Πέμπτη, 17 Μαΐου 2018

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗΣ -ΣΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟΝ ΤΟΥ ΚΑΣΤΡΟΥ


Τα ποιήματα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη.
ΑΠΑΝΤΑ ΤΟΜΟΣ ΠΕΜΠΤΟΣ, ΚΡΙΤΙΚΗ ΕΚΔΟΣΗ Ν. Δ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΠΟΥΛΟΣ, ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΔΟΜΟΣ
Μὲ χρόνους μὲ καιροὺς καὶ ἥμισυ καιροῦ,
κάποιος ἀμαθής, ἁμαρτωλὸς χυδαῖος,
καμμία γυναίκα τοῦ λαοῦ πτωχὴ
σ᾿ ἐνθυμεῖται κ᾿ ἔρχεται νὰ σοῦ φέρῃ
ὄχι χρυσόν, ἀλλὰ ὀλίγο λιβάνι,
ἕνα κερί, κι᾿ ὀλίγο λάδι στὴν μποτίλια
σ᾿ ἐσὲ ποὺ εἶσαι ὅλων ὁ δοτήρ.
Σ᾿ ἐνθυμεῖται ὅταν ἀρρωστήσῃ τὸ παιδί της
καὶ δὲν ἔχῃ λεπτὰ νὰ δώσῃ στὸν χαραμοφάγην τὸν γιατρὸν
ἢ ὅταν λείπῃ ὁ ἄνδρας της μὲ τὴν βάρκαν
καὶ βλέπῃ τὰ κύματα νὰ ἀγριεύουν ἀπειλοῦντα πνιγμόν.
Ἂς εἶσαι ἔρημος κι ἐγκαταλελειμμένος,
στέκει ἐπάνω στὸν βράχον ἡ ἐκκλησία σου
[κι αὐτὸς ὁ βράχος μοῦ φαίνεται πὼς εἶναι]
τὴν ἔχεις κτίσει μὲ τὸ αἷμά σου ἐκεῖ
καὶ πύλαι ᾍδου οὐ κατισχύσουσιν αὐτῆς.
(1986)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου