είναι συγκινητικό και χαρακτηριστικό των προγόνων μας, είναι η αλληλεγγύη, η αγάπη και η συμπαράσταση προς τον πάσχοντα, τον ορφανό, τη χήρα. Έτσι, αν δεν μπορούσε κάποιος να θερίσει ή να αλωνίσει, δουλειές που δεν περιμένουν, γιατί υπήρχε πάντοτε ο κίνδυνος της πυρκαγιάς ή της καταιγίδας, τότε συγκεντρώνονταν πολλοί και χωρίς αμοιβή πήγαιναν και δούλευαν με χαρά, ώσπου να τελειώσουν τις δουλειές και αυτού που είχε την ανάγκη. Την προσφορά αυτή τη λέγανε αργατία.
Επίσης, για να δείξουν το σεβασμό και την τιμή προς τους προύχοντες του τόπου, σχημάτιζαν την τρανόν αργατίαν, η οποία και έπαιρνε πανηγυρικό χαρακτήρα.

Αλήθεια, στη σημερνή εποχή που όλα έχουν βιομηχανοποιηθεί, μπορεί κανείς να συλλάβει την κραυγή των πατέρων μας «φύσα αέρα, φύσα αέρα, θα ευτάμε σε κολοθόπον;». Κι όταν φυσούσε, πάλι αναφωνούσαν: «Ωωχ! Κολόθ’, κολόθ’», (ωχ! ψωμάκι, ψωμάκι) δηλ. θα γίνει πιο μεγάλο ακόμη το ψωμί. Τα χρόνια έρχονται και περνούν, όμως το ψωμί ως τώρα είναι το ευλογημένο ψωμί, κι ακόμη ευλογημένοι είναι και θα είναι αυτοί που κοπιάζουν για να μας το προσφέρουν, έστω και με τα σύγχρονα τεχνικά μέσα, γιατί ο ψωμί έμεινε ψωμί και τίποτα στο διάβα των αιώνων δεν το έχει αντικαταστήσει.

http://www.pontos-news.gr/

Πηγή: e-istoria.com

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

«Ο Ιούλιος και ο άνεμος».

 

Ιούλιος κι ο άνεμος
δεν είναι `δω
Φτερούγισμα βεντάλιας
στο μπαλκόνι
Μα μια ανάμνηση παλιά
τα διπλωμένα μου πανιά
φουσκώνει 
Θα δανειστώ του ναύτη
τη ματιά
με δάκρυ αλμυρό θέλω
να κλάψω
και κει στου πάθους
τ’ ανοιχτά
ό, τι με κούρασε θα το πετάξω 
Θα βρω της νύχτας
το σκοπό
και με τη λύρα
του Ορφέα
μέσα στον ύπνο σου θα μπω
εσύ `σαι η αγάπη μου η ωραία.

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

ΙΟΥΛΙΟΣ.....ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ..ΚΑΛΗ ΔΥΝΑΜΗ ΣΕ ΟΛΟΥΣ.

 

Ο έβδομος μήνας του χρόνου. Έχει 31 ημέρες. Την ονομασία του την καθιέρωσε ο Μάρκος Αντώνιος (το 44 π.Χ.), για να τιμήσει το φίλο του και μεγάλο στρατηγό των Ρωμαίων, Ιούλιο Καίσαρα, που γεννήθηκε αυτόν το μήνα και που, όπως είναι γνωστό δημιούργησε το «Ιουλιανό ημερολόγιο». Αντικατέστησε τον πέμπτο μήνα, τον Κυρινάλη. Ο ελληνικός λαός τον ονομάζει και Αλωνάρη, Αλωνιστή ή Αλωνιάτη ή Αλωνευτή, επειδή  κατά τον μήνα αυτόν γίνεται το αλώνισμα του σιταριού.

             Ακόμα τον ονομάζει Γυαλιστή ή Γυαλινό (Νάξο & Χίο), επειδή σε ορισμένες περιοχές της χώρας κατά το μήνα αυτό «γυαλίζουν», δηλ. ωριμάζουν τα σταφύλια. Επίσης αναφέρεται σαν Δευτερόλης (σαν 2^ος μήνας του καλοκαιριού), Αηλιάς ή Αηλιάτης (20/7, η γιορτή του Προφήτη Ηλία) και Φουσκομηνάς ή Χασκόμηνας (Ρόδος).            ΕΡΓΑΣΙΕΣ:
             Αλωνίζουν.
             Σκαλίζουν καπνά, καλαμπόκι & πατάτες.
             Θερίζουν σιτηρά (ανάλογα την περιοχή).
             Στα καπνοχώρια ραματιάζουν, στεγνώνουν του καπνού τα φύλλα.
             Ράντισμα & θειάφισμα αμπελιών.
             Τρύγος κυψελών απ’ το θυμάρι.
             ΕΘΙΜΑ-ΠΡΟΛΗΨΕΙΣ:
             Του ΑΛΩΝΙΣΜΟΥ: Όσο διαρκεί ο αλωνισμός, «δεν κάνει να αλωνίζει ολοένα ο ίδιος αλωνιστής. Εναλλάσσεται με τη γυναίκα του και το παιδί, ενώ αυτός ξεκουράζεται στ' αμπλήκι, ένα δέντρο που υπάρχει φυτεμένο κοντά στο αλώνι γι' αυτό το σκοπό.
             Οι ξένοι που τύχαινε να περάσουν, έπρεπε να ευχηθούν μόνο: «Ώρα καλή, χίλια μόδια», ή «Χίλια μόδια, και το αγώι χώρια», κι ο αλωνιστής απαντούσε: «Να 'σαι καλά, Φχαριστούμε».
             Μόλις μάζευαν το λειώμα ή μάλαμα (καθαρό σιτάρι) σ' ένα σωρό, νίβονταν όλοι, και ράντιζαν και το σωρό.
             «Δεν έκανε να έρθει η γυναίκα με ρόκα, γνέθοντας, στ' αλώνι», γιατί «ήταν ξωτικιά και έδιωχνε τον άνεμο, και δεν μπορούσαν να ανεμίσουν, να λιχνίσουν.                                  
              Την τελευταία ημέρα και αφού απολούσαν τα βόδια, πρόσεχαν που θα ξυθεί, το μεγαλύτερο στα χρόνια βόδι. Εάν ξυνόταν στο κεφάλι, ο χειμώνας θα ήταν «πρώιμος», στη μέση «βαρυχειμωνιά στο μέσο του χειμώνα» και αν στην ουρά, ο χειμώνας θα ήταν «όψιμος».
              Με το νέο αλεύρι έφτιαχναν πρώτα μια λειτουργιά, για να την ευλογήσει ο παπάς. Κι απ' το πρώτο ζυμάρι, παρασκεύαζαν ένα ιδιαίτερο κομμάτι, το «κλικούδ'», και το άφηναν στη βρύση του χωριού. Εκείνη που πρώτη θα πήγαινε να πάρει νερό και έβρισκε το καινούριο ψωμί, έπρεπε να το μοιράσει στις γυναίκες που θα τύχαινε να πάνε κι αυτές για νερό.
             ΚΟΥΡΜΠΑΝΙΑ (συνεστιάσεις & δημοτελείς θυσίες)-ΕΘΙΜΙΚΕΣ ΦΩΤΙΕΣ (20/7). Προς τιμή τουΠροφήτη Ηλία, με κύρια επιδίωξη τις ευμενείς καιρικές συνθήκες, για τη γεωργία & την κτηνοτροφία στη διάρκεια του χρόνου. 
             ΓΙΟΡΤΕΣ:
             Του Προφήτη Ηλία (20/7). Μία από τις φλογερές μορφές της Βίβλου, έφορος της βροχής, της βροντής & των κεραυνών. Όλα τα ξωκλήσια, που είναι κτισμένα προς τιμή του, βρίσκονται στις ελληνικές βουνοκορφές, γιατί εκεί ο τόπος ήταν πάντα ιερός.
             ΠΑΝΗΓΥΡΙΑ: Ο Ιούλιος έχει τα περισσότερα από τα πανηγύρια των χωριών. Πέρα από τις καθεαυτό δικές του γιορτές-πανηγύρια (των Αγ. Αναργύρων, της Αγ. Κυριακής, του Προφήτη Ηλία, της Αγ. Παρασκευής & του Αγ. Παντελεήμονα), έχει και πολλές γιορτές-πανηγύρια του χειμώνα, που έχουν μεταφερθεί προκειμένου να επιτρέψει η καλοκαιρία τη διεξαγωγή τους & βέβαια τη μεγαλύτερη προσέλευση κόσμου.
             ΤΟ «ΠΑΝΗΓΥΡΙ ΤΟΥ ΤΑΥΡΟΥ» (Αγ. Παρασκευή Λέσβου). Γίνεται προς τιμή του Αγ. Χαραλάμπους. Πρόκειται για μια ταυροθυσία. Αποτελεί μια γιορτή που διαρκεί 3 ημέρες. Για πρακτικούς λόγους, επειδή δεν είναι εύκολη η μετάβαση στο ξωκλήσι του αγίου την ημέρα της γιορτής του (10/2), το πανηγύρι γινόταν αρχικά την πασχαλινή περίοδο («πριν φύγει το Χριστός Ανέστη»), ή τέλη της ανοιξιάτικης περιόδου, στη συνέχεια μεταφέρθηκε τους καλοκαιρινούς μήνες, Ιούνιο ή Ιούλιο. Καθοριστικό ρόλο έπαιζε η άφιξη κάθε χρόνο των ξενιτεμένων Αγιοπαρασκευιωτών, κυρίως από την Αυστραλία, αφού συνήθως ένας απ’ αυτούς έκανε την καθόλου ευκαταφρόνητη χορηγία για την αγορά του ταύρου, εκτελώντας έτσι κάποιο τάμα του.
             Το πρωί της Παρασκευής οδηγούν τον ταύρο, που πρέπει να είναι εκλεκτός (3ετής, ανευνούχιστος & να μην έχει μπει σε ζυγό) μπροστά στο σπίτι του χορηγού. Εκεί υπό τους ήχους μουσικής στολίζουν τον ταύρο. Του κρεμούν στο λαιμό άνθη & στεφάνι και βάφουν τα κέρατά του με χρυσόσκονη. Μικρή επιγραφή στο μέτωπό του δείχνει το όνομα του δωρητή. Στη συνέχεια με μουσική, με λάβαρα, με σημαία & με την εικόνα του αγίου μπροστά, αρχίζει η περιφορά του ταύρου σε όλο το χωριό. Το απόγευμα της ίδιας μέρας το ζώο μεταφέρεται στην τοποθεσία «Ταύρος», ορεινή & δυσπρόσιτη, 15 χμ Α. της Αγ. Παρασκευής, όπου βρίσκεται και το ξωκλήσι του αγίου.
             Από το πρωί του Σαββάτου αρχίζει η ομαδική μετάβαση των πανηγυριστών στον «Ταύρο», απ’ όλο το νησί. Το σούρουπο φέρνουν τον ταύρο, πάλι με μουσική, μπροστά στο εκκλησάκι και ο ιερέας τον ευλογεί με ειδική ευχή. Τον οδηγούν έπειτα στον τόπο της θυσίας. Εκεί, κατά την πίστη που επικρατεί, το ζώο γονατίζει με τη θέλησή του για να θυσιαστεί. Παράλληλα σφάζονται κι άλλα μικρότερα ζώα, με την ευλογία του παπά πάντα,τάματα κι αυτά των πιστών.
             Την ευλογία του δέχονται κι οι έφιπποι πανηγυριστές, θεωρείται μάλιστα ότι το πανηγύρι αποβλέπει ιδιαίτερα στην προστασία των φοράδων.
             Από το κρέας του ταύρου και με ειδικά κατεργασμένο σιτάρι παρασκευάζεται το λεγόμενο “κεσκέτσι”, που το πρωί της Κυριακής διανέμεται στους πιστούς, για «να πάρουν όλοι τη δύναμη που είχε ο ταύρος».
             Η όλη θυσία-γιορτή τελειώνει το απόγευμα της Κυριακής με ιππικούς αγώνες. Ακολουθεί γλέντι όλων των πανηγυριστών στην πλατεία του χωριού.  
             ΠΑΡΟΙΜΙΕΣ:
             «Ο Αηλιάς κόβει σταφύλια και η Αγία Μαρίνα σύκα».
             «Αλωνάρη με τα αλώνια και με τα χρυσά πεπόνια».
             «Τζίτζιρας ελάλησε, άσπρη ρόγα γυάλισε».
             «Τον Ιούλη κι οι γριές κάνουνε ξετσιπωσιές».             «Από τ' Αι-Λιος ο καιρός γυρίζει αλλιώς».
             «Γαμπρός αλωναριάτικος, κακό χειμώνα βγάνει».
             «Έτσι το ‘χει το λινάρι να ανθεί τον Αλωνάρη».
             «Η καλή αμυγδαλιά ανθίζει το Γενάρη και βαστάει τ' αμύγδαλα όλο τον Αλωνάρη».
             «Κάλλιο λόγια στο χωράφι , παρά ντράβαλα (φασαρίες) στ' αλώνι».
             «Κάτσε κότα το Γενάρη και παπί τον Αλωνάρη».
             «Κότα πίτα το Γενάρη, κόκορα τον Αλωνάρη».
             «Κότα, χήνα το Γενάρη και παπί τον Αλωνάρη».
             «Μικρό-μικρό τ' αλώνι μου, και να ‘ναι μοναχικό μου».
             «Ο άη-Λιας κόβει σταφύλια και η αγία Μαρίνα σύκα».
             «Ο Θεριστής θερίζει, ο Αλωνάρης αλωνίζει κι ο Αύγουστος ξεχωριζει».
             «Όρνιθα το Γενάρη, κέφαλος τον Αλωνάρη».
             «Που μουχτάει τον Χειμώνα‚ χαίρεται τον Αλωνάρη».
             «Πρωτόλη (Ιούνιε), Δευτερόλη(Ιούλιε) μου, φτωχολογιάς ελπίδα».
             «Στο κακορίζικο χωριό τον Αλωνάρη βρέχει».
             «Τ' Αλωναριού τα κάματα (δυνατή ζέστη), τ' Αυγούστου τα λιοβόρια» (ζεστός δυνατός ανατολικός άνεμος).
             «Της αγιά Μαρίνας ρώγα και του άη -Λιός σταφύλι». (δηλαδή το σταφύλι ωριμάζει αργότερα από τη σταφίδα)
             «Της Αγιάς Μαρίνας ρούγα και του Αϊ Λια σταφύλι και του Αγιού Παντελεήμονα γιομάτο το κοφίνι».
             «Το τραγούδι του Θεριστή, η χαρά του Αλωνιστή».
             «Τον Αλωνάρη δούλευε καλό χειμώνα να έχεις».
             «Τον Αλωνάρη έβρεχε στον ποτισμένο τόπο».
             «Χιόνισε μέσα στο Γενάρη, να οι χαρές του Αλωνάρη».

Read more » Διαβάστε Περισσότερα

Σαν σήμερα...1 Ιουλίου.

 1858: O Κάρολος Δαρβίνος και ο Άλφρεντ Ράσελ Γουάλας παρουσιάζουν τις θεωρίες τους στα την εξέλιξη των ειδών στη Linnean Society του Λονδίνου.

1863: Αμερικανικός εμφύλιος: αρχίζει η μάχη του Γκέτισμπεργκ.

1913: Υπογράφεται στο Χατζή Μπεϊλίκ η συνθήκη ανακωχής μεταξύ Ελλάδας και Βουλγαρίας για τον Β' Βαλκανικό Πόλεμο.

1916: Αρχίζει η μάχη του Σομ, η οποία εξελίσσεται σε μία από τις πλέον αιματηρές αναμετρήσεις του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου. Η μάχη διήρκεσε μέχρι τον Νοέμβριο του ίδιου έτους και οι απώλειες εκατέρωθεν ξεπέρασαν το 1 εκατομμύριο!

1933: Οι γερμανικές επιχειρήσεις υποχρεώνονται να καταβάλλουν ένα συγκεκριμένο ποσοστό των κερδών τους στο εθνικοσοσιαλιστικό κόμμα, βάσει του Gleichschaltung, του συστήματος απολυταρχικού ελέγχου που επέβαλαν οι Ναζί σε όλους τους τομείς της κοινωνίας και του εμπορίου.

1960: Η Σομαλία αποκτά την ανεξαρτησία της.

1962: Η Ρουάντα και το Μπουρούντι γίνονται ανεξάρτητα κράτη.

1972: Αρχίζει στο Ρέυκιαβικ της Ισλανδίας η περίφημη σκακιστική αναμέτρηση μεταξύ του παγκόσμιου πρωταθλητή, Σοβιετικού Μπόρις Σπάσκι, και του Αμερικανού διεκδικητή Μπόμπι Φίσερ.

1991: Διαλύεται επίσημα το Σύμφωνο της Βαρσοβίας.

2004: Η Εθνική Ελλάδος πλησιάζει ακόμη πιο κοντά στο απόλυτο όνειρο: την κατάκτηση του Euro 2004. Η Εθνική μας, νικά την Τσεχία με 1-0 στον ημιτελικό και περνά στον τελικό για να αντιμετωπίσει την οικοδέσποινα Πορτογαλία. Το χρυσό γκολ για την Ελλάδα πέτυχε με κεφαλιά, στην εκπνοή του 1ου ημιχρόνου της παράτασης, ο Τραϊανός Δέλλας. 

2008: Στην Αγγλία απαγορεύεται το κάπνισμα σε όλους τους δημόσιους χώρους. 

Γεννήσεις

• 1646 - Γκότφριντ Βίλχελμ Λάιμπνιτς, Γερμανός μαθηματικός
• 1788 - Ζαν Βικτόρ Πονσελέ, Γάλλος μαθηματικός
• 1804 - Γεωργία Σάνδη, Γαλλίδα συγγραφέας
• 1849 - Αργύρης Εφταλιώτης, Έλληνας συγγραφέας
• 1899 - Τσαρλς Λότον, Άγγλος ηθοποιός
• 1899 - Κωνσταντίνος Τσάτσος, Έλληνας πολιτικός
• 1902 - Γουίλιαμ Γουάιλερ, Γερμανός σκηνοθέτης
• 1906 - Εστέ Λόντερ, Αμερικανίδα επιχειρηματίας
• 1916 - Ολίβια Ντε Χάβιλαντ, Βρετανίδα ηθοποιός
• 1921 - Σερέτσε Χάμα, πρόεδρος της Μποτσουάνας
• 1934 - Σίντνεϊ Πόλακ, Αμερικανός σκηνοθέτης
• 1953 - Λόρενς Γκόνζι, Μαλτέζος πολιτικός
• 1953 - Γιάντρανκα Κόσορ, Κροάτισσα πολιτικός
• 1961 - Καρλ Λιούις, Αμερικανός αθλητής
• 1961 - Νταϊάνα, πριγκίπισσα της Ουαλίας
• 1967 - Πάμελα Άντερσον, Καναδή ηθοποιός και μοντέλο
• 1970 - Νίκος Σαμαράς, Έλληνας πετοσφαιριστής
• 1975 - Σούφγιαν Στίβενς, Αμερικανός τραγουδοποιός
• 1976 - Πάτρικ Κλάιφερτ, Ολλανδός ποδοσφαιριστής
• 1976 - Ρουντ Φαν Νίστελροϊ, Ολλανδός ποδοσφαιριστής
• 1977 - Λιβ Τάιλερ, Αμερικανίδα ηθοποιός και μοντέλο

Θάνατοι

• 1277 - Μπαϊμπάρ, σουλτάνος της Αιγύπτου
• 1592 - Μάρκο Αντόνιο Ιντζενιέρι, Ιταλός συνθέτης
• 1614 - Ισαάκ Καζομπόν, Γάλλος λόγιος
• 1839 - Μαχμούτ Β΄, Οθωμανός σουλτάνος
• 1896 - Χάριετ Μπίτσερ Στόου, Αμερικανίδα συγγραφέας
• 1923 - Κωνσταντίνος Θεοτόκης, Έλληνας συγγραφέας
• 1934 - Ερνστ Ρεμ, Γερμανός στρατιωτικός
• 1961 - Λουί-Φερντινάντ Σελίν, Γάλλος συγγραφέας
• 1971 - Ουίλιαμ Λώρενς Μπραγκ, Βρετανός φυσικός
• 1974 - Χουάν Περόν, Αργεντινός στρατιωτικός και πολιτικός
• 1981 - Μαρσέλ Μπρόιερ, Ούγγρος αρχιτέκτονας και σχεδιαστής επίπλων
• 1983 - Ρίτσαρντ Μπάκμινστερ Φούλερ, Αμερικανός αρχιτέκτονας και φιλόσοφος
• 2001 - Νικολάι Γκεννάντιεβιτς Μπάσοφ, Ρώσος φυσικός
• 2003 - Ν! Ξάου, ηθοποιός από τη Ναμίμπια
• 2004 - Μάρλον Μπράντο, Αμερικανός ηθοποιός
• 2009 - Καρλ Μάλντεν, Αμερικανός ηθοποιός

Read more » Διαβάστε Περισσότερα